.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
- χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταφράζοντας
αναλυωντας κατά τον Vladimir Propp και γράφοντας δύο παραμύθια μύησης.
-Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία τ' στίχοι 535-553
-Το όνειρο τής Πηνελοπης-
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
My own empire of heteronyma -χνκουβελης cncouvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταφράζοντας
αναλυωντας κατά τον Vladimir Propp και γράφοντας δύο παραμύθια μύησης.
Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία τ' στίχοι 535-553
-Το όνειρο τής Πηνελοπης-
αλλά έλα τώρα τ'ονειρο άκουσε και εξηγα το μου
χήνες μέσ'στο σπίτι μου είκοσι στάρι τρωνε
βρεγμένο στο νερό και να τις βλέπω χαιρομαι
κι ήρθε μεγαλος απ' το βουνό γαμψονυχος αετός
κι όλες απ' το λαιμό τις άρπαξε και σκοτωσε,
αυτές πεσαν σωριαστηκαν στο σπίτι,κι αυτος
στον λαμπρό ανέβηκε αερα,και τοτ'εγω έκλαιγα
και μέσ'στο όνειρο θρηνουσα,και γύρω μου οι Αχαιες
μαζεύτηκαν οι ομορφομαλλουσες,που φώναζα κι έκλαιγα,
γιατι αετός μού σκότωσε τις χήνες,
κι εκείνος αφού ξαναγυρισε και στου σπιτιου σε δοκάρι
κάθισε που προεξειχε μ'ανθρωπινη φωνή με ηρεμησε
και είπε:ησύχαζε,τού φημιστου Ικάριου κόρη,
δεν ειναι ονειρο,αλλά όραμα αληθινό,που θα σού βγει,
οι χήνες οι μνηστήρες,κι εγώ που πριν αετός πουλί ήμουν
τώρα όμως ο άντρας σου κι έχω γυρίσει,που σ' όλους
θα φέρω τούς μνηστήρες άδοξο τέλος,
έτσι μίλησε,και τότ'εμενα ο γλυκός μ'αφησε υπνος,
και γύρω κοιτάζοντας τις χήνες στο σπίτι ειδα
στάρι να τσιμπολογουν στη λεκάνη,όπου και πριν.
.
ἀλλ' ἄγε μοι τὸν ὄνειρον ὑπόκριναι καὶ ἄκουσον.535
χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν
ἐξ ὕδατος, καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα·
ἐλθὼν δ' ἐξ ὄρεος μέγας αἰετὸς ἀγκυλοχήλης
πᾶσι κατ' αὐχένας ἦξε καὶ ἔκτανεν· οἱ δ' ἐκέχυντο
ἁθρόοι ἐν μεγάροισ', ὁ δ' ἐς αἰθέρα δῖαν ἀέρθη.540
αὐτὰρ ἐγὼ κλαῖον καὶ ἐκώκυον ἔν περ ὀνείρῳ,
ἀμφὶ δέ μ' ἠγερέθοντο ἐϋπλοκαμῖδες Ἀχαιαί,
οἴκτρ' ὀλοφυρομένην, ὅ μοι αἰετὸς ἔκτανε χῆνας.
ἂψ δ' ἐλθὼν κατ' ἄρ' ἕζετ' ἐπὶ προὔχοντι μελάθρῳ,
φωνῇ δὲ βροτέῃ κατερήτυε φώνησέν τε·545
«θάρσει, Ἰκαρίου κούρη τηλεκλειτοῖο·
οὐκ ὄναρ, ἀλλ' ὕπαρ ἐσθλόν, ὅ τοι τετελεσμένον ἔσται.
χῆνες μὲν μνηστῆρες, ἐγὼ δέ τοι αἰετὸς ὄρνις
ἦα πάρος, νῦν αὖτε τεὸς πόσις εἰλήλουθα,
ὃς πᾶσι μνηστῆρσιν ἀεικέα πότμον ἐφήσω.»550
ὣς ἔφατ', αὐτὰρ ἐμὲ μελιηδὴς ὕπνος ἀνῆκε·
παπτήνασα δὲ χῆνας ἐνὶ μεγάροισ' ἐνόησα
πυρὸν ἐρεπτομένους παρὰ πύελον, ἧχι πάρος περ.»
..
.
.
Ανάλυση τού αποσπάσματος από την Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία τ' στίχοι 535-553,-το όνειρο τής Πηνελοπης-με τη θεωρία του Vladimir Propp,
Morphology of the Folktale(Μορφολογία τού παραμυθιού)
που χωρίζει τα παραμύθια σε λειτουργίες και αρχέτυπα.
-
Ανάλυση του ονείρου τής Πηνελοπης με τη θεωρία του Propp:
1. Η ηρωίδα/ήρωας:
Η τού «φημιστου Ικάριου κόρη», είναι η ηρωίδα. Όλη η αφήγηση γίνεται από την οπτική της, είναι αυτή που βιώνει την απώλεια και την απειλή.
2. Αρχέτυπα:
Αντιήρωας/Κακός (villain): Ο γαμψονύχης αετός από το βουνό, που αρπάζει και σκοτώνει τις χήνες. Στο αρχικό στάδιο του παραμυθιού, φαίνεται να είναι απειλητικός και επικίνδυνος.
Δωρητής (donor): Ο αετός που μεταμορφώνεται σε άντρα της. Παρέχει καθοδήγηση και προστασία, αλλά εμφανίζεται ως απειλή αρχικά.
Μνηστήρες (helper/target): Οι χήνες που τρώνε στάρι είναι οι «μνηστήρες», σύμβολα των πραγμάτων που την συνδέουν με την καθημερινότητα, τη φροντίδα ή τη ζωή της πριν την κρίση.
3. Λειτουργίες Propp που εμφανίζονται στο όνειρο:
1. Απουσία/Έλλειψη (Absentation): Οι χήνες εμφανίζονται ήρεμες και τρώνε στάρι, κάτι που δημιουργεί αίσθημα πληρότητας.
2. Επίθεση (Villainy): Ο αετός επιτίθεται και σκοτώνει τις χήνες, προκαλώντας απώλεια και λύπη στην ηρωίδα.
3. Αντίδραση ηρωίδας (Reaction): Θρηνεί και καλεί τις Αχαιές, δείχνοντας την κοινωνική υποστήριξη και την ανάγκη για βοήθεια.
4. Καθοδήγηση/Δώρο (Provision/Donor function): Ο αετός εμφανίζεται ξανά,
αλλά τώρα μιλάει ανθρώπινα και προσφέρει ερμηνεια: δεν είναι όνειρο, αλλά όραμα, και θα έχει αίσιο τέλος.
5. Μεταμόρφωση/Αποκατάσταση (Transformation/Return): Ο πρώην αετός γίνεται σύζυγος και προστάτης, και οι χήνες επιστρέφουν ασφαλείς, τρώγοντας και πάλι στάρι στο σπίτι.
4. Συμβολισμοί ονείρου:
Οι χήνες = μνηστήρες, καθημερινές χαρές, φροντίδα, ή απλές απολαύσεις που κινδυνεύουν.
Ο αετός = φόβος, απειλή, αλλά και μεταμόρφωση σε προστάτη/σύζυγο → σύμβολο δύναμης που αλλάζει μορφή.
Το στάρι στο σπίτι = αφθονία, ασφάλεια, ζωή που συνεχίζεται.
Η αναγνώριση του οράματος = επίγνωση ότι τα εμπόδια και οι απώλειες δεν είναι τελικά μόνιμα και θα φέρουν αλλαγή.
.
.
-Α-
Ένα μικρό παραμύθι
-Η κόρη και οι χηνες-
(μύησης)
Μια κόρη ζούσε στο σπίτι της ευτυχισμένα με τις χήνες της, που τσιμπολογούσαν στάρι στην αυλή. Και ξαφνικά, ένας γαμψονύχης αετός κατέβηκε από το βουνό και τις άρπαξε από'το.λαιμο,σκοτώνοντάς τις.
Η κόρη βλεπωντας αυτό έκλαιγε και θρηνούσε.Τοτε την άκουσαν οι
φίλες της κι έτρεξαν να την βοηθησουν.
Κι ηρθε τότε θα ο αετός απ' τα βουνά, και μίλησε μ'ανθρώπινη φωνή
και είπε:
Μην φοβάσαι. Αυτό δεν είναι όνειρο, αλλά όραμα. Εγώ, που ήμουν αετός,
τώρα είμαι ο άντρας σου και θα φέρω τέλος στους φόβους σου.
Κι έτσι,έτσι εγινε.
Ο αετός έγινε παλικάρι,και στάθηκε εκεί μπροστά της.
Κι η κόρη τον αγάπησε κι είδε πάλι τις χήνες της στην αυλη να
τσιμπολογουν το στάρι.
Και γρήγορα έγιναν οι γάμοι τους και γέμισε χαρά το σπιτι
.
.
-Β-
Παραμύθι μύησης
(με εφαρμογή των 31 λειτουργιών τού Vladimir' Propp,από το έργο του:
Morphology of folktale (Μορφολογία τού παραμυθιού)
1: Η Απουσία και η Αρχική Ηρεμία
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή ήλχώρα από δω,ζούσε μια κόρη.
Κάθε μέρα που ξημερώνει φρόντιζε τις χήνες της, που τσιμπολογούσαν στάρι στην αυλή της. Η ζωή κυλούσε ήρεμα και γεμάτη χαρά, και η κόρη ήταν ευτυχισμένη.
(Λειτουργία 1: Απουσία/Absentation ,η ζωή ήταν ήρεμη, αλλά κάτι έλειπε για να ξεκινήσει η περιπέτεια.)
2: Η Επίθεση του Αντιήρωα
Μια μέρα, από τα ψηλά βουνά, κατέβηκε ένας γαμψονύχης αετός. Άρπαξε
απ' το.λαιμο όλες τις χήνες και τις σκότωσε, αφήνοντας το σπίτι άδειο και
την κόρη να κλαίει και να θρηνεί.Οι φίλες της άκουσαν τις φωνές της και μαζεύτηκαν γύρω της να την παρηγορισουν,αλλά ήταν αδυνατο.
(Λειτουργία 8: Κακό/Aggravation of villainy ,επίθεση από τον αετό.)
3: Η Αντίδραση της Ηρωίδας
Η κόρη θρηνούσε με λυγμούς και φώναζε . Η καρδιά της ήταν βυθισμένη στη λύπη, αλλά η αγάπη της για τις χήνες και η ελπίδα της να τις δει ξανά ζωντανές την κράτησαν δυνατή.
(9: Αντίδραση/Reaction,θρηνεί, ζητά βοήθεια.)
Κεφάλαιο 4: Ο Δωρητής εμφανίζεται
Ο αετός ξαναγυρισε, αλλά αυτή τη φορά μίλησε μ'ανθρώπινη φωνη.
«Μην φοβάσαι. Δεν είναι όνειρο, αλλά όραμα. Οι χήνες θα ζήσουν ξανά,
κι εγώ, που ήμουν αετός, θα είμαι τώρα ο άντρας σου.Ομως για να συμβεί
αυτό πρέπει να δοκιμαστείς τρεις φορές.Κι αυτο είναι το μαγικό ραμβδι.
(Λειτουργίες 12-14: Δωρητής/Donor ,ο αετός δοκιμάζει την ηρωίδα, προσφέρει μαγικό μέσο.)
5: Η Αποστολή
Η κόρη έπρεπε να ταξιδέψει σε τρία.μέρη για να επαναφέρει τις χήνες.τής:
Πρωτα στο Δάσος των Ψιθύρων, όπου τα δέντρα κρατούσαν μυστικά.
Δευτέρα στη Λίμνη των Αντανακλάσεων, όπου οι αληθινές επιθυμίες φανερώνονταν.
Και τριτον στο Βουνό του Ανεμοστρόβιλου, όπου ζούσε ο φύλακας τής χωρας
(Λειτουργίες 16-17: Αποστολή/Struggle ,η ηρωίδα πρέπει να περάσει δοκιμασίες.)
6: Οι Δοκιμασίες
Στο Δάσος των Ψιθύρων, η κόρη έμαθε να ακούει τις φωνές των ζώων και των φυτών.
Στη Λίμνη των Αντανακλάσεων, αναγνώρισε την πραγματική της δύναμη και την αγάπη της για τις χήνες.
Στο Βουνό του Ανεμοστρόβιλου, αντιμετώπισε ξανά τον γαμψονύχη αετό, που πλέον ήθελε να την δοκιμάσει για την αποφασιστικότητα της.
(Λειτουργίες 18-19: Αντιπαράθεση/Brandishing a magical agent , η ηρωίδα χρησιμοποιεί το μαγικό ραβδί.)
7: Η Νίκη
Με το μαγικό ραβδί, η κόρη επανέφερε τις χήνες στη ζωή. Ο αετός αναγνώρισε την αξία της και υποτάχθηκε στην αγάπη και την καρδιά της. Οι χήνες επέστρεψαν στο σπίτι και το στάρι ήταν ξανά στη λεκάνη.
(Λειτουργίες 20-21: Νίκη/Resolution ,η ηρωίδα κερδίζει και αποκαθιστά την τάξη.)
8: Επιστροφή και Ανταμοιβή
Η κόρη ξαναγυρισε στο σπίτι της με τον άντρα της, που πριν ήταν αετός, και
τώρα ήταν δίπλα της και την προστατευε .Κι οι αγαπημένες χήνες της στην
αυλή τσιμπολογουν το στάρι.
(Λειτουργίες 22-31: Επιστροφή, Ανταμοιβή, Αποκατάσταση τάξης, Νίκη και τιμωρία του αντιήρωα.)
Κεφάλαιο 9: Το Μαγικό Τέλος
Κι έμαθε ότι οι απώλειες είναι προσωρινές,οι φόβοι περνούν και η
αληθινή αγάπη φέρνει την ευτυχία.
Γίναν οι γάμοι της κόρης με τον άντρα της που ήταν πρώτα αετός.
και το σπίτι της ξανάγινε χαρουμενο.
.
.
Ένα παραμύθι
-Η κόρη και οι χηνες-
(Ελληνικά,German, English, Francais, Italiano, Spain, Portuguese)
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα από δω,ζούσε μια κόρη.
Κάθε μέρα που ξημερώνει φρόντιζε τις χήνες της, που τσιμπολογούσαν στάρι στην αυλή της. Η ζωή κυλούσε ήρεμα και γεμάτη χαρά, και η κόρη ήταν ευτυχισμένη.
Μια μέρα, από τα ψηλά βουνά, κατέβηκε ένας γαμψονύχης αετός. Άρπαξε
απ' το.λαιμο όλες τις χήνες και τις σκότωσε, αφήνοντας το σπίτι άδειο και
την κόρη να κλαίει και να θρηνεί.Οι φίλες της άκουσαν τις φωνές της και μαζεύτηκαν γύρω της να την παρηγορισουν,αλλά ήταν αδυνατο.
Η κόρη θρηνούσε με λυγμούς και φώναζε . Η καρδιά της ήταν βυθισμένη στη λύπη, αλλά η αγάπη της για τις χήνες και η ελπίδα της να τις δει ξανά ζωντανές την κράτησαν δυνατή.
Ο αετός ξαναγυρισε, αλλά αυτή τη φορά μίλησε μ'ανθρώπινη φωνη.
«Μην φοβάσαι. Δεν είναι όνειρο, αλλά όραμα. Οι χήνες θα ζήσουν ξανά,
κι εγώ, που ήμουν αετός, θα είμαι τώρα ο άντρας σου.Ομως για να συμβεί
αυτό πρέπει να δοκιμαστείς τρεις φορές.Κι αυτο είναι το μαγικό ραμβδι.
Η κόρη έπρεπε να ταξιδέψει σε τρία.μέρη για να επαναφέρει τις χήνες.τής:
Πρωτα στο Δάσος των Ψιθύρων, όπου τα δέντρα κρατούσαν μυστικά.
Δευτερα στη Λίμνη των Αντανακλάσεων, όπου οι αληθινές επιθυμίες φανερώνονταν.
Και τριτα στο Βουνό του Ανεμοστρόβιλου, όπου ζούσε ο φύλακας τής χωρας
Στο Δάσος των Ψιθύρων, η κόρη έμαθε να ακούει τις φωνές των ζώων και
των φυτών.
Στη Λίμνη των Αντανακλάσεων, αναγνώρισε την πραγματική της δύναμη και
την αγάπη της για τις χήνες.
Στο Βουνό του Ανεμοστρόβιλου, αντιμετώπισε ξανά τον γαμψονύχη αετό,
που πλέον ήθελε να την δοκιμάσει για την αποφασιστικότητα της.
Με το μαγικό ραβδί, η κόρη επανέφερε τις χήνες στη ζωή. Ο αετός αναγνώρισε την αξία της και υποτάχθηκε στην αγάπη και την καρδιά της. Οι χήνες επέστρεψαν στο σπίτι και το στάρι ήταν ξανά στη λεκάνη.
Η κόρη ξαναγυρισε στο σπίτι της με τον άντρα της, που πριν ήταν αετός, και
τώρα ήταν δίπλα της και την προστατευε .Κι οι αγαπημένες χήνες της στην
αυλή τσιμπολογουν το στάρι.
Κι έμαθε ότι οι απώλειες είναι προσωρινές,οι φόβοι περνούν και η αληθινή
αγάπη φέρνει την ευτυχία.
Γρήγορα ίναν οι γάμοι τής κόρης με τον άντρα της που ήταν πρώτα αετός.
και το σπίτι της ξανάγινε χαρουμενο.
.
.
Ein Märchen
– Das Mädchen und die Gänse –
Es war einmal, in einem fernen Land, da lebte ein Mädchen.
Jeden Morgen, wenn der Tag anbrach, kümmerte sie sich um ihre Gänse, die im
Hof Weizen pickten. Das Leben verlief ruhig und voller Freude, und das Mädchen
war glücklich.
Eines Tages kam aus den hohen Bergen ein Adler mit scharfen Krallen herab.
Er packte alle Gänse am Hals und tötete sie, ließ das Haus leer zurück und das Mädchen weinend und klagend zurück.
Ihre Freundinnen hörten ihr Weinen und kamen, um sie zu trösten, aber es war unmöglich.
Das Mädchen schluchzte und rief laut. Ihr Herz war voller Trauer, doch ihre Liebe
zu den Gänsen und die Hoffnung, sie wieder lebendig zu sehen, hielten sie stark.
Der Adler kehrte zurück, aber diesmal sprach er mit menschlicher Stimme:
„Fürchte dich nicht. Dies ist kein Traum, sondern eine Vision.
Die Gänse werden wieder leben, und ich, der Adler war, werde nun dein Mann sein.
Doch damit das geschehen kann, musst du dreimal geprüft werden.
Und dies ist der Zauberstab.“
Das Mädchen musste in drei Länder reisen, um ihre Gänse zurückzubringen:
Zuerst in den Wald des Flüsterns, wo die Bäume Geheimnisse bewahrten.
Dann zum See der Spiegelungen, wo die wahren Wünsche sichtbar wurden.
Und schließlich zum Berg des Wirbelwinds, wo der Wächter des Landes lebte.
Im Wald des Flüsterns lernte das Mädchen, die Stimmen der Tiere und Pflanzen
zu hören.
Am See der Spiegelungen erkannte sie ihre wahre Stärke und ihre Liebe zu den Gänsen.
Auf dem Berg des Wirbelwinds stand sie dem Adler erneut gegenüber,
der sie nun auf ihre Entschlossenheit prüfen wollte.
Mit dem Zauberstab brachte das Mädchen die Gänse wieder zum Leben.
Der Adler erkannte ihren Wert und unterwarf sich ihrer Liebe und ihrem Herzen.
Die Gänse kehrten nach Hause zurück, und der Weizen lag wieder in der Schale.
Das Mädchen kehrte mit ihrem Mann, der einst ein Adler war, nach Hause zurück.
Er stand nun an ihrer Seite und beschützte sie.
Und ihre geliebten Gänse pickten wieder den Weizen im Hof.
So lernte sie, dass Verluste nur vorübergehend sind,dass Ängste vergehen und
wahre Liebe das Glück bringt.
Bald darauf feierten das Mädchen und ihr Mann, der einst ein Adler war, ihre Hochzeit,und ihr Haus wurde wieder voller Freude.
.
.
A Fairy Tale
– The Maiden and the Geese –
Once upon a time, in a faraway land, there lived a maiden.
Every morning, as the sun rose, she tended to her geese, which pecked at wheat
in her yard. Life went by calmly and joyfully, and the maiden was happy.
One day, from the high mountains, a sharp-clawed eagle descended.
He seized all the geese by their necks and killed them, leaving the house empty
and the maiden weeping in sorrow.
Her friends heard her cries and gathered around to comfort her, but it was in vain.
The maiden sobbed and cried out. Her heart was drowned in grief, yet her love for the geese and her hope of seeing them alive again kept her strong.
The eagle returned, but this time he spoke with a human voice:
“Do not be afraid. This is no dream, but a vision.
The geese shall live again, and I, who was once an eagle, shall now be your husband.
But for this to happen, you must be tested three times.
And this is the magic wand.”
The maiden had to travel to three places to bring her geese back to life:
First, to the Forest of Whispers, where the trees kept secrets.
Second, to the Lake of Reflections, where true desires were revealed.
And third, to the Mountain of the Whirlwind, where the guardian of the land lived.
In the Forest of Whispers, the maiden learned to hear the voices of animals and plants.
At the Lake of Reflections, she discovered her true strength and her love for the geese.
On the Mountain of the Whirlwind, she faced the sharp-clawed eagle once more,
who now sought to test her determination.
With the magic wand, the maiden brought the geese back to life.
The eagle recognized her worth and surrendered to her love and her heart.
The geese returned home, and the wheat once again filled the bowl.
The maiden came back to her home with her husband, who had once been an eagle.
He stood by her side and protected her.
And her beloved geese pecked at the wheat in the yard once more.
She learned that losses are temporary, fears fade away,and true love brings happiness.
Soon the maiden married her husband, who had once been an eagle,
and their home was filled with joy again.
Un Conte
– La Jeune Fille et les Oies –
Il était une fois, dans un pays lointain, une jeune fille.
Chaque matin, au lever du jour, elle prenait soin de ses oies, qui picoraient le blé dans sa cour. La vie s’écoulait paisiblement et joyeusement, et la jeune fille était heureuse.
Un jour, des hautes montagnes descendit un aigle aux griffes acérées.
Il attrapa toutes les oies par le cou et les tua, laissant la maison vide et la jeune fille en pleurs.
Ses amies entendirent ses cris et vinrent la consoler, mais cela était impossible.
La jeune fille sanglotait et criait de douleur. Son cœur était plongé dans la tristesse, mais son amour pour les oies et son espoir de les revoir vivantes lui donnèrent de la force.
L’aigle revint, mais cette fois, il parla d’une voix humaine :
« N’aie pas peur. Ce n’est pas un rêve, mais une vision.
Les oies revivront, et moi, qui étais un aigle, je serai désormais ton époux.
Mais pour que cela arrive, tu dois être mise à l’épreuve trois fois.
Voici la baguette magique. »
La jeune fille devait voyager dans trois lieux pour ramener ses oies à la vie :
D’abord dans la Forêt des Murmures, où les arbres gardaient des secrets.
Ensuite au Lac des Reflets, où les vrais désirs se révélaient.
Et enfin à la Montagne du Tourbillon, où vivait le gardien du pays.
Dans la Forêt des Murmures, la jeune fille apprit à écouter la voix des animaux et des plantes.
Au Lac des Reflets, elle découvrit sa véritable force et son amour pour les oies.
À la Montagne du Tourbillon, elle affronta de nouveau l’aigle aux griffes acérées,
qui voulait désormais éprouver sa détermination.
Avec la baguette magique, la jeune fille redonna vie aux oies.
L’aigle reconnut sa valeur et se soumit à son amour et à son cœur.
Les oies revinrent à la maison, et le blé remplit de nouveau la coupe.
La jeune fille rentra chez elle avec son mari, qui autrefois était un aigle.
Il resta à ses côtés et la protégea.
Et ses chères oies picoraient à nouveau le blé dans la cour.
Elle apprit que les pertes ne sont que passagères,
que les peurs finissent par s’effacer,et que le véritable amour apporte le bonheur.
Peu de temps après, la jeune fille épousa son mari, qui avait été un aigle,
et leur maison retrouva la joie.
.
.
Una Fiaba
– La Fanciulla e le Oche –
C’era una volta, in un paese lontano, una fanciulla.
Ogni mattina, al sorgere del sole, si prendeva cura delle sue oche, che beccavano il grano nel cortile.
La vita scorreva tranquilla e piena di gioia, e la fanciulla era felice.
Un giorno, dalle alte montagne, scese un’aquila dagli artigli affilati.
Afferrò tutte le oche per il collo e le uccise, lasciando la casa vuota e la fanciulla in lacrime.
Le sue amiche udirono i suoi pianti e accorsero per consolarla, ma era impossibile.
La fanciulla singhiozzava e gridava. Il suo cuore era immerso nel dolore, ma il suo amore per le oche e la speranza di rivederle vive la mantenevano forte.
L’aquila tornò, ma questa volta parlò con voce umana:
«Non aver paura. Non è un sogno, ma una visione.
Le oche torneranno in vita, e io, che un tempo ero un’aquila, sarò ora tuo marito.
Ma perché questo accada, dovrai essere messa alla prova tre volte.
Ecco la bacchetta magica.»
La fanciulla doveva viaggiare in tre luoghi per riportare in vita le sue oche:
Prima nella Foresta dei Sussurri, dove gli alberi custodivano segreti.
Poi al Lago dei Riflessi, dove i veri desideri si rivelavano.
E infine al Monte del Vortice, dove viveva il guardiano del regno.
Nella Foresta dei Sussurri, la fanciulla imparò ad ascoltare le voci degli animali
e delle piante.
Al Lago dei Riflessi, riconobbe la sua vera forza e il suo amore per le oche.
Sul Monte del Vortice affrontò di nuovo l’aquila dagli artigli affilati,
che ora voleva mettere alla prova la sua determinazione.
Con la bacchetta magica, la fanciulla riportò le oche in vita.
L’aquila riconobbe il suo valore e si arrese al suo amore e al suo cuore.
Le oche tornarono a casa, e il grano riempì di nuovo la ciotola.
La fanciulla tornò nella sua casa con il marito, che un tempo era un’aquila.
Egli le stava accanto e la proteggeva.
E le sue amate oche beccavano di nuovo il grano nel cortile.
Così imparò che le perdite sono temporanee,
che le paure passano e che il vero amore porta la felicità.
Poco dopo, la fanciulla sposò il suo marito, che un tempo era un’aquila,
e la loro casa tornò a riempirsi di gioia.
Un Cuento
– La Doncella y los Gansos –
Érase una vez, en una tierra lejana, una doncella.
Cada mañana, al amanecer, cuidaba de sus gansos, que picoteaban el trigo en
el patio.
La vida transcurría tranquila y llena de alegría, y la doncella era feliz.
Un día, desde las altas montañas, descendió un águila de garras afiladas.
Agarró a todos los gansos por el cuello y los mató, dejando la casa vacía y a la doncella llorando desconsoladamente.
Sus amigas oyeron sus lamentos y acudieron a consolarla, pero era imposible.
La doncella sollozaba y gritaba. Su corazón estaba sumido en la tristeza, pero su amor por los gansos y la esperanza de verlos vivos de nuevo la mantenían fuerte.
El águila regresó, pero esta vez habló con voz humana:
«No temas. No es un sueño, sino una visión.
Los gansos volverán a vivir, y yo, que fui un águila, ahora seré tu esposo.
Pero para que esto ocurra, deberás superar tres pruebas.
Y este es el bastón mágico.»
La doncella debía viajar a tres lugares para devolver la vida a sus gansos:
Primero, al Bosque de los Susurros, donde los árboles guardaban secretos.
Después, al Lago de los Reflejos, donde los verdaderos deseos se revelaban.
Y por último, a la Montaña del Torbellino, donde vivía el guardián del reino.
En el Bosque de los Susurros, la doncella aprendió a escuchar las voces de los animales y las plantas.
En el Lago de los Reflejos, descubrió su verdadera fuerza y su amor por los gansos.
En la Montaña del Torbellino, se enfrentó de nuevo al águila de garras afiladas,
que ahora quería poner a prueba su determinación.
Con el bastón mágico, la doncella devolvió la vida a los gansos.
El águila reconoció su valor y se rindió ante su amor y su corazón.
Los gansos regresaron a casa, y el trigo volvió a llenar el cuenco.
La doncella regresó a su hogar con su esposo, que antes había sido un águila.
Él permanecía a su lado y la protegía.
Y sus queridos gansos picoteaban de nuevo el trigo en el patio.
Así aprendió que las pérdidas son temporales,
que los miedos pasan y que el amor verdadero trae la felicidad.
Poco después, la doncella se casó con su esposo, que una vez fue un águila,
y su casa volvió a llenarse de alegría.
.
.
Um Conto
– A Donzela e os Gansos –
Era uma vez, num país distante, uma donzela.
Todas as manhãs, ao nascer do sol, ela cuidava de seus gansos, que bicavam
o trigo no pátio.
A vida corria calma e cheia de alegria, e a donzela era feliz.
Um dia, das altas montanhas, desceu uma águia de garras afiadas.
Ela agarrou todos os gansos pelo pescoço e os matou, deixando a casa vazia
e a donzela chorando de tristeza.
Suas amigas ouviram seus lamentos e se reuniram ao seu redor para consolá-la, mas era impossível.
A donzela soluçava e gritava. Seu coração estava mergulhado na dor, mas o amor pelos gansos e a esperança de vê-los vivos novamente a mantinham forte.
A águia voltou, mas desta vez falou com voz humana:
«Não tenhas medo. Isto não é um sonho, mas uma visão.
Os gansos viverão novamente, e eu, que fui uma águia, agora serei teu marido.
Mas para que isso aconteça, deverás ser posta à prova três vezes.
E aqui está a varinha mágica.»
A donzela teve de viajar por três lugares para trazer seus gansos de volta à vida:
Primeiro, à Floresta dos Sussurros, onde as árvores guardavam segredos.
Depois, ao Lago dos Reflexos, onde os verdadeiros desejos se revelavam.
E por fim, à Montanha do Redemoinho, onde vivia o guardião da terra.
Na Floresta dos Sussurros, a donzela aprendeu a ouvir as vozes dos animais
e das plantas.
No Lago dos Reflexos, reconheceu sua verdadeira força e o amor pelos gansos.
Na Montanha do Redemoinho, enfrentou novamente a águia de garras afiadas,
que agora queria testar sua determinação.
Com a varinha mágica, a donzela trouxe os gansos de volta à vida.
A águia reconheceu o seu valor e se rendeu ao seu amor e ao seu coração.
Os gansos voltaram para casa, e o trigo voltou a encher a tigela.
A donzela voltou para casa com o marido, que antes fora uma águia.
Ele ficou ao seu lado e a protegia.
E seus amados gansos voltaram a bicar o trigo no pátio.
Ela aprendeu que as perdas são temporárias,
que os medos passam e que o verdadeiro amor traz a felicidade.
Pouco tempo depois, a donzela casou-se com o marido, que um dia fora uma águia,
e sua casa voltou a encher-se de alegria.
;
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου