continuo -music χνκουβέλης cncouvelis

 .

.

continuo

-music χνκουβέλης cncouvelis 

https://youtu.be/I0vtxHhV0o8?feature=shared

.

.

5- χνκουβέλης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

5-

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Because The Poesie is acting

Because η ερωτηση

και τα δεντρα σχολιαζουν τον χρονο

σαν ρολογια στ'αριστερο χερι

I'm thinging of εναν Υδραιο απο μανα Φαναριωτισα

Καππαδοκη ακριτα

In symmetry η Ιστορια

εβαλαν τα παιδια να σκαψουν λακκο

να πεταξουν μεσα τους γονεις τους

και να γυριζει ο ηλιος

και να γυριζει

κι αυτοι ατιμωρητοι

I have not μια λεξη

απλη λεξη

ν'ανταλλαξω προσωπο με προσωπο

κρινο π'αγγιζει πεταλουδα

Everything is idea το νερο

ενας καθρεφτης του αερα

ανεβαινει το πουλι

κατεβαινει

χιλιετηριδα μεταφυσικης

I'm searching το κιτρινο

του ρο και τη ροη

της φωνης του

σαν αποφθεγμα του Ηρακλειτου

σε εγκλιση ποταμου

Time is Space ενα πρασινο τοπιο

στο εσωτερικο δωματιου

σε σι διεση τονισμο

ο μυθος του χρηματος

η πραγματικοτητα

Same is not All η εξουσια

ενα σκυλι που γαυγιζει την ελευθερια

βαραινει  η βαρκα απ'το φως

του ηλιου

και κολυμπαει σε καθαρο πρωινο

My I is not I η κυρια Μονα Λιζα

στο μπαλκονι

στο βαθος η ομιχλη διαλυει τα βουνα

ποιος αιωνας ανατελει η' δυει;

η πραγματικοτητα ποια Ιστορια ευνοει;

η¨και το αντιστροφο

η Ιστορια ποια πραγματικοτητα ευνοει;

The Word has Man-Memory το φεγγαρι

κυνηγαει τις παπιες

σε νερα ηρεμα

και στην Αρλ ο Βαν Γκογκ ετοιμαζει

το βραδυνο του ,τηγανητες πατατες,

φιλος μου

What is the Right? μια πολη ξενη

ενας πολυσυχναστος δρομος

ενας ερημος ανθρωπος

και ο Εμπεδοκλης εργατης σε λατομειο

ποιησης

The Poesie is acting

.

.

.

και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

Ομηρου Οδυσσεια ,ραψωδια ι',στιχοι  16- 28

μεταφραση-χ.ν.κουβελης

νῦν δ' ὄνομα πρῶτον μυθήσομαι, ὄφρα καὶ ὑμεῖς

εἴδετ', ἐγὼ δ' ἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ

ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων.

εἴμ' Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν

ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει. 20

ναιετάω δ' Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ,

Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι

πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,

Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.

αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται

πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ' ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,

τρηχεῖ', ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τι ἐγώ γε

ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.

τωρα τ' ονομα μου πρωτα-πρωτα να πω ,ωστε και σεις

να το γνωριστε,εγω δε αν ξεφυγω απ'την σκληρη μοιρα

θα μεινω φιλος σας αν και σε μακρυνη απο'δω χωρα ζω

ειμ' ο Οδυσσεας ο γιος του Λαερτη,π'ολους τους ανθρωπους

απασχολουν οι δολοι μου κι η φημη μου ως τον ουρανο φτανει

κατοικω στην Ιθακη που καλα φαινεται,κι ειν'ενα βουνο σ'αυτη.

το Νηριτο που τρεμουν τα φυλλωματα,οξυτατο,και γυρω-γυρω

νησια πολλα πολυ κοντα ειναι το'να με τ'αλλο

το Δουλιχι κι η Σαμη και η δασωμενη Ζακυνθος

αυτη'ναι  χαμηλη και ψηλοτερα στη θαλασσα ειναι

προς τη δυση,τ'αλλα δε νησια ξεχωριστα προς την ανατολη

και τον ηλιον,τραχεια,αλλα καλη ν'αντρεφει παλλικαρια

απ'αυτη τη γη δεν μπορω να ξερω αλλη γλυκυτερη

Εγω'μαι ο Κωστας ο Γιωργος ο Νικος ο Αντρεας η Ελενη η Μαρια

και τοσα αλλα ονοματα ανθρωπων,που να στα λεω τωρα,σ'ολες

τις πτυχες της ιστοριας της πατριδας μου,σ'ενα τοπο ξεχερσωνα

τη γη,φυτευα στο χωμα δεντρα,κυκλωνα με φραχτη περιβολια,

και σ'αλλο τοπο και σ'αλλη εποχη τραβουσα τη βαρκα

στ'αμμουδερο ακρογυαλι να τη καθαρισω,κι αλλου εφευγα

προσφυγας κυνηγημενος σα σκυλι απο πολεις που καιγονταν

κι ειμασταν μαζι με γυναικες που ουρλιαζαν και θρηνουσαν και

γερους ανημπορους κι αντρες μαυρους  καπνισμενους απ'ην ανταρα

και παιδια πολλα παιδια που εκλαιγαν,κι αδερφια,αλλοτε,ητανε που

δεν ανταμωσαν ποτε,η εχθριτα τα ξεχωριζε,τα διαλυσε κι ητανε και

φορες σε σαλα φωτισμενη ανταμωσαμε να γλεντησουμε,ειτε στους

γαμους της αδερφης μας ,του αδερφου μας ,η' στα βαφτισια του

παιδιου μας ,κι αλλοτε ακολουθησαμε ανοητοι και μωροι,σαν προβατα

αχρειους  δολιους δημαγωγους και μας αναποδογυρισαν τη ζωη,

μιλουσαμε με ψεματα κι ακουγαμε πολλα πολλα ψεματα,σαν

αληθεια,πως δεν χαθηκαμε για παντα ,ποιος ξερει τι μας γλυτωσε

και δεν ξεκληριστηκαμε τοτε,κι ητανε εποχη που σε δεντρα πανω

ακουσαμε πουλια αηδονια να κελαηδουν γλυκα κι ειδαμε νυχτα

το φεγγαρι πανσελληνο να τρεχει στα νερα απαλα γαληνια,να

σπαει σε φωτα να σκορπαει σε λαμψεις,χιλιες,στη θαλασσα

και σε πολυ νεωτερη ιστορια ανεβηκα και κατεβηκα τις ηλεκτρικες

σκαλες στην Ομονοια,και με τα λεωφορεια φορτωμενοι

σκορπιστηκαμε στις συνοικιες,αναστησαμε τη ζωη μας,καποτε

στην Αθηνας χαμηλα νοτια στο Μοναστηρακι στριψαμε αριστερα

στην Ερμου,στο Συνταγμα φτασαμε,πολυβοη ιστορια στη Σταδιου,

υπαρκτο ποταμι ανθρωπων στη Πανεπιστημιου,μπροστα απ'το Ρεξ

ανηφοριζει κατηφοριζει,ο Κωστας ο Γιωργος  ο Νικος ο Αντρεας

η Ελενη η Μαρια και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ Ε

ΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

να βρισκει κατι καινουργιο

Picasso,Max Ernst,par example ,ne peuvent se reduire

a' une image

Να το ξερεις.

Μια μερα οι Ελληνες θα επιβαλουν το Καινουργιο

Cette liberte,l'utilisation ,dans une libre improvisation,

des moyens de la creation sans que resulte aussitot

une hierarchie dans les formes d'expression

Καποιος ηθελε να πει κατι μεταφυσικο

Τιποτα δεν ειναι ακατανοητο

ο Paul Klee μας εδειξε με απλες γραμμες

το φεγγαρι να κοιμαται πανω σε ψαθες

στ' ακρογυαλι

κι ενα πουλι να τσιμπαει τους ισκιους

των πευκων

Je vous regarde comme on regarde l' impossible

στο εσωτερικο της μελισσας ο λυρισμος της Γεωμετριας

Οι επιθυμιες των οντων παραμενουν συχνα αινιγματικες

Das Menschliche Leben ist die Geschichte

o Cantor

μια εικονα μπορει να αναπαριστα οποιαδηποτε εννοια

και ο Πλατων

στο εσωτερικο της εφυιας

Le peau,les cheveux et le rouge a levres dessinent

l'empreinte des surfaces brillantes de la bouche

d'une femme,qui se fondent les unes dans l'autres

Το καινουργιο εχει αλλους στοχους

Ο τοπος ακρωτηρι ταξιδευει

και κατασκευες γλαρων ανω -κατω

ανω -κατω

η φραση:''καποιος πιανει τα πουλια''

να βρισκει κατι καινουργιο

.

.

.

''ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ''

Παλαμηδης απολλυται

μαθευτηκε με φρυκτωρια ο λιθοβολισμος του Παλαμηδη

περα στη Τροια στην ενδοξη πανεκστρατεια μας

λυγισαν κι εσπασαν τα δεντρα ελιωσαν τα χιονια

κατρακυλησαν τα βραχια και τα πουλια βουβαθηκαν

 ''παει ο Παλαμηδης

τον εφαγαν'' με ψευτια τον ξεκαναν οπως τοσους αλλους

στην Ιστορια μας,τον ειπανε προδοτη πωε χρηματιστηκε

απ'τον Πριαμο,τον εχθρο,αυτος ο γεναιοτατος ολων ο σοφωτερος

ο ευγενικοτατος ο πλεων ολιγαρκης

τον επιασαν τον εδεσαν τον εσυραν σ'ενα γηπεδο τον κυκλωσαν

οι στρατοι του Αγαμεμνονα του Οδυσσεα και του Διομηδη και

του πετουσαν πετρες μεχρι που τον σκεπασαν μ'αυτες ενας σωρος

πανω του ενα αναθεμα των Ελληνων

κι οι φιλοι του απο μακρια παρακολουθουσαν φοβισμενοι

κι εσβησε ετσι αδικα ο Παλαμηδης που πολλα βρηκε και σκεφτηκε

γραμματα και αριθμους και παιχνιδια τους πεσσους και θεραπειες

για αρρωστειες και τις φρυκτωριες να μεταδιδονται γρηγορα

σαν τον ανεμο και το πεταγμα των πουλιων τα νεα

αυτος που ξεσκεπαζε τη ψευτια το δολο  τη μανια της εξουσιας

χαθηκε οπως χαθηκαν τοσοι στην Ιστορια των Εμφυλιων μας

Να αναφερω τον  Δυσσεα Ανδρουτσο  τον  Γιωργο Καραισκακη

τον Ιωνα Δραγουμη τον Νικο Μπελογιαννη

γνωστο τι εγινε οταν μαθευτηκε τ'αδικο σκοτωμα του Παλαμηδη

τοσο φαρμακωθηκε κι οργιστηκε ο Ναυπλιος ο πατερας του

που ζητησε απο τον  γιο του τον Οιακα κι αδερφο του δολοφονημενου

να παρει σκληρη εκδικηση ολα τα αργιτικα σπιτια των αφενταδων

ν'ατιμασει

κι οπως ηταν ο Οιακας ομορφοπαιδο δεν δυσκολευτηκε καθολου

ολες τις αρχοντισσες τις πορνεψε και την Κλυταιμνηστρα του Αγαμεμνωνα,

γρηγορα την παρατησε στον  Αιγισθο,και την Αιγιαλη του Διομηδη

την εκανε αμοροζα και την παρατησε σε  καποιον πλειμποι εναν Κομητη

-αν ζησω,ειπε ο Καραισκακης ,θα τους γαμησω-

γιατι η Ιστορια μας απο τα παλια χρονια γυριζει ολο γυρισει

και κυκλωνει τους αριστους τους σφιγγει

να τους πνιξει

μαθε πως το ταβλι που παιζεις το βρηκε πρωτος αυτος ο Παλαμηδης

Ριψε τα ζαρια σου.Ντορτια η' εξαρες

Πλακωτο Πορτες και Φευγα

Και κατι ακομα

γι'αυτον τον Παλαμηδη ουτε μια λεξη δεν γραφει ο Ομηρος.

Παλαμηδης απολλυτται

.

.

.

Απειρη Υπεροπτικη

............................................απαλο.............απαλο σωμα

............................................σωμα...............στομα

....................................................................αντιμετωπη

............................................[περασμενη].....εξαπατας

............................................-αντιμετωπη-

..............................................χαρουμενο

..............................................μελισσι

.............................................[περιτριγυρω

..............................................ανεμος

..............................................ανεμος

..........περασμενη....................ανεμος...........ατροφικοι

...............................................ανεμος...........υακινθος!υακινθος!

...............................................ανεμος............ακους!

...............................................ανεμος............ακους!

................................................ακους!..........................ακους!

..................................................................................................

..............................Εξοχη

.....................................................................................................

..............Μη!

..............Αλαλη

ο.ο.ο.ο...Πλησιαζει το στομα..........χαμηλο.........χαμηλο.........χαμηλο

τ.τ.τ.τ......Απροσμενη

α.α.α.α

ρ.ρ.ρ.ρ.ρ

ο.ο.ο.ο

.................υποψια

.................υποψια

..............................................................................................

...................................Μια.........................Αναμενει

...............................ξεχασμενη...................φωτεινη

....Ομιχλη................υπεροψια.....................μηκος..........Αντιπερα οχθη

...............................ψηλαφητη....................γαληνεψει

................................φωτο-γραφη................αστροφεγγια

.....................................................ανεβαινει

..................................................................................................εφτασε

............................................................................................υπεροπτικη

Απειρη

...........Ομορφη................................αν και......................αγλωσση

........................η' και.....................................................παρθενα

.................................η Εργανη Αθηνα..............................μην αναλωνεις το νου

........................αναδρομη [στη] στο χρωμα

...................................................................................................................

..................................μεταμορφωση

...................υπαινιγμος..............................σκλαβοι! .........σαφηνεια

...........εξαπατας

.................................................................................................................

....................αντιμετωπη.............................καλλιτεχνια

.

.

.

Στις Μυκηνες το φως τρυπησε τις λεξεις

στις Μυκηνες το φως τρυπησε το ξυλο

μιας  προσωπιδας,ενας κοτσυφας αρχισε το τραγουδι,

τα βηματα του Αιγισθου στις πετρες εσβησαν

δυσκολο ειναι στον ανθρωπο να σηκωσει τις λεξεις

ν'ακουσει την ανασα τους

Αυγουστος,καυτη μερα,κι οι τουριστες φωτογραφιζουν

μια αναγλυφη πετρα γεγονοτων και την ελια

και το κυπαρισσι ,τη θαλασσα περα

η Κλυταιμνηστρα εχει το ουζερι ''ΠΟΛΥΧΡΥΣΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙ''

φρεσκο ψαρι και ψητο χταποδι στα καρβουνα σερβιρει

και στη διαπασον  το συρτακι,ο Ορεστης τοτε

πιαστηκε απο τους χωροφυλακες,τον εδεσαν

τον εσυραν στο θεατρο,''δεστε τον,ποιος τον ξερει;

ποιος ειναι αυτος ο αλητης;''σιωπη,κανενας

δεν τολμησε να μιλησει πως τον ηξερε,κι ας τον ηξεραν

καλα ολοι τους ,και μαζι του ειχαν συνομωτησει,σιωπη,

ολοι φοβισμενοι,ετρεμαν,και χειροκροτησαν το θεαμα,

να μην μπλεξουν,χειροκροτησαν με προσποιητο

ενθουσιασμο,

και τοτε ξαφνικα ενα παιδι απο τα πανω καθισματα

κατεβηκε τρεχοντας και φτανοντας στη σκηνη γυρισε

προς το μερος των θεατων και κατεβασε το παντελονι του

και τους εδειξε τ'αποκρυφα του,''να!'',τους φωναξε,

''Η Ιστορια ειναι αλλα γεγονοτα.Μην ξεγελιεστε''

τους φανηκε αστειο,θεαμα,μια μοντερνα παραξενια

του σκηνοθετη,γελασαν,Ιστορια,γεγονοτα,κουραφεξαλα,

τοτε οι χωροφυλακες κι ο Ορεστης μπηκαν μπροστα του

και υποκληθηκαν στο κοινο

χειροκροτηματα

η παρασταση τελειωσε,μια  τεραστια  ανεπαναληπτη επιτυχια

και μετα απο εκεινα τα γεγονοτα οι θεατες σκορπιστηκαν

στα διαφορα κεντρα αναψυχης της περιοχης ,ταβερνες

και ζαχαροπλαστεια και αλλα

να τελειωσουν ευχαριστα την υπολοιπη μερα τους

.

.

.

Αναφορα στον Πλωτινο

[ Εν-Νους-Ψυχη ]

στον Αμμωνιο Σακκα εμαθε τα πρωτα

στην Αλεξανδρεια ,τα πολλα ενα ειναι;

ρωτησε,και μετεπειτα στη Ρωμη ρωτουσε

και απαντουσε και ξανα ρωτουσε κι απαντουσε,

τα αναφερει αυτα ο Πορφυριος ο μαθητης,και

δεν εγραφε,πως να γραψει αυτο που αλλαζει

και δεν μενει σταθερο,τι μια ισχυει,

την αλλη αντικρουεται,η αληθεια πολεμος,

το ενα πολλα και τα πολλα ενα

κι ο Νους να τα οργανωσει να τα ταξινομισει

με την Ψυχη να τρεμει τι ειναι Αληθεια

τι Ψεμμα,

και τις Εννεαδες εγραψε ο δασκαλος,αφου υποχωρησε

κι ενας απο μας χρονια αργοτερα ρωταει

Τι ειναι ο Πλατωνας σημερα;

.

.

.

πτηση αεροστατου στις Ιδεες

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ

θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

μεσα σε μια απ'τις παραγκες του κοσμου

τον φιλοξενησαν γυρω απ'το ξυλινο τραπεζι

κατω απ'το φως μιας λαμπας πετρελαιου

η Ελενη ο Κωστας η  Φωτεινη η Ευφροσυνη

ο Γιωργος η μικρη Μαρια 7 χρονων

εφαγε απ'τις πατατες που ολη τη μερα μαζευουν

σκυμενοι τη ζωη τους

κι επειτα στο Μποριναζ στα ορυχεια

σκιες αχθος αρουρης

εγω εσυ εμεις

αχρηστοι ανθρωποι

Τους σταματησε εκει και ειδανε την εικονα τους

επειτα με λειψο αυτι   αφουγκραστηκε

στην εναστρη νυχτα και

τους καρφιτσωσε αστερισμους σ'ελικοειδη κινηση

εναν-εναν στην ακριβη θεση του

χειμωνα ανοιξη

θερος φθινοπωρο

σε κηπο ηλιοτροπιων εβλεπε το δωματιο στην Αρλ

στο τραπεζι με το κιτρινο τραπεζομαντηλο

το φρεσκο γραμμα του Τεο,

ο Βιντσεντ αιωρειται  στην αιωνιοτητα 3 μμ

27 Ιουλιου η  ακριβης ημερομηνια

μια μερα στην Αρλ:κιτρινοι χαμηλοι λοφοι,

πουλια στον αερα,φυσαει ελαφρα απο τα δυτικα,

τα κυπαρισσια λυγιζουν,

τοτε ταισε τη μερα πηλινο χρωμα

και χορτασε

Κατα τον Πωλ Γκασε η σημερινη μας ενδεια

να οφειλεται στα ηλιοτροπια του

Πως αποφασισα να γραψω για τον φιλο μου Βικεντιο,

μηπως ν'αναφερω εμμεσως τον ευγενη Κωστα Καρυωτακη

η' τον μαστορα αρχιτεκτονα Αρη Κωνσταντινιδη

η' εκεινον τον ευπατριδη πολιτη  Νικο Πουλαντζα

ωρα γης.αιωνιοτητα-

.

.

.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ Γ' ΡΑΨΩΔΙΑΣ

ΤΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑΣ-χ.ν.κουβελης

Ομηρου Ιλιαδα ,γ'ραψωδια Τειχοσκοπια,στιχοι 156-158,172-176

μεταφραση χ..ν.κουβελης

φωναξε ο γερο Πριαμος τον φιλον τεκος την Ελενη

ν'ανεβει πανω στο τειχος στις Σκαιες πυλες να δει

τη μονομαχια του Μενελαου και του Αλεξανδρου

του παλιου και του καινουργιου αντρα της τη μαχη

και πως το τροπαιο ηταν εκεινη

και σαν την ειδαν να περνα οι σεβαστοι προεστοι

αναφωνησαν γεματοι θαυμασμο για τη γυναικα

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

τοιῇδ' ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν

δεν ειναι κατηγορια καμια οι Τρωες κι οι Αχαιοι

για μια τετοια γυναικα τοσο καιρο βασανα να παθαινουν,

τρομερα πως μοιαζει στη μορφη μ'αθανατη θεα

κι εκεινη βλεπωντος τον γερο Πριαμο και τους αλλους αρχους

ξεσπασε σε βαρυ γοο και ραγιστηκε η καρδια της

αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο

υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

ἀλλὰ τά γ' οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.

καλε μου πατερα για μενα εισαι πολυτιμημενος και σεβαστος

μου ταιριαζε κακο θανατο να παθω τοτε που εδω περα ηρθα

τον γιο σου ακολουθωντας καμαρα συζυγικη και συγγενεις

εγκαταλειποντας και θυγατερα μονακρικη και συνομιληκη

χαριτωμενη παρεα,αλλ'αυτα δεν εγιναν,γι'αυτο και κλαιγοντας

εχω λιωσει

ο Πριαμος την ρωτησε,

η Ελενη

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Ατρειδης ευρυ κρειων Αγαμεμνων

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς

-και τουτος,εδειξε,ειναι ο Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

κι ολοι χαθηκαν,

ο ευρυ κρειων Αγαμεμνωνας μεσα ατο σπιτι του στις Μυκηνες

τον επνιξαν στο μπανιο η γυναικα του η βασιλισα Κλυταιμνηστρα

κι ο φιλος της ο Αιγισθος

κι ο Οδυσεας επαθε πολλα βασανα ος μαλα πολλα πλαγχθη

κι ο Αιαντας το πελωριον ερκος το φρουριο το τειχος των Αχαιων

τρελλαθηκε,τ'αδικο δεν αντεξε κι επεσε πανω στο ξιφος του

και του περασε αυτο περα για περα το κορμι εκει κοντα στα καραβια

των Ελληνων και παει

-ομως τα δυο μου αδερφια δε βλεπω τον Καστορα

και τον Πολυδευκη,μηπως ντρεπονται  για μενα να φανουν;

αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ' ἅ μοί ἐστιν.

 που να ξερε η δυστυχη πως στη πατριδα επεσαν

κι εκει θαφτηκαν τα σωματα τους

τοὺς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

το χωμα τους κρατουσε στην πατριδα

σ'αλλον πολεμο εμφυλιο

η Ελενη τοτε βογγηξε

να πεθαινα να μην γεννιομουν απο μανα

το φως του ηλιου να μη εβλεπα ποτε

παρα που το σπιτι μου παρατησα

και τους γονεις και το μονακριβο παιδι μου

και  τους αγαπημενους φιλους αφησα

κι ηρθα η ορφανη σε τουτα δω τα μερη

και σ'αυτους εδω τους τοπους και τοσα μυρια

βασανα και τοσους πονους σηκωσα

και στα πολλα ελιωσα τα κλαμματα

η Ελενη εκλαψε,για τοσους ανθρωπους που χαθηκαν,

για τον φιλον εκυρε τον Πριαμο

για τον ευγενη Εκτορα ιδιον κασιγνητο αδερφο της,

αλλους απ'αυτους τους δυο δεν ειχε μεασ στη Τροια

να μην την κακολογουν,να την υποστηριζουν,

και για τον Αχιλλεα εκλαψε,που γι'αυτον ουτ'ενας λογος

δεν γινεται σ'αυτη τη γ' ραψωδια,

εκλαψε για τον Νικο για τον Γιωργο

για τον Θεοφανη,για τον Κωστα για τον Αντρεα

για τον Γιαννη για τον Σταθη για τον Δημητρη

για τον Πλατωνα για τον Ερμη

για την Ειρηνη για την Μαρια για την Αγγελικη

για την Ελενη για την Βασιλικη

απ'ολη την Ελλαδα,απ'τη Σμυρνη,απ'τη Τραπεζουντα,

απ'τη Θεσσαλονικη απ' την Αμμοχωστο

απ'την Κορυτσα απ'τους Αγιους Σαραντα

απ'την οδος Σταδιου απ'τη πλατεια Συνταγματος

ενας σωρος σωματα το'να πανω στ'αλλο

ως τον ουρανο

στο φως και στο σκοταδι καιομενα

η Ελλαδα

.

.

.

Τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

και τι ζητουσε στην Ιωνια στο υδωρ ο Θαλης;

de faire echo το νερο

να πλυνει τα χερια του ο Kant

pour l'histoire ο Πλατων εδειξε ενα δεντρο

π.χ μια αμυγδαλια

και σχεδιασε ενα πουλι π.χ ενα σπουργιτι

σηκωσε μια πετρα φωναξε ενα ονομα

εβαλε τη πετρα στη θεση της

‘’στο φως,στο φως’’ in light in light

ο Οδυσσεας εξαργυρωσε μια επιταγη

-‘’δεν κερδιζεις απο το εμποριο ανθρωπων’’ ειπε

στη Σολωνος εστριψε  in right

ενα πληθος απροσωπο στη Σταδιου

προς την Ομονοια to look at

‘’αιμα που κυλλαει,να μην παει χαμενο’’

εγραψε σ’ενα χαρτι ,σε ποιον να το παραδωσει;

να’χει το ονομα του πατερα του

a truth is η φωνη

και οι λεξεις σ’ολους τους χρονους

στο θεατρο ακουστηκαν voicing the history

ανθρωποι με προσωπεια ηθοποιων

λιθινα χαλκινα ξυλινα και χαρτινα

μαρτυρουσαν τα γεγονοτα

ενας ενας in body in mind

και τα πουλια περιφερονταν σε κυκλους ψηλα

circling time ‘’να ο δρομος’’

ποτε ακουστηκε η προταση αυτη;

σε ποιο τοπο;και ποια ωρα;

Και τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

.ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

τωρα καθεται σε παραλια

παρα θιν αλος

στα βραχια κι αριστερα η αμμος

καπου εκατο μετρα περιπου

ο ηλιος ψηλα γυρναει

και τον θερμαινει

κι ενας γλαρος λευκος επιμενει στα νερα

εκει σιμα δεκα οργυες πιο μεσα στη θαλασσα

κατεβαινει ανεβαινει

φευγει επιστρεφει

κι εκεινος συλλογιζεται σαν πολλα χρονια ταζιδευτης

και τωρα εφτασε στη πατριδα ναυαγος

κανενας απ'τους συντροφους δεν γλυτωσε

δεν βλεπει να ξεβρασθηκε μαζι του σ'αυτη

τη παραλια,

ητανε καλα παιδια λιγομιλητα ζορικα

οπως πρεπει να'ναι οι αντρες

ενα ενα τα ονοματα τους  τα προφερε στον αερα

ο Νικος ο Τακης ο Μιχαλης ο Γιωργος ο Μανωλης,

ο Κωστας,

ολα τα ειπε δεν ξεχασε κανεναν

και τελευταιον μνημονευσε τον Ελπηνορα,

τον αφησαν στο νησι αταφο,δεν καταλαβαν πως δεν ανεβηκε

στο κοιλο καραβι,

παντα ετσι ηταν,δεν δειχνονταν,εμενε πισω,

δεν επιανε χωρο.

καλος κωπηλατης εργατικος ,αυτο ηξερε καλα αυτο τον ενοιαζε

να κανει καλα,

τον βρηκε στον Αδη οταν πηγε να βρει τον Τειρεσια να του πει

για τον γυρισμο τους στη πατριδα,

εκει ηταν σκια,

τους ειχε δει να φευγουν απ'το λιμανι,μεθυσμενος  οπως ηταν

δεν προσεξε,επεσε απ'τη ταρατσα της Κιρκης και τσακιστηκε κατω

πανω στα βραχια,

τον βρηκε λυπημενο και του'πε φτερωτα λογια να τον εγκαρδιωσει:

-κι ο ποιητης ο Ομηρος θα γραψει για σενα

και οι Ελληνες Γιωργος Σεφερης και Τακης Σινοπουλος

κι ακομη ο Αμερικανος Εζρα Παουντ-

''καθε συντροφος'',σκεφθηκε,''ενα κουπι ορθιο το μετρο του''

σε καποια ακρογυαλια της πατριδας

κι ο γλαρος,ειδε,δεν ξαναφανηκε,

αλλος γλαρος ηρθε στη θεση του,κι επειτα αλλος γλαρος,

σαν εφυγε κι αυτος ηρθε αλλος γλαρος,

ηρθανε κι εφυγαν

τοσοι γλαροι οσοι οι κοκκοι της αμμου,

αριστερα

να διηγηθει τη ζωη του,τις πραξεις του,τις επιθυμιες του,

-ποιος ,αληθεια,θα τις ακουσει και που θα του χρειασθουν;-

ισως αχρηστα συμβαντα,ασημαντα,χωρις συνεπειες

σε τιποτα,

Ποια ειναι η Σμυρνη,Ποιος ο Μυστρας

Ποια η Θεσσαλονικη,Ποια η Αθηνα,

Ποια η Ελλαδα;

ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

.

.

.

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

σε υπερωα κυκλαμινων σφαιρικοι κηποι

σε κυρτα κατοπτρα υπερδιπλασιαζομενοι

σε εκθετικο φως υπερουσιον

και η μερα κιτρινη και πρασινη σε ωρα καλοκαιριου

χλιμιντρισε σαν νεαρο αλογο κι ακουστηκε

σε ορθογωνια παραλληλογραμμα δωματια

σαν βροντη χιλιαδων νερων που επεφταν

σε οριζοντια κλαδια δεντρων και σε αλλα

καμπυλα δονουσαν

τοτε ο αερας στροφιλιστηκε και υψωθηκε

κ' αισθανθηκε το μικρο μικροτατο χορταρακι

χελιδονι να πεταξει περα απ'τη θαλασσα

πανω απο νησια κι ακρωτηρια να φτασει

σε κηπο περικλειστο τεσσερα τριανταφυλλα

στις ακρες να γυριζουν τις μελισσες λεξεις

σαν χρωματιστες βαρκουλες γυαλο γυαλο

σε πεντε δακτυλα καταληγει η ωραιοτητα

σε συμμετρια να δειχνει ορθοφωνοντας

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

.

.

.

MoneyIng Man

MoneYing Man Exchanging World

to angainst No-World with Usura

and Credit Real Poltic DemoCraticous

Money One Onely Ing

ing ing  ing Paying DownLoadIng

....The world will be a very much poorer world?

Treatise On Money On Man On Woman On Child

On Life On Time On Thought Of On World On All

ON ΟΝΤΩΝ

ON ΜΗ ΟΝΤΩΝ

Adam Smith  The Rich ness of Nations ons ones

 Karl Marx Capital Capital Hymns

David Ricardo Politicous Oeconomicous Company

James Mil Milton Friedman

Interest Rest InteResting  Testing

fiscal Policy and EconomicsIdeas

Comparative Advantage

π.χ

ο Α εργατης σε 2 ωρες τελειωνει τη Χ εργασια

και σε 3 ωρες την Ψ εργασια

ενω ο Β εργατης σε 3 ωρες τελειωνει την Χ εργασια

και σε 4 ωρες  την Ψ εργασια

.Πως συμφερει να γινουν οι εργασιες;

Αξια Man Υπεραξια Man-World

John Maynard Keynes

macro Eco Nomics comics

fiscal/monetary

recessions/depressions

money logismous

....What About -the decay of the whole civilised life of Europe.

....hyperinflation of NoThing For All EveryWhere

....The Effect of Demand On Interest On Money

....On Employment Rag Time All Racing Trade

....A Monetary Histoty of World HISTORY

....USURA USURA USE USEing MAN

....MANing M[One]Ying

.

.

.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΝ ΑΙΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΑΜΩΝΙΟ

''η Τεκμησσα τον βρηκε η γυναικα του

στ'ακρογυαλι,ειχε καρφωσει στο ξιφος

το πελωριο κορμι του,

ηρθε αναμαλλιασμενη στο μερος που ημασταν

συγκεντρωμενοι και φωναξε,ουρλιαξε:

''σκοτωθηκε ο Αιας,να τι του κανατε,

τωρα ειστε ευχαριστημενοι που χαθηκε,

δεν θα σας ενοχλει πια'' ειπε κι επεσε κατα πανω μας

και μας χτυπουσε με τα χερια της,μας εφτυνε με το

στομα της,μας εγδερνε τα προσωπα  με τα νυχια της

''τι σας εκανε αχαριστοι και τον σκοτωσατε,εσας

που τοσες φορες σας εσωσε απ'τον ολεθρο.δειλοι,

δολοφονοι,

Η καταρα μου να πεσει στα κεφαλια σας και στα κεφαλια

των παιδιων σας

Αιαζω σε Αιαντα.Θρηνω''κι ουρλιαξε.

σκυψαμε τα κεφαλια ντροπιασμενοι ,ενας-ενας

σκορπισαμε και χαθηκαμε μεσα στη νυχτα

που ειχε πεσει,

αγρυπνοι τον φεραμε στο νου.

αυτον τον γενναιωτερο αναμεσα μας τον προσβαλαμε,

τα οπλα του Αχιλλεα του αξιζαν εκεινου,αυτος πηρε

το νεκρο σωμα του απ'τα εχθρικα χερια,μεσα απ'τη φωτια

το εφερε,

επρεπε να μας σφαξει ολους για την ατιμια μας,

παραλογισε ,λεγαμε,τρελαθηκε κι εσφαξε το κοπαδι τα προβατα

νομιζοντας πως ημασταν εμεις,τι καλα θα'κανε να μας εκοβε

τοτε εναν-εναν τετοιοι παλιανθρωποι που ημαστε,

τωρα αυτος ο γενναιος βρισκεται αταφος μαχαιρωμενος

στ'ακρογυαλι κι εμεις ,ντροπη,ακομα ζουμε''

σε ποιον εμφυλιο της ιστοριας μας συνεβηκε αυτο και

ποιος υπαιτιος αυτοπτης  μαρτυς διηγηθηκε το τελος αυτο

του ηρωα;

.

.

.

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

ΤΡΙΠΤΥΧΑL/TRIPTYCHS

υπολογισε τις λεξεις

νερο-αγευστον  αοσμον αχρωμον

ασπρο-δεν απορροφα το φως,το αντανακλα

δεντρο-εργοστασιο φυλλων πρασινων

στην παρακατω προταση περασαν πουλια

''σε διεση του Μπαχ απλη Αριθμητικη ''

ανισοτροπια λογων

π.χ  ''μετρικη δικαιου-φυσικος νομος''

........''υπεραριθμον-πετρινο αγαλμα σε κηπο

ακρωτηρι κοχυλιων''

στην παρακατω προταση περασαν ανθρωποι

''σε θεωρημα του Ευκλειδη η ωραιοτητα''

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

-''πως  το ψεμα εξουσιαζει'''

-''υπερ-διασταση χρηματος''

στην παρακατω προταση περασαν συμφωνα

''στη παρακτια περιοχη στο φως''

Berechnen Sie die Worte

Wasser geschmacklos geruchlos farblos

weiß-nicht absorbieren Licht, spiegelt

Baum-factory LEAF GREEN

Im folgenden Antrag verabschiedet Vögeln

'' DIESI in einfachen arithmetischen Bachs''

Anisotropie GRÜNDE

zB ''metrische Rechts-Naturgesetz''

.....''Redundant-Steinstatue im Garten

Seashells cape''

Im folgenden Antrag verabschiedet Menschen

'' Euklids Theorem in der Schönheit''

Berechnen Sie die Worte

in archäologischen VERHALTEN

-'' Die Lüge, beherrscht''

-'' Hyper-dimensionalen Geld

Im folgende Vorschlag unter bestanden Symphona

'' In Küstengebiete light''

Calculate the words

water-tasteless odorless colorless

white-do not absorb light, reflects

Tree-factory LEAF GREEN

in the following proposition passed birds

'' DIESI in Bach's simple arithmetic''

anisotropy REASONS

eg ''metric law-natural law''

.....''redundant-stone statue in garden

Seashells cape''

In the following proposition passed People

 '' Euclid's theorem in the beauty''

Calculate the words

in archaeological BEHAVIORS

-'' the lie that dominates''

-'' hyper-dimensional money

in the following proposition passed symphona

'' in coastal areas to light''

.

.

.

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΣΤΗΝ Η' ΤΗΝ ΙΟΚΑΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΟΙΔΙΠΟΔΑ

Τρεις Αναπτυξεις-χ.ν.κουβελης

[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια λ' Νεκυια,στιχοι 271-280-μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ειδα τη μανα εκεινου του Οιδιποδα,την Επικαστην

η'την Ιοκαστην,αρχοντογυναικα,στεκονταν σε οχθη

ποταμου και μου φανηκε πως τιποτα δεν εβλεπε και

τιποτα δεν κοιτουσε ουτε τιποτα ακουγε,θλιμενη,

σιωπηλη,για το μεγαλο αμαρτημα,πηρε γι'αντρα της

το ιδιο το παιδι της και μαζι του πλαγιασε στο κρεβατι,

δεν το ηξερε πως ηταν το παιδι της που πολλα χρονια πριν

απο κακο χρησμο που πηραν το παρατησαν στο βουνο

να πεθανει μη σκοτωσει τον πατερα κι αντρα της και σμιξει

μαζι της σαν μεγαλωσει και γινει αντρας,

και τωρα να,ολα οσα πηγαν ν'αποφυγουν τα'παθαν

χωρις ελεος

και τον πατερα σκοτωσε κι εκεινη σμιχτηκε μαζι του

και σαν η πατροκτονια και η αιμομιξια φανερωθηκαν

στον κοσμο μεσα

τρελλαθηκε ετρεξε με τρομερο ουρλιαχτο στη καμαρα της

κλειστικε εκει κι εψαξε και βρηκε σχοινι εδεσε σε γερο

μαδερι τη μια ακρη του και στην αλλη εφτιαξε θηλια και

μεσα περασε το κεφαλι της και κρεμαστηκε τσακιστηκε

ο λαιμος της,που ηταν σαν κρινος κομσος κι ασπρος,

και πνιγηκε η αναπνοη της και κυλησε στα κατω μερη

ετουτα και δεν ειδε τον δυστυχο που την βρηκε

κρεμασμενη να αιωρειται αψυχη κακοθανατισμενη

και,δεν τον ειδε σαν τρελλος ν'αρπαζει τις καρφιτσες

που στεριωνε περιτεχνα τα μαλλια της ψηλα σο κεφαλι

και να τις μπηγει στα ματια του να τις στριφογυριζει

βαθια να ξεριζωνει τους βολβους να χανει το φως του

τυφλος να ουρλιαζει να μην ξαναδει τον ηλιο ποτε πια

μητέρα τ' Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,271

ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀϊδρείῃσι νόοιο

γημαμένη ᾧ υἷϊ· ὁ δ' ὃν πατέρ' ἐξεναρίξας

γῆμεν· ἄφαρ δ' ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.

ἀλλ' ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων

Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·

ἡ δ' ἔβη εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο κρατεροῖο,

ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφ' ὑψηλοῖο μελάθρου

ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δ' ἄλγεα κάλλιπ' ὀπίσσω

πολλὰ μάλ', ὅσσα τε μητρὸς ἐρινύες ἐκτελέουσι. 280

τη μανα του Οιδιποδα ειδα,την ομορφη Επικαστη,

που μη γνωριζοντας μεγαλο αμαρτημα εκαμε

να παντρευτει το γιο της,που τον πατερα σκοτωσε

και την παντρευτηκε,κι αμεσως στους ανθρωπους

τ'αποκαλυψαν οι  θεοι,εκεινος στη Θηβα την πολυαγαπημενη

βασανισμενος των Καδμειων κυβερνησε απ'των θεων

τη θεληση να καταστραφει,κι εκεινη διαβηκε κατω στις πυλες

του κραταιου Αδη κρεμωντας στην απελπισια της θηλια σφιχτη

απο ψηλο μαδερι της οροφης,σ'εκεινον αφηνωντας πισω βασανα

παρα πολλα,οσα οι εκδικητριες οι ερινυες της μανας καταδικαζουν

κρατουσε το μωρο στην αγκαλια της,ορθια,

μεσα στον κηπο,ωρα μεσημερι,ζεστη μερα,ηλιος

λαμπρος,χιλια αρωματα εφερνε ο αερας,και χρωματα

κυματιζαν,τους αγκιζαν σιωπηλα  σαν χαδι,κοιταξε

το παιδι,ευθραυστο μικρο πλασμα,ησυχη αναπνοη,

κοιμονταν ευτυχισμενο,τα ονειρα ξεχυλιζαν γαργαρα

κρυσταλλινα νερα,ειδε τα ποδια του,γελασε γλυκα,

της φανηκαν αστεια,τα γαργαλισε απαλα,το παιδι

κουνηθηκε,χαραξε μεσα στον υπνο του χαμογελα

.

.

.

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ

κατθνα<ί>σκει, Κυθέρη', ἄβρος Ἄδωνις· τί κε θεῖμεν;

καττύπτεσθε, κόραι, καὶ κατερείκεσθε κίθωνας

[πεθαινει,Κυθερεια,ο ευγενικος Αδωνις,και τι θα κανουμε;

χτυπηστε τα στηθια σας,κοριτσια,και καταξεσχιστε τα ρουχα σας]

Σαπφω

.

σε δυνατο πελωριο κορμι βουητο ζωης

μπηχτηκαν και το τρυπησαν βαθια

τα δοντια του καπρου

κι αναπηδησε ζεστο το αιμα κοκκινο

κι επηξε ακινητο σκοτεινο

και το ουρλιαχτο της φωνης

τρανταξε συνθεμελα τα βουνα

με τα φωνηντα του

κι επεσαν τα φυλλα απ'τα κλαρια

βουβαθηκαν τα πουλια

κι επεσαν βαρια θεωρατα τα βραχια

της σιωπης

''Πεθανε ο Αδωνις''

κι οσα φωναζουν στη μερα δεν ακουγονται

κι οσα υπαρχουν στη γη μαραζωνουν

''Αναστηθηκε ο Αδωνις''

κι οσα βλασταινουν ξαναβλαστησαν

κι οσα πουλια τραγουδουν ξανατραγουδησαν

.

.

.

Απελλης Προς τον Πτολεμαιον Α' ο Λαγου

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-χ.ν.κουβελης

Τωρα τι να λεμε,ειναι φανερο το πραγμα,

τι συμφερο ειχεν ο Απελλης να συνομοτησει

εναντιον του Πτολεμαιου;κουραφεξαλα,

εκεινος ο ηληθιος Αντιφιλος,το λεει και τ'ονομα του,

ολη τη διαβολη μηχανευτηκε,Συκοφαντια,Φθονος,

Ζηλια,Επιβουλη,Απατη,να σπιλωσει την Υποληψη

του ζωγραφου στον ο Λαγου βασιλια,επειδη

τοσο πολυ τον ευνοουσε και τον τιμουσε,

να συνομοτησει με τον επαρχο της Τυρου τον Θεοδοτα

εναντιον του;να κερδισει τι;αυτος που ζωγραφιζε

κατ'αποκλειστικοτητα τον Αλεξανδρο,κανεναν αλλον

δεν δεχονταν ο Μακεδονας,μαλιστα του χαρισε και την Καμπασπη

να την εχει,μια ομορφη ερωμενη του Λαρισινη η¨Θηβαια,

που την ηθελε πολυ

και στα Ζωγραφεια της Σικυωνας ηταν  φημισμενος

κοντα στον δασκαλο του Παμφιλο και στον Μελανθιο

μ'αυτον εκανε και την εικονα του τυραννου Αριστρατου

-μαρτυρες ο Πλουταρχος στον Βιο του Αρατου παραγραφος 13

και ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του στο βιβλιο 35-

και την Αναδυομενη Αφροδιτη εκανε με το ωραιο σωμα

της Καμπασπης η',αλλοι λενε,της πανωραιας της Φρυνης

του Πραξιτελους  την εταιρα,που τη ειδε να λουζεται

μια ζεστη μερα στη θαλασσα της Ελευσινας,

τοσα χρηματα χρυσα ταλαντα επαιρνε τι λογο ειχε

να μπει σε μπελαδες ;να μπλεχτει σε δολοπλοκιες

και μαλιστα Κατα του  Ευεργετη του;α βεβαια αν το εκανε

θα ηταν πολυ ανοητος και μωρος και πολυ αχαριστος

Στην αρχη πετυχε τους στοπους του ο αχρειος Αντιφιλος

και πικραθηκε και θυμωσε πολυ ο Πτολεμαιος Α' ο Λαγου

και με το δικιο του και τοτε ζωγραφισε την Συκοφαντια του

κι ελαμψε η Αληθεια σ'ολο το Μεγαλειο της κι ηρθε η Μετανοια

-την εικονα τη περιγραφει ζωντανα ο Λουκιανος στο εργο του

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-

κι οπως και παντου  και παντα ολα αποκαλυπτονται στο φως

και τα καλα και τα κακα ο βασιλιας καταλαβε τη πλεχτανη

κι εδωσε εκατο χρυσα ταλαντα στον Απελλη και τον αισχυστο

Αντιφιλο να τον εχει δουλο του,

κι ετσι τον ειχε να του  σπαζει τις πετρες και να τις τριβει καλα

για τις τετραχρωμιες του το λευκο το μαυρο το κιτρινο το κοκκινο

και ν'ανακατευει τα χρωματα με το ελαφαντοδοτο,εργο ευτελες

για εναν ζωγραφο να καταντησει ετσι τριβολογος ανακατευτης

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ

Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια

νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια

10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα

φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη

15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.

A Puzzle of the Reality

Αυτος ειναι ακριβως ενας Ανθρωπος

a Logos about

I am a man from blue gardens

a full moon is rising from yellow - green hill

a hand writes circles an apple is no -sphere ,

an open window is not a picture - like landscapes,

like a fish ,

like a person in capitalistic working ,

like a child out home give a truth like a theorem,

don ' t block yours works into ανοησιες

- let 's start numbering [ ... minus one , zero , plus one ... ]

and find in the end of proccessing work yours political rights

and the metaphysical ideas [ about me you ours ]

don' t follow fake situations στη ακρη της θαλασσας το φως

εριχνε τα ψαρια στα διχτυα του then Ullysses neared

και μιλησε στους ανιδεους ψαραδες [ everything is you ]

και μαθε πως η θαλασσα ειναι οι γαλαζιοι κηποι

Αυτος ειναι ακριβως ενας Ανθρωπος

Γλαροι πετουν ακολουθωντας τον Οδυσσεα

A Puzzle of the Reality

a side of airy waters

και τα γεωμετρικα μοτιβα σχηματιζουν το προσωπο ενος θεατη

σε καταμεστο αρχαιο ελληνικο θεατρο

the enigma is an endless labyrinthus a citron

and two oranges ,

and at back a glass in the shape ενος δεντρου

ακουσε το παιδι πως προχωραει κυλωντας τα ερωτηματα

ειδε τη λευκοτητα να ανατελει ,

κι υστερα ακολουθησε ενα πληθος γλαρων

να μετρησουμε δεν μπορεσαμε τις σκιες τους

the light is an great explosion of multicolor cubes

εσπασε το βιολι σε παραγραφους παραμυθιων ,

και με καρφια στους τοιχους κρεμασε ενα κοκκινο τριανταφυλλο,

δυο εισιτηρια θεατρου και τον Ρηγα Σπαθι

two blue - grey fishes are swimming in the yellow plate

on the red - brown table ανοιξε τα χερια ,

εκανε την χειρονομια του αποχαιρετισμου ,

και δεν κουνησε απο τη θεση του ,

επειτα σκυβοντας σχεδιασε ενα ρομβο ,

κι αργοτερα τον εσβησε και στη θεση του εγραψε

με ελληνικα γραμματα ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ

and now he is saying

'' Tetragonon is the Utopia of the Polygonon ''

Εξ Ισορροπου Φωτος Πλασμενη

Work-Art-Logic-Imagination

Αναμεσα σε σχηματα δεντρων βαδιζοντας ο ηλιος

.

.

.

CITY'S LABYRINTHS

in right

.........η ανθρωπινη φωνη

Ομονοια προς Χαυτεια

πυροβολεια ιδεολογιων

.........priceless.

.........ισονομια

μεταφορα Ιστοριας-τρολει

in extention Democracy

τα φυλλα του δεντρου

.......................βαπορεν

παγεναν κι ερχονταν

και χωμα απ'τη πατριδα μ' δεν εφερναν

1922 Σμυρνη

Τραπεζουντα Νεα Σμυρνη Νεα Ιωνια

2013 Αθηνα

Ελλαδα καμια περιττη συλλαβη

man woman mankind

....Οδυσσεο,τι;

...Νικος Πουλαντζας σκοτωμενος

...Νικος Μπελογιαννης σκοτωμενος

...Γιωργος σκοτωμενος

Ερμου Ιεροδουλη Εμπορων

Αθηνας κατοικητηριο ζητιανων

Ομονοια κυκλος φαυλος

ς ω χ φ μ κ ζ εδ γα

names namen ονοματα

.................................nomos law

...............Αιδως Αργειοι!fanfaroni!

TV FALSE/TRUE INVENTORS UNIVERSALIS

Ηρακλειτος φιλει κρυπτεται

στη Μενανδρου η Υπατια πουλαει Παραλληλους Βιους

και εκδιδεται

''αυτη ειναι η Ελλαδα,εγω ειμαι ανεργος''ειπε,

ακουσα,δεν τον ηξερα

ICH BIN ARBEITLOSS workLESS NIE TRAVAIL

....B-Bread

....L-Life

... E-End

να παρε θεωρημα Θαλη του Μιλησιου αντι πινακιου φακης

και τα τεσσερα ριζωματα του Εμπεδοκλη εικονογραφημενα

κλικ Ζηνωνος κλικ Σωκρατους

κλικ Αθηνας κλικ Αιολου κλικ Σταδιου

κλικ Συνταγμα

OK Boys!All Right!

...h thalassa se afissa

...h leoforos cart postal

...h Eleni photo mobile

...............................αγορασε εφημεριδα,στην Ομονοια,

...............................απο το περιπτερο αριστερα της Αθηνας

...............................νυχτα,τη διπλωσε και την πεταξε

...............................στα Χαυτεια μια γυναικα τον ρωτησε

...............................τι ωρα ειναι,της απαντησε,πολυ νυχτα

Ergo Cogito Sum

ERGO COGITO SUM?

....ειδα τον Αρη Κωνσταντινιδη ν'ανεβαινει τη Σολωνος,μεσημερι

προς τον ουρανο

ωραιοτατη πατρις μου Ζακυνθος

πηγαινεν κι εδειχνεν τις ανοιχτες πληγες του

κι ουτε ελεημοσυνην του εδωκαν ουτε συμπονεσην του εδειξαν

παρα ελυσαν τα σκυλια που τους φυλαγαν και τον κυνηγησαν

ως να ητον λεπριασμενος και το τελευταιο σκουληκι της γης

κι εφτασεν ως εδω αθλιωμενος και μας εξιστορουσε τα παθηματα

κι εμεις ειπαμεν καθεις του αλλου ''διατι πατριδα επολεμησαμεν

να ελευθερωσωμεν και κακοπαθαμεν;''

τρυπες Νομπελ η ποιηση

NOBEL'S HOLES THE POETRY-

-Ελπηνορα,φιλε μου,πως βρεθηκες σε τουτο τ'ακρογυαλι;

-οχι,ηρωικη πραξη δεν μ'εφτασε ως εδω

σαν στριφτα κερατα κριαριου ακουστηκαν τα λογια του

τον ειδαμε ν'ανεβαινει η' να κατεβαινει την Πανεπιστημιου

τον φωναξαμε μ'αλλο ονομα

MEIN FREUND -ELRENOR

Mio Amico come vay?

απαντησε η'δεν απαντησε δεν ακουσαμε

.

.

.

η χωρα μου μεσα στις Ιδεες ταξιδευει

ceux qui voient το φως

on y reconnait τη θαλασσα

......................τη μνημη ενος ταξιδιου

de l'histoire des hommes

και τ'ακρωτηρια κατοικητηρια γλαρων

sans doute ο χρονος ειναι καθρεφτης

.....................................των αριθμων

τονιζει σωστα τα δεντρα και καρπιζουν

κι οι πλαγιες ολοενα ανεβαινουν με ελιες

κι αμπελια και τους στυλους των κυπαρισσιων

εκει σκαψαμε και βρηκαμε το αρχαιο αγαλμα ακεραιο

το δεξι ποδι σε κινηση μπροστα

το ανεπαισθητο μειδιαμα στα χειλη

φυσηξε ο ανεμος και σηκωθηκαν τα πουλια

στα λογια του,λογια στοχαστικα,''δεστε,

παντοτε ο ανθρωπος ιδιος ειναι''

το λιγο και το πολυ αδιαφορο ειναι

σε τουτο τον τοπο που βρεθηκαμε

εμεις και τα παιδια μας και τα παιδια

των παιδιων μας

on observera que η πνοη της πεταλουδας

νανουριζει τον υπνο των δεντρων που ανθιζουν

c'est a cette condition τα σωματα μας

απλωνουν ριζες και φυτρωνουν και μεγαλωνουν

compose d'elements το ψεμα την αληθεια

ποια η αληθεια ποιο το ψεμα και

ποιο το ενδιαμεσο τους;

τι μας εφερε σ'αυτες τις ερωτησεις;

και τι οι απαντησεις ειναι;

a celles legends humains

στα λατομεια της Ιστοριας κοβονται

οι μονεδες μας

μ'αυτες ανταλλασομαστε αιωνες τωρα,πριν

και μετα

.

.

.

Μετρικος χωρος λεξεων ελληνικων

νερο σωμα του Ηρακλειτου

και η θαλασσα λιβαδι ψαριων

πουλι

τσιμπολογαει χρονο

παροντα

το ρημα ''σκεφτομαι''

εκβαλει

στο ρημα ''μιλαω''

τοπια

που στηριζονται σ' ελιες

και υψωνονται σ'αμπελια

στο μελλον

ο ανθρωπος

φυτευεται

οπως δεντρο

με τοσο φως που ανασαινει

τιποτα δεν κρυβεται πολυ καιρο

σε ενοικιαζομενα δωματια

ιδεολογιων

σαπιζει η ιστορια μας

η πετρα

βαραινει το χωμα

βυθιζεται

ριζωνει

με μετρο μηκους τη δικαιοσυνη

να μετρησεις την επιφανεια των πραξεων σου

φτερα αερα

σε κλαδια δεντρου

θροιζουν

στην Ελλαδα

που δεν τους ανηκει

σε κυβερνουν

αχρειος δημαγωγος

δημοσιολογει

γιατι δεν του κλεινεται το στομα;

γραφει

μια λεξη

μια δευτερη λεξη

μια τριτη λεξη

ως την ποιηση

μ'αυτα να μετρας

Τι θα ελεγε ο Κοραης;

Τι θα ελεγε ο Σολωμος;

Τι θα ελεγε ο Ελυτης;

μ'αυτα να δρας

η μελισσα

τρωγοντας γυρι

θυμαται

την ιδεα του μελιου

απ' το πρωι ανεβασμενος σε σκαλα

βαφει τον ουρανο γαλαζιο

στα κυματα

απο τα παλια τα παναρχαια χρονια

αρμενιζει η Ελλαδα

τις λεξεις τις ελληνικες

.

.

.

ΕΛΕΝΗ

Ου νεμεσις Τρωας και ευκνημιδας Αχαιους

τοιηδ'αμφι γυναικι πολυν χρονον αλγεα πασχειν

Αινως αθανατησι θεης εις ωπα εοικεν

[Ομηρου Ιλιαδα,ραψωδια γ',156-158]

ουκ ηλθον ες γην Τρωαδ',αλλ'ειδωλον ην

[Ευριπιδου Ελενη]

[μια σκηνοθεσια εικονων]

η Ελενη σ'εναν κηπο ποτιζει μενεξεδες

σε μια αλλη εικονα,κατεβαινει απο'να ταξι

σε μια τριτη,κοιμαται μ'εναν νεαρο αντρα

''Εγω την γνωρισα την Ελενη''καυχηθηκε

''Που;'',διηγηθηκε μια ψευτικη ιστορια,

εκανα πως την πιστεψα,

ενα μυθιστορημα

Εγω γνωρισα την Ελενη του Κωστα

την Ελενη του Γιωργου

την Ελενη του Νικητα

αυτες που υπηρξανε,που τις αγγιζες

ειχανε ζεστη σαρκα και οστα

που την συγκρατουσαν στερεα

''Υπηρξα''την ακουσα να λεει

σαν διαμαρτυρια ακουστηκε η φωνη της

''μπηκα μια φορα,θυμαμαι,σε κηπο

με πανσεληνο,ακινητα τα δεντρα,

μακρυα πολυ μακρυα το γαυγισμα

ενος σκυλου,και κοντα πολυ κοντα

το θροισμα της θαλασσας''

τα λογια ενος ανθρωπου,αποδειξη

πως υπηρξε,πως βρεθηκε σ'εκεινα

τα μερη

κοιταξε τον νερο αντρα που κοιμονταν

διπλα της,εκεινος την εφερε εδω,τον

ακολουθησε,ολα ηταν αληθινα,

''αληθινα πραγματικοτητα''

ξημερωνε,ανοιξε το παραθυρο

ειδε τα σπιτια,τον πλατυ καμπο περα

τη θαλασσα και τα βουνα ν'αχνιζουν στο βαθος

υπηρξε,υπαρχει,αποδειξη τ'αερακι

που της δροσιζει το προσωπο

αυτη τη ζεστη μερα

η Ελενη στη βεραντα διαβαζει ενα βιβλιο

σε μια αλλη εικονα,μπροστα στη θαλασσα

μ'ασπρο φουστανι κραταει ενα μικρο παιδι

στην αγκαλια της χαμογελαστη

σε μια τριτη,προφιλ,νεαρη κοπελα

κοιταζει κατ'ευθειαν στα ματια τον θεατη

.

.

.

ΣΥΝΙΕΝΑΙ  Η  ΓΛΩΣΣΑ

.

συνιεναι η γλωσσα

ως αρα μιν ειποντ'ελασεν μεγα κυμα κατ'ακρης

δεινον επεσσυμενον ,περι δε σχεδιην ελελιξεν

τηλε δ'απο σχεδιης αυτος πεσε,πηδαλιον δε

εκ χειρων προεηκε.μεσον δε οι ιστον εαξεν

δεινη μισγομενων ανεμων ελθοισα θυελλα,

τηλου δε σπειρον και επικριον εμπεσε ποντω,

τον δ'άρ'υποβρυχα θηκε πολυν χρονον,ουδε δυνασθη

αιψα μαλ'ανσχεθεειν μεγαλου υπο κυματος ορμης

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδια ε' 313-320

συνιεναι η γλωσσα

συμπορευεσθαι γαρ λεγει την ψυχην τοις πραγμασι το συν-

ιεναι-Πλατων Κρατυλος

ΛΕΞΕΙΣ ΑΡΟΥΡΑ ΦΑΟΣ ΚΕΙΤΟΥΚΕΙΤΟΣ

η Αννα Κομνηνη,θυμαται,την αρχαιζουσα και λογια γλωσσα της

το 1571 η Κυπρος

το 1522 τα Δωδεκανησα

το 1669 η Κρητη

τουτους μεν οτι οιδα.ου δε τριτον ανδρα'ονομαζε,

ος τις ετι ζωος κατερυκεται ευρει ποντω

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδια δ' 551-552

Χρηματιζω

α]το προσωπο που ενεργει

β]επιθετα που δηλωνουν υλη

γ]επιθετα που δηλωνουν ιδιοτητα

βενεφικιαριος κοντουβερναλιος,οφικιαλιος,πραιτωριος,

πλουμαριατος,μαγιστριανος,προλεταριος,

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:αλλα αυτα τα πραγματα πεφυκεναι,ουδεν αυτων

μονιμον ειναι ουδε βεβαιον,αλλα ρειν και φερεσθαι και μεστα

ειναι πασης φορας και γεννεσεως αει

συνιεναι η γλωσσα

ΠΛΑΤΩΝ ΚΡΑΤΥΛΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:αλλα αυτα τα πραγματα πεφυκεναι,ουδεν αυτων

μονιμον ειναι ουδε βεβαιον,αλλα ρειν και φερεσθαι και μεστα

ειναι πασης φορας και γεννεσεως αει

συνιεναι η γλωσσα

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:Δικαιοσυνη δε,οτι μεν επι τη του δικαιου

συνεσει τουτο κειται το ονομα,ραδιον συμβαλειν.

οσοι γαρ ηγουνται το παν ειναι εν πορεια,το μεν πολυ

αυτου υπολαμβανουσιν τοιουτον τι ειναι οιον ουδεν αλλο

η χωρειν,δια δε τουτου παντος ειναι τι διεξιον,δι'ου παντα

τα γιγνομενα γιγνεσθαι.ειναι δε ταχιστον τουτο και λεπτο-

τατον,ου γαρ αν δυνασθαι αλλως δια του οντος ιεναι παντος,

ει μη λεπτοτατον τε ην ωστε αυτο μηδεν στεγειν,και ταχι-

στον ωστε χρησθαι ωσπερ εδτωσι τοις αλλοις.επει δ'ουν

επιτροπευει τα αλλα παντα διαιτον ,τουτο το ονομα εκλη-

θη ορθως δικαιον,ευστομιας ενεκα την του καππα δυναμιν

προλαβον.μεχρι μεν ουν ενταυθα,ο νυνδη ελεγομεν,παρα

πολλων ομολογειται τουτο ειναι το δικαιον

ο ηλιος διαιων και καων τα οντα-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

συμπορευεσθαι γαρ λεγει την ψυχην τοις πραγμασι το συν-

ιεναι

την γαρ ταχειαν ορμη οι Λακεδαιμονιοι τουτο καλουσι,σους

εσυσθει το κορμι στο χορο

escape velosity

What is escape velosity?This is the speed which an object must

attain in order to escape from some massive body.

Suppose that body were the Ιδεολογια η' το Χρημα THE MONEY

THE OBJECT IS THE MAN

.

.

.

ΕΠΩΝΥΜΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ο Οιδιποδας μετα τα γεγονοτα

εμφανισθηκε στην αγορα

κρατουσε στα χερια του ενα ψωμι

σταθηκε στο μεσο των ανθρωπων

γυρω του ενας κυκλος

σηκωσε ψηλα το ψωμι τρεις φορες

και φωναξε:''η φωχεια antes portas''

ενας-ενας οι ανθρωποι περνουσαν απο μπροστα του

και τους μοιραζε το ψωμι

δεν ξερω αν εφτασε και περισεψε

να χορτασουν τοσοι ανθρωποι

''δεν χρειαζονται τα ματια να δουν οι ανθρωποι

την αληθεια''ειπε ο Οιδιποδας πριν αποχωρισει

απ'τη σκηνη

τον κοιταξαμε καλα,ελειπαν τα ματια του,

δυο τρυπες,δυο σκοτεινα σπηλαια

βρεξαμε πηλο,βουλωσαμε τα κενα του χρονου

απο πολεις που καηκαν κι απο χωρια

που ερημωθηκαν εφτασαν εδω ανθρωποι

μας διηγηθηκαν τις ιστοριες τους,

με κλαματα οι γυναικες,αγρια τα προσωπα

των αντρων

''που ειναι ο Γιωργης μου;''

''που ειναι το Γαρουφαλιο μου;''

''που ειναι το Μαρικακι μου;''

''που ειναι ο Κωνσταντακης μου;''

εμενα ο νους μου στην Ιστορια

Απο μενα θ'αρχισει η επανασταση.

Αν δεν αρχισει απ'ολους μας,τιποτα

ποτε δεν θα γινει.

να μετρας να υπολογιζεις τον κοσμο

με το πως η μικρη σου κορη αντιδρα

στη θεα ενος τριανταφυλλου

κι ακομα στη λευκοτητα των κρινων

Κοιταζαμε τη θαλασσα,λιβαδι ψαριων

Κοιταζαμε τα δεντρα,ξενοδοχεια πουλιων

ολη μερα περνουσαμε

ολη μερα περνουσε

η σαρανταποδαρουσα της Ιστοριας

.

.

.

A  DOUBLE LYRIC  EXPRESSION OF GREEK COUNTRY

ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ ΛΥΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

First Expression

the colours of country

yellow-green alegro

and strings of air light

the spectre of water

moving in dance-movements

the innocence of landscape

the sky with little wings is up-flighting

the trees in others colours

up the stones

when the frogs are singing

the dream in sky-pieces

Δευτερη Εικονα

τα χρωματα της εξοχης

χλωρο πρασινο αλεγκρο

και τα εγχορδα του φωτεινου αερα

το καθρεφτισμα του νερου

μετακινει σε ρυθμικες κινησεις

την αθωοτητα του τοπιου

ο ουρανος με μικρα φτερα ψηλα ταξιδευει

τα δεντρα ντυμενα μ'αλλα χρωματα

πανω απ'τις πετρες

την ωρα που τα βατραχια τραγουδουν

τ'ονειρο σε κομματια ουρανου

.

.

.

PHONE-ING

PHONE-ING

What? η ερωτηση About World

All World Over

Economicous Monetarious Ethnologicous

Ideologicous Warious Culturious Racesticous

etc

Poor 'n' Rich

Me and You and All

NOONE-NOWHERE-NOTHING

ειναι ειναι-ειναι

ειναι μη ειναι-μη ειναι

μη ειναι ειναι-μη ειναι

μη ειναι μη ειναι-ειναι

λευκο π'αφηνει γλαρος σε κυμα

η'

που παιρνει και υψωνεται

[Καθε σημειο του κυκλου η αρχη και

το τελος του κυκλου]

η' στον Εμπεδοκλη η' στον Ηρακλειτο

μια οδος η ανω και η κατω

What? Why?Where?

Three W

backWards-forWards

inWards-outWards

The World

The Word

η λεξη μου

η γλωσσα μου

το μικρο φωνηεν  το ελαχιστο συμφωνο

η φωνη μου

PHONE-ING

.

.

.

Ομονοια Αθηνα Ελλαδα ντοκουμεντα

Χαυτεια πλατεια Λαυριου

οδος Μαρικας Κοτοπουλη

Μπαγκειον Ομονοια Αθηνας

κυκλος θηλεια στο λαιμο

σημαδεμενη τραπουλα

πουλημενη Ελλαδα μαστρωπων

κερδοσκοποι ρουφιανοι

πυρ σε καθε σταση

αντισταση επι σκοπον πυρ

προσωπα προσωπεια μασκες

σουπερ μαρκετ πρυστυχες ιδεες

ασχημη μερα ξεκωλιαρα

σακια κοκκαλα ανθρωποι

να σωθω εις βαρος σου

εις βαρος ολων καθικια

υπονομος της Αγιου Κωνσταντινου

τα σκατα σας μεχρι το Θεατρο

κιτρινα ταξι εκζεματα σαπια τρολει

διαδηλωσεις του φαινεσθαι και του θεαθηναι

να γαμηθητε

μια ζωη,τωρα,ξεφτυλιζετε σε συσιτια δημων

μια ζωη κομματια μοσχαρισιο κιμα με μακαρονια

δεν ξημερωνει βραδυαζει

το νου σας

.

.

.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΝΤΗΝΟΡΟΣ

η σεληνη εκεινη τη καλοκαιρινη νυχτα ασημωνε τα νερα στο

Φαληρο,ανοιξε το παραθυρο,η πνοη του αερα δροσισε το δω-

ματιο της,ενα τεταρτο μετα τα μεσανυχτα,τη δεκαετια του 1950

εχτισε ο πατερας αυτο το σπιτι,πριν μενανε στην Αθηνα,

ηρθανε οι Περσες,πολεμος,τις αρπαξαν απ'τα μαλλια,

τετοια αγριοτητα,αλλες φωναζαν αλλες ουρλιαζαν

τις εκοβαν τις μυτες τα χερια εκοβαν κομματια

τα σωματα τα ποδοπατουσαν ελεος δεν εδειξαν

αβρες κορες ευγενικες γεννιες γυναικων

η κορη του Αντηνορα με το ωραιο μειδιαμα

η κορη του Ευθυδικου η αυστηρη παρθενα

κι αλλες κοπελες στη πρωτη ανθιση ητανε

γυρισαν μετα τη Σαλαμινα και τις Πλαταιες

στην ελευθερη πατριδα ,τις βρηκαν κομματια

τις μαζεψαν και τις εθαψαν στη περιοχη του Ερεχθειου

εκλαψαν και πονεσαν τις σεμνες κορες

[και να θυμηθω,να μην ξεχασω θελω ,το Μαρικακι

απ'τη Σμυρνη,

που χαθηκε το τζιβαερι μου;το μοσχολουλουδο μου;]

ανασκαφη στην Ακροπολη,μερες του 1882 στη περσικη ταφρο,

μερες του 1886 δυτικα του Ερεχθειου βρηκαν τα κομματια της

κορης,,ιωνικο ιματιο πανω σε αττικο χιτωνα,χαρις

και τα μαλλακια της πλεξουδες ητανε καμωμενα

η ωραια κορη του Αντηνορα

και το δεξι της χερι ελειπε,πανω στη σφαγη

το Μαρικακι

η επιγραφη γραφει:

ΝΕΑΡΧΟΣ ΑΝΕΘΕΚΕ[Ν Ο ΚΕΡΑΜΕ]

ΥΣ ΕΡΓΟΝ ΑΠΑΡΧΕΝ ΤΑΘ[ΕΝΑΙΑΙ]

ΑΝΤΕΝΟΡ ΕΠ[ΟΙΕΣΕΝ]

Ο ΕΥΜΑΡΟΣ Τ[Ο ΑΓΑΛΜΑ]

[τι της ητανε ο κεραμεας Νεαρχος; αρραβωνιαστικος;

κρυφη αγαπη;]αυτη που υπηρξε ομορφη κι ετσι

την επλασε ο Αντηνορας[αγλαη]

αγλαη η Κορη του Αντηνορα

-τωρα στο Νεο Μουσειο της Ακροπολης εχει τον αριθμο 681-

καλοκαιρινη νυχτα,το φεγγαρι ασημωνει το Φαληρο,η πνοη

του αερα δροσερη,

θυμαται

''το 480 μας πηραν στην εξορια οι Περσες ,το 1922 στη προσφυγια

πως εγινε και γυρισαμε; το χρωσταμε σε καποιον Αλεξανδρο και

σε καποιον Σελευκο''

η μερα ξημερωσε,η θαλασσα ασπρογαλαζη σαυρα αστραφτε,

δεξια το σταδιο Καραισκακη,στο βαθος η Καστελλα,

και πανω η Αθηνα

η Ιστορια της

.

.

.　

ΑΝΤΙ-ΣΤΗΧΗΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ  ΤΟΥ DANTE

Συζηταμε

Μπορω κι εγω να εχω καφε;

Πως παει η δουλεια;

Υπαρχουν προβληματα,ο πληθωρισμος

αυξηθηκε

Που βρηκες τα λεφτα;

προτιμω

το σπιτι μου στη θαλασσα

Δουλευω

Δουλευα

παντα ξημερωνοντας οι γλαροι

σπαζουν τον καθρεφτη τ'ουρανου

Εγω σου γραφω δυο γραμματα

απο μια βαρκα που κωπηλατει

στον αερα

απο ενα πουλι που πουλαει

χρονο στα παιδια

τι ειναι αληθεια;

Με τον θεο και την αιωνιοτητα

δεν γινεται τιποτα

Η ελληνικη γλωσσα ενα

ορυχειο εννοιων

χαλκινος ανδριαντας ηρωα

ανασαινει πηλινα τριγωνα

Ξερεις ποσο κοστιζει η διαφθορα

των τοπιων απ'το χρημα;

Το ξερεις πολυ καλα

Οτι υπαρχεις,υπαρχετε

θυμαμαι μια ελια σε μια πλαγια

να μαζευει χυμους απ'τις πετρες

η μερα επεσε με βουτια

στη θαλασσα και κολυμπησε

σαν δελφινι

ANTISTICHISEIS  DAI GRECI NELLA LINGUA DI DANTE

discutere

Posso e io prendere un caffè?

Come va il lavoro?

Ci sono problemi,L'inflazione

è aumentata

Dove hai preso i soldi?

Preferisco

la mia casa al mare

io lavoro

ho lavorato

sempre mattinata gli gabbiani

smash lo specchio del cielo

Io scrivo due lettere

da una barca a remi in aria

da un uccello che vende

il tempo nei bambini.

che è la verita?

Con Dio e l'eternità

non succede null

la lingua greca

è una miniera di concetti

statue in bronzo dell'eroe

respirava triangoli di argilla

Sapete quanto costa la corruzione

dei paesaggi di soldi?

Voi sapete molto bene

yparchis

yparchetai

Mi ricordo di un oliva su una collina

che raccogliere succhi delle pietre

Il giorno caddi al mare

e nuota  come un delfino

.

.

.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΗΧΟΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Σ'ενα τοπιο στη θαλασσα

ας υψωσουμε μια βαρκα

ασπρη με κοκκινη ριγα

και να τεντωσουμε πανω της

ενα χταποδι να λιαζεται

.

Εδω το φως εχει πολλους τροπους

να μα ξετρυπωνει στα σκοταδια μας

.

τα βουνα οι οροσειρες κατεβαινοντας

φθανουν στη θαλασσα

εκει βουτωντας αναδυονται στα νησια

ο ανεμος και το κυμα τα σπαει

σε βραχια

σε βοτσαλα αμμο αιγιαλους

Εδω το φως εχεις πολλους τροπους να δρασει

αναμεσα στα κοχυλια και στους αστεριες

οι φωνες μας  αγγιζουν τον χρονο

και του δινουν το σχημα μας

στο γλυστριμα της περκας στα νερα

βασιζεται η μεταφυσικη των γλαρων

γεμισε δελφινια το πελαγος

ετσι να γεμισει χαρες κι η ζωη μας

τα δυο σιγμα της θαλασσας κυλωντας

φτανουν στα δυο γυμνα ποδια μας

κυματιζει ελαφρα ''ερχεται η θαλασσα''

ακουω ερχεται

ολοενα ερχεται

ακουμε

.

.

.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ,ΟΔΥΣΣΕΑ

και θαυμαζε γυρνωντας το βλεμμα παντου

επειτα φανηκε χρυσο φως

στο κυμα

 υστερα πελεκησε απο ξυλο ελιας το ειδωλο

της μερας

λαμπρο φωτεινο στα μερη της ανατολης

επειτα σκεπαστηκε με φυλλα στον υπνο του

κι ειδε σ'ονειρο τη θαλασσα

που καποτε εφευγαν σε βαρκες και καραβια στοιβαγμενα

πολλα ανθρωπων σωματα

ξυπνησε κι εκατσε κι εγραψε:

''του Οδυσσεα λυγισε η ψυχη,βαρυνε

η καρδια του'' σε

ξενα μερη σε ξενες θαλασσες

.

.

,

ΟΥ ΝΕΜΕΣΙΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ-ΕΛΕΝΗ/ΜΑΡΙΑ ΣΚΛΗΡΑΙΝΑ

Στις Σκαιες Πυλες στην Τροια ειδαν την Ελενη και ειπαν:

ου νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς

τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.

αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν

Ομηρου Ιλιαδα-ραψωδια γ'-156-158

καμια τιμωρια  δεν ειναι οι Τρωες και οι Ελληνες

για μια τετοια γυναικα τοσο πολυ καιρο να δεινοπαθουν,

τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην μορφη

[χαλαλι για μια τετοια γυναικα οι Τρωες και οι Ελληνες

τοσο πολυ καιρο  πονους να υποφερουν,

τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην οψη ]

το  ιδιο αναφωνησε ενας ασικης στην Αγορα της Πολης οταν ειδε

να περναει η πανεμορφη Μαρια Σκληραινα ερωμενη του αυτοκρα-

ρα Κωνσταντινου Θ' του Μονομαχου,συζυζου της Πορφυρογεν-

νητης Ζωης,μια οπτασια ητανε,ενα χαρμα ιδεσθαι,η αποκαλουμενη

Σεβαστη με τις ευλογιες της ιδιας της Ζωης,μεγαλος πειρασμος,πηγη

σκανδαλων και στασεων,μια χαιδιαρα γυναικα:

ου νεμεσις Βυζαντινοι αμαρτιας πασχειν

χαλαλι Βυζαντινοι για μια τετοια γυναικα ν'αμαρτανεις

.

.

.

I Am not from Money-World

POLITIC / MECANIQUE

Les Temps Modernes.............I Am

of No-One............................from Money-World

............FanFaRe......Light Shootings,

......................................THE MAN

Don-t Hear

Frozen Words............................Fragment Man/

And Coin Doings........Cheap Life

.....................................Canto

BackDoor Man...............of No-Thing

Out Doors

.

I Am not

from Money-World

.

.

.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

[δεν γραφουμε το νοημα,

πως γραφουμε ειναι το νοημα]

ο ανεμος επαιξε στο πιανο των φυλλων κι εφυγε

το πουλι εφαγε το φως που του αναλογει κι εβγαλε φωνη

το νερο σε οριζοντια θεση

πλειοδοτει στο εμποριο των νουφαρων

αν φυτεψεις στο χωμα τη λεξη νερο

θα ξεπεταχτει στον αερα δεντρο

ακου με τι τροπο προφερει τη λεξη θαλασσα

παιδι που γεννηθηκε κοντα της

το τραπεζι σηκωθηκε στον αερα ψηλα

πανω του μια ανθοδεσμη δεντρων

αστειευεται με την βαρυτητα

η θαλασσα κυμα το κυμα πανω στις πετρες

σπαζοντας αριθμολογει τον χρονο

και να σκεφτεις,ποσα σωματα ενωθηκαν

για να γινει ενας ανθρωπος,

αυτος

κυλα τις λεξεις στα λογια σου

καπου θα βρεις τις θεσεις τους

απο τον υπογειο σταθμο της Ομονοιας κατω

ξεπηδα πανω μια ανθρωποτητα

δυσκολα ξεχωριζεις ποιος ειναι ποιος,

για εκατομυρια χρονια θα μοιαζουν

δεν ξεφευγεις

Αθηνας Σταδιου Πανεπιστημιου

Ακαδημιας Σολωνος και

γυρω-γυρω Κοτζια Κλαυθμωνος

Συνταγμα κι ευθεια

Συγγρου στο Φαληρο

Αθηνα Πειραια Ελλαδα

φαυλος κυκλος

μεσα στο τρολει Κουκακι-πλατεια Κολιατσου

οι επιβατες κρατουν στα χερια τους τα κεφαλια τους

οταν ειναι καποιου η σειρα σε καποια σταση

να κατεβει ετοιμαζεται

φοραει το κεφαλι του οπως παλια

φορουσαν όι επιβατες το καπελο τους.

κι ενα παιδι στη θεση του εισπρακτορα

τους μετραει

ενας-δυο-τρεις-

κανενας

στον κομβο Πατησιων-Αλεξανδρας

ειδε ενα πουλι με το ραμφος του να σκαβει την ασφαλτο

και να τον καλει να φυτεψει σπορους

τα'χασε

οταν συνηλθε οι τσεπες του παντελονιου του

ηταν γεματες απ'αυτους

ποια η συμπτωση πλατειας Κλαυθμωνος

και πλάτειας Κοραη;

Να μαζευτουν

Να κλαψουν,γιατι; οι Νεοελληνες

στον Ελληνα Κοραη;

καθημερινα εκατονταδες χιλιαδες διασκορπιζομαστε

στις συνοικιες μας στα διαμερισματα μας

στις τρωγλες του μοναχισμου μας

εκατομυρια

θα σε χτυπησουν οπως χταποδι χτυπανε

να μαλακωσει

θα σου σπασουν τα νευρα τα αισθητηρια

ετσι σιγα-σιγα θα σε μαλακωσουν

θα σε φανε ευκολα

Να προσεχεις

η ριγανι ριζωνει και αιχμαλωτιζει τον αερα

υπαρχουν ελαφρες και βαριες λεξεις

ελαφρομυαλες να μην υπηρχαν

ασπρο συννεφο πανω απο μικρο νησακι

βιρα τις αγκυρες και φυγαμε

η περισπωμενη πανω απ'το ωμεγα

το συγκρατουσε να μην ξεχειλωσει

ο ανεμος επαιξε τα εγχορδα των δεντρων κι εφυγε

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ

Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια

νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια

10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα

φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη

15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.

ΕΤΣΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΤΟ 53 π.Χ

Ο ΚΡΑΣΣΟΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ

ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

εκεινος ο ισχυρος Κρασσος τι ζητουσε τα περισσοτερα

σε τοσους και τοσους πλειστηριασμους πηρε σπιτια

οσο-οσο κι εκανε μεγαλη περιουσια σπο πυρκαγιες

κι αλλα προσχεδιασμενα κολπα γκροσα

επαιξε σ'ολα τα τραπεζια και τα χρηματιστηρια

των κερδοσκοπων ρισκαρε και κερδιζε και

με τον Σπαρτακο και με τον Κατιλινα και με τον Καισαρα

και με τον Πομπηιο τριανδρια και το 53 π.Χ

στη Συρια ανθυπατος τα'βαλε με τους Παρθους

προσβλεπε και στη συμμαχια του Αρταβαζη του Αρμενιου,

μωρος δεν ηταν,αυτα τα πραγματα στη πολιτικη ειναι

αβεβαια αιολα και ποτε κλεινουν απο'δω και

ποτε απο'κει αναλογα τα τρεχοντα συμφεροντα

δεν ειναι να βασιζεσε σε τετοιους λογους

και τελειωσε η τραμπα με τον Αρταβαζη

εκεινος συμπεθεριασε με τον Ορωδη,την αδερφη του

την πηρε ο γιος του Πακορος,γυρισε το φυλλο

τον απομονωσαν τον κυνηγησαν και στις Καρρες

της Μεσοποταμιας τον κατανικησαν και του αποτελειωσε

τις λεγεωνες ο Σουρηνας,τον επιασαν και του εκοψαν

το κεφαλι και το δεξι χερι και εστειλαν το κεφαλι

με καποιον Σιλακη στον βασιλια Ορωδη ανθρωπο

φιλοτεχνο και φιλομαθη και τουτο ετυχε απογευματινη

ωρα στην εξαισια πορφυρη δυση του ηλιου οταν συνετρωγε

και συνδιασκεδαζε με τον φιλο του Αρταβαζη ανθρωπο

των γραμματων που ηξερε τα ελληνικα φαρσι κι εγραφε

και τραγωδιες και ιστορικα οταν εβλεπαν κι ακουγαν με μεγαλη

αισθητικη απολαυση τον Τραλλιανο υποκριτη Ιασονα

ν'απαγγελει,λεει ο Πλουταρχος,απο τις Βακχες του Ευριπιδη

τη σκηνη της Αγαυης και θεατρικη μασκα του Πενθεα φορουσε

κι οταν πεταχτηκε πανω στη σκηνη θριαμβευτικα το κομμενο

κεφαλι του Κρασσου το σηκωσε ο ηθοποιος στα χερια του

κι αφου εβγαλε τη μασκα του και την εδωσε σ'αλλον ηθοποιο

με το κεφαλι στα χερια του επαιξε με τον χορο τον ρολο

της μαινομενης Αγαυης κι ακουστηκαν στο θεατρο οι στιχοι

φερομεν εξ ορεος ελικα νεοτομον επι μελαθρα

μακαριον θηραμα

και,τις εφονευσεν;

Εμον το γερας,

πεταχτηκε τοτε καπ+οιος Εξαθρης,Εγω τον σκοτωσα,

σε μενα ανηκει η πληρωμη

και πληρωθηκε πλουσιοπαροχα κι αυτος και ο υποκριτης

για την τεχνη του

ετσι αποτελειωσε τις μερες του το 53 π.Χ ο Κρασσος

ανδρας δυνατος και ισχυρος στη Ρωμη και γελοιοποιηθηκε

σε μια τραγωδια στην αυλη του Ορωδη

Τοσα ονοματα ηθοποιοι στις μυλοπετρες της Ιστοριας

.

.

.

-ΚΕΙΜΕΝΑ

-ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

-ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ[ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ]

-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ Α

Την επομενη ωρα ο ηλιος κρεμαστηκε στη

πορτοκαλια .Ελευθερωσε μας , Κυριε, εκραξε.

Αυτη η ιστορια μου ηρθε στη μνημη

ΚΕΙΜΕΝΟ Β

Και οι δυο ηταν αφοσιωμενοι στην εκτελεση

της πραξης.Αλλα η γυναικα τοτε συνειδητο-

ποιησε οτι ηθελε κατι.Τα παραθυρα στο απε-

ναντι σπιτι ηταν ορθανοιχτα .Καθε τοσο και

λιγακι τους εζωνε μια ριπη απο γιασεμι

ΚΕΙΜΕΝΟ Γ

Ειδαν το τρενο να γλυστρα πανω στις ραγες.

Επειτα τους φανηκε να ανηφοριζει αναμεσα

σε περιβολια .Μετα απο λιγο αυτος δεν μπο-

ρουσε να δει τιποτα

ΚΕΙΜΕΝΟ Δ

Σκεφτηκε για μια στιγμη τα περασμενα .Ξαφ-

νικα τα αυτια του γεμισαν με τους ηχους της

στερνας .Τα ψαρια ,που ειχαν κρυφα πεταξει

ειχαν αναπαραχθει .Σφιχτηκε η καρδια του

στη χαρα

ΚΕΙΜΕΝΟ Ε

Τα λογια του ηταν παραξενα.Φαινονταν να

τον παιδευαν οι λεξεις.''Αυτο, που ονοματιζω''

ελεγε ,''χανεται''.Εμεις δεν τολμουσαμε να

ρωτησουμε για εξηγησεις , σιγα-σιγα μας

κατελαβε ο φοβος

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-1,1 ακολουθω:το δελφινι χορευε περασμενο

στον αξονα του Πολικου Αστερα

-1.2 ηρωικο:πληθος τα λεπια στη σιωπη του

-2.1 τουλαχιστον:εριξε αγκυρα κι αγκυροβο-

λησε, για εκατο χρονια θρεφοταν με πετρα-

λιθρες,κι οταν τον βρηκε το κακο δεν υπηρχε

-2.2 γαλαζιο :εκτιναξε τα βελη του και δεν

πετυχε το αδυνατο

-3.1 υγρο:λυγισε τα γονατα τεντωσε το κορμι

κι εξαυλωθηκε

-3.2 Σαν:Ετρωγε και δε χορταινε,τοσο που

αρχισε να αμφιβαλλει για την θεικη του φυση

-4.1 χρονος:Διπλωσε και ξεδιπλωσε τις λεξεις

τοσο περιτεχνα σαν κεντημα

-4.2 ειπε:ολη τη μερα εκανε ζεστη και το ξημε-

ρωμα τον βρηκαν ξυλιασμενο

-5.1 ηταν:Αριστερα απο το ανσανερ η πορτα

ηταν βαμενη γαλαζιο πρασινο,στην αρχη δεν

καταλαβε το νοημα της, οταν ομως χτυπησε

του ανοιξαν και μπηκε ,καταλαβε

-5.2 μακρυα:Αυτο ,που κοιτουσε σιγα-σιγα

μεταμορφωθηκε,αν τον ρωτουσες δεν γνω-

ριζε σε τι

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

Ασκηση 1:Το χρωμα δραματο-ποιει και αφη-

γειται

Ασκηση 2:Με εμφαση και τολμη ξεφευγει

απο τους ''τυπικους'' κανονες

Ασκηση 3:Η παλαιοτερη παραδοση κερδιζει

απο το μοντερνο σε πνευματικοτητα

Ασκηση 4:Η συνθεση εκτυλλισεται χωρις ρη-

τορικη δυσκαμψια

Ασκηση 5:Η ποιηση πραγματωνεται με ρυθ-

μικες κυρτωσεις

Ασκηση 6:Αριστοτεχνικα μοτιβα απο τα φυτα

Ασκηση 7:η αφηγηματικοτητα του ειναι κυ-

ματιστη

Ασκηση 8:η ακροτατη υποκειμενικοτητα ε-

πανευρισκεται μεσα στη λιτοτητα

Ασκηση 9:ρυθμικη ενοτητα απο την απλη ε-

παναληψη

Ασκηση 10:Ασκηθηκε στο να εγκαταλειψει

την ομοιοτητα με τη φυση

ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ [ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ]

Θεωρημα 21:Ολη η σκεψη μας ειναι διε-

γερμενη με καποια ιδεα αισθητικης ;

Θεωρημα 22:Αυτο,που ζηταμε ειναι ενα

ειδος ταξης [με την ευρυτερη σημασια];

Θεωρημα 23:Ειναι αληθης η' ψευδης η προ-

ταση:''Σε καθε εικονα επιβαλουμε ενα

νοημα αντι να συναγουμε ενα νοημα απο

αυτη '';

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤ

Την αλλη μερα κατεβηκε στη παραλια .Ολη

τη νυχτα, ακουσε να λενε, ειχε φουσκονε-

ρια.Ρωτησε κι εμαθε τι σημαινε.Για το αλλο

διστασε να ρωτησει

ΚΕΙΜΕΝΟ Ζ

Ερμηνευσε μ'ενα συγκαταβατικο τροπο το

γεγονος.Η ανωριμοτητα φυσικα επαιξε το

ρολο της.Εμεις ομως δικαιουμαστε μιας αλ-

λης ερμηνειας

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

I...οι τονοι των χρωματων συνδιαζονται...

II...ολα αυτα προξενουν εντυπωση...

III...που ξεχωριζουν για την εφευρετικο-

τητα ...

IV...οφειλεται οχι μονο στην επιδειξι-

ομανια ...

V...για να μπορεσουμε να καταλαβου-

με τη νυχτα...

VI...σε μια εποχη, ιδιαιτερα επιφυλακτι-

κη ...

VII...που μεχρι τοτε παρεμειναν συγκα-

λυμενες ...

IIX ... αναπαντεχοι τονισμοι στη συνθεση...

IX ...να δειξει και την ομορφια ...

X ...εκτυλλισεται σε μια συνεχη αφηγηματι-

κη ακολουθια ...

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-6.1 ακριβες:Η περιεργεια ηταν μεγαλη,τον

ετρωγε σαρακι .Δεν αντεξε

-6.2 ιδεα:Τα σκαλισματα παρουσιαζουν μια

ακαθοριστη εικονα .Τη νυχτα,που ηρθε την

ονειρευτηκε σ'ολες της τις λεπτομερειες

-7.1 αυτον:Οπωσδηποτε η προμελετημενη

παραμορφωση ενισχυε την ετσι κι αλλιως

ενστικτωδη αντιδραση του.Ετσι οτι επα-

κολουθησε ηταν μοιραιο

-7.2 υπαρχει:Αραγε οι ανθρωποι με τι μοια-

ζουν ; Αυτο συμβαδιζε με την ειλικρινεια του

.

.

.

Απολειπειν ο θεος Αντωνιον

Πλουταρχου Βιος Αντωνιου

[Απολειπειν ο θεος Αντωνιον]

[75.4] ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ λέγεται μεσούσῃ σχεδόν, ἐν ἡσυχίᾳ καὶ

κατηφείᾳ τῆς πόλεως διὰ φόβον καὶ προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος

οὔσης, αἰφνίδιον ὀργάνων τε παντοδαπῶν ἐμμελεῖς φωνὰς ἀκου-

σθῆναι καὶ βοὴν ὄχλου μετ᾽ εὐασμῶν καὶ πηδήσεων σατυρικῶν,

ὥσπερ θιάσου τινὸς οὐκ ἀθορύβως ἐξελαύνοντος· [75.5] εἶναι

δὲ τὴν ὁρμὴν ὁμοῦ τι διὰ τῆς πόλεως μέσης ἐπὶ τὴν πύλην ἔξω

τὴν τετραμμένην πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ ταύτῃ τὸν θόρυβον

ἐκπεσεῖν πλεῖστον γενόμενον. [75.6] ἐδόκει δὲ τοῖς ἀναλογιζο-

μένοις τὸ σημεῖον ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον, ᾧ μάλιστα συν-

εξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσεν.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

[75,4]εκεινη τη νυχτα  περιπου τα μεσανυχτα ,λεγεται,ενω βρισκον-

ταν η πολη σε ησυχια και στεναχωρια απο το φοβο και την απειλη αυ-

των που προκειται να συμβουν ξαφνικα ακουστηκαν απο οργανα καθε

ειδους μελωδικοι ηχοι και βοη οχλου με βακχισμους ευοι ευαν

και πηδηματα σατυρων σαν να εξορμα καποιος θιασος με θορυβο

[75,5]κι ηταν σαν η ευθυμη παρεα να διασχιζει τη πολη με κατευθυν-

ση προς την εξω πυλη που'ναι στραμενη προς τους αντιπαλους εχθρους

κι εκει αφου εγινε ο θορυβος πολυ μεγαλυτερος μειωθηκε[75,6]εκεινοι

που ασχοληθηκαν να εξηγησουν το σημαδι αυτο ειχαν τη γνωμη

πως ο θεος εγκαταλειπει τον Αντωνιο με τον οποιο κατεξοχην ηθελε

να συνταυτισθει και να συνυπαρχει

ραγδαια τα συμβαντα,το 44 δολοφονηθηκε ο Ιουλιος Καισαρας

το 43 η τριανδρια το 42 στους Φιλιππους η τιμωρια

των δολοφονων το 41 στη Ταρσο της Κιλικιας

γνωρισε την Ελλαδιτισα βασιλισα Κλεοπατρα

απο το 41 μεχρι το 31 ηδονικα ζουσε στην Αλεξανδρεια

με μουσικες εξαισιες κι αρωματα μεθυστικα

τους φλοισβους του Νειλου τους λωτους

τα λογια τους ψιθυρισμους τα ζεστα κορμια

με τετοια γεμισε ο βιος του κι ηθελε αυτοκρατορια για κεινη

και για κεινον να χωρεσουν  μαζι και τα παιδια τους

ο Καισαριων και τα μικρα ο Αλεξανδρος κι ο Πτολεμαιος

αλλωστε τους ειχαν μοιρασει και τα βασιλεια

ο Καισαριων βασιλευς των βασιλεων

ο Αλεξανδρος βασιλευς των Αρμενιων της Μηδιας και των Παρθων

ο Πτολεμαιος της Κιλικιας της Συριας της Φοινικης

μια μερα με ζεστο ηλιο κι ολοι οι Αλεξανδρινοι βγηκαν

εξω να γιορτασουν το γεγονος κι ηταν πραγματι

λαμπρη μεγαλειωδης γιορτη αυτη η χειροτονηση

το 31 ηρθε η  καταποντιση το μεγαλο ναυαγιο

στο Ακτιο,

το 30 ο θεος Διονυσος τον εγκαταλειπει

μαζευει το θιασο του και τα μεσανυχτα με θορυβο

με μουσικες και κραυγες φευγει απ'την Αλεξανδρεια,

ας παει στα κομματια,τι θα τον ωφελουσε να εμενε,

ο Οκταβιος δεν χωρατευει,εξω ετοιμαζει τα σχεδια του

να μην λαθεψουν,ουτε ιδρωνουν τ'αυτια του

απο τετοια γουστα,φαιδροτητες,

ο κοσμος,η αυτοκρατορια δηλαδη

ειναι πολυ σοβαρη υποθεση να την χειριζονται αδυναμοι

επιρρεπεις τυποι σε γυναικες και απολαυσεις,

αλλα τι ξερει εκεινος απο χαρες κι απολαυσεις της ζωης,

αχρωμος,σκληρος,ας κυβερνησει,αυτον δεν τον ενδιαφερει,

αφου δεν μπορει να κυβερνησει οπως θελει

ας τελειωσει το εργο,η ιστορια του,

κι ο θεος,σιγουρο ειναι,αλλον θα'βρει να παιδεψει,

υστερα,στο κατω κατω της γραφης τι τον παιδεψε,

αντιθετα,

χαρηκε,απολαυσε,εζησε

καθολου δεν ηταν για veni vidi vici,

κουφιες ματαιοτητες

τωρα,το ξερει,θαρραλεος οπως ειναι,ο κυβος ερριφθη,

alea jacta est

.

.

.

enigma -χνκουβελης cncouvelis

 .

.

enigma 

-χνκουβελης cncouvelis 

https://www.facebook.com/share/v/1BcA4oTcuF/

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

Παναγία,Λιγοβιτσι,Ξηρόμερο

-φωτογραφιση χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως

Εγένετο δε εν εκείναις ταις ημέραις,όταν εις ασκητής ήλθεν εις την γην μας,και έλεγεν:

Σήμερον κανέναν να μην μισήσετε,διότι ηγγικεν η Εσχατη των Ημερων,

Οι άνθρωποι ήκουσαν και αυτόν ελοιδορησαν.

Αν είναι,γέροντα,να έρθει η Δευτέρα Παρουσία,τότε ας έρθει μετά τον τρύγο,

έχομεν ασχολειας.

Εκείνος εσηκωσεν το χέρι εις τον ουρανόν και είπε:

Κύριε,συγχωρέσον αυτους,ου γαρ οιδασιν τι λέγουσιν.

Και τότε ηρχιζεν η γης να σκοτιζεται,εις τον ουρανιον θολόν εσβενοιτο το φως,τα δε όρη εγένοντο θολά και αόρατα,ομοίως ο πόντος της θαλάσσης,και απαντά τα ανθρωπινα.

Και τότε ηκουσθη ήχος σάλπιγγας,και όλα εσεισθηκαν και εταραχθηκαν.

Δενδρα εξεριζώθηκαν και βράχοι εξεθεμελιωθηκαν,

ζώα και πτηνά  ετρομαξαν.

Και δεύτερον ήχησεν η σάλπιγγα.

Και τριτον.

Και πυρ εσυνεδεε γη και ουρανόν.

Και τότε είδον άνδρες,γυναίκες και παιδιά,άλλους ενδεδυμένους με βασιλικά ενδύματα και άλλους γυμνούς,

αλλους με στεφάνους εστεφανωμενους και άλλους μετ'αλυσσων δεσμιους.

Και τότε με μέγαν θόρυβον ήνοιξαν τα μνήματα.

Και εξήλθον οι νεκροί.

Και άπαντες έκλαιγον και οδύροντο πικρως.

Ο δε Κύριος ως Κριτής ηρωτησεν: 

Τις με εδωκεν υδωρ,όταν εδιψασα;

Τις με εδωκεν αρτον,όταν  επείνασα;

Τις με εδωκε ένδυμα,οταν γυμνός ήμουν;

Και ηκουσθη φοβερή η Φωνή Του:

Διψων ημην και ουκ εδωκατε μοι.

Πεινων ημην και ουκ εδωκατε μοι.

Γυμνός ημην και ουκ εδωκατε μοι ένδυμα.

Και όλοι εσιώπησαν βαρυθυμοι,

διότι έκαστος ενεθυμήθη το αμάρτημα του

Και όλοι τότε είδον ενώπιον  αυτούς που εφθονεσαν,αυτούς που αδίκησαν,αυτούς που εδίωξαν,

Και εφωναξαν φωνην μεγαλην:

Κύριε,ουδείς δίκαιος εν τω Ονόματι Σου.

Και τότε εφάνη εις τον ουρανόν ο Οφθαλμος ο Πανθ'Ορων.

Και οι άνθρωποι εφώναξαν:

-Αλι,που να κρυφτουμε;

Και εγένετο τότε εκείνος ο ταπεινός και ελάχιστος ασκητής να δεηθεί:.

-Κυριε,συγχωρέσον αυτους,

μην κρίνεις κατά τα έργα αυτών,απολωλοτα είναι.

Τίποτε άλλο δεν εζήτησε.

Και εγένετο φως.

Ο ήλιος ανέτελλε από την θάλασσα.

Ο κόσμος επανήλθεν.

Και είπεν εις αυτούς ο ασκητής:

Ημέραν κρίσεως οταν ἔλθῃ, μὴ φοβηθῇς .

Φοβήθητι μόνον εάν δὲν ἀναγνωρίσῃς τὸν ἀδελφόν σου.

Είπε και ανεχωρησεν δια τον μακρυνον τόπον της ασκήσεως του.

Δεδόξαστε.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -ποιητικοι ελκυσμοι POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-ποιητικοι ελκυσμοι

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

ποιητικοι ελκυσμοι

ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου

.

.

σε αυτή τη φράση:

ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου

ποιητικά επινοείται:

ότι αφού ο ήλιος είναι κύκλος,

ο κύκλος παραπέμπει στον τροχό ποδηλατου,

άρα στη σέλα του που μετακινείται,και επειδή ο ηλιος φωτίζει μετακινούμενος τον κρίνο,δηλαδή ακροβατεί πάνω του, 

τοτε ο κρίνος είναι η σέλα ποδηλατου.

Αποκαλύπτεται ότι η εικόνα δεν είναι αυθαίρετη.

 Εχει μια εσωτερική ακολουθία μετασχηματισμών.

Η ποιητική της λειτουργία μπορεί να αποδοθεί έτσι:

ήλιος → κύκλος → τροχός → ποδήλατο → κίνηση → σέλα → κρίνος

Αλλά υπάρχει και μια δεύτερη,φωτεινή ακολουθία:

ήλιος → φως → φωτίζει τον κρίνο → η φωτεινή κίνηση

δημιουργεί το :ακροβατεί.

Επομενως η φράση δεν λέει απλώς ότι:

ο ήλιος είναι πάνω σε έναν κρίνο. 

Κατασκευάζει ένα προσωρινό σύστημα μεταμορφώσεων, μέσα στο οποίο κάθε προηγούμενο στοιχείο επιτρέπει το επόμενο.

Το κρίσιμο σημείο: 

ο κρίνος είναι σέλα

Στη συμβατική πραγματικότητα:

κρίνος ≠ σέλα ποδηλάτου.

Μέσα όμως στην ποιητική πραγματικότητα:

κρίνος → σέλα

Η ταυτότητα αυτή δεν είναι κυριολεκτική.

Είναι μεταμορφωτική.

Ο κρίνος δεν παριστάνεται απλώς σαν σέλα.

Για τη διάρκεια της εικόνας γίνεται σέλα.

Και τότε ολόκληρη η πρόταση αποκτά μια νέα εσωτερική γραμματική:

-ο ήλιος είναι ο κύκλος,

-ο κύκλος είναι ο τροχός,

-ο τροχός ανήκει στο ποδήλατο,

-το ποδήλατο έχει σέλα,

-ο κρίνος γίνεται σέλα,

-και ο ήλιος,καθώς κινείται και τον φωτίζει,ακροβατεί επάνω του.

ήλιος

↓ σχήμα

κύκλος

↓ αναλογία μορφής

τροχός

↓ αντικείμενο

ποδήλατο

↓ μέρος του αντικειμένου

σέλα

↓ ποιητική μεταμόρφωση

κρίνος

Έτσι το:ακροβατεί,

δεν είναι διακοσμητικό ρήμα. Είναι ο κινητηριος ιμαντας που κάνει όλο το σύστημα να κινηθεί.

Και συμβαίνει κάτι σημαντικό:

 η εικόνα δεν χρειάζεται να εξηγήσει αυτή την ακολουθία στον αναγνώστη. 

Η ποιητική της δύναμη βρίσκεται ακριβώς στο ότι ο αναγνώστης μπορεί να αισθανθεί την ακολουθία πριν την αναλύσει.

Επομενως έχουμε μια μορφή ποιητικού συλλογισμού

Όχι:

Α = Β επειδή αυτό είναι λογικά αληθές.

Αλλά:

Α → Β → Γ → Δ → Ε

όπου κάθε βέλος είναι μια ποιητική επινόηση σχέσης.

Η τελική εικόνα,ενώ ξεκίνησε από μια σειρά απίθανων ταυτίσεων,αποκτά εσωτερική αναγκαιότητα.

Θα μπορούσε επομένως να ονομασθει αυτή η διαδικασία:

ποιητική συνεπαγωγή.

Όχι συνεπαγωγή της τυπικής λογικής,αλλά μια συνεπαγωγή της εικόνας:

Αν ο ήλιος είναι κύκλος,

και ο κύκλος μπορεί να γίνει τροχός,

και ο τροχός ανήκει στο ποδήλατο,

τότε η ποιητική φαντασία μπορεί να κατασκευάσει μια σέλα,

και η σέλα μπορεί να γίνει ο κρίνος.

Το:τότε,εδώ δεν είναι επιστημονικό ή λογικό.

Είναι ποιητικό τότε.

 

Η ποίηση δημιουργεί έναν κόσμο όπου η απιθανότητα μπορεί να μετατραπεί σε πιθανότητα μέσω της ίδιας της ακολουθίας των εικόνων.

Γι' αυτό η φράση δεν είναι απλώς μια:υπερρεαλιστική εικόνα. 

Είναι ένα μικρό μοντέλο μιας ποιητικής μεθόδου.

Επομένως:

Η φράση:

ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου

μπορεί πράγματι να θεωρηθεί υπόδειγμα μιας ιδιαίτερης ποιητικής διαδικασίας.

Όχι επειδή η εικόνα είναι απλώς «παράξενη», αλλά επειδή η παραδοξότητά της παράγεται με διαδοχικά βήματα.

Η ποιητική συνεπαγωγη μπορεί ορισθεί έτσι:

Ποιητική συνεπαγωγή είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα ποιητικό στοιχείο, μέσω μιας ακολουθίας μορφολογικών, αναλογικών, συνεκδοχικών και μεταμορφωτικών σχέσεων, παράγει ένα επόμενο στοιχείο, έτσι ώστε η τελική απίθανη εικόνα να αποκτά εσωτερική αναγκαιότητα.

Και η συγκεκριμένη ποιητική

δεν επινοεί απλώς εικόνες: επινοεί τις σχέσεις που κάνουν τις εικόνες δυνατές.

Το ποίημα δεν κατασκευάζει μόνο ποιητικά αντικείμενα. Κατασκευάζει και μια ποιητική φυσική: 

ένα προσωρινό σύστημα νόμων μέσα στο οποίο ο ήλιος μπορεί να γίνει κύκλος, ο κύκλος τροχός,ο τροχός ποδήλατο,το ποδήλατο σέλα, η σέλα κρίνος και ο ήλιος, τελικά,ακροβάτης

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο. Την λένε Ε. ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο.

Την λένε Ε.

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογραφιση

χνκουβελης cncouvelis

Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο.

Την λένε Ε.

Αριστερά,στο κρεβάτι,το νυχτικό,το περιοδικο Cosmopolitan με λεζάντα:

10 τρόποι να είσαι ακαταμάχητη.

 Είναι η Ε. 

Ξαπλωμένη με το κεφάλι προς το παράθυρο.Περιμένει να την φωτογραφίσουν. 

Ένα sexy woman body in  bed.

Κέντρο,όρθια,με πιασμένα μαλλιά,μαύρο t-shirt, προφίλ. Κοιτάει έξω.Βρεχει,Αυτή είναι η Ε.

Δεξιά,η Ε. ξαπλωμενη,δεν κοιμάται Η λάμπα στο κομοδίνο είναι αναμμένη.

Ο Τζιάκομο Καζανόβα στο ημερολόγιο του θα έγραφε μονο για την πρώτη γυναικα:

Την βρήκα ξαπλωμένη, παραδομένη,με μάτια κλειστά. 

Η κατάκτηση των άλλων δύο γυναικών προς ώρας δεν τον ενδιέφερε.

Σχόλιο περί αισθητικής:

1. Η αισθητική Cosmopolitan: γυαλιστερή, overexposed, instructive. 

Η Made in Creation τού  αντικείμενου του πόθου.

Το φως λευκό,το δέρμα λείο. Η γυναίκα είναι πάντα-για κάποιον άλλον.

2. Η αισθητική Καζανόβα: Αρχειακή,ο άντρας-αφηγητής συλλέγει γυναίκες όπως συλλέγει κάποιος  εξώφυλλα. Κάθε γυναίκα είναι ένα κεφάλαιο,ένα όνομα,μια νύχτα που τελειώνει όταν εκείνος φεύγει.Μια λίστα.

Το ασπρόμαυρο,το πανοραμικό φορμάτ σαν φιλμ 35mm,ο κόκκος,το κενό δωμάτιο με το τραπεζάκι στη μέση σαν σκηνικό του Edward Hopper.

Δεξιά κάδρο.

Η Ε. γυρίζει.

Στο τραπέζι έχει αφήσει το τεύχος του Cosmopolitan που και το Ημερολόγιο του Καζανόβα. 

Ξαπλωνει στο κρεβάτι με τα ρούχα.

Αριστερό κάδρο.

Η Ε. ξυπνάει.Δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί.Ζέστη.

Κεντρικό κάδρο.

Η Ε. στέκεται όρθια στο κέντρο του δωματίου, ακριβώς ανάμεσα στην γυναίκα που κοιμήθηκε και στην γυναίκα που ξύπνησε.

.

.

.