6- χνκουβελης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

6-

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Με Υλη το Φως οι Λεξεις μου

πηραμε το Φως και προχωρησαμε

στοιβαζοντας γαλαζιο μερες ανοιχτηκαμε

η φωνη

η φωνη σου ακουστηκε

ακουσα το νερο να περπαταει στα χαλικια

στην ακτη το κυλισμα της θαλασσας φορτωθηκε φωνες

τουτη, ακριβως,η εικονα ορμησε να σε βρει

ενα πουλι ενα φτερουγισμα

ενα ραγισμα ουρανου

ενα κυματισμα ενα τρικυμισμα

στον αερα

λοφοι και σπιτια μεχρι τις αντηχησεις των νερων

μεχρι τον ουρανο ο αργαλειος των δεντρων

στο γαλαζιο της εδω,υψωθηκε η θαλασσα

τα δεντρα ταιριαζουν στα χερια σου,ανοιγοντας τη χουφτα γεμιζουν πουλια .

Και τι επιθυμεις; Και τι μου ζητας για να ευτυχισεις για παντα; 

Την παρουσια σου,απαντησε

Ειδε ενα περιστερι ανεβασμενο σ'ενα συννεφο

να ριχνει κατω λευκα κομματια ασβεστη

Ακουστηκε παλι η φωνη

''Κοιταξε το πουλι στον ουρανο

ανοιγει πορτες και παραθυρα''

και το κρινακι λευκοτατο ανασαινει τον υπνο του στους βραχους,σκεφτηκε

η πεταλουδα σχεδιασε τη μερα της στα ανθη

με τα φτερα των πουλιων αποκτουμε την ιδεα της ανυψωσης

στο χορταρι αναμεσα στις πετρες πνεει την υπαρξη του ο κοσμος

ποση απο τη συμμετρια της μαργαριτας αγγιζει τον αερα

το φως που ελαμψε το ορυκτο της μερας

Μπορει να βλεπει την Ωραιοτητα

η ανωση των ψαριων χαραζεται στον ρυθμο των κυματων

πουλια ανεβαζουν με σκαλες λοφων τη θαλασσα

τοσα πολλα σχηματα φυλλων και τοσα ειδη φυτων στο φως.

η Υπαρξη

και με τη γλωσσα του ειπε:''.ενα νευμα η ευτυχια''

ενα σημειο προσθετωντας, απο Εδω η Αιωνιοτητα

εχτισα το σπιτι μας

να'ναι κοκκινο στ'ανεβασμα του ηλιου

να'ναι πορτοκαλι στο κατεβασμα του ηλιου

να'ναι το σπιτι μας σε γαλαζια περιγιαλια

με κηπο ολογυρα φυτα και δεντρα

να'ναι με ηχους πουλιων

να'ναι στο φως

εχτισα το σπιτι μας

να κοιμηθουμε κλεισμενοι στα ροδα

πανω στ'ανοιχτο πελαγο με μικρες βαρκουλες αυλακωνουμε το ταξιδι μας

παφλασμοι κυματων και αερα στροβιλισμοι

τρεις ωρες αιωνιοτητα κι ενα τεταρτο η ευτυχια

βοτσαλα ηλιου ταξιδευουν μαζι μας

λαμπρα ηλιοτροπια τα προσωπα μας

Ποιο παιδι ταξιδευει μαζι μας και μεγαλωνει;

ενα ροδο και δυο μαργαριτες κιτρινες αθροιζουν το απειρο

κοχυλι εκλεισε τη θαλασσα και τη χυνει γαληνια στην αιωνιοτητα

με τοση ευνοια της Ανοιξης να περηφανευομαστε

 και σε σενα απευθυνουμαι:

''Με τι ρυθμο να συνεχισεις να αναπνεεις το φως''

και τοτε θα καθισω μαζι σου

να φαμε τα συμφωνα μας

στις ελιες το φως χτενιζει τα μαλλια της μερας

στην επιφανεια του κρινου χαραζει η μερα λευκη

η μορφη σου

ενα πληρες αιωνιοτητας

τεραστιο

Καθενας αναλογα μες την Αληθεια του

Εγω εντολοδοχος λουλουδιων διαιρω το λεξιλογιο μου

σε μονοκοτυληδωνα και δικοτυληδωνα

μνημη της παπαρουνας το Κοκκινο

υποσημειωση νερου η περκα

τα πουλια κυματισμα πτησεων τ' ουρανου

να πληρωθει το Χρωμα κατα την Αξια του

με τον ηχο των λεξεων και τον ρυθμο μοιρασε το φως

κρεμασε στα δεντρα το φως του νερου

οικοδομηματα χρωματων ομοιοκαταληκτα

Με Υλη το Φως οι Λεξεις μου

.

.

.

ισως στη πραγματικοτητα να συναντηθουμε γρηγοροτερα

Πανω σε καθρεφτες νερων νανουριστηκε με γαλαζιο ο υπνος του κυκνου

και σε λευκοτητα ξυπνησαν τα φτερα του

στρωματα θαλασσας κανονιζουν τους ρυθμους μου

Νερα που ρεουν σαν τις λεξεις που ανταλλαζουμε οταν κουβεντιαζουμε ηρεμα

MARE NOSTRUM θαλασσα μου ηχηεσων παφλασμων σε μεσημερια πετρας

πολλαπλασιαστικοι πληθωρισμοι φωτος στα δαχτυλα του χεριου σου

ανθη

τι εισαι τι δεν εισαι,

π.χ οταν χτενιζεις τα μαλλια

η' οταν προσμενεις το αγνωστο,

διαδρομη σ'ενα ουρανο που βουλιαζει γαλαζιος

σταζει το φυλλο,ακους;καθετες διαδρομες του νερου,

ειναι πολλοι οι δρομοι να φτασει το ποταμι στη θαλασσα και σε σενα εγω.

Πραξη Τρυφεροτητας. Πνεουσα χρωματοφορα ρηματα γεωγραφιας βλεφαρων

η φευγουσα γλωσσα των κρινων

το χερι μου ομοια σεληνοφωτο σε κλαδι αμυγδαλιας γλιστραει στο σωμα σου

και σκεπαζει τον υπνο σου

Ελαχιστοποιω την αποσταση

εκει στη ρεουσα σκια της βαρκας προβαλει το φεγγαρι

στο γλυκο ριγος της λεξης σου απαλο στομα

αγγιγμα εσωτερικο του ονειρου

εγγυτατα πνεουν τα λογια μου στην ανασα σου

φωνη

δαχτυλα ανασηκωνουν τα λευκα σεντονια της σαρκας σου

κοκκινο μηλο φωτια που δαγκωσαν χειλη

γεμισα τις τσεπες μου νερο, και σε χρονο τρεχουμενο το αδειασα

σε περισπωμενες ψαριων

στειλε μηνυμα

να μαθω για σενα,θα περιμενω

υγρος ανεμος φεγγαριου ανοιγει το παραθυρο.

ενα ασπρο συννεφο περασε πανω απ'τον ωμο σου

λαμπερη λευκοτητα

θυμασαι το σπιτι μας;

να υπαρχει αραγε η συκια κοντα στη στερνα;

Ωρα με την ωρα η νυχτα αποψε προχωραει φωτεινη γαληνη

Το δερμα της μερας κυματιζει τεντωμενο στα δεντρα,

ενα χερι ανοιξε τα δαχτυλα σου και πεταξαν φρρ πουλια

Απο τα φυλλα προερχεται η λεπτη καθαροτητα σου

.

.

.

μετραει ποσες λεξεις αποσταση ο ανθρωπος

ξυπνησαν με σωματα περιστεριων ασπρα στο καθρεφτη ο ουρανος

μια λεξη αποσταση το διαφανο χωρισαν τα χρωματα συμφωνα

με τις πραξεις τους το χερι ξεφυλλιζει το χρονο αδειαζει το απειρο

σε ενα ποτηρι ποτιζει τα πουλια στο κιτρινο δωματιο ενα παιδι

καρφωνει δεντρα στους τοιχους ριχνωντας ζαρια υπολογιζει

τα περιγραμματα των λοφων με πετρες θεμελιωνει το κυλισμα

του νερου στα κρυσταλλα του ελαχιστου πανω σε ενα χαλκινο

ποδηλατο στο αρχαιο θεατρο υποκρινεται τον Οιδιποδα οι θεατες

με κεφαλια ασπρων περιστεριων χειροκροτουν η θαλασσα ξυπνησε

τους γλαρους σε κηπους ιδεων ο ανθρωπος μετραει ποσες λεξεις

αποσταση η ποιηση

.

.

.

Σιγουρα η αισθητικη θα εκδικηθει τους καιροσκοπους

μια βαρκα βουλιαζει στο γαλαζιο

να δεις απ'το παραθυρο τον κηπο γεματο μηλιες

ενα βελος ειναι η αληθεια

πεφτοντας οι λεξεις /ενα πουλι ελαμψε για λιγο

στη ακρη της θαλασσας το φως /και μαθε πως η θαλασσα ειναι οι γαλαζιοι κηποι

εγραψε με ελληνικα γραμματα

Εξ Ισορροπου Φωτος Πλασμενη

σε γαλαζια νερα κρεμασμενες λεξεις

ενα πουλι συλλεγει ερωτηματα στη γλωσσα μας

δεν απορεις που η μερα εχει φως/με συμμετρια τα σχηματα μας

τα δεντρα σε  καθετη σταση

και με ονειρα τα περιστερια πεταξαν κι επεστρεψαν την ωραιοτητα

ακουσε τη μουσικη των συλλαβων σου

με λευκοτητα εναρμονια

εδω ν'αναπαυθεις στους μενεξεδες/εδω υπακουν οι λεξεις

μοιραστηκε η ψυχη τους τα σεντονια της θαλασσας

μεσα στο περιβολι ποτιζες με χρωματα τα λουλουδια

αυτη η γυναικα φυτευε κρινους στα αυτια της

η λαμπροτητα της αθωοτητας

αυτο το τοπιο πλασθηκε απο τη ψυχη τους

η μυρωδια των μελισσων ανθοφορει κρινους/αποκαλυπτεται η αληθεια

ευτυχως ευαναγνωστη

περα ο αερας χαραζει αναγλυφους κηπους στους αγρους των ουρανων

οι ταπεινοι εχοντες την τελειοτητα

μαρτυρας η αγρια μεντα και τα πορφυρα βατομουρα

ερριξε τα διχτυα των λογων του να πιασει πουλια

στον παροντα και στον μελλοντα χρονο των φυκιων

ενα υπεροχο αισθημα η γλυκυτητα του μηλου

κλινει ελαφρια προς τα δεξια

το  περιγραμμα του σωματος το στηθος και η κοιλια

ριχνοντας ενα ανθος γιασεμιου

και οι γλουτοι -

η ακτινοβολια του χιονιου

η ακρη του λαιμου γεμιζει το φεγγαρι

εκεινο το σωμα εκανε μια συσπαση πουλιου κι ανθισαν λευκοι οι κρινοι του

η οραση της φωνης /η πρωτη ιδεα της ομορφιας

και τη νυχτα ονειρευτηκε την ανασα του δελφινιου χρωματισμενη

το περιστερι τ'ουρανου το φεγγαρι

λευκαινει τα σπιτια τους και τα συκα φουσκωνουν χυμους

πως να ερμηνευσουμε τη ρυθμικοτητα της Ανοιξης στα φυλλα

αναρριχωμενη συμπλεκομενη

με τα χερια ανακατεψαμε τα νερα των γαλαξιων

τους σταλαγμιτες των ερωδιων

στα κυκλαμινα εισακουσθηκαν οι προσευχες μας

απο που προερχεται η ελξη μας

ζηλευω τους κοκκινους κρυσταλλους στα τριανταφυλλα

ευωδια ,καιρος να εξαπλωθει η ωραιοτητα στα κυκλαμινα και τα γιουλια

τα τρεμουλιασματα στα λογια 

ακουσαμε τον κελαηδισμο των νερων στα νουφαρα

και τα πουλια εχουν τα σπιτια τους στα δεντρα

η μερα γεμισμενη με τις φωνες των τζιτζικιων

το ψαρι κουβαλαει το ασημι του φεγγαριου στη πλατη του

κιτρινη πεταλουδα στ'ανθη λουσθηκε

.

.

.

Τωρα μπορουμε να πουμε:'' Εμεις θελουμε κατι  που σιγουρα να μας λεει την αληθεια ''

Χαιρε Δροσοσταλιδα της Φωνης

ολη τη νυχτα η πυγολαμπιδα σε φωτιζε

ασπρο εσκασε το κυμα στην αμμο/κυλλησε

το ποδι φτερουγισε απαλα στον αστραγαλο

ενα σμηνος απο πεταλουδες ανθιζε κατω απο τον ουρανο

του αρεσαν τα τριανταφυλλα το φως

της αρεσε να ταιζει με  βερυκοκκα  τ'αγριοπεριστερα

στη μυρωδια του γιασεμιου το γιασεμι ειναι

το ονειρο ας ειναι η γλωσσα μας

Χαιρε Υπερ Ολων Ωραιοτητα

το κυμα το ραγισμα του ψαριου στα νερα

η αηχη πανσεληνος το ανθος του στρειδιου

θροισμα χλοης πεταλουδα

η φωνη της θαλασσας

το πεπρωμενο της εισαι εσυ

η φωνη η φωνη σου η αρμυρα στο κορμι

στα πρασινα δεντρα συρθηκε το φως στις ακρες

Χαιρτε Γαλαζιο των Χρωματων

βελος ψυχης ματι

μια διαφανη λεξη σε φυλλο λεμονιας

πλησιασε το ματι στη χλοη ανεβασε το χερι στη κοιλια

κιτρινο ψαρι ζεστη αμμος ανθος των ποδιων

ελεγε:''η σοφια ειναι πεταγμα γλαρου ''

ελεγε.''συμφωνα μ'αυτο που ειμαστε αγαπαμε''

σ'αυτη την αποικια των γλαρων

σπιτια στους λοφους δεντρα στον ουρανο γαλαζιο το περασμα της σφυριδας

στερια χτισμενη στα ψαρια θαλασσα των ηχων

τιποτα αχρηστο

Χαιρε η Ενοραση των Γλαρων

και θαυμαζε γυρνωντας το βλεμμα του παντου

κοιμηθηκαν μαζι στο κυμα

σκεπαστηκε με φυλλα στον υπνο της

πρασινο βουνο στο ενυδρειο του ηλιου

εδειξε.''ενα ψαρι ακολουθει εναν ανθρωπο''ειπε

Εγω διαλεγω Εσενα

''Εγω θελω αυτο'' πως κοιταζει το ξημερωμα η αμυγδαλια

οι φθογγοι του στοματος ''συμφωνω να συμφωνει ο ενας με τον αλλον ''

ποσες πολλες ταλαντωσεις αυτη η νοτα το δακτυλο μου

τα κουπια εξαφανιστηκαν μεσα στα ροδα

το τοπιο : δυο δεντρα  στο απλετο  στο αμωμο φως

το τοπιο : ο ποταμος της  νυχτας κυλουσε το ασημι του φεγγαριου

το τοπιο :το μουσικο ειδωλο του πουλιου

και υστερα η ιδεα της ψυχης

Τωρα μπορουμε να πουμε:'' Εμεις θελουμε κατι  που σιγουρα να μας λεει την αληθεια''

η φαντασια ενας ορισμενος τροπος ελκυσης χταποδιων

Φαντασου

στο χερι του τυλιχτηκε το πρωτο πλοκαμι του χταποδιου

ξημερωσε/τη φωνη τ' αηδονιου τη λευκανε η δροσουλα

αποψε κοιμηθηκε στα γαλαζια οστρακα των ρομβων

οτι εμεις εχουμε ειναι η φαντασια 

Χαιρε Κοκκινο του Μηλου

Χαιρε Πρασινο της Χλοης

στα δυτικα η σταμνα του ηλιου γεμιζε αγριοπεριστερα

και το δελφινι καρφιτσωθηκε στα μαλλια της

ακουστηκε να επαναλάμβανει

Ειναι το μηλο  που πρεπει να αποδωσω ορατο

ολα εξαρτωνται με τον τροπο  που καποιος επιθυμει

κι ο ανεμος, που φυσηξε γυρισε τις πλατες των φυλλων προς την αθωοτητα

κι ειχε τα ματια κερηθρα μελι

οτι εμεις αντιλαμβανομαστε ειναι η πραγματικοτητα

ειμαστε τυχεροι εδω που ζουμε οι αποικιες των μελισσων στ'ανθη

κατεβαινουν στη θαλασσα

Τιποτα δεν ειναι των ανθρωπων αδυνατο

τα περιττα πραγματα ν'αποβαλλεις

εκεινη την ωρα τα νερα της θαλασσας διεσχισαν ισχυρα βελη ψαριων

Χαιρε Γλωσσα Τεχνη των Παντων

Εγω ο Ισορροπιστης των Απειρων Κοκκων του Χρονου

ποιος ξερει σε ποια φαντασια ειμαι υπηρξα θα ειμαι

το μεσημερι ο ηλιος στοιβαχτηκε στις ελιες

στο εσωτερικο των κοχυλιων μεκινηθηκαν οι στεριες κι ακουσαμε

τον ηχο των κουπιων

πως τα πουλια κωπηλατουσαν στα νερα τ'ουρανου

παιρνοντας το νερο με τις χουχτες το κυλουσε στη κοιλια της,παρακατω τρυπωνε χρωματιστο στα φυκια

τοτε το ψαρι χωθηκε στη κρυψωνα του με τα φορτια των νερων που πιαστηκαν στα διχτυα του

εξω απ'τ'ανατολικο παραθυρο βολταριζε η σεληνη την ηχηρη σιωπη της

το πρωι οι βαρκες διαλυθηκαν στο γαλαζιο

Χαιρε η Αορατη των Λογισμων

Χαιρε η Επιστροφη της Ευτυχιας

Χαιρε η Πολυανθουσα τα Εγκοσμια

Αληθεια,πως να ονειρευεται στο θαλασσιο υπνο του βυθισμενο το ευτυχισμενο ψαρι;

πεταλουδα στο μεσο των αορατων

παπιες κολυμπανε γαληνιες στα ονειρα των κυκνων

μεγαλωσα εκατομυρια χρονια αναμεσα στα πολυκλαδα

ανοιγοκλεινοντας τα βελουδινα βλεφαρα  πληθαινεις τη μνημη μας

ακους το αεικινητο  περπατημα του αερα

βλεπεις το πρασινο να υπερηφανευεται στα αγκαλιασματα των δεντρων

γλυκεια η ωρα που ξυπνησες κι ημουν εκει

με το δακτυλο διεγραψε στην ακρη του το κλαδι του φρυδιου της

μεσα στα ρουχα κρατουσε τη δροσια των νερων της

ποιος ρυθμος συγκρατει την ανασα σου

τ' ασπρα ποδια σου θα μου ξεφυγουν σαν τ' αγριοπεριστερα

οταν θα σ' αγγιξω στον υπνο σου

Χαιρε Δωρο Ωραιοτητος

βλεμμα που υποχωρει απαλο οταν αισθανεται

τ'απογευματα οι γλαροι ξεφορτωνουν φορτια λευκων κρινων

με γελια περιφεραμε τα γυμνα ποδια μας στο γυαλο η μυρωδια μας εξαισια

σε ποια γλωσσα θα μιλησουμε για το μελλον μας;

η ψυχη μας ευκολα δεν συνειθιζει τη μετριοτητα/αντιστεκεται

η γλωσσα μας μ'αυτα τα μικρα αποσπασματα των λεξεων

ροδακινο απ'την ανασα σου

απ'το ανοιχτο παραθυρο ορμησαν μεσα στο δωματιο πουλια σε σχηματα αρπας

στο σχημα των χειλιων σχεδιασε το εψιλον ε,πανευτυχης για την εφευρεση

λατρευει τον δεικτη και τον παραμεσο,καθως προσαρμοζεται στα λογια της

που οσο την κοιταζω τοσο ομορφαινει,συλλογιστηκα:

'' Ειναι η ματια μας που ομορφαινει τον αλλον.Φυσικα αυτη η ευκαιρια

μας δινεται πολυ σπανια ''

τη γλωσσα αυτη προτιμω που βρισκεται η αληθεια

Εγω καλλιεργητης τριανταφυλλων

Εγω μηχανευομαι πολλουςς .τροπους να συλλαμβανω πουλια στους κηπους σου

το γελιο σου εψαχνε το μπρατσο μου

η ανασα του ταυρου .πυρωμενη την εκαιγε στο λαιμο

οπως ο καυτος λιβας κατακαιει τα δεντρα

σαν τη παπια κολυμπαγε

σαν  τη χηνα φτερουγιζε

σαν τη βιολα μυρωδιζε

σαν το ροδο κοκκινιζε

για πρωτη φορα φορα εμφανισθηκε η Εννοια της Ευτυχιας

το μεσημερι τα τζιτζικια στοιβαζουν φωνες

ειναι και τα πουλια που απεχθανονται τα τετριμμενα

Χαιρε Εσυ  η Πιο Ομορφη Απ 'Ολες Οσες Ειδα ως Τωρα

''Εγω ειμαι η Γλωσσα που θα ορμησει στην ωραιοτητα σου ''

αυτος ο κοσμος αξιζει το καλυτερο

.

.

.

η μερα μας εξαρταται απ'το φως

εξω πανσεληνος λαμπερη

γαληνη αποψε σαν νερο

απεραντη

θα'ρθει η μερα η ωρα να ξημερωσουν οι λεξεις των δεντρων

με τι ρυθμο να συνεχισεις να αναπνεεις το φως

σ'εναν ασπρο καμπο θαλασσας με λεπτομερειες φεγγαριου ονειρευτηκες

ησυχη και γαληνια φωνη απεραντη μεγαλη ελαχιστη ζωη

η ζωη μας

απαλη σκια πουλιου θρυματισε τη σταμνα του ηλιου

απο τις πρασινες αρτηριες των δεντρων

ο ανεμος ακουμπουσε τις ακρες των κυπαρισσιων κι απο κει χαμηλωνοντας

στις ελιες ξεφευγε κι εφθανε στη θαλασσα

ηταν η φυση υπεροχη και η θεα καταπληκτικη στη θαλασσα

περα στα νησια στους γυρω λοφους

ποικιλα χρωματα και καθαρη γαλαζια ατμοσφαιρα

δεντρα κυριως πευκα και ελιες και παπαρουνες ,κοκκινες παπαρουνες παντου

ενα λιγο ο ανθρωπος και συναντα το απειρο

στο κρυσταλλο ενος αλατιου η θαλασσα

η θαλασσα μας

σε θηλυκο σωμα οφειλονται οι εκκλειψεις μου

στο δικο σου

Το ειδαμε. δεν ηταν κινημα του νου ηταν η πραγματικοτητα

να χτισεις τη φωνη σου σαν σπιτι να χωρεσω μεσα

με σχηματα θαλασσας με μορφες κηπων και φωνες εγχρωμου αερα

μ'ενα λ ηλιου χρυσο

σε καθε λεμονια στη ριζα της σκαψε να με βρεις

και σε κηπο να διαβεις και να'χει βιολες κι ανθη να μοσχομυριστεις

να'χει και γελαστα νερα να'χει και μηλα στις μηλιες

και με τ'αηδονια τα πουλια να κρυφοκουβεντιασεις

να'χει ποικιλα ανθη

υακινθους και πληθωρα ασπρους κρινους

να σημειωνουν την αθωοτητατα της υπαρξης σου

το ανιδιοτελες το θαυμασιο

και η φωνη σου εναρμονια στην ωραιοτητα

αυτο ακουσθηκε καθαρο και λαμπρο και αιθεριο

ειναι το πεπρωμενο των ανθρωπων η συμμετρια

κι ως ανεμος σηκωσε και πηρε τα σκεπασματα της,εγω,

και την ειδε ροδο αμαραντο ασπρα βοτσαλα τα στηθη της

και ειδα,εγω,αναμεσα στα ποδια μεσα σε πυκνο φυλλωμα αναπνεε δοχειο καλλους

ν'ακουσω

ολοκληρο τ'ονομα σου να προφερεις μ'ολα τα φωνηεντα κι ολα τα συμφωνα σου

καθαρα

ο ανεμος σπρωχνει τα νερα της θαλασσας

και ανθρωπινες φωνες μας ξυπνουν ,οι φωνες μας,

και η μερα γελαστο φως

οι ελιες σε κινηση αριστερα δεξια προς τα πανω προς τα κατω

πουλια

πουλια

πουλια

ο χρονος μας

στη διαφανη αφη ανεμου

ξερουμε πως κανενα νομισμα δεν εξαγοραζει την αληθεια

''ακου τα τζιτζικια''την ακουσα να λεει,με χαμηλη φωνη,ψιθυριστη,

εσυ εσυ εσυ

επειτα σηκωσε το δεξι της χερι και με τον δειχτη διεγραψε τη τροχια ενος γλαρου

εγω

κρυβονταν κι εκει ζουσαν μαζι

''εγω''-''εσυ''

''παντα

ομορφια, η αποδειξη του θεου

ανα φυτο τα ανθη και τα φυλλα

ανα πτηνο τα φτερα και η φωνη

ανα ουρανο το φως

η μερα μας εξαρταται απ'το φως

εγω, το συμμετρικο του εσυ

εσυ,η αθωα δυναμη των λεξεων μου

στα ρουχα του αερα σκεπασθηκαν οι ψυχες να επιστρεψουν

οι ψυχες μας

ανοιξε η μελισσα τη σιωπη του ανθους σου

.

.

.

''να σωσω τουλαχιστον κατι,εστω και το ελαχιστο''

ειδε πολλα βοτσαλα στη παραλια

τα ματια τους στο φθαρτο δεν κουραστηκε

στο χερι μου το ξυπνημα της θαλασσας

και το κρινακι λευκοτατο πνεει τον υπνο των βραχων

με τα υπαρχοντα των πουλιων φυτεψαμε πρασινα δεντρα

το πνευμα της πεταλουδας σιμα στ'αγριολουλουδα

το αρχαικο μειδιαμα των νερων

τη νυχτα στα πληκτρα τ'ουρανου χτενιστηκε η σεληνη

απο ευστροφο πηλο τα σωματα μας

και αγγελος με ψηφιδωτο δελφινι φωτογραφιζεται

ακουσε να λεει:Ειμαι μια ευθεια ακρογυαλια ακονισμενη στο κυμα

ειπε:το κοχυλι ιδιωματικη συλλαβη απο χρωμα γαλαζιο

ειναι τα  λογια σου η υπαρξη σου

τη νυχτα τυλιχτηκε η σεληνη στα μαλλια σου

την αυγη στον ουρανο κολυμπουσαν γαλαζια ψαρια

η εννοια της αγαπης ειναι η χαρα

''οι πιο ομορφες στιγμες της ζωης της''

η θαλασσινη αυρα παρασερνε τα φυκια προς το φεγγαρι

την απαλοτητα στα χρωματα την αγγιξαμε σημερα στα δεντρα

ευτυχισμενα τα πλασματα που .ονειρευτηκαν στον ισκιο της τριανταφυλλιας

ευτυχισμενη η στιγμη της συγκομιδης στα δεντρα

ευτυχισμενη η ωρα της διαφανειας των αισθητων

ξεφυγε η σκεψη μου στα εσχατα της αληθειας

επεστρεψε η μελισσα κι αποτυπωσε στο μελι το ταξιδι της

θαυμασιο οραμα το βουητο της

η ωραιοτητα των αφθαρτων τον καθηλωσε

κοιταξε τα κοχυλια στο φως της σεληνης στην αμετρητη αμμο

η ιδεα του Χρονου

ενα δεντρο αντανακλα τη γυμνοτητα του νερου στους κυκλους του κορμου του

με το βαθυ βλεμμα και τη ψυχη τους η σπειροειδης εξελιξη του σωματος τους

 ''και η ψυχη τους;'' εφταχορδη λυρα

''να σωσω τουλαχιστον κατι,εστω και το ελαχιστο''

δεν εχω να παω παρα τριγυρω απο αυτο το''αποσπασμα''

κι απο αυτη την ''ιδεα'

.

.

.

ολα οσα αγαπαω συνεχεια της απεραντης φυσης

ολα οσα αγαπαω συνεχεια της απεραντης φυσης

το παθος που λατρευουμε

ζωη αναλογα με τα ποσοστα φωτος και χρωματων

ανθιζει πανεμορφη και αληθινη

με γαλαζια λογια κωπηλατουν δυο πουλια

το κιτρινο τεμαχιστηκε με ελικοειδες υφος

λυγιζε φωτεινος ο ανεμος

''Κοιταξε,ο ουρανος κοπηκε στα πεντε δακτυλα σου''

ενα δεντρο αισθητο γλυπτο

στις αγριοπαπιες λογοδοτησε το νερο

μιμηθηκε η περκα το κυμα και πληθυνθηκε

το διαφανο υφασμα της

και  ο ευρυχωρος χρονος της ορμης του

δυο βραχοι στ'ανοιχτα της αρμονιας

η χλοη που υφανε τα ορυκτο των κρυσταλλων της

το φως στα σμαραγδια της ιδεας

και τα αλανθαστα επιφωνηματα στην αναδυση της αληθειας

ακουαν τα πουλια να δραπετευουν στα δεντρα

ηξεραν πως η αληθεια αγαπαει τα λογια

αναρωτηθηκαν ποση αληθεια δικαιουται ο ανθρωπος

αναλαφρα συρθηκαν τα δεντρα στα φυλλα

το νερο στις πετρες μετεφερνε πρασινα τα λογια μας

απλα τα λογια της αληθειας

τα ταξιδια των συννεφων ονειρευονται τα συννεφα

τη νυχτα εδειξε την αρετη

ειπε:στα λουλουδια τρεφει τις μελισσες η γυρι

στο κηπο καρποφορων πυγολαμπιδων τα δεντρα τους

η βαρκα ερριξε τα διχτυα στα συννεφα και την αγκυρα  στη λευκοτητα

πληθος οστρακων σχηματιζε το προσωπο τους

ειπε:η ωραιοτητα ανηκει στο απεριττο

ροδινη εσπασε η αυγη στ'ακροδαχτυλα των δεντρων

σχηματα πουλιων και αντικατοπτρισμοι νερων στο λευκο

και ντυσανε τον υπνο τους με ρυθμους γλαρων

και τα πουλια μπορει να'ναι τα ψαρια τ'ουρανου,ειπε

τα πουλια Μαγνητικα Πεδια Λευκοτητας

εδειξε γυρω

τοσα πολλα σχηματα φυλλων και τοσα ειδη φυτων στο φως

σηκωνοντας τις πετρες ανακαλυψε τετραγωνα γαλαζιο

ηξερε πως τα πουλια ηταν υπευθυνα γι'αυτο

μετρησε τις Ιδεες

ανοιγοντας τη χουχτα του  ειπε: ''Να,δεστε,σας εφερα Γαλαζιο,μοιραστητε το''

και στα χρωματα των φυλλων στοιβαχτηκε ο χρονος 

τρεξαμε να πιασουμε το φως μιας κιτρινης πεταλουδας

''Κοιταξε,τα φυλλα της ελιας ξεφυλλιζει ο ηλιος''

στον υπνο του ψαριου γαληνη

Σκεφτηκε,''τωρα η φωνη μας πυγολαμπιδα στο φως του φεγγαριου''

ο αερας χτενιζει τα συννεφα

καθως προχωρουσε η μερα το γαλαζιο κερδιζε τη θεση του στον ουρανο

με ελαχιστα λογια αυτοι οι ανθρωποι ντυνουν τα συναισθηματα τους

ουτε θελουν στα εργα τους να αποτυπωνεται η ματαιοδοξια

στο φως ειμαστε πιο φωτεινοι

.

.

.

Ασυμφορα

-Νικος Εγγονοπουλος

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ

-Ενεστως Ελλαδος η Γλωσσα

-Ισοχρονοι Ανθρωπος Αιωνιοτητα

-Ο Ουρανος Μεταφυσικη Πουλιων

-Το Γεγονος Τι Δεν Ειναι Ιστορια

-Η Ευθεια Γραμμη τα Μαθηματικα του Χρονου

-Μαρτυρειτε Ελαχιστον Πλατωνα και Πτωχοπροδρομον

-Ασυμμετριες Ιδεων η Ανθρωποτητα

-Η Αληθεια Ψεμα Αντιστροφο

-Το Αρμυρο Διπλο Σιγμα της Θαλασσας

-Το Εξαιρετον Υφος του Απεριττου

-Η Βαρβαροτητα Antes Portas

.

.

.

ΣΑΠΦΩ

-...χρυση μελισσα

στ'αυτι της σκουλαρικι...

-...δεν κοιμαμαι,η μνημη με παιδευει...

-...απ'το τριανταφυλλο πιο τριανταφυλλενια

κι απ'το κρινο λευκοτερη...

-...η σεληνη στ'απαλο μετωπο σου

λαμπει...

-...ωραια μαλλια...

-..γλυκεια η φωνη σου...

τα λογια σου δροσια...

-...λειπεις και χαρα δεν εχω...

-...λουζεσαι...με αρωματα...πανεμορφη...

-...τα μελη μου διαλυει ο ερωτας

κι ο ποθος με κυβερναει...

-...να φιλησω...απαλο ευωδιαστο...

.

.

.

Παρενθεσεις

(η ευρυθμη θαλασσα η ηχοεσσα μερα(η αμειωτη γευση του ροδακινου

(το εκτυφλωτικο ξεσπασμα του τριανταφυλλου(χρυσα πορτοκαλια αναπνεει

ο αερας(μια φωνη αναβει τις κοκκινες παπαρουνες(και το διαφανο του νερου

ησυχαζει στον υπνο του(μια πυγολαμπιδα τονιζει τις λεξεις ακεραιες(χωρις

κενα συνεχιζεται ο κοσμος(

.

.

.

ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΤΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

''Ποσειδωνιαται''

γυρισαμε,

εμας φωναζαν;ποιοι ηταν αυτοι;

τι σχεση εχουμε με τετοιους;

βαρβαρους η' οτι τελοσπαντων ηταν

Και τι αχρειοι ηταν να

μας ειρωνευτουν η'

και να μας προσβαλουν οι αχρειεστατοι

Α,να πανε,ποιος νοιαζεται

τα Παρελθοντα παρελθοντα

Τελος,

να ξεμπερδευουμε με δαυτα

.

.

.

.

Ελλαδα 31 Μαιου 2014 μ.Χ

Εξανθρωπισμος

Ξερεις τι σημαινει εξανθρωπισμος;

Σε σενα μιλαω που ανεβαινεις στο τρολει στο Συνταγμα

Ωρα 21:41 Ελλαδος μωρε

Κατεβηκα την Ερμου στα κωλοχανεια του μοδερνισμου

Αριστεροθεν Δεξιοθεν

ΓΡΑΦΙΚΟΤΗΣ ΗΛΗΘΙΟΤΗΣ

Δολοφονημενοι Ελληνες στην Ομονοια και στα περιξ

Κατουρα Σκατα Απελπισια

Μοναξια ρε

Φωναζει

Δεν την ακους;

Η φωνη σου

Ποιος ειναι ο Κωστας ποιος ειναι ο Γιωργος ποια η Μαρια;

Γιατι ειναι πεθαμενοι;

Μερες μηνες τωρα

Στον Υπονομο της Ιστοριας μας

.

.

.

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ.ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΕΥΘΗΝΗΝ ΦΕΡΕΙΣ

γυρισε και μας κοιταξε,

γιατι

αποφυγαμε το βλεμμα του;

με ποια αχαριστια τον πληρωσαμε;

κλωτσωντας τη μερα σαν μπαλα

ποδοσφαιρου

την ανεβασε στον ουρανο.

Μην πεις τιποτα.

Συνεχισε τη ζωη σου.Ιδια.

Σιγα το προτυπο,που ηταν αυτος

ο ανθρωπος.

Χωρις επαρση πορευτηκε.

Και μεις θελουμε κερδος,

Οτιδηποτε βρε αδερφε.Να κερδισουμε.

Αυριο ποιος θα γραψει για μας και

τι καναμε;

Με αλλα γινεται η Ιστορια.

Τοσα χρονια[τι τοσα χρονια;αιωνες]κανεις

δεν αλλαξε τιποτα[η' μηπως αλλαξε;]

κι εμεις στις χρηματαγορες των Ιδεων

παζαρευουμε ειδικα τετοιους ανθρωπους.

Δεν ειναι λιγο,σε μια τετοια εποχη,να'χεις

πετυχει π.χ στον οικονομικο τομεα

και σε τοσους αλλους,περιττο να τους αναφερω.

Α.Προπαντων τυψεις να μην εχεις.

Καθενας διαλεγει τον δρομο του.

Εμεις δεν κερδισαμε,αλλα και δεν χασαμε.Δεν

ειναι λιγο αυτο.

Επειτα ποσοι ανθρωποι σαν αυτον υπηρξαν

στον κοσμο,απο αιωνες;Δυο-τρεις.Στα

δαχτυλα μετρημενοι.

Εχουμε παιδια εμεις,εχουμε γυναικες

εχουμε ευθηνη,η ανθρωποτητα απο μας

πληθαινει.

Θα μου πεις:Ετσι;

Ναι.Ετσι.Ειναι μια καποια θεση,εστω.

Και

που να τρεχουμε πισω απο την Αληθεια;δεν

λενε,και δεν ειναι ψεμμα,πως η αληθεια ειναι σκια;

και

πως κατω απο την αληθεια υπαρχει αλλη αληθεια;

Μια χαρα μας βολευουν τα ψεματα,[οχι τα λαθη,

αυτο ειναι διαφορετικη υποθεση].

Το Ψεμμα κατασκευασε αυτον τον κοσμο,

και τον αλλο τον προηγουμενο,και

φυσικα τον επομενο.Θα κατασκευασει.

Παρε την Ποιηση[κι αυτη εδω] .Μια Αυταπατη.

Ασχολια Ματαιοδοξων.Μη επικερδης.

Και κεινοι οι Ποιητες ;μηπως ειναι ποιητες;

Ριμαδοροι,φλυαροι προχειρολογοι,ου γαρ

οιδασι τι ποιουσιν,

και ο Εμπειρικος;

και ο Καλβος;

ο Σινοπουλος;ο Σαχτουρης;ο Εγγονοπουλος;

ο Σολωμος;

ο Αναγνωστακης;ο Κατσαρος;

ο Αλεξανδρου,ο Πατρικιος;

και ο Παλαμας;

και... [Φτανει μακρια τα χερια απ'αυτους.Θα

στα κοψω]

Ειπαμε.Δεν εισαι ελευθερος να κατουρας

οπου να'ναι.

Να,ας πουμε ,κατουρα το προσωπο σου και

των ομοιων σου τα προσωπα.

Τι θελεις;Εκεινοι σου φωναξαν

Να μην προδωσεις.Και προδωσες.

Να μην Αμελησεις.Κι αδιαφορησες.

Ν'Αντισταθεις.Και παραδωθηκες.

Τωρα τι θελεις;Κοιμου εν Ειρηνη.Και ασ'τους.

Μη φοβασαι.Η Ημερα της Κρισης ενα φριχτο

Επινοημα.Δεν εχεις να δωσεις σε Κανεναν Λογαριασμο.

ΟΙ ΦΤΩΧΕΥΣΑΝΤΕΣ ΦΤΩΧΕΥΣΑΝΤΕΣ ΚΑΙ

ΟΙ ΠΛΟΥΤΙΣΑΝΤΕΣ ΠΛΟΥΤΙΣΑΝΤΕΣ.

Μην Ανησυχεις.Ουδεμιαν ευθηνην φερεις.

Γυρισε και σε κοιταξε;Απεστρεψον το προσωπο σου.

Και συνεχισε τις προσφιλεις ασχολιες σου.

Χρονια ταξιδευουμε με τους δολοφονους,και

τα παμε μια χαρα.Ποιοι οι Αμνοι,ποιοι

οι Λυκοι;Τωρα,που να ξεχωριζουμε;

PAX CRIMINALS

ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ

Και η Ποιηση;Τι η Ποιηση;Ειναι

Να Πραγματοποιειται Να Μην Πραγματοποιειται.

Οπως τοσα στη ζωη σου.

Σκεψου.Ολο και κατι θα βρεις.

Να σε βασανιζει.

Το σαπιο δοντι που ποναει και δεν σ'αφηνει

να κοιμηθεις.

Το ενοικιο που δεν καταφερες να μαζεψεις

η' τη δοση του δανειου.

Το αυτοκινητο που λαχταρησες και δεν το αποκτησες

η' τη γυναικα που δεν εριξες στο κρεβατι σου,

Και τοσα αλλα,μια

απειρη σειρα Ηττες.

Νικησες με Ηττες.Προπαντων

Νικησες την Ποιηση.Και

Ηττηθηκες απο την Ποιηση.

Τι βαραινει περισσοτερο ;Εσυ να μου απαντησεις.

Με το χερι στη καρδια.Να απαντησεις.

Για κεινο ηταν που γυρισε

και σε κοιταξε.Τιποτα αλλο δεν εχει να

μοιρασει μαζι σου.

Απαντησε.Οχι με υπεκφυγες.

Απαντησε.Καθαρα.

Θα περιμενω.

.

.

.

Εις Παρθενον ο Μεγας Στιλβων Τραγος Αλαλαζων Ιμεροεντας Παιανας

Α ο θειος Τραγος του Εμπειρικου ο Μεγας Ψωλος μου εις εκτυφλωτικον ροδον

αιδοιου παρθενος πλεων περιπαθως λαμνοντας αλαλαζων ιμεροντας παιανας

εμπροσθωχωρησας λιαν ευμεγεθους ελευθεριας

μετα θερμοτατων εκπυρσοκροτησεων λευκοτατων πυροτεχνηματων

Ω Μεγα Ψωλε Τραγε Φαλε Πανυπερτε ος μυστικους κορφους κορασιδος

υγρους διαρρυγνυεις και διαστελεις

Εν Ελευθερια Νικηφορος

Εν Λαγνεια Υπεροπτης

Ο Μη Αιδους Αιχμαλωτισθεις

Ο Ασυστολος Ο Απροσμενως Επιπεσων

Ως καυτος Λιβας Καβλος Επερχομενος εις τους ευανθηρους και ευοσμους

λειμωνας παγκαλλου κορης μελαχροης η' ξανθιης χλοης εν τω μεσω

απαλοτατων μηρων ροδαλουντων εκπορθων Μεγας Πριαμος Απαστραπτων

.

.

.

με ποσες λεξεις εκφραζουμε το ψεμα;

σπαταληθηκαμε σε ρητορειες κενων λογων

αγνωμωνες και αμνημωνες

ειμαστε τα περττωματα των Ιδεων

ανοητα μειρακια του αιωνα

με πομπωδη αλαζονεια

οι δημαγωγοι του ψευδους

ακουστηκε

Πυρ: Αληθεια

Ελευθερια:Πυρ

Χαιρε Ψευδος

και η ερημια ,αυτη η κυνικη αντανακλαση του μηδενος

''Ιτε παιδες Ελληνων'' Ποιας Δημοκρατιας

ακουστηκε

''ψεματα,λενε ψεματα'' ,κουφια λογια

Ως ποτε τα αδικα επι των δικαιων

Ως ποτε η δυναστεια των αδικοπραχτων

ποσοι ανθρωποι χρειαζονται τη Δημοκρατια του Κλεισθενη;

Ισως,ειμαστε τα ανθρωπαρια των δυνατων

ειμαστε τα λεπιδοπτερα του κυνισμου

εγχρωμα μαλακια φωσφωριζοντα

Εμεις οι Δημοκρατικοι της Αρμονιας

αρνουμαστε να ζησουμε δυστυχισμενα

ας τ'ακουσουν καλα οι αχρειοι του παροντος και του μελλοντος αιωνα

Αυριο,θα εκδικηθουμε το αιμα των αθωων

με ποσες λεξεις εκφραζουμε το ψεμα;

Αραγε θα επανελθουν οι αντρειωμενοι;

.

.

.

continuo -music χνκουβέλης cncouvelis

 .

.

continuo

-music χνκουβέλης cncouvelis 

https://youtu.be/I0vtxHhV0o8?feature=shared

.

.

5- χνκουβέλης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

5-

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Because The Poesie is acting

Because η ερωτηση

και τα δεντρα σχολιαζουν τον χρονο

σαν ρολογια στ'αριστερο χερι

I'm thinging of εναν Υδραιο απο μανα Φαναριωτισα

Καππαδοκη ακριτα

In symmetry η Ιστορια

εβαλαν τα παιδια να σκαψουν λακκο

να πεταξουν μεσα τους γονεις τους

και να γυριζει ο ηλιος

και να γυριζει

κι αυτοι ατιμωρητοι

I have not μια λεξη

απλη λεξη

ν'ανταλλαξω προσωπο με προσωπο

κρινο π'αγγιζει πεταλουδα

Everything is idea το νερο

ενας καθρεφτης του αερα

ανεβαινει το πουλι

κατεβαινει

χιλιετηριδα μεταφυσικης

I'm searching το κιτρινο

του ρο και τη ροη

της φωνης του

σαν αποφθεγμα του Ηρακλειτου

σε εγκλιση ποταμου

Time is Space ενα πρασινο τοπιο

στο εσωτερικο δωματιου

σε σι διεση τονισμο

ο μυθος του χρηματος

η πραγματικοτητα

Same is not All η εξουσια

ενα σκυλι που γαυγιζει την ελευθερια

βαραινει  η βαρκα απ'το φως

του ηλιου

και κολυμπαει σε καθαρο πρωινο

My I is not I η κυρια Μονα Λιζα

στο μπαλκονι

στο βαθος η ομιχλη διαλυει τα βουνα

ποιος αιωνας ανατελει η' δυει;

η πραγματικοτητα ποια Ιστορια ευνοει;

η¨και το αντιστροφο

η Ιστορια ποια πραγματικοτητα ευνοει;

The Word has Man-Memory το φεγγαρι

κυνηγαει τις παπιες

σε νερα ηρεμα

και στην Αρλ ο Βαν Γκογκ ετοιμαζει

το βραδυνο του ,τηγανητες πατατες,

φιλος μου

What is the Right? μια πολη ξενη

ενας πολυσυχναστος δρομος

ενας ερημος ανθρωπος

και ο Εμπεδοκλης εργατης σε λατομειο

ποιησης

The Poesie is acting

.

.

.

και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

Ομηρου Οδυσσεια ,ραψωδια ι',στιχοι  16- 28

μεταφραση-χ.ν.κουβελης

νῦν δ' ὄνομα πρῶτον μυθήσομαι, ὄφρα καὶ ὑμεῖς

εἴδετ', ἐγὼ δ' ἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ

ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων.

εἴμ' Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν

ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει. 20

ναιετάω δ' Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ,

Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι

πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,

Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.

αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται

πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ' ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,

τρηχεῖ', ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τι ἐγώ γε

ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.

τωρα τ' ονομα μου πρωτα-πρωτα να πω ,ωστε και σεις

να το γνωριστε,εγω δε αν ξεφυγω απ'την σκληρη μοιρα

θα μεινω φιλος σας αν και σε μακρυνη απο'δω χωρα ζω

ειμ' ο Οδυσσεας ο γιος του Λαερτη,π'ολους τους ανθρωπους

απασχολουν οι δολοι μου κι η φημη μου ως τον ουρανο φτανει

κατοικω στην Ιθακη που καλα φαινεται,κι ειν'ενα βουνο σ'αυτη.

το Νηριτο που τρεμουν τα φυλλωματα,οξυτατο,και γυρω-γυρω

νησια πολλα πολυ κοντα ειναι το'να με τ'αλλο

το Δουλιχι κι η Σαμη και η δασωμενη Ζακυνθος

αυτη'ναι  χαμηλη και ψηλοτερα στη θαλασσα ειναι

προς τη δυση,τ'αλλα δε νησια ξεχωριστα προς την ανατολη

και τον ηλιον,τραχεια,αλλα καλη ν'αντρεφει παλλικαρια

απ'αυτη τη γη δεν μπορω να ξερω αλλη γλυκυτερη

Εγω'μαι ο Κωστας ο Γιωργος ο Νικος ο Αντρεας η Ελενη η Μαρια

και τοσα αλλα ονοματα ανθρωπων,που να στα λεω τωρα,σ'ολες

τις πτυχες της ιστοριας της πατριδας μου,σ'ενα τοπο ξεχερσωνα

τη γη,φυτευα στο χωμα δεντρα,κυκλωνα με φραχτη περιβολια,

και σ'αλλο τοπο και σ'αλλη εποχη τραβουσα τη βαρκα

στ'αμμουδερο ακρογυαλι να τη καθαρισω,κι αλλου εφευγα

προσφυγας κυνηγημενος σα σκυλι απο πολεις που καιγονταν

κι ειμασταν μαζι με γυναικες που ουρλιαζαν και θρηνουσαν και

γερους ανημπορους κι αντρες μαυρους  καπνισμενους απ'ην ανταρα

και παιδια πολλα παιδια που εκλαιγαν,κι αδερφια,αλλοτε,ητανε που

δεν ανταμωσαν ποτε,η εχθριτα τα ξεχωριζε,τα διαλυσε κι ητανε και

φορες σε σαλα φωτισμενη ανταμωσαμε να γλεντησουμε,ειτε στους

γαμους της αδερφης μας ,του αδερφου μας ,η' στα βαφτισια του

παιδιου μας ,κι αλλοτε ακολουθησαμε ανοητοι και μωροι,σαν προβατα

αχρειους  δολιους δημαγωγους και μας αναποδογυρισαν τη ζωη,

μιλουσαμε με ψεματα κι ακουγαμε πολλα πολλα ψεματα,σαν

αληθεια,πως δεν χαθηκαμε για παντα ,ποιος ξερει τι μας γλυτωσε

και δεν ξεκληριστηκαμε τοτε,κι ητανε εποχη που σε δεντρα πανω

ακουσαμε πουλια αηδονια να κελαηδουν γλυκα κι ειδαμε νυχτα

το φεγγαρι πανσελληνο να τρεχει στα νερα απαλα γαληνια,να

σπαει σε φωτα να σκορπαει σε λαμψεις,χιλιες,στη θαλασσα

και σε πολυ νεωτερη ιστορια ανεβηκα και κατεβηκα τις ηλεκτρικες

σκαλες στην Ομονοια,και με τα λεωφορεια φορτωμενοι

σκορπιστηκαμε στις συνοικιες,αναστησαμε τη ζωη μας,καποτε

στην Αθηνας χαμηλα νοτια στο Μοναστηρακι στριψαμε αριστερα

στην Ερμου,στο Συνταγμα φτασαμε,πολυβοη ιστορια στη Σταδιου,

υπαρκτο ποταμι ανθρωπων στη Πανεπιστημιου,μπροστα απ'το Ρεξ

ανηφοριζει κατηφοριζει,ο Κωστας ο Γιωργος  ο Νικος ο Αντρεας

η Ελενη η Μαρια και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ Ε

ΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

να βρισκει κατι καινουργιο

Picasso,Max Ernst,par example ,ne peuvent se reduire

a' une image

Να το ξερεις.

Μια μερα οι Ελληνες θα επιβαλουν το Καινουργιο

Cette liberte,l'utilisation ,dans une libre improvisation,

des moyens de la creation sans que resulte aussitot

une hierarchie dans les formes d'expression

Καποιος ηθελε να πει κατι μεταφυσικο

Τιποτα δεν ειναι ακατανοητο

ο Paul Klee μας εδειξε με απλες γραμμες

το φεγγαρι να κοιμαται πανω σε ψαθες

στ' ακρογυαλι

κι ενα πουλι να τσιμπαει τους ισκιους

των πευκων

Je vous regarde comme on regarde l' impossible

στο εσωτερικο της μελισσας ο λυρισμος της Γεωμετριας

Οι επιθυμιες των οντων παραμενουν συχνα αινιγματικες

Das Menschliche Leben ist die Geschichte

o Cantor

μια εικονα μπορει να αναπαριστα οποιαδηποτε εννοια

και ο Πλατων

στο εσωτερικο της εφυιας

Le peau,les cheveux et le rouge a levres dessinent

l'empreinte des surfaces brillantes de la bouche

d'une femme,qui se fondent les unes dans l'autres

Το καινουργιο εχει αλλους στοχους

Ο τοπος ακρωτηρι ταξιδευει

και κατασκευες γλαρων ανω -κατω

ανω -κατω

η φραση:''καποιος πιανει τα πουλια''

να βρισκει κατι καινουργιο

.

.

.

''ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ''

Παλαμηδης απολλυται

μαθευτηκε με φρυκτωρια ο λιθοβολισμος του Παλαμηδη

περα στη Τροια στην ενδοξη πανεκστρατεια μας

λυγισαν κι εσπασαν τα δεντρα ελιωσαν τα χιονια

κατρακυλησαν τα βραχια και τα πουλια βουβαθηκαν

 ''παει ο Παλαμηδης

τον εφαγαν'' με ψευτια τον ξεκαναν οπως τοσους αλλους

στην Ιστορια μας,τον ειπανε προδοτη πωε χρηματιστηκε

απ'τον Πριαμο,τον εχθρο,αυτος ο γεναιοτατος ολων ο σοφωτερος

ο ευγενικοτατος ο πλεων ολιγαρκης

τον επιασαν τον εδεσαν τον εσυραν σ'ενα γηπεδο τον κυκλωσαν

οι στρατοι του Αγαμεμνονα του Οδυσσεα και του Διομηδη και

του πετουσαν πετρες μεχρι που τον σκεπασαν μ'αυτες ενας σωρος

πανω του ενα αναθεμα των Ελληνων

κι οι φιλοι του απο μακρια παρακολουθουσαν φοβισμενοι

κι εσβησε ετσι αδικα ο Παλαμηδης που πολλα βρηκε και σκεφτηκε

γραμματα και αριθμους και παιχνιδια τους πεσσους και θεραπειες

για αρρωστειες και τις φρυκτωριες να μεταδιδονται γρηγορα

σαν τον ανεμο και το πεταγμα των πουλιων τα νεα

αυτος που ξεσκεπαζε τη ψευτια το δολο  τη μανια της εξουσιας

χαθηκε οπως χαθηκαν τοσοι στην Ιστορια των Εμφυλιων μας

Να αναφερω τον  Δυσσεα Ανδρουτσο  τον  Γιωργο Καραισκακη

τον Ιωνα Δραγουμη τον Νικο Μπελογιαννη

γνωστο τι εγινε οταν μαθευτηκε τ'αδικο σκοτωμα του Παλαμηδη

τοσο φαρμακωθηκε κι οργιστηκε ο Ναυπλιος ο πατερας του

που ζητησε απο τον  γιο του τον Οιακα κι αδερφο του δολοφονημενου

να παρει σκληρη εκδικηση ολα τα αργιτικα σπιτια των αφενταδων

ν'ατιμασει

κι οπως ηταν ο Οιακας ομορφοπαιδο δεν δυσκολευτηκε καθολου

ολες τις αρχοντισσες τις πορνεψε και την Κλυταιμνηστρα του Αγαμεμνωνα,

γρηγορα την παρατησε στον  Αιγισθο,και την Αιγιαλη του Διομηδη

την εκανε αμοροζα και την παρατησε σε  καποιον πλειμποι εναν Κομητη

-αν ζησω,ειπε ο Καραισκακης ,θα τους γαμησω-

γιατι η Ιστορια μας απο τα παλια χρονια γυριζει ολο γυρισει

και κυκλωνει τους αριστους τους σφιγγει

να τους πνιξει

μαθε πως το ταβλι που παιζεις το βρηκε πρωτος αυτος ο Παλαμηδης

Ριψε τα ζαρια σου.Ντορτια η' εξαρες

Πλακωτο Πορτες και Φευγα

Και κατι ακομα

γι'αυτον τον Παλαμηδη ουτε μια λεξη δεν γραφει ο Ομηρος.

Παλαμηδης απολλυτται

.

.

.

Απειρη Υπεροπτικη

............................................απαλο.............απαλο σωμα

............................................σωμα...............στομα

....................................................................αντιμετωπη

............................................[περασμενη].....εξαπατας

............................................-αντιμετωπη-

..............................................χαρουμενο

..............................................μελισσι

.............................................[περιτριγυρω

..............................................ανεμος

..............................................ανεμος

..........περασμενη....................ανεμος...........ατροφικοι

...............................................ανεμος...........υακινθος!υακινθος!

...............................................ανεμος............ακους!

...............................................ανεμος............ακους!

................................................ακους!..........................ακους!

..................................................................................................

..............................Εξοχη

.....................................................................................................

..............Μη!

..............Αλαλη

ο.ο.ο.ο...Πλησιαζει το στομα..........χαμηλο.........χαμηλο.........χαμηλο

τ.τ.τ.τ......Απροσμενη

α.α.α.α

ρ.ρ.ρ.ρ.ρ

ο.ο.ο.ο

.................υποψια

.................υποψια

..............................................................................................

...................................Μια.........................Αναμενει

...............................ξεχασμενη...................φωτεινη

....Ομιχλη................υπεροψια.....................μηκος..........Αντιπερα οχθη

...............................ψηλαφητη....................γαληνεψει

................................φωτο-γραφη................αστροφεγγια

.....................................................ανεβαινει

..................................................................................................εφτασε

............................................................................................υπεροπτικη

Απειρη

...........Ομορφη................................αν και......................αγλωσση

........................η' και.....................................................παρθενα

.................................η Εργανη Αθηνα..............................μην αναλωνεις το νου

........................αναδρομη [στη] στο χρωμα

...................................................................................................................

..................................μεταμορφωση

...................υπαινιγμος..............................σκλαβοι! .........σαφηνεια

...........εξαπατας

.................................................................................................................

....................αντιμετωπη.............................καλλιτεχνια

.

.

.

Στις Μυκηνες το φως τρυπησε τις λεξεις

στις Μυκηνες το φως τρυπησε το ξυλο

μιας  προσωπιδας,ενας κοτσυφας αρχισε το τραγουδι,

τα βηματα του Αιγισθου στις πετρες εσβησαν

δυσκολο ειναι στον ανθρωπο να σηκωσει τις λεξεις

ν'ακουσει την ανασα τους

Αυγουστος,καυτη μερα,κι οι τουριστες φωτογραφιζουν

μια αναγλυφη πετρα γεγονοτων και την ελια

και το κυπαρισσι ,τη θαλασσα περα

η Κλυταιμνηστρα εχει το ουζερι ''ΠΟΛΥΧΡΥΣΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙ''

φρεσκο ψαρι και ψητο χταποδι στα καρβουνα σερβιρει

και στη διαπασον  το συρτακι,ο Ορεστης τοτε

πιαστηκε απο τους χωροφυλακες,τον εδεσαν

τον εσυραν στο θεατρο,''δεστε τον,ποιος τον ξερει;

ποιος ειναι αυτος ο αλητης;''σιωπη,κανενας

δεν τολμησε να μιλησει πως τον ηξερε,κι ας τον ηξεραν

καλα ολοι τους ,και μαζι του ειχαν συνομωτησει,σιωπη,

ολοι φοβισμενοι,ετρεμαν,και χειροκροτησαν το θεαμα,

να μην μπλεξουν,χειροκροτησαν με προσποιητο

ενθουσιασμο,

και τοτε ξαφνικα ενα παιδι απο τα πανω καθισματα

κατεβηκε τρεχοντας και φτανοντας στη σκηνη γυρισε

προς το μερος των θεατων και κατεβασε το παντελονι του

και τους εδειξε τ'αποκρυφα του,''να!'',τους φωναξε,

''Η Ιστορια ειναι αλλα γεγονοτα.Μην ξεγελιεστε''

τους φανηκε αστειο,θεαμα,μια μοντερνα παραξενια

του σκηνοθετη,γελασαν,Ιστορια,γεγονοτα,κουραφεξαλα,

τοτε οι χωροφυλακες κι ο Ορεστης μπηκαν μπροστα του

και υποκληθηκαν στο κοινο

χειροκροτηματα

η παρασταση τελειωσε,μια  τεραστια  ανεπαναληπτη επιτυχια

και μετα απο εκεινα τα γεγονοτα οι θεατες σκορπιστηκαν

στα διαφορα κεντρα αναψυχης της περιοχης ,ταβερνες

και ζαχαροπλαστεια και αλλα

να τελειωσουν ευχαριστα την υπολοιπη μερα τους

.

.

.

Αναφορα στον Πλωτινο

[ Εν-Νους-Ψυχη ]

στον Αμμωνιο Σακκα εμαθε τα πρωτα

στην Αλεξανδρεια ,τα πολλα ενα ειναι;

ρωτησε,και μετεπειτα στη Ρωμη ρωτουσε

και απαντουσε και ξανα ρωτουσε κι απαντουσε,

τα αναφερει αυτα ο Πορφυριος ο μαθητης,και

δεν εγραφε,πως να γραψει αυτο που αλλαζει

και δεν μενει σταθερο,τι μια ισχυει,

την αλλη αντικρουεται,η αληθεια πολεμος,

το ενα πολλα και τα πολλα ενα

κι ο Νους να τα οργανωσει να τα ταξινομισει

με την Ψυχη να τρεμει τι ειναι Αληθεια

τι Ψεμμα,

και τις Εννεαδες εγραψε ο δασκαλος,αφου υποχωρησε

κι ενας απο μας χρονια αργοτερα ρωταει

Τι ειναι ο Πλατωνας σημερα;

.

.

.

πτηση αεροστατου στις Ιδεες

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ

θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;

μεσα σε μια απ'τις παραγκες του κοσμου

τον φιλοξενησαν γυρω απ'το ξυλινο τραπεζι

κατω απ'το φως μιας λαμπας πετρελαιου

η Ελενη ο Κωστας η  Φωτεινη η Ευφροσυνη

ο Γιωργος η μικρη Μαρια 7 χρονων

εφαγε απ'τις πατατες που ολη τη μερα μαζευουν

σκυμενοι τη ζωη τους

κι επειτα στο Μποριναζ στα ορυχεια

σκιες αχθος αρουρης

εγω εσυ εμεις

αχρηστοι ανθρωποι

Τους σταματησε εκει και ειδανε την εικονα τους

επειτα με λειψο αυτι   αφουγκραστηκε

στην εναστρη νυχτα και

τους καρφιτσωσε αστερισμους σ'ελικοειδη κινηση

εναν-εναν στην ακριβη θεση του

χειμωνα ανοιξη

θερος φθινοπωρο

σε κηπο ηλιοτροπιων εβλεπε το δωματιο στην Αρλ

στο τραπεζι με το κιτρινο τραπεζομαντηλο

το φρεσκο γραμμα του Τεο,

ο Βιντσεντ αιωρειται  στην αιωνιοτητα 3 μμ

27 Ιουλιου η  ακριβης ημερομηνια

μια μερα στην Αρλ:κιτρινοι χαμηλοι λοφοι,

πουλια στον αερα,φυσαει ελαφρα απο τα δυτικα,

τα κυπαρισσια λυγιζουν,

τοτε ταισε τη μερα πηλινο χρωμα

και χορτασε

Κατα τον Πωλ Γκασε η σημερινη μας ενδεια

να οφειλεται στα ηλιοτροπια του

Πως αποφασισα να γραψω για τον φιλο μου Βικεντιο,

μηπως ν'αναφερω εμμεσως τον ευγενη Κωστα Καρυωτακη

η' τον μαστορα αρχιτεκτονα Αρη Κωνσταντινιδη

η' εκεινον τον ευπατριδη πολιτη  Νικο Πουλαντζα

ωρα γης.αιωνιοτητα-

.

.

.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ Γ' ΡΑΨΩΔΙΑΣ

ΤΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑΣ-χ.ν.κουβελης

Ομηρου Ιλιαδα ,γ'ραψωδια Τειχοσκοπια,στιχοι 156-158,172-176

μεταφραση χ..ν.κουβελης

φωναξε ο γερο Πριαμος τον φιλον τεκος την Ελενη

ν'ανεβει πανω στο τειχος στις Σκαιες πυλες να δει

τη μονομαχια του Μενελαου και του Αλεξανδρου

του παλιου και του καινουργιου αντρα της τη μαχη

και πως το τροπαιο ηταν εκεινη

και σαν την ειδαν να περνα οι σεβαστοι προεστοι

αναφωνησαν γεματοι θαυμασμο για τη γυναικα

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

τοιῇδ' ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν

δεν ειναι κατηγορια καμια οι Τρωες κι οι Αχαιοι

για μια τετοια γυναικα τοσο καιρο βασανα να παθαινουν,

τρομερα πως μοιαζει στη μορφη μ'αθανατη θεα

κι εκεινη βλεπωντος τον γερο Πριαμο και τους αλλους αρχους

ξεσπασε σε βαρυ γοο και ραγιστηκε η καρδια της

αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο

υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

ἀλλὰ τά γ' οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.

καλε μου πατερα για μενα εισαι πολυτιμημενος και σεβαστος

μου ταιριαζε κακο θανατο να παθω τοτε που εδω περα ηρθα

τον γιο σου ακολουθωντας καμαρα συζυγικη και συγγενεις

εγκαταλειποντας και θυγατερα μονακρικη και συνομιληκη

χαριτωμενη παρεα,αλλ'αυτα δεν εγιναν,γι'αυτο και κλαιγοντας

εχω λιωσει

ο Πριαμος την ρωτησε,

η Ελενη

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Ατρειδης ευρυ κρειων Αγαμεμνων

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς

-και τουτος,εδειξε,ειναι ο Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

κι ολοι χαθηκαν,

ο ευρυ κρειων Αγαμεμνωνας μεσα ατο σπιτι του στις Μυκηνες

τον επνιξαν στο μπανιο η γυναικα του η βασιλισα Κλυταιμνηστρα

κι ο φιλος της ο Αιγισθος

κι ο Οδυσεας επαθε πολλα βασανα ος μαλα πολλα πλαγχθη

κι ο Αιαντας το πελωριον ερκος το φρουριο το τειχος των Αχαιων

τρελλαθηκε,τ'αδικο δεν αντεξε κι επεσε πανω στο ξιφος του

και του περασε αυτο περα για περα το κορμι εκει κοντα στα καραβια

των Ελληνων και παει

-ομως τα δυο μου αδερφια δε βλεπω τον Καστορα

και τον Πολυδευκη,μηπως ντρεπονται  για μενα να φανουν;

αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ' ἅ μοί ἐστιν.

 που να ξερε η δυστυχη πως στη πατριδα επεσαν

κι εκει θαφτηκαν τα σωματα τους

τοὺς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

το χωμα τους κρατουσε στην πατριδα

σ'αλλον πολεμο εμφυλιο

η Ελενη τοτε βογγηξε

να πεθαινα να μην γεννιομουν απο μανα

το φως του ηλιου να μη εβλεπα ποτε

παρα που το σπιτι μου παρατησα

και τους γονεις και το μονακριβο παιδι μου

και  τους αγαπημενους φιλους αφησα

κι ηρθα η ορφανη σε τουτα δω τα μερη

και σ'αυτους εδω τους τοπους και τοσα μυρια

βασανα και τοσους πονους σηκωσα

και στα πολλα ελιωσα τα κλαμματα

η Ελενη εκλαψε,για τοσους ανθρωπους που χαθηκαν,

για τον φιλον εκυρε τον Πριαμο

για τον ευγενη Εκτορα ιδιον κασιγνητο αδερφο της,

αλλους απ'αυτους τους δυο δεν ειχε μεασ στη Τροια

να μην την κακολογουν,να την υποστηριζουν,

και για τον Αχιλλεα εκλαψε,που γι'αυτον ουτ'ενας λογος

δεν γινεται σ'αυτη τη γ' ραψωδια,

εκλαψε για τον Νικο για τον Γιωργο

για τον Θεοφανη,για τον Κωστα για τον Αντρεα

για τον Γιαννη για τον Σταθη για τον Δημητρη

για τον Πλατωνα για τον Ερμη

για την Ειρηνη για την Μαρια για την Αγγελικη

για την Ελενη για την Βασιλικη

απ'ολη την Ελλαδα,απ'τη Σμυρνη,απ'τη Τραπεζουντα,

απ'τη Θεσσαλονικη απ' την Αμμοχωστο

απ'την Κορυτσα απ'τους Αγιους Σαραντα

απ'την οδος Σταδιου απ'τη πλατεια Συνταγματος

ενας σωρος σωματα το'να πανω στ'αλλο

ως τον ουρανο

στο φως και στο σκοταδι καιομενα

η Ελλαδα

.

.

.

Τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

και τι ζητουσε στην Ιωνια στο υδωρ ο Θαλης;

de faire echo το νερο

να πλυνει τα χερια του ο Kant

pour l'histoire ο Πλατων εδειξε ενα δεντρο

π.χ μια αμυγδαλια

και σχεδιασε ενα πουλι π.χ ενα σπουργιτι

σηκωσε μια πετρα φωναξε ενα ονομα

εβαλε τη πετρα στη θεση της

‘’στο φως,στο φως’’ in light in light

ο Οδυσσεας εξαργυρωσε μια επιταγη

-‘’δεν κερδιζεις απο το εμποριο ανθρωπων’’ ειπε

στη Σολωνος εστριψε  in right

ενα πληθος απροσωπο στη Σταδιου

προς την Ομονοια to look at

‘’αιμα που κυλλαει,να μην παει χαμενο’’

εγραψε σ’ενα χαρτι ,σε ποιον να το παραδωσει;

να’χει το ονομα του πατερα του

a truth is η φωνη

και οι λεξεις σ’ολους τους χρονους

στο θεατρο ακουστηκαν voicing the history

ανθρωποι με προσωπεια ηθοποιων

λιθινα χαλκινα ξυλινα και χαρτινα

μαρτυρουσαν τα γεγονοτα

ενας ενας in body in mind

και τα πουλια περιφερονταν σε κυκλους ψηλα

circling time ‘’να ο δρομος’’

ποτε ακουστηκε η προταση αυτη;

σε ποιο τοπο;και ποια ωρα;

Και τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης

Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω

Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.

κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας

Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

.ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

τωρα καθεται σε παραλια

παρα θιν αλος

στα βραχια κι αριστερα η αμμος

καπου εκατο μετρα περιπου

ο ηλιος ψηλα γυρναει

και τον θερμαινει

κι ενας γλαρος λευκος επιμενει στα νερα

εκει σιμα δεκα οργυες πιο μεσα στη θαλασσα

κατεβαινει ανεβαινει

φευγει επιστρεφει

κι εκεινος συλλογιζεται σαν πολλα χρονια ταζιδευτης

και τωρα εφτασε στη πατριδα ναυαγος

κανενας απ'τους συντροφους δεν γλυτωσε

δεν βλεπει να ξεβρασθηκε μαζι του σ'αυτη

τη παραλια,

ητανε καλα παιδια λιγομιλητα ζορικα

οπως πρεπει να'ναι οι αντρες

ενα ενα τα ονοματα τους  τα προφερε στον αερα

ο Νικος ο Τακης ο Μιχαλης ο Γιωργος ο Μανωλης,

ο Κωστας,

ολα τα ειπε δεν ξεχασε κανεναν

και τελευταιον μνημονευσε τον Ελπηνορα,

τον αφησαν στο νησι αταφο,δεν καταλαβαν πως δεν ανεβηκε

στο κοιλο καραβι,

παντα ετσι ηταν,δεν δειχνονταν,εμενε πισω,

δεν επιανε χωρο.

καλος κωπηλατης εργατικος ,αυτο ηξερε καλα αυτο τον ενοιαζε

να κανει καλα,

τον βρηκε στον Αδη οταν πηγε να βρει τον Τειρεσια να του πει

για τον γυρισμο τους στη πατριδα,

εκει ηταν σκια,

τους ειχε δει να φευγουν απ'το λιμανι,μεθυσμενος  οπως ηταν

δεν προσεξε,επεσε απ'τη ταρατσα της Κιρκης και τσακιστηκε κατω

πανω στα βραχια,

τον βρηκε λυπημενο και του'πε φτερωτα λογια να τον εγκαρδιωσει:

-κι ο ποιητης ο Ομηρος θα γραψει για σενα

και οι Ελληνες Γιωργος Σεφερης και Τακης Σινοπουλος

κι ακομη ο Αμερικανος Εζρα Παουντ-

''καθε συντροφος'',σκεφθηκε,''ενα κουπι ορθιο το μετρο του''

σε καποια ακρογυαλια της πατριδας

κι ο γλαρος,ειδε,δεν ξαναφανηκε,

αλλος γλαρος ηρθε στη θεση του,κι επειτα αλλος γλαρος,

σαν εφυγε κι αυτος ηρθε αλλος γλαρος,

ηρθανε κι εφυγαν

τοσοι γλαροι οσοι οι κοκκοι της αμμου,

αριστερα

να διηγηθει τη ζωη του,τις πραξεις του,τις επιθυμιες του,

-ποιος ,αληθεια,θα τις ακουσει και που θα του χρειασθουν;-

ισως αχρηστα συμβαντα,ασημαντα,χωρις συνεπειες

σε τιποτα,

Ποια ειναι η Σμυρνη,Ποιος ο Μυστρας

Ποια η Θεσσαλονικη,Ποια η Αθηνα,

Ποια η Ελλαδα;

ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

.

.

.

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

σε υπερωα κυκλαμινων σφαιρικοι κηποι

σε κυρτα κατοπτρα υπερδιπλασιαζομενοι

σε εκθετικο φως υπερουσιον

και η μερα κιτρινη και πρασινη σε ωρα καλοκαιριου

χλιμιντρισε σαν νεαρο αλογο κι ακουστηκε

σε ορθογωνια παραλληλογραμμα δωματια

σαν βροντη χιλιαδων νερων που επεφταν

σε οριζοντια κλαδια δεντρων και σε αλλα

καμπυλα δονουσαν

τοτε ο αερας στροφιλιστηκε και υψωθηκε

κ' αισθανθηκε το μικρο μικροτατο χορταρακι

χελιδονι να πεταξει περα απ'τη θαλασσα

πανω απο νησια κι ακρωτηρια να φτασει

σε κηπο περικλειστο τεσσερα τριανταφυλλα

στις ακρες να γυριζουν τις μελισσες λεξεις

σαν χρωματιστες βαρκουλες γυαλο γυαλο

σε πεντε δακτυλα καταληγει η ωραιοτητα

σε συμμετρια να δειχνει ορθοφωνοντας

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

.

.

.

MoneyIng Man

MoneYing Man Exchanging World

to angainst No-World with Usura

and Credit Real Poltic DemoCraticous

Money One Onely Ing

ing ing  ing Paying DownLoadIng

....The world will be a very much poorer world?

Treatise On Money On Man On Woman On Child

On Life On Time On Thought Of On World On All

ON ΟΝΤΩΝ

ON ΜΗ ΟΝΤΩΝ

Adam Smith  The Rich ness of Nations ons ones

 Karl Marx Capital Capital Hymns

David Ricardo Politicous Oeconomicous Company

James Mil Milton Friedman

Interest Rest InteResting  Testing

fiscal Policy and EconomicsIdeas

Comparative Advantage

π.χ

ο Α εργατης σε 2 ωρες τελειωνει τη Χ εργασια

και σε 3 ωρες την Ψ εργασια

ενω ο Β εργατης σε 3 ωρες τελειωνει την Χ εργασια

και σε 4 ωρες  την Ψ εργασια

.Πως συμφερει να γινουν οι εργασιες;

Αξια Man Υπεραξια Man-World

John Maynard Keynes

macro Eco Nomics comics

fiscal/monetary

recessions/depressions

money logismous

....What About -the decay of the whole civilised life of Europe.

....hyperinflation of NoThing For All EveryWhere

....The Effect of Demand On Interest On Money

....On Employment Rag Time All Racing Trade

....A Monetary Histoty of World HISTORY

....USURA USURA USE USEing MAN

....MANing M[One]Ying

.

.

.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΝ ΑΙΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΑΜΩΝΙΟ

''η Τεκμησσα τον βρηκε η γυναικα του

στ'ακρογυαλι,ειχε καρφωσει στο ξιφος

το πελωριο κορμι του,

ηρθε αναμαλλιασμενη στο μερος που ημασταν

συγκεντρωμενοι και φωναξε,ουρλιαξε:

''σκοτωθηκε ο Αιας,να τι του κανατε,

τωρα ειστε ευχαριστημενοι που χαθηκε,

δεν θα σας ενοχλει πια'' ειπε κι επεσε κατα πανω μας

και μας χτυπουσε με τα χερια της,μας εφτυνε με το

στομα της,μας εγδερνε τα προσωπα  με τα νυχια της

''τι σας εκανε αχαριστοι και τον σκοτωσατε,εσας

που τοσες φορες σας εσωσε απ'τον ολεθρο.δειλοι,

δολοφονοι,

Η καταρα μου να πεσει στα κεφαλια σας και στα κεφαλια

των παιδιων σας

Αιαζω σε Αιαντα.Θρηνω''κι ουρλιαξε.

σκυψαμε τα κεφαλια ντροπιασμενοι ,ενας-ενας

σκορπισαμε και χαθηκαμε μεσα στη νυχτα

που ειχε πεσει,

αγρυπνοι τον φεραμε στο νου.

αυτον τον γενναιωτερο αναμεσα μας τον προσβαλαμε,

τα οπλα του Αχιλλεα του αξιζαν εκεινου,αυτος πηρε

το νεκρο σωμα του απ'τα εχθρικα χερια,μεσα απ'τη φωτια

το εφερε,

επρεπε να μας σφαξει ολους για την ατιμια μας,

παραλογισε ,λεγαμε,τρελαθηκε κι εσφαξε το κοπαδι τα προβατα

νομιζοντας πως ημασταν εμεις,τι καλα θα'κανε να μας εκοβε

τοτε εναν-εναν τετοιοι παλιανθρωποι που ημαστε,

τωρα αυτος ο γενναιος βρισκεται αταφος μαχαιρωμενος

στ'ακρογυαλι κι εμεις ,ντροπη,ακομα ζουμε''

σε ποιον εμφυλιο της ιστοριας μας συνεβηκε αυτο και

ποιος υπαιτιος αυτοπτης  μαρτυς διηγηθηκε το τελος αυτο

του ηρωα;

.

.

.

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

ΤΡΙΠΤΥΧΑL/TRIPTYCHS

υπολογισε τις λεξεις

νερο-αγευστον  αοσμον αχρωμον

ασπρο-δεν απορροφα το φως,το αντανακλα

δεντρο-εργοστασιο φυλλων πρασινων

στην παρακατω προταση περασαν πουλια

''σε διεση του Μπαχ απλη Αριθμητικη ''

ανισοτροπια λογων

π.χ  ''μετρικη δικαιου-φυσικος νομος''

........''υπεραριθμον-πετρινο αγαλμα σε κηπο

ακρωτηρι κοχυλιων''

στην παρακατω προταση περασαν ανθρωποι

''σε θεωρημα του Ευκλειδη η ωραιοτητα''

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

-''πως  το ψεμα εξουσιαζει'''

-''υπερ-διασταση χρηματος''

στην παρακατω προταση περασαν συμφωνα

''στη παρακτια περιοχη στο φως''

Berechnen Sie die Worte

Wasser geschmacklos geruchlos farblos

weiß-nicht absorbieren Licht, spiegelt

Baum-factory LEAF GREEN

Im folgenden Antrag verabschiedet Vögeln

'' DIESI in einfachen arithmetischen Bachs''

Anisotropie GRÜNDE

zB ''metrische Rechts-Naturgesetz''

.....''Redundant-Steinstatue im Garten

Seashells cape''

Im folgenden Antrag verabschiedet Menschen

'' Euklids Theorem in der Schönheit''

Berechnen Sie die Worte

in archäologischen VERHALTEN

-'' Die Lüge, beherrscht''

-'' Hyper-dimensionalen Geld

Im folgende Vorschlag unter bestanden Symphona

'' In Küstengebiete light''

Calculate the words

water-tasteless odorless colorless

white-do not absorb light, reflects

Tree-factory LEAF GREEN

in the following proposition passed birds

'' DIESI in Bach's simple arithmetic''

anisotropy REASONS

eg ''metric law-natural law''

.....''redundant-stone statue in garden

Seashells cape''

In the following proposition passed People

 '' Euclid's theorem in the beauty''

Calculate the words

in archaeological BEHAVIORS

-'' the lie that dominates''

-'' hyper-dimensional money

in the following proposition passed symphona

'' in coastal areas to light''

.

.

.

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΣΤΗΝ Η' ΤΗΝ ΙΟΚΑΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΟΙΔΙΠΟΔΑ

Τρεις Αναπτυξεις-χ.ν.κουβελης

[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια λ' Νεκυια,στιχοι 271-280-μεταφραση χ.ν.κουβελης]

ειδα τη μανα εκεινου του Οιδιποδα,την Επικαστην

η'την Ιοκαστην,αρχοντογυναικα,στεκονταν σε οχθη

ποταμου και μου φανηκε πως τιποτα δεν εβλεπε και

τιποτα δεν κοιτουσε ουτε τιποτα ακουγε,θλιμενη,

σιωπηλη,για το μεγαλο αμαρτημα,πηρε γι'αντρα της

το ιδιο το παιδι της και μαζι του πλαγιασε στο κρεβατι,

δεν το ηξερε πως ηταν το παιδι της που πολλα χρονια πριν

απο κακο χρησμο που πηραν το παρατησαν στο βουνο

να πεθανει μη σκοτωσει τον πατερα κι αντρα της και σμιξει

μαζι της σαν μεγαλωσει και γινει αντρας,

και τωρα να,ολα οσα πηγαν ν'αποφυγουν τα'παθαν

χωρις ελεος

και τον πατερα σκοτωσε κι εκεινη σμιχτηκε μαζι του

και σαν η πατροκτονια και η αιμομιξια φανερωθηκαν

στον κοσμο μεσα

τρελλαθηκε ετρεξε με τρομερο ουρλιαχτο στη καμαρα της

κλειστικε εκει κι εψαξε και βρηκε σχοινι εδεσε σε γερο

μαδερι τη μια ακρη του και στην αλλη εφτιαξε θηλια και

μεσα περασε το κεφαλι της και κρεμαστηκε τσακιστηκε

ο λαιμος της,που ηταν σαν κρινος κομσος κι ασπρος,

και πνιγηκε η αναπνοη της και κυλησε στα κατω μερη

ετουτα και δεν ειδε τον δυστυχο που την βρηκε

κρεμασμενη να αιωρειται αψυχη κακοθανατισμενη

και,δεν τον ειδε σαν τρελλος ν'αρπαζει τις καρφιτσες

που στεριωνε περιτεχνα τα μαλλια της ψηλα σο κεφαλι

και να τις μπηγει στα ματια του να τις στριφογυριζει

βαθια να ξεριζωνει τους βολβους να χανει το φως του

τυφλος να ουρλιαζει να μην ξαναδει τον ηλιο ποτε πια

μητέρα τ' Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,271

ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀϊδρείῃσι νόοιο

γημαμένη ᾧ υἷϊ· ὁ δ' ὃν πατέρ' ἐξεναρίξας

γῆμεν· ἄφαρ δ' ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.

ἀλλ' ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων

Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·

ἡ δ' ἔβη εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο κρατεροῖο,

ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφ' ὑψηλοῖο μελάθρου

ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δ' ἄλγεα κάλλιπ' ὀπίσσω

πολλὰ μάλ', ὅσσα τε μητρὸς ἐρινύες ἐκτελέουσι. 280

τη μανα του Οιδιποδα ειδα,την ομορφη Επικαστη,

που μη γνωριζοντας μεγαλο αμαρτημα εκαμε

να παντρευτει το γιο της,που τον πατερα σκοτωσε

και την παντρευτηκε,κι αμεσως στους ανθρωπους

τ'αποκαλυψαν οι  θεοι,εκεινος στη Θηβα την πολυαγαπημενη

βασανισμενος των Καδμειων κυβερνησε απ'των θεων

τη θεληση να καταστραφει,κι εκεινη διαβηκε κατω στις πυλες

του κραταιου Αδη κρεμωντας στην απελπισια της θηλια σφιχτη

απο ψηλο μαδερι της οροφης,σ'εκεινον αφηνωντας πισω βασανα

παρα πολλα,οσα οι εκδικητριες οι ερινυες της μανας καταδικαζουν

κρατουσε το μωρο στην αγκαλια της,ορθια,

μεσα στον κηπο,ωρα μεσημερι,ζεστη μερα,ηλιος

λαμπρος,χιλια αρωματα εφερνε ο αερας,και χρωματα

κυματιζαν,τους αγκιζαν σιωπηλα  σαν χαδι,κοιταξε

το παιδι,ευθραυστο μικρο πλασμα,ησυχη αναπνοη,

κοιμονταν ευτυχισμενο,τα ονειρα ξεχυλιζαν γαργαρα

κρυσταλλινα νερα,ειδε τα ποδια του,γελασε γλυκα,

της φανηκαν αστεια,τα γαργαλισε απαλα,το παιδι

κουνηθηκε,χαραξε μεσα στον υπνο του χαμογελα

.

.

.

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ

κατθνα<ί>σκει, Κυθέρη', ἄβρος Ἄδωνις· τί κε θεῖμεν;

καττύπτεσθε, κόραι, καὶ κατερείκεσθε κίθωνας

[πεθαινει,Κυθερεια,ο ευγενικος Αδωνις,και τι θα κανουμε;

χτυπηστε τα στηθια σας,κοριτσια,και καταξεσχιστε τα ρουχα σας]

Σαπφω

.

σε δυνατο πελωριο κορμι βουητο ζωης

μπηχτηκαν και το τρυπησαν βαθια

τα δοντια του καπρου

κι αναπηδησε ζεστο το αιμα κοκκινο

κι επηξε ακινητο σκοτεινο

και το ουρλιαχτο της φωνης

τρανταξε συνθεμελα τα βουνα

με τα φωνηντα του

κι επεσαν τα φυλλα απ'τα κλαρια

βουβαθηκαν τα πουλια

κι επεσαν βαρια θεωρατα τα βραχια

της σιωπης

''Πεθανε ο Αδωνις''

κι οσα φωναζουν στη μερα δεν ακουγονται

κι οσα υπαρχουν στη γη μαραζωνουν

''Αναστηθηκε ο Αδωνις''

κι οσα βλασταινουν ξαναβλαστησαν

κι οσα πουλια τραγουδουν ξανατραγουδησαν

.

.

.

Απελλης Προς τον Πτολεμαιον Α' ο Λαγου

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-χ.ν.κουβελης

Τωρα τι να λεμε,ειναι φανερο το πραγμα,

τι συμφερο ειχεν ο Απελλης να συνομοτησει

εναντιον του Πτολεμαιου;κουραφεξαλα,

εκεινος ο ηληθιος Αντιφιλος,το λεει και τ'ονομα του,

ολη τη διαβολη μηχανευτηκε,Συκοφαντια,Φθονος,

Ζηλια,Επιβουλη,Απατη,να σπιλωσει την Υποληψη

του ζωγραφου στον ο Λαγου βασιλια,επειδη

τοσο πολυ τον ευνοουσε και τον τιμουσε,

να συνομοτησει με τον επαρχο της Τυρου τον Θεοδοτα

εναντιον του;να κερδισει τι;αυτος που ζωγραφιζε

κατ'αποκλειστικοτητα τον Αλεξανδρο,κανεναν αλλον

δεν δεχονταν ο Μακεδονας,μαλιστα του χαρισε και την Καμπασπη

να την εχει,μια ομορφη ερωμενη του Λαρισινη η¨Θηβαια,

που την ηθελε πολυ

και στα Ζωγραφεια της Σικυωνας ηταν  φημισμενος

κοντα στον δασκαλο του Παμφιλο και στον Μελανθιο

μ'αυτον εκανε και την εικονα του τυραννου Αριστρατου

-μαρτυρες ο Πλουταρχος στον Βιο του Αρατου παραγραφος 13

και ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του στο βιβλιο 35-

και την Αναδυομενη Αφροδιτη εκανε με το ωραιο σωμα

της Καμπασπης η',αλλοι λενε,της πανωραιας της Φρυνης

του Πραξιτελους  την εταιρα,που τη ειδε να λουζεται

μια ζεστη μερα στη θαλασσα της Ελευσινας,

τοσα χρηματα χρυσα ταλαντα επαιρνε τι λογο ειχε

να μπει σε μπελαδες ;να μπλεχτει σε δολοπλοκιες

και μαλιστα Κατα του  Ευεργετη του;α βεβαια αν το εκανε

θα ηταν πολυ ανοητος και μωρος και πολυ αχαριστος

Στην αρχη πετυχε τους στοπους του ο αχρειος Αντιφιλος

και πικραθηκε και θυμωσε πολυ ο Πτολεμαιος Α' ο Λαγου

και με το δικιο του και τοτε ζωγραφισε την Συκοφαντια του

κι ελαμψε η Αληθεια σ'ολο το Μεγαλειο της κι ηρθε η Μετανοια

-την εικονα τη περιγραφει ζωντανα ο Λουκιανος στο εργο του

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-

κι οπως και παντου  και παντα ολα αποκαλυπτονται στο φως

και τα καλα και τα κακα ο βασιλιας καταλαβε τη πλεχτανη

κι εδωσε εκατο χρυσα ταλαντα στον Απελλη και τον αισχυστο

Αντιφιλο να τον εχει δουλο του,

κι ετσι τον ειχε να του  σπαζει τις πετρες και να τις τριβει καλα

για τις τετραχρωμιες του το λευκο το μαυρο το κιτρινο το κοκκινο

και ν'ανακατευει τα χρωματα με το ελαφαντοδοτο,εργο ευτελες

για εναν ζωγραφο να καταντησει ετσι τριβολογος ανακατευτης

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ

Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια

νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια

10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα

φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη

15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.

A Puzzle of the Reality

Αυτος ειναι ακριβως ενας Ανθρωπος

a Logos about

I am a man from blue gardens

a full moon is rising from yellow - green hill

a hand writes circles an apple is no -sphere ,

an open window is not a picture - like landscapes,

like a fish ,

like a person in capitalistic working ,

like a child out home give a truth like a theorem,

don ' t block yours works into ανοησιες

- let 's start numbering [ ... minus one , zero , plus one ... ]

and find in the end of proccessing work yours political rights

and the metaphysical ideas [ about me you ours ]

don' t follow fake situations στη ακρη της θαλασσας το φως

εριχνε τα ψαρια στα διχτυα του then Ullysses neared

και μιλησε στους ανιδεους ψαραδες [ everything is you ]

και μαθε πως η θαλασσα ειναι οι γαλαζιοι κηποι

Αυτος ειναι ακριβως ενας Ανθρωπος

Γλαροι πετουν ακολουθωντας τον Οδυσσεα

A Puzzle of the Reality

a side of airy waters

και τα γεωμετρικα μοτιβα σχηματιζουν το προσωπο ενος θεατη

σε καταμεστο αρχαιο ελληνικο θεατρο

the enigma is an endless labyrinthus a citron

and two oranges ,

and at back a glass in the shape ενος δεντρου

ακουσε το παιδι πως προχωραει κυλωντας τα ερωτηματα

ειδε τη λευκοτητα να ανατελει ,

κι υστερα ακολουθησε ενα πληθος γλαρων

να μετρησουμε δεν μπορεσαμε τις σκιες τους

the light is an great explosion of multicolor cubes

εσπασε το βιολι σε παραγραφους παραμυθιων ,

και με καρφια στους τοιχους κρεμασε ενα κοκκινο τριανταφυλλο,

δυο εισιτηρια θεατρου και τον Ρηγα Σπαθι

two blue - grey fishes are swimming in the yellow plate

on the red - brown table ανοιξε τα χερια ,

εκανε την χειρονομια του αποχαιρετισμου ,

και δεν κουνησε απο τη θεση του ,

επειτα σκυβοντας σχεδιασε ενα ρομβο ,

κι αργοτερα τον εσβησε και στη θεση του εγραψε

με ελληνικα γραμματα ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ

and now he is saying

'' Tetragonon is the Utopia of the Polygonon ''

Εξ Ισορροπου Φωτος Πλασμενη

Work-Art-Logic-Imagination

Αναμεσα σε σχηματα δεντρων βαδιζοντας ο ηλιος

.

.

.

CITY'S LABYRINTHS

in right

.........η ανθρωπινη φωνη

Ομονοια προς Χαυτεια

πυροβολεια ιδεολογιων

.........priceless.

.........ισονομια

μεταφορα Ιστοριας-τρολει

in extention Democracy

τα φυλλα του δεντρου

.......................βαπορεν

παγεναν κι ερχονταν

και χωμα απ'τη πατριδα μ' δεν εφερναν

1922 Σμυρνη

Τραπεζουντα Νεα Σμυρνη Νεα Ιωνια

2013 Αθηνα

Ελλαδα καμια περιττη συλλαβη

man woman mankind

....Οδυσσεο,τι;

...Νικος Πουλαντζας σκοτωμενος

...Νικος Μπελογιαννης σκοτωμενος

...Γιωργος σκοτωμενος

Ερμου Ιεροδουλη Εμπορων

Αθηνας κατοικητηριο ζητιανων

Ομονοια κυκλος φαυλος

ς ω χ φ μ κ ζ εδ γα

names namen ονοματα

.................................nomos law

...............Αιδως Αργειοι!fanfaroni!

TV FALSE/TRUE INVENTORS UNIVERSALIS

Ηρακλειτος φιλει κρυπτεται

στη Μενανδρου η Υπατια πουλαει Παραλληλους Βιους

και εκδιδεται

''αυτη ειναι η Ελλαδα,εγω ειμαι ανεργος''ειπε,

ακουσα,δεν τον ηξερα

ICH BIN ARBEITLOSS workLESS NIE TRAVAIL

....B-Bread

....L-Life

... E-End

να παρε θεωρημα Θαλη του Μιλησιου αντι πινακιου φακης

και τα τεσσερα ριζωματα του Εμπεδοκλη εικονογραφημενα

κλικ Ζηνωνος κλικ Σωκρατους

κλικ Αθηνας κλικ Αιολου κλικ Σταδιου

κλικ Συνταγμα

OK Boys!All Right!

...h thalassa se afissa

...h leoforos cart postal

...h Eleni photo mobile

...............................αγορασε εφημεριδα,στην Ομονοια,

...............................απο το περιπτερο αριστερα της Αθηνας

...............................νυχτα,τη διπλωσε και την πεταξε

...............................στα Χαυτεια μια γυναικα τον ρωτησε

...............................τι ωρα ειναι,της απαντησε,πολυ νυχτα

Ergo Cogito Sum

ERGO COGITO SUM?

....ειδα τον Αρη Κωνσταντινιδη ν'ανεβαινει τη Σολωνος,μεσημερι

προς τον ουρανο

ωραιοτατη πατρις μου Ζακυνθος

πηγαινεν κι εδειχνεν τις ανοιχτες πληγες του

κι ουτε ελεημοσυνην του εδωκαν ουτε συμπονεσην του εδειξαν

παρα ελυσαν τα σκυλια που τους φυλαγαν και τον κυνηγησαν

ως να ητον λεπριασμενος και το τελευταιο σκουληκι της γης

κι εφτασεν ως εδω αθλιωμενος και μας εξιστορουσε τα παθηματα

κι εμεις ειπαμεν καθεις του αλλου ''διατι πατριδα επολεμησαμεν

να ελευθερωσωμεν και κακοπαθαμεν;''

τρυπες Νομπελ η ποιηση

NOBEL'S HOLES THE POETRY-

-Ελπηνορα,φιλε μου,πως βρεθηκες σε τουτο τ'ακρογυαλι;

-οχι,ηρωικη πραξη δεν μ'εφτασε ως εδω

σαν στριφτα κερατα κριαριου ακουστηκαν τα λογια του

τον ειδαμε ν'ανεβαινει η' να κατεβαινει την Πανεπιστημιου

τον φωναξαμε μ'αλλο ονομα

MEIN FREUND -ELRENOR

Mio Amico come vay?

απαντησε η'δεν απαντησε δεν ακουσαμε

.

.

.

η χωρα μου μεσα στις Ιδεες ταξιδευει

ceux qui voient το φως

on y reconnait τη θαλασσα

......................τη μνημη ενος ταξιδιου

de l'histoire des hommes

και τ'ακρωτηρια κατοικητηρια γλαρων

sans doute ο χρονος ειναι καθρεφτης

.....................................των αριθμων

τονιζει σωστα τα δεντρα και καρπιζουν

κι οι πλαγιες ολοενα ανεβαινουν με ελιες

κι αμπελια και τους στυλους των κυπαρισσιων

εκει σκαψαμε και βρηκαμε το αρχαιο αγαλμα ακεραιο

το δεξι ποδι σε κινηση μπροστα

το ανεπαισθητο μειδιαμα στα χειλη

φυσηξε ο ανεμος και σηκωθηκαν τα πουλια

στα λογια του,λογια στοχαστικα,''δεστε,

παντοτε ο ανθρωπος ιδιος ειναι''

το λιγο και το πολυ αδιαφορο ειναι

σε τουτο τον τοπο που βρεθηκαμε

εμεις και τα παιδια μας και τα παιδια

των παιδιων μας

on observera que η πνοη της πεταλουδας

νανουριζει τον υπνο των δεντρων που ανθιζουν

c'est a cette condition τα σωματα μας

απλωνουν ριζες και φυτρωνουν και μεγαλωνουν

compose d'elements το ψεμα την αληθεια

ποια η αληθεια ποιο το ψεμα και

ποιο το ενδιαμεσο τους;

τι μας εφερε σ'αυτες τις ερωτησεις;

και τι οι απαντησεις ειναι;

a celles legends humains

στα λατομεια της Ιστοριας κοβονται

οι μονεδες μας

μ'αυτες ανταλλασομαστε αιωνες τωρα,πριν

και μετα

.

.

.

Μετρικος χωρος λεξεων ελληνικων

νερο σωμα του Ηρακλειτου

και η θαλασσα λιβαδι ψαριων

πουλι

τσιμπολογαει χρονο

παροντα

το ρημα ''σκεφτομαι''

εκβαλει

στο ρημα ''μιλαω''

τοπια

που στηριζονται σ' ελιες

και υψωνονται σ'αμπελια

στο μελλον

ο ανθρωπος

φυτευεται

οπως δεντρο

με τοσο φως που ανασαινει

τιποτα δεν κρυβεται πολυ καιρο

σε ενοικιαζομενα δωματια

ιδεολογιων

σαπιζει η ιστορια μας

η πετρα

βαραινει το χωμα

βυθιζεται

ριζωνει

με μετρο μηκους τη δικαιοσυνη

να μετρησεις την επιφανεια των πραξεων σου

φτερα αερα

σε κλαδια δεντρου

θροιζουν

στην Ελλαδα

που δεν τους ανηκει

σε κυβερνουν

αχρειος δημαγωγος

δημοσιολογει

γιατι δεν του κλεινεται το στομα;

γραφει

μια λεξη

μια δευτερη λεξη

μια τριτη λεξη

ως την ποιηση

μ'αυτα να μετρας

Τι θα ελεγε ο Κοραης;

Τι θα ελεγε ο Σολωμος;

Τι θα ελεγε ο Ελυτης;

μ'αυτα να δρας

η μελισσα

τρωγοντας γυρι

θυμαται

την ιδεα του μελιου

απ' το πρωι ανεβασμενος σε σκαλα

βαφει τον ουρανο γαλαζιο

στα κυματα

απο τα παλια τα παναρχαια χρονια

αρμενιζει η Ελλαδα

τις λεξεις τις ελληνικες

.

.

.

ΕΛΕΝΗ

Ου νεμεσις Τρωας και ευκνημιδας Αχαιους

τοιηδ'αμφι γυναικι πολυν χρονον αλγεα πασχειν

Αινως αθανατησι θεης εις ωπα εοικεν

[Ομηρου Ιλιαδα,ραψωδια γ',156-158]

ουκ ηλθον ες γην Τρωαδ',αλλ'ειδωλον ην

[Ευριπιδου Ελενη]

[μια σκηνοθεσια εικονων]

η Ελενη σ'εναν κηπο ποτιζει μενεξεδες

σε μια αλλη εικονα,κατεβαινει απο'να ταξι

σε μια τριτη,κοιμαται μ'εναν νεαρο αντρα

''Εγω την γνωρισα την Ελενη''καυχηθηκε

''Που;'',διηγηθηκε μια ψευτικη ιστορια,

εκανα πως την πιστεψα,

ενα μυθιστορημα

Εγω γνωρισα την Ελενη του Κωστα

την Ελενη του Γιωργου

την Ελενη του Νικητα

αυτες που υπηρξανε,που τις αγγιζες

ειχανε ζεστη σαρκα και οστα

που την συγκρατουσαν στερεα

''Υπηρξα''την ακουσα να λεει

σαν διαμαρτυρια ακουστηκε η φωνη της

''μπηκα μια φορα,θυμαμαι,σε κηπο

με πανσεληνο,ακινητα τα δεντρα,

μακρυα πολυ μακρυα το γαυγισμα

ενος σκυλου,και κοντα πολυ κοντα

το θροισμα της θαλασσας''

τα λογια ενος ανθρωπου,αποδειξη

πως υπηρξε,πως βρεθηκε σ'εκεινα

τα μερη

κοιταξε τον νερο αντρα που κοιμονταν

διπλα της,εκεινος την εφερε εδω,τον

ακολουθησε,ολα ηταν αληθινα,

''αληθινα πραγματικοτητα''

ξημερωνε,ανοιξε το παραθυρο

ειδε τα σπιτια,τον πλατυ καμπο περα

τη θαλασσα και τα βουνα ν'αχνιζουν στο βαθος

υπηρξε,υπαρχει,αποδειξη τ'αερακι

που της δροσιζει το προσωπο

αυτη τη ζεστη μερα

η Ελενη στη βεραντα διαβαζει ενα βιβλιο

σε μια αλλη εικονα,μπροστα στη θαλασσα

μ'ασπρο φουστανι κραταει ενα μικρο παιδι

στην αγκαλια της χαμογελαστη

σε μια τριτη,προφιλ,νεαρη κοπελα

κοιταζει κατ'ευθειαν στα ματια τον θεατη

.

.

.

ΣΥΝΙΕΝΑΙ  Η  ΓΛΩΣΣΑ

.

συνιεναι η γλωσσα

ως αρα μιν ειποντ'ελασεν μεγα κυμα κατ'ακρης

δεινον επεσσυμενον ,περι δε σχεδιην ελελιξεν

τηλε δ'απο σχεδιης αυτος πεσε,πηδαλιον δε

εκ χειρων προεηκε.μεσον δε οι ιστον εαξεν

δεινη μισγομενων ανεμων ελθοισα θυελλα,

τηλου δε σπειρον και επικριον εμπεσε ποντω,

τον δ'άρ'υποβρυχα θηκε πολυν χρονον,ουδε δυνασθη

αιψα μαλ'ανσχεθεειν μεγαλου υπο κυματος ορμης

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδια ε' 313-320

συνιεναι η γλωσσα

συμπορευεσθαι γαρ λεγει την ψυχην τοις πραγμασι το συν-

ιεναι-Πλατων Κρατυλος

ΛΕΞΕΙΣ ΑΡΟΥΡΑ ΦΑΟΣ ΚΕΙΤΟΥΚΕΙΤΟΣ

η Αννα Κομνηνη,θυμαται,την αρχαιζουσα και λογια γλωσσα της

το 1571 η Κυπρος

το 1522 τα Δωδεκανησα

το 1669 η Κρητη

τουτους μεν οτι οιδα.ου δε τριτον ανδρα'ονομαζε,

ος τις ετι ζωος κατερυκεται ευρει ποντω

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψωδια δ' 551-552

Χρηματιζω

α]το προσωπο που ενεργει

β]επιθετα που δηλωνουν υλη

γ]επιθετα που δηλωνουν ιδιοτητα

βενεφικιαριος κοντουβερναλιος,οφικιαλιος,πραιτωριος,

πλουμαριατος,μαγιστριανος,προλεταριος,

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:αλλα αυτα τα πραγματα πεφυκεναι,ουδεν αυτων

μονιμον ειναι ουδε βεβαιον,αλλα ρειν και φερεσθαι και μεστα

ειναι πασης φορας και γεννεσεως αει

συνιεναι η γλωσσα

ΠΛΑΤΩΝ ΚΡΑΤΥΛΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:αλλα αυτα τα πραγματα πεφυκεναι,ουδεν αυτων

μονιμον ειναι ουδε βεβαιον,αλλα ρειν και φερεσθαι και μεστα

ειναι πασης φορας και γεννεσεως αει

συνιεναι η γλωσσα

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΡΑΤΥΛΟΣ-

ΣΩΚΡΑΤΗΣ:Δικαιοσυνη δε,οτι μεν επι τη του δικαιου

συνεσει τουτο κειται το ονομα,ραδιον συμβαλειν.

οσοι γαρ ηγουνται το παν ειναι εν πορεια,το μεν πολυ

αυτου υπολαμβανουσιν τοιουτον τι ειναι οιον ουδεν αλλο

η χωρειν,δια δε τουτου παντος ειναι τι διεξιον,δι'ου παντα

τα γιγνομενα γιγνεσθαι.ειναι δε ταχιστον τουτο και λεπτο-

τατον,ου γαρ αν δυνασθαι αλλως δια του οντος ιεναι παντος,

ει μη λεπτοτατον τε ην ωστε αυτο μηδεν στεγειν,και ταχι-

στον ωστε χρησθαι ωσπερ εδτωσι τοις αλλοις.επει δ'ουν

επιτροπευει τα αλλα παντα διαιτον ,τουτο το ονομα εκλη-

θη ορθως δικαιον,ευστομιας ενεκα την του καππα δυναμιν

προλαβον.μεχρι μεν ουν ενταυθα,ο νυνδη ελεγομεν,παρα

πολλων ομολογειται τουτο ειναι το δικαιον

ο ηλιος διαιων και καων τα οντα-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

συμπορευεσθαι γαρ λεγει την ψυχην τοις πραγμασι το συν-

ιεναι

την γαρ ταχειαν ορμη οι Λακεδαιμονιοι τουτο καλουσι,σους

εσυσθει το κορμι στο χορο

escape velosity

What is escape velosity?This is the speed which an object must

attain in order to escape from some massive body.

Suppose that body were the Ιδεολογια η' το Χρημα THE MONEY

THE OBJECT IS THE MAN

.

.

.

ΕΠΩΝΥΜΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ο Οιδιποδας μετα τα γεγονοτα

εμφανισθηκε στην αγορα

κρατουσε στα χερια του ενα ψωμι

σταθηκε στο μεσο των ανθρωπων

γυρω του ενας κυκλος

σηκωσε ψηλα το ψωμι τρεις φορες

και φωναξε:''η φωχεια antes portas''

ενας-ενας οι ανθρωποι περνουσαν απο μπροστα του

και τους μοιραζε το ψωμι

δεν ξερω αν εφτασε και περισεψε

να χορτασουν τοσοι ανθρωποι

''δεν χρειαζονται τα ματια να δουν οι ανθρωποι

την αληθεια''ειπε ο Οιδιποδας πριν αποχωρισει

απ'τη σκηνη

τον κοιταξαμε καλα,ελειπαν τα ματια του,

δυο τρυπες,δυο σκοτεινα σπηλαια

βρεξαμε πηλο,βουλωσαμε τα κενα του χρονου

απο πολεις που καηκαν κι απο χωρια

που ερημωθηκαν εφτασαν εδω ανθρωποι

μας διηγηθηκαν τις ιστοριες τους,

με κλαματα οι γυναικες,αγρια τα προσωπα

των αντρων

''που ειναι ο Γιωργης μου;''

''που ειναι το Γαρουφαλιο μου;''

''που ειναι το Μαρικακι μου;''

''που ειναι ο Κωνσταντακης μου;''

εμενα ο νους μου στην Ιστορια

Απο μενα θ'αρχισει η επανασταση.

Αν δεν αρχισει απ'ολους μας,τιποτα

ποτε δεν θα γινει.

να μετρας να υπολογιζεις τον κοσμο

με το πως η μικρη σου κορη αντιδρα

στη θεα ενος τριανταφυλλου

κι ακομα στη λευκοτητα των κρινων

Κοιταζαμε τη θαλασσα,λιβαδι ψαριων

Κοιταζαμε τα δεντρα,ξενοδοχεια πουλιων

ολη μερα περνουσαμε

ολη μερα περνουσε

η σαρανταποδαρουσα της Ιστοριας

.

.

.

A  DOUBLE LYRIC  EXPRESSION OF GREEK COUNTRY

ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ ΛΥΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

First Expression

the colours of country

yellow-green alegro

and strings of air light

the spectre of water

moving in dance-movements

the innocence of landscape

the sky with little wings is up-flighting

the trees in others colours

up the stones

when the frogs are singing

the dream in sky-pieces

Δευτερη Εικονα

τα χρωματα της εξοχης

χλωρο πρασινο αλεγκρο

και τα εγχορδα του φωτεινου αερα

το καθρεφτισμα του νερου

μετακινει σε ρυθμικες κινησεις

την αθωοτητα του τοπιου

ο ουρανος με μικρα φτερα ψηλα ταξιδευει

τα δεντρα ντυμενα μ'αλλα χρωματα

πανω απ'τις πετρες

την ωρα που τα βατραχια τραγουδουν

τ'ονειρο σε κομματια ουρανου

.

.

.

PHONE-ING

PHONE-ING

What? η ερωτηση About World

All World Over

Economicous Monetarious Ethnologicous

Ideologicous Warious Culturious Racesticous

etc

Poor 'n' Rich

Me and You and All

NOONE-NOWHERE-NOTHING

ειναι ειναι-ειναι

ειναι μη ειναι-μη ειναι

μη ειναι ειναι-μη ειναι

μη ειναι μη ειναι-ειναι

λευκο π'αφηνει γλαρος σε κυμα

η'

που παιρνει και υψωνεται

[Καθε σημειο του κυκλου η αρχη και

το τελος του κυκλου]

η' στον Εμπεδοκλη η' στον Ηρακλειτο

μια οδος η ανω και η κατω

What? Why?Where?

Three W

backWards-forWards

inWards-outWards

The World

The Word

η λεξη μου

η γλωσσα μου

το μικρο φωνηεν  το ελαχιστο συμφωνο

η φωνη μου

PHONE-ING

.

.

.

Ομονοια Αθηνα Ελλαδα ντοκουμεντα

Χαυτεια πλατεια Λαυριου

οδος Μαρικας Κοτοπουλη

Μπαγκειον Ομονοια Αθηνας

κυκλος θηλεια στο λαιμο

σημαδεμενη τραπουλα

πουλημενη Ελλαδα μαστρωπων

κερδοσκοποι ρουφιανοι

πυρ σε καθε σταση

αντισταση επι σκοπον πυρ

προσωπα προσωπεια μασκες

σουπερ μαρκετ πρυστυχες ιδεες

ασχημη μερα ξεκωλιαρα

σακια κοκκαλα ανθρωποι

να σωθω εις βαρος σου

εις βαρος ολων καθικια

υπονομος της Αγιου Κωνσταντινου

τα σκατα σας μεχρι το Θεατρο

κιτρινα ταξι εκζεματα σαπια τρολει

διαδηλωσεις του φαινεσθαι και του θεαθηναι

να γαμηθητε

μια ζωη,τωρα,ξεφτυλιζετε σε συσιτια δημων

μια ζωη κομματια μοσχαρισιο κιμα με μακαρονια

δεν ξημερωνει βραδυαζει

το νου σας

.

.

.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΝΤΗΝΟΡΟΣ

η σεληνη εκεινη τη καλοκαιρινη νυχτα ασημωνε τα νερα στο

Φαληρο,ανοιξε το παραθυρο,η πνοη του αερα δροσισε το δω-

ματιο της,ενα τεταρτο μετα τα μεσανυχτα,τη δεκαετια του 1950

εχτισε ο πατερας αυτο το σπιτι,πριν μενανε στην Αθηνα,

ηρθανε οι Περσες,πολεμος,τις αρπαξαν απ'τα μαλλια,

τετοια αγριοτητα,αλλες φωναζαν αλλες ουρλιαζαν

τις εκοβαν τις μυτες τα χερια εκοβαν κομματια

τα σωματα τα ποδοπατουσαν ελεος δεν εδειξαν

αβρες κορες ευγενικες γεννιες γυναικων

η κορη του Αντηνορα με το ωραιο μειδιαμα

η κορη του Ευθυδικου η αυστηρη παρθενα

κι αλλες κοπελες στη πρωτη ανθιση ητανε

γυρισαν μετα τη Σαλαμινα και τις Πλαταιες

στην ελευθερη πατριδα ,τις βρηκαν κομματια

τις μαζεψαν και τις εθαψαν στη περιοχη του Ερεχθειου

εκλαψαν και πονεσαν τις σεμνες κορες

[και να θυμηθω,να μην ξεχασω θελω ,το Μαρικακι

απ'τη Σμυρνη,

που χαθηκε το τζιβαερι μου;το μοσχολουλουδο μου;]

ανασκαφη στην Ακροπολη,μερες του 1882 στη περσικη ταφρο,

μερες του 1886 δυτικα του Ερεχθειου βρηκαν τα κομματια της

κορης,,ιωνικο ιματιο πανω σε αττικο χιτωνα,χαρις

και τα μαλλακια της πλεξουδες ητανε καμωμενα

η ωραια κορη του Αντηνορα

και το δεξι της χερι ελειπε,πανω στη σφαγη

το Μαρικακι

η επιγραφη γραφει:

ΝΕΑΡΧΟΣ ΑΝΕΘΕΚΕ[Ν Ο ΚΕΡΑΜΕ]

ΥΣ ΕΡΓΟΝ ΑΠΑΡΧΕΝ ΤΑΘ[ΕΝΑΙΑΙ]

ΑΝΤΕΝΟΡ ΕΠ[ΟΙΕΣΕΝ]

Ο ΕΥΜΑΡΟΣ Τ[Ο ΑΓΑΛΜΑ]

[τι της ητανε ο κεραμεας Νεαρχος; αρραβωνιαστικος;

κρυφη αγαπη;]αυτη που υπηρξε ομορφη κι ετσι

την επλασε ο Αντηνορας[αγλαη]

αγλαη η Κορη του Αντηνορα

-τωρα στο Νεο Μουσειο της Ακροπολης εχει τον αριθμο 681-

καλοκαιρινη νυχτα,το φεγγαρι ασημωνει το Φαληρο,η πνοη

του αερα δροσερη,

θυμαται

''το 480 μας πηραν στην εξορια οι Περσες ,το 1922 στη προσφυγια

πως εγινε και γυρισαμε; το χρωσταμε σε καποιον Αλεξανδρο και

σε καποιον Σελευκο''

η μερα ξημερωσε,η θαλασσα ασπρογαλαζη σαυρα αστραφτε,

δεξια το σταδιο Καραισκακη,στο βαθος η Καστελλα,

και πανω η Αθηνα

η Ιστορια της

.

.

.　

ΑΝΤΙ-ΣΤΗΧΗΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ  ΤΟΥ DANTE

Συζηταμε

Μπορω κι εγω να εχω καφε;

Πως παει η δουλεια;

Υπαρχουν προβληματα,ο πληθωρισμος

αυξηθηκε

Που βρηκες τα λεφτα;

προτιμω

το σπιτι μου στη θαλασσα

Δουλευω

Δουλευα

παντα ξημερωνοντας οι γλαροι

σπαζουν τον καθρεφτη τ'ουρανου

Εγω σου γραφω δυο γραμματα

απο μια βαρκα που κωπηλατει

στον αερα

απο ενα πουλι που πουλαει

χρονο στα παιδια

τι ειναι αληθεια;

Με τον θεο και την αιωνιοτητα

δεν γινεται τιποτα

Η ελληνικη γλωσσα ενα

ορυχειο εννοιων

χαλκινος ανδριαντας ηρωα

ανασαινει πηλινα τριγωνα

Ξερεις ποσο κοστιζει η διαφθορα

των τοπιων απ'το χρημα;

Το ξερεις πολυ καλα

Οτι υπαρχεις,υπαρχετε

θυμαμαι μια ελια σε μια πλαγια

να μαζευει χυμους απ'τις πετρες

η μερα επεσε με βουτια

στη θαλασσα και κολυμπησε

σαν δελφινι

ANTISTICHISEIS  DAI GRECI NELLA LINGUA DI DANTE

discutere

Posso e io prendere un caffè?

Come va il lavoro?

Ci sono problemi,L'inflazione

è aumentata

Dove hai preso i soldi?

Preferisco

la mia casa al mare

io lavoro

ho lavorato

sempre mattinata gli gabbiani

smash lo specchio del cielo

Io scrivo due lettere

da una barca a remi in aria

da un uccello che vende

il tempo nei bambini.

che è la verita?

Con Dio e l'eternità

non succede null

la lingua greca

è una miniera di concetti

statue in bronzo dell'eroe

respirava triangoli di argilla

Sapete quanto costa la corruzione

dei paesaggi di soldi?

Voi sapete molto bene

yparchis

yparchetai

Mi ricordo di un oliva su una collina

che raccogliere succhi delle pietre

Il giorno caddi al mare

e nuota  come un delfino

.

.

.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΗΧΟΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Σ'ενα τοπιο στη θαλασσα

ας υψωσουμε μια βαρκα

ασπρη με κοκκινη ριγα

και να τεντωσουμε πανω της

ενα χταποδι να λιαζεται

.

Εδω το φως εχει πολλους τροπους

να μα ξετρυπωνει στα σκοταδια μας

.

τα βουνα οι οροσειρες κατεβαινοντας

φθανουν στη θαλασσα

εκει βουτωντας αναδυονται στα νησια

ο ανεμος και το κυμα τα σπαει

σε βραχια

σε βοτσαλα αμμο αιγιαλους

Εδω το φως εχεις πολλους τροπους να δρασει

αναμεσα στα κοχυλια και στους αστεριες

οι φωνες μας  αγγιζουν τον χρονο

και του δινουν το σχημα μας

στο γλυστριμα της περκας στα νερα

βασιζεται η μεταφυσικη των γλαρων

γεμισε δελφινια το πελαγος

ετσι να γεμισει χαρες κι η ζωη μας

τα δυο σιγμα της θαλασσας κυλωντας

φτανουν στα δυο γυμνα ποδια μας

κυματιζει ελαφρα ''ερχεται η θαλασσα''

ακουω ερχεται

ολοενα ερχεται

ακουμε

.

.

.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ,ΟΔΥΣΣΕΑ

και θαυμαζε γυρνωντας το βλεμμα παντου

επειτα φανηκε χρυσο φως

στο κυμα

 υστερα πελεκησε απο ξυλο ελιας το ειδωλο

της μερας

λαμπρο φωτεινο στα μερη της ανατολης

επειτα σκεπαστηκε με φυλλα στον υπνο του

κι ειδε σ'ονειρο τη θαλασσα

που καποτε εφευγαν σε βαρκες και καραβια στοιβαγμενα

πολλα ανθρωπων σωματα

ξυπνησε κι εκατσε κι εγραψε:

''του Οδυσσεα λυγισε η ψυχη,βαρυνε

η καρδια του'' σε

ξενα μερη σε ξενες θαλασσες

.

.

,

ΟΥ ΝΕΜΕΣΙΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ-ΕΛΕΝΗ/ΜΑΡΙΑ ΣΚΛΗΡΑΙΝΑ

Στις Σκαιες Πυλες στην Τροια ειδαν την Ελενη και ειπαν:

ου νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς

τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.

αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν

Ομηρου Ιλιαδα-ραψωδια γ'-156-158

καμια τιμωρια  δεν ειναι οι Τρωες και οι Ελληνες

για μια τετοια γυναικα τοσο πολυ καιρο να δεινοπαθουν,

τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην μορφη

[χαλαλι για μια τετοια γυναικα οι Τρωες και οι Ελληνες

τοσο πολυ καιρο  πονους να υποφερουν,

τρομερα στις αθανατες θεες μοιαζει στην οψη ]

το  ιδιο αναφωνησε ενας ασικης στην Αγορα της Πολης οταν ειδε

να περναει η πανεμορφη Μαρια Σκληραινα ερωμενη του αυτοκρα-

ρα Κωνσταντινου Θ' του Μονομαχου,συζυζου της Πορφυρογεν-

νητης Ζωης,μια οπτασια ητανε,ενα χαρμα ιδεσθαι,η αποκαλουμενη

Σεβαστη με τις ευλογιες της ιδιας της Ζωης,μεγαλος πειρασμος,πηγη

σκανδαλων και στασεων,μια χαιδιαρα γυναικα:

ου νεμεσις Βυζαντινοι αμαρτιας πασχειν

χαλαλι Βυζαντινοι για μια τετοια γυναικα ν'αμαρτανεις

.

.

.

I Am not from Money-World

POLITIC / MECANIQUE

Les Temps Modernes.............I Am

of No-One............................from Money-World

............FanFaRe......Light Shootings,

......................................THE MAN

Don-t Hear

Frozen Words............................Fragment Man/

And Coin Doings........Cheap Life

.....................................Canto

BackDoor Man...............of No-Thing

Out Doors

.

I Am not

from Money-World

.

.

.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ

[δεν γραφουμε το νοημα,

πως γραφουμε ειναι το νοημα]

ο ανεμος επαιξε στο πιανο των φυλλων κι εφυγε

το πουλι εφαγε το φως που του αναλογει κι εβγαλε φωνη

το νερο σε οριζοντια θεση

πλειοδοτει στο εμποριο των νουφαρων

αν φυτεψεις στο χωμα τη λεξη νερο

θα ξεπεταχτει στον αερα δεντρο

ακου με τι τροπο προφερει τη λεξη θαλασσα

παιδι που γεννηθηκε κοντα της

το τραπεζι σηκωθηκε στον αερα ψηλα

πανω του μια ανθοδεσμη δεντρων

αστειευεται με την βαρυτητα

η θαλασσα κυμα το κυμα πανω στις πετρες

σπαζοντας αριθμολογει τον χρονο

και να σκεφτεις,ποσα σωματα ενωθηκαν

για να γινει ενας ανθρωπος,

αυτος

κυλα τις λεξεις στα λογια σου

καπου θα βρεις τις θεσεις τους

απο τον υπογειο σταθμο της Ομονοιας κατω

ξεπηδα πανω μια ανθρωποτητα

δυσκολα ξεχωριζεις ποιος ειναι ποιος,

για εκατομυρια χρονια θα μοιαζουν

δεν ξεφευγεις

Αθηνας Σταδιου Πανεπιστημιου

Ακαδημιας Σολωνος και

γυρω-γυρω Κοτζια Κλαυθμωνος

Συνταγμα κι ευθεια

Συγγρου στο Φαληρο

Αθηνα Πειραια Ελλαδα

φαυλος κυκλος

μεσα στο τρολει Κουκακι-πλατεια Κολιατσου

οι επιβατες κρατουν στα χερια τους τα κεφαλια τους

οταν ειναι καποιου η σειρα σε καποια σταση

να κατεβει ετοιμαζεται

φοραει το κεφαλι του οπως παλια

φορουσαν όι επιβατες το καπελο τους.

κι ενα παιδι στη θεση του εισπρακτορα

τους μετραει

ενας-δυο-τρεις-

κανενας

στον κομβο Πατησιων-Αλεξανδρας

ειδε ενα πουλι με το ραμφος του να σκαβει την ασφαλτο

και να τον καλει να φυτεψει σπορους

τα'χασε

οταν συνηλθε οι τσεπες του παντελονιου του

ηταν γεματες απ'αυτους

ποια η συμπτωση πλατειας Κλαυθμωνος

και πλάτειας Κοραη;

Να μαζευτουν

Να κλαψουν,γιατι; οι Νεοελληνες

στον Ελληνα Κοραη;

καθημερινα εκατονταδες χιλιαδες διασκορπιζομαστε

στις συνοικιες μας στα διαμερισματα μας

στις τρωγλες του μοναχισμου μας

εκατομυρια

θα σε χτυπησουν οπως χταποδι χτυπανε

να μαλακωσει

θα σου σπασουν τα νευρα τα αισθητηρια

ετσι σιγα-σιγα θα σε μαλακωσουν

θα σε φανε ευκολα

Να προσεχεις

η ριγανι ριζωνει και αιχμαλωτιζει τον αερα

υπαρχουν ελαφρες και βαριες λεξεις

ελαφρομυαλες να μην υπηρχαν

ασπρο συννεφο πανω απο μικρο νησακι

βιρα τις αγκυρες και φυγαμε

η περισπωμενη πανω απ'το ωμεγα

το συγκρατουσε να μην ξεχειλωσει

ο ανεμος επαιξε τα εγχορδα των δεντρων κι εφυγε

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ

Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια

νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια

10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα

φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης

θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα

αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του

τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη

15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.

ΕΤΣΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΤΟ 53 π.Χ

Ο ΚΡΑΣΣΟΣ ΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ

ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

εκεινος ο ισχυρος Κρασσος τι ζητουσε τα περισσοτερα

σε τοσους και τοσους πλειστηριασμους πηρε σπιτια

οσο-οσο κι εκανε μεγαλη περιουσια σπο πυρκαγιες

κι αλλα προσχεδιασμενα κολπα γκροσα

επαιξε σ'ολα τα τραπεζια και τα χρηματιστηρια

των κερδοσκοπων ρισκαρε και κερδιζε και

με τον Σπαρτακο και με τον Κατιλινα και με τον Καισαρα

και με τον Πομπηιο τριανδρια και το 53 π.Χ

στη Συρια ανθυπατος τα'βαλε με τους Παρθους

προσβλεπε και στη συμμαχια του Αρταβαζη του Αρμενιου,

μωρος δεν ηταν,αυτα τα πραγματα στη πολιτικη ειναι

αβεβαια αιολα και ποτε κλεινουν απο'δω και

ποτε απο'κει αναλογα τα τρεχοντα συμφεροντα

δεν ειναι να βασιζεσε σε τετοιους λογους

και τελειωσε η τραμπα με τον Αρταβαζη

εκεινος συμπεθεριασε με τον Ορωδη,την αδερφη του

την πηρε ο γιος του Πακορος,γυρισε το φυλλο

τον απομονωσαν τον κυνηγησαν και στις Καρρες

της Μεσοποταμιας τον κατανικησαν και του αποτελειωσε

τις λεγεωνες ο Σουρηνας,τον επιασαν και του εκοψαν

το κεφαλι και το δεξι χερι και εστειλαν το κεφαλι

με καποιον Σιλακη στον βασιλια Ορωδη ανθρωπο

φιλοτεχνο και φιλομαθη και τουτο ετυχε απογευματινη

ωρα στην εξαισια πορφυρη δυση του ηλιου οταν συνετρωγε

και συνδιασκεδαζε με τον φιλο του Αρταβαζη ανθρωπο

των γραμματων που ηξερε τα ελληνικα φαρσι κι εγραφε

και τραγωδιες και ιστορικα οταν εβλεπαν κι ακουγαν με μεγαλη

αισθητικη απολαυση τον Τραλλιανο υποκριτη Ιασονα

ν'απαγγελει,λεει ο Πλουταρχος,απο τις Βακχες του Ευριπιδη

τη σκηνη της Αγαυης και θεατρικη μασκα του Πενθεα φορουσε

κι οταν πεταχτηκε πανω στη σκηνη θριαμβευτικα το κομμενο

κεφαλι του Κρασσου το σηκωσε ο ηθοποιος στα χερια του

κι αφου εβγαλε τη μασκα του και την εδωσε σ'αλλον ηθοποιο

με το κεφαλι στα χερια του επαιξε με τον χορο τον ρολο

της μαινομενης Αγαυης κι ακουστηκαν στο θεατρο οι στιχοι

φερομεν εξ ορεος ελικα νεοτομον επι μελαθρα

μακαριον θηραμα

και,τις εφονευσεν;

Εμον το γερας,

πεταχτηκε τοτε καπ+οιος Εξαθρης,Εγω τον σκοτωσα,

σε μενα ανηκει η πληρωμη

και πληρωθηκε πλουσιοπαροχα κι αυτος και ο υποκριτης

για την τεχνη του

ετσι αποτελειωσε τις μερες του το 53 π.Χ ο Κρασσος

ανδρας δυνατος και ισχυρος στη Ρωμη και γελοιοποιηθηκε

σε μια τραγωδια στην αυλη του Ορωδη

Τοσα ονοματα ηθοποιοι στις μυλοπετρες της Ιστοριας

.

.

.

-ΚΕΙΜΕΝΑ

-ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

-ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ[ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ]

-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ Α

Την επομενη ωρα ο ηλιος κρεμαστηκε στη

πορτοκαλια .Ελευθερωσε μας , Κυριε, εκραξε.

Αυτη η ιστορια μου ηρθε στη μνημη

ΚΕΙΜΕΝΟ Β

Και οι δυο ηταν αφοσιωμενοι στην εκτελεση

της πραξης.Αλλα η γυναικα τοτε συνειδητο-

ποιησε οτι ηθελε κατι.Τα παραθυρα στο απε-

ναντι σπιτι ηταν ορθανοιχτα .Καθε τοσο και

λιγακι τους εζωνε μια ριπη απο γιασεμι

ΚΕΙΜΕΝΟ Γ

Ειδαν το τρενο να γλυστρα πανω στις ραγες.

Επειτα τους φανηκε να ανηφοριζει αναμεσα

σε περιβολια .Μετα απο λιγο αυτος δεν μπο-

ρουσε να δει τιποτα

ΚΕΙΜΕΝΟ Δ

Σκεφτηκε για μια στιγμη τα περασμενα .Ξαφ-

νικα τα αυτια του γεμισαν με τους ηχους της

στερνας .Τα ψαρια ,που ειχαν κρυφα πεταξει

ειχαν αναπαραχθει .Σφιχτηκε η καρδια του

στη χαρα

ΚΕΙΜΕΝΟ Ε

Τα λογια του ηταν παραξενα.Φαινονταν να

τον παιδευαν οι λεξεις.''Αυτο, που ονοματιζω''

ελεγε ,''χανεται''.Εμεις δεν τολμουσαμε να

ρωτησουμε για εξηγησεις , σιγα-σιγα μας

κατελαβε ο φοβος

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-1,1 ακολουθω:το δελφινι χορευε περασμενο

στον αξονα του Πολικου Αστερα

-1.2 ηρωικο:πληθος τα λεπια στη σιωπη του

-2.1 τουλαχιστον:εριξε αγκυρα κι αγκυροβο-

λησε, για εκατο χρονια θρεφοταν με πετρα-

λιθρες,κι οταν τον βρηκε το κακο δεν υπηρχε

-2.2 γαλαζιο :εκτιναξε τα βελη του και δεν

πετυχε το αδυνατο

-3.1 υγρο:λυγισε τα γονατα τεντωσε το κορμι

κι εξαυλωθηκε

-3.2 Σαν:Ετρωγε και δε χορταινε,τοσο που

αρχισε να αμφιβαλλει για την θεικη του φυση

-4.1 χρονος:Διπλωσε και ξεδιπλωσε τις λεξεις

τοσο περιτεχνα σαν κεντημα

-4.2 ειπε:ολη τη μερα εκανε ζεστη και το ξημε-

ρωμα τον βρηκαν ξυλιασμενο

-5.1 ηταν:Αριστερα απο το ανσανερ η πορτα

ηταν βαμενη γαλαζιο πρασινο,στην αρχη δεν

καταλαβε το νοημα της, οταν ομως χτυπησε

του ανοιξαν και μπηκε ,καταλαβε

-5.2 μακρυα:Αυτο ,που κοιτουσε σιγα-σιγα

μεταμορφωθηκε,αν τον ρωτουσες δεν γνω-

ριζε σε τι

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

Ασκηση 1:Το χρωμα δραματο-ποιει και αφη-

γειται

Ασκηση 2:Με εμφαση και τολμη ξεφευγει

απο τους ''τυπικους'' κανονες

Ασκηση 3:Η παλαιοτερη παραδοση κερδιζει

απο το μοντερνο σε πνευματικοτητα

Ασκηση 4:Η συνθεση εκτυλλισεται χωρις ρη-

τορικη δυσκαμψια

Ασκηση 5:Η ποιηση πραγματωνεται με ρυθ-

μικες κυρτωσεις

Ασκηση 6:Αριστοτεχνικα μοτιβα απο τα φυτα

Ασκηση 7:η αφηγηματικοτητα του ειναι κυ-

ματιστη

Ασκηση 8:η ακροτατη υποκειμενικοτητα ε-

πανευρισκεται μεσα στη λιτοτητα

Ασκηση 9:ρυθμικη ενοτητα απο την απλη ε-

παναληψη

Ασκηση 10:Ασκηθηκε στο να εγκαταλειψει

την ομοιοτητα με τη φυση

ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ [ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ]

Θεωρημα 21:Ολη η σκεψη μας ειναι διε-

γερμενη με καποια ιδεα αισθητικης ;

Θεωρημα 22:Αυτο,που ζηταμε ειναι ενα

ειδος ταξης [με την ευρυτερη σημασια];

Θεωρημα 23:Ειναι αληθης η' ψευδης η προ-

ταση:''Σε καθε εικονα επιβαλουμε ενα

νοημα αντι να συναγουμε ενα νοημα απο

αυτη '';

ΚΕΙΜΕΝΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤ

Την αλλη μερα κατεβηκε στη παραλια .Ολη

τη νυχτα, ακουσε να λενε, ειχε φουσκονε-

ρια.Ρωτησε κι εμαθε τι σημαινε.Για το αλλο

διστασε να ρωτησει

ΚΕΙΜΕΝΟ Ζ

Ερμηνευσε μ'ενα συγκαταβατικο τροπο το

γεγονος.Η ανωριμοτητα φυσικα επαιξε το

ρολο της.Εμεις ομως δικαιουμαστε μιας αλ-

λης ερμηνειας

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

I...οι τονοι των χρωματων συνδιαζονται...

II...ολα αυτα προξενουν εντυπωση...

III...που ξεχωριζουν για την εφευρετικο-

τητα ...

IV...οφειλεται οχι μονο στην επιδειξι-

ομανια ...

V...για να μπορεσουμε να καταλαβου-

με τη νυχτα...

VI...σε μια εποχη, ιδιαιτερα επιφυλακτι-

κη ...

VII...που μεχρι τοτε παρεμειναν συγκα-

λυμενες ...

IIX ... αναπαντεχοι τονισμοι στη συνθεση...

IX ...να δειξει και την ομορφια ...

X ...εκτυλλισεται σε μια συνεχη αφηγηματι-

κη ακολουθια ...

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

-6.1 ακριβες:Η περιεργεια ηταν μεγαλη,τον

ετρωγε σαρακι .Δεν αντεξε

-6.2 ιδεα:Τα σκαλισματα παρουσιαζουν μια

ακαθοριστη εικονα .Τη νυχτα,που ηρθε την

ονειρευτηκε σ'ολες της τις λεπτομερειες

-7.1 αυτον:Οπωσδηποτε η προμελετημενη

παραμορφωση ενισχυε την ετσι κι αλλιως

ενστικτωδη αντιδραση του.Ετσι οτι επα-

κολουθησε ηταν μοιραιο

-7.2 υπαρχει:Αραγε οι ανθρωποι με τι μοια-

ζουν ; Αυτο συμβαδιζε με την ειλικρινεια του

.

.

.

Απολειπειν ο θεος Αντωνιον

Πλουταρχου Βιος Αντωνιου

[Απολειπειν ο θεος Αντωνιον]

[75.4] ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ λέγεται μεσούσῃ σχεδόν, ἐν ἡσυχίᾳ καὶ

κατηφείᾳ τῆς πόλεως διὰ φόβον καὶ προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος

οὔσης, αἰφνίδιον ὀργάνων τε παντοδαπῶν ἐμμελεῖς φωνὰς ἀκου-

σθῆναι καὶ βοὴν ὄχλου μετ᾽ εὐασμῶν καὶ πηδήσεων σατυρικῶν,

ὥσπερ θιάσου τινὸς οὐκ ἀθορύβως ἐξελαύνοντος· [75.5] εἶναι

δὲ τὴν ὁρμὴν ὁμοῦ τι διὰ τῆς πόλεως μέσης ἐπὶ τὴν πύλην ἔξω

τὴν τετραμμένην πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ ταύτῃ τὸν θόρυβον

ἐκπεσεῖν πλεῖστον γενόμενον. [75.6] ἐδόκει δὲ τοῖς ἀναλογιζο-

μένοις τὸ σημεῖον ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον, ᾧ μάλιστα συν-

εξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσεν.

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

[75,4]εκεινη τη νυχτα  περιπου τα μεσανυχτα ,λεγεται,ενω βρισκον-

ταν η πολη σε ησυχια και στεναχωρια απο το φοβο και την απειλη αυ-

των που προκειται να συμβουν ξαφνικα ακουστηκαν απο οργανα καθε

ειδους μελωδικοι ηχοι και βοη οχλου με βακχισμους ευοι ευαν

και πηδηματα σατυρων σαν να εξορμα καποιος θιασος με θορυβο

[75,5]κι ηταν σαν η ευθυμη παρεα να διασχιζει τη πολη με κατευθυν-

ση προς την εξω πυλη που'ναι στραμενη προς τους αντιπαλους εχθρους

κι εκει αφου εγινε ο θορυβος πολυ μεγαλυτερος μειωθηκε[75,6]εκεινοι

που ασχοληθηκαν να εξηγησουν το σημαδι αυτο ειχαν τη γνωμη

πως ο θεος εγκαταλειπει τον Αντωνιο με τον οποιο κατεξοχην ηθελε

να συνταυτισθει και να συνυπαρχει

ραγδαια τα συμβαντα,το 44 δολοφονηθηκε ο Ιουλιος Καισαρας

το 43 η τριανδρια το 42 στους Φιλιππους η τιμωρια

των δολοφονων το 41 στη Ταρσο της Κιλικιας

γνωρισε την Ελλαδιτισα βασιλισα Κλεοπατρα

απο το 41 μεχρι το 31 ηδονικα ζουσε στην Αλεξανδρεια

με μουσικες εξαισιες κι αρωματα μεθυστικα

τους φλοισβους του Νειλου τους λωτους

τα λογια τους ψιθυρισμους τα ζεστα κορμια

με τετοια γεμισε ο βιος του κι ηθελε αυτοκρατορια για κεινη

και για κεινον να χωρεσουν  μαζι και τα παιδια τους

ο Καισαριων και τα μικρα ο Αλεξανδρος κι ο Πτολεμαιος

αλλωστε τους ειχαν μοιρασει και τα βασιλεια

ο Καισαριων βασιλευς των βασιλεων

ο Αλεξανδρος βασιλευς των Αρμενιων της Μηδιας και των Παρθων

ο Πτολεμαιος της Κιλικιας της Συριας της Φοινικης

μια μερα με ζεστο ηλιο κι ολοι οι Αλεξανδρινοι βγηκαν

εξω να γιορτασουν το γεγονος κι ηταν πραγματι

λαμπρη μεγαλειωδης γιορτη αυτη η χειροτονηση

το 31 ηρθε η  καταποντιση το μεγαλο ναυαγιο

στο Ακτιο,

το 30 ο θεος Διονυσος τον εγκαταλειπει

μαζευει το θιασο του και τα μεσανυχτα με θορυβο

με μουσικες και κραυγες φευγει απ'την Αλεξανδρεια,

ας παει στα κομματια,τι θα τον ωφελουσε να εμενε,

ο Οκταβιος δεν χωρατευει,εξω ετοιμαζει τα σχεδια του

να μην λαθεψουν,ουτε ιδρωνουν τ'αυτια του

απο τετοια γουστα,φαιδροτητες,

ο κοσμος,η αυτοκρατορια δηλαδη

ειναι πολυ σοβαρη υποθεση να την χειριζονται αδυναμοι

επιρρεπεις τυποι σε γυναικες και απολαυσεις,

αλλα τι ξερει εκεινος απο χαρες κι απολαυσεις της ζωης,

αχρωμος,σκληρος,ας κυβερνησει,αυτον δεν τον ενδιαφερει,

αφου δεν μπορει να κυβερνησει οπως θελει

ας τελειωσει το εργο,η ιστορια του,

κι ο θεος,σιγουρο ειναι,αλλον θα'βρει να παιδεψει,

υστερα,στο κατω κατω της γραφης τι τον παιδεψε,

αντιθετα,

χαρηκε,απολαυσε,εζησε

καθολου δεν ηταν για veni vidi vici,

κουφιες ματαιοτητες

τωρα,το ξερει,θαρραλεος οπως ειναι,ο κυβος ερριφθη,

alea jacta est

.

.

.

Παρηχησεις Πραγματικου

Ποιηση about what

μια θαλασσα μ'ακρωτηρια και νησια my landscape wordslike

και τα ρηματα του Ηρακλειτου all is ever moving φιλοτητα και νεικος

εδω η Ανοιξη ξαναγεννιεται απο τα δικα μας ειδωλια

τα αιδοια και τους φαλλους μας

waters drops in εαρ butterflyes χλωρη χλοη τ'απαλο αερακι is springing

η Ιστορια

τα συμβαντα των εμφυλιων

στο αρχαιο θεατρο ηθοποιοι υποκρινονται ηρωες και δολοφονους

greek voices to hear clearly you

Οδυσσεα

.

.

.

-in -out-η λεξη -

τετραγωνο-φωτοσκιαση του ρο

true trueless αποσπασματα ανθρωπου

στο ασανσερ της ιστοριας the World Bill Payments

silence                   η σιωπη in Pavarotti voice trumpet

ενα παιδι κρατουσε ενα κιτρινο ψαρι με κοκκινες ριγες

a while later human bodies

     το χερι     fragments νερων       κυκνοι

κυκλοι                                   η πολη is a full of sounds

στο μουσειο η κορη του Ευθυδικου δινει διαλεξη

περι Προσωκρατικων

Υπερ του Εμπεδοκλη και Φιλιας και Νεικος Εμπειρικου

μια φραση μας εκανε μεγαλη εντυπωση

''γνωριζουμε τα ομοια μεσω των ομοιων''

πληθωρισμος ομοιων ανομοιων ο ανθρωπος

''συμφιλιωση ανθεων και πορφυρων χειλεων αιδοιου''

All the World spread out into Ιδεες

αφου  ο Ορεστης  κερδισε τη παρτιδα σκακι

γυρισε στη πατριδα την εποχη που ανθιζαν κοκκινες παπαρουνες

κι ο χρονος ενα αινιγμα που σπαει τα ρο του

L.v.Beethoven - Cello Sonata in F, Op.5, No.1 - 1.Adagio sostenuto-2.Allegro.

ησυχαστε,φως

αναβει μια-μια τις λεξεις

απο τον Αριστοτελη μαθαμε παντες ανθρωποι

του ειδεναι ορεγονται φυσει

ειδα εκεινον τον ανθρωπο,δεν εχει σημασια ενας απο μας ηταν,

στον ηλεκτρικο Ομονοια-Πειραια,ηξερα για τον εξοστρακισμο του

και σ'εκεινη τη σκια screaming words σαν πετρες βαρυναν

from inside                    here there is no place

that I does not see you

eventful history

.

.

.

Κλυταιμνηστρα

''δεν φυσαει''ζεστη

δεν μπορει ν'ανασανει

ακουει το γελιο εκεινης της ξενης

''ξεδιαντροποι που'ναι οι σκλαβοι''

ο Αιγισθος κοιμαται,τον βλεπει,αναισθητο κουφαρι

κοιταζει στο καθρεφτη,μια ξενη

κοιταζει τον Αιγισθο,ροχαλιζει

ακουει το γελιο της ξενης

''η Κασσανδρα'' κορη του βασιλια Πριαμου

σκλαβα ειναι,ουρλιαξε,φωνη δεν βγηκε

κοιταζει στον καθρεφτη,κενο

δεν φυσαει,''γιατι δεν φυσαει;''

ακουει το γελιο της ξενης,''που'ναι η κορη μου;''

ο Αγισθος κοιμαται,σε διχτυ θα τον τυλιξουν

κοιταζει στον καθρεφτη,τι περιμενει;ακινητη

σαν να την εχουν σφιχτα δεμενη

κλοτσαει τα ποδια το κορμι τιναζεται σπαρταραει

''γεννησα κορη και παιδι δεν εχω''προδοτη

''γιατι δεν φυσαει;να φυγουν τα πλοια''

ακουει το γελιο της σκλαβας,τον αλλο δεν τον ακουει

σαν να'ναι πεθαμενος σαν να τον εχουν τωρα δολοφονησει

ουρλιαχτο.''γιατι δεν τον αφανιζεις τι περιμενεις αλλο να κανει;''

η φωνη του Ορεστη,στον καθρεφτη

ο Αιγισθος κοιμαται,αδιαφορος ησυχος κοιμαται

τι να περιμενει απ'αυτον;την εξουσια ηθελε

τη γυναικα του Αγαμεμνονα πηρε,τ'αλλα ειναι φασαριες

δεν μπορει ν'ανασανει.

ζεστη ''δεν φυσαει.γιατι δεν φυσαει;'' Ηλεκτρα 

.

.

.

η εκλειψη της Ιστοριας η' η απουσια

στους δρομους το πληθος

Πατησιων Ομονοια Αθηνας Σταδιου Πανεπιστημιου

στα χερια κρατουν τα κεφαλια τους τα περιφερουν

πετρινα αγαλματα τα πωλουν σε εμπορους

τυμβορυχους εκλιπαρουν

''ειναι ευκαιρια ,σε καλη τιμη''

συμφερει η' δεν συμφερει

Συνταγμα Βουλης Μητροπολεως Ερμου

εξαντλημενο φθινοπωρο αδυνατος χειμωνας

λεξεις κενες το παρελθον

''ειμασταν'',''τα γεγονοτα''

η εκλειψη της Ιστοριας η' η απουσια

Αιολου Αθηνας Βαρβακειος Αγορα Πλατεια Δημαρχειου

οτι εμεινε απ' το σωμα σου τι τιμη εχει;

ρωταω

μια μοτοσυκλετα μ'εκκοφαντικο θορυβο δεν μ'αφηνει

ν'ακουσω την απαντηση

η' δεν απαντησες;

δεν μιλησες;

Πειραιως Ζηνωνος Αγιου Κωνσταντινου Τριτης Σεπτεμβριου

πληθοι ανθρωπων εμπορευονται

''εμπορευομαι εμπορευεσαι εμπορευεται''

κλοιος

γιατι δεν υπαρχουν;

δειχνοντας ειπε

''αυτο''

''εκεινο''

''ολα''

.

.

.

in abstract circles

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ-FROM THOUGHTS OF

the life with an idiot idea

Money Capital Bills

a Gloomy Suday Comes Rain

ALL WE KNOW IS NOTHING

a moonlight in your room

the little cat is sleeping

silence

YOU NEVER CAN TELL THE TRUTH

Al otro Lado del Espejo is a J.L.Borges' Labyrinth

the tigre is in eternite of yellow strips

Beauty is a Bach-fuga

Call Me Irresponsible and idiot in Now-World

Antes portas the Barbarism

the Frog's Floating Forms

Flamengo Sketches

La Lontananza Nostalgica Utopica of Time

.

.

.

στη νεκροπολη του δημου Μυρρινουντος[σημερα Μερεντα]της Αττικης βρεθηκαν στις

18 Μαιου 1972 απο τον αρχαιολογο Ευθυμιο Μαστροκωστα θαμμενοι σε βαθος 40 εκ

μια Κορη κι ενας Κουρος διπλα,η κορη ειναι η Φρασικλεια συμφωνα με την επιγραφη της:

ΣΕΜΑΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑΣ

ΚΟΡΕΚΕΚΛΕΣΟΜΑΙ

ΑΙΕΙΑΝΤΙΓΑΜΟ

ΠΑΡΑΘΕΟΝΤΟΥΤΟ

ΛΑΧΟΣΟΝΟΜΑ

ΑΡΙΣΤΙΩΝΠΑΡΙΟΣΜΕΠ[Ο[Ε]ΣΕ

στο ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ-ΑΘΗΝΑ η Φρασικλεια εκτιθεται στην

αιθουσα 11 με αριθμο  4889 και ο Κουρος με αριθμο 4890

.

ΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑ  ΛΑΧΟΣ'ΟΝΟΜΑ

μ'ενα λουλουδι του Μαγιου

μενα μ'αρραβωνιασανε

στα χερια ειχε πουλια τ'αφηνε στον ουρανο

νερα κυλουσαν στα κλαρια αηδονια

χρυσες μελισσουλες βουιζαν στ'αυτια 

λευκα κρινα στο κηπο κοκκινα τριανταφυλλα

ηταν ωραια η Φρασικλεια αυτη που φυλαει τη καλη γνωμη

με τον φαλλικο  λωτο στο χερι

ετσι την φωτογραφισα εκεινη τη μερα

τ'αμυγδαλωτα ματια τα γαιτανοφρυδα τα ηδυπαθη χειλη

τ'αρχαιο μειδιαμα τα βοστρυχωτα μαλλια

ουρλιαξε το πληρωμενο και φανατισμενο πληθος νυχτα

''θανατος στη πουτανα''

να τεμαχισθει με τσεκουρι εκρινε καποιος Ορεστης

την διεταξαν να γδυθει εκεινη ουρλιαζε εκλιπαρουσε

παρακαλουσε να την λυπηθουν

''γδυσου''τρομακτικη η φωνη

γυμνη αδυνατη εξετευλισμενη μπροστα σε λακκο

καποιος Μακαρωνας της αδειασε μια -μια τις σφαιρες στο κεφαλι

το μυαλο διαλυθηκε

κι εκεινοι οι αχρειοι εκτελεστες μοιρασαν τα υπαρχοντα της

ο Ορεστης πηρε τη γουνα της προς μεγαλη ζηλια των αλλων

μετα σκοτωσαν κι ενα  παιδι και σα σκυλι το πεταξαν διπλα της

στον εμφυλιο ολοκληρη η Ελλαδα.Με ποιους εισαι;Πυρ.

Με ποιους εισαι;Πυρ.

Χρονια τωρα οι δολοφονημενοι ταξιδευουν στην Ελλαδα

εβδομηντα εκατοστα κατω απ'το  χωμα

σεμα Φρασικλειας κορε κεκλεσομαι αιει

αντι γαμο παρα θεον τουτο λαχοσ'ονομα

Αριστιων Παριος μ'επ]ο[ε]σε

[το μνημειο ειμαι της Φρασικλειας για παντα θα μ'αποκαλουν κορη

αντι για γαμο αυτο τ'ονομα μ'ορισαν οι δυνατοι

ο Αριστιωνας απο το Παρο το'φτιαξε]

.

.

.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΣΕ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟ ΥΦΟΣ

τα πετρωματα περιειχαν στο εσωτερικο τους το απολιθωμενο σωμα

του αρχαιου περιηγητη σε σταση κοιμισμενου οντος

απο αυτη τη θεση ανακαλυπτω τη πετρα στον ισκιο της αγριελιας

τα βοτανια και τα παιχνιδια της κομσοτητας των δεντρων

μεσα σ'ενα προσωκρατικο περιβαλλον τα πρωτα αναγκαια

ταυτοχρονα το κυπαρισσι με τις ελιες ανεβαινουν στο στηθος του στρειδιου

καθαροτητα και το ιδιο τις αλλες μερες ξημερωνε

στη φαντασια του εικονες ισοδυναμες της απλοτητας

τυλιγμενος στ'αορατα των λεξεων προχωρουσε ο Ελληνας Ηρακλειτος

το γαλαζιο φτερουγισε επιστρεφοντας στην αιωνιοτητα

η μνημη πνεει σαν ανεμος εδω που ο Εμπεδοκλης αγορευει ''Περι το Μη-Αδικειν''

Το Ανοητον Νοητον εγεννηθει

Το Ακαταληπτον Καταληπτον εγεννετο

ενα φυλλο γαλαζιο ο ουρανος

εδω μπορω να δω τ'αλατι π'αφηνει ο ηλιος στα δεντρα 

εκτυφλωτικος

την ηληκια των θαυματων

εδω μπορω να βλεπω την ωραιοτητα

.

.

.

ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΕΣ

.1+1=2

.βλεπω

η θαλασσα ο οριζοντας

.η ιταλικη γλωσσα του Σολωμου

στον Υμνο

.ο χρονος

η ανασα της αιωνιοτητος

.το χρημα υπαρχει

η' δεν υπαρχει

.ο Οιδιποδας πινει το ουζακι του

στο ουζερι ''Η ΩΡΑΙΑ ΘΗΒΑ''στον Κολωνο

.τοσα πολλα προσωπα εχει η απατη

.πισω απ'το λοφο εκει δυτικα ειναι η θαλασσα

.Αθηνα,Ομονοια,ανεβηκε τη σκαλα απο τον υπογειο

ηλεκτρικο,κατεβηκε την Αθηνας

.τοπιο per oboe e archi in si bemolle Magg. No.5

.οι μελισσες γυριζουν

με τα αρωματα των λουλουδιων

.ενας ανθρωπος

στην ορχηστρα ενος αρχαιου θεατρου

σαν κορμος δεντρου ελιας

η επιμονη της μνημης

που βαραινει

.η σιωπη του νερου

ο μυστικος υπνος των νουφαρων

.η Ασια και η Ινδια τελικα αποδειχτηκαν ανοησια,

σκεφτηκε ο Αλεξανδρος,μια κουφια ματαιοδοξια

.πριν απο καθε ταξιδι ο Οδυσσεας γεμιζε τις τσεπες του

με ψαρια,''πρεπει να γινουν φιλοι μας'' ελεγε

.το σπιτι κοντα στη θαλασσα

ανοιχτο το παραθυρο το φεγγαρι ξαπλωνει στο κρεβατι

της Ελενης

[φλας μπακ]στις Σκαιες Πυλες  μολις εμφανισθηκε η Ελενη  καποιος

γηραιος συμβουλος του Πριαμου αναφωνησε με θαυμασμο:

 Ου Νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς

τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.

Αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικε

.

.

.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

[Ο ΑΙΑΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ]

ακουστε εσεις ναυτες συντροφοι του Αιαντα

τωρα τον δυνατο Αιαντα βαρια τρελλα του  πηρε τα μυαλα

κι εχει σφαγμενο κοπαδι  και τα χερια στο αιμα

κι αλλα ζωα τα' σφαζε κι αλλα στα δυο τα κοματιαζε

και σ'ενα κριαρι κοβει κεφαλι και γλωσσα

κι αλλο το δενει και με λουριδα το χτυπαει ουρλιαζοντας

βρισιες ακουγες μαζι και  γελια αγρια

κι υστερα απ' αυτα τα ακατανοητα ησυχασε

οπως δυνατος νοτιας ησυχαζει αφου ολα τα γκρεμισε

και τα σκορπισε στο αγριο περασμα του

ησυχασε και στα μυαλα του ηρθε κι ειδε τι φρικιαστικα εκανε

κι οσο η Τεκμησσα η γυναικα του τα θυμαται ανατριχιαζει

και φοβαται γι'αυτα και για τα μελλουμενα

θυμαται πως ο Αιαντας στη τρελα του μεσα αρπαξε μαχαιρι

κι εκεινη η δυστυχη του φωναξε,τι πας να κανεις Αιαντα;

κι εκεινος της απαντησε,

παψε,η σιωπη ειναι στολιδι της γυναικας,

και στα σκοταδια ορμησε και χαθηκε στη νυχτα

και μητε ηξερε που πηγε και τι εκανε

κι οταν γυρισε ειχε ταυρους κριαρια και σκυλια δεμενα μαζι

και τα' σερνε

και τα'σφαζε σ'αλλο εκοψε το σβερκο σ'αλλο εκοβε το λαιμο

και μεσα στο κοπαδι γυρνουσε αγριεμενος και τα χτυπουσε τα ζωα

με βρισιες σαν να'ταν ανθρωποι αντρες εχθροι κι ακουγες

βρισιες με καποιον να λογομαχει ονοματα καθαρα δεν ξεχωριζες

κι ακουγες και γελια καθως κανει τρελλος

θυμαται η γυναικα πως σαν ξαναρθε στα μυαλα του ειδε γυρω του

οσα φρικαλεα επραξε τη μεγαλη σφαγη και τοτε εβγαλε φωνη μεγαλη

ουρλιαξε κι αρπαξε τα μαλλια του να τα ξεριζωσει

κι εκεινη την εβριζε πως τουτα τα φριχτα εγιναν και δεν τον εμποδισε

και τη ρωτουσε να του πει κι εκεινη του ειπε

και σαν τ'ακουσε φωναξε δυνατα ουρλιαξε

κι ηταν σαν η καρδια να του ξεριζωθηκε

κι ηταν σαν αγριος ταυρος που μουγκριζει

και τον βλεπει να καθεται ακινητος κι αμιλητος

και μητε να φαει θελει και μητε να πιει νερο

και της φαινονταν πως κατι κακο του τριγυρνουσε το κεφαλι

κατι κακο να κανει στον εαυτο του τον ιδιο

και τον ακουσε να φωναζει τ'ονομα του παιδιου τους

παιδι μου παιδι μου

και τ' ονομα του Τευκρου τ'αδερφου του φωναζε και τον γυρευε

ο Τευκρος,που ειναι ο Τευκρος;που σπαταλαει  τις ωρες του

τωρα που εγω  θα χαθω;

η τρελλα μ'αρπαξε και μου ξετιναξε μυαλο και τιμη

κι εγινα ντροπιασμα και γελασμα σ'ανθρωπους και στο τοπο

κι αντι να σκοτωσω τους αθλιους εσφαξα τ'αθωα ζωα

ας τους σκοτωνα κι ας σκοτωνομουν κι εγω υστερα

κι εκεινη η δυστυχη ακουσε και  του'πε

και τι τι θελω τη ζωη μου χωρις εσενα

χωρις τον αντρα μου και χωρις τον πατερα το παιδιου μου;

κι εκεινος φωναξε μ'απελπισια

που να παω;που να κρυφτω και μην φαινομαι;

ετσι ατιμασμενος που καταντησα;

αιαζω τ'ονομα μου

να ξερω πως φταινε οι αθλιοι που δεν πηρα τα οπλα του Αχιλλεα

ποιος ηταν αξιωτερος απο'μενα να τα παρει;

κανεις

ολοι δελοι και πλανοι, σκουληκια

και τωρα ζητουν την τιμωρια μου ζητουν το κεφαλι μου

κι η γυναικα του'πε με παραπονο και φοβο

αν εσυ χαθεις θ'αρπαξουν εμενα και το παιδι

σκλαβα στα ξενα και το παιδι ορφανο και περιφρονημενο

και τετοια ατιμωτικα λογια θ'ακουω

να η γυναικα και το παιδι του Αιαντα,σκλαβοι,τι καταντια,

να τι επαθαν και δυστυχουν

αλλον,να το ξερεις,απο σενα δεν εχουμε

κι εκεινος αρπαξε το παιδι στα δυο του χερια κι ειπε

αληθεια,τιποτα απ'αυτα δεν νιωθεις κι ουτε καταλαβαινεις

και γυρνωντας στη γυναικα ειπε

παρε γυναικα το παιδι και φυλαξε το απ'τους εχθρους

σταματα τα κλαματα,

τα κλαματα στις γυναικες αρεσουν

ετσι που' ρθαν τα πραγματα δεν εχει γυρισμο

το μαχαιρι εχει το λογο τωρα

ο απειρος χρονος ολα στο φως τα φανερωνει κι ολα τα κρυβει

ολα τ'αλλαζει

τον χειμωνα διαδεχεται το καλοκαιρι

η νυχτα ανταλλασεται με τη μερα

κι ο εχθρος φιλος γινεται

και το μαχαιρι του Εχτορα πρεπει να πεταξω να εξαφανισω

σε κουφιο και κρυφο τοπο να θαψω

τα δωρα των εχθρων δωρα δεν ειναι

και σ'ερημικη παραλια βρεθηκε ο Αιαντας

και στην μαλακη αμμο καρφωμενο ορθο το μαχαιρι ειχε

ακονισμενο γυαλιστερο να περιμενει

το πελωριο το μεγιστο σωμα το πελωριον  ερκος Αχαιων

δεν δειλιαζε,ετοιμος ηταν,

ολα κανονισμενα

εστειλε τη Τεκμησσα να φωναξει τον αδερφο του τον Τευκρο

να προφτασει να παρει τ'αψυχο κορμι του

πριν  το βρουν οι εχθροι και το το ριξουν στα σκυλια

και στα ορνια να το φανε

ενα πεσιμο πανω στο ορθο μαχαιρι ,και το τελος,

η πνοη κοπηκε η ζωη κυλησε κι εσπασε σε κοματια

ψιλη αμμος

και θελω οπως εγω σφαχτηκα ετσι κι αυτοι οι αθλιοι

να πανε σφαγμενοι απο τα ιδια τα παιδια τους

μεσα στα σπιτια τους

ο ενας κυκλος φερνει τον αλλο κυκλο

.

.

.

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΝ ΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

μετα το 323 εμεις οι Πτολεμαιοι της Αλεξανδρειας και οι επιλοιποι

Επιγονοι

Σευλεκιδες της Συριας Ατταλιδες τηε Μικρασιας Αντιγονιδες της Πελλας

πολυ υπερεχομεν εις τον κοσμον εις πολιτισμον εζοχον

και εις πλουτον αμυθητον εις εμπορεια και εις πολυανθρωπους πολεις

Ελληνες Αιγυπτιοι Ιουδαιοι Εβραιοι Λιβυοι Αφρικανοι Ρωμαιοι ουδενος

εξαιρουμενου ελληνιζοντες

εγω ο Δημητριος εδω εις την συνοικιαν Βρουχειον διαχειριζομαι τα οικονομικα

της μεγαλης εν Αλεξανδρεια Βιβλιοθηκης και με εσταλει σημερον επισημον

εγγραφον

και να προσεξω πρεπει πως απαγορευεται αυστηρως η εξαγωγη παπυρων

μετρον λιαν απαραιτητον για να κατασταλει ο αθεμιτος ανταγωνισμος

της βιβλιοθηκης της Περγαμου

πολιτικη προπαγανδα των Σελευκιδων

αυτο εχω να επιμεληθω

εργον πολυ βαρυτατον και με μεγαλας επιπτωσεις

για την Μεγαλην Βιβλιοθηκην που ο Δημητριος ο Φαληρευς εισηγηθει

εις τον Πτολεμαιον τον Α' την ιδρυση της

ο Φαληρευς ηταν μαθητης του Αριστοτελη και του Θεοφραστου

κι ειχε βαθεια εις τον νου του την Πολιτεια του Πλατωνα

υπαρχει εις το αρχειον και η επιστολη του Πτολεμαιου του Γ' προς ολους

τους ηγεμονας του κοσμου

οι Αθηναιοι εστειλαν Ασχυλο Σοφοκλη και Ευριπιδη

στα ερμαρια της ειναι τα Στοιχεια του Ευκλειδη οι Αριθμοι του Ευδοξου του Κνιδιου

το κοσκινο του Ερατοσθενη τα ημικυκλια του Παππου τα Σχολια της Υπατιας

οι χαρτες των αστερισμων του Ιππαρχου η τριγωνομετρια και το ηλιοκεντρικο

συστημα του Αρισταρχου του Σαμιου οι χαρτες και τα επικυκλια συστηματα

του Πτολεμαιου τα κωνικα του Απολλωνιου τα μηχανικα του Αρχιμηδη

τα Πνευματικα του Ηρωνα η ερευνα εις τον Ιπποκρατην του Ηροφιλου

τα περι νοησεως πορισματα του Ερασιστρατου και τα δεκαπεντε βιβλια του Γαληνου

περι ανατομιας και ιατρικης

αυτος ο μεγας εγκεφαλος της παγκοσμιας γνωσης καταστραφηκε

ο Σενέκας εις το De tranquillitate animi ΙΧ πιστοποιει την πρωτη καταστροφη

επι Ιουλιου Καισαρα που καηκε το Βρουχειον

επειτα καποιος Καρακαλλας ρωμαιος αυτοκρατορας δεν χωνευε τους Αλεξανδρινους

γιατι τον ειρωνευονταν και του ειχαν μπει στη μυτη

Και δη τους φιλοσόφους, τους Αριστοτελικούς ονομαζόμενους, τα τε άλλα δεινώς

εμίσει, ώστε και τα βιβλία αυτού (του Αριστοτέλη) κατακαύσαι εθελήσαι

α εν τη Αλεξανδρεία είχον,

τα του Καρακαλλα τα αναφερει ο Διων Κσσσιος

το 391 παει και το Σεραπειον επι Θεοδοσιου

επειτα ηρθε εις το προσκηνιον καποιος ο Ιωάννης Φιλόπονος βιβλιόφιλος

αυτος δεν καταφερε να σωσει τα βιβλια

''η' ειναι περιττα η' ειναι επιζημια'' του ειπαν

κι εγιναν καυσιμη υλη να ζεσταθουν τα πολυαριθμα λουτρα της πολης

λιαν χρησιμοτατα εχρησιμευσαν

τοσα μεθυστικα αρωματα κι αλοιφες να παγουν χαμενα για τις ερασμιες

κυριες της Αλεξανδρειας να μην επαλοιφθουν τα ηδυπαθη σωματα

για τες αισθητικες των απολαυσεις;

και τωρα η ερημος εις την συνοικιαν αυτη

.

.

.

ΣΕ ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

η γυναικα κοιταζει τη καρεκλα

''η σκια της'' μονολογει -τι εγινε η σκια της;-

στο τραπεζι το ασπρο τραπεζομαντηλο

το ποτηρι με τα κοκκινα τρανταφυλλα

''στο καθρεφτη'' χτενιζει τα μαλλια της

εισαι ομορφη,ακουει

το σπιτι βουλιαζει στη μνημη

το σπιτι

θυμαται τους αντρες της τον Αιαντα τον Αχιλλεα

τον Αγαμεμνονα καποιον Κωστα εναν αλλον απο το Βολο

ανοιγει τη ντουλαπα,ψαχνει στα ρουχα

''αυτο το λευκο κομπινεζον''εκεινος της το χαρισε

το'θελε διαφανο να βλεπει,δεν του χαλασε χατιρι

βουλιαζει στη μνημη οπως φαλλος σε αιδοιο αρσενικο σε θηλυκο

βουλιαζει στη μνημη

''η σκια'' η σκια μου,μονολογει

εκεινη τη μερα στη θαλασσα φορουσε ενα κοκκινο μαγιο

 καθονταν στον ισκιο κατω απο μια κιτρινη ομπρελα

καποιος την πλησιασε και την ρωτησε τη ωρα ειναι,απαντησε 12 και 10,

τη θυμαται καθαρα την ωρα ακριβως,τωρα το ρολοι στο τοιχο δειχνει

12 και 10,ποσοι αιωνες περασαν; η' δεν περασε στιγμη;

''ποια αιωνιοτητα'' μας κλεινει

εκεινος ο αντρας απο που ηρθε και τι ρωτησε

ποιο ειναι τ'ονομα σου

τον βλεπει στον καθρεφτη να γδυνεται,θελει να γυρισει να δει,

γυριζει,τον βλεπει

''πως ηρθες ως εδω;''

σκια,πως ηρθες ως εδω;

οταν γεννησε τον Ορεστη ο αντρας της ελειπε

οταν γυρισε το παιδι δεν τον γνωριζε

''μανα ποιος ειναι αυτος ο ξενος;''τι θελει στο κρεβατι σου

δεκα χρονων ηταν δεν ηταν

αν του εξηγουσα δεν θα καταλαβαινε

''Ορεστη,μη,ειμαι η μανα σου'' αυτη που σε γεννησε

τι ζουμε και τι μας συμβαινει και τι δεν μας συμβαινει

και τι δεν ζουμε

ειχανε στο πατρικο σπιτι μια συκια και μια στερνα

το καλοκαιρι η συκια εκανε μεγαλα γλυκα συκα

''στη στερνα ειχα ριξει χρυσοψαρα και τα ταιζα

τους εριχνα αποφλοιωμενο αρακα και βρασμενες πατατες''

τα εβαζε στο μπλεντερ και τα εκανε μικρα κομματακια,

''τα χρυσοψαρα  μου ηταν Καράσσιος ο χρυσόχρους ο χρυσόχρους

και ανήκαν στην οικογένεια Κυπρινίδες''

''κοιταξε ποσο ομορφο πορτοκαλοκοκκινο χρωμα εχουν''

βουλιαζει στη μνημη

''εφερε τη Κασσανδρα'',η' δεν θυμαμαι καλα και την ελεγαν Ελενη,

μπορει να την ελεγαν Κασσανδρα η' Ελενη,

γρηγορα κυλησε στις σκιες,εκεινη κι ο αντρας

σκιες,

''το δωματιο γεμισε σκιες'' γεμιζει,αλλες καθονται απεναντι της στον καναπε

αμιλητες,αλλες κρεμουν τα ρουχα τους στις κρεμαστρες,σαν δερματα ζωων

που σφαχτηκαν,αλλες στεκονται ορθιες σκοτεινες,δεν ξερεις τι θελουν

''εχει φεγγαρι '' πανσεληνο αποψε

φταιει το φεγγαρι το φως του

για τις σκιες

.

.

.

Ομηρος δε

παχια η σεληνη αποψε

μια μια τις λεξεις απλωνει

σε κλαδια οριζοντια δεντρων

να στεγνωσουν απο τον ιδρωτα ανθρωπων

και το κυμα ακουμπα τη πνοη της νυχτας

κοματτι αμμου Ιωνιας ξεπλενεται στη θαλασσα

ο ηχος των βραχων ενωνετσι με τη κραυγη του Αιαντα

επειτα η σιωπη

και ξανα αναταραχη του αερα

η λαμψη στις κορφες των πευκων

και τα ακρωτηρια που δεσαμε τις βαρκες

πριν το ταξιδι η' και μετα το ταξιδι

ιδεα ο ανθρωπος και πλαθεται σαν πηλος

στα χερια παιδιου

ο χρονος

.

.

.

Σιγουρα η αισθητικη θα εκδικηθει τους καιροσκοπους-1

μια βαρκα βουλιαζει στο γαλαζιο

να δεις απ'το παραθυρο τον κηπο γεματο μηλιες

ενα βελος ειναι η αληθεια

πεφτοντας οι λεξεις /ενα πουλι ελαμψε για λιγο

στη ακρη της θαλασσας το φως /και μαθε πως η θαλασσα ειναι οι γαλαζιοι κηποι

εγραψε με ελληνικα γραμματα

Εξ Ισορροπου Φωτος Πλασμενη

σε γαλαζια νερα κρεμασμενες λεξεις

ενα πουλι συλλεγει ερωτηματα στη γλωσσα μας

δεν απορεις που η μερα εχει φως/με συμμετρια τα σχηματα μας

τα δεντρα σε  καθετη σταση

και με ονειρα τα περιστερια πεταξαν κι επεστρεψαν την ωραιοτητα

ακουσε τη μουσικη των συλλαβων σου

με λευκοτητα εναρμονια

εδω ν'αναπαυθεις στους μενεξεδες/εδω υπακουν οι λεξεις

μοιραστηκε η ψυχη τους τα σεντονια της θαλασσας

μεσα στο περιβολι ποτιζες με χρωματα τα λουλουδια

αυτη η γυναικα φυτευε κρινους στα αυτια της

η λαμπροτητα της αθωοτητας

αυτο το τοπιο πλασθηκε απο τη ψυχη τους

η μυρωδια των μελισσων ανθοφορει κρινους/αποκαλυπτεται η αληθεια

ευτυχως ευαναγνωστη

περα ο αερας χαραζει αναγλυφους κηπους στους αγρους των ουρανων

οι ταπεινοι εχοντες την τελειοτητα

μαρτυρας η αγρια μεντα και τα πορφυρα βατομουρα

ερριξε τα διχτυα των λογων του να πιασει πουλια

στον παροντα και στον μελλοντα χρονο των φυκιων

ενα υπεροχο αισθημα η γλυκυτητα του μηλου

κλινει ελαφρια προς τα δεξια

το  περιγραμμα του σωματος το στηθος και η κοιλια

ριχνοντας ενα ανθος γιασεμιου

και οι γλουτοι -

η ακτινοβολια του χιονιου

η ακρη του λαιμου γεμιζει το φεγγαρι

εκεινο το σωμα εκανε μια συσπαση πουλιου κι ανθισαν λευκοι οι κρινοι του

η οραση της φωνης /η πρωτη ιδεα της ομορφιας

και τη νυχτα ονειρευτηκε την ανασα του δελφινιου χρωματισμενη

το περιστερι τ'ουρανου το φεγγαρι

λευκαινει τα σπιτια τους και τα συκα φουσκωνουν χυμους

πως να ερμηνευσουμε τη ρυθμικοτητα της Ανοιξης στα φυλλα

αναρριχωμενη συμπλεκομενη

με τα χερια ανακατεψαμε τα νερα των γαλαξιων

τους σταλαγμιτες των ερωδιων

στα κυκλαμινα εισακουσθηκαν οι προσευχες μας

απο που προερχεται η ελξη μας

ζηλευω τους κοκκινους κρυσταλλους στα τριανταφυλλα

ευωδια ,καιρος να εξαπλωθει η ωραιοτητα στα κυκλαμινα και τα γιουλια

τα τρεμουλιασματα στα λογια 

ακουσαμε τον κελαηδισμο των νερων στα νουφαρα

και τα πουλια εχουν τα σπιτια τους στα δεντρα

η μερα γεμισμενη με τις φωνες των τζιτζικιων

το ψαρι κουβαλαει το ασημι του φεγγαριου στη πλατη του

κιτρινη πεταλουδα στ'ανθη λουσθηκε

.

.

.

the Miles Davis' Cool Effect

walk-into-outs wayward

persistent sketches of quiet night sextets

big red cool autumn escapes

people in southside street all world

in morning mist a cry about no-man

I got blues rhythm

moving kind of blue trumpet

shake lady once I loved you

I swing for sale

what is that thing called poverty

I'll remember the feeling of jazz in April

say it over and over again my foolish heart

subconscious sax jazz trumpet suite to be

the birth of the cool blue symphony of moon dreams indroitus

enfant picolo pesos 'n' boogie conception

the say it's wonderful in a sentimental mood

epistrophy in suburban raggy waltz

strange fruit rockin' in rhythm

just  jazz Friday Freedom swing low my heart

chord-change freebob miles fusion modals

now know it's big biggest orange  coolin' time

you can see 'n' feel

quintet sounds for man winds

we walking miles

.

.

.

υπερθεσεις συλλογισμων

an Idea about curb lines is a picture for Thought of

[ μια σειρα κυματα αποθετουν 24 ελληνικα γραμματα ]

αργα το απογευμα τα μαζεψε ο Ομηρος

[ αυριο θα αναρτηθουν στις κολωνες δωδεκα Λογοι

Περι του Δικαιου

[ now is a test for nothing 

να πληρωθει τη δολιοτητα ενας - ενας .

Εμπρος

.

.

.

Η ΔΙΑΦΑΝΗ ΓΑΛΗΝΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΩΝ ΚΑΙ ΦΩΝΗΕΝΤΩΝ

ΠΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΞΑΜΕ

η διαφανη γαληνη των συμφωνων και φωνηεντων

που ανταλλαξαμε

τι ειναι η ευτυχια;

λογια απαλλαγμενα απο το βαρος τους

 κι ο αερας ειναι γεματος απο ανθη της αμυγδαλιας 

τι νοημα εχει το γελιο αν δεν προοριζεται για εναν ανθρωπο;

η μνημη αντεξε κι εφτασε ως εδω ακεραια

αληθεια ειναι:

φαντασου μια εικονα[σαν ονειρο]:

κολυμπαμε στη θαλασσα [που μ'αρεσει πολυ],τρωμε π.χ αστακο,

μιλαμε,κοιμομαστεμ'ανοιχτο το παραθυρο[ειναι καλοκαιρι ζεστη

νυχτα],

τι ησυχια κραταει το φεγγαρι

τοσο απλη και ομορφη συνδιαλλαγη

και η φωνη στη θαλασσα:''γυρισε''

ειδες το φεγγαρι;

το ειδα,ειναι το προσωπο σου

ρωταω:

μεσα σε ποση σιωπη ζησαμε;

η αμυγδαλια.

πως υποχωρει ο χειμωνας

πρεπει να γνωριζεις το φως

το βελος του

ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ

να προσεχεις τους κολακες που σε περιτριγυριζουν

σε αφηνουν στασιμο

Colors Composition

What is the color

a number?

ο κυκνος λευκος ρομβος

η' μια λεξη του Ηρακλειτου

-κινεειν ο λογος αιαν-

1+1=2

a blue bird in green interaction with trees

το φως

που απλωνει το χταποδι

τα νερα ευρυγωνιοι καθρεφτες

in silence of the history

telling

.

.

.

Αυταρ Οδυσσευς

αυταρ Οδυσσευς ,και η θαλασσα ηχος

απ'το παραθυρο η φωνη μητερ' εμην

υδωρ και το σωμα,αλλη μια φορα επιμενω,του Ελπηνορα

''τι γυρευουμε εδω σ'αυτα τ'ακρογυαλια;''

κανενας δεν ακουσε,''ποιο το κερδος;''

κανενας δεν ακουσε,

νοστον Οδυσσηι

.

.

.

Παραφραζοντας στιχους [15 εως 276]απο την Οδυσσεια του Ομηρου

ραψωδια ζ' 

μπηκε στη στολισμενη καμαρα οπου εκει κοιμονταν

η πανεμορφη κορη Ναυσικα

και σαν πνοη ανεμου ανασηκωσε τα σκεπασματα της κορης

που η ωρα του γαμου της πλησιαζει

και για πολυ δεν θα'ναι πια παρθενα

οταν ξημερωσε και ξυπνησε η Ναυσικα με τ'ασπρα μπρατσα

θαμπωμενη απο'κεινο τ'ονειρο αρχισε να τραγουδα

μολις ο Οδυσσεας ξυπνησε κι ειδε τη κορη με τα ομορφα ματια

αμεσως γλυκα της μιλησε

γονατιζω μπροστα σου βασιλισσα μου,θεα η ' θνητη να'σαι;

κι ο πιο ευτυχεστερος απ'ολους τους αντρες θα'ναι εκεινος ο αντρας

που στο σπιτι του θα σε φερει και στο κρεβατι του γυναικα του θα σ'εχει

ποτε δεν ειδαν τα ματια μου τετοια ομορφια

ποτε τετοιο λουλουδι δεν ανθισε απο κλαρακι της γης

κι οι κοπελες τον πηγαν να λουστει σε μερος που δεν το πιανει

αερας

κοπελες αναμεριστε μονος μου θα πλυθω να βγαλω την αρμυρα

απ'τους ωμους και ν'αλοιφτω με λαδι στο κορμι

παει πολυς καιρος που δεν αλοιψτηκα με λαδι

κι εγω μπροστα σας δεν πρεπει να λουστω

ντρεπομαι να γυμνωθω σε κορες με τα ομορφα μαλλια

κι επειτα αφου λουστηκε πηγε και καθισε στ'ακρογυαλι

μακρια

απ' ομορφια κι απο χαρη λαμπωντας

κι οταν ετσι τον ειδε θαμπωσε η κοπελα

ποιος ειναι αυτος ο ξενος αντρας που πισω ακολουθει

τη Ναυσικα

ομορφος φαινεται και δυνατος,

που τον ηβρε; κι αντρα της θα τον κανει

15 βῆ δ᾿ ἴμεν ἐς θάλαμον πολυδαίδαλον, ᾧ ἔνι κούρη

κοιμᾶτ᾿ ἀθανάτῃσι φυὴν καὶ εἶδος ὁμοίη,Ναυσικάα

20 ἡ δ᾿ ἀνέμου ὡς πνοιὴ ἐπέσσυτο δέμνια κούρης

σοὶ δὲ γάμος σχεδόν ἐστιν

ἐπεὶ οὔ τοι ἔτι δὴν παρθένος ἔσσεαι

αὐτίκα δ᾿ Ἠὼς ἦλθεν ἐύθρονος, ἥ μιν ἔγειρε

Ναυσικάαν ἐύπεπλον: ἄφαρ δ᾿ ἀπεθαύμασ᾿ ὄνειρον,

τῇσι δὲ Ναυσικάα λευκώλενος ἤρχετο μολπῆς

ὡς Ὀδυσεὺς ἔγροιτο, ἴδοι τ᾿ ἐυώπιδα κούρην

αὐτίκα μειλίχιον καὶ κερδαλέον φάτο μῦθον.

«γουνοῦμαί σε, ἄνασσα: θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι;

κεῖνος δ᾿ αὖ περὶ κῆρι μακάρτατος ἔξοχον ἄλλων,

ὅς κέ σ᾿ ἐέδνοισι βρίσας οἶκόνδ᾿ ἀγάγηται.

160 οὐ γάρ πω τοιοῦτον ἴδον βροτὸν ὀφθαλμοῖσιν,

οὔτ᾿ ἄνδρ᾿ οὔτε γυναῖκα: σέβας μ᾿ ἔχει εἰσορόωντα.

ἐπεὶ οὔ πω τοῖον ἀνήλυθεν ἐκ δόρυ γαίης,

λούσατέ τ᾿ ἐν ποταμῷ, ὅθ᾿ ἐπὶ σκέπας ἔστ᾿ ἀνέμοιο.

«ἀμφίπολοι, στῆθ᾿ οὕτω ἀπόπροθεν, ὄφρ᾿ ἐγὼ αὐτὸς

ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι, ἀμφὶ δ᾿ ἐλαίῳ

220 χρίσομαι: ἦ γὰρ δηρὸν ἀπὸ χροός ἐστιν ἀλοιφή.

ἄντην δ᾿ οὐκ ἂν ἐγώ γε λοέσσομαι: αἰδέομαι γὰρ

γυμνοῦσθαι κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών.»

ἕζετ᾿ ἔπειτ᾿ ἀπάνευθε κιὼν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης,

κάλλεϊ καὶ χάρισι στίλβων: θηεῖτο δὲ κούρη.

276 τίς δ᾿ ὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε

ξεῖνος; ποῦ δέ μιν εὗρε; πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ.

.

.

.

ΟΛΙΓΟΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 31 π.Χ

.

οι Αλεξανδρινοι βεβαιως εχουν μεγαλη εφεσιν εις την τεχνην

εις την ζωγραφικην και την γλυπτικην και την αρχιτεκτονικην

και τα θεατρα κατακλυζουν εις δραματικες και κωμικες παραστασεις

και χειροκροτουν και σχολιαζουν εμβριθως

την ιστοριαν ομως την παραμελουν εις τα γεγονοτα κωφευουν

και ελαχιστα,και αφελως,τους απασχολουν εις τας συζητησεις των

εις την Ρωμην ομως αλλα σχεδιαζει γι'αυτους ο Αυγουστος

και για τον Μαρκον Αντωνιον και για την Κλεοπατρα Ζ'

του Πτολεμαιου ΙΒ' του Αυλητη ''ετσι κι αλλιως''λεγουν''καιρο ειναι

που εχουμε καταντησει ανεπισημως ρωμαικη επαρχια'',

μ'αυτους τους γαμους της βασιλισσας ποτε με τον Ιουλιον Καισαρα

και ποτε με τον Μαρκον Αντωνιον''

το νιωθαν αυτοι ,κι ηταν ανοησια να το εμποδισουν

παρα να κοιταξουν επρεπε πως θα ωφεληθουν περισσοτερο

με την μελοντικη κατασταση των πραγματων,

την τυχη των Σελευκιδων στη Συρια θα ειχαν,

κι αυτη η τωρινη δοξα ειναι προσκαιρη χωρις θεμελια και οι κατακτησεις,

ολες οι κατακτησεις γενικα,θα σαρωθουν,ονειρο καπνος και διαλυθηκαν,

''ειχαμεν επιτυχιες ςις Φοινικην εις Κιλικιαν εις Κρητην

εις Αρμενιαν εις Συριαν εις Μικραν Ασιαν εις Κυρηναικην

και εις την Ινδιαν θα εχομεν'',ας ειναι,

ολα στηριγμενα στη γοητεια και την εφυια της Κλεοπατρας Βασιλισσης,

αλλα και στην ικανοτητα και τη θεληση μιας απογονου

των Πτολεμαιων,

η Venus Genetrix με τους Ερωτιδεις τις Νηρηιδες και τις Χαριτες

και τη δολοφονια της αδερφης της Αρσινοης Δ' και καποιου

αδελφου της Πτολεμαιου ΙΓ'

ετσι ετελειωσε λιαν αδοξως η μεγαλη ελληνικη δυναστεια

του Μακεδονα στρατηγου Πτολεμαιου Α' του Λαγου

το λαμπρον επιγονον εν Αιγυπτω εκ της μεγαλης εν τη Ασια

εκστρατειας του Αλεξανδρου

και ο Αλεξανδρος Ηλιος και η Κλεοπατρα Σεληνη και ο Καισαριων

ο Βασιλευς των Βασιλεων κενα ονοματα

το 31 π.Χ ηταν το τελος ολων αυτων των ψευδαισθησεων της ιστοριας

.

.

.

Interaction

words like history

be η θαλασσα στα βραχια

λευκολενος landscape

and morning the Κιρκη at west window

ποιο το κερδος της ψυχης

σ'αυτους τους τοπους

τοσα γεγονοτα

αδειασαν τον χρονο

και η φωνη του Ελπηνορα,ακου

(παλι σ'αυτον επιμενω)

voicing ερωτηματα whirling

τι; που;πως;ποτε;

when what how where?

τοσα ερωτηματα αιων παις παιζων πεσσευων εστι

the idiots men που χαθηκαν

το κερδος μιας κουφιας ματαιοδοξιας

.

.

.

Παρατηρηση 

τρολει με βιτρινες ανθρωπων ανεβαινουν την Πατησιων

σιωπη,γιατι δεν μιλας;

πιο κατω στα Χαυτεια η ιδια κατασταση

οι εφημεριδες πυροβολουν τα γεγονοτα

επειτα τα κρεμουν νεκρα αψυχα δερματα στα περιπτερα

να μαθω

στις 4 τι εγινε στις 5 τι εγινε στις 6;

ολα

τα τρολει ανεβαινουν και κατεβαινουν με σκιες ανθρωπων

τα λεωφορεια με σκιες ανθρωπων

οι δρομοι με σκιες ανθρωπων

τα σπιτια

τοσο φως και να υπαρχουν σκιες;

η φωνη οι φωνες

ο πληθυντικος αριθμος ο ενικος

κοιτα

τοσο φως

.

.

.

ακουσαμε τον Οδυσσεα

ειπε:

με το χταποδι παιδι εμαθα να μετρω τους αριθμους το οχτω

απο τον αχινο μεγαλος εμαθα τη σφαιρικη γεωμετρια το απειρο

απο την αμμο τους μικροσκοπικους κοκκους εμαθα το χρονο

με το λαβρακι και τις μαριδες ταξιδεψα

εγραψε:

ΟΔΥΣΣΕΙ

.

.

.

Ιδεων υποστυλωματα

ενα πουλι σε λιβαδι

Ιδεων υποστυλωματα

ενα σπιτι στην ακρη της θαλασσας

η ιστορια ο χρονος της αμμου στα χερια

η φωνη των γλαρων

η ησυχια των ψαριων

και τ'αλογα βοσκουν σε τοπο ελευθερο

κοκκινες παπαρουρες και κιτρινες μαργαριτες

απο τον ουρανο φυσαει αερακι

και τρεμει η μικρη ελαχιστη χλοη

αυριο η λευκοτητα των κρινων

νυν η καθαροτητα των νερων

Columns of Ideas

A bird in a meadow

columns of ideas

a house on the edge of the seashore

the history the time of the sand

the voice of seagulls

the calm the fishes

and horses are grazing in place of free

red poppies and yellow daisies

from the sky. breeze and tremble

at the small minimum cloe

tomorrow the whiteness of the lilies

now the purity of waters

.

.

.

ωρα Ελλαδος οι φωνες οι εκκοφαντικες φωνες

κοιταξα,ωρα 11πμ,ανθρωποι νομισματα,

στην Αιολου,

ανθρωποι εμπορευματα,στην Ερμου,ωρα 11:25πμ,

τι ειναι και τι δεν ειναι

λογαριαζω,μηδεν μηδεν μηδεν ισον τιποτα

δουναι και λαβειν  μειον

συν πληθορισμος βαρβαροτητας

κλινε επι της Σταδιου κλινε επι της Πανεπιστημιου

κλινε επι της Αθηνας κλινε επι της Γ' Σεπτεμβριου

κλινε επι της Πειραιως κλινε επι της Πατησιων

ωρα 12:05πμ τι ισχυει και τι ειναι ψεματα

σε τι διαφερεις σε τι διαφερω σε τι διαφερουμε

σε τι ομοιαζουμε

ποιος που ποτε πουθενα

κανεις καμια κανενα

ανουσιοτητα ον τι μη-ον

ωρα 12:17πμ Ομονοια σκιες επι σκιων νεκυια

νεκυια Νεα Σμυρνη

νεκυια Κατω Πετραλωνα

νεκυια Πλατεια Βικτωριας

νεκυια Εξαρχεια

οπισθεν του Συνταγματος οπισθεν της Βουλης

οπισθεν Θουκυδιδου οπισθεν Μακρυγιαννη

τα Κερκυραικα η Εκστρατεια στη Σικελια

οι φωνες οι φωνες οι εκκοφαντικες φωνες των εμφυλιων

ωρα 12:31πμ ειμαστε και  δεν ειμαστε

παιγνια αθυρματα χαρτοπαιγνια

ιστοριας

.

.

.

το Τραγικο Τελος του Οιδιποδα και της Ιοκαστης

[Οιδιπους Τυραννος του Σοφοκλη]

τοτε οταν εν τελει γνωρισε ο Οιδιποδας ειπε

αλιμονο,τα παντα βγηκαν καθαρα

φως,τωρα για τελευταια φορα σ'αντικρυζω

απ'αυτους που δεν επρεπε γεννηθηκα

μ'αυτους που δεν επρεπε σχετισθηκα

κι αυτους που δεν επρεπε σκοτωσα

ηρθε ο εξαγγελος στη σκηνη κι ανακοινωσε

εσεις της γης οι πιο τιμημενοι

τι πραξεις θ'ακουστε

τι εργα θα δειτε

τι λυπη θα νιωστε

εσεις που νοιαζεστε το σπιτι των Λαβδακιδων

μου φαινεται πως ουτε ο Ιστρος ουτε ο Φασις

μπορουν να καθαρισουν αυτο το σπιτι

τοσα ανομηματα που κρυβει κι ολα συντομα

θα φανερωθουν,εκουσια κι οχι ακουσια,

μας λυπουν περισσοτερο πραξεις που εγιναν

με τη θεληση μας

θα σας το πω με λιγα λογια

η σεμνη κι ευγενικη Ιοκαστη πεθανε

με τα ιδια της τα χερια

εσυ αφου δεν ειδες δεν μπορεις να νιωσεις

τη φρικη οσων συνεβησαν

οσο με βοηθα η μνημη μου θα μαθεις

της δυσμοιρης τα παθη

οταν αυτη σ'εξαλλη κατασταση περασε τη πορτα

ορμησε προς τη κρεββατοκαμαρα ξεριζωνοντας

τα μαλλια της και με τα δυο της χερια

μπηκε στο δωματιο κι εσπρωξε με δυναμη τη πορτα πισω της

και την εκλεισε,

την ακουσαμε να φωναζει και να καλει τ' ονομα του Λαιου,

απο παλια πεθαμενον

θυμιζοντας τα παλαια σπερματα του απ'τα οποια σκοτωθηκε

εκεινη την αφησε πισω να γεννα παιδια ανομα

διπλες γεννησεις

απο τον αντρα της ο αντρα της

και παιδια απ'το παιδι της

και πως χαθηκε δεν το γνωριζω

ουρλιαζοντας ορμησε ο Οιδιποδας

και δεν μπορεσαμε να δουμε πως εκεινη χαθηκε

εκεινος περα δωθε πηγαινε ζητωντας μας να του δωσουμε

μαχαιρι,ζητωντας τη γυναικα που δεν ηταν γυναικα του

αλλα η μανα του ηταν

τη γη που δυο φορες οργωθηκε

και φυτρωσε αυτος και τα παιδια του

κι η λυσσα του ηταν υπερφυσικη εκεινη τον κυβερνουσε

κανεις απο μας που'μασταν κοντα

και βγαζοντας τρομερη κραυγη σαν να τον εσπρωχνε καποιος

ορμησε στη διπλη πορτα

σπαζει τις κλειδαριες κι ορμα μεσα στο δωματιο

οπου ειδαμε τη γυναικα κρεμασμενη

με θηλεια απο σκοινια που αιωρουνταν

εκεινος οταν την ειδε ουρλιαζει δυνατα και τραβαει

και χαλαει τη κρεμαλα

ηταν τοτε η δυστυχη ξαπλωμενη κατω κι ηταν φριχτο

εκεινα που ακολουθησαν να βλεπεις

τραβηξε απ'τα ρουχα της τις χρυσες καρφιτσες,που μ'αυτες

εκεινη στολιζονταν,

τις σηκωσε και μ'αυτες χτυπησε τους βολβους των ματιων του

φωναζοντας ποτε να μη δουν οσα πασχει κι οσα κακα

κανει,μεσα στο σκοταδι να'ναι,

αυτους που δεν επρεπε εβλεπαν

κι αυτους που επρεπε δεν γνωριζαν

τετοια ξεστομιζε και πολλες φορες κι οχι μια

σηκωνε τις καρφιτσες

και χτυπουσε τα βλεφαρα

και το αιμα λασπωνε τα γενια

δεν ηταν σταγονες αλλα μαζι μαυρη βροχη χαλαζι

πηγμενο αιμα

τετοια κι απ'τους δυο ξεσπασαν οχι απ'τον ενα μονο

αλλα στον αντρα και στη γυναικα αναμειγμενα τα κακα

η παλαιοτερη ευτυχια ηταν τοτε στο παρελθον πραγματικα ευτυχια

τωρα σημερα ειναι θρηνος,τυφλωση,θανατος,ντροπη,

απ'ολα τ'ονοματα για τα κακα κανενα δεν ειναι απον

Οἰδίπους

ἰοὺ ἰού· τὰ πάντ’ ἂν ἐξήκοι σαφῆ.

ὦ φῶς, τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν,

ὅστις πέφασμαι φύς τ’ ἀφ’ ὧν οὐ χρῆν, ξὺν οἷς τ’

1185οὐ χρῆν ὁμιλῶν, οὕς τέ μ’ οὐκ ἔδει κτανών.

1223

Ἐξάγγελος

ὦ γῆς μέγιστα τῆσδ’ ἀεὶ τιμώμενοι,

οἷ’, ἔργ’ ἀκούσεσθ’, οἷα δ’ εἰσόψεσθ’, ὅσον δ’

1225ἀρεῖσθε πένθος, εἴπερ ἐγγενῶς ἔτι

τῶν Λαβδακείων ἐντρέπεσθε δωμάτων.

οἶμαι γὰρ οὔτ’ ἂν Ἴστρον οὔτε Φᾶσιν ἂν

νίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην, ὅσα

κεύθει, τὰ δ’ αὐτίκ’ εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ

1230ἑκόντα κοὐκ ἄκοντα. τῶν δὲ πημονῶν

μάλιστα λυποῦσ’ αἳ φανῶσ’ αὐθαίρετοι.

Ἐξάγγελος

ὁ μὲν τάχιστος τῶν λόγων εἰπεῖν τε καὶ

1235μαθεῖν, τέθνηκε θεῖον Ἰοκάστης κάρα.

Ἐξάγγελος

αὐτὴ πρὸς αὑτῆς. τῶν δὲ πραχθέντων τὰ μὲν

ἄλγιστ’ ἄπεστιν· ἡ γὰρ ὄψις οὐ πάρα.

ὅμως δ’, ὅσον γε κἀν ἐμοὶ μνήμης ἔνι,

1240πεύσει τὰ κείνης ἀθλίας παθήματα.

ὅπως γὰρ ὀργῇ χρωμένη παρῆλθ’ ἔσω

θυρῶνος, ἵετ’ εὐθὺ πρὸς τὰ νυμφικὰ

λέχη, κόμην σπῶσ’ ἀμφιδεξίοις ἀκμαῖς.

πύλας δ’, ὅπως εἰσῆλθ’, ἐπιρράξασ’ ἔσω

1245καλεῖ τὸν ἤδη Λάϊον πάλαι νεκρόν,

μνήμην παλαιῶν σπερμάτων ἔχουσ’, ὑφ’ ὧν

θάνοι μὲν αὐτός, τὴν δὲ τίκτουσαν λίποι

τοῖς οἷσιν αὐτοῦ δύστεκνον παιδουργίαν.

γοᾶτο δ’ εὐνάς, ἔνθα δύστηνος διπλοῦς

1250ἐξ ἀνδρὸς ἄνδρα καὶ τέκν’ ἐκ τέκνων τέκοι.

χὤπως μὲν ἐκ τῶνδ’ οὐκέτ’ οἶδ’ ἀπόλλυται·

βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους, ὑφ’ οὗ

οὐκ ἦν τὸ κείνης ἐκθεάσασθαι κακόν,

ἀλλ’ εἰς ἐκεῖνον περιπολοῦντ’ ἐλεύσσομεν.

1255φοιτᾷ γὰρ ἡμᾶς ἔγχος ἐξαιτῶν πορεῖν,

γυναῖκά τ’ οὐ γυναῖκα, μητρῴαν δ’ ὅπου

κίχοι διπλῆν ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκνων.

λυσσῶντι δ’ αὐτῷ δαιμόνων δείκνυσί τις·

οὐδεὶς γὰρ ἀνδρῶν, οἳ παρῆμεν ἐγγύθεν.

1260δεινὸν δ’ ἀύσας ὡς ὑφηγητοῦ τινος

πύλαις διπλαῖς ἐνήλατ’, ἐκ δὲ πυθμένων

ἔκλινε κοῖλα κλῇθρα κἀμπίπτει στέγῃ.

οὗ δὴ κρεμαστὴν τὴν γυναῖκ’ ἐσείδομεν,

πλεκταῖσιν αἰώραισιν ἐμπεπλεγμένην.

1265ὁ δ’ ὡς ὁρᾷ νιν, δεινὰ βρυχηθεὶς τάλας

χαλᾷ κρεμαστὴν ἀρτάνην. ἐπεὶ δὲ γῇ

ἔκειτο τλήμων, δεινὰ δ’ ἦν τἀνθένδ’ ὁρᾶν.

ἀποσπάσας γὰρ εἱμάτων χρυσηλάτους

περόνας ἀπ’ αὐτῆς, αἷσιν ἐξεστέλλετο,

1270ἄρας ἔπαισεν ἄρθρα τῶν αὑτοῦ κύκλων,

αὐδῶν τοιαῦθ’, ὁθούνεκ’ οὐκ ὄψοιντό νιν

οὔθ’ οἷ’ ἔπασχεν οὔθ’ ὁποῖ’ ἔδρα κακά,

ἀλλ’ ἐν σκότῳ τὸ λοιπὸν οὓς μὲν οὐκ ἔδει

ὀψοίαθ’, οὓς δ’ ἔχρῃζεν οὐ γνωσοίατο.

1275τοιαῦτ’ ἐφυμνῶν πολλάκις τε κοὐχ ἅπαξ

ἤρασσ’ ἐπαίρων βλέφαρα. φοίνιαι δ’ ὁμοῦ

γλῆναι γένει’ ἔτελλον, οὐδ’ ἀνίεσαν

φόνου μυδώσας σταγόνας, ἀλλ’ ὁμοῦ μέλας

ὄμβρος χαλάζης αἱματοῦς ἐτέγγετο.

τάδ’ ἐκ δυοῖν ἔρρωγεν, οὐ μόνου κάτα,

1280ἀλλ’ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμμιγῆ κακά.

ὁ πρὶν παλαιὸς δ’ ὄλβος ἦν πάροιθε μὲν

ὄλβος δικαίως· νῦν δὲ τῇδε θἠμέρᾳ

στεναγμός, ἄτη, θάνατος, αἰσχύνη, κακῶν

ὅσ’ ἐστὶ πάντων ὀνόματ’, οὐδέν ἐστ’ ἀπόν.

,

,

,

Αληθεια τι θα κανουμε στο παραδεισο της Γλωσσας μας

ειμαστε το εργαλειο των ονειρων μας

''με το γαλαζιο να ποτισεις τις γλαστρες'' τον ακουσε

η θαλασσα του εντυπωνε την ιδεα της ωραιοτητος

τα πουλια πως σκεφτονται το φως τα κυριευει

κι εμεις εχουμε το φως κρυμμενο στις λεξεις μας

κοιταξα τη διαφανη μερα

χορευτικα ξαπλωθηκε η θαλασσα στ'αγγιγματα του ανεμου

να λεω την Αληθεια,θ'ακουσεις

οι αμυγδαλιες μ'ανθη θα νικησουν το σκοταδι

εκει απεναντι το γαλαζιο, λιτο και ελαχιστο

να δουμε το φως ,αγνοωντας το περιττο

Να λετε την Αληθεια , εχει Ενδιαφερον 

το εναρμονιο μερος των λεξεων , και οι γραμμες των ηχων με φως στις ακρες

κι ενας ηχος διαφανος αφησε στο γαλαζιο το νοημα του .

εγραψα:Αισθανομαι,αρα Ευτυχω

το μετρο ενος ανθρωπου ειναι ο ανθρωπος που σταθηκε καποια στιγμη διπλα του

ο Ανθρωπος περιεχει τις Λεξεις του

μεσημερι,η αιωρηση του κιτρινου στη λεμονια

αυθορμητα ρωτησε που κατασκηνωνουν τα γιουλια τετοια εποχη

το δαχτυλο απεκτησε το σχημα του δειχνοντας

μπορει να βλεπει την ωραιοτητα

η ανασα των κοχυλιων

το ωμεγα των κρινων

και το τανγκο των πουλιων

.

.

.