I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026

5- χνκουβέλης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

5-

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica



paintings

χνκουβέλης cncouvelis

Ποιητική Poetica


Because The Poesie is acting


Because η ερωτηση

και τα δεντρα σχολιαζουν τον χρονο

σαν ρολογια στ'αριστερο χερι

I'm thinging of εναν Υδραιο απο μανα Φαναριωτισα

Καππαδοκη ακριτα

In symmetry η Ιστορια

εβαλαν τα παιδια να σκαψουν λακκο

να πεταξουν μεσα τους γονεις τους

και να γυριζει ο ηλιος

και να γυριζει

κι αυτοι ατιμωρητοι

I have not μια λεξη

απλη λεξη

ν'ανταλλαξω προσωπο με προσωπο

κρινο π'αγγιζει πεταλουδα

Everything is idea το νερο

ενας καθρεφτης του αερα

ανεβαινει το πουλι

κατεβαινει

χιλιετηριδα μεταφυσικης

I'm searching το κιτρινο

του ρο και τη ροη

της φωνης του

σαν αποφθεγμα του Ηρακλειτου

σε εγκλιση ποταμου

Time is Space ενα πρασινο τοπιο

στο εσωτερικο δωματιου

σε σι διεση τονισμο

ο μυθος του χρηματος

η πραγματικοτητα

Same is not All η εξουσια

ενα σκυλι που γαυγιζει την ελευθερια

βαραινει  η βαρκα απ'το φως

του ηλιου

και κολυμπαει σε καθαρο πρωινο

My I is not I η κυρια Μονα Λιζα

στο μπαλκονι

στο βαθος η ομιχλη διαλυει τα βουνα

ποιος αιωνας ανατελει η' δυει;

η πραγματικοτητα ποια Ιστορια ευνοει;

η¨και το αντιστροφο

η Ιστορια ποια πραγματικοτητα ευνοει;

The Word has Man-Memory το φεγγαρι

κυνηγαει τις παπιες

σε νερα ηρεμα

και στην Αρλ ο Βαν Γκογκ ετοιμαζει

το βραδυνο του ,τηγανητες πατατες,

φιλος μου

What is the Right? μια πολη ξενη

ενας πολυσυχναστος δρομος

ενας ερημος ανθρωπος

και ο Εμπεδοκλης εργατης σε λατομειο

ποιησης

The Poesie is acting

.

.

.

και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας


Ομηρου Οδυσσεια ,ραψωδια ι',στιχοι  16- 28

μεταφραση-χ.ν.κουβελης


νῦν δ' ὄνομα πρῶτον μυθήσομαι, ὄφρα καὶ ὑμεῖς

εἴδετ', ἐγὼ δ' ἂν ἔπειτα φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ

ὑμῖν ξεῖνος ἔω καὶ ἀπόπροθι δώματα ναίων.

εἴμ' Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν

ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει. 20

ναιετάω δ' Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ,

Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι

πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,

Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.

αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται

πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ' ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,

τρηχεῖ', ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τι ἐγώ γε

ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.


τωρα τ' ονομα μου πρωτα-πρωτα να πω ,ωστε και σεις

να το γνωριστε,εγω δε αν ξεφυγω απ'την σκληρη μοιρα

θα μεινω φιλος σας αν και σε μακρυνη απο'δω χωρα ζω

ειμ' ο Οδυσσεας ο γιος του Λαερτη,π'ολους τους ανθρωπους

απασχολουν οι δολοι μου κι η φημη μου ως τον ουρανο φτανει

κατοικω στην Ιθακη που καλα φαινεται,κι ειν'ενα βουνο σ'αυτη.

το Νηριτο που τρεμουν τα φυλλωματα,οξυτατο,και γυρω-γυρω

νησια πολλα πολυ κοντα ειναι το'να με τ'αλλο

το Δουλιχι κι η Σαμη και η δασωμενη Ζακυνθος

αυτη'ναι  χαμηλη και ψηλοτερα στη θαλασσα ειναι

προς τη δυση,τ'αλλα δε νησια ξεχωριστα προς την ανατολη

και τον ηλιον,τραχεια,αλλα καλη ν'αντρεφει παλλικαρια

απ'αυτη τη γη δεν μπορω να ξερω αλλη γλυκυτερη


Εγω'μαι ο Κωστας ο Γιωργος ο Νικος ο Αντρεας η Ελενη η Μαρια

και τοσα αλλα ονοματα ανθρωπων,που να στα λεω τωρα,σ'ολες

τις πτυχες της ιστοριας της πατριδας μου,σ'ενα τοπο ξεχερσωνα

τη γη,φυτευα στο χωμα δεντρα,κυκλωνα με φραχτη περιβολια,

και σ'αλλο τοπο και σ'αλλη εποχη τραβουσα τη βαρκα

στ'αμμουδερο ακρογυαλι να τη καθαρισω,κι αλλου εφευγα

προσφυγας κυνηγημενος σα σκυλι απο πολεις που καιγονταν

κι ειμασταν μαζι με γυναικες που ουρλιαζαν και θρηνουσαν και

γερους ανημπορους κι αντρες μαυρους  καπνισμενους απ'ην ανταρα

και παιδια πολλα παιδια που εκλαιγαν,κι αδερφια,αλλοτε,ητανε που

δεν ανταμωσαν ποτε,η εχθριτα τα ξεχωριζε,τα διαλυσε κι ητανε και

φορες σε σαλα φωτισμενη ανταμωσαμε να γλεντησουμε,ειτε στους

γαμους της αδερφης μας ,του αδερφου μας ,η' στα βαφτισια του

παιδιου μας ,κι αλλοτε ακολουθησαμε ανοητοι και μωροι,σαν προβατα

αχρειους  δολιους δημαγωγους και μας αναποδογυρισαν τη ζωη,

μιλουσαμε με ψεματα κι ακουγαμε πολλα πολλα ψεματα,σαν

αληθεια,πως δεν χαθηκαμε για παντα ,ποιος ξερει τι μας γλυτωσε

και δεν ξεκληριστηκαμε τοτε,κι ητανε εποχη που σε δεντρα πανω

ακουσαμε πουλια αηδονια να κελαηδουν γλυκα κι ειδαμε νυχτα

το φεγγαρι πανσελληνο να τρεχει στα νερα απαλα γαληνια,να

σπαει σε φωτα να σκορπαει σε λαμψεις,χιλιες,στη θαλασσα

και σε πολυ νεωτερη ιστορια ανεβηκα και κατεβηκα τις ηλεκτρικες

σκαλες στην Ομονοια,και με τα λεωφορεια φορτωμενοι

σκορπιστηκαμε στις συνοικιες,αναστησαμε τη ζωη μας,καποτε

στην Αθηνας χαμηλα νοτια στο Μοναστηρακι στριψαμε αριστερα

στην Ερμου,στο Συνταγμα φτασαμε,πολυβοη ιστορια στη Σταδιου,

υπαρκτο ποταμι ανθρωπων στη Πανεπιστημιου,μπροστα απ'το Ρεξ

ανηφοριζει κατηφοριζει,ο Κωστας ο Γιωργος  ο Νικος ο Αντρεας

η Ελενη η Μαρια και τοσοι αλλοι πολλοι εγω εσυ στην ιστορια κατοικοι,

εμεις οι κληρονομοι της αιωνιοτητας

.

.

.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ Ε

ΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης


Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω


Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.


κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας


Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

να βρισκει κατι καινουργιο


Picasso,Max Ernst,par example ,ne peuvent se reduire

a' une image

Να το ξερεις.

Μια μερα οι Ελληνες θα επιβαλουν το Καινουργιο

Cette liberte,l'utilisation ,dans une libre improvisation,

des moyens de la creation sans que resulte aussitot

une hierarchie dans les formes d'expression

Καποιος ηθελε να πει κατι μεταφυσικο

Τιποτα δεν ειναι ακατανοητο

ο Paul Klee μας εδειξε με απλες γραμμες

το φεγγαρι να κοιμαται πανω σε ψαθες

στ' ακρογυαλι

κι ενα πουλι να τσιμπαει τους ισκιους

των πευκων

Je vous regarde comme on regarde l' impossible

στο εσωτερικο της μελισσας ο λυρισμος της Γεωμετριας

Οι επιθυμιες των οντων παραμενουν συχνα αινιγματικες

Das Menschliche Leben ist die Geschichte

o Cantor

μια εικονα μπορει να αναπαριστα οποιαδηποτε εννοια

και ο Πλατων

στο εσωτερικο της εφυιας

Le peau,les cheveux et le rouge a levres dessinent

l'empreinte des surfaces brillantes de la bouche

d'une femme,qui se fondent les unes dans l'autres

Το καινουργιο εχει αλλους στοχους

Ο τοπος ακρωτηρι ταξιδευει

και κατασκευες γλαρων ανω -κατω

ανω -κατω

η φραση:''καποιος πιανει τα πουλια''

να βρισκει κατι καινουργιο

.

.

.

''ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ

ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ''


Παλαμηδης απολλυται

μαθευτηκε με φρυκτωρια ο λιθοβολισμος του Παλαμηδη

περα στη Τροια στην ενδοξη πανεκστρατεια μας

λυγισαν κι εσπασαν τα δεντρα ελιωσαν τα χιονια

κατρακυλησαν τα βραχια και τα πουλια βουβαθηκαν

 ''παει ο Παλαμηδης

τον εφαγαν'' με ψευτια τον ξεκαναν οπως τοσους αλλους

στην Ιστορια μας,τον ειπανε προδοτη πωε χρηματιστηκε

απ'τον Πριαμο,τον εχθρο,αυτος ο γεναιοτατος ολων ο σοφωτερος

ο ευγενικοτατος ο πλεων ολιγαρκης

τον επιασαν τον εδεσαν τον εσυραν σ'ενα γηπεδο τον κυκλωσαν

οι στρατοι του Αγαμεμνονα του Οδυσσεα και του Διομηδη και

του πετουσαν πετρες μεχρι που τον σκεπασαν μ'αυτες ενας σωρος

πανω του ενα αναθεμα των Ελληνων

κι οι φιλοι του απο μακρια παρακολουθουσαν φοβισμενοι

κι εσβησε ετσι αδικα ο Παλαμηδης που πολλα βρηκε και σκεφτηκε

γραμματα και αριθμους και παιχνιδια τους πεσσους και θεραπειες

για αρρωστειες και τις φρυκτωριες να μεταδιδονται γρηγορα

σαν τον ανεμο και το πεταγμα των πουλιων τα νεα

αυτος που ξεσκεπαζε τη ψευτια το δολο  τη μανια της εξουσιας

χαθηκε οπως χαθηκαν τοσοι στην Ιστορια των Εμφυλιων μας

Να αναφερω τον  Δυσσεα Ανδρουτσο  τον  Γιωργο Καραισκακη

τον Ιωνα Δραγουμη τον Νικο Μπελογιαννη


γνωστο τι εγινε οταν μαθευτηκε τ'αδικο σκοτωμα του Παλαμηδη

τοσο φαρμακωθηκε κι οργιστηκε ο Ναυπλιος ο πατερας του

που ζητησε απο τον  γιο του τον Οιακα κι αδερφο του δολοφονημενου

να παρει σκληρη εκδικηση ολα τα αργιτικα σπιτια των αφενταδων

ν'ατιμασει

κι οπως ηταν ο Οιακας ομορφοπαιδο δεν δυσκολευτηκε καθολου

ολες τις αρχοντισσες τις πορνεψε και την Κλυταιμνηστρα του Αγαμεμνωνα,

γρηγορα την παρατησε στον  Αιγισθο,και την Αιγιαλη του Διομηδη

την εκανε αμοροζα και την παρατησε σε  καποιον πλειμποι εναν Κομητη


-αν ζησω,ειπε ο Καραισκακης ,θα τους γαμησω-


γιατι η Ιστορια μας απο τα παλια χρονια γυριζει ολο γυρισει

και κυκλωνει τους αριστους τους σφιγγει

να τους πνιξει


μαθε πως το ταβλι που παιζεις το βρηκε πρωτος αυτος ο Παλαμηδης

Ριψε τα ζαρια σου.Ντορτια η' εξαρες

Πλακωτο Πορτες και Φευγα


Και κατι ακομα

γι'αυτον τον Παλαμηδη ουτε μια λεξη δεν γραφει ο Ομηρος.

Παλαμηδης απολλυτται

.

.

.

Απειρη Υπεροπτικη


............................................απαλο.............απαλο σωμα

............................................σωμα...............στομα

....................................................................αντιμετωπη

............................................[περασμενη].....εξαπατας

............................................-αντιμετωπη-

..............................................χαρουμενο

..............................................μελισσι

.............................................[περιτριγυρω

..............................................ανεμος

..............................................ανεμος

..........περασμενη....................ανεμος...........ατροφικοι

...............................................ανεμος...........υακινθος!υακινθος!

...............................................ανεμος............ακους!

...............................................ανεμος............ακους!

................................................ακους!..........................ακους!

..................................................................................................

..............................Εξοχη

.....................................................................................................

..............Μη!

..............Αλαλη

ο.ο.ο.ο...Πλησιαζει το στομα..........χαμηλο.........χαμηλο.........χαμηλο

τ.τ.τ.τ......Απροσμενη

α.α.α.α

ρ.ρ.ρ.ρ.ρ

ο.ο.ο.ο

.................υποψια

.................υποψια

..............................................................................................

...................................Μια.........................Αναμενει

...............................ξεχασμενη...................φωτεινη

....Ομιχλη................υπεροψια.....................μηκος..........Αντιπερα οχθη

...............................ψηλαφητη....................γαληνεψει

................................φωτο-γραφη................αστροφεγγια

.....................................................ανεβαινει

..................................................................................................εφτασε

............................................................................................υπεροπτικη

Απειρη

...........Ομορφη................................αν και......................αγλωσση

........................η' και.....................................................παρθενα

.................................η Εργανη Αθηνα..............................μην αναλωνεις το νου

........................αναδρομη [στη] στο χρωμα

...................................................................................................................

..................................μεταμορφωση

...................υπαινιγμος..............................σκλαβοι! .........σαφηνεια

...........εξαπατας

.................................................................................................................

....................αντιμετωπη.............................καλλιτεχνια

.

.

.

Στις Μυκηνες το φως τρυπησε τις λεξεις


στις Μυκηνες το φως τρυπησε το ξυλο

μιας  προσωπιδας,ενας κοτσυφας αρχισε το τραγουδι,

τα βηματα του Αιγισθου στις πετρες εσβησαν

δυσκολο ειναι στον ανθρωπο να σηκωσει τις λεξεις

ν'ακουσει την ανασα τους

Αυγουστος,καυτη μερα,κι οι τουριστες φωτογραφιζουν

μια αναγλυφη πετρα γεγονοτων και την ελια

και το κυπαρισσι ,τη θαλασσα περα

η Κλυταιμνηστρα εχει το ουζερι ''ΠΟΛΥΧΡΥΣΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙ''

φρεσκο ψαρι και ψητο χταποδι στα καρβουνα σερβιρει

και στη διαπασον  το συρτακι,ο Ορεστης τοτε

πιαστηκε απο τους χωροφυλακες,τον εδεσαν

τον εσυραν στο θεατρο,''δεστε τον,ποιος τον ξερει;

ποιος ειναι αυτος ο αλητης;''σιωπη,κανενας

δεν τολμησε να μιλησει πως τον ηξερε,κι ας τον ηξεραν

καλα ολοι τους ,και μαζι του ειχαν συνομωτησει,σιωπη,

ολοι φοβισμενοι,ετρεμαν,και χειροκροτησαν το θεαμα,

να μην μπλεξουν,χειροκροτησαν με προσποιητο

ενθουσιασμο,

και τοτε ξαφνικα ενα παιδι απο τα πανω καθισματα

κατεβηκε τρεχοντας και φτανοντας στη σκηνη γυρισε

προς το μερος των θεατων και κατεβασε το παντελονι του

και τους εδειξε τ'αποκρυφα του,''να!'',τους φωναξε,

''Η Ιστορια ειναι αλλα γεγονοτα.Μην ξεγελιεστε''

τους φανηκε αστειο,θεαμα,μια μοντερνα παραξενια

του σκηνοθετη,γελασαν,Ιστορια,γεγονοτα,κουραφεξαλα,

τοτε οι χωροφυλακες κι ο Ορεστης μπηκαν μπροστα του

και υποκληθηκαν στο κοινο

χειροκροτηματα

η παρασταση τελειωσε,μια  τεραστια  ανεπαναληπτη επιτυχια

και μετα απο εκεινα τα γεγονοτα οι θεατες σκορπιστηκαν

στα διαφορα κεντρα αναψυχης της περιοχης ,ταβερνες

και ζαχαροπλαστεια και αλλα

να τελειωσουν ευχαριστα την υπολοιπη μερα τους

.

.

.

Αναφορα στον Πλωτινο

[ Εν-Νους-Ψυχη ]


στον Αμμωνιο Σακκα εμαθε τα πρωτα

στην Αλεξανδρεια ,τα πολλα ενα ειναι;

ρωτησε,και μετεπειτα στη Ρωμη ρωτουσε

και απαντουσε και ξανα ρωτουσε κι απαντουσε,

τα αναφερει αυτα ο Πορφυριος ο μαθητης,και

δεν εγραφε,πως να γραψει αυτο που αλλαζει

και δεν μενει σταθερο,τι μια ισχυει,

την αλλη αντικρουεται,η αληθεια πολεμος,

το ενα πολλα και τα πολλα ενα

κι ο Νους να τα οργανωσει να τα ταξινομισει

με την Ψυχη να τρεμει τι ειναι Αληθεια

τι Ψεμμα,

και τις Εννεαδες εγραψε ο δασκαλος,αφου υποχωρησε


κι ενας απο μας χρονια αργοτερα ρωταει

Τι ειναι ο Πλατωνας σημερα;

.

.

.

πτηση αεροστατου στις Ιδεες

Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;


Με ποσο ηλιοτροπιο αιμα Βαν Γκογκ

θα ξεπληρωσουμε τα κριματα μας;


μεσα σε μια απ'τις παραγκες του κοσμου

τον φιλοξενησαν γυρω απ'το ξυλινο τραπεζι

κατω απ'το φως μιας λαμπας πετρελαιου

η Ελενη ο Κωστας η  Φωτεινη η Ευφροσυνη

ο Γιωργος η μικρη Μαρια 7 χρονων

εφαγε απ'τις πατατες που ολη τη μερα μαζευουν

σκυμενοι τη ζωη τους

κι επειτα στο Μποριναζ στα ορυχεια

σκιες αχθος αρουρης

εγω εσυ εμεις

αχρηστοι ανθρωποι


Τους σταματησε εκει και ειδανε την εικονα τους


επειτα με λειψο αυτι   αφουγκραστηκε

στην εναστρη νυχτα και

τους καρφιτσωσε αστερισμους σ'ελικοειδη κινηση

εναν-εναν στην ακριβη θεση του

χειμωνα ανοιξη

θερος φθινοπωρο


σε κηπο ηλιοτροπιων εβλεπε το δωματιο στην Αρλ

στο τραπεζι με το κιτρινο τραπεζομαντηλο

το φρεσκο γραμμα του Τεο,

ο Βιντσεντ αιωρειται  στην αιωνιοτητα 3 μμ

27 Ιουλιου η  ακριβης ημερομηνια


μια μερα στην Αρλ:κιτρινοι χαμηλοι λοφοι,

πουλια στον αερα,φυσαει ελαφρα απο τα δυτικα,

τα κυπαρισσια λυγιζουν,

τοτε ταισε τη μερα πηλινο χρωμα

και χορτασε


Κατα τον Πωλ Γκασε η σημερινη μας ενδεια

να οφειλεται στα ηλιοτροπια του


Πως αποφασισα να γραψω για τον φιλο μου Βικεντιο,

μηπως ν'αναφερω εμμεσως τον ευγενη Κωστα Καρυωτακη

η' τον μαστορα αρχιτεκτονα Αρη Κωνσταντινιδη

η' εκεινον τον ευπατριδη πολιτη  Νικο Πουλαντζα

ωρα γης.αιωνιοτητα-

.

.

.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ Γ' ΡΑΨΩΔΙΑΣ

ΤΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑΣ-χ.ν.κουβελης

Ομηρου Ιλιαδα ,γ'ραψωδια Τειχοσκοπια,στιχοι 156-158,172-176

μεταφραση χ..ν.κουβελης


φωναξε ο γερο Πριαμος τον φιλον τεκος την Ελενη

ν'ανεβει πανω στο τειχος στις Σκαιες πυλες να δει

τη μονομαχια του Μενελαου και του Αλεξανδρου

του παλιου και του καινουργιου αντρα της τη μαχη

και πως το τροπαιο ηταν εκεινη

και σαν την ειδαν να περνα οι σεβαστοι προεστοι

αναφωνησαν γεματοι θαυμασμο για τη γυναικα

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

τοιῇδ' ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν


δεν ειναι κατηγορια καμια οι Τρωες κι οι Αχαιοι

για μια τετοια γυναικα τοσο καιρο βασανα να παθαινουν,

τρομερα πως μοιαζει στη μορφη μ'αθανατη θεα


κι εκεινη βλεπωντος τον γερο Πριαμο και τους αλλους αρχους

ξεσπασε σε βαρυ γοο και ραγιστηκε η καρδια της

αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο

υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

ἀλλὰ τά γ' οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.


καλε μου πατερα για μενα εισαι πολυτιμημενος και σεβαστος

μου ταιριαζε κακο θανατο να παθω τοτε που εδω περα ηρθα

τον γιο σου ακολουθωντας καμαρα συζυγικη και συγγενεις

εγκαταλειποντας και θυγατερα μονακρικη και συνομιληκη

χαριτωμενη παρεα,αλλ'αυτα δεν εγιναν,γι'αυτο και κλαιγοντας

εχω λιωσει


ο Πριαμος την ρωτησε,

η Ελενη

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Ατρειδης ευρυ κρειων Αγαμεμνων

-τουτος,εδειξε,ειναι ο Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς

-και τουτος,εδειξε,ειναι ο Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·


κι ολοι χαθηκαν,

ο ευρυ κρειων Αγαμεμνωνας μεσα ατο σπιτι του στις Μυκηνες

τον επνιξαν στο μπανιο η γυναικα του η βασιλισα Κλυταιμνηστρα

κι ο φιλος της ο Αιγισθος

κι ο Οδυσεας επαθε πολλα βασανα ος μαλα πολλα πλαγχθη

κι ο Αιαντας το πελωριον ερκος το φρουριο το τειχος των Αχαιων

τρελλαθηκε,τ'αδικο δεν αντεξε κι επεσε πανω στο ξιφος του

και του περασε αυτο περα για περα το κορμι εκει κοντα στα καραβια

των Ελληνων και παει


-ομως τα δυο μου αδερφια δε βλεπω τον Καστορα

και τον Πολυδευκη,μηπως ντρεπονται  για μενα να φανουν;

αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ' ἅ μοί ἐστιν.


 που να ξερε η δυστυχη πως στη πατριδα επεσαν

κι εκει θαφτηκαν τα σωματα τους

τοὺς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

το χωμα τους κρατουσε στην πατριδα

σ'αλλον πολεμο εμφυλιο


η Ελενη τοτε βογγηξε


να πεθαινα να μην γεννιομουν απο μανα

το φως του ηλιου να μη εβλεπα ποτε

παρα που το σπιτι μου παρατησα

και τους γονεις και το μονακριβο παιδι μου

και  τους αγαπημενους φιλους αφησα

κι ηρθα η ορφανη σε τουτα δω τα μερη

και σ'αυτους εδω τους τοπους και τοσα μυρια

βασανα και τοσους πονους σηκωσα

και στα πολλα ελιωσα τα κλαμματα


η Ελενη εκλαψε,για τοσους ανθρωπους που χαθηκαν,

για τον φιλον εκυρε τον Πριαμο

για τον ευγενη Εκτορα ιδιον κασιγνητο αδερφο της,

αλλους απ'αυτους τους δυο δεν ειχε μεασ στη Τροια

να μην την κακολογουν,να την υποστηριζουν,

και για τον Αχιλλεα εκλαψε,που γι'αυτον ουτ'ενας λογος

δεν γινεται σ'αυτη τη γ' ραψωδια,

εκλαψε για τον Νικο για τον Γιωργο

για τον Θεοφανη,για τον Κωστα για τον Αντρεα

για τον Γιαννη για τον Σταθη για τον Δημητρη

για τον Πλατωνα για τον Ερμη

για την Ειρηνη για την Μαρια για την Αγγελικη

για την Ελενη για την Βασιλικη

απ'ολη την Ελλαδα,απ'τη Σμυρνη,απ'τη Τραπεζουντα,

απ'τη Θεσσαλονικη απ' την Αμμοχωστο

απ'την Κορυτσα απ'τους Αγιους Σαραντα

απ'την οδος Σταδιου απ'τη πλατεια Συνταγματος

ενας σωρος σωματα το'να πανω στ'αλλο

ως τον ουρανο

στο φως και στο σκοταδι καιομενα

η Ελλαδα

.

.

.

Τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality


και τι ζητουσε στην Ιωνια στο υδωρ ο Θαλης;

de faire echo το νερο

να πλυνει τα χερια του ο Kant

pour l'histoire ο Πλατων εδειξε ενα δεντρο

π.χ μια αμυγδαλια

και σχεδιασε ενα πουλι π.χ ενα σπουργιτι

σηκωσε μια πετρα φωναξε ενα ονομα

εβαλε τη πετρα στη θεση της

‘’στο φως,στο φως’’ in light in light

ο Οδυσσεας εξαργυρωσε μια επιταγη

-‘’δεν κερδιζεις απο το εμποριο ανθρωπων’’ ειπε

στη Σολωνος εστριψε  in right

ενα πληθος απροσωπο στη Σταδιου

προς την Ομονοια to look at

‘’αιμα που κυλλαει,να μην παει χαμενο’’

εγραψε σ’ενα χαρτι ,σε ποιον να το παραδωσει;

να’χει το ονομα του πατερα του

a truth is η φωνη

και οι λεξεις σ’ολους τους χρονους

στο θεατρο ακουστηκαν voicing the history

ανθρωποι με προσωπεια ηθοποιων

λιθινα χαλκινα ξυλινα και χαρτινα

μαρτυρουσαν τα γεγονοτα

ενας ενας in body in mind

και τα πουλια περιφερονταν σε κυκλους ψηλα

circling time ‘’να ο δρομος’’

ποτε ακουστηκε η προταση αυτη;

σε ποιο τοπο;και ποια ωρα;

Και τι χρειαζεται η αληθεια;reverse reality

.

.

.


ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ,Η ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ

Ραψωδια Ω'στιχοι 718-745-χ.ν.κουβελης


Γραφω και παλι για την Ανδρομαχη επιμενω


Η Ανδρομαχη εχασε στη Σμυρνη αντρα

και παιδι ηρθε στην Ελλαδα προσφυγισα

στον Πειραια το 22 σε καταυλισμο

φωτογραφια,η Ανδρομαχη με αλλες γυναικες

 την Πολυξενη την κουνιαδα της και την Κασσανδρα

εκεινη η ψηλη αριστερα με τα μαυρα  μακρια μαλλια

ελιωσε τα χερια της στη σκαφη ξενοδουλευοντας

κι επειτα στα καπνεργοστασια σωνονταν η αναπνοη της

ομως βασταξε μεχρι το μεγαλο πολεμο

δεν υπαρχει φωτογραφια,δεν απεικονιζεται ο πεινασμενος

ανθρωπος δεν φωναζει δεν αντεχεται

εγινε η απελευθερωση μετα ηρθαν οι δυσεκτοι καιροι

τα Δεκεμβριανα ο Εμφυλιος αλλος εχασε το σωμα του

αλλος εχασε το μυαλο του

υπαρχουν πληθος φωτογραφιες ντοκουμεντα

εκεινης δεν υπαρχει φωτογραφια δεν απεικονιζεται

η τρελα δεν φωναζει δεν αντεχεται

ειναι η Ανδρομαχη κορη του Ηετιωνα απο την Υποπλακιην

Θηβα στον καμπο του Αδραμυττιου κατω απο το ορος

Πλακος, στη Τροια εφτα αδερφια της σκοτωσε ο Αχιλλεας

τα θρηνησε ,τον Εχτορα τον αντρα της  τον σκοτωσε

ο Αχιλλεας τον θρηνησε το παιδι της τον Αστυανακτα

μωρο παιδι το πεταξε απο τα ψηλα τειχη ο Νεοπτολεμος

ο γιος του Αχιλλεα οταν επεσε η πολη και τσακιστηκε

το κορμι του στα βραχια απο τον θορυβο τρομαξαν οι γλαροι

και ξαναρθαν τον θρηνησε τον Αστυανακτα και σκλαβα την πηρε

αυτος ο Νεοπτολεμος στο κρεβατι γυναικα του στη Φθια

του εδωσε παιδια τον Μολοσσο και τον Πιελο και τον Περγαμο

κι ειχε κι αλλη γυναικα την Ερμιονη της Ελενης και του Μενελαου

οταν τον σκοτωσε στους Δελφους ο Ορεστης για την Ερμιονη

εκεινη την πηρε ο Ελενος ο αδερφος του αντρα της του Εχτορα

πηγαν στην Ηπειρο εκεινος δουλευε σαν οιονοσκοπος  και

τον κατατρεχε που στη πατριδα τον θεωρουσαν προδοτη

του εκανε παιδι τον Κεστρινο κι αλλη γυναικα ειχε την Κεστρια

και μετα σαν κι εκεινος πεθανε την πηρε το παιδι της ο Περγαμος

στη Τευθρανια της Μυσιας  κι εχτισε τη Περγαμο

μετα απο τοσα γεγονοτα βρεθηκε εδω στην Ελλαδα

και ζει απο θαυμα και δεν περιμενει να την πιστεψουν

καθε ανθρωπος εχει τη δικη του ιστορια να πει

κι εκεινη που να πει την ιστορια  και ποιος να την ακουσει

στην Ελλαδα να θυμηθει

τοσα χρονια πανω σε αλλα χρονια

Ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ διέστησαν καὶ εἶξαν ἀπήνῃ.

οἳ δ' ἐπεὶ εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, τὸν μὲν ἔπειτα

τρητοῖς ἐν λεχέεσσι θέσαν, παρὰ δ' εἷσαν ἀοιδοὺς 720

θρήνων ἐξάρχους, οἵ τε στονόεσσαν ἀοιδὴν

οἳ μὲν ἄρ' ἐθρήνεον, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.

τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο

Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχουσα·

ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κὰδ δέ με χήρην

λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως

ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω

ἥβην ἵξεσθαι· πρὶν γὰρ πόλις ἧδε κατ' ἄκρης

πέρσεται· ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν

ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνὰς καὶ νήπια τέκνα, 730

αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι,

καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοὶ αὐτῇ

ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο

ἀθλεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν

ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπὸ πύργου λυγρὸν ὄλεθρον

χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ

ἢ πατέρ' ἠὲ καὶ υἱόν, ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν

Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.

οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δαῒ λυγρῇ·

τὼ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ, 740

ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας

Ἕκτορ· ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά.

οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,

οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ

μεμνῄμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα.


κα φωναξα και δεν ακουστηκα

αυτη η Ανδρομαχη ειναι αληθινη πραγματικη

και δεν ειναι ειδωλο της φαντασιας


Εγω Εγραψα για την Ανδρομαχη τι ξερω

.

.

.

.ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ


τωρα καθεται σε παραλια

παρα θιν αλος

στα βραχια κι αριστερα η αμμος

καπου εκατο μετρα περιπου

ο ηλιος ψηλα γυρναει

και τον θερμαινει

κι ενας γλαρος λευκος επιμενει στα νερα

εκει σιμα δεκα οργυες πιο μεσα στη θαλασσα

κατεβαινει ανεβαινει

φευγει επιστρεφει

κι εκεινος συλλογιζεται σαν πολλα χρονια ταζιδευτης

και τωρα εφτασε στη πατριδα ναυαγος

κανενας απ'τους συντροφους δεν γλυτωσε

δεν βλεπει να ξεβρασθηκε μαζι του σ'αυτη

τη παραλια,

ητανε καλα παιδια λιγομιλητα ζορικα

οπως πρεπει να'ναι οι αντρες

ενα ενα τα ονοματα τους  τα προφερε στον αερα

ο Νικος ο Τακης ο Μιχαλης ο Γιωργος ο Μανωλης,

ο Κωστας,

ολα τα ειπε δεν ξεχασε κανεναν

και τελευταιον μνημονευσε τον Ελπηνορα,


τον αφησαν στο νησι αταφο,δεν καταλαβαν πως δεν ανεβηκε

στο κοιλο καραβι,

παντα ετσι ηταν,δεν δειχνονταν,εμενε πισω,

δεν επιανε χωρο.

καλος κωπηλατης εργατικος ,αυτο ηξερε καλα αυτο τον ενοιαζε

να κανει καλα,

τον βρηκε στον Αδη οταν πηγε να βρει τον Τειρεσια να του πει

για τον γυρισμο τους στη πατριδα,

εκει ηταν σκια,

τους ειχε δει να φευγουν απ'το λιμανι,μεθυσμενος  οπως ηταν

δεν προσεξε,επεσε απ'τη ταρατσα της Κιρκης και τσακιστηκε κατω

πανω στα βραχια,

τον βρηκε λυπημενο και του'πε φτερωτα λογια να τον εγκαρδιωσει:


-κι ο ποιητης ο Ομηρος θα γραψει για σενα

και οι Ελληνες Γιωργος Σεφερης και Τακης Σινοπουλος

κι ακομη ο Αμερικανος Εζρα Παουντ-


''καθε συντροφος'',σκεφθηκε,''ενα κουπι ορθιο το μετρο του''


σε καποια ακρογυαλια της πατριδας


κι ο γλαρος,ειδε,δεν ξαναφανηκε,

αλλος γλαρος ηρθε στη θεση του,κι επειτα αλλος γλαρος,

σαν εφυγε κι αυτος ηρθε αλλος γλαρος,

ηρθανε κι εφυγαν

τοσοι γλαροι οσοι οι κοκκοι της αμμου,

αριστερα


να διηγηθει τη ζωη του,τις πραξεις του,τις επιθυμιες του,

-ποιος ,αληθεια,θα τις ακουσει και που θα του χρειασθουν;-

ισως αχρηστα συμβαντα,ασημαντα,χωρις συνεπειες

σε τιποτα,

Ποια ειναι η Σμυρνη,Ποιος ο Μυστρας

Ποια η Θεσσαλονικη,Ποια η Αθηνα,

Ποια η Ελλαδα;

ΟΥΤΙΣ ΟΥΔΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

.

.

.

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον


σε υπερωα κυκλαμινων σφαιρικοι κηποι

σε κυρτα κατοπτρα υπερδιπλασιαζομενοι

σε εκθετικο φως υπερουσιον


και η μερα κιτρινη και πρασινη σε ωρα καλοκαιριου

χλιμιντρισε σαν νεαρο αλογο κι ακουστηκε

σε ορθογωνια παραλληλογραμμα δωματια

σαν βροντη χιλιαδων νερων που επεφταν

σε οριζοντια κλαδια δεντρων και σε αλλα

καμπυλα δονουσαν

τοτε ο αερας στροφιλιστηκε και υψωθηκε

κ' αισθανθηκε το μικρο μικροτατο χορταρακι

χελιδονι να πεταξει περα απ'τη θαλασσα

πανω απο νησια κι ακρωτηρια να φτασει

σε κηπο περικλειστο τεσσερα τριανταφυλλα

στις ακρες να γυριζουν τις μελισσες λεξεις

σαν χρωματιστες βαρκουλες γυαλο γυαλο


σε πεντε δακτυλα καταληγει η ωραιοτητα

σε συμμετρια να δειχνει ορθοφωνοντας

σε απταιστον ελληνικον φθογγισμον

.

.

.

MoneyIng Man


MoneYing Man Exchanging World

to angainst No-World with Usura

and Credit Real Poltic DemoCraticous

Money One Onely Ing

ing ing  ing Paying DownLoadIng

....The world will be a very much poorer world?

Treatise On Money On Man On Woman On Child

On Life On Time On Thought Of On World On All

ON ΟΝΤΩΝ

ON ΜΗ ΟΝΤΩΝ

Adam Smith  The Rich ness of Nations ons ones

 Karl Marx Capital Capital Hymns

David Ricardo Politicous Oeconomicous Company

James Mil Milton Friedman

Interest Rest InteResting  Testing

fiscal Policy and EconomicsIdeas

Comparative Advantage

π.χ

ο Α εργατης σε 2 ωρες τελειωνει τη Χ εργασια

και σε 3 ωρες την Ψ εργασια

ενω ο Β εργατης σε 3 ωρες τελειωνει την Χ εργασια

και σε 4 ωρες  την Ψ εργασια

.Πως συμφερει να γινουν οι εργασιες;

Αξια Man Υπεραξια Man-World

John Maynard Keynes

macro Eco Nomics comics

fiscal/monetary

recessions/depressions

money logismous

....What About -the decay of the whole civilised life of Europe.

....hyperinflation of NoThing For All EveryWhere

....The Effect of Demand On Interest On Money

....On Employment Rag Time All Racing Trade

....A Monetary Histoty of World HISTORY

....USURA USURA USE USEing MAN

....MANing M[One]Ying

.

.

.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΝ ΑΙΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΑΜΩΝΙΟ


''η Τεκμησσα τον βρηκε η γυναικα του

στ'ακρογυαλι,ειχε καρφωσει στο ξιφος

το πελωριο κορμι του,

ηρθε αναμαλλιασμενη στο μερος που ημασταν

συγκεντρωμενοι και φωναξε,ουρλιαξε:

''σκοτωθηκε ο Αιας,να τι του κανατε,

τωρα ειστε ευχαριστημενοι που χαθηκε,

δεν θα σας ενοχλει πια'' ειπε κι επεσε κατα πανω μας

και μας χτυπουσε με τα χερια της,μας εφτυνε με το

στομα της,μας εγδερνε τα προσωπα  με τα νυχια της

''τι σας εκανε αχαριστοι και τον σκοτωσατε,εσας

που τοσες φορες σας εσωσε απ'τον ολεθρο.δειλοι,

δολοφονοι,

Η καταρα μου να πεσει στα κεφαλια σας και στα κεφαλια

των παιδιων σας

Αιαζω σε Αιαντα.Θρηνω''κι ουρλιαξε.

σκυψαμε τα κεφαλια ντροπιασμενοι ,ενας-ενας

σκορπισαμε και χαθηκαμε μεσα στη νυχτα

που ειχε πεσει,

αγρυπνοι τον φεραμε στο νου.

αυτον τον γενναιωτερο αναμεσα μας τον προσβαλαμε,

τα οπλα του Αχιλλεα του αξιζαν εκεινου,αυτος πηρε

το νεκρο σωμα του απ'τα εχθρικα χερια,μεσα απ'τη φωτια

το εφερε,

επρεπε να μας σφαξει ολους για την ατιμια μας,

παραλογισε ,λεγαμε,τρελαθηκε κι εσφαξε το κοπαδι τα προβατα

νομιζοντας πως ημασταν εμεις,τι καλα θα'κανε να μας εκοβε

τοτε εναν-εναν τετοιοι παλιανθρωποι που ημαστε,

τωρα αυτος ο γενναιος βρισκεται αταφος μαχαιρωμενος

στ'ακρογυαλι κι εμεις ,ντροπη,ακομα ζουμε''


σε ποιον εμφυλιο της ιστοριας μας συνεβηκε αυτο και

ποιος υπαιτιος αυτοπτης  μαρτυς διηγηθηκε το τελος αυτο

του ηρωα;

.

.

.

υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

ΤΡΙΠΤΥΧΑL/TRIPTYCHS


υπολογισε τις λεξεις

νερο-αγευστον  αοσμον αχρωμον

ασπρο-δεν απορροφα το φως,το αντανακλα

δεντρο-εργοστασιο φυλλων πρασινων

στην παρακατω προταση περασαν πουλια

''σε διεση του Μπαχ απλη Αριθμητικη ''


ανισοτροπια λογων

π.χ  ''μετρικη δικαιου-φυσικος νομος''

........''υπεραριθμον-πετρινο αγαλμα σε κηπο

ακρωτηρι κοχυλιων''

στην παρακατω προταση περασαν ανθρωποι

''σε θεωρημα του Ευκλειδη η ωραιοτητα''


υπολογισε τις λεξεις

σε αρχαιολογια συμπεριφορων

-''πως  το ψεμα εξουσιαζει'''

-''υπερ-διασταση χρηματος''

στην παρακατω προταση περασαν συμφωνα

''στη παρακτια περιοχη στο φως''


Berechnen Sie die Worte

Wasser geschmacklos geruchlos farblos

weiß-nicht absorbieren Licht, spiegelt

Baum-factory LEAF GREEN

Im folgenden Antrag verabschiedet Vögeln

'' DIESI in einfachen arithmetischen Bachs''


Anisotropie GRÜNDE

zB ''metrische Rechts-Naturgesetz''

.....''Redundant-Steinstatue im Garten

Seashells cape''

Im folgenden Antrag verabschiedet Menschen

'' Euklids Theorem in der Schönheit''


Berechnen Sie die Worte

in archäologischen VERHALTEN

-'' Die Lüge, beherrscht''

-'' Hyper-dimensionalen Geld

Im folgende Vorschlag unter bestanden Symphona

'' In Küstengebiete light''


Calculate the words

water-tasteless odorless colorless

white-do not absorb light, reflects

Tree-factory LEAF GREEN

in the following proposition passed birds

'' DIESI in Bach's simple arithmetic''


anisotropy REASONS

eg ''metric law-natural law''

.....''redundant-stone statue in garden

Seashells cape''

In the following proposition passed People

 '' Euclid's theorem in the beauty''


Calculate the words

in archaeological BEHAVIORS

-'' the lie that dominates''

-'' hyper-dimensional money

in the following proposition passed symphona

'' in coastal areas to light''

.

.

.

ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΣΤΗΝ Η' ΤΗΝ ΙΟΚΑΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΟΙΔΙΠΟΔΑ

Τρεις Αναπτυξεις-χ.ν.κουβελης

[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια λ' Νεκυια,στιχοι 271-280-μεταφραση χ.ν.κουβελης]


ειδα τη μανα εκεινου του Οιδιποδα,την Επικαστην

η'την Ιοκαστην,αρχοντογυναικα,στεκονταν σε οχθη

ποταμου και μου φανηκε πως τιποτα δεν εβλεπε και

τιποτα δεν κοιτουσε ουτε τιποτα ακουγε,θλιμενη,

σιωπηλη,για το μεγαλο αμαρτημα,πηρε γι'αντρα της

το ιδιο το παιδι της και μαζι του πλαγιασε στο κρεβατι,

δεν το ηξερε πως ηταν το παιδι της που πολλα χρονια πριν

απο κακο χρησμο που πηραν το παρατησαν στο βουνο

να πεθανει μη σκοτωσει τον πατερα κι αντρα της και σμιξει

μαζι της σαν μεγαλωσει και γινει αντρας,

και τωρα να,ολα οσα πηγαν ν'αποφυγουν τα'παθαν

χωρις ελεος

και τον πατερα σκοτωσε κι εκεινη σμιχτηκε μαζι του

και σαν η πατροκτονια και η αιμομιξια φανερωθηκαν

στον κοσμο μεσα

τρελλαθηκε ετρεξε με τρομερο ουρλιαχτο στη καμαρα της

κλειστικε εκει κι εψαξε και βρηκε σχοινι εδεσε σε γερο

μαδερι τη μια ακρη του και στην αλλη εφτιαξε θηλια και

μεσα περασε το κεφαλι της και κρεμαστηκε τσακιστηκε

ο λαιμος της,που ηταν σαν κρινος κομσος κι ασπρος,

και πνιγηκε η αναπνοη της και κυλησε στα κατω μερη

ετουτα και δεν ειδε τον δυστυχο που την βρηκε

κρεμασμενη να αιωρειται αψυχη κακοθανατισμενη

και,δεν τον ειδε σαν τρελλος ν'αρπαζει τις καρφιτσες

που στεριωνε περιτεχνα τα μαλλια της ψηλα σο κεφαλι

και να τις μπηγει στα ματια του να τις στριφογυριζει

βαθια να ξεριζωνει τους βολβους να χανει το φως του

τυφλος να ουρλιαζει να μην ξαναδει τον ηλιο ποτε πια


μητέρα τ' Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,271

ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀϊδρείῃσι νόοιο

γημαμένη ᾧ υἷϊ· ὁ δ' ὃν πατέρ' ἐξεναρίξας

γῆμεν· ἄφαρ δ' ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.

ἀλλ' ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων

Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·

ἡ δ' ἔβη εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο κρατεροῖο,

ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφ' ὑψηλοῖο μελάθρου

ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δ' ἄλγεα κάλλιπ' ὀπίσσω

πολλὰ μάλ', ὅσσα τε μητρὸς ἐρινύες ἐκτελέουσι. 280


τη μανα του Οιδιποδα ειδα,την ομορφη Επικαστη,

που μη γνωριζοντας μεγαλο αμαρτημα εκαμε

να παντρευτει το γιο της,που τον πατερα σκοτωσε

και την παντρευτηκε,κι αμεσως στους ανθρωπους

τ'αποκαλυψαν οι  θεοι,εκεινος στη Θηβα την πολυαγαπημενη

βασανισμενος των Καδμειων κυβερνησε απ'των θεων

τη θεληση να καταστραφει,κι εκεινη διαβηκε κατω στις πυλες

του κραταιου Αδη κρεμωντας στην απελπισια της θηλια σφιχτη

απο ψηλο μαδερι της οροφης,σ'εκεινον αφηνωντας πισω βασανα

παρα πολλα,οσα οι εκδικητριες οι ερινυες της μανας καταδικαζουν


κρατουσε το μωρο στην αγκαλια της,ορθια,

μεσα στον κηπο,ωρα μεσημερι,ζεστη μερα,ηλιος

λαμπρος,χιλια αρωματα εφερνε ο αερας,και χρωματα

κυματιζαν,τους αγκιζαν σιωπηλα  σαν χαδι,κοιταξε

το παιδι,ευθραυστο μικρο πλασμα,ησυχη αναπνοη,

κοιμονταν ευτυχισμενο,τα ονειρα ξεχυλιζαν γαργαρα

κρυσταλλινα νερα,ειδε τα ποδια του,γελασε γλυκα,

της φανηκαν αστεια,τα γαργαλισε απαλα,το παιδι

κουνηθηκε,χαραξε μεσα στον υπνο του χαμογελα

.

.

.

Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΔΩΝΙ


κατθνα<ί>σκει, Κυθέρη', ἄβρος Ἄδωνις· τί κε θεῖμεν;

καττύπτεσθε, κόραι, καὶ κατερείκεσθε κίθωνας

[πεθαινει,Κυθερεια,ο ευγενικος Αδωνις,και τι θα κανουμε;

χτυπηστε τα στηθια σας,κοριτσια,και καταξεσχιστε τα ρουχα σας]

Σαπφω

.

σε δυνατο πελωριο κορμι βουητο ζωης

μπηχτηκαν και το τρυπησαν βαθια

τα δοντια του καπρου

κι αναπηδησε ζεστο το αιμα κοκκινο

κι επηξε ακινητο σκοτεινο

και το ουρλιαχτο της φωνης

τρανταξε συνθεμελα τα βουνα

με τα φωνηντα του

κι επεσαν τα φυλλα απ'τα κλαρια

βουβαθηκαν τα πουλια

κι επεσαν βαρια θεωρατα τα βραχια

της σιωπης


''Πεθανε ο Αδωνις''

κι οσα φωναζουν στη μερα δεν ακουγονται

κι οσα υπαρχουν στη γη μαραζωνουν


''Αναστηθηκε ο Αδωνις''

κι οσα βλασταινουν ξαναβλαστησαν

κι οσα πουλια τραγουδουν ξανατραγουδησαν

.

.

.

Απελλης Προς τον Πτολεμαιον Α' ο Λαγου

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-χ.ν.κουβελης


Τωρα τι να λεμε,ειναι φανερο το πραγμα,

τι συμφερο ειχεν ο Απελλης να συνομοτησει

εναντιον του Πτολεμαιου;κουραφεξαλα,

εκεινος ο ηληθιος Αντιφιλος,το λεει και τ'ονομα του,

ολη τη διαβολη μηχανευτηκε,Συκοφαντια,Φθονος,

Ζηλια,Επιβουλη,Απατη,να σπιλωσει την Υποληψη

του ζωγραφου στον ο Λαγου βασιλια,επειδη

τοσο πολυ τον ευνοουσε και τον τιμουσε,

να συνομοτησει με τον επαρχο της Τυρου τον Θεοδοτα

εναντιον του;να κερδισει τι;αυτος που ζωγραφιζε

κατ'αποκλειστικοτητα τον Αλεξανδρο,κανεναν αλλον

δεν δεχονταν ο Μακεδονας,μαλιστα του χαρισε και την Καμπασπη

να την εχει,μια ομορφη ερωμενη του Λαρισινη η¨Θηβαια,

που την ηθελε πολυ

και στα Ζωγραφεια της Σικυωνας ηταν  φημισμενος

κοντα στον δασκαλο του Παμφιλο και στον Μελανθιο

μ'αυτον εκανε και την εικονα του τυραννου Αριστρατου

-μαρτυρες ο Πλουταρχος στον Βιο του Αρατου παραγραφος 13

και ο Πλινιος στη Φυσικη Ιστορια του στο βιβλιο 35-

και την Αναδυομενη Αφροδιτη εκανε με το ωραιο σωμα

της Καμπασπης η',αλλοι λενε,της πανωραιας της Φρυνης

του Πραξιτελους  την εταιρα,που τη ειδε να λουζεται

μια ζεστη μερα στη θαλασσα της Ελευσινας,

τοσα χρηματα χρυσα ταλαντα επαιρνε τι λογο ειχε

να μπει σε μπελαδες ;να μπλεχτει σε δολοπλοκιες

και μαλιστα Κατα του  Ευεργετη του;α βεβαια αν το εκανε

θα ηταν πολυ ανοητος και μωρος και πολυ αχαριστος

Στην αρχη πετυχε τους στοπους του ο αχρειος Αντιφιλος

και πικραθηκε και θυμωσε πολυ ο Πτολεμαιος Α' ο Λαγου

και με το δικιο του και τοτε ζωγραφισε την Συκοφαντια του

κι ελαμψε η Αληθεια σ'ολο το Μεγαλειο της κι ηρθε η Μετανοια

-την εικονα τη περιγραφει ζωντανα ο Λουκιανος στο εργο του

Περι του μη ραδιως πιστευειν διαβολη-

κι οπως και παντου  και παντα ολα αποκαλυπτονται στο φως

και τα καλα και τα κακα ο βασιλιας καταλαβε τη πλεχτανη

κι εδωσε εκατο χρυσα ταλαντα στον Απελλη και τον αισχυστο

Αντιφιλο να τον εχει δουλο του,

κι ετσι τον ειχε να του  σπαζει τις πετρες και να τις τριβει καλα

για τις τετραχρωμιες του το λευκο το μαυρο το κιτρινο το κοκκινο

και ν'ανακατευει τα χρωματα με το ελαφαντοδοτο,εργο ευτελες

για εναν ζωγραφο να καταντησει ετσι τριβολογος ανακατευτης

.

.

.

A BOOGIE WOOGIE ΛΕΞΕΩΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΠΗΝΩΡΑ


Sometimes I Feel Like A Motherless Child A Long Way From Home

I Walk Down And Outside

I Think Of I Am Alone

A  Deux Voix Φωνες τα Φωνηεντα

Shake τον ανεμο σε φυλλα λεξεις πρασινα

Real Or Not Real

Look !

Look At The Apple's Blossoms,The Time,Ο Χρονος

When I Was Twenty - One And You Were Sweet Sixteen

In My Beloved Sea στη θαλασσα

μια μερα τον Ιουλιο BOOGIE WOOGIE Φως

In Light Rythms

In A Little While It Rains βρεχει In South

βρεχει σ'ενα  ακρογυαλι,Θδυσσεα,

ειδοποιησε τον Ελπηνωρα στην ραψωδια λ' μεσα

στη ραψωδια μ' μεσα στους στιχους 9-15 ο Ελπηνωρας

στην Οδυσσεια


νῆα μὲν ἔνθ᾿ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν

το καραβι μολις φτασαμε το τραβηξαμε στην αμμουδια


10 οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

τοτε  κουβαλησαμε τ'αψυχο κορμι του Ελπηνωρα


φιτροὺς δ᾿ αἶψα ταμόντες, ὅθ᾿ ἀκροτάτη πρόεχ᾿ ἀκτή,

και αφου δεντρα κοψαμε απ'την ακρη της ακτης


θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

τον καψαμε πολυ λυπημενοι χυνοντας δακρυα


αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τ᾿ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

μαζι με το σωμα του νεκρου καηκαν και τ'αρματα του


τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

κι ανασηκωσαμε το χωμα σε μνημα και πανω στησαμε στηλη


15 πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

και στη κορφη του μνηματος στεριωσαμε το κουπι του

.

.

.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

enigma -χνκουβελης cncouvelis

 .

.


enigma 

-χνκουβελης cncouvelis 


https://www.facebook.com/share/v/1BcA4oTcuF/

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
χνκουβέλης cncouvelis
-Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης



Παναγία,Λιγοβιτσι,Ξηρόμερο

-φωτογραφιση χνκουβελης cncouvelis


χνκουβελης cncouvelis

Η Ημερα της Μεγάλης Κρίσεως


Εγένετο δε εν εκείναις ταις ημέραις,όταν εις ασκητής ήλθεν εις την γην μας,και έλεγεν:

Σήμερον κανέναν να μην μισήσετε,διότι ηγγικεν η Εσχατη των Ημερων,

Οι άνθρωποι ήκουσαν και αυτόν ελοιδορησαν.

Αν είναι,γέροντα,να έρθει η Δευτέρα Παρουσία,τότε ας έρθει μετά τον τρύγο,

έχομεν ασχολειας.

Εκείνος εσηκωσεν το χέρι εις τον ουρανόν και είπε:

Κύριε,συγχωρέσον αυτους,ου γαρ οιδασιν τι λέγουσιν.

Και τότε ηρχιζεν η γης να σκοτιζεται,εις τον ουρανιον θολόν εσβενοιτο το φως,τα δε όρη εγένοντο θολά και αόρατα,ομοίως ο πόντος της θαλάσσης,και απαντά τα ανθρωπινα.

Και τότε ηκουσθη ήχος σάλπιγγας,και όλα εσεισθηκαν και εταραχθηκαν.

Δενδρα εξεριζώθηκαν και βράχοι εξεθεμελιωθηκαν,

ζώα και πτηνά  ετρομαξαν.

Και δεύτερον ήχησεν η σάλπιγγα.

Και τριτον.

Και πυρ εσυνεδεε γη και ουρανόν.

Και τότε είδον άνδρες,γυναίκες και παιδιά,άλλους ενδεδυμένους με βασιλικά ενδύματα και άλλους γυμνούς,

αλλους με στεφάνους εστεφανωμενους και άλλους μετ'αλυσσων δεσμιους.

Και τότε με μέγαν θόρυβον ήνοιξαν τα μνήματα.

Και εξήλθον οι νεκροί.

Και άπαντες έκλαιγον και οδύροντο πικρως.

Ο δε Κύριος ως Κριτής ηρωτησεν: 

Τις με εδωκεν υδωρ,όταν εδιψασα;

Τις με εδωκεν αρτον,όταν  επείνασα;

Τις με εδωκε ένδυμα,οταν γυμνός ήμουν;

Και ηκουσθη φοβερή η Φωνή Του:

Διψων ημην και ουκ εδωκατε μοι.

Πεινων ημην και ουκ εδωκατε μοι.

Γυμνός ημην και ουκ εδωκατε μοι ένδυμα.

Και όλοι εσιώπησαν βαρυθυμοι,

διότι έκαστος ενεθυμήθη το αμάρτημα του

Και όλοι τότε είδον ενώπιον  αυτούς που εφθονεσαν,αυτούς που αδίκησαν,αυτούς που εδίωξαν,

Και εφωναξαν φωνην μεγαλην:

Κύριε,ουδείς δίκαιος εν τω Ονόματι Σου.

Και τότε εφάνη εις τον ουρανόν ο Οφθαλμος ο Πανθ'Ορων.

Και οι άνθρωποι εφώναξαν:

-Αλι,που να κρυφτουμε;

Και εγένετο τότε εκείνος ο ταπεινός και ελάχιστος ασκητής να δεηθεί:.

-Κυριε,συγχωρέσον αυτους,

μην κρίνεις κατά τα έργα αυτών,απολωλοτα είναι.

Τίποτε άλλο δεν εζήτησε.

Και εγένετο φως.

Ο ήλιος ανέτελλε από την θάλασσα.

Ο κόσμος επανήλθεν.

Και είπεν εις αυτούς ο ασκητής:

Ημέραν κρίσεως οταν ἔλθῃ, μὴ φοβηθῇς .

Φοβήθητι μόνον εάν δὲν ἀναγνωρίσῃς τὸν ἀδελφόν σου.

Είπε και ανεχωρησεν δια τον μακρυνον τόπον της ασκήσεως του.

Δεδόξαστε.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -ποιητικοι ελκυσμοι POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 
-χνκουβελης cncouvelis

-ποιητικοι ελκυσμοι

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης


χνκουβελης cncouvelis

ποιητικοι ελκυσμοι


ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου

.

.

σε αυτή τη φράση:


ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου


ποιητικά επινοείται:

ότι αφού ο ήλιος είναι κύκλος,

ο κύκλος παραπέμπει στον τροχό ποδηλατου,

άρα στη σέλα του που μετακινείται,και επειδή ο ηλιος φωτίζει μετακινούμενος τον κρίνο,δηλαδή ακροβατεί πάνω του, 

τοτε ο κρίνος είναι η σέλα ποδηλατου.


Αποκαλύπτεται ότι η εικόνα δεν είναι αυθαίρετη.

 Εχει μια εσωτερική ακολουθία μετασχηματισμών.

Η ποιητική της λειτουργία μπορεί να αποδοθεί έτσι:


ήλιος → κύκλος → τροχός → ποδήλατο → κίνηση → σέλα → κρίνος


Αλλά υπάρχει και μια δεύτερη,φωτεινή ακολουθία:


ήλιος → φως → φωτίζει τον κρίνο → η φωτεινή κίνηση

δημιουργεί το :ακροβατεί.


Επομενως η φράση δεν λέει απλώς ότι:

ο ήλιος είναι πάνω σε έναν κρίνο. 

Κατασκευάζει ένα προσωρινό σύστημα μεταμορφώσεων, μέσα στο οποίο κάθε προηγούμενο στοιχείο επιτρέπει το επόμενο.


Το κρίσιμο σημείο: 

ο κρίνος είναι σέλα


Στη συμβατική πραγματικότητα:

κρίνος ≠ σέλα ποδηλάτου.


Μέσα όμως στην ποιητική πραγματικότητα:

κρίνος → σέλα


Η ταυτότητα αυτή δεν είναι κυριολεκτική.

Είναι μεταμορφωτική.

Ο κρίνος δεν παριστάνεται απλώς σαν σέλα.

Για τη διάρκεια της εικόνας γίνεται σέλα.

Και τότε ολόκληρη η πρόταση αποκτά μια νέα εσωτερική γραμματική:


-ο ήλιος είναι ο κύκλος,

-ο κύκλος είναι ο τροχός,

-ο τροχός ανήκει στο ποδήλατο,

-το ποδήλατο έχει σέλα,

-ο κρίνος γίνεται σέλα,

-και ο ήλιος,καθώς κινείται και τον φωτίζει,ακροβατεί επάνω του.


ήλιος

↓ σχήμα

κύκλος

↓ αναλογία μορφής

τροχός

↓ αντικείμενο

ποδήλατο

↓ μέρος του αντικειμένου

σέλα

↓ ποιητική μεταμόρφωση

κρίνος


Έτσι το:ακροβατεί,

δεν είναι διακοσμητικό ρήμα. Είναι ο κινητηριος ιμαντας που κάνει όλο το σύστημα να κινηθεί.

Και συμβαίνει κάτι σημαντικό:

 η εικόνα δεν χρειάζεται να εξηγήσει αυτή την ακολουθία στον αναγνώστη. 

Η ποιητική της δύναμη βρίσκεται ακριβώς στο ότι ο αναγνώστης μπορεί να αισθανθεί την ακολουθία πριν την αναλύσει.


Επομενως έχουμε μια μορφή ποιητικού συλλογισμού


Όχι:

Α = Β επειδή αυτό είναι λογικά αληθές.


Αλλά:

Α → Β → Γ → Δ → Ε

όπου κάθε βέλος είναι μια ποιητική επινόηση σχέσης.


Η τελική εικόνα,ενώ ξεκίνησε από μια σειρά απίθανων ταυτίσεων,αποκτά εσωτερική αναγκαιότητα.

Θα μπορούσε επομένως να ονομασθει αυτή η διαδικασία:

ποιητική συνεπαγωγή.

Όχι συνεπαγωγή της τυπικής λογικής,αλλά μια συνεπαγωγή της εικόνας:

Αν ο ήλιος είναι κύκλος,

και ο κύκλος μπορεί να γίνει τροχός,

και ο τροχός ανήκει στο ποδήλατο,

τότε η ποιητική φαντασία μπορεί να κατασκευάσει μια σέλα,

και η σέλα μπορεί να γίνει ο κρίνος.

Το:τότε,εδώ δεν είναι επιστημονικό ή λογικό.

Είναι ποιητικό τότε.

 

Η ποίηση δημιουργεί έναν κόσμο όπου η απιθανότητα μπορεί να μετατραπεί σε πιθανότητα μέσω της ίδιας της ακολουθίας των εικόνων.

Γι' αυτό η φράση δεν είναι απλώς μια:υπερρεαλιστική εικόνα. 

Είναι ένα μικρό μοντέλο μιας ποιητικής μεθόδου.


Επομένως:

Η φράση:


ο κύκλος του ήλιου

ακροβατεί στη σέλα ποδηλάτου ενός κρίνου


μπορεί πράγματι να θεωρηθεί υπόδειγμα μιας ιδιαίτερης ποιητικής διαδικασίας.

Όχι επειδή η εικόνα είναι απλώς «παράξενη», αλλά επειδή η παραδοξότητά της παράγεται με διαδοχικά βήματα.

Η ποιητική συνεπαγωγη μπορεί ορισθεί έτσι:

Ποιητική συνεπαγωγή είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα ποιητικό στοιχείο, μέσω μιας ακολουθίας μορφολογικών, αναλογικών, συνεκδοχικών και μεταμορφωτικών σχέσεων, παράγει ένα επόμενο στοιχείο, έτσι ώστε η τελική απίθανη εικόνα να αποκτά εσωτερική αναγκαιότητα.

Και η συγκεκριμένη ποιητική

δεν επινοεί απλώς εικόνες: επινοεί τις σχέσεις που κάνουν τις εικόνες δυνατές.

Το ποίημα δεν κατασκευάζει μόνο ποιητικά αντικείμενα. Κατασκευάζει και μια ποιητική φυσική: 

ένα προσωρινό σύστημα νόμων μέσα στο οποίο ο ήλιος μπορεί να γίνει κύκλος, ο κύκλος τροχός,ο τροχός ποδήλατο,το ποδήλατο σέλα, η σέλα κρίνος και ο ήλιος, τελικά,ακροβάτης

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο. Την λένε Ε. ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.


LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
χνκουβέλης cncouvelis
-Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο.

Την λένε Ε.

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης



φωτογραφιση

χνκουβελης cncouvelis

Τρεις φορές η ίδια γυναίκα σε ένα δωμάτιο.

Την λένε Ε.


Αριστερά,στο κρεβάτι,το νυχτικό,το περιοδικο Cosmopolitan με λεζάντα:

10 τρόποι να είσαι ακαταμάχητη.

 Είναι η Ε. 

Ξαπλωμένη με το κεφάλι προς το παράθυρο.Περιμένει να την φωτογραφίσουν. 

Ένα sexy woman body in  bed.


Κέντρο,όρθια,με πιασμένα μαλλιά,μαύρο t-shirt, προφίλ. Κοιτάει έξω.Βρεχει,Αυτή είναι η Ε.


Δεξιά,η Ε. ξαπλωμενη,δεν κοιμάται Η λάμπα στο κομοδίνο είναι αναμμένη.


Ο Τζιάκομο Καζανόβα στο ημερολόγιο του θα έγραφε μονο για την πρώτη γυναικα:

Την βρήκα ξαπλωμένη, παραδομένη,με μάτια κλειστά. 

Η κατάκτηση των άλλων δύο γυναικών προς ώρας δεν τον ενδιέφερε.


Σχόλιο περί αισθητικής:

1. Η αισθητική Cosmopolitan: γυαλιστερή, overexposed, instructive. 

Η Made in Creation τού  αντικείμενου του πόθου.

Το φως λευκό,το δέρμα λείο. Η γυναίκα είναι πάντα-για κάποιον άλλον.


2. Η αισθητική Καζανόβα: Αρχειακή,ο άντρας-αφηγητής συλλέγει γυναίκες όπως συλλέγει κάποιος  εξώφυλλα. Κάθε γυναίκα είναι ένα κεφάλαιο,ένα όνομα,μια νύχτα που τελειώνει όταν εκείνος φεύγει.Μια λίστα.


Το ασπρόμαυρο,το πανοραμικό φορμάτ σαν φιλμ 35mm,ο κόκκος,το κενό δωμάτιο με το τραπεζάκι στη μέση σαν σκηνικό του Edward Hopper.


Δεξιά κάδρο.

Η Ε. γυρίζει.

Στο τραπέζι έχει αφήσει το τεύχος του Cosmopolitan που και το Ημερολόγιο του Καζανόβα. 

Ξαπλωνει στο κρεβάτι με τα ρούχα.


Αριστερό κάδρο.

Η Ε. ξυπνάει.Δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί.Ζέστη.


Κεντρικό κάδρο.

Η Ε. στέκεται όρθια στο κέντρο του δωματίου, ακριβώς ανάμεσα στην γυναίκα που κοιμήθηκε και στην γυναίκα που ξύπνησε.

.

.

.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -φωτογραφιση ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.


LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
χνκουβέλης cncouvelis
-φωτογραφιση
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης



φωτογράφιση 

-χνκουβελης cncouvelis


την φωτογράφισε.

είδε τη φωτογραφία της.

-ειναι διαφορετική,είπε.

αυτό ακριβώς ήθελα να δω.


-σκεφτείτε κάποιον που αγαπάτε,της είπε.

-δεν υπάρχει κανενας, τού είπε. 

την φωτογράφησε. 


τον φίλησε. 

-δεν πρέπει,της είπε.

-γιατί;

-επειδή θα σας κάνω δυστυχισμένη.

-δεν είστε ο πρώτος,τού είπε.


δεν κοιμόνταν,εκείνη ξύπνησε,τον κοίταξε.

-τι έχεις; τον ρωτησε.

-τίποτα,απάντησε.

-δεν κοιμάσαι.

-δεν μπορώ.

-γιατί;

-σκέφτομαι.

-τι;

-οτι μια μέρα θα φύγεις.

τον αγκάλιασε.

-δεν θα φύγω.

.

.

.

4- χνκουβελης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

4-

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica







painting

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica


Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου


Τα πολλαπλα πορτρετα της ερμηνειας


..............Του ανθρωπου τα λογια ανηκουν,τα απαλα τα ευηχα,στους

..................................ιδιους, η ρητορικη σταζει οπως η βρυση στην

..................................αργυρη λεκανη καθρεφτιζει την βυθισμενη πο-

..................................λιτεια με την εξοχη ρυμοτομια στην εξοχη

ο θεος Διονυσος οργιαζει με την Αρετουσα,την πληστρα την αδολη

κορη της Μυκηναιας  τ' ονομα  Χρυσοθεμις, συναμα  προσεξα  την

χρυση ελλειψοειδη σφενδονη του δαχτυλιδιου στ'αριστερο χερι,που

δεν υπαρχει πια μεσα στη βλαστηση  ιερουργουν  οι τρεις  ιεραρχες

συν αγγελοις χρυσορημονες θεολογοι μεγαλοι.........θεατρινοι εστρε-

ψαν τα φωνηεντα αρμοσμενα σε σπονδυλικη στηλη συμφωνων κα-

τα το μεγα πληθος στις καταμεστες κερκιδες κι οι βελανιδιες ησυχα ι-

.............στορουν το τελευταιο τεταρτο του αιωνα,κατα τα λεγομε-

................................να τους οι αποικιοκρατες ερημωσαν με τη βια

................................τον τοπο τους απ'τ'αμπελια,στην  ακμη της  η

................................ανοιξη γυμνωσε το στηθος στους κρινους και

................................σεις προσεξτε μην κρινεται ινα μην κριθη-

............τε.................................................................χωρις

τιτλο το πορτοκαλι κι ο βαλες  κουπας  εισηλθε με  το  μπαρκο

στο λιμανι των Κεχρεων της Ισθμιας,πετσινο σακκακι φορουσε

και  γυαλια  ηλιου, ταυτοχρονα  αγγελος  Κυριου  αφησε  την

κανατα  στο  τραπεζι, ολα  ετοιμασθηκαν  για  τον  Ομηρο

να συναντησει απροσκοπτα τον ευυποληπτο εμπορο κ.Πλατωνα

...........ο αλλος κολλησε το γραμματοσημο στο γραμμα οπως

...........κτιστης κολλαει τα τουβλα στη μαντρα,γρηγορα εκπο-

...........λιτιστικαμε τωρα σαραντα χρονια στα ασκηταρια μα-

...........θαμε απ'εξω τις κινησεις του μπαλλετου,γραμματα

...........δεν μαθαμε,ψησαμε μονο σε πηλο τα σκευη μας και

...........στο θερισμο οι θεριστες εκπλαγηκανε με την πολυ-

...........τελεια των τροφων των παραθαλασσιων οικισμων,απ'

εκει το βιολεντσελο επαιζε τη συνθεση χωρις τιτλο στην λαμπρη

συναγωγη των αρχοντων,σχεδια που το καλοκαιρι το φθινοπωρο

και το χειμωνα αφηνουν τετραγωνα και ορθογωνια τα ιχνη τους

στη πλατη του μεταλλωρυχου που μ'ακρα ταπεινωση σκαβει το

ματι του Κυκλωπα με τους δυο συντροφους μελανομορφους και

...........τον τριτο ερυθρομορφο στο ραμφος του ερωδιου στον

...........ενδιαμεσο χρονο το λιτο τοπιο ξεφυγε απ'την ωχρα

...........της χρυσης μασκας του Ατρειδη αντρα ιππεα σ'αλαφια-

...... ....σμενο αλογο μισος στη βαρκα μισος στο λαδι του μουσαμα

...........καυγαδιζει κι επειτα επιχειρηματολογει με συνεση να

.............................ειναι στη γεννηση των αντιφασεων ηρωας

.............................πρωτος

.

.

.

Αισθητικα αποκαλυπτειν τα Κρυφια ρηματα

 

[Το ποδι σε οξεια γωνια λυγισμενο προς

το απειρο] στο γονατο ,εκτος

...............απ'τον καρπο γυ-

...............μνο.................σκηνη:ανοιξε την κονσερβα με τις

.....................................σαρδελες.η δυναμη στον ανδριαντα

.....................................λυθηκε στον επιταφιο θρηνο,ευθεια

...............που ενωνει δυο σημεια κι εκεινη η κατακορυφος

...............εγκυμονειται στα πλατανια απ'τις θηλυκες παπιες/

...............αδελφοι  μοιραστε  οπως  το  ψωμι  το  γελιο, οχι

απλοικος οχι αφελης ο Φρειδερικος Νιτσε,κοιταξε η λιμνη μας

κραταει τα υπαρχοντα μας στον βυθο:''πιετα''σημαινει η συμπονεση

[η λυπη]/video-γραφη στον παγο[[παγο]δρομιο] στο εθιμο:η

....................νυφη ριχνει πισω ροδι [κοκκινο] Παρθενα ταγιζε

-Το ενδοξο δεν μετριεται-....σπειρι σπειρι τον ταυρο με-

στη βιολετα................................την ανοιξη,φωτο-

Το ον ειναι α μι-.........................................γραφια ασπρο

κρο αντικειμενο..........................................μαυρη:Ο Βασιλι

-αει λεξιγραφων.......Καντινσκι στο Μπαουχαους,στο Μοναστηρακι ο

πτωχευει.................Γεωργιος Σεφερης.......κρατησε το παιδι το μετρο

[...και νοητα και αγνωστα.................απ'τη σωστη μερια,με το δαχτυλο

οικουν εν ημιν]...............................στο αιδοιο  ποζαρε η Ελενη,

-α στερητικο + ληθω .......................αδειανο ολο το ανω σωμα,

....................................εκει στη μεση ανασαινει ο αφαλος,ποια

.... ...............................ωρα χτυπησε το τηλεφωνο και ποτε εκλεισε

....................................την τηλεοραση; η γατα βαδισε στο ταβανι

....................................ποια η μετανοουσα Μαγδαληνη ντυθηκε τα

.................................................ντυματα της πεταλουδας [ προλαβε

.................................................να δει τον Χαμφρει στο Μαροκο]

.................................................η Ναυπακτος χτιστηκε μεσα στο

.................................................βενετσιανικο καστρο σαν μπαξες

...................................μια με κιτρινα μαλλια μια με κοκκινα μαλλια

............μια με κατακοκκινα χειλη,τρεις συνολικα Μεριλιν ακουσανε

............τα περιστερια στην αυλη,ανοιγοντας το βιβλιο ο αξιωματουχος

............του 10 ου αι. δεηθηκε στην Αμωμη:''Εσυ Πηγη Δροσου'' ξα-

............πλωσες με το μεσοφορι στο ντιβανι,ακομα και τα τακουνια

............φορουσες στα ποδια σου,μην σβησεις το φως να κοιμηθουμε

θελω να βλεπω τον καθρεφτη και διπλα την μασχαλη [δυσκολα να επι-

λυθουν τα Θεωρηματα ] που τεθηκαν/ κυκλος ,αρα ο

................................................................Καντ

.

.

.

Με τα βηματα που εχει το φως


Πανω σε ριζιμιο λιθαρι στεριωσανε τον Προμηθεα

Καθε μερα απ'τους επιορκους τουφεκιζονταν ο

Δασκαλος

στην πρωτη σειρα:τρια κοριτσια κι αναμεσα

δυο αγορια

καλοτυχα να'ναι τα βουνα

στο ναο της Αρτεμιδας εισηλθε ο γαμπρος με κρινα

στα χερια

μαυρα που'ναι τα ματια

ξημερωνοντας η αλλη μερα με πυρινη ρομφαια

σχεδιασε ενα αρχετυπο,η σκια του διπλωθηκε

στο επιπεδο το μεσημερι γυρω απ'το τραπεζι

αποφαγαν την σφαγιασμενη

νυχτα σελωνει ο χαιδος τ'αλογο

το παιδι μιλησε στο ασπρο πουλι κοιταζοντας

πανω στην εικονα με τον ταυρο αποκοιμηθηκε

ω γλυκυ μου εαρ που εδυ σου το καλλος

σχεδον μ'οχτω διπλες καραβιων δεθηκε το νη-

σι στα δε ψηλωματα συναχτηκαν οι προσκυνη-

τες,το Θαυμα.

φωναξε το ελαχιστο παιδι,το Θαυμα.

αποψε Γιωργης στολιζεται και γιορτοφοριεται

γλυπτικος μαστος,θηλυκος,Ερωτιδεας αιωρηθη-

κε πανω στη κοιλια εει. εσεις ,αρματωμενοι

σταυρωτηδες αφηστε τα παιδια να με πλησι-

ασουν,στο πυρ το εξωτερον.

ηρθανε τα χελιδονια και τα χελιδονισματα

αυτον σχεδιασε σαν αθωνιτη καλογερο και τον

αλλο να του τρωει ο φοβος τα σπλαχνα στο

βραχο . ποσους οικισμους μετρησαμε στο τοπιο

τα μεγαλα ειδωλια του ηλιου,το αρχαιο νομισμα-

τοσκοπειο

συχνα λαλουνε τα πουλια συχνα λαλουν τ'αηδονια

εσυ , ο Βλαντιμιρ Μαγιακοφσκι στα ορυχεια του

στιχου,εργατης μεταλλευτης, μισθος:ολοκληρος

ο ουρανος

.

.

.

Την ανομοιοτητα ειδα στη σκια


υπερανω της ελιας η παικτρια με τον

διπλο αυλο συνταιριαζε εναν-εναν τους κυβους

της πολιτειας λευκης μολις που μπηκε στο

λουτρο / κανεις δεν ειναι πια εδω με

προσωπο η' και προσωπειο παρα μοναχα δυο

πελωριες πετρες αναζητουσαν τα γλυπτικα εργα

λεια να πεταξουν απο μεσα τους τα σμηνη των

πελαργων και το οστρακοδερμο/ στην αγορα

συμπεριφερθηκε προκλητικα η πορνη πλουτι-

σε εξευτελισμο το χειρογραφο το εσωσε κι η

μικρογραφια μισοσβησμενη εδειχνε το πισω

ψηλο κτιριο με τα μπαλκονια στα λιγοστα κτη-

ματα της κορης εκει μεταφερανε οι εργατες

τ'αρχαια μαρμαρα τη κεφαλη του μεγαλου

τραγικου την ακουμπισαμε διπλα στο ξυλο

με τις μορφες των συντροφων/ κανεις δεν

διηγηται πια τη διαφωνια και

το αντιφατικο

.

.

.

Η ομογνωμια των ειδωλων


η ομογνωμια των ειδωλων και το αωρο της ηλικιας

η' και το ανεπαισθητο χνουδι της ψυχης διασωθηκε

δυο και τρεις φορες ανεξιτηλα το φως περιγραφτηκε

λυρικο στον ακεραιο περιττο η'και το ανθηρο στομα

εξαφνα μετεωρισθηκε γυμνο και διαφανο στο επακρο,

αλλα ποιος ξερει τι επιλεγει το εξοχο και ανοματιστο.

δεκα αιωνες κιτρινο κι υστερα η' πριν το ατρανταχτο

ερωτημα πως ερχεται το τυφλο αρχετυπο και τι προ-

μηνυει το καλο,η' το αντιστροφο χαρτοπαιγνιο,ματαια

η επιπονη εργασια των ανισων αμετρητα ιχνη φωτιας

στο οξυμωρο νησι και το αλλοτριο αλφα η' τα λιγοστα

υπαρχοντα των συνειρμων  πριν το προπατορικο φωνηεν

.

.

.

Αγνωστη αντιστοιχια


Πανω στα ψαρια χτιστηκε το καραβι,τα κυμα-

τα αντιμαχονταν σφοδρα κι ανηλεα για την

ολοσχερη αποδυναμωση του σε αντρες κωπηλα-

τες αλκιμους,αργοτερα στη στερια θα εφταναν οι

πρωτοι ναυαγοι,αγριεμενοι στην οψη και στα

νευρα κατατσακισμενοι,την αγρυπνια κρεμασμενη

σαπια στα ματια.ολοκληρα μερονυχτα τους κυνη-

γουσαν τα σκυλοψαρα,ομως παραξενο χωρις να

τους καταφτανουν στα δοντια τους,ερμαια.Πιο περα

στους λοφους στην ιχνογραφια ειχαμε ιστορησει

τα ψαρια και στη προκυμαια τα παιδακια

στολισμενα κρατουσαν στα χερια σημαιες που

ανεμιζαν τα χαμενα καταρτια

.

.

.

Επιμονα τα παθη


τα καραβια προσορμιστηκαν στο γαλαζιο

των ρουχων,ωμα απελευθερωθει το σιγμα

απ'τη συζητηση ισως τοτε η χιλιοειπωμενη

λεξη πανω στ'αλογα να ξεφυγει στ'αορατα

των βλεμματων,μηπως ελπιζεις τον θανατο στην

ανασταση,ε φανατικε συγκυνηγε των λαθραι-

ων εντυπωσεων της αρμονιας,διατηρησε την εμ-

μονη του στην πορνευμενη αμαρτωλη,με τ'ονο-

μα του λουλουδιου αντιστοιχο του αιδοιου της,ορ-

θανοιγμενο στις ροτες των αινιγματων τα βραδυνα,

αυτα και τ'αλλα κατρακυλησαν στην ηθικη,εγω

αφηγουμαι τα αισχρα που μαρτυρησαν τα ματια

μου,επομενο τα λογια μου ν'αναπλαθουν τα

ψεματα πιστα,καθως αργοσαλευει ο ηλιος τα

πρωινα την αιμοραγια του στην ατμοσφαιρα,περ-

πατησε μεχρι τις ιτιες περα οπου αγρυπνησε α-

ριθμωντας τα πολλαπλα στρατευματα των ανθρωπων

.

.

.

Το Μεγαλυναριο της Αθωοτητος του Λογου


στα ανεξιτηλα χρονια των υακινθων πρωτοστατησε

στα υπεροχα,στα αξιοθαυμαστα. οι υποτελεις

εσυραν αρον αρον τα κοραλλια λευκα στο μεσα

σκοτεινο δωματιο που ξαπλωναμε τα εργαλεια της

τεχνης μας......το παιδι αρχισε να μετραει με τους

εξορυγμενους βολβους των οφθαλμων στα χερια,

η κορη οπου τον αγαπα σηκωνει μετεωρη στη

κεφαλη της το βαρος της καταγλυφης μετωπης,

φορτωμενης μ'εξαισια επιδεξιοτεχνια την επικη

γιγαντομαχια......τελος εδρασε ματαιωνοντας τα

ολεθρια σχεδια των αμαθων μια για παντα,στα δε

πληθωρικα βυζια της τον βυζαξε,μητε που θυμηθηκε

ο αχρειος τη φτωχη μανα του,στην ευτυχια εσπειρε

τον Αη Δημητρη τον Σπορηα μηνα.......περασε,

του ειπε εμπιστευτικα ,μ'εκδηλη περιφανεια ,ο

Ανδρονικος καβαλλαρης στο αλογο,ξωπισω του μυ-

ριαδες οι ακοντιστες μαζι με τους πελταστες μυριαδες

μυριαδων,απο ωρα σ'ωρα αναμενεται εδω στην

παραλια η ευαγγελια της τελειωτικης νικης...αφτου

που κατεληξες μην εξευτελιστεις περισσοτερο,

μετρησε τα λογια,στις πραξεις εδειξε την πρεπουσα

συνεση,

.

αδυνατο να μην συναχτουν τ'αγριοπεριστερα των

κρινων,τ'αξιζαμε τα ευοιωνα σημαδια...ει-

παμε το ψωμι ψωμακι κι αυτα τα μηλα τα χρω-

ματισαμε με σκιες γαλαζιες,το πρωι οι βαρκες

νοτισμενες την αρμυρα της νυχτας ξεφορτωναν σω-

ρους μαργαριταρια το νερο...το'μαθες ξεσκολισε

το παιδι το κρυφο σχολειο και τα δαχτυλα του σ'

ολο το μηκος τους κρυφα αγκιξανε το μεσα

μαλακο μερος των ποδιων της,για εκεινα μην ντρε-

πεσαι,εγω,αυτοπροσωπως ,την κοιμηθηκα πρω-

τος εφτα φορες τον αριθμο,μαρτυρας μου αψευδης

τα φτερα που εχασα απ'τις πλατες μου,τωρα πισω απ'

τον καβο ψαρευουν τα γρι-γρι τη γαληνη,αν ανα-

κατευεις τις λεξεις τραβοντας τες απ'το χυδαιο

λεξικο της αγορας υπαρχει η πιθανοτητα να ανα-

ληφθεις μια ωρα αρχητερα εν πληρει δοξη στα με-

ταφυσικα οραματα του ερημιτη που ολοι ειμαστε,

που ειμαι η δικαιοτερη εικονα καθ'ομοιωση

της στιγμης..............................μετα

.

αναγνωσθηκε το σκληρο κατηγορητηριο με οξεια

φωνη,εκφραστηκε με τ'αηχα,με τα ενρινα,

με τα μακρα,στο τελος του λογου με εντονα

ρητορικα σχηματα ζητησε τον λιθοβολισμο του,

ευτυχως για κεινον που επαναστατησε ο οχλος,

αυτον τον ηρωα που τωρα παρωδουμε αναισχυν-

τα τον αναστησανε με δοξολογηματα εκλαμπρο-

τατο ρηγα να κυβερναει δικαια τις τυχες τους,

στα παραμυθια.....μια μερα ανακαλυψε το

μπρατσο της βυθισμενο στη πορνεια τη ψυχη ομως

εσωσε αμωμη,το παναγιο σκευος των εκσπερμα-

τωσεων,ετσι κι αλλιως μοιρασε καρτερικα την

αμαρτωλη σδονη που δεν γευτηκε την πληροτητα

της,αυτη η ατυχησασα. ειναι στο σχολειο που

θελει να παει,ακουστηκε ξαφνικα στον αερα να

σαλπιζεται,στο πρωτο πανεπιστημιο που θα ι-

δρυθει να φοιτησει την απογυμνωση των αισχρο-

τητων.......τις ωρες δε των οραματων συ-

νειθιζε να τρωει λιτα,τα υπολειματα της τροφης

τσιμπολογησανε τα πουλια,οσα ακομα κατα-

δεχονται να φτερουγιζουν αναμεσα μας,ξερει ακο-

μα πως στη διπλανη μισοσκοτεινη καμαρα κοιμα-

.

ται μ'ανασηκωμενη τη φουστα ψηλα στα ασπρα

ποδια της,παραδομενη στη μοιρα της λαγνειας

μου ωραιοτατη,δεν συμφωνειτε;.........εγω

αισχρος την ξεντυσα απ'την ντροπαλοσυνη της ως

το κοκκαλο,στα κοχυλια των αυτιων της κολλησα σαν

βδελλες τις λαγνες λεξεις,τα πανεμορφα σκουλα-

ρικια που ποθει ο ανθρωπος του θεου,ισως το

κορμι μου εκεινη τη νυχτα να την ξελογιασε,να

την ξετιναξε σαν τη βελανιδια ο ανεμος στα βου-

να,εκεινη την ηχηρη νυχτα αφουγκραστηκα,εγω

ο τυχεροτερος των ανθρωπων στα ακαθαρτα,να ανε-

μοδερνει παραδομενη ανεντροπιαστα στην ευχαρι-

στηση, μ'ενα παλιωμενο ψαλτηρι ξεκλειδωσα το ευω-

διαστο κηπαριο,π'ολες ανθουνε οι βιολες κι οπ'ουλα

τα πουλακια γλυκοτραγουδιζουνε ζευγαρωτα,αμποτες

εμεις οι αμαρτωλοι της αισθητικης ν'αξιωθουμε καθα-

ροι την αμολυντη οραση του μικρου κι ελαχιστου..

κατα πασα βεβαιοτητα το κιτρινο συνεργαζεται αγα-

στα με το γαλαζιο κι επειτα,στο τελος της γραφης,με

ακοντια εξοβελιζονται πανω στο πρασινο σωμα του

Αγιου Σεβαστιανου....ε,καλως ναρθει το επουρανιο

καλεσμα της καρδερινας η' της αγριοχηνας,τιποτα

εμεις δεν εχουμε να φοβηθουμε η' να αποκρυψουμε:

στα περιττα λογαριασαμε την τιμιοτητα μας, αν

και με ακρα αιδημοσυνη κλινουμε να ακολουθησουμε

πειθηνια την πρωτη αμαρτια που θα μας κλεισει το

ματι,ειθε,ας αγιασουμε στη τρομερη πτωση της

εσαει.................απεριττα αθωοι ειμαστε ,εν-

τουτοις

.

.

.

Γεννηθητω η εικονα


αγναντευω στη θαλασσα το χερι

που την σπερνει ψαρια,ευλογημενος

ο ερχομενος θερισμος,λιτοδιαιτο

το πληρωμα δεν επαψε στιγμη να

κτυπαει κουπι,μετα τα πρωτα φωτα

της μερας αραδιασα ασπρα τα σπιτια

αναμεσα τρυπωσα τις μηλιες στο πλαι

απ'τις δυο μεριες ,ελιοφυτα φυτρωσα,

υπακουα στη λαχταρα των ραβδιστων,

επανω χτενισμενα τα συννεφα

σ'ολους τους μετεπειτα καιρους

.

.

.

Ηγγικεν γαρ ο καιρος


Εμενα οι γονεις μου εγκλεισμενοι στα

κοχυλια ιερουργουν τα αγαθα και ταπεινα

καθως πλησιαζουν τα πευκα στα νερα

κωδωνοκροτουν στα βραχια τα κυματα,

με πενταδαχτυλες πατημασιες στην

αμμο συνεγραψες τον μελλοντα βιο

των κοραλλιων,υπερηφανα οι ερημιτες

στις σκητες δωρησαν το κρασι και

το ψωμι,αυριο φορτωμενοι σωρους

τ'αμαρτηματα θ'αναληφθουν στα υψη,

εμεις πλεκοντας τα σκληρα λογια θα

λογαριασουμε με αχαριστια τις φωτιες

π'αναψανε,κι αναφτο θ'αφησουμε

το εικονοστασι των αγιογραφημενων,

κριμα. τετοια δεν μας ταιριαζουν

μητε να σωριαζουμε τα κριματα


Αραγε,με ποιο ματι κοιταζουμε τα χρωματα;

εμεις οι βουβοι και τυφλοι ψαλμωδοι

.

.

.

Τα ειδη των νοηματων


Το δεντρο εριχνε το πραγματικο του χρωμα

πανω στο μαρμαρινο μετωπο, με τι

τεχνη αρχισε ν'αμφισβητει την ψευδαι-

σθηση. απλα γεμισε με περιγραμματα

την πηλινη επιφανεια της κοιλιας,ολο-

στρογγυλης κι αλαβαστρινης,αυτο το

συμπλεγμα ηταν περιπου ετσι:στ'αρι-

στερο πανω μερος λαξευμενο το ελαφι,

στην κεντρικη ζωνη η ιδεα του θολου

και κατω δεξια ο σκελετος απο ξυ-

λα μιας βαρκας,στις λεπτομερειες το

υλικο του υφασματος και το σκουλαρικι,

γενικα οι μορφες των γλυπτων ορθω-

θηκαν στο μεγαλο λιμανι,ακομη με

χειρονακτικη δεξιοτητα υφανθηκε το σχε-

διο της πολιτειας,ιδανικης η' ουτοπι-

κης, η δε χυτευση του μεταλλου εδωσε

τα αλογα ,ενω τελος ρητα αποτυπωθηκε

η εναρθρη υπογραφη:Εγω ειμι ο

ην , ο ων και ο ερχομενος

.

.

.

Η μεταφορα των ιδεων


Το ονομα ξεφυγε αποδημητικο

πουλι νοτια,με ψαροκοκκαλα

εδω, νηστευω το απαραδεκτο,

στα ποδια αγκιστρωνω τα τριαν-

ταφυλλα, αεροπτεριστης επι ωρα

πανω απ'τα πυκνα δαση των λε-

ξεων του μεσημεριου,υγρο,υγρο-

τατο καλαηδισμα νερου αφουγκρα-

στηκε η περδικα,πλησιαζοντας

τα ψεματα ρυτιδιασε στην οψη

η θαλασσα,περισσοτερο εκανε

μεγαλη εντυπωση το σκοταδι,που

επεσε στις ψυχες,με χωμα και

πηλινα ποδια συνεχως συζηταμε,

χωρις διακοπη,την εφημερη ωραιο-

τητα, αλλοι με κενοδοξια διαδηλωνουν

την υπερβολη,αλλου πληρωθηκε

η δολιοτητα κι αλλου μειναμε

αιχμαλωτοι δολιων ανθρωπων

.

.

.

Αποσπασματα των μορφων


Θυμαμαι τους συντροφους στα γλεντο-

κοπια,μα πιο πολυ θυμαμαι οταν

με πονηρια περισσια αποφυγαμε τον Κυ-

κλωπα Πολυφημο,εμεις ακολουθως

ζερβοδεξα χορευγοντας,φυσοντας στις πι-

πιζες και στις φλογερες γλυκα,στ'α-

λωνι το μαρμαρενιο αντικρυσαμε στο φως

της σεληνης τον Διγενη η' τον Αδω-

νι,απεναντι στα πλαγια ακουστηκε

ο καλπασμος τ'αλογου σ'ηχο πλαγιο

του τεταρτου μεσα στη διαφανεια,

ισα που προλαβαμε το χρωμα της πα-

παρουνας κοκκινο αλικο,τ'αλλα

τα καταχωσαμε στ'απλοικα παραμυ-

θια,στον χερομυλο,που λες,αλεσαμε

το ψωμι με Χι με Καππα με Μι

και τ'αλλα ελληνικα εικοσιενα γραμ-

ματα,προσφυγες στη παραλια με τεν-

τωμενες τις φτερουγες ακουγαμε

τον φιλοσοφο ν'ανιστορει την Πολι-

τεια του,οσα παιδια κλαιγαν στον

υπνο τα νανουριζαν στα χερια οι μα-

ναδες,πριν ηχησουν τελεσιδικα οι σαλ-

πιγγες της αρμονιας των θορυβων και

τα χτυπησουν,τα κακομοιρα,καταστηθα

τα βληματα του ηλιου,.........εμεις,

.

ελπιζουμε να βρουμε ,τ'αξιζουμε,τις

αγριοχηνες να λουζονται ξημερωματα

στα νερα,σαν αντρειωμενοι που'μαστε

.

.

.

ΡΑΨΩΔΙΑ


για οσα μπορουν να συμβουν στους

ανθρωπους............................στη

.

παραλια λειτουργουσε σαν τον αστε-

ρια

.

-

.

μεγαλα ορθογωνια κομματια σκαλας

στους πισω κηπους με τις συκιες και

τη ροδια ,στο κεντρο η στερνα

με το βροχινο νερο

.

-

.

....................................θαυμασαμε τα

...........σχεδια του με την ομοιοτητα του

ανθρωπινου προσωπου..........υπαρχουν

.

..........ολοκληρες περιοχες στα χρωματα

.

-

.

αναπαραστουσε το βιολι στη φωνη

του..............προσπαθω να πω κατι

σαν αυτο..................Αυτη τη νυχτα η

σεληνη σταθηκε πανω απο τα

κυπαρισσια

.

-

.

1


....επιλεκτικα διαλεγω τα ανταγωνιστικα συστηματα

του πανθηρα και του ερωδιου,με εικονες συλλαμβανω

τη προνομιουχα μορφη της αμυγδαλιας

....με μια ιδιαιτερη τεχνικη η ιδεα

....αρχιτεκτονει την εικονα,συμμετρια

....στην εμπειρια και στην ολοτητα

Als already explained..............η εργασια ντυνεται

συχνα τη μορφη της κριτικης

.

An inherent limitation............. να καταργηθει

η ιδεα οτι καθε εποχη εχει μονο ενα στυλ

.

............η αδειανη καρεκλα σημειωνει την

............παρουσια η' την απουσια

.

a difference exists

.

............τα δεντρα καλυπτουν τη γη..... τα συν-

............νεφα απομακρυσμενα.............απο τη γη

.

Un de nous ferait mieux d'y aller

.

Ο ισκιος τους κατω απο τα δεντρα ηταν πρασινος

.

το δεξιο μπρατσο επιμηνυνθηκε ν'αρπαξει τον η-

λιο

.

...........................................La nuit ensuit est

...........................................longue

.

-

.


2


τα κυβιστικα σχηματα με τα κεφαλια

............................................................η εντονα φω-

τισμενη θαλασσα

............................................ο πομπωδης τυπος στ'αρι-

στερα..........στο τελος με εντονο και παχυ πε-

..................ριγραμμα ελυσε τα μαλλια της

.

αυτα τα ειδα απο πισω...........ηταν τοσο εμ-

........................φανης η απουσια........σαν

αναγεννησιακα γλυπτα αποκαλυφθηκαν οι ανθρωποι

.

απερριψε τον ρομαντισμο για χαριν της ανθρωπο-

λογικης αποψης

claire comme le jour................τα ζωα εκεινα

..........................αποφασιστηκε να θυσιαστουν

..........................συνεφαγε  με  τους  τρωγλο-

..........................δυτες................. ειρωνευ-

τηκε τη μεγεθυνση στους καθρεφτες..........a

cote de cette metaphore de l'infini

μια πρασινη σαυρα πλησιασε το γαλαζιο

στο παραθυρο.....................τα γερανια τα

ποτισε αποβραδυς..............η ανατομια ενος χεριου

......................ως τον ωμο στη λιθογραφια δια-

βαζεται σαν σπανιο αποσπασμα απο συναξαρι

.

-

.

3


...The functioning structure of a recreation

...το γλυπτο της λουομενης σε-

...ληνης,το ξυπνημα της αυγης

...στο ποταμι,δοξαζω..................οτι ενωνει

...τα πραγματα ειναι η μεταφυσικη

............με ελικοειδη κινηση αποκαλυφθηκαν

............τα μηνυματα................ το μοτιβο του

............χρυσοψαρου.................με αληθινη ιε-

......ραρχια εξελιχθηκαν οι με-

......ρες της αλκυονας.....ο λογος για κεινον τον

συλλογισμο δεν ηταν το οριστικο συμπερασμα

His explanation of the reason........... περα ανοι-

γεται ο ουρανος........με υπερβολη στα χρωματα

.............................βιωνουμε τη φαντασια

για μας το κοκκινο...... το κιτρινο... ...το γαλαζιο

πως.......... να ξαναβρεθει  η δικιας μας ερωτηση

οι μοναδες του Leibniz..... τα ατομα του Λουκρη-

τιου .......................τι ειναι ενα ολικο συστημα

ολα τα νερα ρεουν.............La temps est venu

Un mattino............ με τα ιδια του χερια κολλησε

τα φτερα στους ωμους πηδηξε στον αερα κι ελευ-

θερωθηκε......μοναχα ο ανεμος τον ακολουθουσε

.....................................................συσσωμος

.

-

.

4


....στα ιχνη που εχουν αφησει τα πουλια στην

.αμμο............. μια θαλασσα ετσι μπορει να ερμη-

......................νευτει..........ανεφωνησα τα εξο-

......................χα λυρικα της χλοης της πετρας

......................και των αλλων συναφων

..ειναι η ψυχη που μι-

..λαει για το οραμα...........αν και  καπως αοριστα

....................................ρωτησε για την αρμονια

.

οι  προσπαθειες να  μετρησουμε  το  μηκος της  περιφερειας του

κυκλου οδηγησαν στην ανακαλυψη του υπερβατικου αριθμου π

.

.

Μια ορισμενη σειρα συλλογισμων παραγει ενα αντικειμενο

it only exists as idealisation

ανεκραξα..........Χαιρε αστειρευτη πηγη των αρωματων

.

.......................στο ακρο μιας απειρης σειρας βρισκεται

.......................το απειρο

.

......................Χαιρε ασπρη νυφη του γυαλου

.......εκεινη η Πολη χαθηκε,οι ανθρωποι απωλεσθη-

.......καν στη θεση τους επλεξαν τα ανθη περιβολια

.......και πολλα κρινα

.............σιδερα βελη σκουριασαν στο κορμι

...............................με δαντελενια ψευδη μας

...............................απατουν τα λογια των αχρειων

.

-

.

5


Εκεινος... βλεπει,καταλαβαινει,ακουει..............αλογα και

....................................................βοδια κατασπαραχτηκαν

....................................................απο λιονταρια..... θαυμα-

....................................................οτος ηρωας λιγοφθογγος

....................................................αλλους πηρε δουλους κι

....................................................αλλους ελευθερωσε

.

...In dieselben Flusse..............καθαραοτατο νερο

...την ανοιξη εκδηλωσε αμεσως τις φιλοδοξιες του

.

...οργανωσε πανηγυρικη εισοδο.....Ελληνες απελευθερωτες!

...διασκορπισμενοι στα γυρω ελη

...εγκαταλελειμενοι απολησμονησαν

...τα ονοματα τους και την παληα

...αιγλη............................μετα απο πεντε ημερων πορεια

......................................οδηγησε το αλογο στο λιβαδι

.

...σ'ενα τοπιο με καμπυλα περιγραμματα

...αναζηταει τη καταγωγη του το πρασινο

.

...δεν ηταν εξαιρετικα δυσπιστος

...δεχτηκε το επιβλητικο εργο

.

...μ'ολο το σεβασμο εμοιαζε

...να απορριπτει τα σχεδια τους

.

...χωρις κανονες ομορφιας πορευτηκε στη χαρα

.

-

.


6


.....μια εικανα που περικλειει την εμπει-

.....ρια....................στα φυσικα και στα

.............................πνευματικα παθη

.................ηρθαν να δωσουν αναλογη σημασια στη

.................μυθολογια

.........Υπηρχαν βεβαια και

.........οι διηγησεις των ταξιδιω-

.........των .........η εννοια της δικαιοσυνης  θα

........................κατεληγε ξεπερασμενη.....σε

........................μια περιπτωση μο-

.....νο πλησιασε τα ιδεογραμματα του προσωπου

Αυτο,που βλεπουμε σημερα δεν ειναι μια συνολικη εικονα

.

σαν χειροτεχνης................ουτε εδωσε την εντυπω-

ση πως απογυμνωθηκε απο την αισθητικη

το κεφαλι μοιαζει να προερχε-

ται απο γλυπτο.................................ισως να ειναι

.

μηλα,η καρεκλα με τα διακοσμητικα

σχηματα ..............με τροπο παραπονεθηκε για την

..........................ατελεια

σαν ενα ψαραδικο λιμανι ηρεμησε τα καραβια

.

ειδε να ποζαρουν κοντρα στο φως............ ομαδες

φτερωτων ταυρων

.

-

.

7


.....Take  a  wider  look  round

.....Αληθεια,ο ηχος τρεχει στ'αυτια ..............Δεiξε

................μου τα συκα να γαλακτιζουν

.............................................Προσθεσε τριγωνο

πρασινο κι ορθογωνιο κοκκινο στα ονειρα των αριθ-

μων

......απο που προερχονται τα απαλα

......λογια της μερας ..................μεσα στη συγχυ-

.................................ση της σκληροτητας...and

.......................so we can see............and so on

......καποια μερα θα υψωθει το

......τοπιο με κυπαρισσια,τις

......τριανταδυο μηλιες,και τα

......πουλια που φωλιαζουν στα

......πευκα,μαζι τους θα ταξιδε-

......ψουν τα συννεφα με ουριο ανεμο

......πληθος τα βλεμματα θα ανα-

......ληφθουν στα θαυματα.....μπορουν δυο ανθρωποι

να ανταλλαξουν λογια...........οταν θα υπακουσουν τ'

.........................................αγρια θερια στις κατευθυν-

.........................................σεις των νερων............τι

.

.........................................προξενει την ιδεα της

.........................................λεξης:ταξη

.

.......................................''This way!''

.

-

.

8


....τα στοιχεια της πετρας συνορευαν με τις

....επιφανειες των δεντρων..............μια ενσωματωση

..................................................του ρυθμου

...................................αδιορατη

με περιοδικες εναλλαγες χαραξε

στο προσωπο την ομορφια

.

μια ψυχολογικη και ηθικη ενθαρρυνση να επαληθευσει

και να επιβεβαιωσει η' και να διορθωσει

.

....στις κρυπτες των μοναστηριων ιστορησε

....τις μεγαλες αφηγησεις στα μωσαικα,ασκη-

....σε σημαντικη επιδραση στη συλληψη των

....μορφων...................οταν η απολυτη κυ-

...........ριαρχια κατερρευσε παραχωρησε

...........τη θεση της στη φιλοσοφια..........ετσι

....με απλους. επαγωγικους .κανονες .πετυχαι-

....νουμε .μια τεραστια .ποικιλια .στοιχειωδων

....μορφων

....στη μεση των αντανακλασεων

....κιτρινη,κοκκινη και γαλαζια

.

like children in a picture

.

....τα υφαντα με τα ψαρια και τη θαλασσα

.

-

.

9


...η θαλασσα μεταφερει τη παλιρροια

...επαναλαμβανει τις σειρες των ψα-

...ριων,τις ωρες που ο ηλιος αποθετει τα

...χρωματιστα βιτρω.................. στον α-

.......................................ερα και το νερο ......Χαιρε

.......................................Παγγαλη των Ολων

.

...The movement was like a danse

.

................Με λογικη διεκπεραιωσε τις πρα-

................ξεις του,στη γλωσσα του τα πραγματα

................αντιστοιχουσαν,το πρωτο και το τελευ-

................ταιο των πραγματων,αγγιξε τα

................ζωα και γευτηκε το μελι στη γλωσ-

................σα,τα δεντρα με τις ριζες

................τους,το ματι μεσα στη γεωγραφια

................των βραχων,του λαζουρι-

................τη το πετρωμα σφηνωμενο στη

................ραχοκοκκαλια των ορεων,στα

................φωτα οι αετοι,ο ανθρωπος ει-

................ναι με δυο ποδια.........................il y a

d'autres....................αν δεν υπηρχε η Θεωρια του

......Πλατωνα θα μιλουσε κανενας για τον Αριστοτελη;

comme theorie causale

.

-

.

10


....υπαρχει ενα μεγαλο κοπαδι αλογα που

....εχει γεννηθει στον καμπο..........ηρθαν

....ψαραδες για τα νερα................νυχτερινα

βαδιζε το φεγγαρι στα νερα........ο ανθρω-

........................πος επανελαβε το τραγου-

........................δι,πως εμαθε να υπαρχει;

........................στελνανε για τα βιολια να

........................πανηγυρισουν.... με χαμογε-

.............λα ραντιστηκε το ξημερωμα....τα

.............ματια βαθεια στη μερα.........e la vita

.

....θεραπευμενος απο τις πληγες επεστρεψε στην

αιωνιοτητα,με λαδι ετρωγε το ψωμι του,σκουπιζε

τα χειλια καθε που μιλουσε , καθαριζε τα ψαρια

απο τα εντοσθια,εστρωσε τα κοκκαλα του λιπασμα

στα μελλοντα

.

......................................................Ηταν φο-

ρες που συνδιαζε τις αφηγησεις κι αλλες φορες τον

αποροφουσε η αντανακλαση..... ...τα νερα στα

...................................φυλλα...το φως στα

...................................νερα ....στα νερα η πηγη

.

............Ελπιζω να γεννηθει η σεμνοτητα,οχι η

............σεμνοτητα στη γυναικα,αλλα η αλλη σεμνο-

............τητα

.

-

.

11


...Μαρτυρω τη γεωγραφικη εξαπλωση της μεντας

...αλλοτε ειρηνικα κι αλλοτε βιαια..............ψαλλω,θε-

τω σε παλμικη κινηση τη χορδη του οργανου.........ελ-

ληνογλωσσα φυλλα διατυπωσαν ποικιλες θεωριες

...αντιληψη περι του ωραιου που χανεται στο παρελθον

...οι μετακινησεις πληθυσμων θ'ακολουθησουν και

...τους επομενους αιωνες

.........................σωθηκε συτος μονος με τη γυναι-

.........................κα του απο τον κατακλυσμο... σε

ρυθμο εννιασημο πηρε τα ποδια

του.......κατοικησαν σε τοιχογρα-

............φιες με καραβια στα λιμα-

............νια,τις αγκυρες βυθισμε-

............νες στα κοραλλια,τα δελ-

............φινια ιστορημενα στα κο-

............σμηματα,σμηνη εντομων

............αναμεσα στα ανθη,ταξι-

............δεψαν να παιξουν τη ζω-

............η τους σε ξενους τοπους


.................................Quanti anni sono passati

στο ιδιο τριπτυχο τα σωματα εικονι-

ζονται λιποσαρκα.........μεγαλα τα βλεμ-

........................................ματα στο αορατο...τη

................................περιουσια του ηλιου .....τα

........................................κρινα στεριωσαν τα

................................συννεφα στο λευκο.......be

........................................sides their visual work

.

....................για τη προσμειξη του κρασιου με το νερο

....................χρησιμοποιουσαν ειδικα δοχεια

.

....................στις πυξιδες φυλαγαν τα κοσμηματα οι γυ-

ναικες και στα φιαλιδια τα αρωματουχα ελαια

.

-

.


12


................................................με πλαγια οψη του

..........................................σωματος απεικονιστηκε η

μορφη

........οι ρυθμοι ακολουθουσαν τον αν-

................................................δρα και τη γυ-

......................................................ναικα

.

....................καθως γινονται διακοσμητικα στοιχεια με

....................ενθετες πλινθους.................υποστηριξε

πως ηταν δυνατο να δωθει μια

μεταφυσικη σημασια..............κινηση εμπνευσμενη απο

..........................................το οστρακο του ναυτιλου στα

..........................................λογια του................επι αι-

..........................................ωνες  αιχμαλωτιζει  την  τε-

..........................................λεια  μορφη  της  βαρκας

.

περιοδικη διαταραξη της ομι-

χλης στη χλοη................με

...................................αρδευσεις τα ευφορα εδαφη

...................................εφερναν εκατοπλασιους καρπους,στα

...................................λατομεια μαρμαρου λαξευτηκαν τα

...................................χερια του

.............με τετραγωνα επιτεθηκε στο τοπιο,ο

.............χωρος δεν επετρεπε ογκωδεις κατασκευες

.............la verite dynamique du systeme

σε πολλους ανθρωπους δεν αξιζει ο ατιμωτικος θα-

νατος...ατιμοι  πηραν αποφασεις που  δεν συμφω-

νουσαν με τον νομο ........................η φημη ακο-

λουθαει τον ανθρωπο για τις πραξεις του.........με-

.

τα τις βροχες φυτρωσαν στο φως τα πρωτα γιουλια

.

-

.

..........................αποφασισα να βλεπω

πραγματα σαν αυτο..................το γαλα-

.

ζοπρασινο...το σμαραγδενιο...το ροδινο

.

-

.

στο πιανο συνοδευσε τους χορους

των κυκνων ....................και τα

.

λογια του σαν πουλια τα

εφερνε ο ανεμος

.

-

.

μ'ανοιγμενα τα φτερα ο

αετος σαν αγγελος ισορροπουσε

στα πρασινα τετραγωνα τον ισκιο του

.

στα νερα συρθηκε η πεστροφα με ευκολια

.

-

.

αιωρηθηκαν οι βαρκες στον αερα

μεσουρανις πλεανε τα δελφινια

οι μηλιες κοκκινισανε τα μερη της

δυσης ........τα λογια της αληθειας

.

εχουν πολλους δρομους.

.

.

.

Οχτωηχη Ραψωδια


Οραματισθηκε το ελληνικο ερωτηματικο .;. Στις

λιθοσωριες εντειχισε τη θηλυκοτητα της,πανω

στο ιερο σωμα του τραγικου ανθοβολισε στα βα-

θεια ακρογυαλια της κι ευωδιασε μεντα αγρια

στους κορφους.Μπλοκαριστικε ο καιρος σε τρισ-

διαστατους κυβους.Εγω,θεατης των εικονων.

Περασε το φεγγαρι με κυκλικους δισκους σκιας,

ακροβοληστηκε στα δαχτυλα η επιθυμια.Μεσα

απο την οπη ανοιγεται το μεγαλο πελαγο,ευ-

ρυχωρο.Ενα-δυο πευκα σμπαραλιαζουν τα κυ-

ματα του.Αν ξυσει την πληγη του θα τρεξει νερο,

τα μελη του νευρωμενα στα τοξα της οργης.

Πλησιαζει ο κωπηλατης τη βαρκα στα νερα

του,γερνοντας αριστερα τη κεφαλη παρεδωσε

το πνευμα στους γλαρους.Ερχεται η φωνη απ'

το ραδιοφωνο γεματη παρασιτα φορτωμενη.

Τ'ονομα του δεν ακουστηκε πεντε μηνες,μα-

ζεψαν τα σεντονια τα τιναξαν στον πρωινο

αερα,τα περιττα των υπαρξεων ξημερωθηκαν.

Αποκτησε το βλεμμα του τη διαφανη γοητεια

του ανυπαρκτου.Το παιδι λαχανιασμενο ετρε-

ξε να προφτασει το μαντατο:ανακαλυψε πα-

λουκωμενα τα κεφαλια τριων αντρων,στο

συθαμπο δυσκολα τ'αναγνωρισαν.

.

Το περιστερι λευκο μ'ανοιγμενες τις φτερου-

γες εγκλωβιστηκε στα συννεφα,εκεινα οπλι-

σμενα την αθωοτητα εισχωρησαν στα παρα-

θυρα,μετεωρισθηκαν στα δρυινα πατωματα

χυνοντας στολες πανοπλιας στον μπρουντζο.

Κατα το μεσημερι με βροντερους ηχους κα-

τεφθασε η μουσικη,τιποτα δεν την εμποδισε

ν'ανοιξει τις πορτες της ακοης μας.Απο τη

στρογγυλη τρυπα την παρακολουθησε να

γδυνεται,επειτα να περναει τα ποδια της

στο μαγιο,αντεξε το θεαμα μεχρι να τυφλω-

θει.επιτιδες.Απογυμνωμενος απ'τις αληθει-

ες ντυθηκε εκτυφλωτικα την ψευδοτητα.Στα

ονειρα εχυσε νερο να ναυαγησουν,με μαυρο

χρωμα ξεπλυνε το ασπρο της κοιλιας της.

Ενα-ενα τα κομματια της αιωνιοτητας που

ειμαστε τα χανουμε στην ευτυχια.Αργοπο-

ρει το χερι του στο χαρτι.τα λιγοστα λογια

σκαρφαλωσαν στους γυρω λοφους,μ'αυτα

τα διχτυα απλωσε παντοδυναμος.Ονειρευ-

τηκε να του αντιλεγουν τα κοινοτυπα.η θα-

λασσα δεν ειναι γαλαζια,ουτε το παραμυθι

ανθρωπινη κατασκευη.Στη μοιρα του δεν

του διαφευγει η γυμνοτητα της γυναικας

στη διαφανεια των ρουχων,πρωτα το ποδι

τσαλαβουταει στα χρωματα ,μ'απροσμενες

κινησεις το μπρατσο.

.


Εξοχα σχηματα κοχυλιων ισορροπησαν τ'αγ-

ριεμενα αλογα.Κανεις δεν συγκραντησε τη σκια

της σφαιρας.αστοχαστα ανασηκωθηκαν τα

πελματα στο ρυθμο.Η σκληροτητα αποκεφα-

λισμενη κρεμεται σαπισμενη στη κρεμαστρα,

παραδιπλα η οδοντοκρεμα.Ποιοι ειναι αυτοι,

που δεν γνωριζεις;Ειναι σιγουρο πως δεν πε-

θαινει η αιωνιοτητα,ομως ειναι αθανατη η

μικροπρεπεια;Μ'ενα αχρειο τροπο ξεπληρωσε

τη καλοσυνη.Πανομοιοτυπα εργαστηκε με

παθος στα εργαστηρια των λουλουδιων,τα

ματια φτανουν τ'απογευματα ψαροβαρκες

στο λιμανι,το χαραμα φουνταρουν τις αγκυ-

ρες στ'ανοιχτα.Οι αλλοι παρατηρουσαν

μαυρα μαλλια λυμενα στη βυθισμενη προε-

κταση των φυκιων.Αποφασιστηκε να συναν-

τηθουν στη μεγαλη αιθουσα χωρις μεμψιμοι-

ριες,και την υποκρισια που σιχενεται οσο

τιποτα αλλο.Φορουσαν ασπρα πουκαμισα,

στις γυναικες δυο κουμπια ξεκουμπωτα,το

χερι ξεδιαντροπο τρυπωσε στην ελευθερω-

μενη σαρκα.Οι μελισσες με το κερι τους κε-

ρωσαν τα επανερχομενα περασματα των

ζωων.πιο κατω στη σπηλια κρεμασαν τα χα-

μογελα τους.Θυμαται το φοβο της ελαφινας.

Αραγε,υπαρχουν ακομα τα καταπληκτικα

τοπια ,που κατασκευασαν τα γοργα του

ποδια ακουραστα;

.

Ο ποιητης εφυγε αφου φυτεψε στο περιβολι

με επιμελεια τα παραμυθια του.Πολλα λογια

εκεινη τη χρονια ωριμασαν στα κλαδια και

πεσανε κατω στο χωμα.Απ'ολα τα γυρω μερη

τα μυρμυγγια τραπεζωθηκανε το καρπο,τα

βηματα του εφερε ως εκει,παρατηρωντας τα

καθεκαστα,Αργοτερα,στην επιστροφη,βρηκε

συγυρισμενο το σπιτι.ακουσε το νερο στο

μπανιο να τρεχει στο κορμι.Το βλεμμα αφη-

σε καρφιτσωμενο στα ρουχα,δεν θελησε να

το αποσυρει πριν γευτει την επιζητουμενη

τελειοτητα.Εξω,η μαζα του κοσμου στοι-

βαζονταν στο παραθυρο του αυτοκινητου,

πιο παρακατω σε μια αποτομη στροφη του

δρομου συναντησε τη συκια,εκει τον προ-

σμενε υπομονετικα.Περπατωντας ως τη

θαλασσα,δεξια τους βοσκουσαν αλογα,πε-

ρα μακρυα στο ανεπαισθητο σμιξιμο των

γαλαζιων επλεε ο κολυμβητης του νησιου.

Με φωτα λαμπρυνθηκε η ατμοσφαιρα,

απλοχερα πεταξε βοτσαλα χρωματισμενα

στα τεσσερα σημεια.Τα ιδιολεκτα των επι-

θυμιων δεν τα ντραπηκε να σωρευουν τη

λαγνεια τους,χωρις το αμαρτημα της επι-

πολαιοτητας στοχαστηκε τα περισσευου-

μενα ,που του ανηκαν με φυσικο τροπο.

Πως το σωμα φυτευτηκε στις ριζες του

σεμνο;

.

Ελαφροτατη κορη οφθαλμου πηρε τολμηρα,

παρα τις προκαταληψεις των αμαθητων, την

αντιφατικη θεση του γυμνωμενου ως τη μεση

κορμου.Την καταιγιδα λογοκρισιας αντιμετω-

πισε ελευθερωνοντας τη φωνη τ'αηδονιου.

Πανω στο καταστρωμα,καθως ανοιγονταν

καθαροι στο πελαγο,περιμεναν να βουτηξουν

τ'αστερια στο σκοταδι.Ειχε στη συκια γινωμε-

νους καρπους,το ιδιο κι οι αμυγδαλιες αγκαλι-

αζαν την πλαγια καταστηθα στη κοιλαδα,οι

μηλιες κρυμμενες στην ηρεμια,πριν τον συνοι-

κισμο.Στον κατω δρομο εντειχισε τους βηματι-

σμους του στη θαλασσα,στον πανω δρομο κο-

λυμπησε στ'απονερα του φεγγαριου.Το πρωι

η καρεκλα κραταει αδεια την εβδομαδα των

εφτα ημερων,η βαρκα απεναντι χαμογελαει

στα ματια της.Ο ενας λογος εφυγε ακολουθον-

τας τον αλλο λογο,τα δαχτυλα τρυπωσανε στ'

αλλα δαχτυλα,κατοπιν η' ταυτοχρονα τα ονει-

ρα αραδιασανε τα διχτυα τους στην προκυ-

μαια.Με τ'αστεια και τη σοβαροτητα θελησε

να πορευτει εκεινος ο ανθρωπος,ο φανατι-

σμενος συζητητης των ανθρωπων.Η παληα

πολιτεια στηλωθηκε στα γραφικα σπιτια ,

πολιορκημενη απο τις τωρινες απασχολησεις.

Εκει,σαν σαιτα περασε το σταυρωμα των

ποδιων,λευκων οπως του αρεσε,Πλησιαζον-

τας τη βαρκα στον ορμο κοιμηθηκε εκει,τον

ξυπνησαν οι βαθειοι αναστεναγμοι της γλωσ-

σας αργοτερα.Ειναι στιγμες που φανταζεται

πως τα πευκα σταθηκαν τυχερα συναντον-

τας το πεπρωμενο τους ευτυχισμενα.

.

Αναμεσα στους θαμνους ,πυκνα φυτρωμενους

σε μεγαλη εκταση,βρηκαν παρατημενα τα

αλετρια,τα απομειναρια των πραξεων τους.

Ερχεται ο καιρος του θερισμου απροσμενος.

Παρακατω αναμεσα στα σχινα η πλατυτερα

των ουρανων,κατα τα ανατολικα επλενε τα

ποδια της στα νερα,αρμυρισμενος ο τοπος

ασπρογυαλιζε.Περα απο τη μερια των κεν-

τρων διασκεδασης τους εφταναν καταφορ=

τωμενα τα τραινα,κυλουσαν στον καθρεφτη

της τουαλετας χωρις να σπασουν τα γυαλια

του.Τιποτα δεν ξεστομισθηκε εκεινη τη

νυχτα ερμηνευσιμο.στα αορατα της ελιας

κυκλοφορει το ιερο του βιου τους.Αυτη η

θαλασσα ειναι κατα πως γουσταρεις να

ξεφυλλισεις το κομιξ.Στο μερος που λιθο-

βολησαν τη ψυχη ξεθαφτηκαν στα μελλον-

τα των αιωνων πανεμορφα ειδωλια γονιμο-

τητας.Γι'αυτο μην αποστρεφεις,με κινδυνο

να θεωρηθεις δειλος,το προσωπο σου απο

τα εκλυτα οραματα του ωραιου.στην ωρα

σου θα ανταμοιφθεις εν μεσω των εκλεκτων.

Στις αναμνησεις του συγκαταλεγεται η

σφαιρικη μπαλα του μπιλιαρδου καθως

γεωμετρει την πορεια της στον λαβυρινθο

της νομοτελειας.

.

.

Ενα πουλι πεταξε τα πικραμυγδαλα στα

ποδια του,τ'ανθισμενα κλαδια τ'αφησανε

στους καναπεδες.Εκεινη τη νυχτα της γιορτης

η φωνη του τραγουδισε τα μαγκικα.Μεσα στην

αυλη ριχνανε το νερο με το λαστιχο πανω

στα κορμια το ουρανιο τοξο.Τα κιτρινα λου-

λουδια μαζευονταν δωρα στα χερια.Ανοιξαν

οι φωλιες των περιστεριων στο στηθος κοκ-

κινες παπαρουνες.Κοντα στην ακτη που κο-

λυμπησαν παρεδωσαν τα βοτσαλα τα σχη-

ματα τους στη φαντασια του δικαιου.Τα ματια,

εργαλεια των παντων:σπαρμενα στη δικη τους

θαλασσα ψαρια αεικινητα.Ζωγραφιζε την

αναπαυμενη στο κρεβατι κιθαρα,παιζοντας

τις χορδες μελωποιουσε.Φευγοντας τα συννε-

φα ρηγματωσαν με τις σκιες τους βαθεια την

επιφανεια των ορατων.Εκλεισε την ακοη του

στη σιωπη.Με τι ποσοτητες ασχημιας θα σε

περιμενουν τα χρονια;Εσενα,που οπως βλεπω

σου περισσευει η ομορφια.Ο ναυαγος ,αντρει-

ωμενο σωμα και τιμια ψυχη,προσορμοστηκε

σ'απανεμο φυσικο λιμανι,απο εκει ανεβαινανε

οι ελιες στο γαλαζιο.Δυναμωσε την ψυχη του

στη θεα της ηρεμιας,για πρωτη φορα περπα-

τησε το μονοπατι στο τοπιο.Ολη τη μερα πλημ-

μυριζε στα νερα του ηλιου και τη νυχτα επλεε

στο λαδι της σεληνης.Τους ειδε ωραιοι οπως

επρεπε να φευγουν μεσα στη βροχη.

.

Στην εικονα η λεμονια ειχε λεμονια και τα

σταφυλια γλυκαιναν το στομα.Αδυνατο να

μην θυμηθεις τα ονειρα στις σκαλες.Με τι

χανεται το τελευταιο βλεμμα στον φραχτη;

Κοιμαται η χελωνα ωσπου να ξυπνησει

αναστημενη.Γλυστραει το κορμι βασανι-

σμενο στη χωρα των ονειρων.Ποιες απ'τις

ευτυχισμενες στιγμες κρεμαστηκαν στα

δεντρα αποφασιστηκε απο τους αλλους.

Παλι τα ιδια χαμογελα στη χλοη βοσκαει

η μερα.Τα χρωματα παιζουν στα χερια τα

μαλλια,με ασβεστη βαφτηκε το στηθος,η

καρυδια ελουσε το κορμι.Στα μπαλκονια αν-

θησαν τα φωνηεντα, το α, το ε, το ι, το η,

το υ, το ο και το ωμεγα.Κανεις δεν αντιλη-

φτηκε τη γυναικα πλαι στον λαγο,τα ζεστα

μεσημερια τα σπιτια κλειδωναν τον υπνο

τους,αργοτερα τ'απογευματα τα κυματα σα-

ρωναν τους βηματισμους των διποδων οντων.

Οι καρεκλες στις παραλιες αδειαζουν συνε-

χως τους ανθρωπους,οπως στα ρολογια α-

δειαζει ο χρονος την ανυπαρξια του.Τα λιγο-

στα παραδοξα δεν ειπωθηκαν ως τωρα,ποιος

αντρειωτερος να τολμησει πεταγμα με τα

φτερα της πεταλουδας και ποιος αποκοτος

ν'απλωσει την παλαμη εκουσια στα καρφια;

Τα δεκα πεντε εκατοστα θαλασσας ,που τους

χωριζουν ειναι πανω στον χαρτη.Ποια σωματα

αφησαμε πισω μας ,και ποιοι τα νοσταλγουν;

Κοιμηθηκες κουρασμενος πανω στα χαλικια,

ας ηταν να ξυπνησεις πανω στα χαλικια παλι.

Μ'αυξοντες αριθμους παρατηρησε τα δαχτυλα

των ποδιων να επιμηκυνονται στη λαγνεια

επ'απειρον

.

.

.

ΤΟ ΜΑΤΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ


και που την κεφαλη κλιναι,δεν

εχει.... κι οι τρεις χαριτες αθλητριες αφησαν

τα λαμπρα στηθια πανω στη τραπεζαρια,μια

μια βγηκαν στον παμφωτο κηπο,εκει η αθωοτητα

σκηνοθετουσε τα παθη των αδυνατων,γρηγορα-

γρηγορα εσυρε το πορτοφολι φουσκωμενο

χρημα αδειαζοντας το σαν γαργαρο νερο,

καρε-καρε στη φωτισμενη οθονη υψωθηκαν οι

ηθοποιοι στους κοθορνους. εν αρχη εν τω μεσω

στο ενδιαμεσο,στο τελος κατρακυλησε ενα

σπασμενο αγαλμα στην ορχηστρα

το ονομα. Το ονομα........λικνιζονταν τα βουνα

στη βαρκα,τωρα τα σπιτια λιαζονται το γαλαζιο

το φαντασιωθηκε στην αισχροτατη διαταξη,η

ενατη ουρλιαξε πανευτυχης στο αυτι:''τα σπιτια

πυργωθηκαν στην κορυφη μ'εκκλησια τρικλιτη''

στην αλλη σελιδα το συννεφο δεθηκε με σχοινια

στο καμπαναριο κι αρμενισε ντιν

νταν ντιν νταν........... το βραδυ εφτασε μ'α-

λογα διακλαδιζοντας την ομιχλη,εργατες στα λιμα-

νια λεπιασμενοι στο κορμι στοιβαζαν αγογγυστα

τα νερα,αρμυρα και φωτεινα,σκοτεινα

και βρωμισμενα δωματια πληγωθηκαν με την

εμμηνη αιμοραγια της κοπελλας,αυτηνης με τον

υγροτατο κολπο και το ματι ασικικο προμαντευει

πως η ωρα των αγγελων ηρθε να αναμνησθουμε

τα πευκα,τα χερια σκεπασμενα πευκοβελονες,

τα ματια,με τα ματια παιζει ο ηθοποιος , με το

γαντι η στριπτηζεζ αγγυλωνε το εξαγνισμενο

κορμι του μαρτυρα............. στ'αστεια

στ'αστεια....... στ'αστεια........... θυμη-

.....θηκε τα κοκκινα κεραμμυδια της ροδιας

.....χυμενα στη ρυμοτομια των βραχων

.....ν'απογυμνωνουν το λευκο και το φως

βομπαρδιζει με πιανα το τοπιο,τα κορμια αναπο-

δωγυρισμενα βαφουν χρυσο το κεφαλι,με τρεις

βαρκες απλωνονται τα χερια στο μεταφυσικο

χρωμα . περιτεχνα κτισματα κλεινουν μεσα τους

τα περιστερια οταν απεξω βουιζει πηλινος ο

οικισμος και τ'ονομα δεν αντεχει το καμπυλωμε-

νο φρυδι,ξεφευγει βιαιο και νικηφορο,αντρειω-

νεται με μπρουτζινες,σιδερενιες πανοπλιες,το

αναγλυφο μυικο συστημα τραγουδαει τον

καημο στα στηθια βαρυ κι ασηκωτο,

πορνη και που την κεφαλη κλιναι,οταν τα πε-

τεινα τ'ουρανου δεν σπερνουν κι ουτε θεριζουν

και που συμμετρικα τα σωματα αντικρυσαν

τον αρχαιο κατεστραμενο ναο , στ'αετωματα

δωρικα τα σωματα συνουσιαζονταν

περα η ανατολη σφυριζει το αναρ-

μοστο το απειροστο διαστημα του θλιμενου

ηρωα με πυγολαμπιδες χιλιαδες μετραει

,,,,,τα στιγματα της ακουαρελλας

.....μεγαλοσωμος μυθος ,γραφει

.....ποιηματα κατ'εξοχην λαμπρα

....πολις λαμπροτατη βασιλευουσα γλυ-

..καινει το πρωτοτοκο παιδι στο βυζι το

κενο εξαερωθηκε στο πισω μερος του οραματος.

ποιος ο λογος να γυμνωθεις εσυ η ντροπαλη εσυ

που δεν εχεις που την κεφαλη κλιναι κι ας εχεις

τα μαλλια χτενισμενα στα λουλουδια κι ας εχεις

τα ποδια λευκα . αφησε το κεφαλι να κυλησει

πανεμορφο στο μαρμαρο τωρα

.....που δεν εχεις που την κεφαλη κλιναι

...........στοχασου το αλφα το ωμεγα

..............φερνε συχνα στη σκεψη

................το ενα και το απειρο

...................ακομη το μηδεν

.........................αυτο

....................προπαντων

.

.

.

Ο Μελωδος της Αθωοτητας Γεωμετρησε


................Το ψαρι εναγκαλισθηκε με γαλαζιο

................το εναλιο κυμα και υπεροπτικα κοχλιασε τις σκεψεις

.........του.την επαυριο ο ερχομος των κυπαρισσιων

.........ενα-ενα μετα το αλλο κυματιστα στους λοφους,ο υμνος

περισωθηκε σε πλαγιο του τεταρτου και ορθοφωνηθηκε απο

ενστολους και κεκοσμημενους ερωδιους,ο μελωδος της

αθωοτητας γεωμετρησε τους αγρους,αγεωργητους και

ασπορους στο φως του φεγγαριου

και εξαρχης η Κορη λιγνη αμολυντος το

δοχειο απειρου καλλους

ηρθε ο πλαστουργος με πηλινα χερια και εβοησε: ''ουαι

των εγκοσμιων και μακαριοι οι υπηρετες

των αδοξων ''

ηρθε ο τεχνουργος με χαλκινα κροταλα ηχοντας

ηρθεν η μερα αλλα δεν παρηλθαν αι Μαρτιαι Ειδοι

σχεδιασε την αμεμπτη γραμμη

και στριφογυρνωντας

πρασινισε τα λογια,αλλοτε η σεληνη

..........................γεμιζε κρινα και

..........................τωρα φως ιλαρο,καταβροχθιζε τις σκιες

................................................[ουτε καιρος για ηρωες

.................................................μηδ'εποχη αθωων ]

.................................................ο Κρονος ηρωας κι αγυρτης

.

.

.

Συμφωνησα .η Γλωσσα να καμπυλωθει

.

.

α'

.

πρωι,εριξε τα διχτυα των μορφων ο

ταπεινος

εν τη ερημω το θερος

ετσι

το μελλοντικο πολιτευμα λιθοστρωθηκε

σημερα η επετειος της γεννιας του Οδυσσεα

των κηπων των μενεξεδων και των κρινων

ειναι οι ανθρωποι εξοριστοι

κι αυτον ;.......................... κι αυτος ο παντε-

ρημος δωρισε κομματια αναποδειχτης αληθειας

.

 -ενας κουρος ονειρευτηκε στο μαρμαρο το προσωπο του

 -συμφωνησα. η γλωσσα να καμπυλωθει

.

συννεφα πλεουμενα ψαρια των ουρανων

τα καρπουζια κοκκινα στις δαντελλες

ενας ανθρωπος ,δεν υπαρχει

η προταση ,υπαρχει

---------------------------------

ο ανθρωπος ειναι προταση

Μην ξεχνας.Στον τοπο σου ανυπαρχτος.Πυρ!

Εσυ  ο  αχρονος , Εσυ  ο  Μη-ον ,  Ουτις

.

β'

.

σημερα μαθηματα ρητορικης. στο απο-

τυπωμα της πατουσας αποκοιμηθηκε ο γλαρος

το κυμα στοιβαζε φως στις βραχογραφιες

των ναυαγων

ενα βελος στην εικονα των κουρων εδειχνε

το νοημα

κι η λαμπα αναψε στο σκοτεινο δωματιο

κλειστε τις ρωγμες του κοσμου, αυριο

θα παρελασουν τα ειδωλια στις Κυκλαδες

η δε γυναικα του γεννησε κεραμικα

θραυσματα

το σωμα του αναπτυχθηκε ως ιχθυς

πληρωσε μ'αργυρα νομισματα την αδικια

στο γραμμα του αναφερθηκε στην τελευταια

αποδειξη και τελικη του θεωρηματος των

υπερβατικων χωρων και του Αναντιστοιχου

το δοξαρι βλαστισε στους κυβους του βιολιου

κι αποτομα σταματησε η μουσικη

αυτη,π'ακουγαμε απ'τ'ανοιχτα παραθυρα

και χιλιαδες ματια  ανοιξαν τις φτερουγες

και περα πεταξαν.................. εμεις τωρα

μειναμε μονοι κι ερημοι , αυριο η τιμωρια

.

.

.

Ας απεργησουμε στα Ονοματα των Εννοιων

.

.

η φωνη διακλαδιστηκε στο δεντρο της

στο κορμο του ανυφωθηκε το νερο

και τοτε ανθισαν με κομματια ουρανου

τα λογια,κατοπιν στο θεατρο εξελλιχθηκε η Ιστορια

το προσωπο,που αντικρυσες στον καθεφτη ηταν

κατα πασα πιθανοτητα δικο σου

,

ο ανοητος εδρασε σαν τυραννος θησαυριζε ανομιες

βουνα σε σχηματα γιγαντων δεν ειχε ο τοπος

με λοφους και κυπαρισσια εξαγοραζε το φως

,

επιτελους τα λιοδεντρα καρπισαν αποδημητικα

πουλια

.

η βαρκα πλανιονταν αναμεσα σε πρασινα φυλλα

δωρισε απλοχερα τα ελληνικα ονοματα

Οδυσσεας

Ορεστης

Εγω διαλεξα το Θουκυδιδης στο ονειρο

ειναι μεγαλος ο καημος ειναι βαρυ το κυμα,αηδονι μου

προπαντων να μην αστοχησω,να μην λησμονησω

τους ατεχνους και ευσεβεις , οχι με

περιττα εγκωμια να καρφιτσωσω τα στηθη τους

σ'αυτους εχει αποδωθει η ευρεση της λυρας

και της καμπυλης γραμμης

Συντροφοι,Ας απεργησουμε στα ονοματα των εννοιων

η' για την ωραιοτητα των Αποδειξεων

η' για το Μεγαλο Απολυτο του Πλατωνα

.

.

.

που εδυ,Εκτωρ;


Εκτορα διον επαυσε μαχης

ο ηρωας ενα κειμενο

το κ ο γερος κορμος του

τε και Εκτορα

ειδαμε

κτενει Εκτορα διος Αχιλλευς

επειτα ο ανεμος ως λεων

εξ Ιδαιων ορεων

κι η μανα του παρα νηων

εριχνε τα κομματια της στα νερα

φωναξε:Εκτορααα φωνησασα

βουνα φαιδιμος Εκτωρ τεθνακε

και να τον τρωνε κυνες τε και ανερες

αγροιωται

.

.

.

Αυτο που η γλωσσα βλεπει στην εικονα


γεμισε ο γυαλος καραβια κι εκεινος ερριξε το σωμα

του κολυμπωντας,καπου-καπου ξακρυνε τα ποδια

μαλακα,τα δε ματια τον κοιτουσαν καταματα,ποιος

εκεινος ανθρωπος εκει; μ'ακρα συμμετρια γευτη-

καν τις ηδονες και τωρα τα νερα γλυφουν τις μορ-

φες, μερες-μερες ερχεται η φωνη απ'τ'αντικρυνα ,

νησια,οση ωρα βασταει ο τρυγος των αμπελιων εκδι-

ωκονται γεγυμνωμενοι,οι ταπεινοι κι απληστοι,την

ωρα που τα μπαλκονια εδρασαν κυκλωνοντας με γα-

λαζιο τα βλεφαρα,καπου ο ερημος ανθρωπος ψαλμω-

δει τον πλουτο που δεν εχει . α ο φουστανελοφορος

μας αφησε καλογνωμο λογο,καστριτης παλιοκαιρινος

εδω στη φθορα,να θυμηθειτε τα εργα των δαχτυλων,

οι εκπεπτωκοτες,οι δεδιωγμενοι επειδη τολμησαν να

δουν τα κρυφα των γυναικων,ετσι γινονται στο ημι-

φως οι πραξεις,μην ειστε αφελεις,εκεινοι οι οραματι-

στες δουλεψαν τον χαλκο,ολημερις τ'αλογα συρανε

φορτια τις αγιογραφιες,ας δουμε το μολυβι να

καμπυλωνει σε κυκλους την επιθυμια των αρρητων,

και στο ρομβο να ελευθερωνεται, χρυσα ψαρια

κατοικουν στα μερη των χορτων,της αγριας μεντας,

της παπαρουνας,ναι,των ανθρωπων,αυτα χρωματι-

ζονται αδολα,ο αμωμος χρωματιστης επαιξε τη μου-

σικη των βουνων στο βιολι,τι χρεια εχουμε εμεις

απο τετοιες δικαιολογιες για τις αλογιστες σπαταλες;

δικαιοσυνη ποθουμε,και δημοκρατια,αυριο κιτρινι-

ζουν στα χωραφια τα σπιτια μας κι οι ψυχες ταξιδευ-

ουν στα τριανταφυλλα,αν μ'εργα πετυχουμε το λαμ-

περοτερο φως στις σκεψεις εκεινου,αλλα και στα

τραγουδια θελησα το δεντρο ανθισμενο,πιο περα

σκουριασμενη η αρχαια αγκυρα,πως αραγε βρεθηκε

εδω και τ'αλλο,το γυμνο κορμι πως συμμορφωνονται

τα δυο τους;''Τα επτα θανασιμα αμαρτηματα'' καποιος

ειπε αιωνια καρφωμενος στα σανιδια της βαρκας,

για το αμαρτημα να χωρεσει χιλια αλογα μεσα στα

κοκκινα δεντρα,κριμα μεγαλο αν αναλογισθεις τι εχει

να περασει ο Αινειας,πολυπλαγτος,στους αντρες αυ-

τος μονος της σηκωσε τα ποδια,σκεπαζοντας την με

την ντροπη των κοριτσιων,κι αυτη η περδικουλα τον

αφησε ν'αγκαλιαστει,αυτες οι ιδεες μας ερχονται με

τ'αηδονια,κολλανε σαν τις θεατρικες μασκες στα προ-

σωπα κι ετσι γυροφερνουμε ποτε σκιαγραφωντας

μ'αυγοτεμπερες τα αρχετυπα ποτε αλλαζοντας τις θε-

σεις μας στους πεσσους,αγγειογραφημενοι,με γλωσ-

σα ελληνικη το ονομα αυτο

.

.

.

ΑΠΟ-ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΑΦΩΝ ΛΟΓΩΝ


My Friend

Don't worry,Be Happy


Πληρωμες Ονειρων ΤΕΛΟΣ

τα'μαθες τα νεα ,ο Τιθωνος εγινε τζιτζικι


η εικονα ειναι ωραια

η εικονα ειναι η πραγματικοτητα

..................................................

η πραγματικοτητα ειναι ωραια

[Ενα Ψευδος ]


και ο Νοαμ Τσομσκι ειναι αναρχικος


η εικονα ειναι ωραια

η εικονα ειναι πραγματικοτητα

..................................................

το ωραιο ειναι πραγματικο

[Μια Αληθεια ]


Μαθε,My Friend

αδυνατον οικεισθαι πολιν ανευ δικαιοσυνης

και πολιτικης αρετης

το οποιον μεθερμηνευομενον ειναι:

ειναι αδυνατο να ζησεις σε πολιτεια χωρις

δικαιοσυνη και πολιτικη αρετη

[το'γραψε ο Αριστοτελης στα Πολιτικα του]


δειξε το δεντρο,ανοιξε επειτα το χερι σου

να φυτρωσουν οι ριζες του

ακουσε τη φωνη,αρμυρα και λιθινα λογια

συμφωνοληκτα και υγροληκτα


My Friend ,

Rebublica like Video-Game


τον στειλαμε στον ουρανο,να κατεβασει κομματια του

γιατι αργει; νυχτωσε


My Fiend

Don't worry,Be Happy

[Το νου σου,φιλε,σε κοροιδευουν]


τα Μεγαλα Μεσα

ελευθερια του τυπου

ελευθερια της εκφρασης

ελευθερια της ελευθεριας

και αλλα μεσα ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ


το δογμα των Κουφιων Λογων

η προβοκατσια του Φαυλου


αντικρουω με επιχειρηματα νερων

θεμελιωδεις διαταξεις της Ξηρασιας


WORLD , MADE IN [ ONLY ] MONEY


πως να ξεχωρισεις τα πετρωματα

απ'τις σκιες των ανθρωπων πανω τους


Αδρανεια Πραξης, Πολιτικο Αλτσχαιμερ

για το θεαθηναι η Δημοκρατια

η Δημοκρατια τους,η Αυτονομιση του Αυταρχισμου,μιλα.

μιλα,θα σ'ακουσω

το κρατος σου ειναι η γνωμη σου

Δεν ειναι ο ανθρωπος καθισμα Αφενταδων


τρωγοντας ιωνικα κιονοκρανα

το φως προχωρει στη μερα


My Friend

Worry,Don't Be Un-Happy

.

.

.

ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ


επιδεξιες πτησεις γλαρων

εξισορροπουσαν την λευκοτητα

''Ουτις'' ακουστηκε

και τ'αηδονι στοχευσε τον οφθαλμο

ο δε ηλιος βαρκαριζε στα τριανταφυλλα

λοφος και λιγοστα δεντρα

ακομα προσωπεια κορυδαλλων κρεμασμενα

στις ελιες / η Σκηνη

ρωτησε για τον χορο των κοχυλιων

και χωρις δισταγμο του απαντησαν οι Δημοκρατικοι

''η Ποιηση ανηκει στο Λιτο''

ΑΝΑΓΝΩΣΕ '' ειχαν συρθει προσφυγες οι

ανθρωποι εκεινα τα χρονια, εκει

μαγειρεψαν χταποδια κι

εκτισαν τα λογια τους επι των Δικαιων''

η Αρετη ,Ελληνες,

ευρυθμη καμπυλη.

Αγρυπνητε.

Κι η δικη τους Ποιηση

σε κηπους καρποφορων δεντρων μετρα

τις εισπραξεις με μονεδα πυγολαμπιδων

ξεσπασε η ψυχη του με Θεωρηματα

Υπερβολικης Γεωμετριας

ωσπου οι αχρειοι λογοδοτησαν

κι αγραμματος κι απλος ως ηταν

συνεφαγε με τους Ελληνες

λογια Δημοκρατων

η βαρκα ερριξε τα πορφυρα διχτυα

στα συννεφα

και την αγκυρα αγκυρωσε

στη λευκοτητα

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ  ΠΡΑΞΕΩΝ


με τροχαλιες

σηκωναμε τα νερα απ'το φως

και καποτε πετρινους κουρους

ευρυστερνους

να τσιμπολογουν τις μυτες

τα πουλια

η' κορες, στα δαχτυλα σκαραβαιοι

και μελισσες χρυσες,τα δαχτυλιδια

''και ο Αρδιαιος ο αθλιος τυρρανος

συρθηκε επι ασπαλαθων και

του κατεσχισαν τις σαρκες,πριν

τον εγδαραν''

[ α. στους Ελληνες δεν περνουν αυτα ]

ο κυρ Πλατωνας συνεχισε την Ιστορια του

εδω κανονικα το ποιημα πρεπει να σταματησει

να διαγραφει, να διαλυθει ,οπως

το νερο λιωνει υδατογραφια

ετσι και ο Κωστας,ο Κωστας στη λαχαναγορα

μαχαιρωθηκε,

βρηκαν τα ονοματα τους,ξεσχισαν τα

γραμματα τους, και τα πεταξαν


κυλωντας ενα κυκλο περιστερια στον ουρανο

το φεγγαρι,λιθοβολησε τις κραυγες

εκεινου του Αρδιαιου, με τα εντομα

τελειωσε ο παναθλιος


η ποιηση ειναι αναπτυξη ανισοτητων


Κυριε

δεν δηλωσα την ανυπακοη μου

Κυριε

δεν πληρωσα την απειθαρχια μου

Κυριε

Μολων Λαβε

.

.

εν πασει περιπτωσει:[ και δεν το λεγω

αυτο απο παραπονο ]το θαμβος του ηλιου

στα κλαδια των λεξεων μου,ο ανθρωπος

εχει το σχημα κοχυλιου,αντηχει την Ιστορια του

στους βοστρυχους των ηχων του,

και σκαει ως κυμα η γεωγραφικη ακριβεια

του Παπαδιαμαντη

και απο-λυεται το φως της

.

.

.

ΠΛΑΣΜΕΝΗ  ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ  ΥΛΙΚΟ


πλασμενη βυζαντινο υλικο

συζυγιες προσωπων στις γλαστρες

τ'ουρανου

συμμετρικα τα σερβιτσια στα τραπεζια

κατω απ'ια δεντρα του κηπου

και τα μηλα ακομη

εσπειρε γραμματικες στιξεις στα χωραφια

τ'απογευμα επνευσε ανατολικος ανεμος

απ'τα μερη της θαλασσας

οι ελιες τρεχουν με τα κυπαρισσια

στη θαλασσα

βουτωντας επιδεξια

απ'τον ψηλοτερο βραχο

γαλαζια παραθυρα σε κιτρινα τοπια

μαλακο το χωμα κι

οι γλαροι υψωθηκαν

ηταν ενας απλος ακροατης τζιτζικιων

κι η λευκοτητα καποτε θαμπωνε

με λογικη αλληλουχια απεδειξε

την ωραιοτητα των αρρητων

ο κηπος αρμενιζε στα χρωματα

και στο φως

.

.

.

ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ   ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ


my ending-point is

my starting-point

and inversely ,the Present Time

in the Future Time into the Past Time


re-wind


κυλλησε η ρογα του σταφηλιου

πρασινη σφαιρα

στο κεκλιμενο του καλοκαιριου

κιτρινο


he

is a

political

no-one

man

Ειδα εναν ανθρωπο

Σταματα ,Ψευτη


χλωμη κι απαρηγορητη σεληνη


με τα χερια,με τα δοντια

κρυψ'το φως,αυριο σκοταδι


απαρηγορητε ,δυστυχισμενε φιλε μου

Πες μου τι ειδες


στη σκηνη η πριμαντονα ρυθμιζει τη φωνη της

''Οποτε ερμηνευω την Ηλεκτρα ειμαι ευτυχισμενη''

felice.

Επειτα εφυγε,παραμεριζονιας τις πραξεις

Μα σε τι ελπιζει

το ανθος τρεμοντας στον αερα

μ'εξαισια λογια:θα μεινω απειραχτος

απο τις κοπριες σας


He

is a

hard worker

of the recit


μ'εξαισια καμπυλη ηχων

μνημης


re-wind


η πετρα του Παροντος Χρονου

στα νερα του Μελλοντος Χρονου

ενας κυκλος του Περασμενου Χρονου

.

.

.

ΑΡΧΗ - ΤΕΛΟΣ


Αρχη

What do you care about Poesie?

a reporter from a TV Station

asked me:

εγχαρακτα γραμματα στ'αγγεια

των ματιων

εκ διαλυμενου πηλου το σωμα

φυλλοειδης ροδακας κοιλιας

πανσεμνος διανησασα βιον

Ενθαδε κειτε

δικαιος ασκητης

και η γλωσσα φαινεται αιτιατη

μηχανη ερμηνειων

αθροιστης απο αρσενικο σε θηλυκο

παραχαραξη Ιστοριας η

Ιδεολογια

τα απολιθωματα χρονικα σχηματα

σπινων

to begin on the question

I look for covers of controls

διχως λεξεις

μουχλα, μ'ενα κουτι κονσερβας

η αστικη κοινωνια τρεφεται

απο το Ιερο του Απολλωνα ο Κουρος

του Πτωου

στη Βοιωτια ,στο μετωπο η μνημη

νηπιων οργανισμων ρυθμοι

μορφων

Herr,αυτο το συστημα αξιωματων

δεν περιεχει αντιφασεις η'

περιεχει μονο αντιφασεις

A similar thing holds for birds

red white yellow stoones

What about in Euclidean Cage?

ως φλυαξ η συλληψη του Ηρακλη ο

γερων Διας η Αλκμηνη πορνη

τεμαχιον οστρακου στο μουσειο

Χαιρ[ε]

Νικω

Σωσινικα Χαιρε

Βακχιω Χαιρε

αυλητας

Che dici? Favelle Favelle

Tuoni . O Giorno.

What is that Word?

Περγαμηνων τε ...

Τελος

.

.

.

ΑΝΤΙ-ΔΡΑΣΕΙΣ  ΑΝΤΙ-ΣΤΡΟΦΩΝ  ΣΩΜΑΤΩΝ


Εσυ ,πληρεξουσιος σωματων

πτωχευσες

στην αντιστροφη του μυθου

η Αριαδνη μη αντεχοντας να περιμενει

μπηκε στον λαβυρινθο και βρηκε

τον Θησεα,αποξηραμενο δερμα μοσχαριου

hard core corps

περι τον Ανδρεαν Εμπειρικον τον Μεγαν Φαλλον

περι τον Μοραλην τον Πορνογραφον

MORALIA AMORALIA COGITO

ERGO SUM

αποσιωποντας τα επιφωνηματα,προχωραμε

πανω σε σιδηρογραμμες σωματων

hard core corps

[μη] απσσιωποντας τα επιφωνηματα

η Αριαδνη στη Ναξο,ερημη

εν μεσω Σατυρων,πανκοινο σωμα

εξ-οριστη

την κεφαλην δεν εχει που κλιναι

το πηλινο σωμα,εξαρθρωθηκε

στα διαφορα μελη του,ενα-ενα

κυλησαν στη χλοη της μνημης,

εξοριστοι συντροφοι μας πληγωνουν

τ'απογευματα του γυρισμου

πως καταντησαν φτηνη πραματεια

σε πονηρους εμπορους χρηματιστες

και τωρα στους παγκους παζαρευουν

τις Ιδεες μας δουλεμποροι και

τα σωματα μας ερωτηματικα του

Πλατωνα............... [παρ'ολ'αυτα]

.

.

.

ΣωματοΦωνα


Σωμα Ενυδρο Υποκοριστικων

Φωνων Κρινων Ρηγματων

ΣωματοΦωνα Μαγνητοφωνα Στιλβουσων

Παρθενων Ακροτελευτου Ωραιοτητος

Κεκοσμημεναι Πολυτιμων Λιθων

Πρασινων Σαπφειρων και Ροδαλιζοντων

Κορραλιων Αφροεσσων Μηρων

Αμφιρυτων και Αδυμελεστατων

Μελισσων ο Διαφανος Εκπεσων Ανεμος

επι Δρυων επι Βραχων επι Λευκων Ανθεων

επι Καλων Μελων και των Ασεμνων

οι Οφθαλμοι Τανυπτερυγοι Εριφυλλοι

Ευδαιμονες Αρρητων Υπερουσιων

Αει Υπερ Αειθαλλων Ορθων Κυπαρισσων

Αει Υπερ Πληρους Ευωδοσεως των Φαλλων

Αει Υπερ Ανθεστηριων Κοριτσιων Εφηβαιων

και ο Αμαχος Ηρωας εκρινε:

Αξιον Εστι το Παναγνον

το Παγκαλον

το Αειδωρον

το Μυρσινης Οξυτερον

και Ευμελεστερον

το Φωνηεν Ιωτα Κορης

ειτε Μελιχρης ειτε Ξουθιας


Αει των Αρετων η Ασελγεια

Αει των Αδολων το Κρατος

Αει των Μη -Κρινοντων τ'Αγαθα

Αει τα Υψηλα Ελαχιστα


Σωμα Αχιβαδα Ασυμφωνων Ερωτηματων

Τι το Ατελες; τι το Λυσιτελες

Φρεατιον Υδατων

Κορης Ωραιας και Παγχρυσου

ΣωματοΦωνο Ειναι

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ ΠΡΑΞΕΩΝ


.στα ορια του κειμενου

ερωτηματα / λαθων

-και συμφωνα με τον ανθρωπο ,

το ''περι φυσεως ζητειν εληξεν''

- πως πανηγυρικοι λογοι διαφορων σοφιστων

σαν μαχαιρι κοβουν το κρεας της σκεψης,

παροντες των χρησμων

αμαθεις των πραξεων και

των Ονοματων

και περι ιππων και των αλλων απαντων ζωων

Τι ξερεις;

ο Νομος δεν βλαπτει τους πονηρους

κι εσενα εκοντα η ' ακοντα

σε βλαπτουν

τον δε φονο του Πατροκλου πληρωσε ο

Εχτορας εχθρος ,μην νομιζεις αλλιως,

η Ηλεκτρα περιμενει τον Ορεστη

να εξοριστει ο Αιγισθος

να πληρωσει.Ολη η Ιστορια Ισολογισμοι

Πληρωμων

-επαναληψη λεξεων και φρασεων και εργων,

εγινε οιωνοσκοπος ,ειρωνευτικε,ειχε δουλους

επιρρεπης στη κολακεια καποιος

τον κατηγορισε για φιλαυτια

και δεν ειχε αδικο

[τον συνελαβαν οι ανθρωποι του Αντωνιου

του τρυπησαν τη γλωσσα με βελονα την

εκοψαν συριζα την πεταξαν στα σκυλια ]

στον πλειστηριασμο των Ιδεεων του

δεν ειχε αγοραστες

εν τω μεταξυ κι αλλη τριανδρια

.

.

.

ΠΗΛΙΝΑ  ΕΙΔΩΛΙΑ  ΑΡΙΘΜΩΝ


''στοιβαζοντας φωτισμους η θαλασσα

εκτιναξε τη λευκοτητα των γλαρων

στους βραχους

πηλινα ειδωλια αριθμων ''

Δημητριος Δημοκρατης Αγορητης

στην Αγορα της Αντιοχειας

επλασε τους στιχους

για εναν ανθρωπο που σιγα-σιγα

ανεπαισθητα απομακρυνεται

απ'τους ανθρωπους αφηνοντας

πισω τα πετρωματα του

Καθε Εποχη και η Θεογονια της

Τωρα το Big-Bang σαν comics

ξεφυλλιζεται

''τα φτερα των γλαρων

στους ωμους μας ,βαρυναν απο την

Ιστορια τοσων γεγονοτων''

κυμα ο ανθρωπος ερχεται

σκαει στην ακτη και

διαλυεται στα χαλικια της παραλιας

αμμος ελαχιστος

.

.

.

Τα αντιδωρα των εικονων


Σε γνωριζω απο την οψη την χαλκινη την

αρχαικη,εκει η δεκαοχτουρα εγεννησε το μειδιαμα

εκεινο,επειτα μ'εφτα σφραγιδες το σφραγισε κι

αυτος ο εσταυρωμενος σπαρθηκε σε τριβωλο χωρα-

φι νυν και αειν ο ναισκος στον αγρο του κεραμεως

με καμπυλωμενα τα βλεφαρα φορεσε την πανοπλια

ο ακριτης τραβηξε στο πανηγυρι του αγιου φυσηξε

τη φωνη του στα καλαμια και τους ζουρναδες,αυτος

σηκωσε το θαυμασιο κτιριο στη ξενιτεια,ποιος

γνωριζει που πνεει το πνευμα; ολημερα σκαρφαλω-

σε στις διακλαδωσεις με τα ματια ορθανοιχτα

φορες κι αλλες φορες κατακλειστα.........με τι

κυκλους αρμεγω το φως,εγω ο τεχνιτης ο μεγαλος

μαιστορας Ελληνας και την ερχομενη πεντηκοστη

θα ηχησει η μουσικη του νεου εφηβου και του παλη-

ου. μεσ'απ'τον γυψο οι τρεις γιοι του φονια ανασηκω-

σαν τη γυναικα γυμνη στη κοιλια και πιο κατω ακομα

τα ειδα αναποδα τα γλυπτικα σωματα ν'αγκαλιαζον-

ται ψυχη και σωμα, χαρα κι ηδονη ντροπιασμενη

δεν σου ξεφυγε ατρομητε ποιητη. στα δε λευκα

σεντονια θεριστηκε η αφθονη σοδεια των αρχαιων

ευρηματων,ειμαστε τα σχηματα κατω απ'τις αψε-

γαδιαστες γεωμετρικες γραμμες κι αυτη η καρεκλα

κοντα στο συντριβανι κυοφορει τον ισκιο που στον

μελλοντα χρονο θα κυλησει χορευοντας η φημισμενη

γοησσα το παραμυθι της μοναχικης,της ομορφης,

της ζηλεμενης και της κακοριζικης....ο Ιωαννης

Σεβαστιανος Μπαχ βρηκε τη μανα του στο πορνειο

κατω απ'τις τρεις χαριτες,το καδρο,μωρο που ζητησε

το θηλαστρο στο στομα,το μαλαμβαφες.Αυτο

παιξ'το ξανα,η καρδια σφυριζει στα περιστερια τα

ονειρα του ξενιτεμενου,να τη! η βαρκα στο βλεμμα

του τυφλου ποιητη με πολυχρωμη εκρηξη σατυριζει

την μηχανη που δεν αναπαραγει το παν, το τιποτα

μας ατενιζει αγερωχο στο ξυλο , πληθος δε ανθρω-

πων αραιωθηκε στην ακουαρελλα:μια γυναικα στο

βαθος κουνησε με σημασια ψηλα τ'αριστερο της

χερι.Ποια μαρμαρινη προτομη απο εδω το ερμη-

νευσε σωστα το αινιγμα του αποκεφαλι-

σμενου........................................Αυτος

κι οι αλλοι αυτοκρατορες περασαν πια,αφου εκεινος

την ξημερωσε στα λουλουδια το μεσημερι κρατουσε

στα χερια της τις λεξεις,παει,το ξερει,περασε ο και-

ρος με ωριμα σταφυλια περα,τα δε πευκα αφηνουν

το πρασινο ν'αλλαξει θεση με τ'ασπρο κι αυτο

π'αξαφνα οραματισθηκε ηταν η ιστορια των αγνων

και παρθενων,και των αειπαρθενων δωρων

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ ΙΣΤΟΡΙΩΝ 


Ποτε θα χρειαστουμε τ'αεροπλανα

των μελισσων;

φωνες φωνες φωνες

Αντισταση

ακουγονται

Ε,οχι και νικητες οι νικημενοι

Κι'αυτες οι παρελασεις;

Τι επαρση.Για γελια

Νοτια,παρατεταγμενα αγαλματα.Ορθια

Νοτια,παρατεταγμενα αγαλματα.Ορθια

Νοτια,παρατεταγμενα αγαλματα.Ορθια

Στα χωματα κοκκινες παπαρουνες

Στα χωματα κοκκινες παπαρουνες

Στα χωματα κοκκινες παπαρουνες


κλεινουν τα παραθυρα


στα προθυρα της Ελευθεριας,Προσοχη

Προσοχη Προσοχη

Ελληνες Συνεχιστε την Ιστορια

.

.

.

Φυλλωματα λεξεων


ηρθε ο αερας να πλασει το χερι,και

το φως ρηγματωθηκε στα βουνα

.................τα ψαρια κολυμπησανε στις λιμναζμενες

.................καρδιες,τα χερια γραπωσανε την ασπρη μνημη:

.................παιδι ηταν οταν ειδε τον αφαλο της και το χαλ-

.................κινο ποδι του αγαλματος προχωρησε στο τοπιο

.................με τις μηλιες

.......το βραδυ που ηρθε αφηγηθηκε τη μοναξια

.......της δικαιοσυνης,λιτα και λιγοστα λογια. να

.......ερευνησουμε κατ'αυτην την διευθυνση [Γλυκο

.................βλεμμα πανω στα δαχτυλα. οταν

.................κεντησουν την ομιχλη παιδια...... τοτε]

.................πληθος στο σταδιο αποθεωνε τον δημοκρατη

.................αθλητη,με κανονικο οχταεδρο αντι της κεφα-

.................λης η Μηδεια η' μηπως η Ιοκαστη ξεγεννου-

.................σε το μιασμα η' μηπως το αινιγμα στα κυμα-

.................τα,ο γεροντας αλαφροισκιωτος ειπε τα πρεπον-

.................τα ] λογια

....................................................''αυτα που χασαμε δεν

.....................................................τα ειχαμε αγαπησει''

.....................................................η ορμη

.....................................................το ρητορικο σχημα

.....................................................η αλληλεγγυη των

.....................................................λεξεων

.

.

.

Με την ελλειψη γραφει


Τα δεντρα αποτυπωσαν την ελλειψη στους

..........................................καρπους,σοβαρα

..........................................οι θεατρινοι

..........................................εστησαν την σκηνη

..........................................στο μεσο των υμνων

...............η θαλασσα φτερουγιζει στα

.................................................κοχυλια.

.................................................ζευγος

βραχων αποκρυπτει τη λευκη ληκυθο,απ'

....το χερι μου,απ'το δαχτυλο ακριβεστερα

........εκτεινεται η πεδινη εκταση,στ'αλλο

...........ακρο το σπιτι με τα κοκκινα κεραμυδια,εμεις

ποζαρουμε ορθοι στις βαρκες,σιμωνει η πολιτεια

με καστρα στα ψηλωματα,δοξα Πατρι και Αγιω

Πνευματι,και Υιω,μανα,.......μανα,ο γιος απελευ-

θερωσε κορην σγουρη και ρουσα,κανεις πλεον δεν

κοιμαται τον υπνο του δικαιου,τρεις η ωρα και βλε-

πω το αντισυμμετρικο και βλεπω καθαρα την α-

πελπισμενη,ομορφη

με φιλοξενησε χαριζοντας τα συκα και το μελι, η

μεγαλυνουσα κουριδιη Μαρια ξεκρεμασε το κορ-

μι σου απ'τον καθρεφτη,ηλιοτρυπησε τη σαρκα

κατα τον ασεμνο καλλιτεχνη κι ανοιξε τρυπες

στ'αυτια για τα σκουλαρικια μανταμ Γκρετα

βαρκες δεν θα ξαναδουμε να σερνονται στη δυση

.................................. του ηλιου σε μυστικο κηπο

γραψανε το βιβλιο σε μεταξι,στη δεκατη εκτη σελι-

δα μικρογραφησανε εφτα αηδονια,τη γυναικα κα-

πως ψηλη,και τον εφηβο εν ταφω..............φυσα

......................................την ομοιοτητα παντοδυ-

......................................ναμε Κυριε και εισακου-

......................................σον τον δουλον......... ο

συγγραφεας με ποια αληθεια εκβιαζει,εμας,το παι-

δι σιωπησε τη φωνη του στην αρθρωση των γραμ-

ματων.

...........μαθετε τον Ομηρο και μαθητευσατε

στην Ιλιαδα και στην Οδυσσεια,τ'αλογα του Αισχυ-

λου σκαφτηκανε στα χερια μου το ξερεις

......να γλυτωσεις,να με θυμηθεις στην βασιλεια

......σου οταν ερθεις,πως αντεξες εσυ ο ντελικατος

......στην εξορια,πως αραδιασες σαν πετρες τις με-

......ρες σου; πες μου , πες στο γιο σου.Στ'ορκιζο-

......μαι δεν αποζηταω την εκδικηση,τους εχω στο

ξαναλεω,ξεγραμμενους,τα καρφια στις τρυπη-

μενες παλαμες μαζευω το αιμα..... το αιμα αρ-

νουμε να εξαγορασω με χρηματα........μαζευω

τ'αμαρτηματα των αθωων στη βιολετα,να ξεφυ-

..........γει θελει στα

..........πορτοκαλια μεσα ο

..........ορκισμενος θαλασσοπορος,εντιμος

καθ'ολα:ποια να πιστεψει,ποια να καταλαβει,

ποια να χρωματισει

καθως ειναι........ σ'αυτον.............. Σ'Αυτον

.

.

.

...και η θαλασσα  μετακινει  γαλαζιες  λεξεις


και η θαλασσα μετακινει γαλαζιες λεξεις

σε λογικες καμπυλες χρονου

κι ο χρονος ειναι ενας κυβος γεγονοτων

μιλαει:''Σβησε την Ιστορια''

ενας απατηλος συλλογισμος για πολιτικες πραξεις

Κοιταξε

Κοιταξε αυτον τον ανθρωπο.Ποιος ειναι ο ανθρωπος

Ο ανθρωπος ειναι μι'ανοιχτη οθονη αντανακλωντας

δεντρα πορτοκαλιες και ψαριων σχηματα

σε νερα γαληνης ,η' σε κυματα

απο φως,η' σε πολυβουες ιδεες

ποιος ειναι ο δικαιος λογος

ποια ειναι η ορθη αποδειξη

Ποιο ειναι το μετρο του ρυθμου

για μια ιδανικη ρητορικη:''Η Γνωση

ειναι μια Ουτοπια,μια πραγματικη Δημιουργια

του Απειρου Ερωτηματων''

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ   ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 


Αυτοι που θα μιλουσαν

δεν γεννηθηκαν ακομη

πισω απ'τις λεξεις οταν βρηκε ψεματα

σταματησε να γραφει

να μιλα σαν ολους τους αλλους

εκβιασμενος Υποστηριχτης Απλουστευσεων

τι ξερεις απ'την Ιστορια

που πλαστογραφηθηκε;

ευκολα συμπερασματα που μας καθησυχαζουν

που μας βολευουν,

αφωνοι απο ελλειψη γλωσσας

ποια γεγονοτα εφτιαξαν την αποχρωση

αυτου του ανθρωπου, ταυτιση

ηθοποιου και θεατη, συνεργοι

τετοιων Ιδεων, ειδωλα

τεμαχισμενα στις διαφημισεις,

κατω απ'τις γραμμες του τρενου

αντεχει το στηθος της γης

.

.

.

ΠΛΑΣΜΕΝΗ  ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ  ΥΛΙΚΟ


πλασμενη βυζαντινο υλικο

συζυγιες προσωπων στις γλαστρες

τ'ουρανου

συμμετρικα τα σερβιτσια στα τραπεζια

κατω απ'ια δεντρα του κηπου

και τα μηλα ακομη

εσπειρε γραμματικες στιξεις στα χωραφια

τ'απογευμα επνευσε ανατολικος ανεμος

απ'τα μερη της θαλασσας

οι ελιες τρεχουν με τα κυπαρισσια

στη θαλασσα

βουτωντας επιδεξια

απ'τον ψηλοτερο βραχο

γαλαζια παραθυρα σε κιτρινα τοπια

μαλακο το χωμα κι

οι γλαροι υψωθηκαν

ηταν ενας απλος ακροατης τζιτζικιων

κι η λευκοτητα καποτε θαμπωνε

με λογικη αλληλουχια απεδειξε

την ωραιοτητα των αρρητων

ο κηπος αρμενιζε στα χρωματα

και στο φως

.

.

.

CANTO


1+0 = o........The man

2-1 =1..........is in

a+1=2..........use

a=0..............as an

1+2=1..........Idea

2-1=1+0.......for

...................money

...................culture


He is.............''My answer

a...................is not a

pencil.............right

in your...........answer

hand..............But

Then..............a

write:.............laugh

.....................upon

.....................response

.....................Your

.....................own

.....................response


My.................my

word..............word is

is...................against

a....................your

light...............word

in a................Don't

cave...............fear it

.....................An

.....................word

.....................is not

.....................All


[on man noone [with words worlds [

Οναρ εστι Time [the light goes in sea

cloths [so why che between [don't tend and

hand does [search ΠΟΛΙΤΕΙΑ Demos cratos [My

words are for truth

ΕΙΝΑΙ


man hear

history is not HISTORY

WITH USURA

a man is ισοδυναμον 40 Pounds money αξια

per day working

Να ενα money Interest ,then world-war [πολεμος],

Ezra , CULTURE

CONTRA NATURAM

Αριστοτελη


and the word.........a void of nothing

now,

ο Οδυσσεας says '' ανεφαινετο πατρις [land] αρουρα

οι δ' επεεσσι προς αλληλους αγορευον

χρυσον [cold] τε και αργυρον oikad'agesthai

a payment:no truth no δικαιον /my eyes are for

the LIBERTY ALL .Hear it

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ  ΙΔΕΩΝ


A Roman on-χρημα

ανθρωπων- times

απο το Αλφα στο Βητα

και στο Γαμμα -Infinity

Anfang und Ende

-στον καθρεφτη ο ανθρωπος

αντιστροφο ερωτημα-vita

φωνη,ως pin-ups,-a roman

να,εκει.Το Θεατρο

Ανδρεικελων-a deux scenes

notre art moderne -Est- la Poesie

των Πραξεων Διωγμοι

parmi vous

il y a- a face

πισω απ'το δεντρο το βλεμμα

σταματησε στη θαλασσα

He said-to emporio an

architecture of the Word

-ο ηθοποιος δειπνισε λεξεις

το προσωπειο ταιριαζε

στον θεατη-except

το υφος της σεληνης-δεν

προφερεται ετσι το σιγμα-

He is none of our party-αυτος

μπορει να'ναι -businessman

φερε το χρημα,ξερεις εσυ-

I Never Made So-και οραν

και ακουειν

.

.

.

HYMNS TO MANKIND


Herr , I never forgot the Αδικια

hear

ενα πετρινο κεφαλι

ισορροπει τους αριθμους του χρονου

και τοτε οι πλειστοι των Αχαιων

προσφυγες ρακενδυτοι τριγυριζαν

στα εμπορεια των Ραδιουργων Κερδοσκοπων

auf die Bildes θαλασσα seien

συννεφα γαλαζια

Sehe der χορος des δελφινιων

Αυτος κοιμαται κι η καρδια του αγρυπνα

στην επιθυμια των πουλιων στα δεντρα

Εγω ,ο Αριστοτελης ,ο Ezra Pound,

o Nietzsche,ο Διονυσιος Σολωμος,ο Wittgenstein,

o Πλατων,ο Kant ,o Richard Feynman,Εσυ

ο ανθρωπος δεν ειναι η κουφια ρητορικη

κρεμασμενη αποξηραμενο δερμα ζωου

σε υπερφιαλες σελιδες κυνισμου

Ειναι a human syllogism which

speaks in the light of its experience

οι λεξεις μου σε μια εκλαμπρη μετεωρη

σταση , και τα βουνα στο βαθος

πρασινα ημισφαιρια και κωνοι , ως η Βιτσι

φουσκωμενη γαλα , στη πατριδα μου

η σκηνη με το φεγγαρι , ενα κυκλο

τα δε σχηματα των καραβιων διαγωνια

ξεφευγουν

κι ενα αλλοφρων πληθος,με λαβαρα με σημαιες

και κονταρια με κεφαλια εχθρων

χειρονομει , να η Ιστορια που γραφτηκε

τοσους αιωνες

die Bilder der Seelen der Ανθρωπων

μια Αναγκη του Δικαιου

Herr , hear

I am in a field of opposites Ideas ,a person

that socialises everything,

no a slave-one

.

.

.

Η Ποιηση Ειναι Ενα Ντοκουμεντο

Αποσπασματα [Σχεδιων ]


Ποιηση Ειναι Ενα Ντοκουμεντο

π.χ για τον Ανθρωπο

π.χ για τον Τοπο

π.χ για τις Ιδεες

π.χ για τον Κοσμο

Υπογραψα τη Δηλωση Μετανοιας:

ο λοφος ενα καθισμα κυπαρισσιου

το παιδι [μου] νομισμα χρονου

η φωνη μια ατμομηχανη σιωπης

το αλογο στο τραπεζι της χλοης χορταινει

Σκεφτομαι το τοπιο πεδιαδες και χωραφια

δεντρα σπιτια κι ανθρωπους

οπως τα πλακοστρωτα του Πικιωνη

[ Ενα Ντοκουμεντο ] π.χ για τη Γλωσσα

Δοξα σοι

Η Μεγαλη Εποχη των Εφευρεσεων Βασανιστηριων:

το χερι ,στη παλαμη, καρφωμενο με προγκα

[λογοκρισιας]

τα δοντια στη ταναλια της φαυλοτητας και της

φλυαριας

τα ματια με βελονες αιμοραγουν την εικονα σου

στο βραχο η κραυγη, πουλι πελωριο

τιμωριας

στο πλυσταριο των Ιδεων χρονια

η Ελενη, παει πισω στον χρονο

αχνη γραμμη βλεμματος

εξαχνωση ρυθμων

και νοσταλγια της Δικαιοσυνης του Παρελθοντος

τωρα το σαξοφωνο τ'ουρανου

με συννεφα και βροντες

ακουει [τη γραφη ] τα πουλια [ με τα ]

γαλαζια ν

στο πλυσταριο της Ιστοριας χρονια

η Ελενη

''γυρισε ο Οδυσσεας '' της φωναξε ο Ορεστης

''τωρα θα μαθευτουν ολα ''

η πεταλουδα το λουλουδι κεντουσε

σε πλαγιο του δευτερου ηχο κιτρινο

και κοκκινο

[Ενα Ντοκουμεντο ] π.χ για τις Ιδεες

πηρε τις παπαρουνες απ'το σωμα του Αδωνι

κι εβαψε κοκκινα τα κεραμιδια

κι οτι περισσεψε χυθηκε κοκκινο [στα λογια]

καθισαμε τον ηλιο στις καρεκλες

κι ανεβασαμε ψηλα στον ουρανο τα σωματα

των παιδιων ολη μερα

απ'αυτο παρα πολυ ωφεληθηκαμε

ποσες εξοριες [παθαμε]στα πραγματα

με ποσες εξοριες ασκηθηκαμε στα πραγματα

το μεσημερι κερασα τον κυρ Πλατωνα

καφε στο καφενειο , πληρωσα

με δραχμες Δημοκρατιας τριακοντα την ενοχη μου

[Ενα Ντοκυμαντερ ]

π.χ για τον Κοσμο

στοχος του πουλιου το βελος

στοχος της κινησης το νερο

στοχος της βραδυτητας η χελωνα

αφαιρωντας ανακαλυφθηκε το μηδεν


ο Αισχυλος ασκηται με Ερωτηματικα

Μνημης

ο ηθοποιος μπροστα απ'το σκηνικο ενος

δεντρου ειπε: να λεω αυτα σε σενα

ο μοναδικος Θεατης ,απαντησε:

ακουσε τον ανεμο που με παρασερνει

και μαζεψε τα φυλλα μου [ενα ενα ]

[Ενα Ντοκουμεντο ] π.χ για την Ποιηση

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 


Αναστελλομεν τα Αρθρα του Συνταγματος


Παρακαλω


Αρθρο Εβδομο της Πτησης των Πουλιων

Αρθρο Ογδοο των Φωνηεντων της Θαλασσας

Αρθρο Ενατο των Κυκλων των Δεντρων

Αρθρο Δεκατο των Εξοδων του Αερα

.......................στο Πρασινο των Φυλλων


Φωτογραφιες

[Ονοματα απο κατω]


Τους Καταζητει ο Ελληνικος Λαος

.

.

.

.so [ η αποικια των Ελληνων ] νερο ποταμου


See [ ενα τοπιο] ελιες [φως θαλασσας]

my bird – βραχοι αποσπασματα [προσωπων]

κυλησαν στον αμφικοιλο καθρεφτη

to words

[and Μυθοι περι Ηρακλεους και τα τοιαυτα

[και σαν ψωμι μοιρασε : ''τάυτο η' ετερον''

[χρωμα , φτερα αγγελου

ξημερωμα κορης λευκο

αγορασε σε μονεδα κρινων

το κοκκινο αλογο των συλλογισμων

[a factory ] αντιστροφο

a fuga [το

νερο

η

πεστροφα

κοντρα στο ρευμα

light [ κεντρομολο

του Αισχυλου καρποφορο βιβλιο

διαβαζει η [Maria Callas ]

μηλια των κηπων μου

αναβαθμοι περιστεριων

οταν στην Αγορα ο ρητορας αντιδικει

με σοφιστες : πιο περα απ'την αναγκη η Ποιηση

[κυκλος δεντρων σ'αρμυρα κυματα πευκων

[το παιδι με πτυχωσεις κοχυλιων παιδευει

τον χρονο

[in my sea ] δελφινια οι προγονοι κι οι επιγονοι

εμφυαλωμενα πρωτοζωα

[ τα κειμενα ] πολιτικων συστηματων [ το μελλον

λιθος [προσωπων ]

so [ η αποικια των Ελληνων ] νερο ποταμου

φωνων [ να το σπιτι που γεννηθηκες

κι απ'το παραθυρο τιναζοντας σεντονια

γεμισες τον ουρανο ασπρα συννεφα

[how ] να ταισεις τα πουλια και μας

τωρα που γυρισαμε απο την εξορια των δικων μας

[μετρα ] λειπει η μερα της πληρωμης

ενα κομματι του τοπου μου να φυλαχτει:

ο Οδυσσεας θα γυρισει : κρατηστε αναμμενο τον

κοσμο

[καπνο ανωθρωσκοντα ]ανθρωπων ποθει

η ψυχη μας ,

αυριο μαζι τρωμε , τα δεντρα τα χερια μας πουλια

τα λογια ως κρινα αγρων και

χλοη

.

.

.

Hymn to Mankind 


A silent touch on sea

and the seeing is a project mirror

my voice wants know

what

Tell All the People

''in rust '' the face

now now now

tell all the people

now a Doxology of the Conflict

What connects Greeks with you is THE LOGOS

I don't waste my time

My door is open ,

no yes , I Am I and You Are You

Hear ,Listen τη Γλωσσα μου

το πορτρετο ενος ανθρωπου φιλοτεχνειται απο

τα επεισοδια της Ιστοριας του

δεν συνεργαζομαι σε περιοδικα ,δεν γραφω

μυθιστορηματα

δεν συνδεομαι με Γραμματεις και Φαρισσαιους

δεν χρησιμοποιω ψευδωνυμο για να σου μιλησω

ξερω την Οικονομια του Λογου

την Οικονομια του Χρηματος δεν την ξερω

μου φτανει η επικη θαλασσα που φτανει

στον κηπο μου

και κατι ακομη :Δεν εμπορευτικα κανεναν

ανθρωπο ,

αυριο ,αν ,λεω αν , σου λειψει η Ελευθερια

Εγω ειμαι εδω

Αυτη ειναι η Ιστορια μου ,κι αυτο σου εδειξα

απ'την αρχη , δεν σε ξεγελασα

''ξειν,επει ουκ αχαριστα μεθ'ημιν ταυτ'αγορευεις

αλλ'εθελεις αρετην σην φαινεμεν''

[Ομηρου Οδυσσεια ,ραψωδια η'. στιχοι 236-237]

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ  ΛΟΓΩΝ


τινα γραφην σε γεγραπται; φυτα

δεντρα ,πληρης κυκλων

αριστα πολιτευματα πουλιων

γεωργων,ειπε:''ου φαυλον εστιν''

και φαινεται μοι:με αλλοτριον αγρον

πληρωθηκε να

συμπληρωνει τα κενα με λογους

νομισματα αχρηστα

μουσικη και προχειροτητες

υπο γαρ λιμου πολλων ανθρωπων ο

φονος της Δημοκρατιας

αληθη να λες τα ωφελιμα ,αυριο

η αναγκη

τα δε εναντια

και τα εγκωμια στους κολακες

και υπερ των ραδιουργων

αναγκη στο μαθημα της παπαρουνας

να μαθουμε να αντιστεκομαστε

στα κομψα ψεματα

ποιο μερος του ανθρωπου ειναι ισοσκελες

στο γνωστο και στο αγνωστο

αλογο τρεχει και πισω σκυλια, ο

κυνηγος μετραει τα κερδη και τη ζημια

τι κερδισες, αν ο ανθρωπος υπηρετης

πλεονεκτων εμπορων, αν

αποκρυψεις τα δωρα Ποιητων

νερα ,και μοι ωρα απιεναι

.

.

.

ΙΣΟΡΡΟΠΑ ΕΠΟΧΩΝ


ΙΣΟΡΡΟΠΑ ΠΡΑΞΕΩΝ .

.

Και των ρηγματωσεων

το στερεωμα η γη , ενας

ανθρωπος πουλησε την πραματεια του

κερδος

ενας κηπος με μηλιες στην

ακρη της θαλασσας διχτυ

πουλιων

ο αερας με σημειωτον

οριζει τα συνορα των σωματων μας

πληθυνθηκαν τα χρεωγραφα

των ιδεων μας

σοφιστειες ασυμπτωτων πραξεων

προβολες κυματων σε L major

νανος καιρος χρηματιζεται

παρα θιν αλος , ο υπεροπτης

αιφνιδιως φωνες εντομων

και γυμνα σπουργιτια ναυαγοι

σε γεωμετριες κατοπτρων

προεξεχοντας ο χρονος

χρηματοδοτει επενδυσεις αντιφασεων

η αφαιρεση της φυσης ο ανθρωπος

ο πολλαπλασιασμος των φυτων το δασος

η διαιρεση των φυλλων το φθινοπωρο

η προσθεση των χελιδονιων το ταξιδι

ολος ο Προμηθεας

μια αδεια μαγνητοταινια εικονων

ολη η Δημοκρατια

ενα υπερφυαλο σινεμασκοπ ειδησεων

γκροσο κολπο χρηματιστων το τοπιο

τετραγωνα αποφαγια πολιτικης

προσθεσε στα κομσα λογια το ψεμα

''και δεν υπαρχει το ψεμα της αληθειας

ενω υπαρχει η αληθεια του ψεματος ''

απουσια φωνων η σιωπη

πληθωρισμος σιωπων η κραυγη

.

.

.


Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ


Λεοντιου Μαχαιρα

[Εξηγησις της γλυκειας

χωρας Κυπρου,

η οποια λεγεται Κρονακα,τουτεστιν Χρονικον]


[Στην Αρχη] της εξηγησης§234.-Τὸ λοιπὸν ἀφίννομεν τὴν ἐξήγησιν τοῦ σκύλλου

τοῦ σουλτάνου, καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς ἄλλην τῆς ρήγαινας,

ὀνόματι Λινόρας, γυναῖκα τοῦ ἄνωθεν ρὲ Πιέρ. Ὁ καλὸς

ρήγας, ὡς γοιὸν ἠξεύρετε καὶ ὁ δαίμων τῆς πορνείας ὅλον

τὸν κόσμον πλημελᾶ, τὸν ἐκόμπωσεν τὸν ρήγαν, καὶ

ἔππεσεν εἰς ἁμαρτίαν μὲ μίαν ζιτὶλ ἀρχόντισσα ὀνόματι

Τζουάνα Λ᾿ Αλεμά, γυναῖκαν τοῦ σὶρ Τζουὰν τε Μουντολὶφ

τοῦ κυροῦ τῆς Χούλου, καὶ ἀφῆκεν την ἀγκαστρωμένην

μηνῶν ηʹ. 


Την ωμη αληθεια τον εγραψε ο σιρ Τζουαν Βισκουντης.

Ο κουντης τε Ρουχας πληρωσε μαγισσες γοησες

κι επεσε στο κρεβατι με τη ρηγισα

τον εγραψε την αρχη της ιστοριας,το τελος της,ολα

και πως στην Λευκωσια ολοι το'ξεραν

και το κουβεντιαζαν στις ρουγες και στην αγορα

[Ἐγράπτη ἐν τῆ πόλει Λευκωσία ιγʹ δικεβρίου ͵

ατξηʹ Χριστοῦ]

Το'ξεραν οι συμβουλοι ,οσα γραφτηκαν στον ρε

στην Φρανγγιαν ησαν περα για περα σωστα

Τωρα μαζευτηκαν ν'αποφασισουν τι να συμβουλευσουν

τι να πουν τι γνωμη να δωσουν στον Κυριο

της Κυπρου και των Ιεροσολυμων

[(τὸ) κοντοσταυλίκιν τῆς Κύπρου, καὶ σταυλον

τῶν Ἱεροσολύμων]

Διαταχθηκαν να δωσουν κριση για τη ρηγισα

την Ελεονωρα κορη απο μεγαλο γενος Καταλανων

[Καὶ ὁ ρὲ Πιὲρ ἁρμάστην μίαν ὄμορφην κόρην

ἀπὸ τὴν Καταλονίαν, τὴν Λιονόραν τε Ραού.

Καὶ ἐστέφθην μὲ τὸν ἄνωθεν ρὲ Πιὲρ ἀντάμα.]

κι ειναι εκεινοι οι Καταλανοι αδιστακτοι

δεν αστειεβονται,θα πεσουν πανω στον ρηγα

ανελεητοι αν ηθελε εκδικηθει,σε τιποτα δεν το'χαν

να καταπλευσουν ταχιστα στο νησι με πλοια

και στρατο και να τους αφανισουν ολους

κι αυτους μαζι με τα υπαρχοντα τους

Εφεραν ευθυνη τρανη ευθυνη,απ'την κριση τους

χανονταν η' σωζονταν το ρηγατο

Το'ξεραν ο Τζαν Βισκουντες ηταν πιστος και τιμιος

ομως τι τα'θελε και μπερδευτηκε και να μαρτυρησει

τα μοιχα επραξε απερισκεπτα βεβιασμενα κι ανοητα

Ο ρηγας ηταν οξυθυμος,αυτο διολου δεν το σκεφτηκε;

πιασμενος σαν αρκουδι στα διχτια της Λιονορας

Και στις απουσιες του παντα γυρω απ'το κορμι του

τη νυχτα πριν κοιμηθει τυλιγε σφιχτα το μεσοφορι της

να το αναπνεει,σ'αυτον εγραψε ο ανοητος να του πει

πως η ομορφη αιγα του βαρβατισε με τον τραγον

Γινεται να γραψεις τετοια γεγονοτα σ'εναν Αφεντη;

Α διχως αλλο ηταν ανοητος.Τι δεν ηξερε ταχα τον ρηγα;

τι καθαρος δεν ηταν στα συζυγικα,πως υποκρινονταν τον πιστο

και στα κρυφα μοιχευε με δυο γυναικες

Το νησι ταραχτηκε σφοδρα σαν μαθευτηκε η διαταγη

της Λινορας να της συρουν μπροστα της τη μια απ'αυτες,

εκεινη που ηταν γκαστρωμενη μηνων η' ,ονοματι

Τζουανα Λ'Αλεμα,[η αλλην καυχαν του ητον η ταμε Τζιβα

τε Στααντιλιου] κι εβαλε και κοπανισαν

στην κοιλια της πολλα πραγματα να πεσει το βρεφος

και την αλλη ημερα ξημερωνοντας εβαλαν

πανω στην κοιλια της χερομυλο ν'αλεσει πινακι σιταρι

και παλε το παιδι δεν επεσε και τοτε μεταχειριστηκε

πολλα κακα,τσικνες και βρωμους κι αυτα εγιναν

χωρις να'χει παθει το βρεφος το καθαρον και απταιστον

Το χειροτερο ειναι και δε το βαζει ο νους,ολοι γνωριζαν

πως τη νυχτα που γεννηθηκε ο ρηγας στον Αιγωκερο

ηταν ο ηλιος,και να πιασει ο μωρος την πενα να γραψει;

και τι να γραψει; για κερατα και για κριαρια

Ο σωφρων ανθρωπος τη μοιρα του δεν την προκαλει

Οχι,ποτε.Εμεις δεν ειμαστε εδω να ζυγιαζουμε που'ναι

το δικιο.Δικια μας δουλεια ειναι να κανονιζουμε

τα πραγματα ετσι για να'χουμε την μικροτερη ζημια

Συμφερον ειναι ενας να χαθει απ'το γραφτο του

παρα σε μεγαλο κινδυνο και φασαριες να μας βαλει

εμας που δεν φταιμε σε τιποτα και μαζι το κρατος.

Μ'αυτα κα μ'αυτα ολη τη μερα συνεδριαζαν

και σαν εδυσε ο ηλιος ειδαν τον ρηγα

γονατισαν και του ειπαν για κεινον τον Τζουαν Βισκουντης

πως ενας αδιαντροπος εκβιαστης ειναι,ενας μεγαλος ψευτης

Και ο Τζουαν Βισκουντης ριχτηκε ζωντανος σε γουβα βαθεια

[στη γουφα του Σκουτελα εις την Κερυνιαν,επειτα εις τον

Λιονταν]στη γη και πεθανε απο την πεινα και την διψαν

τετοια τυχην ηβρε

[καὶ ἔμεινεν χωρὶς φᾶν ὥς που καὶ ἀπόθανεν. Ὁ αὐτὸς

καβαλλάρης ἂν ἦτο νὰ σᾶς εἴπουν ποτάπος ἀντρειωμένος ἦτον,

καὶ εἰ(ς) τζοῦστες καὶ πᾶσα ἄρματον ἦτον πολλὰ βαλέντε

ἀντρ(ει)ωμένος· τάμε ὁ θεὸς νὰ τοῦ συγχωρήσῃ.]

Μα στο μυαλο και στη ψυχη του ρηγα φυτρωσε και θεριεψε

ο σπορος ο δαιμων της ντροπης του κι απλωσε πλοκαμια

σαν χταποδι και τον γραπωσαν να τον πνιξουν

αν δεν εκανε στους αλλους αυτο που εκεινον τον ντροπιαε

και τον ταπεινωσε

Δεν αφησε κυρα για κυρα στη χωρα να μην την πορνεψει,

ολες τις ατιμασε.Ο φοβος και το μισος,τα δυο μαζι

πλημμυρισαν και μολεψαν τη χωρα με φοβο και μισος 

Κι ετσι με ''τη μικροτερη ζημια'' κυλουσε ο καιρος

ως το ξημερωμα,ημερα Τεταρτη,τ'Αγιου Αντωνιου

[τῇ τρίτῃ τῇ ιςʹ ἰαννουαρίου ατξηʹ Χριστοῦ]

τοτε μπηκαν αρματωμενοι στ'αλογα τον βρηκαν

στο κρεβατι της αμοροζας του,τον επιασαν τον εσυραν

και του εκοψαν συριζα στον λαιμον του τον λαρυγγα

''και ταπισα παρα ουλους,ο τουρκοπουλιερης

[και τελευταιος απ'ολους ηρθε ο τουρκος αξιωματικος]

λεει ο χρονογραφος Λεοντιος Μαχαιρας στην Κρονακα του

της γλυκειας χωρας Κυπρου

εκει στο μερος που τον βρηκε βουτιγμενον στο αιμα

βγαζει το μαχαιρι του και του κοβει συριζα τ'οργανα

και τα πετα στους σκυλους να τα φανε

''καὶ εἶπεν του: Διὰ τοῦτα ἔδωκες θάνατον!»

[Για ολ'αυτα πληρωθηκες με θανατο]

...............................................................Μ'αυτο το τελος

πληρωσε ο αρχεκακος δαιμων της πορνειας τον ρε Πιερ

του Λουζουνια[Αρχων εις(τὸ) κοντοσταυλίκιν τῆς Κύπρου,

καὶ σταυλον τῶν Ἱεροσολύμων]


Η Κυπρος ταξιδευει χρονια αναμεσα στους δολοφονους

και η Ελλαδα


[Στο Τελος] της εξηγησης§281.-Καὶ οὕτως ἐνέβησαν οἱ καβαλλάριδες ν-εἷς ὀπίσω

τοῦ ἄλλου, καὶ ὅλοι ἐβάλαν τὰ μαχαίργια τους διὰ τὸν ὅρκον,

καὶ ἐκρατοῦσαν τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ ρηγός κοντὰ καὶ σφικτά,

διὰ νὰ μηδὲν γενῇ τίποτες ταραχή· ἐκεῖνοι ἐφοβοῦνταν μηδὲν

τοὺ(ς) σκοτώσουν. Καὶ τἄπισα παρὰ οὕλους ἦρτεν ὁ

τουρκοπουλιέρης ὅπου δὲν ἦτον εἰς τὴν βουλήν τους·

διὰ νὰ μηδὲν ᾖνε ἔξω τῆς βουλῆς, ηὗρεν τον τυλιμένον

(᾿ς) τὸ αἷμαν του, ἀναβράκωτον καὶ κομμοκέφαλον, καὶ

ἔβγαλεν τὴν μάχαιράν του καὶ κόβγει τὰ λυμπά του μὲ τὸν

αὐλόν, καὶ εἶπεν του: Διὰ τοῦτα ἔδωκες θάνατον!» Καὶ πολλά

τὸν ἐλυπήθην, ἀμμὲ διὰ νἆνε εἰς τὴν συντροφιάν τους

τὸ ᾿ποῖκεν

.

.

.

ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΣΤΙΧΟ

[Ομηρου Οδυσσεια-ραψωδια κ'-στιχοι 28-33]


Εννημαρ μεν ομως πλεομεν νυκτας τε και ημαρ,

τη δεκατη δ'ηδη ανεφαινετο πατρις αρουρα,

και δη πυρπολεοντας ελευσσομεν εγγυς εοντες

ενθ΄εμε μεν γλυκυς υπνος επηλυθε κεκμηωτα,

αει γαρ ποδα νηος ενωμων,ουδε τω αλλω

δωχ'εταρων ,ινα θασσον ικοιμεθα πατριδα γαιαν

Ειναι στο Γαλαξειδι,οπου εκει η θαλασσα εχει σπιτακι

στην ωχρα οι τοιχοι και τα παραθυρα γαλαζια

μπογιατισμενα και στα συρματα κρεμασμενα χταποδια

ξεραινονται στον ηλιο κι αρμενιζουν

εκει πανω σ'ενα τραπεζι στην αυλη

πανω στ'ασπρο τραπεζομαντηλο θα ειναι,σιγουρα ειναι,

το γραμμοφωνο που μια μερα αγορασε

στην πλατεια Αβησυνιας στο Γιουσουρουμ

επειτα εννια μερες κι εννια νυχτες στη θαλασσα

[στ'Αναφιωτικα,θυμηθηκε, ειχε αρραβωνιαστει

μια ονοματι Μαρια]

να βιαστει επρεπε,οι μνηστηρες θα εστειναν στον Τηλεμαχο

δολοφονικη παγιδα στην Αστεριδα,

τη δεκατη μερα φανηκαν τα χωματα της πατριδας,

θα πηγαινε στον Ευμαιο να κρυφτει,

τον επιασε ο υπνος και του'κλεισε τα ματια

πολυ κουρασμενος ηταν,τοσες μερες κρατουσε

με τα σχοινια τεντωμενα τα πανια στο καραβι

μονος αυτος,αλλον απ'τους συντροφους δεν αφηνε,

να φτασουν γρηγορα στη πατριδα

ειχε μαζι του μια φωτογραφια,που τον εδειχνε

νεο αντρα στην προκυμαια της Σμυρνης,

ταξιδεψε,καποτε επεστρεψε κι ειδε ανθρωπους σιωπηλους

να κουβαλουν βαλιτζες και να τις φορτωνουν σε βαρκες

κι αλλους ανθρωπους ειδε να κουβαλουν ανθρωπους

και να τους θαβουν στην αμμο ,και θρηνο δεν ακουσε,

σαν να'ταν στη φαντασια του,η' σε χρονο,που δεν εζησε,

ομως τα ειδε να συμβαινουν,αληθινα,

να γυρεψει την αληθινη πατριδα,

μην γυρεψει την εμφυλια,ανιδεος και νηπιος,

παντα εξιστορουσε τη σκηνη,που ειχε δει

τον Αχιλλεα και τον Αιαντα να παιζουν πεσσους


εννια μερες κι εννια νυχτες στη θαλασσα

και τη δεκατη μερα φανηκε η πατριδα

κι απο μια ανοησια χαθηκε

.

.

.

Και την τριτη Ωρα μνησθηκαμε το απεριττο


........κλειστηκε στα ονειρα των περιστεριων

........ασκητης της λευκοτητας

........πραος κι εργατικος διαλογισθηκε τ'αγρια τα κρινα

........αυτα που δεν υφαινουν και χρωματιζουν το χραμι τους

...με τα λογια του Αλεξανδρινου:Μεσα στες σατραπειες χαραμι-

...σαμε σε ρητορειες κενων λογων,ανελληνισμενοι,στα συμποσια

...ηδονικων απολαυσεων εμεις οι επιγομοι φλυαροι αχαριστοι

...και μωροι

...και την τριτη Ωρα μνησθηκαμε το απεριττο ,το ατελες

...και κλαψαμε πικρα...........και κλειστηκαμε στην ωραιο-

...παθεια των παγωνιων,ατιμωρητος της ωραιοτητας μοιχος

...αγνωμων και αμνημων στα λογια του Ποιητη:

...με σεμνοτητα επερατωσε τα εργα

και τ'αηδονια καταπινουν γαλαζιο τ'ουρανου μελωδιζοντας

ειμαστε τα περττωματα των Ιδεων

ανερματιστα πλοιαρια,ανοητα μειρακια του αιωνα

και κλειστηκε στα εικονογραφημενα προσκυνηταρια των αθωων

λιτοδιαιτη μελισσα των Υψηλων του κυρος Κωνσταντινου

ητανε το θεατρο πληρες θεατων

υπερτερουσαν τα αρενα των θηλυκων[αιτια:το θεαμα

σκληρο] ο μοναχος ,ειλωτας,διατρυπησε το αγριο ζωο

με πομπωδη αλαζονεια κι εκεινο

εγυρε στο πλαι ,αδικοσφαγμενο συμβολο

.

.

.

ΣΤΡΟΜΒΟΙ ΟΡΕΣΤΕΙΑΣ


εγιναν η'δεν εγιναν οι φονοι

στη πολυχρυσοιο Μυκυνης;

η' στα περιχωρα της Ομονοιας,η' στο Συνταγμα,

η' στη Τριτη Σεπτεμβριου

εκεινος ο τυχοδιωχτης παλικαρας Αιγισθος

τον παραμονευτη της βασιλισσας Κλυταιμνηστρας

[η' Μαριας κατ'αλλην εκδοχην]σ'ερημο νησι

σ'αβατον ερημια εξορισε,κι εκεινη ,τετοιος τεχνιτης του ερωτα ηταν,

στα διχτυα του επιασε και κοιμονταν μοιχαλιδα στο κρεβατι του

επειτα οταν γυρισε νικητης και τροπαιουχος μεσα στην ερημη Λαρισσα

ο Αγαμεμνωνας

τον εσφαξε σαν αρνι η' σαν μοσχαρι

κι η κραυγη της δολοφονημενης Κασσανδρας κυλησε

σαν βροντη στο εσωτερικο του καθρεφτη της

κι εσπασε το ωραιο προσωπο σε χιλια κομματια

καθως την εσφαζε σ'ονειρο η' στο ξυπνιο ,η φονισσα,

κι αυτη με τη σειρα θα την εσφαζε το παιδι της

σαν ερχονταν ο καιρος

ειτε στο Αργος στις Μυκηνες

ειτε στη Λακωνια στις Αμυκλες

ειτε στην Πινδο ειτε στη Θεσσαλονικη

στην Ελλαδα ολη

οι σκοτωμοι

-να βοηθησει τον εραστη της η' να εκδικηθει

για την κορη της

στον Κυκλο των Νοστων εγιναν αυτα,

αυτη η Ιστορια,

ειναι και τα πολλα ανοσιουργηματα,που βαραινουν

τα τραπεζια στο θυεστειο δειπνο

κι η μοιχεια της Αεροπης κι η καταρα της Αφροδιτης

στην Κλυταιμνηστρα και στην Ελενη

κι η δολοφονια του Γρηγορη Λαμπρακη κι ο χαμος

του Γιωργου στην Αλβανια το 1940

-Ατρειδες,με δυνατο κοφτερο πελεκι του ανοιξε στα δυο

το κεφαλι

πλανευτηκε στη μοιχεια κι εκει ξαπλωμενη τη βρηκε

ο Λακωνας Ορεστης

την εσυρε απ'τα μαλλια δεν την λυπηθηκε

κι ας ηταν μανα του κι ας βυζαξε το γαλα της

την σκοτωσε


Τι μηχανευτηκε απ'ολα αυτα τα συμβαντα

για τους Αθηναιους ο Αισχυλος του Ευφοριωνος;

την ανοιξη του 458π.Χ,η' το χειμωνα του 44 καταφερε

να κερδισει το α' βραβειο με την Τριλογια Ορεστεια

κι ενα σατυρικο δραμα ακολουθησε,ο Πρωτεας,

[εμπνευσμενο απο στιχους της δ' ραψωδιας της Οδυσσειας]

ο Μενελαος απο το στομα του Πρωτεα στην Αιγυπτο

μαθαινει τον φονο του αδερφου του


κι ακουστηκε τρομερο το στασιμο των Χοηφορων


Πολλα μεν γα τρεφει δεινα δειματων αχη

ποντιαι τ'αγκαλαι κνωδαλων ανταιων βροτοισι

βλαστουσι και πεδαιχμιοι

λαμπαδες πεδαοροι

πτανα τε και πεδοβαμονα κ'ανεμοεντα

αν αιγιδων φρασαι κοτον

Αλλ'υπερτολμον ανδρος φρονημα τις λεγοι

και γυναικων φρεσιν

τλημονων παντολμους

ερωτας αταισι συννομους βροτων;

ξυζυγους δ'ομαυλιας

θηλυκρατης απερωτος ερως παρανικα

κνωδαλων τε και βροτων


συμφωνα φωνηεντα λεξεις

αριφνητα πληθη

ηχων


και μην εργω κουκ ετι μυθω

χθων σεσαλευται

.

.

.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ


''Look how beautiful is a flower''

hold up a flower

There is beauty

I believe it

But,in those days I didn't have time

I've learned to draw icones

Now,a bird is passing

I don't know where

[η λεξη υδωρ αντικατασταθηκε απο τη λεξη νερο-

στο τελος του 6ου αιωνα και στις αρχες του 7ου

ηρθαν οι Σλαβοι στην Πελοποννησο-αυτο γραφτηκε

στο Χρονικο της Μονεμβασιας]

εκεινοι οι συγγραφεις απεφευγαν τους χυδαισμους

δεν απεφευγαν ομως τους αττικους τυπους,τον δυικο αριθμο

και τη χρηση της ευκτικης

γραφηκαν συντομα ποιηματα σε ελεγειακο μετρο η'σε εξαμετρους

σημερα σωζωνται μονο αποσπασματα

και τω καλλει της λεξεως ακουων ηδομαι

[ο Θεοδωρος Πτωχοπροδρομος γραφει στον αυτοκρατορα

Ιωαννη Β' Κομνηνο

ως τινας πολιτικους αμετρους παλιν στιχους,

συνεσταλμενους,παιζοντας,αλλ'ουκ αναισχυντωντας

-η λεξη τριψιδογαροπιπερον-]

A discovery of greatest importance to mathematics is

the discovery by Tartaglia that you can solve a cubic equation

[Did you know that there are twice as many numbers as numbers?

No ,there are not

Yes,there are

Show it

I will prive it.Name a number

One

Two

Five

Ten

Twenty-seven

Fifty-four

So,there are three times as many numbers as numbers

So,there are four times as many numbers as numbers

So,there are million times as many numbers as numbers

This is called Infinity

[το παιδι γεννηθηκε χωλο οιδιποδας

σακατη βασιλια δεν θα κανανε

εφευραν τον χρησμο:''σαν μεγαλωσει θα σκοτωσει τον πατερα

και θα παντρευτει τη μανα'',πεταξαν το παιδι

εκεινο μεγαλωσε στη Κορινθο,και νομιζε πως ηταν παιδι του βασιλια

Πολυβου και της Μεροπης,και μια μερα σ'ενα καυγα καποιος

για να τον προσβαλει τον φωναξε νοθο,ζητησε να μαθει

κι εμαθε την αληθεια,γυρισε στη Θηβα,σκοτωσε σ'ενεδρα τον Λαιο

και καταφερε να παντρευτει την Ιοκαστη,και ν'αποκτησει

απο τη μανα δυο κορες και δυο γιους,κανεις απ'το λαο δεν υποψιαζονταν

την εκδικηση,ηταν αξιος και δικαιος,ηταν και το παραμυθι με την Σφιγγα,

μονο ο Κρεοντας και ο Τειρεσιας και οι συν αυτους συνομωτες

γνωριζαν,ηθελαν την εξουσια,και βρηκαν αφορμη τη πανουκλα

να τον καταστρεψουν,εφεραν τους βοσκους του Κιθαιρωνα

να μιλησουν στην αγορα κι ολα αποκαλυφθηκαν,

τοτε η μανα κρεμαστηκε κι ο γιος εξορυξε τα ματια του]

ο ηλιος στην ασπιδα τ'ουρανου κυκλος

μεσημερι κι ο εργατης εσκαψε το χωμα και σε βαθος 34 εκ

βρηκε τη πινακιδα,εγραφε:e-ke εχει/ko-no-so Κνωσο

Εκεινη τη μερα γευματιζε ενας εμπορας απο τη Κνωσο

σ'ενα κεντρικο εστιατοριο της Τιρυνθας,

το 1952 μαθαμε πως εκεινη την ηλιολουστη μερα εφαγε στρειδια,

ηπιε κοκκινο κρασι Νεμεας κι εμπορευτηκε σιταρι,συκα και σταφιδα

[A little later I hear

''I 've got to pee''

''The wc is there''

''Thanks sir''

I came back to Athens five weeks later]

μη τις αμαθια προση τοις θεωμενοισιν,ως τα λεπτα μη γνωναι

λεγοντοιν

και κανεις να μην περναει τους ανθρωπους για ανοητους

και πως δεν καταλαβαινουν τις υψηλες ρητορειες σας

πολυ καλα τις καταλαβαινουν και τις νιωθουν και θα σας πληρωσουν

γι'αυτο οπως σας αξιζει

[Χρονος,που ερχεται και Χρονος,που φευγει ειναι ο Ιδιος]

βουλεσθε δητα κοινη σκωψωμεν Αρχεδημον;

ος επτετης ων ουκ εφυσε φρατερας

νυνι δε δημαγωγει

θελετε να τα χωσουμε στον Αρχιδαμον;

επτα χρονια στην εξουσια και δεν αφησε ορθο τιποτα

και τωρα εχει το θρασος να δημαγωγει

[I said.''Okay'',and got in the yellow taxi

The taxi-driver is saying me:''I'll show you all the fancy

places of the city''

I saw a Man

I saw a Woman

I saw a Child]

I felt very sorry

[Κοιταξτε γυρω σας.Κοιταξτε.Ο Κοσμος]

.

.

.

ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ.ΧΑΙΡΕ


ποια απ'αυτες παρακαλεσε θερμα την Κυπριδα για τον ονοματι Δεξιλεω:

γιατι στο κοιταγμα του βαθυ κι επιμονο πολλα περιστερια

φτεροκοπουν στο στηθος της;

την κτεινα της Παφιας,αντιχειρας με δειχτη,σημαδι να σ'ακολουθησω,

δειξε!Εσυ,Βακχις

τρυφερη επιδερμιδα,κι η νυχτα απαλο διαφανο σεντονι

Φιλω την ωραια με τα μεγαλα ματια και τους λευκους στρογγυλους ωμους

την Αιγινω

Ακολουθοι μοι.Ανθις

Γλυκέρα της Θαλασσίδος.Χαιρε Καλλος.Τι ζητας;Θα στα δωσω!

Δροσίς,Ευνοουμενη της Πανδημης,Φιλοκαλλον Αιδοιον.Χαιρε Αμαραντο Ροδο

Την Eύκλεια Τιμω.Στην οδος Ζηνωνος σ'ενα σπιτακι περιμενει

Hδεία Πορνη, Χαιρε .Ολογυμνη.Καλλιστη!

Θαΐς η Πτολεμαίου,Φιλτατη της Θάλλουσας.Σαν κορυδαλλοι.

Ανοιξης διδυμοι Κρινοι

Να σ'αγγιξω Iόεσσα.Μια λεξη σιωπηλη ν'ακουει.

Το'ξερες Kαλλιξένα.Τρια Ποιηματα.Σταχτη.

Σου εστειλα.Εγω αυτοπροσωπως ο Αιγαγρος ο Μεγας Ψωλος

η' ειδαλλως Ανδρεας Εμπειρικος Οδησσηνος και συ η Λαγις

Λαμπιτω,Λαμπρουλα,μια εκδορα απο σενα στη κοιλια με παρηγορει

τωρα,που η νυχτα προχωραει

με βηματισμους σκεψεις,Mυλτώ

Mυρτάλη,Αυριο Ηχηρο Υψος

Mυρτίς η Παμφιλου Ηδονης Χαιρε Κεχαριτωμενη Πειραιωτισα

Αρνηθηκα.Αληθεια η' Τιποτα.Σου γραφω,Nαννώ

Nικαρέτη.Τι ζητας;Ουρανο.Το χερι εγραψε την ηλικια.Σωμα

Και η Oπώρα ειναι διαφανη πυγολαμπιδα χρονου

η Πραξυλλα ομως σ'ενα κλειστο δωματιο μετραει καθρεφτες κενου

Ευγενικη Ροδοκλεια Αναμεσα στο πληθος ,Εγναντια Θεσσαλονικη.

Ηλικια 18.Μερες του '80.Βροχη.Να σε ρωτησω

Να σε βρω Φανώ.

Δεν θυμαμαι τ'ονομα σου.Ειναι τρισυλλαβο;

η' πεντασυλλαβο;

Λεξη,που απο στομα σε στομα εχασε το νοημα της.

Ετος 31ο Απο τη Μερα της Δολοφονιας του Γρηγορη Λαμπρακη

η' 16 εμφυλια χρονια απο το χαμο του Δεξιλεω στα περιχωρα

της Υδρας το 94

Μαλλον Σωσσάνδρα.Τρισυλλαβο.Οπως Θαλασσα.

Μνημη ρυτιδιασμενη

στα ματια.Ισοβια Ιστορια Φωτογραφιας.Φίλα η Κορη.

Φωτογενεια διλημματος η Φιλάνδρα.Αριθμος 10 η' 11 Οδος Φυλης.

Που να θυμασαι.Ολα τα πορτελα ειχαν κοκκινο φως στην εξωπορτα.

Εκτος αν τα ειχαν κλεισει δια της βιας.

Οπως εγινε με τη Φιλουμένη

και τη Φιλύρα και τη Φρύνη.Εφτασε η εποχη της Ατιμιας.Xρυσογονη

Λαις.

Κι αυτη η μερα περασε.Σαν τις αλλες.

Στη σειρα ιδιες.

Λιγο δεν ειναι,που γλυτωσαμε.

Αν σκεφτεις

Δολοφονησαν τον Οδυσσεα Αντρουτσο

τον Αττικ,τον Κλεωνα Τριανταφυλλου,να μη ξεχασω,

κατα λαθος σκουντηξε καποιον στο δρομο κι εκεινος

τον γρονθοκοπησε αλυπητα

στην ημερομηνια της 29ης Αυγουστου το 1944

Δεν ειναι λιγο ,που δεν μας πειραξαν ακομα

Να κυκλοφορειτε με ψευδωνυμα και λαθος διευθυνσεις

και αοριστα ανακριβη βιογραφικα

.

.

.

ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ  ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ


..........αυτο η αρχη

..........αυτο το μεσο

..........αυτο το ακρο

.....με τη γραμματικη των κρινων και

.....το συντακτικο των αηδονιων

.....εγραψε την ομορφια..............και τωρα

...''τα ντερτια του πολλα,τα βασανα μεγαλα''

.....κυνηγησε τρεις μερες και τρεις νυχτες

.....την ελικοβλεφαρη και βαθυζωνη κορη [στον

.....Ομηρο κουριη] κι αυτη λουσθηκε

.....στη θαλασσα τα μαλλια σε βοστρυχους

μνημονευετε σε καθε καιρο

Καζαντζιδη Στυλιανο Εμμανουηλ Χιωτη

και Μπελλου  Σωτηρια  μνημονευετε

στους αιωνας των αιωνων

..................................τοιχογραφισε με ουρανο τα βλεφαρα

..................................και σφηνωσε στα χειλη τριανταφυλλα

στο λευκο τετραγωνο που βρεθηκε το ματ εγινε σε

δυο κινησεις,τιποτα δεν υποψιαστηκε ο ανιδεος

ο μωρος και η ηττα καρποφορησε σε αφθονια

καλων, η δε νικη ατελεσφορη

..........ο λαιμος ειναι του κυκνου

..........ασπρα τα βυζια περιστερια,στα

....μπουτια της φωλιαζει το πουλι της Αφροδιτης

....αυτος με τις γεννετησιες χειρονομιες

....τη γδυνει και ντυνεται τις δαντελες της

στον κηπο που οι παπαρουνες κυλισθηκαν στο αιμα

κι  ετσι  αρχων υψιπετης

με πυροβολισμους κρινων

σποραει το ανυπαρκτο.............................υπαρκτο

.

.

.

.........με δεκαεφτα-γωνια στασιμα συμπεραινει

.........το εναρμονιο απολυτο των ιδεων

.........και με πληθωρα αθωρακιστων  ερμηνειων

.........πληρωνει το χρεος του

αυτα τα μερη ειναι ετεροδοξα αγροκτηματα

αγαλματων και μεις ομοουσιοι ελευθερο-

πρακτες [παροντες αει]........οι ανθρωποι

δεν μελλει ν'αποκτησουν περιττα πουλια

σημερα σε χρωματισμενο πηλο αναπαλαιωθηκε ο

εναλιος ανθεστηρας των ημιδιαφανων παρθενων

με τα πορφυρα αιδοια [ως παραληγουσες

λεξεις] και παραληπτες φαλλοφορους

τοξοτες

απο  εκει περα  εκτεινεται  χρωματοφορο

οροπεδιο με λευκα ιματια περιστεριωνων

στο βαθος η' στο βυθο της κοιλης οροσυναρτησης

..................Τα απρεπη λογια του βωμολοχουσαν

..................ωρες το μαρτυριο του ηταν ευγλωττο

..................ωρες ακριβολογουσε ο ερημιτης

..................των λιτων με θολους περισπωμενων

.............και οξειες κυπαρισσια

.............θα'ρθει ο χρονος των σεμνων απολαυσεων

.............σε σειρες αναμνησεων

.

.

.

...........με αμεμπτη χειρονομια δωρησε τη λευκοτητα

...........τροφη στους συνδαιτημονας,συντροφους συμμετρους

...........και αυτοχθονες των λεξεων..............το φως

με βελη αφηγηθηκε αναγλυφα στην οψη τη μνημη

και το ψωμι σφραγισθηκε μ'ορθογωνιο τριγωνο [το πηλινο

πρωτυπο εκμαγειο] λωτοφαγα σμηνη πουλιων ενδημουν

...........................στις εναλιες περιοχες των ανθρωπων

...........................οταν

...........................τα ελικοφρυδα προσωπα

...........................στη διαφανη ορχηστρα

...........................τραγωδουν με πλαγια και ορθα

...........................χορικα [δωριεων και Ιωνων

στασιμα] εν χορδαις και οργανοις μελπουν

.............τ'αδικο που τον κατατρεξε

.............αυτον τον αμωμο κι ενδοξο αλχειμιστη

.

.

.

......με τη μεθοδο της χλοης μοιραστη-

......καμε τα τρια τεταρτα τ'ουρανου

..................η' το αντιστροφο

......με το 75% τ'ουρανου διαμοιρασαμε

......σ'ορθογωνια τη χλοη..........αντιλεγω:μολων

λαβε

και το ξερεις, κατηγορηθηκε για ακραια εξυβριση.

σκορπιζε την ελευθερια στα ματια των ανθρωπων

[ενας αιρετικος της λιτοτητας] ενας ορθολογιστης

των τεχνων

......και στον ενοπλο αγωνα των λεξεων μαρτυρησε

[το πληθος κραυγαζε εναντιων των κρινων] δυο ειχαν

διαλυμενα κρανια απ'το υγρο πυρ της παπαρουνας

ενω ο ποιητης κομπαζε προκλητικα με τις μεταφορες

......οι ολιγαρχικοι της αληθειας :85&

......οι δημοκρατικοι της ελευθεριας:90%

......οι δημαγωγοι του ψευδους:95%

πλην ενος.Πυρ: Αληθεια

...............Ελευθερια:Πυρ.................Ψευδος:μολων

λαβε

.

.

.


.......με απεριττο τροπο σχολιασε το αριστοτελειο

.......εργο κι απεδειξε μ'αυστηρο και συνεκτικο

λογισμο την υπεραγωγιμοτητα της ποιησης

κη' αλλου .σε ποιο μαηγνητικο πεδιο

...............ανθουν οι βελονες της ελιας

.......και πως τετρακις περιστρεφονται

.......οι παπαρουνες

...............ο αγγελος εβοα στις μυροφορες

.......το μεγα θαυμα και τοτε

.......δακρυροεσσα η κορη μετανοησε

.......το σεμνο και με δαντελες αποκαλυψε

.......τη γυμνια της, περικαλλη

και στην εξουσια του Υψηλου συνθρονοι οι εντιμοι

και τα εγχαρακτα εικονογραμματα σχολιαζουν

το απειροκαλο του οπερ εδει δειξαι

.

και διαστελει προς τη σαφηνεια

και συμπιεζει προς την λιτοτητα

ο ποιητης των ορατων τε και αορατων

.

.

.

....ενα αιχμαλωτο κενο

....ωσαν οδυνη γενας και

το ελαχιστο κοβει τον ομφαλιο λωρο

με τον ουρανο

αυτο το απροσπελαστο και ατερμονο

προσωπειο...............που ειδες τα σιτο-

φαγα οντα;      πες το            ακριβως

και η ερημια,αυτη η κυνικη

αντανακλαση του μηδενος....ουτε

αριθμος μητε γραμμα............αν ηξερες

τι υποψιαστηκε ο ανυποχωρητος

ο ευλαβης ο μη μοναζων εν τη σκοτια


θα ελθει ο μεγας τυμπανιστης ως

σφαγιασμενο αρνι με επιχρυσους

οφθαλμους,τοτε, αναγνωσε το Α

και γραψε το Ω, ισως

αναμνησθουμε τους φτωχους στην

εσχατη κριση

.

.

.

...........στη σατραπεια των πουλιων λαξευτηκαν

...........στην ατμοσφαιρα περιλαμπρα κωδωνοστασια φωνων

οι ανθρωποι αλατιζαν τα κοκκαλα απο μοσχαρι,με υπολειμα-

τα κρεατος,τα ξεραιναν στον ηλιο και τα φυλαγαν για τις

αγρυπνιες τους σε πηλινα δοχεια

συμφωνα με την αφηγηση.εβραζαν τη φακη στο νερο με

ξυδι.

κρατυσαν το μονοπωλειο των τροπαριων σε α' ηχο

Μετα την ηττα των Ελληνων τα υφαντα που βλεπετε

υφανθηκαν στο καιρο τους

κι ομως καταφεραν μια μοναδικη μορφολογια λεξεων

οι πραξεις μας,σημερα,θεμελιωνονται σ'αυτες

ειχανε κοπαδια απο αηδονια

και κηπους με μελισσες.............και οι βυζαντινοι

γιορταζανε του Αγιου Μαμα

στη σιτιση τους συμπεριελαμβαναν.κολοκυθια με γαλα

και στους γαμους επαιρναν την περδικα την πενταπλουμισμενην

και κερνουσαν αυγα τους μελλονυμφους

Ο παππους μου ηταν Ελληνας,πολυ εξυπνος ανθρωπος,ειχε

δυο αλογα και εμπορευονταν την καλωσυνη στους φτωχους

και στους δυστυχισμενους

ειχ'ενα λιβαδι με παπαρουνες δωρισμενο στον γιο του

Αδωνι,τον μικροτερο

και στην κορη εδωσε ανδρα γεωργο

παντα εν σοφια

.

.

.

........ξεντυθηκε την πανοπλια του

........μεσα του τα εντοσθια χαλκινα

........μπρουτζινα τα νευρα

.......''Ιτε παιδες Ελληνων'' Ποιας

Δημοκρατιας [;] οι αχθοφοροι κουβαλουσαν

το πρωι το φως ,στοιβες οι θημωνιες του

και περα πανω απ'την οροσειρα το φεγγαρι

ειπαμε τα λογια ταπεινα

τα χειλη μας ιστορησανε ανοσιοργηματα

ακουστηκε ''ψεματα,λενε ψεμαρτα'' ,κουφια

λογια στον αφρο της ακρογυιαλιας

Ως ποτε τα αδικα επι των δικαιων

πες το ξανα. ως ποτε η δυναστεια των

αδικοπραχτων...........Ο Κοσμος του ηταν

των Περιττων Αριθμων ,στο Θεατρο η χρυση

προσωπιδα του τραγωδουσε,το τοπιο εκτυλιχτηκε με

βελανιδιες ως τον οριζοντα

πετρες σκαλισμενες σε λεξεις και σεμνες κορες

αρραβωνιασμενες με πετρινους κουρους,ας εχουν

την ευχη των λησμονημενων

.

.

.

..........με βελη εκδιωξαν τη μνημη τους

..........τα σπιτια τους ανθοδοχεια γιασεμιων

....για μας τους συμπαθουντας

....ποσοι ανθρωποι χρειαζονται τη Δημοκρατια

....του Κλεισθενη;..........Εξορισατε,παραταυτα

....τα προσωπα των επιφανων!

Εγω,Αθωος ειμι απο το αιμα του Αθωου τουτου

''Ουτις'' το ονομα που φωναξες Εσυ ο των παντων

Ισως,ειμαστε αναγκασμενοι να υπακουμε στην αμαρτια

Ισως,ειμαστε τα ανθρωπαρια των δυνατων

Ισως,δεν ειμαστε το τελος του κοσμου

...........Υποθεσεις,κι η νυχτα κυλαει

............στον ασημενιο ποταμο,το πρωι

............σβηνει λαμποντας στη θαλασσα

......................................................που

............τραγουδαει τ'αηδονι μετα το ζευγαρωμα

....και που περπαταει καμαρωτα η περδικα;

....Αυτο που ακουσες,ευτυχισμενε,ηταν τ'αηδονι κι

........αυτο που ακουσες ηταν η περδικα

.............Εμεις οι Δημοκρατικοι της Αρμονιας

.............αρνουμαστε να ζησουμε δυστυχισμενα

.............ας τ'ακουσουν καλα οι αχρειοι

.............του παροντος και του μελλοντος χρονου


συμφωνα με το συντακτικο των πουλιων η πτηση

των λεξεων

.

.

Α


-1-

.

λαμνοκοπουσε την επιφανεια των νερων

ηρθαν τ'αποδημητικα πουλια

την αλλη μερα ειδε το βελος τους

στον ουρανο

-

Η θαλασα εκφραστηκε με ηπιους κυματισμους

και το φως συνηχισε με τον νοτιο ανεμο

Δοξα εν υψιστοις τα ερημα και κατατρεγμενα

και ο ποιμην των ψαριων ηγεμων εκλαμπροτατος

οινοχοος βροτων

στα ορυχεια αλατιου βρεθηκε το γλυπτο

ηρωας η' ασημαντος         κανενα διακριτικο

στα χαρτια παιχτηκε η τιμη του        αρρητος η'

υπερβατικος αριθμος ποιος ενδιαφερεται

.

-2-

.

σ'ενα αργιλωδες τοπιο

τα σπασμενα κεφαλια αλογων

εκει τα πρωτα πρωτα γραμματα

.

.

Β


-1-

.

στη συκια διπλα στο σπιτι η στερνα

εριχνε σπορους και ταιζε τα πουλια

Αυτος ειχε μερες πεινασμενος

-

η φλογερα των ανεμων κρεμαστηκε

σκουλαρικι στ'αυτια των συννεφων

πορευτηκε καλα συμφωνα με το συντακτικο

των πουλιων    αορατος νικης αυτο-

στεφανουμενος[αναγλυφα δεν βρηκαμε]

ηρθε σαν αγγελος με μπαγλαμα,οι δημο-

κρατικοι στο καφενειο σε σταση προσοχης

ενας-ενας καρφωθηκε με πασσαλους

το παιδι με τ'ακορντεον αιωρηθηκε

εν τοις υψιστοις    Αυριο,θα εκδικηθουμε

το αιμα των αθωων

ο Κωνσταντης,ο Γιωργακης,ο

Ανδρονικος

Ποσα κρινα χρειαζονται για να κατασκευαστει

το λευκο                    και με ποσες λεξεις

εκφραζουμε το ψεμα;                       Αραγε

θα επανελθουν οι αντρειωμενοι;

.

-2-

.

ζητησε φτερουγες στα πλευρα του

κι εναν απεραντο ουρανο γαλαζιου,

Τι τον ενοιαζε το παθος του κυνηγου

.

.

.

[ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ]

ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΣΤΙΧΟ

[Ομηρου Οδυσσεια,Ραψωδια ι',στιχοι -67-83]


νηυσι δ'επωρσ'ανεμον Βορεην,

λαιλαπι θεσπεσιη,συν δε νεφεεσσι καλυψεν

γαιαν ομου και ποντον.ορωρει δ'ουρανοθεν νυξ.

αι μεν επειτ'εφεροντ'επικαρσιαι,ιστια δε σφιν

τριχθα τε και τετραχθα διεσχισεν ις ανεμοιο.

και τα μεν ες νηας καθεμεν δεισαντες ολεθρον,

αυτας δ'εσσυμενως προερεσσαμεν ηπειρονδε.

ενθα δυω νυκτας δυο τ'ηματα συνεχες αει

κειμεθ'ομου καματω τε και αλγεσι θυμον εδοντες.

αλλ'οτε δη τριτον ημαρ ευπλοκαμος τελεσ'Ηως,

ιστους στησαμενοι ανα θ'ιστια λευκ'ερυσαντες

ημεθα,τας δ'ανεμος τε κυβερνηται τ'ιθυνον.

και νυ κεν ασκηθης ικομην ες πατριδα γαιαν.

αλλα με κυμα ροος τε περιγναμπτοντα Μαλειαν

και Βορεης απεωσε,παρεπλαγξεν δε Κυθηρων.

Ενθεν δ'εννημαρ φερομην ολοοις ανεμοισιν

ποντον επ'ιχθυοεντα

''σας γραφω,εγω ο Κωστας,δεκατρια χρονια σε φαμπρικα

στο Μοναχο,δεκαετια 1960,μενω οικοτροφος στο σπιτι

της φραου Μαρλεν,σ'ενα δωματιο,μου μαγειρευει,

ο αντρας της αξιωματικος στον πολεμο,χαθηκε στο μετωπο

της Αφρικης,ξαναπαντρευτηκε ,καποιον Χανς,καλο ανθρωπακι,

λιγο αλκοολικο,μιλαει πολυ,γελαει δυνατα,εχει πλακα,η φραου

μ'εχει σαν παιδι της,μου προξενευει για νυφη μια ανηψια της,

την φρουλαιν Μπριγκιτα,δεν λεω μ'αρεσει ,αλλα ειναι μικρη

κλαειν,ολο χαμογελαει,ειναι ασπρη πολυ ασπρη,δεν ξερω,

εγω σκεφτομαι την πατριδα,να γυρισω,να προλαβω το γερο

και τη γρια,μου γραφουν να γυρισω,περιμενουν να τους κλεισω

τα ματια,να μην καταντησω σαν εκεινο τον αρχαιο Οδυσσεα''

''σας γραφω,εγω ο Βασιλης,στη Νιου Γιορκ το πρωι πωλητης

εφημεριδων και το βραδυ γκαρσονι σε πιτσαρια στον εντεκατο

δρομο στο Μανχατταν,δεκαετια 1950,παιρνω καλα ντολλαρς,

κανω οικονομιες ν'ανοιξω δικια μου επιχειριση,η Ελενη,η γυναικα

μου,Ελεν εδω,ειναι μαζι μου,εδω δουλευει,στη λαντζα,τα μικρα

προσεχει η Μαρια,μεγαλωσε,15 χρονων,σωστη γυναικα,να γυρισω

στη πατριδα ειναι δυσκολο,τι να καμω εκει,μας εδιωξε,δεν μας ηθελε,

εχω μεγαλο παραπονο και στεναχωρια να τα σκεφτομαι,ας ειναι,

να'στε καλα και να μην στεναχωριεστε''

''σας γραφω,εγω ο Γιωργος,Αθηνα,δεν εχω τι να γραψω,συμβαινουν

πολλα,πολιτικα εννοω,και οικονομικα,τα χρηματα,που ειχα τελειωσαν

πριν δυο μερες,πηγαινω στην Ειρηνη και τρωω,δουλευει σ'ενα κατα-

στημα γυναικειων ρουχων στην Ερμου,κοντα στη Καπνικαρεα,ονομα

κι αυτο για εκκλησια,μ'αγαπαει,δεν λεω,αλλα να,ντρεπομαι να με συντηρει,

επειτα ποιος ξερει; σημερα ειμαστε μαζι,αυριο δεν ειμαστε''

''σας γραφω,εγω ο Οδυσσεας,απο τη θαλασσα

το καραβι το παρεσυρε ανεμος δυνατος βορηας και τρομερη καταιγιδα

το ταρακουνησε ,βαρια μαυρα συννεφα πλακωσαν κι εκρυψαν θαλασσα

και ξηρα κι επεφτε απ'τον ουρανο σκοτεινη νυχτα ,το καραβι εγυρε

τη πρωρη να βουλιαξει,τα πανια ο ανεμος τα'σχισε και τα'κανε χιλια

κομματια,και φοβομασταν ολεθρο και καταστροφη και για το καραβι

και για μας,τοτε πιασαμε τα κουπια και με κοπο πολυ το συραμε στη στερια,

εκει μειναμε δυο νυχτες κατακοποι στο σωμα και πολυ απελπισμενοι

στη καρδια,οταν ξημερωσε η τριτη μερα σηκωσαμε τα καταρτια

και σ'αυτα τεντωσαμε τ'ασπρα πανια κι ανοιχτηκαμε στη θαλασσα,

ο ανεμος κυβερνουσε το καραβι και θα φταναμε στη πατριδα χωρις

αλλα βασανα αν δεν μας παρεσερνε το ρευμα της θαλασσας περα

απ'τον Καβο Μαλια και δεν μας εσπρωχνε δυνατος βορηας περα

απ'τα Κυθηρα.

Κι εκει στη θαλασσα,που τρεφει ψαρια και θαλασσινα θηρια μας πηγαιναν

περα-δωθε οπου ηθελαν ολεθριοι ανεμοι''


κι αλλα γραμματα ερχονται,τρια απο Σμυρνη,ενα απο Θεσσαλονικη,

ενα απο Χανια,ενα απο Ερμουπολη της Συρου,ενα απο Πειραια

απο τη Βαγγελιστρια,ενα απο Κομοτηνη,δυο απο Βολο,δυο απο Τρικαλα,

δυο απο Κω,ενα απο Χαλκιδα,


δυο απο το Γαλαξειδι ,υπογεγραμμενα απο καποιον Οδυσσεα

Αντρουτσο αυτοχειρα

ενα ανορθογραφο κι αθυροστομο απο καποιον ονοματι

Γεωργιον Καραισκακη

ενα γραμμα ολιγογραφο απο καποιον Νικητα Νικηταρα,που αυτοαναφερεται

ως ζητιανος,


υπαρχουν κι αλλα γραμματα να διαβαστουν,απο καποιον Νικο,καποια Βασιλικη,

καποιον Παναγουλη,καποια Κωνσταντινα,καποιον Παλαμα,καποια Φωτεινη,

καποιον Βαγγελη,καποιον Αριστοτελη, καποιον Στελιο,καποιον Αλεξανδρο

Παπαδιαμαντη,καποια Ελενη,


ειναι γραμματα απο τις πεντε ηπειρους,Ευρωπη ,Αμερικη, Ασια,Αφρικη,

και Αυστραλια,απο Μπουενος Αιρες,απο Σικαγο,απο Αμβουργο,

απο Αντις Αμπεμπα,απο Βλαδιβοστοκ,απο Στοκχολμη,απο Σινδει,

απο Τοκυο,απο Σαγκαη,απο Αλεξανδρεια,απο Ριο,απο Κωνσταντινουπολη,

απο Σοφια,απο Βερολινο,απο Νεο Δελχι,απο Αγια Πετρουπολη,απο Γκουερνικα,

απο Δουβλινο,απο Μεξικο,


ειναι κι ενα γραμμα απο σενα

εχει την υπογραφη σου


Να διαβαστει

.

.

.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


ποτε φυγατε απο τα σπιτια σας;

τινος να πω αντε πε μου;

που να παω που να καμω που να φκιαξω;

.

το σπιτι μου ηταν στη θαλασσα

η θαλασσα περνουσε μπροστα του

-οπως βαρκα περναει ακρωτηρι-


τη νυχτα αφησα μηλο στη σκαλα του σπιτιου μου

να ρουφηξει το φεγγαρι

το πρωι ξυπνησα το βρηκα και το'φαγα


Αν ετσι μιλω,ειναι γι'αυτο


κι επειτα,το θυμαμαι καλα,ακουσα

να λεει τραγουδι

-φατε πιετε μωρ' παιδια

τουτον τον χρονο τον καλο

τον αλλον ποιος τον ξερει-


οση Ελλαδα λειπει,

που να την ψαξεις;


τον πατερα σου;

τον αδερφο σου την αδερφη σου;

τη μανα σου;

τη γυναικα σου το παιδι σου;


ερωτηματα Ιστοριας


αναπηροι αγωνιστες ζητιανευουν

στα σκαλια εκκλησιων


και πληθος ανωνυμοι περιμενουν τη σειρα τους


τουτον τον χρονο τον αλλον χρονο


η Ελλαδα ,που εδωσε Αριστοτελη

περνιεται για ζητιανα

''μια Νικομαχεια ζυγιζει τοσα ομολογα''

λεει αριθμο,μικρο ασημαντο τιποτενιο

''ειναι λιγα''

''τοσα πιανει,αν θελεις,κλεινουμε''

''εχω και Ποιητικη''

''δεν μας κανει.Τελος το παζαρι για σημερα,Αυριο παλι''


ερωτηματα βαρβαροτητας


κενο


κενοτητα


λεξεις


α-ανθρωπος,β-βροχη,γ-γη,δ-δοχειο,ε-ελαχιστο

ζ-ζεφυρος,η-ηλιος,θ-θυμαρι,ι-ισα,κ-καθρεφτης

λ-λοφος,μ-μερα,ν-νησι,ξ-ξηρα,ο-ονομα

π-περιβολι,ρ-ροδο,σ-σιταρι,τ-ταυρος

υ-υπερος,φ-φωνη,χ-χερι

ψ-ψωμι,ω-ωραιοτητα


λεξεις


το σπιτι μου ειναι στη θαλασσα

η θαλασσα περναει μπροστα του

-οπως περναει η ζωη σε δικαιο ανθρωπο-

τη συνοδευουν ασπροι γλαροι


και οι φωνες του χρονου


ακουγονται

.

.

. 

Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΟΥ ΑΣΤΑΚΟΥ ΕΥΑΡΧΟΣ

ΕΝΘΑΔΕ ΓΡΑΦΕΤΑΙ


ενα ονομα στον Θουκυδιδη Βιβλιο Β' παραγραφος 30

Ευαρχος Τυραννος Αστακου

Οἱ δ' ἐν ταῖς ἑκατὸν ναυσὶν ᾿Αθηναῖοι ἔτι ὄντες περὶ Πελοπόννησον

Σόλλιόν τε Κορινθίων πόλισμα αἱροῦσι καὶ παραδιδόασι Παλαιρεῦσιν

καρνάνων μόνοις τὴν γῆν καὶ πόλιν νέμεσθαι· καὶ ᾿Αστακόν,

ἧς Εὔαρχος ἐτυράννει, λαβόντες κατὰ κράτος καὶ ἐξελάσαντες

αὐτὸν τὸ χωρίον ἐς τὴν ξυμμαχίαν προσεποιήσαντο

ευαναγνωστο το αποσπασμα της Ιστοριας ,τα Ελληνικα ιδιοφωνα

απο τοτε

αυτον τον Ευαρχον τον εχουν υποστηριξει συντεχνιες

εμποροι ,καραβοκυρηδες ,λενε οι αντιπαλοι του να τον κατηγορησουν

πως και μια πορνη ευνοουμενη του τον βοηθησε με τον τροπο της,

ονομα Λιζετ,

βεβαια ειχε αναμφιβολα ικανοτητες,και στα οικονομικα

και στα πολιτικα και στα στρατιωτικα και στη διπλωματια,

ηθικα προσβλητος,δολοπλοκος αλλα και υψηλοφρων

κατα την περιστασιν,πλην ματαιοδοξος,διαβιουσε πλουσια

με χλιδη στη κατοικια του 2χλμ Β-ΒΔ απο την παραλια

και 8χλμ αποσταση ΝΔ απο τα Κοροντα που κυβερνουσε

ο γυναικαδελφος του Κυνητας του Θεολυτου,

Κορινθιος φιλος μετα τους Σολλιους και τους Αλυζιους

στην αρχη του Πολεμου το 431 με το 430 ηρθαν οι Αθηναιοι

με εκατο πλοια οι φοβεροι και ισχυροι θαλασσοκρατορες

βρηκαν τους εχθρους του προθυμους να τον παραδωσουν,

συνομοτησαν,ενας στυγνος αλλαζων Τυραννος ηταν,

εχθρος της Δημοκρατιας,να πιαστει μια ωρα αρχητερα,μισητος

στο λαο,

τον επιασαν νυχτα σκοτεινη στο κρεβατι με μια κοινη γυναικα,

οχι εκεινη τη Λιζετ,μια νεαρη κοπελα,τρεις αντρες δυνατοι

τον ακινητοποιησαν,γυμνο ανισχυρο τον βρηκαν,τον εσυραν

σαν σκυλι και το πεταξαν στο σκοτεινο αμπαρι ενος πλοιου,

κι εκει τον κλειδωσαν,τρεις μερες και τρεις νυχτες

τον αφησαν νηστικο και διψασμενο,μεσα στο κελι εκανε

τις ακαθαρσιες του,βρωμησε ο χωρος,ασφυκτιουσε να σκασει,

πλησιαζε το τελος του,

οταν ηρθαν να τον βγαλουν απο κει τον βρηκαν λιποθυμο,

του πεταξαν κρυο νερο να ξυπνησει,τον εσυραν πανω στο

καταστρωμα,τον εδειραν,του εχυσαν αρμυρο νερο πανω

στις πληγες του,τσιριξε,δεν τον λυπηθηκαν,τον σηκωσαν

και τον εδεσαν σφιχτα στο ψηλο καταρτι,τα χερια ψηλα δεμενα

στριφτα,και τα ποδια,να μη αγκιζουν κατω,κρεμασμενο

τον ειχαν,η μερα ηταν πολυ ζεστη,τον αφησαν στον ηλιο

να ξεραθει σαν χταποδι μεχρι το απογευμα

στο λιωσιμο του ηλιου στα κοκκινα νερα

τον απελευθερωσαν,εν τω μεταξυ ειχαν αλλαξει τα πραγματα,

νεα δεδομενα προεκυψαν-λενε πως πλουσιοι Φιλοκορινθιοι

Αστακιωτες τους δωροδοκησαν με τα χρυσα αναθηματα του Ναου

του Καραου Διος και της Αγροτερας Αρτεμιδας και

με πολλα νομισματα των ΑΣΤΑΚΩΝ-

τον ελυσαν απ¨τα σχοινια,του καθαρισαν τις πληγες,τον ελουσαν

και τον αλοιψαν με αρωματα και λαδι,τον εντυσαν με κοκκινη

πορφυρα ,στο κεφαλι του φορεσαν χρυσο στεμμα και τον

ανεβασαν σε αμαξα που την εσερναν τρια νεαρα αλογα τετραεατη

και μπροστα εφιππη πανοπλη συνοδεια στρατιωτων σε αψογη

παραταξη

και πισω παρομοια συνοδεια στρατιωτων ακολουθουσε,το θεαμα

ηταν λιαν συμμετρικον και εξοχον και διερχονταν τις ριμες της πολης,

παντου απ¨τις δυο πλευρες του δρομου παρατεταγμενος

ο λαος συσωμμος ,και στα καταμεστα μπαλκονια, κουνουσε σημαιακια

και δαφνες ζητοκραυγαζοντας ¨Ζητω ο Αρχοντας¨ και ολοι κατεληξαν

στη προκυμαια,εκει ακουστηκαν πανηγυρικοι λογοι απο πολλους ρητορες,

κι ολα τελειωσαν με εξαισια πυροτεχνηματα και ξεφρενο γλεντι

ως αργα τη νυχτα

κι ολα ξεχαστηκαν με το ξημερωμα της νεας μερας


Αυτο ηταν το Χρονικο πως πιαστηκε πως μαρτυρησε

πως γλυτωσε και πως επανηλθε ισχυρος και κραταιος

ο Ακαρναν Τυραννος Ευαρχος του Αστακου


Εγω,που εγραψα,ξυνεγραψα,τουτο το Χρονικο

δεν ειμαι συγκαιρινος του,και φυσικα ουτε Κορινθιος

ουτε Αθηναιος.

Δημοκρατης δηλωνω

.

.

.

ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ


There is a geometrical room between two birds

and two fishes/that is visible from a salesman

or from a girl biting a spheric red apple

in the form of a green tree

He is an inventor thoughts of

as,The squaring of a circle requires the presence of EUCLIDES

AND THE NUMBERS HAVE SURFACE

What one says/που ξημερωνει πραγματικοτητα;

What one sees/ποσοτητα ηλιου ανατολης

d'une cote de la mer la motif du langue grecque

en verite,en verite.LA LUMIERE.La grain de la mer

ce paysage/αδειαζει γαλαζια νερα η φωτεινη μερα

la beaute comme le mot/ φλουδα φεγγαριου

επι θινα θαλασσης

.

.

.

ΟΔΥΣΣΕΙ


Ομηρου Οδυσσεια-ραψωδια ι'-στιχοι 19-28


εἴμ᾿ Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν

ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει.

ναιετάω δ᾿ Ἰθάκην ἐυδείελον: ἐν δ᾿ ὄρος αὐτῇ

Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές: ἀμφὶ δὲ νῆσοι

πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,

Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος

αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται

πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ᾿ ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ᾿ ἠέλιόν τε,

τρηχεῖ᾿, ἀλλ᾿ ἀγαθὴ κουροτρόφος: οὔ τοι ἐγώ γε

ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.


ετσι ειπε,και του δωσαμε γλυκο ψωμι απ'τα χωραφια μας,

και κοκκινο κρασι απ'τ'αμπελια μας,και του μιλησαμε και

μεις για την πατριδα,τι αλλη πατριδα δεν ειχαμε τοσο

ν'αγαπαμε,κι υστερα του στρωσαμε να κοιμηθει,και

κοιμηθηκε ως τ'αλλο πρωι,που ξημερωσε ,τι ειχε πολυ

καιρο να χορτασει υπνο,και του ελειψε η ησυχη ζωη,

εγω,μικρο παιδι,τον ακολουθουσα παντου,στα καφενεια,

στην εξοχη,στην αλμυρη θαλασσα σαν κατεβαινε,

κι εκεινος δεν μ'αποπερνε μ'επερνε παντα μαζι του,

τι παιδια δικα του δεν ειχε,ελεγε στη μανα μου να με ξυ-

πνησει και να μ'ετοιμασει,μια μερα,θυμαμαι ηταν μεση-

μερι,ο ηλιος ηταν ψηλα,στη μεση τ'ουρανου,Ιουλης μηνας,

σταθηκε:''ακου τα τζιτζικια''τον ακουσα να λεει,με χαμηλη

φωνη,ψιθυριστη,επειτα σηκωσε το δεξι χερι και με τον δει-

χτη διεγραψε τη τροχια ενος γλαρου,εκεινος ηρθε απ'τ'ανα-

τολικα,χαμηλωσε στη θαλασσα,συρθηκε συριζα στην επι-

φανεια της,ακινητοποιηθηκε για λιγο,κι υστερα τιναζοντας

τα γαλαζια νερα σηκωθηκε λευκος και συνεχισε τη πορεια

του προς τα δυτικα,συνεχεια ψηλωνοντας,μεχρι που χαθηκε

στη μεγαλη διαφανεια της ατμοσφαιρας,''σαν τον ανθρωπο'',

ειπε παλι ψιθυριστα,κι ακολουθησε ενα μεγαλο πληθος απο

γλαρους,με δυνατες φωνες,''ενας κανεις'',ισα που τον ακου-

σα,περασαν οι γλαροι κι εγινε ησυχια,η θαλασσα απεραντος

γυαλιστερος καθρεφτης,''κοιταξε τη θαλασσα'',γυρισε και

μου ειπε,''αλλη πατριδα καλυτερη δεν εχουμε'',οταν επισ-

τρεψαμε σπιτι ειχε αρχισει να βραδυαζει,η μανα ειχε τηγα-

νισει μαριδα να φαμε,οι δυο μικρες αδερφες μου,μολις μας

ειδαν,ετρεξαν να τους δωσουμε τα κοχυλια και τα βοτσαλα ,

που μαζεψαμε,εκεινος γελουσε,καθισαμε στο τραπεζι εξω

στην αυλη να φαμε,στον ουρανο ηταν φεγγαρι εφτα ημε-

ρων,τοτε ηταν που του ειπα:''μεινε εδω μαζι μας,να παρεις

και τη μανα'',εκεινη οταν ακουσε τα λογια μου ντραπηκε,

κοκκινισε,και χαμηλωσε το κεφαλι,εκεινον τον ακουσα να

λεει σοβαρος,''η θαλασσα ειναι αρμυρη,δεν σηκωνει αστεια'',

κι εγω αμεσως του απαντησα,''θα παλεψουμε'',επειτα κοι-

ταξα τη μανα,''ετσι δεν ειναι μανα;'',τη ρωτησα,εκεινη κου-

νησε σιγανα το κεφαλι,''ναι,θα παλαιψουμε'' την ακουσαμε

να λεει,''κι επειτα οπως ολοι οι ανθρωποι'',ειπα εγω θαρ-

ρευοντας,ετσι εγινε οπως το θελησαμε,εμεινε μαζι μας και

παλεψαμε

.

.

.

ΦΥΣΙΚΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ


τα χερια μας ν'ανοιγουν

και ν'αφηνουν ελευθερα πουλια

στον ουρανο


η μερα υφαινει σε κηπο

μηλα πρασινα δεντρα υφαινει

κρινα λουλουδια κιτρινα

ο ηλιος σαιτα περα-δωθε

φερνουν τα πουλια


το σχημα ειναι φυσικο αντικειμενο

η' ειναι ιδεα;


το πουλι ειναι συμπυκνωση αερα


απο σταυροδρομι σε σταυροδρομι κλαριων

ανεβαινει το δεντρο

στον ουρανο


λεξη ''μηλο'',μιλω

λεξη ''πορτοκαλι'',Πορτο-Καλι,λιμανι


ο αερας εχει χτενια και χτενιζει τα δεντρα


τα παιδια κοιταζουν τον ουρανο

να δουν να καταλαβουν απο που

επεσαν


στο νερο γλιστραει η λαμψη του ηλιου

φαινεται χανεται

φαινεται


για καθε φυλλο,που πεφτει στη γη

αντιστοιχει

ενα πουλι,που ανεβαινει στον ουρανο


στον υπνο του σπορου

ονειρευεται το δεντρο τα φυλλα

τους καρπους του

.

.

.


στα λατομεια του Χρονου


πηρα μια κληση στην οδο Αθηνας

στην τριτη Σεπτεμβριου τρια στενα  καιγονται

κατεπειγον

γυρισα κι ειδα στην Αγορα κρεμασμενα σωματα

ηταν ο Γιωργος η Ελενη η  μικρη Μαρια ο Κωστας

ειχε τα ματια κλειστα σαν να κοιμονταν

το στομα ανοιχτο,σαν να 'θελε να φωναξει

και πισω στην Εγναντια ενας κινηματογραφος εδειχνε

σ¨επικαιρα τα ματς της Κυριακης,σε φωναξαν

ακουσες,δεν θελησες ν'απαντησεις και

τι ν' απαντησεις ,νοθειες,βιαιοπραγιες,ολα γνωστα,

η Ελενη μας γεννησε στη κλινικη,μια φωτογραφια,ευτυχισμενη,

σ¨ενα χωραφι της Αττικης μετρησες τις ελιες,ελειπαν τρεις,

πως χανονται οι ανορωποι;ηταν εκει,τους ειδες,

με τα ματια σου,

στην Ομονοια εξω απο το Μπαγκειον τον πιασανε,

κρυβονταν πισω απο στρωματα λεξεων.και σιωπη,

ωρα 12 και εικοσι.ακριβως,διερχονταν το τρολει

Κουκακι-Κολιατσου,μεσημερι,επειτα η Ιστορια βουλιαξε

ανεπιθυμητος,αυτοεξοριστος,και η πατριδα;

ποιος νοιαζεται;

αγορασε μια εφημεριδα,του εμειναν 2 ευρω ,αγορασε

ενα σαντουιτς,θα ετρωγε σημερα,για αυριο θα εβλεπε,

την Ελενη τη συναντησε στη Σταδιου,στην Κοραη,

εκρυψε το προσωπο του να τον δει,

δεν τον ειδε,ειχε το δικο της κρυμενο,

μια κραυγη ακουστηκε:''Εσυ,ποιος εισαι Εσυ;''

στα λατομεια του Χρονου

.

.

.

ΑΝΑ-ΠΤΥΞΕΙΣ ΛΕΞΙ-ΛΟΓΙΟΥ


Κοινον Ακαρνανων,δραχμη

β' ετος Προμναμωνος Αλκιστρατου Ζωγριου

συνεστης δε Σωτιων Δωριμαχου


Δρυα,Χαιρε


συνεχης ελισσομενη θαλασσα

και ληγοντα ακρωτηρια

τρια συμφωνα κυματα

κατα γαν κατ'αλειαν θαλασσαν

τρεις πλευρες ελιες θαμνοι και βελανιδιες

αετωματα ασβεστολιθου

σωματα αλαφρα πουλιων

και σε δωρικη διαλεκτο το ονομα των νερων


Ιονιο,ταν αρεταν


χαλικια λευκα κυανα φαια

ανα φυτο τα ανθη και τα φυλλα

ανα πτηνο τα φτερα και η φωνη

ανα ουρανο το φως

και ομοκεντροι κυκλοι δωδεκακτινου ηλιου


Νικω,Χαιρε


Δωρις Σωσαστρου,Χαιρε


Φιλομμα,Χαιρε


Σωτηρις,ετων δ'εννεαδεσσιν,Χαιρε

ζωσαν υπ'αελιωι


ορθια η μερα

εξαρταται απ'το φως

.

.

.


ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΣΤΙΧΟ

[Ομηρου Οδυσσεια-ραψωδια ζ'-στιχοι 130-134]


βῆ δ᾽ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθώς, 130

ὅς τ᾽ εἶσ᾽ ὑόμενος καὶ ἀήμενος, ἐν δέ οἱ ὄσσε

δαίεται· αὐτὰρ ὁ βουσὶ μετέρχεται ἢ ὀίεσσιν

ἠὲ μετ᾽ ἀγροτέρας ἐλάφους· κέλεται δέ ἑ γαστὴρ

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

Αθηνα,πολις ,Ελλαδα,χωρα,12:20,ωρα μεσημερι

ο ηλιος εκαιγε και μοιραζε χαμπουργκερς ιδεοληψιες

τουριστικα αφισοραματα η Ιστορια επι Κλαυθμωνος πορνειου

εκπεσουσα σε σωματεμπορα π.χ ονοματος καποιου,

η φωνη αδειαζει απο λεξεις,κενο ,κενοτητα,

δεν ησουν για κεινο,μηπως ησουν για το αλλο;

γιατι ,τελος παντων ,ησουν;

ανθρωποι,συνεχως,υποτιμουνται,<πλην 40> η αξια τους

γι'αυτο ξεπαγιαζεις,ξεπαγιασες

σε ρελαντι

σε ρι-πλει

τοση Σταδιου τοση Κοραη τοση Πανεπιστημιου

τοση Αθηνας τοση Αιολου τοση Ερμου

σπαταλησες

και κατεληξες Ψυρης στου Ψυρη

ονομα χ,υψος ψ,βαρος ω

χρωμα μαλλιων;χρωμα οφθαλμων;θρησκευμα;

ενας Ελληνας,εσυ

[ας πουμε:τοσες υπερωριες σε γραφεια,σε κομματα,

σε νεοπλουτισμο,σε πλουτισμους ρεαλιτι ]

δουναι:πες

λαβειν:δειξε


[ολα εχουν την ωρα τους

και η Ιστορια επισης]

αργα

η'

γρηγορα


θα συμβει

.

.

.

Γεωργιος Καραισκακης,Στρατηγος,Γιος της Καλογριας


ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ


κι ειδα στον υπνο μου φιδι φαρμακερο με δυο κεφαλια

πολλα μακρυ πολλα χοντρο κι ευτυς αρπαξα

μακρυ δυνατο ξυλο παλουκι και το χτυπουσα και

δεν ημποραγα να το εβρω,αστοχουσα να το εβρω,

και μια το πετυχα στο'να κεφαλι του και το'κοψα

κι εκεινο το κεφαλι πεταχτηκε περα ολο στο αιμα κι ευτυς

ειδα απ'το κομενο λαιμο να αναβλασταινει

δυο κεφαλες και πολεμουσα ολο γυρω το πολιορκουσα

και ζημια δεν του εκανα καμια εκεινο αυγατιζε στο μεγεθος

και πληθαινε σε κεφαλες οσες και να'κοβα αλλες γεννιονταν

και πολυ ημουνα ανησυχος και βαρυθυμος


Εξυπνησα,κι ακουσα πυροβολισμους,κι αν ημουνα

αστενων με κακο πυρετο εβγηκα εξω,

με πυροβολησαν και σκοτωθηκα


Γεωργιος Καραισκακης Υπογραφη


Μου κλασατε τ'αρχιδια

.

.

.

ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ Σ'ΕΝΑΝ ΟΜΗΡΙΚΟ ΣΤΙΧΟ

[Ομηρου Οδυσσεια-ραψωδια ζ'-στιχοι 224-231]

for different reasons Λεξεις


αυταρ ο εκ ποταμου χροα νιζετο διος Οδυσσευς

αλμην,η οι νωτα και ευρεας αμπεχεν ωμους,

εκ κεφαλης δ'εσμηχεν αλος χνοον ατρυγετοιο

αυταρ επει δη παντα λοεσσατο και λιπ'αλειψεν,

αμφι δε ειματα εσσαθ'

the image stands at a real historic event

Beuys chose this......μια γυναικα

..............................in Goethe

μια γυναικα ραβει τη παρτιτουρα σ'ενα coral του Bach

το σχημα της σκεψης-> ο ανθρωποςηχος λεξεων

ενα δραμα λεξεων

η Ναυσικα,του αφησε καθαρα ρουχα να ντυθει

ενας κυκνος βουτα το λαιμο του στα νερα

καδ δε καρητος ουλας ηκε κομας,υακινθινω ανθει

ομοιας

...........in Internity seconds remaining[the All World

...........Man's mirror/the Infinity

.

.

.

ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

[ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΕΣΤΕΙΑΚΑ]


η αρχαια εικονα:ο κυκλος του ηλιου ψηλα,μεσημερι,

στο βαθος ημισφαιρικος λοφος,μπροστα επιπεδη πρασινη πεδιαδα,

ενα ξιφος ψηλου κυπαρισσιου στη μεση προς τα δεξια,

πλατυ ακρογυαλι θαλασας αριστερα,απο εκεινη τη πλευρα

λευκος γλαρος υπερυψωθηκε και συριζα στο κυπαρισσι

εβγαλε κραυγη,ολοι καταλαβαμε,αλλωστε περιμεναμε τα γεγονοτα,

σκαψαμε το παχυ χωμα και βρηκαμε το αγαλμα της γυναικας

διπλα της το αγαλμα του αντρα,αυτο σε τεσσερα κομματια,

η γυναικα ηταν ομορφη,τα μαλλια καλοχτενισμενα,με βοστρυχους

στο μετωπο,το ρουχο της επεφτε στο σωμα της και το καλυπτε

σε ευθειες αυστηρες γραμμες,ειχε ελαφρυ χαμογελο στα χειλη,

αυτο το προσεξαμε ιδιαιτερα,στο προτυπο της αρχαικης κουρης,

ενδιαφερθηκαμε και για τον αντρα,απο τα αποσπασματα του

συμπεραναμε πως στην εποχη του θα ηταν δυνατος,η κορμοστασια

του ρωμαλεα,ετσι εξηγηθητε η επιλογη της βασιλισσας,

ουτε ενα χρυσο κτερισμα δεν βρηκαμε,ενα περιδαιρειο απο πολυτιμους

λιθους,μια χρυση προσωπιδα,με δυο κενα στο μερος των ματιων,

κι ενα κενο στο στομα,ουτε μια επιγραφη σε μαλακη πετρα η¨

σε σκληρο μαρμαρο,κατι ν¨αναφερει γι¨αυτο το ζευγαρι,τα ονοματα τους ,

τις πραξεις τους,πως σκεφτονταν:

ποσα η αρχαιολογια να εικασει;η μυθολογια: και τι η Ιστορια να καταγραψει:

επειτα εμεις για χρονια σιωπησαμε,

και φρονιμα πραξαμε,φοβουμενοι κι αλλους σκοτωμους,

κι αλλους εμφυλιους,επειτα τα πραγματα απο τοτε αλλαξαν πολυ,

οι εχθροι εγιναν φιλοι και οι φιλοι εχθροι,κι εμεις

δεν ξερουμε με ποιον να παμε,γερνουμε απο δω κι απο κει

αναλογα το δυνατο,την εξουσια

τους πηραμε τους καθαρισαμε απο τα χωματα,

τον αντρα τον αποκαταστασημε στα μελη του,πλυναμε τα

αγαλματα τους και τα τοποθετησαμε στο μουσειο σε περιοπτη θεση


μια συχρονη εικονα:ολη τη ζεστη μερα τριγυρνουσαν οι τουριστες

αναμεσα στις συκιες στα πευκα και στις ελιες,φυσουσε κι ενας αδυνατος

ανεμος και σηκωνε λιγη σκονη,μεσα στο μουσειο κοιτουσαν τ¨αγαλματα

και διαβαζαν τους τουριστικους οδηγους,σε απολυτη σιωπη,

επειτα το απογευμα,μετα τη δυση του ηλιου ,στο αρχαιο θεατρο

στην ορχηστρα μεσα σε ενθουσιωδη χειροκροτηματα εκτυλιχθηκε

η ιστορια,η σκηνοθεσια του εργου νεωτεριστικη,υπεφυαλη,

οι ερμηνειες των ηθοποιων στυλιστικες ανευρες αψυχες,τα σκηνικα

υπερφιλοδοξα ,βαρυφορτωμενα με συμβολικους αρχαισμους,

μια αποτυχια η παρασταση,

τιποτα δεν θα την εσωζε,αν,προς το τελος, την ωρα που αρχιζε

η κορυφαια του χορου τον αργοσυρτο θρηνο της για την Κλυταιμνηστρα

δεν σηκωνε τα ματια της προς την εξεδρα και δεν εβλεπε πολυ καθαρα

τα αγαλματα των θεατων

.

.

.

ΥΠΕΡΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ


eighth dimention of the λογου

πηλινα ποδια λαγου σε υπερωα λοφου

that should have been χιλιες φορες

ενα φυλλο ασπρου χαρτιου ενος πευκου

η' μιας ελιας σε πλαγια στον ηλιο

αιωρουμενη

υπεραπλουστευση τοπιου

you came one day and looked

το κυματισμα των πουλιων και πιο κατω δεντρα

να κλεινουν κηπους

I haven't forgotten this οταν μια εγκυος νεαρη γυναικα ριχνει

γυαλιστερα βοτσαλα στα χερια του παιδιου της

''να διαβαζεις τα γραμματα του κοσμου''φωναξε

με πρασινη φωνη και σχεδιασε λουλουδια κρινα

και μενεξεδες

κι ακουσε το ασπρο βελος του χρονου


Εγω σταθηκα κι επανελαβα τον ηχο

.

.

.