LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Το γοβάκι ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-Το γοβάκι 

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογράφιση 

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Το γοβάκι 

Εκτελεί τις οδηγίες:

Το γόνατο της λυγίζει αργά,

στο δωματιο να μην υπάρχει κανείς άλλος.

Το πέλμα που αιωρείται πάνω από το μαύρο λουστρίνι.

-Στασου εκεί,ακούγεται η φωνη.

Επανέλαβε.

Η φιλοσοφία ντύνεται,της είπε,με τελετουργία.

Καθορίζει το σύστημα της ηδονής του σώματος.

Γιατί αυτό είναι το μυστικό: 

η εξουσία δεν χρειάζεται να ασκηθεί για να υπάρχει. Αρκεί να την έχεις μάθει τόσο καλά,ώστε να την ασκείς μόνη σου στον εαυτό σου.

Η γυναίκα κοιτάζει το παπουτσι.

Είναι εκει για να ολοκληρωθεί η τελετή.

Να ξαναμπεί το πόδι μέσα του,να το κλείσει,

να σφίξει τον αστράγαλο.

Ο άντρας μπήκε μέσα στο δωμάτιο,κάθησε στον καναπέ,φορούσε μαύρα γυαλιά:

-Φορεσε το,είπε.

Δεν ήταν διαταγή.Οι διαταγές προϋποθέτουν κάποιον που μπορεί να αρνηθεί. 

Ήταν η ανακοίνωση μιας διαδικασίας.

Σημείωσε:

Οι πράξεις δεν επιτρεπεται να εκφραζουν συναισθήματα.  

Ο αλλος να επιθυμεί αυτό που του επιβάλλεις.

Το πόδι της γυναίκας πλησίασε τη γόβα.

-Ειμαι εδώ,είπε,ο άντρας,μάρτυρας ότι όλα θα γινουν σύμφωνα με τον κανονισμό.

-Σταματα,της φώναξε.

Δεν εξετάζεται η υπακοή σου.Εξετάζεται αν την αναγνωρίζεις ως ελευθερία.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, ανυπακοή είναι κάθε απόκλιση από την προβλεπόμενη συμπεριφορά, εφόσον αυτή προκαλεί δυσλειτουργία στο σύνολο.

Το ένα της πόδι ακουμπούσε στο πάτωμα.Το άλλο παρέμενε μετέωρο,λίγα εκατοστά πάνω από το γοβάκι.Μαυρο,γυαλιστερό, με ψηλό τακούνι.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που στεκόνταν έτσι.Είχε μάθει να παρατείνει τις στιγμές,να μην ολοκληρώνει αμέσως τις κινήσεις της.Υπήρχε μια ιδιαίτερη ηδονη στην αναβολή.

Καθόταν στην άκρη του κρεβατιού,με το ένα πόδι μέσα στο μαύρο γοβάκι.

Χτύπησε το τηλέφωνο.

-Εμπρος.

 -Είσαι μόνη;

-Γιατί ρωτάς;

-Θέλω να ξέρω αν μπορώ να έρθω.

-Το ζήτημα είναι αν θα σε δεχτώ.

Η γυναίκα έκλεισε το τηλέφωνο.

Ο άντρας στον καναπέ με τα μαύρα γυαλιά γέλασε.

-Εξακολουθείς να παίζεις το ίδιο παιχνίδι.

-Δεν είναι παιχνίδι,είπε η γυναικα.Είναι η μόνη σοβαρή υπόθεση της ζωής μου.

Την κοιτούσε.

Η ομορφιά της δεν ήταν ένα χαρακτηριστικό του σώματος της αλλά μια προσωρινή συμφωνία ανάμεσα σ' εκείνον που την κοιτάζει και σ' εκείνη που του  επιτρέπει να την κοιτάζει.

Τον κοίταξε.

-Θέλω να φύγεις,τού είπε.

Εκείνος έκλεισε τη πόρτα.

Εκείνη έβγαλε το πόδι της από το γοβάκι.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας μεταφράζοντας Ευριπίδης Ηρακλειδαι Αποσπασματα και Ευριπίδης Ηρακλειδαι στίχοι 574-596 POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 μεταφραζοντας

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

και

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

Ευριπίδης

Ηρακλειδαι

τραγωδία

διδάχτηκε το 430 π.Χ

1055 στίχοι

Τα παιδιά του Ιολαου,οι Ηρακλείδες,είναι ικέτες στην Αθήνα,στο ναό του Δια.

Γιατί ο Ευρυσθενης μετά το θάνατο του Ηρακλή τους καταδιώκει για να τους σκοτώσει.

Ένας κήρυκας του Ευρυσθέα τραβα τον γερο Ιολαο με βία από τον βωμό,ο χορός,γέροντες της Αθήνας,τον εμποδίζει να το κάνει.

Ο βασιλιας της Αθήνας,ο Δημοφών αρνειται την παράδοση των ικετων,ενώ ο κήρυκας τον απειλει ότι θα προκληθεί πολεμος.

Ο Δημοφων ετοιμάζει τον στρατό του,και λέει στον Ιολαο πως για να νικήσουν οι Αθηναίοι πρέπει μια κόρη να θυσιαστεί,τότε η Μακαρία,κόρη του Ηρακλή και της Δηιανειρας,δέχεται να θυσιαστει.

Ο Ιόλαος θέλει να πολεμήσει,και δεν ακούει την Αλκμήνη τη μητέρα του Ηρακλή να μην το κάνει.

Ο αγγελιοφόρος φέρνει την είδηση της νίκης των Αθηναίων και ο Ιόλαος μεταμορφώνεται σε νέο.

Η Αλκμήνη διατάζει ο αλυσοδεμένος Ευρυσθέας να σφαγει.

.

.

Ο γραμματικός Ωρίωνας,450 μ.Χ,στην Ανθολογία του Ευριπίδη,αναφέρει 5 στιχους σημειώνοντας τους ως: Ευριπίδη Ηρακλειδαι

Όποιος όμως στη ζωή  εκείνους που τον γέννησαν

σεβεται

αυτός είναι και ζωντανός και πεθαμένος

στους θεούς αγαπητος

όποιος όμως εκείνον που τον γέννησε

δεν θέλει να τιμα

μήτε να γίνει με μένα μαζί 

να θυσιασει στους θεους

μήτε στη θάλασσα να ετοιμάσει κοινό μαζί μου 

να κάνει ταξιδι 

Ὅστις δὲ τοὺς τεκόντας ἐν βίῳ σέβει

ὅδ' ἔστι καὶ ζῶν καὶ θανὼν θεοῖς φίλος,

ὅστις δὲ τὸν φύσαντα μὴ τιμᾶν θέλει,

μή μοι γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς,

μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος

.

.

Ο Στοβαιος στο Ανθολογιο του αναφέρει με την επιγραφή:Ευριπιδης Ηρακλειδαι 

4 στίχους:

Τρεις είναι οι αρετές 

τις οποίες πρέπει ν'ασκεις,παιδί μου,

και τους θεούς να τιμας,

και τους γονείς που σε γεννησαν

και τους κοινούς της Ελλάδας νομους,

κι αυτά πραττωντας

θα'χεις πάντοτε το πιο ωραίο στεφάνι

της ένδοξης φημης

Τρεῖς εἰσὶν ἀρεταί τὰς χρεών σ' ἀσκεῖν, τέκνον,

θεούς τε τιμᾶν, τοὺς τε φύσαντας γονεῖς,

νόμους τε κοινοὺς Ἑλλάδος, καὶ ταῦτα δρῶν

κάλλιστον ἕξεις στέφανον εὐκλείας ἀεί

.

.

ο Πλούταρχος στα Ηθικά του έχει 2 στιχους χωρίς όνομα ποιητή,

όμως στο Ανθολογιο του Στοβαίου ειναι αναφερόμενοι ως:

Ευριπίδης Ηρακλει

όμως το να σφαγει κάποιος είναι φοβερο,

αλλα ένδοξη φήμη εχει

το να μην πεθάνει κάποιος είναι δειλία,

αλλά εχει μεσα του την ηδονή της ζωης

τὸ μὲν σφαγῆναι δεινόν, εὔκλειαν δ' ἔχει,

τὸ μὴ θανεῖν δὲ δειλόν, ἡδονὴ δ' ἔνι.

.

.

Ο σχολιαστής του  Αριστοφάνη αναφέρει ότι ο στιχος 214 στη κωμωδία:Ιππείς του Αριστοφάνη παρωδεί το ιαμβικό τριμετρο των Ηρακλειδων

ανακατεψε και χωσ'τα μαζι στο έντερο για λουκανικα

τα πραγματα

τάραττε καὶ χόρδευ ὁμοῦ τὰ πράγματα

.

.

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

Παρθένος

χαίρε,σεβασμιε γέροντα,και διδαξε για χάρη μου

τέτοιοι τούτα δω τα παιδια 

σ'ολα σοφοι να γινουν,

οπως εσύ ακριβώς,όχι περισσότερο, 

γιατί τους είναι αρκετο,

και προσπαθησε να τους σώσεις

να μην πεθανουν,

δειχνωντας προθυμία,

παιδιά σου είμαστε,στα χέρια σου έχουμε ανατραφεί,

βλέπεις όμως κι εμένα 

την ώρα του γάμου μου

να προσφερω αντί αυτών εδώ

να πρόκειται να πεθανω,

κι εσείς,των αδελφών μου η παρούσα συντροφιά,

να ευτυχισετε,

και μακάρι να σας συμβούν όσα

η δική μου καρδιά προηγουμενα απέτυχε να'χει,

και τον σεβασμιο γέροντα και την γερόντισσα

μέσα στο σπίτι να τιμάτε,

την Αλκμήνη του πατέρα μου τη μητερα

κι αυτούς εδώ τους ξένους,

κι αν απαλλαγή απ'τα βάσανα

και επιστροφή στη πατρίδα σας δωθεί ποτέ 

απ'τους θεους,

να θυμάστε τη σωτειρα πως πρέπει να τη θαψτε,

το πιο καλό και δικαιο,

δεν σας παραστάθηκα γιατί 

βοήθειας

ανάγκη  είχα,

αλλά πρώτη για χάρη του γένους πεθανα,

αυτά αντί παιδιών είναι για μένα

ενθυμια

και της παρθενιας,

αν βέβαια κάτι κάτω απ'τη γη

υπάρχει,

μακάρι πάντως τίποτα να μην υπάρχει,

γιατί αν κι εκεί έχουμε 

εμείς οι πεθαμένοι απ'τους θνητούς εγνοιες

δεν ξέρω προς τα πού κανεις θα στραφεί ,

γιατί ο θάνατος των συμφορών 

το πιο μεγάλο φάρμακο

νομιζεται

Παρθένος

Ὦ χαῖρε, πρέσβυ, χαῖρε καὶ δίδασκέ μοι

[575] τοιούσδε τούσδε παῖδας, ἐς τὸ πᾶν σοφούς,

ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ.

Πειρῶ δὲ σῶσαι μὴ θανεῖν, πρόθυμος ὤν·

σοὶ παῖδές ἐσμεν, σαῖν χεροῖν τεθράμμεθα.

Ὁρᾷς δὲ κἀμὲ τὴν ἐμὴν ὥραν γάμου

[580] διδοῦσαν ἀντὶ τῶνδε κατθανουμένην.

Ὑμεῖς τ', ἀδελφῶν ἡ παροῦσ' ὁμιλία,

εὐδαιμονοῖτε, καὶ γένοιθ' ὑμῖν ὅσων

ἡμὴ πάροιθε καρδία σφαλήσεται.

Καὶ τὸν γέροντα τήν τ' ἔσω γραῖαν δόμων

[585] τιμᾶτε πατρὸς μητέρ' Ἀλκμήνην ἐμοῦ

ξένους τε τούσδε. Κἂν ἀπαλλαγὴ πόνων

καὶ νόστος ὑμῖν εὑρεθῇ ποτ' ἐκ θεῶν,

μέμνησθε τὴν σώτειραν ὡς θάψαι χρεών·

κάλλιστά τοι δίκαιον· οὐ γὰρ ἐνδεὴς

[590] ὑμῖν παρέστην, ἀλλὰ προύθανον γένους.

Τάδ' ἀντὶ παίδων ἐστί μοι κειμήλια

καὶ παρθενείας, εἴ τι δὴ κάτω χθονός·

εἴη γε μέντοι μηδέν. Εἰ γὰρ ἕξομεν

κἀκεῖ μερίμνας οἱ θανούμενοι βροτῶν,

[595] οὐκ οἶδ' ὅποι τις τρέψεται· τὸ γὰρ θανεῖν

κακῶν μέγιστον φάρμακον νομίζεται.

.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ' στίχοι 309-328 -Τα λόγια του Σαρπηδόνα στον Γλαύκο για το ήθος και το καθήκον των κυβερνώντων- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ'

στίχοι 309-328

-Τα λόγια του Σαρπηδόνα στον Γλαύκο για το ήθος και το καθήκον των κυβερνώντων-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ'

στίχοι 309-328

-Τα λόγια του Σαρπηδόνα στον Γλαύκο για το ήθος και το καθήκον των κυβερνώντων-

κι ευτύς μίλησε στον Γλαύκο τον γιο του Ιππολοχου:

Γλαύκε,γιατί άραγε εμείς οι δυο

έχουμε τόσο πολύ τιμηθει;

και με θέση και με κρέατα καθώς 

και με περισσότερα κυπελλα

στη Λυκία

κι όλοι σαν θεούς μας βλέπουν;

και τέμενος κατέχουμε πολύ μεγάλο

στου Ξάνθου τις όχτες

ωραίο με δέντρα φυτεμένα 

και με σιτοφορα καλλιεργήσιμη γη;

γι'αυτό λοιπόν τώρα πρέπει

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

ειμαστε

όρθιοι να στεκόμαστε και την καυτερη

ν'αντιμετωπιζουμε μάχη

ώστε κάποιος απ'τους γερά θωρακισμένους Λυκιους

αυτά δω να πει:

δεν κυβερνούν τη Λυκία χωρίς δόξα 

οι δικοί μας βασιλιάδες

και που παχιά τρώνε προβατα

κι εξαίρετο κρασί γλυκό σαν μέλι (πίνουν)

όμως κι η δύναμή τους αριστη

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

μαχονται, 

γιατί αγαπημένε φίλε αν αυτόν εδώ τον πόλεμο

αποφεύγοντας 

και πάντοτε επρόκειτο αγέραστοι

κι αθάνατοι να είμαστε,

ούτε κι εγώ ο ίδιος μέσα στους πρώτους

δεν θα μαχομουν

κι ούτε σένα στη μάχη πους τους άντρες δοξαζει

θα'στελνα,

τώρα όμως αφού ετσι κι αλλιως 

πάνω μας στέκονται μύριες

οι Κήρες του θανατου,

τις οποίες ο θνητος δεν γίνεται ν'αποφυγει

ούτε με τέχνασμα να ξεγελασει,

ας προχωρήσουμε λοιπόν 

κι είτε εμείς τη δόξα της νίκης

σε κάποιον θα προσφέρουμε,

είτε κάποιος σε μας

αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ’ Ἱππολόχοιο·

«Γλαῦκε, τίη δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα310

ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν

ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,

καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ’ ὄχθας,

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας315

ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,

ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·

“οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν

ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα

οἶνόν τ’ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ’ ἄρα καὶ ἲς320

ἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.”

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε

αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε

ἔσσεσθ’, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην

οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·325

νῦν δ’ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο

μυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι,

ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.»

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Εκλογαί Δημοτικών Τραγουδιων POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 Εκλογαί Δημοτικών Τραγουδιων

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Θεοφίλου ζωγραφιές

χνκουβελης cncouvelis

Εκλογαί Δημοτικών Τραγουδιων

μου παρηγγειλε τ'αηδονι 

διαμαντονυφη 

να του πλέξω τη φωλιά

να τη πλέξω με μετάξι

να τη πλέξω με φλουρί

που να το'βρω το μετάξι

που να το'βρω το φλουρί

στο παζάρι το μετάξι

στο σαράφη το φλουρί

διαμαντονυφη καλή

εβγατε ν'αγναντεψετε

εβγατε για να ιδείτε

και τη νύφη να χαρείτε 

άσπρη είσαι νυφουλα μου

άσπρη κι η φορεσιά σου

τα λουλούδια στα μαλλιά σου 

νύφη μ' στα χιόνια λουζουσαν

και πήρες την ασπραδα 

και την τόση ομορφαδα 

και στη μηλια ν'ακουμπησες 

πήρες την κοκκιναδα 

κι έχεις τόση νοστιμαδα 

νυφουλα μ' μη μαραινεσαι

και σκάει η καρδιά σου

χάνεις και την ομορφιά σου

καλλίτερα απ' τη μάνα σου

θα σ'εχει η πεθερά σου

ρούσα είναι τα μαλλιά σου 

τι να τον κάνω κοντή μου 

τον θεό

που δεν καταλαβαίνει

και σου'δωσε την ομορφιά

κι όλη τη νοστιμαδα 

σαν παπια χήνα κοντουλα μ'

περπατεις

σαν πέρδικα διαβαίνεις 

κι όταν μπαίνεις στο χορό

όλους τους ξετρελενεις 

Λενιώ μ' η μάνα σ' εκρινε

δεν ξέρω τι σε θέλει

να πας Λενιώ μου για νερο

να πιουν τα παλικάρια 

διψούν τα παλικάρια

εδώ σε τούτα τα καλύβια

τ'ακους κουμπάρα μου

έχω μια σεβαστικια

κουμπαρουλα μου γλυκειά 

όλοι μου λένε να την πάρω

είν' τα έξοδα βαριά

εξήντα λίρες η αρραβώνα 

κι εκατό η παντρεια

κάτω στα πέντε μάρμαρα

μαργαριταρενια μου 

στις δεκαπέντε βρύσες 

κόρη μ' να μας χαιρετήσεις

μια λυγερή κοιμότανε 

βαρειά ήταν νυχτωμενη 

κόρη μικροπαντρεμένη 

για σηκ' απάνω λυγερή

και μη βαριοκοιμασαι 

οι συμπεθεροι ήρθανε 

ήρθανε να σε παρουν 

και δική τους να σε κάνουν 

φουντωτό μου,μάρε ρουσα μ',

φουντωτο μου κυπαρισσι 

και μονόκλωνο δεντρι μου

πόσα ξοδιασα για σένα

να σε φέρω στην αυλή μου

να σε στήσω κυπαρισσι

να'χω και μια κρυα βρύση

να ριζώσεις και ν'απλώσεις

την αυλή μου να ισκιωσεις

κάτω στο κάμπο τον πλατύ 

τόν έρημο τον τόπο 

εκεί καθονταν δυο όμορφες 

να χτίσουν μοναστηρι

καλά έκανες νυφουλα μου

κι ήρθες στο σπιτικό μας

σαν κυπαρισσι να σταθείς

σαν δέντρο να ριζώσεις

και σαν μηλια χρυσή μηλια

ν'ανθίσεις να προκόψεις

να κάνεις γιους σταυραητους

κορες σαν περδικουλες

βασιλικός πουλάκι μου

βασιλικός μυριζ'εδω

κάποια τον έχει στο χορό

βασιλικό και ματζουράνα

μ'ενα πουλί θα στείλω γράμμα

τον έχει η κόρη του παπα

κρυμμένο μέσα στα μαλλιά 

βασιλικός μεσ'στα κλωναρια

μαραίνεις γέρους παλικάρια 

στη γειτονιά μου μια βραδιά 

βγήκε ένα λουλούδι 

τη μέρα βγαίνει κόκκινο 

τη νύχτα κιτρινίζει 

κλέφτης θα γίνω μια βραδιά 

να κλέψω το λουλούδι 

να το φορώ στο κόρφο μου

να το'χω στη καρδιά μου 

κινησ' ο Γιώργης κίνησε

στη ξενιτιά να πάει 

κι η μάνα του Γιώργη μου του'λεγε

κρυφά τονε διαταζει

πάρε Γιώργη μ'τα ρούχα σου

πάρε και τ'αρματα σου 

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -μεταφραζοντας Walter Benjamin Das Passagen-Werk Το Έργο των Εμπορικών Στοων ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

Το Έργο των Εμπορικών  Στοων

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

Το Έργο των Εμπορικών  Στοων

ΠΑΡΙΣΙ, Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ

τα νερά είναι γαλάζια και τα φυτά είναι ρόδινα,

το βράδυ είναι υπέροχο να το βλέπεις,

οι άνθρωποι βγαίνουν για περίπατο,

οι μεγάλες κυρίες πηγαίνουν περιπατο,

πίσω τους περπατούν ανέμελα οι μικρές κυριες

(Nguyen-Trong-Hiep, Paris capitale de la France. Recueil de vers, Ανόι, 1897, ποίημα XXV.)

τών παλατιών οι μαγικές κολόνες 

δείχνουν παντού στον φιλοτεχνο

μέσα στα αντικείμενα που εκθέτουν οι στοές τους

ότι η βιομηχανία είναι ανταγωνιστρια τών τεχνων

(Nouveaux tableaux de Paris, Παρίσι, 1828, τόμος I, σ. 27)

Το μεγαλύτερο μέρος των Παρίσιων στοων δημιουργείται κατά την δεκαπενταετία μετά το 1822.

Η πρώτη προϋπόθεση για την εμφάνιση τους είναι η μεγάλη οικονομική άνθιση του εμπορίου υφασμάτων. 

Τα magasins de nouveautés (τα μαγαζιά των νεωτερισμων) τα πρώτα καταστήματα,τα οποία διατηρούν μεγάλες αποθήκες εμπορευμάτων,αρχίζουν να εμφανίζονται.

Αυτά είναι οι πρόδρομοι των μεγάλων εμπορικών καταστημάτων.

Ήταν η εποχή για την οποία ο Μπαλζάκ εγραψε:

Το μεγάλο ποίημα της εμπορικής έκθεσης 

τραγουδά τις στροφές από χρώματα

από την Μαντλέν μέχρι την πύλη Σεν Ντενι.

Οι στοές είναι ένα κέντρο των εμπορικών συναλλαγων ειδών πολυτελείας.

Στην διακόσμηση τους τίθεται η τέχνη στην υπηρεσία του εμπορου.

Οι άνθρωποι της εποχής δεν κουράζονται να τις θαυμάζουν.

Επίσης για πολύ καιρό παραμένουν πόλος έλξης για τους ξένους.

Ένας 'Εικονογραφημενος Παρισινος Οδηγος' αναφέρει:

Αυτές οι στοές,μια νεώτερη επινοηση της βιομηχανικής πολυτελείας,είναι στεγασμενες  με γυαλί,οι επενδυμενοι με μάρμαρο διάδρομοι που διασχίζουν μεγάλα συγκροτήματα κατοικιων,των οποίων οι ιδιοκτήτες τους έχουν συνενωθεί για τέτοιου είδους κερδοσκοπικες επιχειρησεις.

Και στις δύο πλευρές αυτών των διαδρομών,οι οποιοι από πάνω φωτιζονται,εκτείνονται κατά μηκος τους τα πιο κομσά εμπορικά καταστηματα,έτσι ώστε μια τέτοια στοά μια πόλη,ναι,ένας  κοσμος σε μικρογραφία  είναι.

Οι στοές είναι ο χωρος όπου εμφανίζεται ο πρώτος φωτισμός με αεριο.

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

PARIS, DIE HAUPTSTADT DES XIX. JAHRHUNDERTS 

»Die Wasser sind blau und die Gewächse sind rosa; der 

Abend ist süß anzuschauen; 

Man geht spazieren. Die großen Damen gehen spazieren; 

hinter ihnen ergehen sich kleine Damen.« 

(Nguyen-Trong-Hiep: Paris capitale de la France. Recueil 

de vers. Hanoi 1897. Poesie XXV. )

I. Fourier oder die Passagen 

»De. ces palais les colonnes magiques 

A l'amateur montrent de toutes parts, 

Dans les objets qu'etalent leurs portiques, 

Que l'industrie est rivale des arts.« 

(Nouveaux tableaux de Paris. Paris 1828. I, p. 27.)

Die Mehrzahl der pariser Passagen entsteht in den anderthalb 

Jahrzehnten nach 1822. Die erste Bedingung ihres Aufkommens ist 

die Hochkonjunktur des Textilhandels. Die magasins de nouveau-

tes, die ersten Etablissements, die größere Warenlager im Hause 

unterhalten, beginnen sich zu zeigen. Sie sind die Vorläufer der 

Warenhäuser. Es war die Zeit, von der Balzac schrieb: »Le grand 

poeme de l'etalage chante ses strophes de couleurs depuis la 

Madeleine jusqu'a la porte Saint-Denis.« Die Passagen sind ein 

Zentrum des Handels in Luxuswaren. In ihrer Ausstattung tritt die 

Kunst in den Dienst des Kaufmanns. Die Zeitgenossen werden 

nicht müde, sie zu bewundern. Noch lange bleiben sie ein Anzie-

hungspunkt für die Fremden. Ein »Illustrierter Pariser Führer« 

sagt: »Diese Passagen, eine neuere Erfindung des industriellen 

Luxus, sind glasgedeckte, marmorgetäfelte Gänge durch ganze 

Häusermassen, deren Besitzer sich zu solchen Spekulationen verei-

nigt haben. Zu beiden Seiten dieser Gänge, die ihr Licht von oben 

erhalten, laufen die elegantesten Warenläden hin, so daß eine solche 

Passage eine Stadt, ja eine Welt im kleinen ist.« Die Passagen sind 

der Schauplatz der ersten Gasbeleuchtung.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Το κουμπί (Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht) POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

Στο μουσείο υπαρχει ένα μεταλλικό κουμπί

από τη στολή 

ενός στρατιώτη.

Η λεζάντα γραφει: 

Αγνώστου στρατιώτου

Προσωπικό αντικείμενο.

Δεν γραφει πού κατασκευάστηκε,

ούτε ποιος το έραψε στη στολή.

Ο στρατιώτης βρέθηκε στο μέτωπο του πολεμου.

Δεν επέστρεψε.

Η μητέρα του περίμενε επί χρόνια

μια επίσημη βεβαίωση θανάτου.

Στο μουσείο εκτίθεται το κουμπί.

Μια σχολική ομάδα ακούει την ξεναγό 

να μιλά για την Εθνική Εποποιία.

Κανείς δεν ρώτησε

ποιος είχε ράψει το κουμπί.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Antonio Gramsci-χνκουβελης cncouvelis 

Pier Paolo Pasolini 

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι 

Η διαταγή:

-Να εμποδισθει αυτός ο εγκέφαλος να λειτουργεί για είκοσι χρονια

non padre, ma umile

fratello - già con la tua magra mano

delineavi l'ideale che illumina

(ma non per noi: tu morto, e noi morti ugualmente, con te, nell'umido

giardino)

questo silenzio

(Pier Paolo Pasolini — Le ceneri di Gramsci)

όχι ο πατέρας,ο ταπεινός μου αδελφός είσαι,

που με το κόκκαλιάρικο χέρι σου

σχεδιαζες το μέλλον μας 

που φωτιζει

(αλλά όχι για μας,

εσύ νεκρός,κι εμείς νεκροί επισης,μαζί με σένα,στον υγρό κήπο)

αυτή τη σιωπη

που φωτιζει

προς τους επιζώντες

τον  Μακιαβέλι,

τον  Κρότσε,

τον Μαρξ, 

τη γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων, 

την ηγεμονία

την ιστορία των υποτελών τάξεων

στο Τουρι του Μπάρι 

ένα σώμα ιστορίας με τη νοσο του Ποτ

φυλακισμενο

οι στάχτες του Αντόνιο  Γκραμσι

όταν

Ο Μουσολίνι στη Πορεία προς τη Ρωμη

Ο Χίτλερ στο Reichstag

Ο Λαβρεντι Μπερια  αναδιοργανώνει τα Γκουλαγκ

Ο Φράνκο στη Μαδρίτη, 

Όταν ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διασχίζει τα σύνορα 

και ποτέ 

δεν φτάνει στην Αμερική 

με το χειρόγραφο του Passagenwerk στο Παρισι

τις στοές της επιθυμιας

Ο Μαγιακόφσκι έχει ήδη αυτοπυροβοληθεί

Ο Μπρεχτ γράφει για τον αναλφάβητο εργάτη 

που αναρωτιέται:

ποιος έχτισε την εψταπυλη  Θήβα;

Και οι Ελληνικές ημερομηνιες:

Η φωτιά στη Σμύρνη

Οι παράγκες της Δραπετσώνας

Ο Δεκεμβριος της Αθηνας

-Αντόνιο

Η Πράγα του 1968,

τα τανκς στην πλατεία του Αγίου Βατσλαβ

Η πτώση του Τείχους

Κι εμείς οι κληρονομοι

τοποθετούμε 

τα τετράδια σου

Σε πανεπιστημιακές έδρες

Σε κομματικά συνέδρια

Σε υποσημειώσεις,

Σε εισαγωγές πολυσέλιδων εκδόσεων,

Σε επετειακές ομιλίες

Με αναφορές στην ηγεμονία

Όλοι μας έξω από το κελί σου ηττημένοι

tu morto, e noi

morti ugualmente, con te.

Εσύ νεκρός

κι εμείς εξίσου νεκροί μαζί σου

Τώρα ξέρουμε

πώς είναι υπόθεση αιώνων

η Επανάσταση

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -τα μικρά ασκητικά ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-τα μικρά ασκητικά

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

τα μικρά ασκητικά

Γιατί να ζητεί κανεις τόσην ησυχίαν και ο ζωντανός κοσμος να απολύεται γι'αυτον.

Ουδείς γνωρίζει αν τούτο ευάρεστον εις τον Κύριον ημών είναι.

Διότι ο κόσμος,με τις φωνες του, με τις μικρες του λυπες και τις ματαιες του χαρες,είναι και αυτός έργο της θείας οικονομίας. 

Αλήθεια,οποιος αποσύρεται απ'τους ανθρώπους δεν μετέχει της δοκιμασίας της αγάπης.

Εγώ,ο πτωχός ο αγνοων,εδοκιμασθηκα σε τόπον ήσυχο.

Σε μικρό περιβόλι κλεισθηκα,και μόνον ένα δέντρο συκιάς είχεν.

Και μακάριος ενομιζομουν.

Το νερό κάτω από το ξηρό χώμα

χαριζε τη ζωή εις το δέντρο.

Ως η Χάρις Του.

Δοξα σοι.

Ουδένα μένει αποξηραμένο.

Ήμουνα μπροστά σε πορτα,που δεν ήξερα πότε θα ανοιχτει για μένα.

Ποτε θα είναι η μέρα της προσκλήσεως μου.

Η ταπείνωση τρεφεται απο την προσδοκία του αορατου.

Και όταν ήρθε ο καιρός η συκιά έδωσε καρπους.

Εκείνο μου δόθηκε στον καιρό του.

Ουδένα ακαιρον εις την Ώρα Του.

Μακάριος εκείνος που δεν φάνηκε άδικος ενώπιον Του.

.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Υμεναιος POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Υμεναιος

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Ετερώνυμα mise en scene 

χνκουβέλης cncouvelis

Υμεναιος

το νυμφότιμον μέλος εκφάτως τίοντας υμέναιον

η κόρη χαμογελα

το μάρμαρο άθικτο μετά το '22

η σάλα

το ταγκό 

και το βαλς που χόρεψαν οι νεόνυμφοι

η πέτρα στο δάπεδο 

το πολύθρηνον

το άλογο χλιμιντριζοντας 

και ψηλά σηκώνοντας

τα μπροστινά του πόδια

χάθηκε μέσα στην πρωινή ομίχλη

τελεσσίφρων

ο υμεναιος 

mise en scene

ενός γαμου

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Αισχύλος Αγαμέμνων στίχοι 700-715 -Η τιμωρία της Τροιας- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Ετερώνυμα mise en scene

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

Β'  Στάσιμο

Χορός

και μεσ'στο Ίλιο συμφορά 

που τ'όνομα καλεί εφερε

οργή που να πληρωθει φέρνει

την ατίμωση των τραπεζιων της ξενίας 

στον έπειτα χρονο

και του Προστάτη της Εστίας Δια η προσβολή 

απαιτεί να τιμωρηθουν

εκείνοι που το τραγούδι 

για της νύφης τις χαρες

μεγαλοφωνα τιμώντας έλεγαν,

τον υμεναιο, 

που τοτε έπρεπε απ'τους συγγενείς

του γαμπρού 

να τραγουδηθει,

όμως άλλον πια μαθαίνοντας ύμνο 

η αρχαία του Πριαμου πόλη

γεμάτο θρήνο πολύ μεγαλο

που στεναζει 

καταριώντας τον Πάρι με τα ολεθρια κρεβατια του

την ολοκληρωτική καταστροφή

της ζωής των πολιτών της

με θρήνο κι αίμα να υποστεί

Χορός 

700Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθώνυμον

τελεσσίφρων μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτίμωσιν ὑστέρῳ χρόνῳ

καὶ ξυνεστίου Διὸς πρασσομένα 

705τὸ νυμφότιμον

μέλος ἐκφάτως τίοντας,

ὑμέναιον, ὃς τότ᾽ ἐπέρ-

ρεπε γαμβροῖσιν ἀείδειν.

μεταμανθάνουσα δ᾽ ὕμνον

710Πριάμου πόλις γεραιὰ

πολύθρηνον

μέγα που στένει κικλήσκουσ᾽

Ἄπαριν τὸν αἰνόλεκτρον,

παμπορθῆ πολύθρηνον

715αἰῶν᾽ ἀμφὶ πολιτᾶν

μέλεον αἷμ᾽ ἀνατλᾶσα

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696 --Το όνομα της Ελενης- (και χνκουβελης cncouvelis Στις όχτες του Σιμοεντα POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Ezra Pound,Canto VI και σημειωσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Θωμάς

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Σ -Poetry Ποιηση -χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

 .

.

Σ -Poetry Ποιηση

-χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

Β'  Στάσιμο

Χορός

και μεσ'στο Ίλιο συμφορά 

που τ'όνομα καλεί εφερε

οργή που να πληρωθει φέρνει

την ατίμωση των τραπεζιων της ξενίας 

στον έπειτα χρονο

και του Προστάτη της Εστίας Δια η προσβολή 

απαιτεί να τιμωρηθουν

εκείνοι που το τραγούδι 

για της νύφης τις χαρες

μεγαλοφωνα τιμώντας έλεγαν,

τον υμεναιο, 

που τοτε έπρεπε απ'τους συγγενείς

του γαμπρού 

να τραγουδηθει,

όμως άλλον πια μαθαίνοντας ύμνο 

η αρχαία του Πριαμου πόλη

γεμάτο θρήνο πολύ μεγαλο

που στεναζει 

καταριώντας τον Πάρι με τα ολεθρια κρεβατια του

την ολοκληρωτική καταστροφή

της ζωής των πολιτών της

με θρήνο κι αίμα να υποστεί

Χορός 

700Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθώνυμον

τελεσσίφρων μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτίμωσιν 

ὑστέρῳ χρόνῳ

καὶ ξυνεστίου Διὸς πρασσομένα 

705τὸ νυμφότιμον

μέλος ἐκφάτως τίοντας,

ὑμέναιον, ὃς τότ᾽ ἐπέρ-

ρεπε γαμβροῖσιν ἀείδειν.

μεταμανθάνουσα δ᾽ ὕμνον

710Πριάμου πόλις γεραιὰ

πολύθρηνον

μέγα που στένει κικλήσκουσ᾽

Ἄπαριν τὸν αἰνόλεκτρον,

παμπορθῆ πολύθρηνον

715αἰῶν᾽ ἀμφὶ πολιτᾶν

μέλεον αἷμ᾽ ἀνατλᾶσα

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene 

χνκουβέλης cncouvelis

Υμεναιος

το νυμφότιμον μέλος εκφάτως τίοντας υμέναιον

η κόρη χαμογελα

το μάρμαρο άθικτο μετά το '22

η σάλα

το ταγκό 

και το βαλς που χόρεψαν οι νεόνυμφοι

η πέτρα στο δάπεδο 

το πολύθρηνον

το άλογο χλιμιντριζοντας 

και ψηλά σηκώνοντας

τα μπροστινά του πόδια

χάθηκε μέσα στην πρωινή ομίχλη

τελεσσίφρων

ο υμεναιος 

mise en scene

ενός γαμου

.

.

.

Antonio Gramsci-χνκουβελης cncouvelis 

Pier Paolo Pasolini 

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι 

Η διαταγή:

-Να εμποδισθει αυτός ο εγκέφαλος να λειτουργεί για είκοσι χρονια

non padre, ma umile

fratello - già con la tua magra mano

delineavi l'ideale che illumina

(ma non per noi: tu morto, e noi morti ugualmente, con te, nell'umido

giardino)

questo silenzio

(Pier Paolo Pasolini — Le ceneri di Gramsci)

όχι ο πατέρας,ο ταπεινός μου αδελφός είσαι,

που με το κόκκαλιάρικο χέρι σου

σχεδιαζες το μέλλον μας 

που φωτιζει

(αλλά όχι για μας,

εσύ νεκρός,κι εμείς νεκροί επισης,μαζί με σένα,στον υγρό κήπο)

αυτή τη σιωπη

που φωτιζει

προς τους επιζώντες

τον  Μακιαβέλι,

τον  Κρότσε,

τον Μαρξ, 

τη γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων, 

την ηγεμονία

την ιστορία των υποτελών τάξεων

στο Τουρι του Μπάρι 

ένα σώμα ιστορίας με τη νοσο του Ποτ

φυλακισμενο

οι στάχτες του Αντόνιο  Γκραμσι

όταν

Ο Μουσολίνι στη Πορεία προς τη Ρωμη

Ο Χίτλερ στο Reichstag

Ο Λαβρεντι Μπερια  αναδιοργανώνει τα Γκουλαγκ

Ο Φράνκο στη Μαδρίτη, 

Όταν ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διασχίζει τα σύνορα 

και ποτέ 

δεν φτάνει στην Αμερική 

με το χειρόγραφο του Passagenwerk στο Παρισι

τις στοές της επιθυμιας

Ο Μαγιακόφσκι έχει ήδη αυτοπυροβοληθεί

Ο Μπρεχτ γράφει για τον αναλφάβητο εργάτη 

που αναρωτιέται:

ποιος έχτισε την εψταπυλη  Θήβα;

Και οι Ελληνικές ημερομηνιες:

Η φωτιά στη Σμύρνη

Οι παράγκες της Δραπετσώνας

Ο Δεκεμβριος της Αθηνας

-Αντόνιο

Η Πράγα του 1968,

τα τανκς στην πλατεία του Αγίου Βατσλαβ

Η πτώση του Τείχους

Κι εμείς οι κληρονομοι

τοποθετούμε 

τα τετράδια σου

Σε πανεπιστημιακές έδρες

Σε κομματικά συνέδρια

Σε υποσημειώσεις,

Σε εισαγωγές πολυσέλιδων εκδόσεων,

Σε επετειακές ομιλίες

Με αναφορές στην ηγεμονία

Όλοι μας έξω από το κελί σου ηττημένοι

tu morto, e noi

morti ugualmente, con te.

Εσύ νεκρός

κι εμείς εξίσου νεκροί μαζί σου

Τώρα ξέρουμε

πώς είναι υπόθεση αιώνων

η Επανάσταση

.

.

.

χνκουβέλης cncouvelis

Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

Στο μουσείο υπαρχει ένα μεταλλικό κουμπί

από τη στολή 

ενός στρατιώτη.

Η λεζάντα γραφει: 

Αγνώστου στρατιώτου

Προσωπικό αντικείμενο.

Δεν γραφει πού κατασκευάστηκε,

ούτε ποιος το έραψε στη στολή.

Ο στρατιώτης βρέθηκε στο μέτωπο του πολεμου.

Δεν επέστρεψε.

Η μητέρα του περίμενε επί χρόνια

μια επίσημη βεβαίωση θανάτου.

Στο μουσείο εκτίθεται το κουμπί.

Μια σχολική ομάδα ακούει την ξεναγό 

να μιλά για την Εθνική Εποποιία.

Κανείς δεν ρώτησε

ποιος είχε ράψει το κουμπί.

.

.

.

Θεοφίλου ζωγραφιές

χνκουβελης cncouvelis

Εκλογαί Δημοτικών Τραγουδιων

μου παρηγγειλε τ'αηδονι 

διαμαντονυφη 

να του πλέξω τη φωλιά

να τη πλέξω με μετάξι

να τη πλέξω με φλουρί

που να το'βρω το μετάξι

που να το'βρω το φλουρί

στο παζάρι το μετάξι

στο σαράφη το φλουρί

διαμαντονυφη καλή

εβγατε ν'αγναντεψετε

εβγατε για να ιδείτε

και τη νύφη να χαρείτε 

άσπρη είσαι νυφουλα μου

άσπρη κι η φορεσιά σου

τα λουλούδια στα μαλλιά σου 

νύφη μ' στα χιόνια λουζουσαν

και πήρες την ασπραδα 

και την τόση ομορφαδα 

και στη μηλια ν'ακουμπησες 

πήρες την κοκκιναδα 

κι έχεις τόση νοστιμαδα 

νυφουλα μ' μη μαραινεσαι

και σκάει η καρδιά σου

χάνεις και την ομορφιά σου

καλλίτερα απ' τη μάνα σου

θα σ'εχει η πεθερά σου

ρούσα είναι τα μαλλιά σου 

τι να τον κάνω κοντή μου 

τον θεό

που δεν καταλαβαίνει

και σου'δωσε την ομορφιά

κι όλη τη νοστιμαδα 

σαν παπια χήνα κοντουλα μ'

περπατεις

σαν πέρδικα διαβαίνεις 

κι όταν μπαίνεις στο χορό

όλους τους ξετρελενεις 

Λενιώ μ' η μάνα σ' εκρινε

δεν ξέρω τι σε θέλει

να πας Λενιώ μου για νερο

να πιουν τα παλικάρια 

διψούν τα παλικάρια

εδώ σε τούτα τα καλύβια

τ'ακους κουμπάρα μου

έχω μια σεβαστικια

κουμπαρουλα μου γλυκειά 

όλοι μου λένε να την πάρω

είν' τα έξοδα βαριά

εξήντα λίρες η αρραβώνα 

κι εκατό η παντρεια

κάτω στα πέντε μάρμαρα

μαργαριταρενια μου 

στις δεκαπέντε βρύσες 

κόρη μ' να μας χαιρετήσεις

μια λυγερή κοιμότανε 

βαρειά ήταν νυχτωμενη 

κόρη μικροπαντρεμένη 

για σηκ' απάνω λυγερή

και μη βαριοκοιμασαι 

οι συμπεθεροι ήρθανε 

ήρθανε να σε παρουν 

και δική τους να σε κάνουν 

φουντωτό μου,μάρε ρουσα μ',

φουντωτο μου κυπαρισσι 

και μονόκλωνο δεντρι μου

πόσα ξοδιασα για σένα

να σε φέρω στην αυλή μου

να σε στήσω κυπαρισσι

να'χω και μια κρυα βρύση

να ριζώσεις και ν'απλώσεις

την αυλή μου να ισκιωσεις

κάτω στο κάμπο τον πλατύ 

τόν έρημο τον τόπο 

εκεί καθονταν δυο όμορφες 

να χτίσουν μοναστηρι

καλά έκανες νυφουλα μου

κι ήρθες στο σπιτικό μας

σαν κυπαρισσι να σταθείς

σαν δέντρο να ριζώσεις

και σαν μηλια χρυσή μηλια

ν'ανθίσεις να προκόψεις

να κάνεις γιους σταυραητους

κορες σαν περδικουλες

βασιλικός πουλάκι μου

βασιλικός μυριζ'εδω

κάποια τον έχει στο χορό

βασιλικό και ματζουράνα

μ'ενα πουλί θα στείλω γράμμα

τον έχει η κόρη του παπα

κρυμμένο μέσα στα μαλλιά 

βασιλικός μεσ'στα κλωναρια

μαραίνεις γέρους παλικάρια 

στη γειτονιά μου μια βραδιά 

βγήκε ένα λουλούδι 

τη μέρα βγαίνει κόκκινο 

τη νύχτα κιτρινίζει 

κλέφτης θα γίνω μια βραδιά 

να κλέψω το λουλούδι 

να το φορώ στο κόρφο μου

να το'χω στη καρδιά μου 

κινησ' ο Γιώργης κίνησε

στη ξενιτιά να πάει 

κι η μάνα του Γιώργη μου του'λεγε

κρυφά τονε διαταζει

πάρε Γιώργη μ'τα ρούχα σου

πάρε και τ'αρματα σου 

.

.

.

-

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ'

στίχοι 309-328

-Τα λόγια του Σαρπηδόνα στον Γλαύκο για το ήθος και το καθήκον των κυβερνώντων-

κι ευτύς μίλησε στον Γλαύκο τον γιο του Ιππολοχου:

Γλαύκε,γιατί άραγε εμείς οι δυο

έχουμε τόσο πολύ τιμηθει;

και με θέση και με κρέατα καθώς 

και με περισσότερα κυπελλα

στη Λυκία

κι όλοι σαν θεούς μας βλέπουν;

και τέμενος κατέχουμε πολύ μεγάλο

στου Ξάνθου τις όχτες

ωραίο με δέντρα φυτεμένα 

και με σιτοφορα καλλιεργήσιμη γη;

γι'αυτό λοιπόν τώρα πρέπει

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

ειμαστε

όρθιοι να στεκόμαστε και την καυτερη

ν'αντιμετωπιζουμε μάχη

ώστε κάποιος απ'τους γερά θωρακισμένους Λυκιους

αυτά δω να πει:

δεν κυβερνούν τη Λυκία χωρίς δόξα 

οι δικοί μας βασιλιάδες

και που παχιά τρώνε προβατα

κι εξαίρετο κρασί γλυκό σαν μέλι (πίνουν)

όμως κι η δύναμή τους αριστη

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

μαχονται, 

γιατί αγαπημένε φίλε αν αυτόν εδώ τον πόλεμο

αποφεύγοντας 

και πάντοτε επρόκειτο αγέραστοι

κι αθάνατοι να είμαστε,

ούτε κι εγώ ο ίδιος μέσα στους πρώτους

δεν θα μαχομουν

κι ούτε σένα στη μάχη πους τους άντρες δοξαζει

θα'στελνα,

τώρα όμως αφού ετσι κι αλλιως 

πάνω μας στέκονται μύριες

οι Κήρες του θανατου,

τις οποίες ο θνητος δεν γίνεται ν'αποφυγει

ούτε με τέχνασμα να ξεγελασει,

ας προχωρήσουμε λοιπόν 

κι είτε εμείς τη δόξα της νίκης

σε κάποιον θα προσφέρουμε,

είτε κάποιος σε μας

αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ’ Ἱππολόχοιο·

«Γλαῦκε, τίη δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα310

ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν

ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,

καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ’ ὄχθας,

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας315

ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,

ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·

“οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν

ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα

οἶνόν τ’ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ’ ἄρα καὶ ἲς320

ἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.”

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε

αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε

ἔσσεσθ’, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην

οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·325

νῦν δ’ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο

μυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι,

ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.»

.

.

.

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

και

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

Ευριπίδης

Ηρακλειδαι

τραγωδία

διδάχτηκε το 430 π.Χ

1055 στίχοι

Τα παιδιά του Ιολαου,οι Ηρακλείδες,είναι ικέτες στην Αθήνα,στο ναό του Δια.

Γιατί ο Ευρυσθενης μετά το θάνατο του Ηρακλή τους καταδιώκει για να τους σκοτώσει.

Ένας κήρυκας του Ευρυσθέα τραβα τον γερο Ιολαο με βία από τον βωμό,ο χορός,γέροντες της Αθήνας,τον εμποδίζει να το κάνει.

Ο βασιλιας της Αθήνας,ο Δημοφών αρνειται την παράδοση των ικετων,ενώ ο κήρυκας τον απειλει ότι θα προκληθεί πολεμος.

Ο Δημοφων ετοιμάζει τον στρατό του,και λέει στον Ιολαο πως για να νικήσουν οι Αθηναίοι πρέπει μια κόρη να θυσιαστεί,τότε η Μακαρία,κόρη του Ηρακλή και της Δηιανειρας,δέχεται να θυσιαστει.

Ο Ιόλαος θέλει να πολεμήσει,και δεν ακούει την Αλκμήνη τη μητέρα του Ηρακλή να μην το κάνει.

Ο αγγελιοφόρος φέρνει την είδηση της νίκης των Αθηναίων και ο Ιόλαος μεταμορφώνεται σε νέο.

Η Αλκμήνη διατάζει ο αλυσοδεμένος Ευρυσθέας να σφαγει.

.

.

Ο γραμματικός Ωρίωνας,450 μ.Χ,στην Ανθολογία του Ευριπίδη,αναφέρει 5 στιχους σημειώνοντας τους ως: Ευριπίδη Ηρακλειδαι

Όποιος όμως στη ζωή  εκείνους που τον γέννησαν

σεβεται

αυτός είναι και ζωντανός και πεθαμένος

στους θεούς αγαπητος

όποιος όμως εκείνον που τον γέννησε

δεν θέλει να τιμα

μήτε να γίνει με μένα μαζί 

να θυσιασει στους θεους

μήτε στη θάλασσα να ετοιμάσει κοινό μαζί μου 

να κάνει ταξιδι 

Ὅστις δὲ τοὺς τεκόντας ἐν βίῳ σέβει

ὅδ' ἔστι καὶ ζῶν καὶ θανὼν θεοῖς φίλος,

ὅστις δὲ τὸν φύσαντα μὴ τιμᾶν θέλει,

μή μοι γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς,

μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος

.

.

Ο Στοβαιος στο Ανθολογιο του αναφέρει με την επιγραφή:Ευριπιδης Ηρακλειδαι 

4 στίχους:

Τρεις είναι οι αρετές 

τις οποίες πρέπει ν'ασκεις,παιδί μου,

και τους θεούς να τιμας,

και τους γονείς που σε γεννησαν

και τους κοινούς της Ελλάδας νομους,

κι αυτά πραττωντας

θα'χεις πάντοτε το πιο ωραίο στεφάνι

της ένδοξης φημης

Τρεῖς εἰσὶν ἀρεταί τὰς χρεών σ' ἀσκεῖν, τέκνον,

θεούς τε τιμᾶν, τοὺς τε φύσαντας γονεῖς,

νόμους τε κοινοὺς Ἑλλάδος, καὶ ταῦτα δρῶν

κάλλιστον ἕξεις στέφανον εὐκλείας ἀεί

.

.

ο Πλούταρχος στα Ηθικά του έχει 2 στιχους χωρίς όνομα ποιητή,

όμως στο Ανθολογιο του Στοβαίου ειναι αναφερόμενοι ως:

Ευριπίδης Ηρακλει

όμως το να σφαγει κάποιος είναι φοβερο,

αλλα ένδοξη φήμη εχει

το να μην πεθάνει κάποιος είναι δειλία,

αλλά εχει μεσα του την ηδονή της ζωης

τὸ μὲν σφαγῆναι δεινόν, εὔκλειαν δ' ἔχει,

τὸ μὴ θανεῖν δὲ δειλόν, ἡδονὴ δ' ἔνι.

.

.

Ο σχολιαστής του  Αριστοφάνη αναφέρει ότι ο στιχος 214 στη κωμωδία:Ιππείς του Αριστοφάνη παρωδεί το ιαμβικό τριμετρο των Ηρακλειδων

ανακατεψε και χωσ'τα μαζι στο έντερο για λουκανικα

τα πραγματα

τάραττε καὶ χόρδευ ὁμοῦ τὰ πράγματα

.

.

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

Παρθένος

χαίρε,σεβασμιε γέροντα,και διδαξε για χάρη μου

τέτοιοι τούτα δω τα παιδια 

σ'ολα σοφοι να γινουν,

οπως εσύ ακριβώς,όχι περισσότερο, 

γιατί τους είναι αρκετο,

και προσπαθησε να τους σώσεις

να μην πεθανουν,

δειχνωντας προθυμία,

παιδιά σου είμαστε,στα χέρια σου έχουμε ανατραφεί,

βλέπεις όμως κι εμένα 

την ώρα του γάμου μου

να προσφερω αντί αυτών εδώ

να πρόκειται να πεθανω,

κι εσείς,των αδελφών μου η παρούσα συντροφιά,

να ευτυχισετε,

και μακάρι να σας συμβούν όσα

η δική μου καρδιά προηγουμενα απέτυχε να'χει,

και τον σεβασμιο γέροντα και την γερόντισσα

μέσα στο σπίτι να τιμάτε,

την Αλκμήνη του πατέρα μου τη μητερα

κι αυτούς εδώ τους ξένους,

κι αν απαλλαγή απ'τα βάσανα

και επιστροφή στη πατρίδα σας δωθεί ποτέ 

απ'τους θεους,

να θυμάστε τη σωτειρα πως πρέπει να τη θαψτε,

το πιο καλό και δικαιο,

δεν σας παραστάθηκα γιατί 

βοήθειας

ανάγκη  είχα,

αλλά πρώτη για χάρη του γένους πεθανα,

αυτά αντί παιδιών είναι για μένα

ενθυμια

και της παρθενιας,

αν βέβαια κάτι κάτω απ'τη γη

υπάρχει,

μακάρι πάντως τίποτα να μην υπάρχει,

γιατί αν κι εκεί έχουμε 

εμείς οι πεθαμένοι απ'τους θνητούς εγνοιες

δεν ξέρω προς τα πού κανεις θα στραφεί ,

γιατί ο θάνατος των συμφορών 

το πιο μεγάλο φάρμακο

νομιζεται

Παρθένος

Ὦ χαῖρε, πρέσβυ, χαῖρε καὶ δίδασκέ μοι

[575] τοιούσδε τούσδε παῖδας, ἐς τὸ πᾶν σοφούς,

ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ.

Πειρῶ δὲ σῶσαι μὴ θανεῖν, πρόθυμος ὤν·

σοὶ παῖδές ἐσμεν, σαῖν χεροῖν τεθράμμεθα.

Ὁρᾷς δὲ κἀμὲ τὴν ἐμὴν ὥραν γάμου

[580] διδοῦσαν ἀντὶ τῶνδε κατθανουμένην.

Ὑμεῖς τ', ἀδελφῶν ἡ παροῦσ' ὁμιλία,

εὐδαιμονοῖτε, καὶ γένοιθ' ὑμῖν ὅσων

ἡμὴ πάροιθε καρδία σφαλήσεται.

Καὶ τὸν γέροντα τήν τ' ἔσω γραῖαν δόμων

[585] τιμᾶτε πατρὸς μητέρ' Ἀλκμήνην ἐμοῦ

ξένους τε τούσδε. Κἂν ἀπαλλαγὴ πόνων

καὶ νόστος ὑμῖν εὑρεθῇ ποτ' ἐκ θεῶν,

μέμνησθε τὴν σώτειραν ὡς θάψαι χρεών·

κάλλιστά τοι δίκαιον· οὐ γὰρ ἐνδεὴς

[590] ὑμῖν παρέστην, ἀλλὰ προύθανον γένους.

Τάδ' ἀντὶ παίδων ἐστί μοι κειμήλια

καὶ παρθενείας, εἴ τι δὴ κάτω χθονός·

εἴη γε μέντοι μηδέν. Εἰ γὰρ ἕξομεν

κἀκεῖ μερίμνας οἱ θανούμενοι βροτῶν,

[595] οὐκ οἶδ' ὅποι τις τρέψεται· τὸ γὰρ θανεῖν

κακῶν μέγιστον φάρμακον νομίζεται.

.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Αρχεία Συγγραφων POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Αρχεία Συγγραφων

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνκουβελης cncouvelis

Αρχεία Συγγραφων

στα τραπέζια

 οστέινα χέρια 

και μέσα στις  γυαλες με οινόπνευμα 

κορες ματιων

-υπογράψτε,τους φώναξαν,

αρνήθηκαν 

Τι απέγινε η Ελένη;

ρώτησε τον άνθρωπο που έμεινε στο λιμάνι 

περιμενωντας τα νέα του ναυαγιου,

ρώτησε τις γυναίκες που έπλεναν τα ρούχα των στρατιωτών 

και απ'το αίμα αναγνώριζαν ποιος είχε σκοτωθεί

ρώτησε τον Μυρμιδόνα ιπποκομο

που το άλογο κρατούσε 

του Αχιλλέα 

όταν σκοτωθηκε,

τωρα

η χώρα  τους είχε αλλάξει χέρια,

στα σπίτια τους άλλοι άντρες

κοιμούνται με τις γυναίκες τους

και τα παιδιά αύριο δεν θα μιλούνε τη γλωσσα τους 

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Ezra Pound,από Canto VI, και σημειώσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις)

Τι έχεις κανει ,Οδυσσέα,

Εμείς γνωρίζουμε τις έχεις κάνει

Και ότι ο Γουλιέλμος υποθήκευσε τις προσόδους των γαιών του

(Έβδομος του Πουατιέ, ένατος της Ακουιτανίας)

Tant las fotei com auzirets

c.Cen e quatre vIngt et veit vetz

Τόσες πολλές τις γαμησα όπως θ'ακουεται

εκατό και ογδόντα και οκτώ φορες

Η πέτρα είναι ζωντανή στο χέρι μου,οι σοδειές 

θα'ναι άφθονες τη χρονιά τού θανάτου μου,

Ώσπου ο Λουδοβίκος παντρεύτηκε με την Ελεονωρα

Κι είχε(αυτός,ο Γουλιέλμος)ένα γιο

που πήρε για γυναικα

Την Δούκισσα της Νορμανδίας 

τής οποίας η κορη

Ήταν γυναίκα του Βασιλιά Ερρίκου και

μητέρα του νεαρού βασιλια

e maire del rei Jove

Διέσχισε τη θάλασσα ώσπου η μέρα να τελειωσει

(αυτός,ο Λουδοβίκος,με την Ελεονώρα)

Φτάνοντας τελικά στην Άκρα

to Ongla, oncle, saith Arnaut

στο Νύχι,θείε,είπε ο Αρνω

Ο θειος της στην Άκρα διοικούσε

που αυτός από κορίτσι την γνωριζε

(ο Θησέας,ο γιος του Αιγέα)

Κι εκείνος ο Λουδοβίκος δεν ένιωθε ανετα

σ' εκείνη τη πολη

Και δεν ένιωθε άνετα ουτε κοντά στον Ιορδανη

Κι εκείνη εβγαινε έφιππη προς το φοινικόδασος

Το μαντήλι της στο λοφίο της περικεφαλαιας 

του Σαλαντιν,

Εκείνη τη χρονιά την χώρισε,αυτός Λουδοβικος

χωρίζοντας έτσι την ίδια την Ακουιτανια

Κι εκείνη τη χρονιά την παντρεύτηκε ο Πλανταγενετης 

(η οποία είχε ξεφυγει 17 μνηστήρες)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché

Κι όταν ο βασιλιάς Λουδοβικος

το'μαθε

πολύ του κακοφανηκε 

Nauphal, Vexis,Χαρι ο Νεωτερος

Ως ενέχυρο για όλη του τη ζωή

και τη ζωή ολων των απογόνων του

Θα έχει το Gisors,και το Vexis, Neufchastel

Αλλά αν δεν είναι απόγονοι το GISOrs πρέπει να επιστραφει

Δεν υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

στο όνομα 

τής Αγίας και Αδιαίρετης Τριάδας ο Ριχάρδος 

ο αδελφός μας

Ούτε υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

που μια φορά ήταν στου πατέρα του

τη κηδεμονία

Αλλά οποια κι αν διάλεγε για την Άλις,κτλ

Η Ελεονώρα,domna Jauzionda, 

η χαριτωμένη κυρία,μητέρα του Ριχαρδου

Μπαίνοντας στα τριάντα

(αυτό θα'χε συμβεί χρόνια πριν αυτό)

Κοντά στου ποταμού τα έλη,

κοντά στης εκκλησιας το προαύλιο με τη στοά

Στο Malemorte, στη Correze, στο οποιο

Η Κυρία μου του Βενταντούρ.

Είναι κλεισμένη μέσα απ'τον Εμπλις

Κι ούτε μπορεί να κυνηγησει με γερακι

κι ούτε να κυνηγησει,

ούτε την αφήνει ελεύθερη στον αερα

ούτε να κοιτάζει τα ψαρια

στο δόλωμα να πιάνονται

Ούτε τα μικρά έντονα με τα 

γυαλιστερά φτερά

να κατεβαίνουν στους ρυακιου την οχτη

Παρά μόνο στην απουσια μου, Κυρία μου,

όταν ο κορυδαλλός σαλεύει

να πετάξει.

Στείλε μήνυμα,σε παρακαλώ, στον Εμπλίς

εσύ έχεις δει εκείνον τον δημιουργό 

και ευρετη τραγουδιων 

που τόσο μακριά φτάνουν 

όσο κι αυτό εδω

Ώστε αυτός να μπορέσει να την ελευθερωσει,

εκείνη που τόσο φως σκορπίζει στον αέρα.

WHAT you have done, Odysseus,

                  We know what you have done...

   And that Guillaume sold out his ground rents

   (Seventh of Poitiers, Ninth of Aquitain).

“Tant las fotei corn auzirets

“Cen e quatre vingt et veit vetz... ”

The stone is alive in my hand, the crops

will be thick in my death-year...

Till Louis is wed with Eleanor

And had (He, Guillaume) a son that had to wife

The Duchess of Normandia whose daughter

Was wife to King Henrye maire del rei jove...

Went over sea till day's end (he, Louis, with Eleanor)

Coming at last to Acre.

“Ongla, oncle ” saith Arnaut

Her uncle commanded in Acre,

That had known her in girlhood

(Theseus, son of Aegeus)

And he, Louis, was not at case in that town,

And was not at ease by Jordan

As she rode out to the palm-grove

Her scarf in Saladin's cimier.

Divorced her in that year, he Louis,

divorcing thus Aquitaine.

And that year Plantagenet married her

(that had dodged past 17 suitors)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché.

Nauphal, Vexis, Harry joven

In pledge for all his life and life of all his heirs

Shall have Gisors, and Vexis, Neufchastel

But if no issue Gisors shall revert...

“Need not wed Alix... in the name

Trinity holy indivisible... Richard our brother

Need not wed Alix once his father's ward and...

But whomso he choose...for Alix, etc...

Eleanor, domna jauzionda, mother of Richard,

Turning on thirty years (wd. have been years before this)

By river-marsh, by galleried church-porch,

Malemorte, Correze, to whom:

“My Lady of Ventadour

“Is shut by Eblis in

“And will not hawk nor hunt

nor get her free in the air

“Nor watch fish rise to bait

“Nor the glare-wing’d flies alight in the creek’s edge

“Save in my absence, Madame.

‘Que la lauzeta mover’

"Send word I ask you to Eblis

you have seen that maker

“And finder of songs so far afield as this

“That he may free her,

who sheds such light in the air.”

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ομηρος,Οδύσσεια,ραψωδία μ',Σειρηνες

2.

Γουλιέλμος Θ΄ της Ακουιτανίας (1071–1127), γνωστός και ως Γουλιέλμος Ζ΄ του Πουατιέ.

Δούκας της Ακουιτανίας, πολεμιστής, σταυροφόρος και ένας από τους πρώτους γνωστούς τροβαδούρους της προβηγκιανής λογοτεχνίας.

 Υποθήκευσε τα δικαιωματα του στην Τουλούζη, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία.

3.

Tant las fotei com auzirets

c. Cen e quatre vIngt et veit vetz

(στην παλιά προβηγκιανη γλώσσα)

Είναι απόσπασμα από το ποίημα του Γουλιέλμου Θ΄ Farai un vers, pos mi sonelh.

4.

Ο Λουδοβίκος Ζ΄ και η  Ελεονώρα της Ακουιτανίας.

παντρεύτηκαν το 1137, όταν ο Λουδοβίκος ήταν περίπου δεκαέξι ετών και η Ελεονώρα δεκαπέντε.

Η Ελεονώρα ήταν κληρονόμος της Ακουιτανίας, μιας από τις πλουσιότερες και πολιτιστικά σημαντικότερες περιοχές της δυτικής Ευρώπης

5.

Ο γιος του Γουλιέλμου Θ΄ ο  Γουλιέλμος Ι΄ παντρεύτηκε την Αενόρ του Σατελλερώ (Aénor de Châtellerault), μητέρα της Ελεονώρας.

6.

Αναφορά στη Β΄ Σταυροφορία (1147–1149).

Ο Λουδοβίκος και η Ελεονώρα ταξίδεψαν στους Αγίους Τόπους. Η πορεία τους ήταν περιπετειώδης και η εκστρατεία κατέληξε σε αποτυχία.

7.

Η Άκρα ήταν σημαντικό λιμάνι και στρατηγικό κέντρο των Σταυροφόρων στην ανατολική Μεσόγειο.

Το βασιλικό ζεύγος δεν αποβιβάστηκε ακριβως στην Άκρα.Έφτασε στην περιοχή της Αντιόχειας,μέσω του Αγίου Συμεών.

8.

to Ongla, oncle, saith Arnaut

Στιχος του Αρνώ Ντανιέλ απο το ποίημά του:

Lo ferm voler qu'el cor m'intra,

μια σεστινα.

Η σέστινα χαρακτηρίζεται από έξι λέξεις-κλειδιά,οι οποίες επανέρχονται σε καθορισμένη διάταξη στο τέλος των στίχων των διαδοχικών στροφών

9.

Ο θείος ήταν ο Ραϋμόνδος του Πουατιέ (Raymond de Poitiers) πρίγκιπας της Αντιόχειας.

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Θ΄ και αδελφός του Γουλιέλμου Ι΄.

Η Ελεονώρα ήταν ανιψιά του,

και  είχε ιδιαίτερη προσωπική σχέση μαζι της.

10

Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας απήγαγε την Ελένη όταν εκείνη ήτα μικρη

11.

Ο Ιορδάνης στους Αγίους Τόπους

12.

Ο Σαλαντίν ήταν ο μουσουλμάνος ηγεμόνας που  συγκρούστηκε με τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Υποδηλώνεται  ερωτική σχέση της Ελεονώρας με τον Σαλαντίν.

Με επιφύλαξη όμως ιστορικά: αφού ο Σαλαντίν γεννήθηκε το 1137,ενώ η Ελεονώρα βρισκόταν στην Ανατολή το 1148–1149. 

Τότε ηταν περίπου δώδεκα ετών. 

Στη μεσαιωνική ιπποτική παράδοση,ένα κομμάτι υφάσματος μιας γυναίκας μπορούσε να λειτουργεί ως ερωτικό ενθύμιο ή ως ένδειξη εύνοιας προς έναν ιππότη.

13.

Ο γάμος του Λουδοβίκου και της Ελεονώρας ακυρώθηκε το 1152.

Η επίσημη αιτιολογία ήταν η συγγένεια εξ αίματος,η οποία χρησιμοποιούνταν συχνά εκκλησιαστικα για την ακύρωση βασιλικών γάμων

14.

Πλανταγενετης:

πρόκειται για τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.

Παντρεύτηκε την Ελεονώρα το 1152, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ακύρωση του πρώτου γάμου της.

Ο γάμος αυτός άλλαξε τον πολιτικό χάρτη της δυτικής Ευρώπης.Η Ακουιτανία πέρασε στη σφαίρα της εξουσίας του Ερρίκου και αργότερα έγινε τμήμα της αγγλικής ηπειρωτικής επικράτειας

15.

Vexis:Vexin, περιοχή ανάμεσα στη Γαλλία και τη Νορμανδία

16.

Η Alix

ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ και είχε συμφωνηθεί να παντρευτεί τον Ριχάρδο,τον μελλοντικό Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Ο γάμος τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

Η Αλίς είχε τεθεί υπό την προστασία του Ερρίκου Β΄.

Η κατάσταση αυτή δημιούργησε πολιτικές και προσωπικές περιπλοκές.

Ο Ριχάρδος δεν ήθελε να πραγματοποιήσει τον συμφωνημένο γάμο.

Με τη συμφωνία της Μεσσήνης του 1191 ο Ριχάρδος απαλλάχθηκε από την υποχρέωση να παντρευτεί την Αλίς.

Τελικά παντρεύτηκε την Βερεγγάρια της Ναβάρρας

17.

Eleanor, domna Jauzionda, mother of Richard

Η έκφραση domna jauzionda είναι προβηγκιακή και προέρχεται από την ερωτική ποίηση του Μπερνάρ ντε Βενταντούρ.

18.

Η Ελεονώρα γεννήθηκε περίπου το 1122. 

Το 1152, όταν ακυρώθηκε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο και παντρεύτηκε τον Ερρίκο, ήταν περίπου τριάντα ετών.

Ο Ριχάρδος, όμως, γεννήθηκε το 1157.

19.

Ο τροβαδούρος Μπερνάρ απευθύνεται στην Ελεονώρα, ζητώντας τη μεσολάβησή της για να απελευθερωθεί η γυναίκα που αγαπά.

Η γυναίκα είναι η Μαργαρίτα της Τορένα((Margarida de Torena),σύζυγος του Εμπλίς Γ΄,υποκόμη του Βενταντούρ

20.

Que la lauzeta mover

από τραγούδι του Μπερναρ

.

.

.