LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -μεταφραζοντας Walter Benjamin Das Passagen-Werk Το Έργο των Εμπορικών Στοων ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

Το Έργο των Εμπορικών  Στοων

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

Το Έργο των Εμπορικών  Στοων

ΠΑΡΙΣΙ, Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ

τα νερά είναι γαλάζια και τα φυτά είναι ρόδινα,

το βράδυ είναι υπέροχο να το βλέπεις,

οι άνθρωποι βγαίνουν για περίπατο,

οι μεγάλες κυρίες πηγαίνουν περιπατο,

πίσω τους περπατούν ανέμελα οι μικρές κυριες

(Nguyen-Trong-Hiep, Paris capitale de la France. Recueil de vers, Ανόι, 1897, ποίημα XXV.)

τών παλατιών οι μαγικές κολόνες 

δείχνουν παντού στον φιλοτεχνο

μέσα στα αντικείμενα που εκθέτουν οι στοές τους

ότι η βιομηχανία είναι ανταγωνιστρια τών τεχνων

(Nouveaux tableaux de Paris, Παρίσι, 1828, τόμος I, σ. 27)

Το μεγαλύτερο μέρος των Παρίσιων στοων δημιουργείται κατά την δεκαπενταετία μετά το 1822.

Η πρώτη προϋπόθεση για την εμφάνιση τους είναι η μεγάλη οικονομική άνθιση του εμπορίου υφασμάτων. 

Τα magasins de nouveautés (τα μαγαζιά των νεωτερισμων) τα πρώτα καταστήματα,τα οποία διατηρούν μεγάλες αποθήκες εμπορευμάτων,αρχίζουν να εμφανίζονται.

Αυτά είναι οι πρόδρομοι των μεγάλων εμπορικών καταστημάτων.

Ήταν η εποχή για την οποία ο Μπαλζάκ εγραψε:

Το μεγάλο ποίημα της εμπορικής έκθεσης 

τραγουδά τις στροφές από χρώματα

από την Μαντλέν μέχρι την πύλη Σεν Ντενι.

Οι στοές είναι ένα κέντρο των εμπορικών συναλλαγων ειδών πολυτελείας.

Στην διακόσμηση τους τίθεται η τέχνη στην υπηρεσία του εμπορου.

Οι άνθρωποι της εποχής δεν κουράζονται να τις θαυμάζουν.

Επίσης για πολύ καιρό παραμένουν πόλος έλξης για τους ξένους.

Ένας 'Εικονογραφημενος Παρισινος Οδηγος' αναφέρει:

Αυτές οι στοές,μια νεώτερη επινοηση της βιομηχανικής πολυτελείας,είναι στεγασμενες  με γυαλί,οι επενδυμενοι με μάρμαρο διάδρομοι που διασχίζουν μεγάλα συγκροτήματα κατοικιων,των οποίων οι ιδιοκτήτες τους έχουν συνενωθεί για τέτοιου είδους κερδοσκοπικες επιχειρησεις.

Και στις δύο πλευρές αυτών των διαδρομών,οι οποιοι από πάνω φωτιζονται,εκτείνονται κατά μηκος τους τα πιο κομσά εμπορικά καταστηματα,έτσι ώστε μια τέτοια στοά μια πόλη,ναι,ένας  κοσμος σε μικρογραφία  είναι.

Οι στοές είναι ο χωρος όπου εμφανίζεται ο πρώτος φωτισμός με αεριο.

Walter Benjamin

Das Passagen-Werk

PARIS, DIE HAUPTSTADT DES XIX. JAHRHUNDERTS 

»Die Wasser sind blau und die Gewächse sind rosa; der 

Abend ist süß anzuschauen; 

Man geht spazieren. Die großen Damen gehen spazieren; 

hinter ihnen ergehen sich kleine Damen.« 

(Nguyen-Trong-Hiep: Paris capitale de la France. Recueil 

de vers. Hanoi 1897. Poesie XXV. )

I. Fourier oder die Passagen 

»De. ces palais les colonnes magiques 

A l'amateur montrent de toutes parts, 

Dans les objets qu'etalent leurs portiques, 

Que l'industrie est rivale des arts.« 

(Nouveaux tableaux de Paris. Paris 1828. I, p. 27.)

Die Mehrzahl der pariser Passagen entsteht in den anderthalb 

Jahrzehnten nach 1822. Die erste Bedingung ihres Aufkommens ist 

die Hochkonjunktur des Textilhandels. Die magasins de nouveau-

tes, die ersten Etablissements, die größere Warenlager im Hause 

unterhalten, beginnen sich zu zeigen. Sie sind die Vorläufer der 

Warenhäuser. Es war die Zeit, von der Balzac schrieb: »Le grand 

poeme de l'etalage chante ses strophes de couleurs depuis la 

Madeleine jusqu'a la porte Saint-Denis.« Die Passagen sind ein 

Zentrum des Handels in Luxuswaren. In ihrer Ausstattung tritt die 

Kunst in den Dienst des Kaufmanns. Die Zeitgenossen werden 

nicht müde, sie zu bewundern. Noch lange bleiben sie ein Anzie-

hungspunkt für die Fremden. Ein »Illustrierter Pariser Führer« 

sagt: »Diese Passagen, eine neuere Erfindung des industriellen 

Luxus, sind glasgedeckte, marmorgetäfelte Gänge durch ganze 

Häusermassen, deren Besitzer sich zu solchen Spekulationen verei-

nigt haben. Zu beiden Seiten dieser Gänge, die ihr Licht von oben 

erhalten, laufen die elegantesten Warenläden hin, so daß eine solche 

Passage eine Stadt, ja eine Welt im kleinen ist.« Die Passagen sind 

der Schauplatz der ersten Gasbeleuchtung.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Το κουμπί (Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht) POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

Στο μουσείο υπαρχει ένα μεταλλικό κουμπί

από τη στολή 

ενός στρατιώτη.

Η λεζάντα γραφει: 

Αγνώστου στρατιώτου

Προσωπικό αντικείμενο.

Δεν γραφει πού κατασκευάστηκε,

ούτε ποιος το έραψε στη στολή.

Ο στρατιώτης βρέθηκε στο μέτωπο του πολεμου.

Δεν επέστρεψε.

Η μητέρα του περίμενε επί χρόνια

μια επίσημη βεβαίωση θανάτου.

Στο μουσείο εκτίθεται το κουμπί.

Μια σχολική ομάδα ακούει την ξεναγό 

να μιλά για την Εθνική Εποποιία.

Κανείς δεν ρώτησε

ποιος είχε ράψει το κουμπί.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Antonio Gramsci-χνκουβελης cncouvelis 

Pier Paolo Pasolini 

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι 

Η διαταγή:

-Να εμποδισθει αυτός ο εγκέφαλος να λειτουργεί για είκοσι χρονια

non padre, ma umile

fratello - già con la tua magra mano

delineavi l'ideale che illumina

(ma non per noi: tu morto, e noi morti ugualmente, con te, nell'umido

giardino)

questo silenzio

(Pier Paolo Pasolini — Le ceneri di Gramsci)

όχι ο πατέρας,ο ταπεινός μου αδελφός είσαι,

που με το κόκκαλιάρικο χέρι σου

σχεδιαζες το μέλλον μας 

που φωτιζει

(αλλά όχι για μας,

εσύ νεκρός,κι εμείς νεκροί επισης,μαζί με σένα,στον υγρό κήπο)

αυτή τη σιωπη

που φωτιζει

προς τους επιζώντες

τον  Μακιαβέλι,

τον  Κρότσε,

τον Μαρξ, 

τη γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων, 

την ηγεμονία

την ιστορία των υποτελών τάξεων

στο Τουρι του Μπάρι 

ένα σώμα ιστορίας με τη νοσο του Ποτ

φυλακισμενο

οι στάχτες του Αντόνιο  Γκραμσι

όταν

Ο Μουσολίνι στη Πορεία προς τη Ρωμη

Ο Χίτλερ στο Reichstag

Ο Λαβρεντι Μπερια  αναδιοργανώνει τα Γκουλαγκ

Ο Φράνκο στη Μαδρίτη, 

Όταν ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διασχίζει τα σύνορα 

και ποτέ 

δεν φτάνει στην Αμερική 

με το χειρόγραφο του Passagenwerk στο Παρισι

τις στοές της επιθυμιας

Ο Μαγιακόφσκι έχει ήδη αυτοπυροβοληθεί

Ο Μπρεχτ γράφει για τον αναλφάβητο εργάτη 

που αναρωτιέται:

ποιος έχτισε την εψταπυλη  Θήβα;

Και οι Ελληνικές ημερομηνιες:

Η φωτιά στη Σμύρνη

Οι παράγκες της Δραπετσώνας

Ο Δεκεμβριος της Αθηνας

-Αντόνιο

Η Πράγα του 1968,

τα τανκς στην πλατεία του Αγίου Βατσλαβ

Η πτώση του Τείχους

Κι εμείς οι κληρονομοι

τοποθετούμε 

τα τετράδια σου

Σε πανεπιστημιακές έδρες

Σε κομματικά συνέδρια

Σε υποσημειώσεις,

Σε εισαγωγές πολυσέλιδων εκδόσεων,

Σε επετειακές ομιλίες

Με αναφορές στην ηγεμονία

Όλοι μας έξω από το κελί σου ηττημένοι

tu morto, e noi

morti ugualmente, con te.

Εσύ νεκρός

κι εμείς εξίσου νεκροί μαζί σου

Τώρα ξέρουμε

πώς είναι υπόθεση αιώνων

η Επανάσταση

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -τα μικρά ασκητικά ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-τα μικρά ασκητικά

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

τα μικρά ασκητικά

Γιατί να ζητεί κανεις τόσην ησυχίαν και ο ζωντανός κοσμος να απολύεται γι'αυτον.

Ουδείς γνωρίζει αν τούτο ευάρεστον εις τον Κύριον ημών είναι.

Διότι ο κόσμος,με τις φωνες του, με τις μικρες του λυπες και τις ματαιες του χαρες,είναι και αυτός έργο της θείας οικονομίας. 

Αλήθεια,οποιος αποσύρεται απ'τους ανθρώπους δεν μετέχει της δοκιμασίας της αγάπης.

Εγώ,ο πτωχός ο αγνοων,εδοκιμασθηκα σε τόπον ήσυχο.

Σε μικρό περιβόλι κλεισθηκα,και μόνον ένα δέντρο συκιάς είχεν.

Και μακάριος ενομιζομουν.

Το νερό κάτω από το ξηρό χώμα

χαριζε τη ζωή εις το δέντρο.

Ως η Χάρις Του.

Δοξα σοι.

Ουδένα μένει αποξηραμένο.

Ήμουνα μπροστά σε πορτα,που δεν ήξερα πότε θα ανοιχτει για μένα.

Ποτε θα είναι η μέρα της προσκλήσεως μου.

Η ταπείνωση τρεφεται απο την προσδοκία του αορατου.

Και όταν ήρθε ο καιρός η συκιά έδωσε καρπους.

Εκείνο μου δόθηκε στον καιρό του.

Ουδένα ακαιρον εις την Ώρα Του.

Μακάριος εκείνος που δεν φάνηκε άδικος ενώπιον Του.

.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Υμεναιος POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Υμεναιος

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Ετερώνυμα mise en scene 

χνκουβέλης cncouvelis

Υμεναιος

το νυμφότιμον μέλος εκφάτως τίοντας υμέναιον

η κόρη χαμογελα

το μάρμαρο άθικτο μετά το '22

η σάλα

το ταγκό 

και το βαλς που χόρεψαν οι νεόνυμφοι

η πέτρα στο δάπεδο 

το πολύθρηνον

το άλογο χλιμιντριζοντας 

και ψηλά σηκώνοντας

τα μπροστινά του πόδια

χάθηκε μέσα στην πρωινή ομίχλη

τελεσσίφρων

ο υμεναιος 

mise en scene

ενός γαμου

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Αισχύλος Αγαμέμνων στίχοι 700-715 -Η τιμωρία της Τροιας- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Ετερώνυμα mise en scene

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

Β'  Στάσιμο

Χορός

και μεσ'στο Ίλιο συμφορά 

που τ'όνομα καλεί εφερε

οργή που να πληρωθει φέρνει

την ατίμωση των τραπεζιων της ξενίας 

στον έπειτα χρονο

και του Προστάτη της Εστίας Δια η προσβολή 

απαιτεί να τιμωρηθουν

εκείνοι που το τραγούδι 

για της νύφης τις χαρες

μεγαλοφωνα τιμώντας έλεγαν,

τον υμεναιο, 

που τοτε έπρεπε απ'τους συγγενείς

του γαμπρού 

να τραγουδηθει,

όμως άλλον πια μαθαίνοντας ύμνο 

η αρχαία του Πριαμου πόλη

γεμάτο θρήνο πολύ μεγαλο

που στεναζει 

καταριώντας τον Πάρι με τα ολεθρια κρεβατια του

την ολοκληρωτική καταστροφή

της ζωής των πολιτών της

με θρήνο κι αίμα να υποστεί

Χορός 

700Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθώνυμον

τελεσσίφρων μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτίμωσιν ὑστέρῳ χρόνῳ

καὶ ξυνεστίου Διὸς πρασσομένα 

705τὸ νυμφότιμον

μέλος ἐκφάτως τίοντας,

ὑμέναιον, ὃς τότ᾽ ἐπέρ-

ρεπε γαμβροῖσιν ἀείδειν.

μεταμανθάνουσα δ᾽ ὕμνον

710Πριάμου πόλις γεραιὰ

πολύθρηνον

μέγα που στένει κικλήσκουσ᾽

Ἄπαριν τὸν αἰνόλεκτρον,

παμπορθῆ πολύθρηνον

715αἰῶν᾽ ἀμφὶ πολιτᾶν

μέλεον αἷμ᾽ ἀνατλᾶσα

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696 --Το όνομα της Ελενης- (και χνκουβελης cncouvelis Στις όχτες του Σιμοεντα POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Ezra Pound,Canto VI και σημειωσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Θωμάς

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Σ -Poetry Ποιηση -χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

 .

.

Σ -Poetry Ποιηση

-χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

Β'  Στάσιμο

Χορός

και μεσ'στο Ίλιο συμφορά 

που τ'όνομα καλεί εφερε

οργή που να πληρωθει φέρνει

την ατίμωση των τραπεζιων της ξενίας 

στον έπειτα χρονο

και του Προστάτη της Εστίας Δια η προσβολή 

απαιτεί να τιμωρηθουν

εκείνοι που το τραγούδι 

για της νύφης τις χαρες

μεγαλοφωνα τιμώντας έλεγαν,

τον υμεναιο, 

που τοτε έπρεπε απ'τους συγγενείς

του γαμπρού 

να τραγουδηθει,

όμως άλλον πια μαθαίνοντας ύμνο 

η αρχαία του Πριαμου πόλη

γεμάτο θρήνο πολύ μεγαλο

που στεναζει 

καταριώντας τον Πάρι με τα ολεθρια κρεβατια του

την ολοκληρωτική καταστροφή

της ζωής των πολιτών της

με θρήνο κι αίμα να υποστεί

Χορός 

700Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθώνυμον

τελεσσίφρων μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτίμωσιν 

ὑστέρῳ χρόνῳ

καὶ ξυνεστίου Διὸς πρασσομένα 

705τὸ νυμφότιμον

μέλος ἐκφάτως τίοντας,

ὑμέναιον, ὃς τότ᾽ ἐπέρ-

ρεπε γαμβροῖσιν ἀείδειν.

μεταμανθάνουσα δ᾽ ὕμνον

710Πριάμου πόλις γεραιὰ

πολύθρηνον

μέγα που στένει κικλήσκουσ᾽

Ἄπαριν τὸν αἰνόλεκτρον,

παμπορθῆ πολύθρηνον

715αἰῶν᾽ ἀμφὶ πολιτᾶν

μέλεον αἷμ᾽ ἀνατλᾶσα

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene 

χνκουβέλης cncouvelis

Υμεναιος

το νυμφότιμον μέλος εκφάτως τίοντας υμέναιον

η κόρη χαμογελα

το μάρμαρο άθικτο μετά το '22

η σάλα

το ταγκό 

και το βαλς που χόρεψαν οι νεόνυμφοι

η πέτρα στο δάπεδο 

το πολύθρηνον

το άλογο χλιμιντριζοντας 

και ψηλά σηκώνοντας

τα μπροστινά του πόδια

χάθηκε μέσα στην πρωινή ομίχλη

τελεσσίφρων

ο υμεναιος 

mise en scene

ενός γαμου

.

.

.

Antonio Gramsci-χνκουβελης cncouvelis 

Pier Paolo Pasolini 

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι 

Η διαταγή:

-Να εμποδισθει αυτός ο εγκέφαλος να λειτουργεί για είκοσι χρονια

non padre, ma umile

fratello - già con la tua magra mano

delineavi l'ideale che illumina

(ma non per noi: tu morto, e noi morti ugualmente, con te, nell'umido

giardino)

questo silenzio

(Pier Paolo Pasolini — Le ceneri di Gramsci)

όχι ο πατέρας,ο ταπεινός μου αδελφός είσαι,

που με το κόκκαλιάρικο χέρι σου

σχεδιαζες το μέλλον μας 

που φωτιζει

(αλλά όχι για μας,

εσύ νεκρός,κι εμείς νεκροί επισης,μαζί με σένα,στον υγρό κήπο)

αυτή τη σιωπη

που φωτιζει

προς τους επιζώντες

τον  Μακιαβέλι,

τον  Κρότσε,

τον Μαρξ, 

τη γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων, 

την ηγεμονία

την ιστορία των υποτελών τάξεων

στο Τουρι του Μπάρι 

ένα σώμα ιστορίας με τη νοσο του Ποτ

φυλακισμενο

οι στάχτες του Αντόνιο  Γκραμσι

όταν

Ο Μουσολίνι στη Πορεία προς τη Ρωμη

Ο Χίτλερ στο Reichstag

Ο Λαβρεντι Μπερια  αναδιοργανώνει τα Γκουλαγκ

Ο Φράνκο στη Μαδρίτη, 

Όταν ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διασχίζει τα σύνορα 

και ποτέ 

δεν φτάνει στην Αμερική 

με το χειρόγραφο του Passagenwerk στο Παρισι

τις στοές της επιθυμιας

Ο Μαγιακόφσκι έχει ήδη αυτοπυροβοληθεί

Ο Μπρεχτ γράφει για τον αναλφάβητο εργάτη 

που αναρωτιέται:

ποιος έχτισε την εψταπυλη  Θήβα;

Και οι Ελληνικές ημερομηνιες:

Η φωτιά στη Σμύρνη

Οι παράγκες της Δραπετσώνας

Ο Δεκεμβριος της Αθηνας

-Αντόνιο

Η Πράγα του 1968,

τα τανκς στην πλατεία του Αγίου Βατσλαβ

Η πτώση του Τείχους

Κι εμείς οι κληρονομοι

τοποθετούμε 

τα τετράδια σου

Σε πανεπιστημιακές έδρες

Σε κομματικά συνέδρια

Σε υποσημειώσεις,

Σε εισαγωγές πολυσέλιδων εκδόσεων,

Σε επετειακές ομιλίες

Με αναφορές στην ηγεμονία

Όλοι μας έξω από το κελί σου ηττημένοι

tu morto, e noi

morti ugualmente, con te.

Εσύ νεκρός

κι εμείς εξίσου νεκροί μαζί σου

Τώρα ξέρουμε

πώς είναι υπόθεση αιώνων

η Επανάσταση

.

.

.

χνκουβέλης cncouvelis

Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

Στο μουσείο υπαρχει ένα μεταλλικό κουμπί

από τη στολή 

ενός στρατιώτη.

Η λεζάντα γραφει: 

Αγνώστου στρατιώτου

Προσωπικό αντικείμενο.

Δεν γραφει πού κατασκευάστηκε,

ούτε ποιος το έραψε στη στολή.

Ο στρατιώτης βρέθηκε στο μέτωπο του πολεμου.

Δεν επέστρεψε.

Η μητέρα του περίμενε επί χρόνια

μια επίσημη βεβαίωση θανάτου.

Στο μουσείο εκτίθεται το κουμπί.

Μια σχολική ομάδα ακούει την ξεναγό 

να μιλά για την Εθνική Εποποιία.

Κανείς δεν ρώτησε

ποιος είχε ράψει το κουμπί.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Αρχεία Συγγραφων POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Αρχεία Συγγραφων

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνκουβελης cncouvelis

Αρχεία Συγγραφων

στα τραπέζια

 οστέινα χέρια 

και μέσα στις  γυαλες με οινόπνευμα 

κορες ματιων

-υπογράψτε,τους φώναξαν,

αρνήθηκαν 

Τι απέγινε η Ελένη;

ρώτησε τον άνθρωπο που έμεινε στο λιμάνι 

περιμενωντας τα νέα του ναυαγιου,

ρώτησε τις γυναίκες που έπλεναν τα ρούχα των στρατιωτών 

και απ'το αίμα αναγνώριζαν ποιος είχε σκοτωθεί

ρώτησε τον Μυρμιδόνα ιπποκομο

που το άλογο κρατούσε 

του Αχιλλέα 

όταν σκοτωθηκε,

τωρα

η χώρα  τους είχε αλλάξει χέρια,

στα σπίτια τους άλλοι άντρες

κοιμούνται με τις γυναίκες τους

και τα παιδιά αύριο δεν θα μιλούνε τη γλωσσα τους 

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Ezra Pound,από Canto VI, και σημειώσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις)

Τι έχεις κανει ,Οδυσσέα,

Εμείς γνωρίζουμε τις έχεις κάνει

Και ότι ο Γουλιέλμος υποθήκευσε τις προσόδους των γαιών του

(Έβδομος του Πουατιέ, ένατος της Ακουιτανίας)

Tant las fotei com auzirets

c.Cen e quatre vIngt et veit vetz

Τόσες πολλές τις γαμησα όπως θ'ακουεται

εκατό και ογδόντα και οκτώ φορες

Η πέτρα είναι ζωντανή στο χέρι μου,οι σοδειές 

θα'ναι άφθονες τη χρονιά τού θανάτου μου,

Ώσπου ο Λουδοβίκος παντρεύτηκε με την Ελεονωρα

Κι είχε(αυτός,ο Γουλιέλμος)ένα γιο

που πήρε για γυναικα

Την Δούκισσα της Νορμανδίας 

τής οποίας η κορη

Ήταν γυναίκα του Βασιλιά Ερρίκου και

μητέρα του νεαρού βασιλια

e maire del rei Jove

Διέσχισε τη θάλασσα ώσπου η μέρα να τελειωσει

(αυτός,ο Λουδοβίκος,με την Ελεονώρα)

Φτάνοντας τελικά στην Άκρα

to Ongla, oncle, saith Arnaut

στο Νύχι,θείε,είπε ο Αρνω

Ο θειος της στην Άκρα διοικούσε

που αυτός από κορίτσι την γνωριζε

(ο Θησέας,ο γιος του Αιγέα)

Κι εκείνος ο Λουδοβίκος δεν ένιωθε ανετα

σ' εκείνη τη πολη

Και δεν ένιωθε άνετα ουτε κοντά στον Ιορδανη

Κι εκείνη εβγαινε έφιππη προς το φοινικόδασος

Το μαντήλι της στο λοφίο της περικεφαλαιας 

του Σαλαντιν,

Εκείνη τη χρονιά την χώρισε,αυτός Λουδοβικος

χωρίζοντας έτσι την ίδια την Ακουιτανια

Κι εκείνη τη χρονιά την παντρεύτηκε ο Πλανταγενετης 

(η οποία είχε ξεφυγει 17 μνηστήρες)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché

Κι όταν ο βασιλιάς Λουδοβικος

το'μαθε

πολύ του κακοφανηκε 

Nauphal, Vexis,Χαρι ο Νεωτερος

Ως ενέχυρο για όλη του τη ζωή

και τη ζωή ολων των απογόνων του

Θα έχει το Gisors,και το Vexis, Neufchastel

Αλλά αν δεν είναι απόγονοι το GISOrs πρέπει να επιστραφει

Δεν υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

στο όνομα 

τής Αγίας και Αδιαίρετης Τριάδας ο Ριχάρδος 

ο αδελφός μας

Ούτε υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

που μια φορά ήταν στου πατέρα του

τη κηδεμονία

Αλλά οποια κι αν διάλεγε για την Άλις,κτλ

Η Ελεονώρα,domna Jauzionda, 

η χαριτωμένη κυρία,μητέρα του Ριχαρδου

Μπαίνοντας στα τριάντα

(αυτό θα'χε συμβεί χρόνια πριν αυτό)

Κοντά στου ποταμού τα έλη,

κοντά στης εκκλησιας το προαύλιο με τη στοά

Στο Malemorte, στη Correze, στο οποιο

Η Κυρία μου του Βενταντούρ.

Είναι κλεισμένη μέσα απ'τον Εμπλις

Κι ούτε μπορεί να κυνηγησει με γερακι

κι ούτε να κυνηγησει,

ούτε την αφήνει ελεύθερη στον αερα

ούτε να κοιτάζει τα ψαρια

στο δόλωμα να πιάνονται

Ούτε τα μικρά έντονα με τα 

γυαλιστερά φτερά

να κατεβαίνουν στους ρυακιου την οχτη

Παρά μόνο στην απουσια μου, Κυρία μου,

όταν ο κορυδαλλός σαλεύει

να πετάξει.

Στείλε μήνυμα,σε παρακαλώ, στον Εμπλίς

εσύ έχεις δει εκείνον τον δημιουργό 

και ευρετη τραγουδιων 

που τόσο μακριά φτάνουν 

όσο κι αυτό εδω

Ώστε αυτός να μπορέσει να την ελευθερωσει,

εκείνη που τόσο φως σκορπίζει στον αέρα.

WHAT you have done, Odysseus,

                  We know what you have done...

   And that Guillaume sold out his ground rents

   (Seventh of Poitiers, Ninth of Aquitain).

“Tant las fotei corn auzirets

“Cen e quatre vingt et veit vetz... ”

The stone is alive in my hand, the crops

will be thick in my death-year...

Till Louis is wed with Eleanor

And had (He, Guillaume) a son that had to wife

The Duchess of Normandia whose daughter

Was wife to King Henrye maire del rei jove...

Went over sea till day's end (he, Louis, with Eleanor)

Coming at last to Acre.

“Ongla, oncle ” saith Arnaut

Her uncle commanded in Acre,

That had known her in girlhood

(Theseus, son of Aegeus)

And he, Louis, was not at case in that town,

And was not at ease by Jordan

As she rode out to the palm-grove

Her scarf in Saladin's cimier.

Divorced her in that year, he Louis,

divorcing thus Aquitaine.

And that year Plantagenet married her

(that had dodged past 17 suitors)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché.

Nauphal, Vexis, Harry joven

In pledge for all his life and life of all his heirs

Shall have Gisors, and Vexis, Neufchastel

But if no issue Gisors shall revert...

“Need not wed Alix... in the name

Trinity holy indivisible... Richard our brother

Need not wed Alix once his father's ward and...

But whomso he choose...for Alix, etc...

Eleanor, domna jauzionda, mother of Richard,

Turning on thirty years (wd. have been years before this)

By river-marsh, by galleried church-porch,

Malemorte, Correze, to whom:

“My Lady of Ventadour

“Is shut by Eblis in

“And will not hawk nor hunt

nor get her free in the air

“Nor watch fish rise to bait

“Nor the glare-wing’d flies alight in the creek’s edge

“Save in my absence, Madame.

‘Que la lauzeta mover’

"Send word I ask you to Eblis

you have seen that maker

“And finder of songs so far afield as this

“That he may free her,

who sheds such light in the air.”

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ομηρος,Οδύσσεια,ραψωδία μ',Σειρηνες

2.

Γουλιέλμος Θ΄ της Ακουιτανίας (1071–1127), γνωστός και ως Γουλιέλμος Ζ΄ του Πουατιέ.

Δούκας της Ακουιτανίας, πολεμιστής, σταυροφόρος και ένας από τους πρώτους γνωστούς τροβαδούρους της προβηγκιανής λογοτεχνίας.

 Υποθήκευσε τα δικαιωματα του στην Τουλούζη, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία.

3.

Tant las fotei com auzirets

c. Cen e quatre vIngt et veit vetz

(στην παλιά προβηγκιανη γλώσσα)

Είναι απόσπασμα από το ποίημα του Γουλιέλμου Θ΄ Farai un vers, pos mi sonelh.

4.

Ο Λουδοβίκος Ζ΄ και η  Ελεονώρα της Ακουιτανίας.

παντρεύτηκαν το 1137, όταν ο Λουδοβίκος ήταν περίπου δεκαέξι ετών και η Ελεονώρα δεκαπέντε.

Η Ελεονώρα ήταν κληρονόμος της Ακουιτανίας, μιας από τις πλουσιότερες και πολιτιστικά σημαντικότερες περιοχές της δυτικής Ευρώπης

5.

Ο γιος του Γουλιέλμου Θ΄ ο  Γουλιέλμος Ι΄ παντρεύτηκε την Αενόρ του Σατελλερώ (Aénor de Châtellerault), μητέρα της Ελεονώρας.

6.

Αναφορά στη Β΄ Σταυροφορία (1147–1149).

Ο Λουδοβίκος και η Ελεονώρα ταξίδεψαν στους Αγίους Τόπους. Η πορεία τους ήταν περιπετειώδης και η εκστρατεία κατέληξε σε αποτυχία.

7.

Η Άκρα ήταν σημαντικό λιμάνι και στρατηγικό κέντρο των Σταυροφόρων στην ανατολική Μεσόγειο.

Το βασιλικό ζεύγος δεν αποβιβάστηκε ακριβως στην Άκρα.Έφτασε στην περιοχή της Αντιόχειας,μέσω του Αγίου Συμεών.

8.

to Ongla, oncle, saith Arnaut

Στιχος του Αρνώ Ντανιέλ απο το ποίημά του:

Lo ferm voler qu'el cor m'intra,

μια σεστινα.

Η σέστινα χαρακτηρίζεται από έξι λέξεις-κλειδιά,οι οποίες επανέρχονται σε καθορισμένη διάταξη στο τέλος των στίχων των διαδοχικών στροφών

9.

Ο θείος ήταν ο Ραϋμόνδος του Πουατιέ (Raymond de Poitiers) πρίγκιπας της Αντιόχειας.

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Θ΄ και αδελφός του Γουλιέλμου Ι΄.

Η Ελεονώρα ήταν ανιψιά του,

και  είχε ιδιαίτερη προσωπική σχέση μαζι της.

10

Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας απήγαγε την Ελένη όταν εκείνη ήτα μικρη

11.

Ο Ιορδάνης στους Αγίους Τόπους

12.

Ο Σαλαντίν ήταν ο μουσουλμάνος ηγεμόνας που  συγκρούστηκε με τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Υποδηλώνεται  ερωτική σχέση της Ελεονώρας με τον Σαλαντίν.

Με επιφύλαξη όμως ιστορικά: αφού ο Σαλαντίν γεννήθηκε το 1137,ενώ η Ελεονώρα βρισκόταν στην Ανατολή το 1148–1149. 

Τότε ηταν περίπου δώδεκα ετών. 

Στη μεσαιωνική ιπποτική παράδοση,ένα κομμάτι υφάσματος μιας γυναίκας μπορούσε να λειτουργεί ως ερωτικό ενθύμιο ή ως ένδειξη εύνοιας προς έναν ιππότη.

13.

Ο γάμος του Λουδοβίκου και της Ελεονώρας ακυρώθηκε το 1152.

Η επίσημη αιτιολογία ήταν η συγγένεια εξ αίματος,η οποία χρησιμοποιούνταν συχνά εκκλησιαστικα για την ακύρωση βασιλικών γάμων

14.

Πλανταγενετης:

πρόκειται για τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.

Παντρεύτηκε την Ελεονώρα το 1152, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ακύρωση του πρώτου γάμου της.

Ο γάμος αυτός άλλαξε τον πολιτικό χάρτη της δυτικής Ευρώπης.Η Ακουιτανία πέρασε στη σφαίρα της εξουσίας του Ερρίκου και αργότερα έγινε τμήμα της αγγλικής ηπειρωτικής επικράτειας

15.

Vexis:Vexin, περιοχή ανάμεσα στη Γαλλία και τη Νορμανδία

16.

Η Alix

ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ και είχε συμφωνηθεί να παντρευτεί τον Ριχάρδο,τον μελλοντικό Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Ο γάμος τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

Η Αλίς είχε τεθεί υπό την προστασία του Ερρίκου Β΄.

Η κατάσταση αυτή δημιούργησε πολιτικές και προσωπικές περιπλοκές.

Ο Ριχάρδος δεν ήθελε να πραγματοποιήσει τον συμφωνημένο γάμο.

Με τη συμφωνία της Μεσσήνης του 1191 ο Ριχάρδος απαλλάχθηκε από την υποχρέωση να παντρευτεί την Αλίς.

Τελικά παντρεύτηκε την Βερεγγάρια της Ναβάρρας

17.

Eleanor, domna Jauzionda, mother of Richard

Η έκφραση domna jauzionda είναι προβηγκιακή και προέρχεται από την ερωτική ποίηση του Μπερνάρ ντε Βενταντούρ.

18.

Η Ελεονώρα γεννήθηκε περίπου το 1122. 

Το 1152, όταν ακυρώθηκε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο και παντρεύτηκε τον Ερρίκο, ήταν περίπου τριάντα ετών.

Ο Ριχάρδος, όμως, γεννήθηκε το 1157.

19.

Ο τροβαδούρος Μπερνάρ απευθύνεται στην Ελεονώρα, ζητώντας τη μεσολάβησή της για να απελευθερωθεί η γυναίκα που αγαπά.

Η γυναίκα είναι η Μαργαρίτα της Τορένα((Margarida de Torena),σύζυγος του Εμπλίς Γ΄,υποκόμη του Βενταντούρ

20.

Que la lauzeta mover

από τραγούδι του Μπερναρ

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Η γυναίκα που περίμενε ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-Η γυναίκα που περίμενε

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογράφιση

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Η γυναίκα που περίμενε 

Η γυναίκα στάθηκε όρθια στον τοίχο,αριστερά της η καρεκλα.

Η αναμμενη λαμπα φώτιζε το χώρο.

Είχαν περάσει δεκαεφτά χρόνια.

Στις έξι ακούστηκε χτύπημα στη πόρτα.

Η γυναίκα δεν κινήθηκε.

Το χτύπημα επαναλήφθηκε

Έπειτα ακούστηκαν βήματα που απομακρύνονταν.

Η γυναίκα καθησε  στη καρέκλα .

-Περιμένατε κάποιον; την 

ρώτησε.

Η γυναίκα δεν απάντησε.

Τής έδειξε μια φωτογραφία. Ένας άντρας στεκονταν μπροστά σε έναν σιδηροδρομικό  σταθμό.

Στο πίσω μέρος υπήρχε μια ημερομηνία,δεκαεπτά χρόνια πριν.

Η γυναίκα κοίταξε τη φωτογραφία.

-Αυτός είναι ο άντρας που σας εγκατέλειψε; την ρώτησε.

Η γυναίκα δεν απάντησε.

Μπήκε,η αίθουσα.ηταν άδεια.

Η καρέκλα βρισκονταν στη θέση της.

Στάθηκε όρθια στον τοίχο.

Είδε τον αντρα απέναντι της,μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό,να περιμένει.

Πήγαν στο σπίτι.

Εκείνος κάθησε στη καρέκλα.

Εκείνη δίπλα του όρθια,ακουμπούσε στον τοίχο.

Αμίλητοι.Περασε ώρα.

-Αργησες,είπε η γυναίκα.

Ο άντρας σηκώθηκε και βγήκε από το δωμάτιο.

Εκείνη έκλεισε τα μάτια.

Άκουγε τα βήματα που απομακρυνονταν.

.

.

.

MLJ telephone - video and music χνκουβελης cncouvelis

 .

.

MLJ telephone

-

video and music 

χνκουβελης cncouvelis

https://youtube.com/shorts/KpqWgxIwC3w?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ', στίχοι 298-308, -Ο Σαρπηδονας POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ',

στίχοι 298-308,

-Ο Σαρπηδονας

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

το Ηρωικό Ηθος του Ομηρικου Σαρπηδόνα στους Έλληνες Μαχητές στο Αλβανικό Επος του 1940

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ',

στίχοι 298-308,

-Ο Σαρπηδονας-

κι αυτός λοιπόν κρατώντας την (ασπίδα του)

μπροστα του και 

δύο δόρυ σειωντας,

ξεκίνησε και προχωρά όπως λιοντάρι

στα όρη θρεμενο,

που από κρέας 

 πολύ καιρό στερημένο  να'ναι,

κι η ατρομητη καρδιά του  στα πρόβατα 

το ωθει να πέσει 

και σε γερα φραγμένο μαντρί να μπει,

γιατί κι αν εκεί ευρει στο τόπο

τους βοσκούς 

μαζί με σκυλιά και με δόρατα 

να φυλάνε ολόγυρα τα προβατα

δεν σκέφτεται βέβαια να μην δοκιμάσει

στο σταυλο να ριχτεί,

αλλ'αυτό 

η' μέσα πηδώντας

κάποιο ν'αρπαξει,

η' και το ίδιο να χτυπηθεί 

στη πρώτη γραμμη

από γρήγορο ακόντιο 

που από χέρι πετιέται,

έτσι λοιπόν τοτε τον ομοιο με θεο Σαρπηδόνα

η καρδιά εσπρωξε

στο τείχος να ορμήσει 

και τις επάλξεις να γκρεμισει

τὴν ἄρ’ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων

βῆ ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ’ ἐπιδευὴς

δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ300

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

εἴ περ γάρ χ’ εὕρῃσι παρ’ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

οὔ ῥά τ’ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι,

ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς305

ἔβλητ’ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

ὥς ῥα τότ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε

τεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ' στίχοι 195-209 -ο οιωνος- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ'

στίχοι 195-209

-ο οιωνος-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ'

στίχοι 195-209

-ο οιωνος-

όσο εκείνοι τους

απογυμνωναν

απ'τα όπλα τους που αστραφταν,

τότε  οι νεαροι πολεμιστές τον Πολυδάμαντα 

και τον Έκτορα ακολουθούσαν,

που οι πιο πολύ κι οι πιο καλυτεροι ήσαν,

που με πιο πολύ πάθος

ορμησαν

και το τείχος να γκρεμίσουν και τα πλοία

να καψουν,

αυτοί,όμως,ακόμη δίσταζαν

έχοντας 

δίπλα στη τάφρο σταθει,

γιατί σ'αυτους ένας οιωνος  φανηκε

ενώ γεμάτοι  ήταν ορμή  απέναντι

να περάσουν,

ένας αετός που ψηλά πετουσε

στ'αριστερα του το στράτευμα κρατώντας,

μ'ενα κατακόκκινο φίδι στα νύχια του αρπαργμενο 

πελωριο

ακόμα ζωντανό να σπαραρα

και καθόλου να μην έχει πάψει

να μάχεται,

γιατί τον πλήγωσε 

ενώ το κρατούσε

στο στήθος κοντά στο λαιμο

καθως προς τα πίσω στράφηκε,

κι αυτόςτ'αφησε να πέσει κατω προς τη γη

υποφέροντας απ'τους πόνους ,

και στο μέσο του στρατεύματος το'ριξε

κι αυτός αφού δυνατά κραύγαζε 

πέταξε μακρια με τη πνοή τ'ανεμου

κι οι Τρώες ανατριχιασαν όπως το φίδι

που σπαρταριζε είδαν 

πεσμενο στη μέση τους 

του Δία σημάδι που την αιγίδα κραταει

Ὄφρ’ οἱ τοὺς ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα μαρμαίροντα,195

τόφρ’ οἱ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,

οἱ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,

οἵ ῥ’ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν200

αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

ζωὸν ἔτ’ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,

κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν

ἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὁ δ’ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε205

ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ’ ἐνὶ κάββαλ’ ὁμίλῳ,

αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

Τρῶες δ’ ἐῤῥίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν

κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Οδυσσέας Κανείς POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Οδυσσέας Κανείς

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

φωτογράφιση 

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Οδυσσέας Κανείς

τους κοίταξε έτσι που κοιμόνταν ήσυχοι πάνω στην άμμο,

-κανείς τους,σκέφτηκε,

δεν θα γυρίσει στη πικρη πατρίδα,

μπήκε στο νερό ανέβηκε στη βάρκα,χτύπησε τα κουπιά,

-βορά  στα ψάρια είμαστε,

ξύπνησαν και τον είδαν να απομακρύνεται στη θάλασσα,

σήκωσαν τα χέρια και τον χαιρετούσαν,

-Καλη αντάμωση,συντροφοι,

στη Νέκυια,

τους φώναξε,

κι είδε τα κουπιά τους όρθια στημένα στην άμμο 

και από πάνω τις λευκές αιωρήσεις των γλάρων,

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφραζοντας Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ', στίχοι 175-194 -Η μαχη- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ',

στίχοι 175-194

-Η μαχη-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ',

στίχοι 175-194

-Η μαχη-

κι άλλοι γύρω στις άλλες πύλες

σε μάχη μαχονταν

και μου είναι δύσκολο σαν θεός

ολ'αυτα  να τα διηγηθω,

γιατί παντού γύρω απ'το πέτρινο τείχος

θεόσταλτη ξαπλώθηκε φωτια

κι οι Αργείοι αν και θλίβονταν

αναγκαστικά 

τα πλοια αμύνονταν,

κι οι θεοί λύπη είχαν  στη καρδιά 

όλοι όσοι στους Δαναούς συμπαραστατες

στη μάχη ησαν,

κι οι Λαπιθοι ρίχτηκαν μαζί στο πόλεμο

και στην φονική εχτρα,

όπου πάλι ο γιος του Περίθοου

ο δυνατός Πολυποιτης

τον Δαμασο  με το δόρυ χτύπησε

μέσα απ'την χάλκινη της περικεφαλαιας

παρεια

αφού ούτε το χάλκινο κράνος 

την εμπόδισε,

αλλά μεσ' απ'αυτο η χαλκινη αιχμή

το κόκκαλο έσπασε 

κι ο εγκέφαλος  αίμα όλος μέσα 

είχε γεμισει,

κι αυτόν,αν και γεμάτος ορμή ήταν,τον δάμασε,

και τοτε τον Πυλωνα έπειτα και τον Ορμενον 

γυμνωνοντας τους απ'τα όπλα σκότωσε,

κι ο γιος του Αντίμαχου ο Λεοντεας  

τ'Αρη ο βλαστός

τον Ιππομαχο με το δόρυ χτύπησε

κάτω απ'τον ζωστήρα πετυχαινοντας

και πάλι απ'το θηκάρι αφού 

το κοφτερό ξιφος

τραβηξε

τον Αντιφατη πρώτα αφού μέσα στο πλήθος

όρμησε 

από πολύ κοντά τον χτυπησε

κι αυτός στη γη πέφτοντας ανάσκελα

ξάπλωσε,

και τότε τον Μενωνα έπειτα και τον Ιαμενο

και τον Ορεστη

όλους τον έναν μετά τον άλλον στη γη 

που πολλούς τρεφει έρριξε

Ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·175

ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι·

πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ

λάϊνον· Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ

νηῶν ἠμύνοντο· θεοὶ δ’ ἀκαχήατο θυμὸν

πάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάῤῥοθοι ἦσαν.180

σὺν δ’ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

Ἔνθ’ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης,

δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ

αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ’ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ185

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·

αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.

υἱὸν δ’ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος,

Ἱππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.

αὖτις δ’ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ190

Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας δι’ ὁμίλου,

πλῆξ’ αὐτοσχεδίην· ὁ δ’ ἄρ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ

.

.

.

MLJ Repetitions -video and music χνκουβέλης cncouvelis

 .

.

MLJ Repetitions

-video and music 

χνκουβέλης cncouvelis 

https://youtu.be/jeZ7_TQSvQM?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφραζοντας Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμωτης, στίχοι 640-686 -Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

δεν ξέρω πως σε σας να μην εμπιστευτώ πρεπει,

και με καθαρά λόγια όλα όσα

ακριβώς

θέλετε να μάθεται,

κι όμως λέγοντας τα ντρεπομαι

για την θεόσταλτη θύελλα και τον αφανισμό

της μορφής μου,

όπου εμένα τη δυστυχη έπληξε,

γιατί συνεχώς όνειρα νυχτερινά περιπλανώμενα

μέσα στη παρθενική μου καμαρα 

να με παρασύρουν ήθελαν

με γλυκόλογα:

ω πολύ ευτυχισμένη κορη 

γιατί τόσο καιρό 

παρθένα παραμένεις,

ενώ σ'αξιζει τον πιο καλό γάμο να τύχεις

αφού ο Ζευς από του πόθου το βελος

για σένα έχει φλογισθει

και μαζί σου τη Κυπριδα να ενώσει

θελει

και συ,κόρη μου, μην αρνηθείς του Δία το κρεββάτι,

αλλά εξω βγες προς της Λερνης 

το χλοερο λιβάδι

όπου τα κοπάδια θα βοσκεις

και τα βόδια του πατέρα σου,

ώστε του Δία το μάτι να καταλαγιάσει

απ'τον ποθο,

με τέτοια όνειρα όλες τις νυχτες

ημουν δέσμια η δυστυχη,ώσπου τελικά

στον πατέρα μου

τόλμησα να πω τα όνειρα 

που μέσα στη νύχτα περιπλανιονταν,

κι αυτός και στη Πυθία και στη Δωδώνη συχνά

θεοπροπους,

απεσταλμένους για να ζητήσουν χρησμό,έστελνε,

για να μάθει τι πρέπει να κάνει 

η' να πει,στους θεούς να πράξει αρεστά,

κι ήρθαν αναγγελοντας ποικιλοτροπους στα λόγια χρησμούς 

αμφισημους κι έτσι ειπωμενους 

ώστε δύσκολα να ερμηνευτουν, 

και τελικά ενας ξεκάθαρος χρησμός 

ήρθε στον Ίναχο

που με σαφήνεια πρόσταζε κι έλεγε

έξω κι απ'το σπίτι και τη πατρική γη 

να με διώξει,

και να μ'αφησει να περιπλανιέμαι 

στα έσχατα όρια της γης,

εκτός αν ήθελε φλογοβολος απ'τον Δια να'ρθει

κεραυνός 

που όλη τη γενια θα εξαφανιζε,

σε τέτοια του Λοξία υπακούοντας  μαντευματα

μ'εδιωξε κι έξω μ'εκλεισε απ'το σπιτι

εμένα χωρίς να θέλω κι ούτε αυτός να θέλει,

αφού ο χαλινος τον εξαναγκαζε του Δία 

βιάζοντας τον 

αυτά δω να πράξει,

κι ευτύς η μορφή κι ο νους μου παραμορφώθηκαν,

κι εγώ με κερατα,όπως βλέπεις,

μ'οξυ αλογομυγας κεντρι μολυσμενη

με μανιασμενα όρμησα  σκιρτήματα 

προς το καλόπιοτο της Κερχνης ρευμα

και της Λέρνης τη πηγή,

κι ο βουκολος γέννημα της γης ο αγριοτατος Άργος 

μ'ακολουθουσε,

με τα πολλά του μάτια 

στις πατημασιές μου καρφωμενος,

όμως ένας απροσδόκητος αιφνίδιος θάνατος

τη ζωή τού στέρησε,

κι εγώ απ'τον οίστρο κεντρισμενη 

με μαστίγιο θεϊκό

από γη σε γη διωχνομαι,

αυτά που εγιναν ακουσες προσεκτικά,

κι αν έχεις κάτι να πεις

για τα υπόλοιπα βάσανα μου,

φανερωσε τα 

και μην με λυπάσαι με ψεύτικα 

να με παρηγορήσεις λογια,

γιατί αρρώστια την πιο  επαίσχυντη λεω 

τα φτιαχτά λογια πως είναι 

640ΙΩ. οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή,

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε· καίτοι καὶ λέγουσ᾽ αἰσχύνομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

645αἰεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις «Ὦ μέγ᾽ εὔδαιμον κόρη,

τί παρθενεύῃ δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

650πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν

θέλει· σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.»

655τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι

ξυνειχόμην δύστηνος, ἔστε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτ᾽ ὀνείρατα.

ὁ δ᾽ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

660δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.

ἧκον δ᾽ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τ᾽ εἰρημένους.

τέλος δ᾽ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

665ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ᾽ ἐσχάτοις ὅροις,

εἰ μὴ θέλοι πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

670ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων

ἄκουσαν ἄκων· ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δ᾽, ὡς ὁρᾶτ᾽, ὀξυστόμῳ

675μύωπι χρισθεῖσ᾽ ἐμμανεῖ σκιρτήματι

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην· βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

680ἀπροσδόκητος δ᾽ αὐτὸν † αἰφνίδιος μόρος

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δ᾽ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντ᾽· εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε μηδέ μ᾽ οἰκτίσας

685σύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν· νόσημα γὰρ

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφράζοντας Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843 -Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω- και μια ιστορία της Ιως POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφράζοντας 

Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843

-Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω-

και μια ιστορία της Ιως

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

φωτογραφιση-Ιονιο Πέλαγος,Αγριλιά,

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843

-Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω-

και μια ιστορία της Ιως

Η ιστορία της Ιως:

είχαμε πάει σε μια ερημικη παραλία,ειμασταν η μάνα εγώ και οι τρεις αδελφές μου,οι δύο μεγαλύτερες απο μένα και η μικρότερη,

ήταν η μέρα ηλιόλουστη,ο ουρανός καθαρός γαλάζιος,η θάλασσα ήρεμη,λαμπερή,

ετοιμασθηκαμε για το μπάνιο,η άμμος έκαιγε τις πατούσες μας,τότε η μικρότερη αδελφή μου άρχισε ξαφνικά να τρέχει πέρα-δώθε,και να τινάζει τα χέρια της στο κεφάλι,στο σώμα στα πόδια της,

-τι έπαθες;φώναξε έντρομη η μάνα,

-μανα,μια άλογομυγα με τσιμπά,και δεν μ'αφηνει,

φώναζε το κορίτσι,

και την είδαμε να σκύβει,ν''ακουμπα τα χέρια στην άμμο και να τρέχει μανιασμένη σαν τετράποδο ζωι,

η μάνα φοβισμένη  έτρεξε να την πιάσει,να την σταματησεικαι δεν μπορούσε,

-ειμαι αγελάδα,φώναζε εκεινη,είμαι η Ιω,

και την είδαμε να ορμάει στη θάλασσα,και να κολυμπάει πέρα δώθε,

-Η θάλασσα αυτή,φώναξε,θα λέγεται Ιόνιο πέλαγος,

και τότε καταλάβαμε,

έπαιζε την Ιω και την περιπλάνηση της στη δική μας τη θάλασσα,

όταν βγήκε έξω,η μάνα την αγκάλιασε,την σήκωσε ψηλα και την φίλησε,

εμείς όλοι γελάσαμε με την καρδιά μας με το θέατρο της Ιως μας

.

.

γιατί όταν ήρθες στων Μολοσσών τα εδαφη

και την απόκρημνη γη γύρω

απ'τη Δωδωνη,

όπου το μαντείο και το ιερό καθισμα

του Δία ειναι,

και τ'απίστευτο θαύμα,οι ομιλούσες βελανιδιες,

απ'τις οποίες εσύ ξεκάθαρα

και καθόλου αινιγματικα

προσφωνηθηκες 

ως η ξακουστή του Δία γυναικα

που μελλει να γίνεις,

απ'αυτα δω σε παρηγορεί κατι;

από κει αφού απ'τον οίστρο κεντριθηκες

όρμησες στον παράκτιο δρόμο 

προς τον μεγάλο της Ρέας κολπο,

απ'οπου θα σε δέρνει τρικυμια 

σε δρόμους που θα σε πηγαινοφερνουν μπροστά- πισω, 

και στον μέλλοντα χρόνο ο θαλάσσιος κόλπος,

καλά να το ξερεις,

Ιόνιος θα'χει ονομαστεί,

μνημείο τής δικής σου πορείας

σ'ολους τους ανθρωπους,

αυτά δω είναι για σένα

τα σημάδια της δικής μου γνώσης,

καθως διακρίνει κάτι περισσότερο

απ'αυτό που'χει φανερωθει

ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,

830τὴν αἰπύνωτόν τ᾽ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵνα

μαντεῖα θᾶκός τ᾽ ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,

τέρας τ᾽ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως

προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ

835μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι· τῶνδε προσσαίνει σέ τι;

ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίαν

κέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,

ἀφ᾽ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζῃ δρόμοις·

χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός,

840σαφῶς ἐπίστασ᾽, Ἰόνιος κεκλήσεται,

τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς.

σημεῖά σοι τάδ᾽ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός,

ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Οι Επιστροφές POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Οι Επιστροφές

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

Οι Επιστροφές

Η σκηνή είναι σκοτεινή.

Στο βάθος,μια γυναίκα κάθεται μπροστά σε ένα πιάνο.

Στο αναλόγιο η παρτιτούρα των Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ του Μπαχ. 

Αρχίζει να παίζει.

Κάνει λάθος σε δύο νότες και ξαναρχίζει.

Στην οθόνη πίσω της προβάλλεται ο Ευρώτας.

Η εικόνα είναι παλιά,με χαμηλή ανάλυση.

Το νερό περνά ανάμεσα από τις όχθες και τα δέντρα κι ένα αυτοκίνητο έρχεται από το βάθος του δρόμου.

Η γυναίκα σταματά το παίξιμο και κοιτάζει την προβολή.

Ένας άντρας μπαίνει από την αριστερή πλευρά της σκηνής. Κρατά μια τσάντα. 

Την ακουμπά σε μια καρέκλα και την πλησιάζει.

-Θα έρθει κανείς;ρωτά.

-Δεν ξέρω,απαντά η γυναίκα

και κλείνει το καπάκι του πιάνου.

Ο άντρας βγάζει από την τσέπη του ένα διπλωμένο χαρτί,το ανοίγει και διαβάζει. -Είναι το πρόγραμμα της παράστασης. 

Ακούγεται το όνομα της  Ελένης. 

Και τα ονόματα του Οιδίποδα,της Σφίγγας,του Ορφέα και της Ευρυδίκης.

Από τα μεγάφωνα ακούγεται μια ηχογράφηση πρόβας.

Μια γυναικεία φωνή επαναλαμβάνει την ίδια φράση,κάθε φορά με διαφορετικό ρυθμό.

Όταν τελειώνει ακούγεται η φωνή του σκηνοθέτη.

-Επαναληψη της σκηνης από την αρχή.

Ο άντρας πηγαίνει προς την έξοδο. 

Σταματά μπροστά στην πόρτα

και επιστρέφει.

Η γυναίκα τον παρακολουθεί χωρίς να μιλά.

Στην οθόνη εμφανίζεται τώρα ένα δωμάτιο.

Ένα κρεβάτι,μια καρέκλα και ένα τραπέζι. 

Ζουμ σε μια φωτογραφία πάνω στο τραπέζι.

Ένας άντρας και μια γυναίκα ποζάρουν μπροστά από τη θαλασσα.

-Εγω είμαι αυτός,λέει ο αντρας.

-Εγω δεν ειμαι πια εκεί,λέει η γυναικα

Η προβολή σταματά. 

Η οθόνη γίνεται λευκή.

Ο άντρας πηγαίνει στο πιάνο,ανοίγει το καπάκι και ακουμπά τα δάχτυλά του στα πλήκτρα.

Πατά μία νότα και αποσύρει αμέσως το χέρι του.

Η γυναίκα παίζει την ίδια νότα.

Από την είσοδο εισερχονται τέσσερις ηθοποιοί και κρατούν 

στα χερια τα κείμενά τους. 

Στέκονται ορθιοι.

-Ειναι ο Οιδίποδας η Σφίγγα ο Ορφέας η Ευριδίκη.

Ακούγεται από τα μεγάφωνα η φωνή του σκηνοθέτη.

-Πάμε πάλι από την είσοδο της Ελένης.

Η γυναίκα σηκώνεται από το πιάνο και πηγαινει στο κέντρο της σκηνής.

Ακουγεται η μουσική του Μπαχ.

Είμαστε έτοιμοι;ρωτά η γυναίκα.

Κανείς δεν απαντά.

Ο σκηνοθέτης ζητά να σταματήσει η μουσική.

Ένας τεχνικός περνά μπροστά από την οθόνη και ελέγχει τα καλώδια.

Ο άντρας πλησιάζει τη γυναίκα.

-Ελενη,θα σε περιμένω έξω,τής ψιθυρίζει και παίρνοντας την τσάντα του

βγαίνει από την αίθουσα.

Η Ελένη επιστρέφει στο πιάνο.

Ανοίγει την παρτιτούρα και αρχίζει να παίζει από το σημείο που είχε σταματήσει. . 

Στην οθόνη προβάλλεται πάλι ο Ευρώτας.

Το αυτοκίνητο έχει σταματήσει και αναβοσβηνει τα φώτα.

Ο άντρας περιμένει.

Η γυναίκα στο πιάνο.

Μπαίνει στην αίθουσα ο άντρας μιλωντας στο τηλέφωνο,

-Ησυχια,,ακούγεται ο σκηνοθέτης.

-Η πρόβα συνεχίζεται

Η γυναίκα ξαναρχίζει να παίζει την ίδια παραλλαγή.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας τον Θρήνο της Διδώς -αρια,πράξη III,όπερα: Διδώ και Αινείας(1689)του Henry Purcell POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

τον Θρήνο της Διδώς

-αρια,πράξη III,όπερα: Διδώ και Αινείας(1689)του Henry Purcell

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Jessye Norman-Dido's Lament, Henry Purcell 

https://youtu.be/_UCGZEFdV_k?is=RfJop3ZxW--AzDKR

Henry Purcell (1659-1695)

Dido & Aeneas: opera (1689)Act III: Dido's Lament (When I Am Laid In Earth)

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

τον Θρήνο της Διδώς

-αρια,πράξη III,όπερα: Διδώ και Αινείας(1689)του Henry Purcell

το χέρι σου,Μπελίντα,το σκοτάδι

με σκεπάζει

πάνω στο στήθος σου άσε με ν'αναπαυθω

περισσοτερο θα'θελα,αλλά ο θάνατος,

με κυριεύει,

ο θάνατος τώρα είναι ένας ευπροσδεκτος

επισκέπτης,

όταν θα'μαιν θαμμένη μεσα στη γη,

είθε οι συμφορές μου να μην

προκαλέσουν ταραχή

στο στήθος σου,

να με θυμάσαι,να με θυμασαι

Thy hand Belinda, darkness shades me,

On thy bosom let me rest.

More I would, but Death invades me;

Death is now a welcome guest.

When I am laid in earth,

May my wrongs create no trouble in thy breast.

Remember me, remember me

.

.

.

micro-tonality V -painting and music χνκουβελης cncouvelis

 .

.

micro-tonality V

-painting and music 

χνκουβελης cncouvelis

https://youtu.be/DiVCO0-rIHI?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Ησίοδος,Έργα και Ημέραι, 320-335 POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

Ησίοδος,Έργα και Ημέραι,

320-335

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

οι συμβουλές από τον πατέρα μου το γένος Ησιοδου

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

Ησίοδος,Έργα και Ημέραι,

320-335

και τα πλούτη οχι αρπακτα,

τα από τον θεό δοσμένα πολύ ανώτερα,

γιατί αν κάποιος και με τα χέρια με τη βια 

μεγάλο πλούτο αποκτησει

η' οποιος και με τη γλώσσα με δολο αρπάξει,

και τέτοια πολλά γίνονται,όταν πράγματι 

το κέρδος τον νου εξαπατήσει των ανθρώπων,

και τη ντροπη η αναιδεια καταπνίξει,

εύκολα τότε τον αφανίζουν οι θεοί,και τού μικραίνουν 

το σπίτι σ'αυτον τον άνθρωπο,

και για λίγο μόνο χρόνο η ευημερία τον συνοδευει

το ιδιο και εκείνος που έναν ικέτη 

και εκείνος που έναν ξένο θα κακομεταχειριστει,

και εκείνος που στου ίδιου του  αδελφού το κρεβάτι πάει 

σε κρυφή συνεύρεση με τη γυναίκα του,

απρεπα πραττωντας,

και εκείνος που από την αφροσυνη του αδικεί 

ορφανα παιδιά,

και εκείνος που τον γέροντα γονέα στο κατώφλι 

των βαριων γερατιων

τον μαλώνει και με σκληρά λόγια του επιτίθεται,

μ'αυτον λοιπόν πραγματικά ο ίδιος ο Ζευς οργίζεται,

και στο τέλος για αντάλλαγμα των αδικων εργων 

επιβάλει σκληρή ανταπόδοση,

αλλά,εσύ από αυτά εντελως κράτησε έξω 

την δίχως κρίση καρδια

320χρήματα δ᾽ οὐχ ἁρπακτά· θεόσδοτα πολλὸν ἀμείνω·

εἰ γάρ τις καὶ χερσὶ βίῃ μέγαν ὄλβον ἕληται,

ἢ ὅ γ᾽ ἀπὸ γλώσσης ληίσσεται, οἷά τε πολλὰ

γίνεται, εὖτ᾽ ἂν δὴ κέρδος νόον ἐξαπατήσῃ

ἀνθρώπων, αἰδῶ δέ τ᾽ ἀναιδείη κατοπάζῃ,

325ῥεῖα δέ μιν μαυροῦσι θεοί, μινύθουσι δὲ οἶκον

ἀνέρι τῷ, παῦρον δέ τ᾽ ἐπὶ χρόνον ὄλβος ὀπηδεῖ.

Ἶσον δ᾽ ὅς θ᾽ ἱκέτην ὅς τε ξεῖνον κακὸν ἔρξει,

ὅς τε κασιγνήτοιο ἑοῦ ἀνὰ δέμνια βαίνῃ

κρυπταδίῃς εὐνῇς ἀλόχου, παρακαίρια ῥέζων,

330ὅς τέ τεο ἀφραδίῃς ἀλιτήνεται ὀρφανὰ τέκνα,

ὅς τε γονῆα γέροντα κακῷ ἐπὶ γήραος οὐδῷ

νεικείῃ χαλεποῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσιν·

τῷ δ᾽ ἦ τοι Ζεὺς αὐτὸς ἀγαίεται, ἐς δὲ τελευτὴν

ἔργων ἀντ᾽ ἀδίκων χαλεπὴν ἐπέθηκεν ἀμοιβήν.

335ἀλλὰ σὺ τῶν μὲν πάμπαν ἔεργ᾽ ἀεσίφρονα θυμόν.

.

.

.