LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η Υποψία τού Οδυσσεα (στο νησί τής Αιαιας τής Κιρκης) -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η Υποψία τού Οδυσσεα 

(στο νησί τής Αιαιας τής Κιρκης)

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Υποψία τού Οδυσσεα 

(στο νησί τής Αιαιας τής Κιρκης)

Ο αέρας μέσα στην αίθουσα ήταν βαρύς από αρώματα και αποξηραμένα βότανα 

που κρέμονταν από τα δοκάρια της στέγης σε δεσμίδες..

Η Κίρκη καθόταν  πάνω σε λίθινο κάθισμα,και άπλωνε μπροστά της φύλλα,ρίζες 

και σπόρους. 

-Αυτό εδώ,είπε και σήκωσε ένα φύλλο λεπτό,δεν είναι επικίνδυνο από μόνο του. 

Μα αν το βράσεις σε νερό που έχει αίμα,τότε είναι.Οποιος το πιει θυμάται πράγματα που στη ζωή του τον φόβισαν.

Ο Οδυσσέας κάθονταν απέναντι της και την παρακολουθούσε. 

-Κι αυτό;ρώτησε δείχνοντας μια ρίζα σκοτεινή,σχεδόν μαύρη.

-Αυτό,απάντησε εκείνη,κάνει τον άνθρωπο ανίκανο να διηγηθεί ιστορίες.

Ο Οδυσσέας χαμογέλασε.

-Επικίνδυνο βότανο,είπε,πιο επικίνδυνο για μενα κι από τούς Κύκλωπες.

Στο άκουσμα τού ονόματος,η Κίρκη σήκωσε το βλέμμα.

-Τι συνεβει τότε σ'εκείνη τη σπηλιά; ρώτησε.

-Ο Κύκλωπας,είπε,ήταν ένα πλάσμα που δεν ήξερε την αμφιβολία.Οτι έβλεπε

το  πίστευε. Και γι’αυτό ήταν εύκολο να τον τυφλώσεις.Ποτε δεν αμφέβαλε για 

το ονομα:Ου-Τις.

Η Κίρκη χαμογέλασε.

-Κι εσύ τότε ήσουν η αλήθεια του;ρώτησε.

-Ημουν η απάτη του,απάντησε,που την θεωρούσε αλήθεια.

Ακολούθησε σιωπή.

Και ξαφνικά ο Οδυσσέας είπε:

-Υπάρχει όμως κάτι πιο ύπουλο από τους Κύκλωπες και τις θάλασσες.

-Και τι είναι αυτό;ρώτησε η Κίρκη.

-Η υποψία,απάντησε.

Η γυναίκα συγκρατήθηκε,δεν έδειξε την ανησυχία της.

-Εδώ,στο νησί τής Αιαιας,συνέχισε ο Οδυσσέας,υπάρχει ένας άνδρας.Ο Ελπήνορας.

Η Κίρκη γέλασε.

-Ένας από τους συντρόφους σου,άμυαλος,αλλά όχι επικίνδυνος,ειπε.

-Ακριβώς αυτό φοβάμαι,είπε ο Οδυσσέας,οι άμυαλοι καποτε γίνονται επικίνδυνοι.

Η Κίρκη τον κοίταξε.

-Μου λες λοιπόν ότι ζηλεύεις;»

Ο Οδυσσέας δεν απάντησε αμέσως. 

Έπιασε ένα μικρό κλαδί από ένα βότανο και το έσπασε στα δύο.

-Δεν ζηλεύω,είπε τελικά.Απλα βλέπω ό,τι κρύβεται.

Η Κίρκη σηκώθηκε.

-Και τι ακριβώς νομίζεις ότι κρύβεται;ρώτησε.

Εκείνος δεν μίλησε.

Η Κίρκη άγγιξε ένα-ενα τα κρεμασμένα βότανα.

-Ελα από αυτά θα επιλεχτεί,είπε ο Οδυσσέας.

Σιωπή.

Η μέρα αρχισε να γέρνει προς τη νύχτα.

Ο ήλιος είχε χαθεί όταν είδε τον Ελπήνορα έξω στην αυλή μεθυσμένο.

-Ολοι οι άνθρωποι δεν ανήκουν στις ιστορίες σου,τού είπε η Κίρκη.

Ο Οδυσσέας δεν απάντησε αμέσως. 

Ύστερα,είπε:

-Ομως κάποια ιστορία μπορει να εξελιχθεί όπως την φοβομαστε.

Η Κίρκη τον κοίταξε.

-Και σ'αυτη την  ιστορία,συνέχισε ο Οδυσσέας,εγώ θα είμαι ο δολοφονημένος.

Ειχε νυχτώσει.

Το μεθυσμένο γέλιο τού Ελπηνορα ακούστηκε πάλι.

Αιχμηρό.

Έπειτα ακολούθησε το επίμονο γαύγισμα ενός σκυλου.

.

.

.

GREEK POETRY -Τα Αρχιλοχικα -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis -μεταγραφη στα αρχαία ελληνικα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-Τα Αρχιλοχικα

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis 

-μεταγραφη στα αρχαία ελληνικα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα Αρχιλοχικα 

μεταγραφη στα αρχαία ελληνικα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

σαν τον άνεμο που σπάει τα πανιά

έτσι κι η ψυχή μου νόμους αψηφά 

πότε γελά,πότε τη μοίρα βρίζει 

αν πέσω δεκάρα δεν με νοιαζει 

στέκω πάλι όρθιος πανω με χώμα 

στα δόντια,σας το λέω καθαρα 

για ήσυχη ζωή εγω δεν ειμαι

ὥς τε ἄνεμος ὅς τε νηῶν ἱστία ῥήγνυσιν,

ὣς ἐμὴ θυμὸς νόμους οὐκ ἐθέλει πείθεσθαι·

ἄλλοτε μὲν γελᾷ, ἄλλοτε δὲ μοῖραν ὀνείδει,

καίπερ πεσὼν οὐδὲν με μέλει·

αὖτις δ’ ὀρθὸς ἵσταμαι, χθονὸς ἐκ κονίης

ἐν δονάκεσσιν εἶπον ἐτήτυμα πάντα

οὐκ ἐγὼ ἥσυχον βίον ἐράω.

τον φίλο λένε στο κρασί 

τον δοκιμάζεις

και στης μάχης την ανταρα

στο πρώτο όλος να γελά

μα αν στη δεύτερη να τρέμει

εγώ καθόλου δεν κατηγορώ

άλλωστε αν και κρασοκανατας

κάποτε ριψασπις υπηρξα

φασὶ φίλον γινώσκεσθαι ἐν οἴνῳ,

καὶ δοκιμάζειν αὐτὸν ἐν πολέμοιο θορύβῳ·

ὃς μὲν ἐν πρώτῃ ἀγορῇ γελᾷ,

ἐν δὲ δευτέρῃ τρόμος αἱρεῖ,

οὐκ ἐγὼ τοῦτον ψέγω·

καὶ γὰρ αν και οἰνοβαρὴς

αὐτὸς ποτὲ ἐγενόμην ριψασπις

 

να κλάψω αυτά που η τύχη πίσω πήρε

μεγάλη ανοησία είναι,δάνεια ήταν

οχι παντοτινά κτηματα

σήμερα φτωχός,αύριο,γιατί όχι,πλουσιος.

ολος κόσμος σαν τροχός γυρίζει

αυτό,φίλε,είναι νόμος και μην το ξεχνας

οὐκ ἄξιον κλαίειν τὰ ὅσσα τύχη ἀφείλετο·

δάνεια γάρ ἐστιν, οὐκ ἀΐδια κτήματα βροτῶν.

σήμερον μὲν πένης, αὔριον δ’ ἴσως πολυχρυσος·

τροχὸς γὰρ βίου πάντα περιτρέπεται ἀνθρώπων

τοῦτο, φίλε, νόμος ἐστὶ μέγας, μὴ λανθάνειν

τον εχθρό με λόγια κοφτερά έβρισα

κι αυτό πιο πολύ τον πειραξε

παρά αν στο χέρι κρατουσα μαχαίρι 

το σίδερο,να ξέρεις,δίχως νου

αξια καμιά δεν έχει,

καλλίτερα με γλώσσα πικρή να νικας

παρα με χέρι που απ'τον φόβο τρεμει

ἐχθρὸν μὲν λόγοισι δριμείοις ἐνείκασα,

καὶ μᾶλλον ἤλγησεν ἢ εἰ ξίφος ἔσχον·

σίδηρος γὰρ ἄνευ νόου οὐδὲν ἀλκὴν ἔχει.

βέλτερον γλώσσῃ πικρῇ νικᾶν ἢ χειρὶ τρέμουσῃ·

ἡ γλῶσσα γὰρ μάχης ἀνδρῶν ἀμείνων ὅπλον

ποτέ στον έρωτα όρκος δεν κρατά πίστη 

ευκαιρίες δευτερες παψε να δίνεις σ'απατες

αν το γυάλινο σπάσει κύπελλο ξανα

δεν γινεται

φυλαξου,γιατι τα θραύσματα του οποιος

τ'αγγιξει βαθια τον κοβουν

οὐκ ἔστιν ἔρως ὅστις ὅρκους ἀεὶ φυλάσσει·

μηκέτι δὲ δίδου καιρὸν δευτέρην ἀπάτῃ.

εἰ δὲ ποτὲ κύαθος κρυστάλλινος ῥαγῇ,

οὐκέτι συντίθεται οὐδὲ γίγνεται ἔμπαλιν.

φύλαξαι· τὰ γὰρ θραύσματα χεῖρας τέμνει

τῶν ἁπτομένων βαθέως

.

.

.

GREEK POETRY -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis μεταφραζοντας Όμηρος Ιλιαδα ραψωδία ω' στίχοι 200-216 -Ο λόγος τής Εκάβης στον Πριαμο,πριν εκείνος πάει στον Αχιλλέα να τον παρακαλέσει για να πάρει το νεκρό σώμα τού γιου του Εκτορα (με συντακτική ανάλυση και ετυμολογικό λεξικό) -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφραζοντας 

Όμηρος Ιλιαδα ραψωδία ω' στίχοι 200-216

-Ο λόγος τής Εκάβης στον Πριαμο,πριν εκείνος πάει στον Αχιλλέα να τον 

παρακαλέσει για να πάρει το νεκρό σώμα τού γιου του Εκτορα

(με συντακτική ανάλυση και ετυμολογικό λεξικό)

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis 

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Εκαβη-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφραζοντας 

Όμηρος Ιλιαδα ραψωδία ω' στίχοι 200-216

-Ο λόγος τής Εκάβης στον Πριαμο,πριν εκείνος πάει στον Αχιλλέα να τον 

παρακαλέσει για να πάρει το νεκρό σώμα τού γιου του Εκτορα

(με συντακτική ανάλυση και ετυμολογικό λεξικό)

έτσι μίλησε,τότε δυνατα η γυναίκα θρηνησε

κι αποκριθηκε με λογο

ωιμε,που άραγε το μυαλό σου πήγε,

που πριν δοξαζονταν στους ανθρωπους 

ξένους και σ'όσους  βασιλεύεις;

πώς στών Αχαιών τα καράβια μόνος σου 

να πας θέλεις;

μπροστά στα μάτια ενος άντρα που πολλούς 

και γενναίους γιους σου σκότωσε τα όπλα αφαίροντας,

αλήθεια σίδερο η καρδιά σου,

γιατί αν σε πιάσει και σε δει στα μάτια του

ο ωμοφαγος κι αδιστακτος αυτός δω αντρας

δεν θα σε λυπηθει,

ούτε καθόλου θα σε σεβαστεί,

τώρα λοιπον από δω μακρυα ας κλαιμε

στο σπίτι καθισμένοι,

γιατί σ'αυτον έτσι κάποτε η ακατανίκητη Μοίρα

όταν γενιονταν

τού υφανε το νήμα,

όταν κι εγώ η ίδια τον γενουσα,

απ'τα γοργοποδα σκυλιά να κατασπαραχτει

μακρυά απ'τους δικούς του γονείς ,

στην εξουσία ενός άντρα κυριαρχου,

που αν εγώ μπορούσα το συκώτι μέσα του

ν'αρπαξω κολλώντας το στόμα μου να το φαω,

τότε ανταπόδοσης πράξεις για τον γιο μου θα γίνονταν,

αφού δειλιασμένον δεν τον σκοτωσε,

αλλά μπροστά στους Τρώες και στις βαθυκολπες Τρωαδιτισσες

ενώ στεκόνταν 

ούτε στο νου το φόβο να'χει ούτε τη φυγη

Ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·200

«ὤ μοι, πῇ δή τοι φρένες οἴχονθ’, ᾗς τὸ πάρος περ

ἔκλε’ ἐπ’ ἀνθρώπους ξείνους ἠδ’ οἷσιν ἀνάσσεις;

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος,

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

υἱέας ἐξενάριξε· σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.205

εἰ γάρ σ’ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν,

ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε, οὔ σ’ ἐλεήσει,

οὐδέ τί σ’ αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν

ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δ’ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ

γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,210

ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων,

ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι

ἐσθέμεναι προσφῦσα· τότ’ ἄντιτα ἔργα γένοιτο

παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων215

ἑσταότ’, οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτ’ ἀλεωρῆς

.

.

.

Συντακτική αναλυση:

Ὣς φάτο

κώκυσεν δὲ γυνή

καὶ ἀμείβετο μύθῳ

τρεις κύριες προτάσεις σε παρατακτική σύνδεση:

Ὣς: τροπικό επιρρημα 

φάτο: ρημα,αόριστος μέσης φωνής, γ΄ ενικό)

κώκυσεν: ρήμα,αόριστος ενεργητικής φωνης

γυνή: υποκείμενο

δέ: αντιθετικός/

καί: συμπλεκτικός σύνδεσμος

ἀμείβετο: ρημα,παρατατικος μέσης φωνής

μύθῳ: δοτική οργάνου/τρόπου

ὤ μοι, πῇ δή τοι φρένες οἴχονθ’, ᾗς τὸ πάρος περ

ἔκλε’ ἐπ’ ἀνθρώπους ξείνους ἠδ’ οἷσιν ἀνάσσεις;

επιφωνηματική εισαγωγή:

ὤ: επιφώνημα θρήνου/οδύνης

μοι: δοτική προσωπική

κύρια ερωτηματική πρόταση:

πῇ: ερωτηματικό επίρρημα τόπου 

δή: μόριο έμφασης

τοι: δοτική προσωπική 

φρένες: υποκείμενο

οἴχονθ’ ,οἴχονται): ρήμα,

παρακείμενος με σημασία ενεστώτα

Αναφορική πρόταση:

ᾗς: αναφορική αντωνυμία ,δοτική πληθυντικού θηληκου γένους,

τὸ πάρος περ:

χρονικός προσδιορισμός

ἔκλε’ ,ἔκλεο):

ρήμα ,παρατατικός)

ἐπ’: πρόθεση + αιτιατική

ἀνθρώπους: αντικείμενο

ξείνους: επιθετικός προσδιορισμός

ἠδ’ ,καί): σύνδεσμος

οἷσιν: αναφορική αντωνυμία ,δοτική πληθυντικού

ἀνάσσεις: ρήμα

πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶος,

ἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

υἱέας ἐξενάριξε·

κύρια ερωτηματική πρόταση:

πῶς: ερωτηματικό επίρρημα τρόπου 

ἐθέλεις: ρήμα 

ἐλθέμεν: απαρέμφατο αορίστου

αντικείμενο/συμπλήρωμα τού ἐθέλεις

οἶος: κατηγορηματικός προσδιορισμός στο υποκείμενο (εσύ)

προσδιορισμοί:

ἐπί + αιτιατική, κατεύθυνση

νῆας: αντικείμενο τής πρόθεσης

Ἀχαιῶν: γενική κτητική

δευτερεύουσα αναφορική πρόταση (ἐπεκτατική του 'ἀνδρός'):

ἀνδρός: γενική αντικειμενική (εξαρτάται από 'ἐς ὀφθαλμούς')

ἐς ὀφθαλμούς: εμπρόθετος προσδιορισμός

ὅς: αναφορική αντωνυμία (υποκείμενο)

τοι: δοτική προσωπική

πολέας τε καὶ ἐσθλούς υἱέας:

αντικείμενο τού ρήματος

πολέας ἐσθλούς : επιθετικοι προσδιορισμοι

ἐξενάριξε: ρήμα,

αόριστος ενεργητικής φωνης

σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.

εἰ γάρ σ’ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσιν,

ὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε, οὔ σ’ ἐλεήσει,

οὐδέ τί σ’ αἰδέσεται.

ἦτορ: υποκείμενο (ουδέτερο ενικου βαθμου)

σιδήρειον: κατηγορούμενο τουυ υποκειμένου

τοι: δοτική προσωπική 

νύ: επιρρηματικό μόριο έμφασης 

Υποθετικός λόγος:

εἰ: υποθετικός σύνδεσμος

γάρ: επεξηγηματικό μόριο 

Ρήματα υπόθεσης:

αἱρήσει: μέλλοντας 

ἐσόψεται: μέλλοντας μέσης φωνής

σ’: αντικείμενο και τών δύο ρημάτων

ὀφθαλμοῖσιν: δοτική τρόπου 

ἀνήρ: υποκείμενο

ὠμηστής: κατηγορούμενο 

ἄπιστος: κατηγορούμενο 

ὅ γε:

αναφορική αντωνυμία + μόριο έμφασης

οὔ: άρνηση

ἐλεήσει: ρήμα μέλλοντα 

σ’: αντικείμενο

υποκείμενο: εννοούμενο 'ἐκεῖνος ἀνήρ'

οὐδέ:αρνηση

τί: αόριστο αντωνυμικό μόριο 

σ’: αντικείμενο

αἰδέσεται: μέλλοντας μέσης φωνης 

νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθεν

ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δ’ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ

γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή

Προτρεπτική πρόταση:

Κύρια πρόταση

νῦν δὲ: χρονικό επίρρημα + μεταβατικό μόριο 

κλαίωμεν: ρήμα

υποτακτική προτρεπτική α΄ πληθυντικού

ἥμενοι: μετοχή παρακειμένου μέσης φωνής

κατηγορηματική μετοχή

συμφωνεί με το υποκείμενο (εννοούμενο 'ἡμεῖς')

ἐν μεγάρῳ:

εμπρόθετος προσδιορισμός τόπου

Επεξηγηματική / αιτιολογική αναφορά στη μοίρα.

τῷ: δοτική αναφοράς 

δ’: μεταβατικό μόριο

ὥς ποθι: χρονική αόριστη έκφραση 

Μοῖρα: υποκείμενο

κραταιὴ: επιθετικός προσδιορισμός (κατηγορούμενο)

γιγνομένῳ:

μετοχή ενεστώτα μέσης

δοτική ενικού

συμφωνεί με 'τῷ'

ἐπένησε:ρήμα αορίστου

κατηγόρημα

λίνῳ:δοτική οργάνου

ὅτε:χρονικός σύνδεσμος

μιν:αντικείμενο («τον»)

τέκον:ρήμα αορίστου 

αὐτή:υποκείμενο

ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήων,

ἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι

ἐσθέμεναι προσφῦσα·

Κύριο εξαρτώμενο σχήμα (από τη Μοίρα):

κύνας:αιτιατική πληθυντικού

αντικείμενο τού απαρεμφάτου

ἀργίποδας:επιθετικός προσδιορισμός

ἆσαι

απαρέμφατο αορίστου του ἄω

τελικό/συμπληρωματικό απαρέμφατο εξαρτώμενο από τη Μοίρα

συμπληρωματικές επεκτάσεις:

προσδιορισμός θανάτου: 

ἀπάνευθε τοκήων:

εμπρόθετος προσδιορισμός απομάκρυνσης

ἑῶν:γενική κτητική

προσδιορίζει το «'τοκήων'

προσδιορισμός τόπου/εξουσίας:

πάρα + δοτική:

εμπρόθετος προσδιορισμός

ἀνδρί:

δοτική (προσδιορισμός εξάρτησης)

κρατερῷ:επίθετο,δοτική,

κατηγορηματικός προσδιορισμός

'στην εξουσία ενός κυριαρχου άνδρα'

εκδικητική εικόνα,:

τοῦγενική αναφορική

εξαρτάται από το προηγούμενο «'ἀνδρός'

ἐγώ:υποκείμενο της ευκτικής

ἔχοιμι:ευκτική δυνητική α΄ ενικού 

ρήμα κύριας εξάρτησης

ἧπαρ: αντικείμενο 

μέσον: κατηγορηματικός προσδιορισμός

ἐσθέμεναι:απαρέμφατο αορίστου

προσφῦσα:μετοχή αορίστου

κατηγορηματική μετοχή τρόπου

τότ’ ἄντιτα ἔργα γένοιτο

παιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων215

ἑσταότ’, οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτ’ ἀλεωρῆς

Κύρια πρόταση:

τότ’ ἄντιτα ἔργα γένοιτο

γένοιτο:ρήμα,ευκτική αορίστου

δυνητική /ευχετική

ἔργα:υποκείμενο

ἄντιτα:επιθετικός προσδιορισμός

τότε: χρονικό επίρρημα

παιδός:γενική

ἐμοῦ:γενική προσωπική, γενική ταυτότητας

Αιτιολογική δευτερεύουσα:

ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα.

κατέκτα:ρήμα αορίστου

υποκείμενο: εννοούμενο 'ἐγώ'

ἑ: αντικείμενο (τον)

κακιζόμενον:μετοχή παθητική

γε:μόριο έμφασης

ἐπεί:αιτιολογικός σύνδεσμος 

Αντιθετική / επεξηγηματική επέκταση

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων ἑσταότ'

ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων:

εμπρόθετος προσδιορισμός:

πρό + γενική 

Τρώων: Τρώες (άνδρες)

Τρωϊάδων βαθυκόλπων: Τρωαδίτισσες (γυναίκες)

ἑσταότ’:μετοχή παρακειμένου του ἵστημι

κατηγορηματική μετοχή

Μετοχικές φράσεις:

οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτ’ ἀλεωρῆς

μεμνημένον:

μετοχή παρακειμένου μέσης φωνης

φόβου / ἀλεωρῆς:

γενικές αντικειμενικές

δομή:

οὔτε + γενική + μετοχή + οὔτε + γενική

.

.

Ετυμολογικο λεξικό;

 Ὣς:

επίρρημα

από τη ρίζα σο- / ho-s (δεικτικό-αναφορικό)

συγγενές με:

λατ. sic (έτσι)

σημασία: έτσι

φάτο:

αόριστος μέσης φωνής του φημί

από ινδοευρωπαϊκή ρίζα bha-μιλώ, λέγω

συγγενή:

λατινικα. fari(ομιλώ)

αγγλικα. ban, fable (έμμεση συγγένεια)

κώκυσεν:

αόριστος του κωκύω, θρηνώ δυνατά

πιθανή ηχομιμητική ρίζα κωκ-/κωκυ-

συνδέεται με ήχους θρήνου (κωκ-ω)

δέ:

μεταθετικό μόριο

ινδοευρωπαϊκα de/deh  και, αλλά, τότε

γυνή:

από ινδοευρωπαϊκή ρίζα gwen-γυναίκα

συγγενικα:

αγγλικα.queen (ετυμολογικά ίδια ρίζα)

σανσκριτικά.gnā (γυναίκα, θεά)

καί:

από ινδοευρωπαϊκα kai  και,επίσης

συμπλεκτικός σύνδεσμος

ἀμείβετο:

μέσος παρατατικός του ἀμείβω

από ρίζα meib- / ameib- ανταλλάσσω

αρχική σημασία:

ανταλλάσσω ,απαντώ»

μύθῳ:

από μῦθος

ινδοευρωπαϊκηρίζα mew- / mu-μιλώ χαμηλόφωνα

αρχικά: λόγος, ομιλία

όχι 'μύθος' με την σύγχρονη έννοια

ὤ:

επιφώνημα

πιθανή προϊνδοευρωπαϊκή ηχομιμητική προέλευση

έκφραση πόνου/θρήνου

μοι:

δοτική προσωπική τής αντωνυμίας ἐγώ

από ινδοευρωπαϊκη me- εγω

πῇ:

από αναφορικό/ερωτηματικό επίρρημα

συγγενές με πού

ινδοευρωπαϊκη kwo-/kwi- ερωτηματική βάση

δή:

ενισχυτικό μόριο

πιθανή προέλευση από δείκτικο στοιχείο

σημασία:ακριβώς, λοιπόν

τοι:

δευτεροπρόσωπη δοτική

από ινδοευρωπαϊκη toi σου

φρένες:

από ινδοευρωπαϊκή ρίζα phrēn-

σημαίνει αρχικά: διάφραγμα, στήθος

και εξελίσσεται σε:

νους, σκέψη, συνείδηση

συγγενές:

αγγλικα. brain (έμμεση συγγένεια μέσω ινδοευρωπαϊκης)

οἴχονθ’:

παρακείμενος/ενεργητικός σχηματισμός του οἴχομαι

από ρίζα weik- / oik-  φεύγω, πηγαίνω

συγγενές:

λατινικα: veho μεταφέρω

ᾗς:

αναφορική αντωνυμία δοτική πληθυντικού 

από ινδοευρωπαϊκη yo-/i- αναφορική βάση

πάρος:

από επίρρημα χρόνου

ινδοευρωπαϊκη pro- = πριν, μπροστά

συγγενές με λατινικο  prius

περ:

επιτατικό μόριο

από αρχαίο δείκτη έμφασης

σημασία:ακριβώς, πράγματι

ἔκλε’:

παρατατικός του κλέος / κλείω 

από ρίζα kleu- ακούω φημίζομαι

συγγενές:

λατινικα:clueo

αγγλικα:listen (μακρινή ινδοευρωπαϊκή συγγένεια στο σημασιολογικό πεδίο)

ἐπί:

πρόθεση

ινδοευρωπαϊκη epi = πάνω σε, προς

ἀνθρώπους

από ἄνθρωπος

πιθανή σύνθεση:

ἀνήρ + ὤψ αυτός που έχει ανθρώπινο πρόσωπο

σημασία: άνθρωποι

ξείνους:

από ξένος

ινδοευρωπαϊκη ghseno- = ξένος, φιλοξενούμενος

συγγενές:

αγγλικα: guest (ίδια ρίζα ghos-ti-)

ἠδ’:

παραλλαγή του ἠδέ και

από ινδοευρωπαϊκη eti / ed (συμπλεκτικό)

οἷσιν:

αναφορική αντωνυμία (δοτική πληθ.)

από ινδοευρωπαϊκη yo- (όπως και ᾗς)

ἀνάσσεις:

από ἄναξ / ἀνάσσω

ινδοευρωπαϊκη ρίζα nek- / h nek- κυβερνώ

σημασία:εξουσιάζεις

πῶς:

από ινδοευρωπαϊκη ερωτηματική βάση kwo- / kwi-

συγγενές με λατινικο quo- (π.χ. quando)

σημασία: πώς

ἐθέλεις:

από ρήμα ἐθέλω / θέλω

πιθανή ινδοευρωπαϊκη ρίζα wel- θέλω, επιθυμώ

συγγενές:

λατινικα:volo θέλω

αγγλικα:will

ἐπί:

πρόθεση από ινδοευρωπαϊκη epi

σημασία:πάνω σε, προς

νῆας:

αιτιατική πληθυντικού του ναῦς

ινδοευρωπαϊκη ρίζα nau- πλοίο

συγγενές:

λατινικα:navis

αγγλικα:navy

Ἀχαιῶν:

από εθνικό Ἀχαιοί

πιθανή προελληνική (μη σαφής ινδοευρωπαϊκη ετυμολογία)

σημασία:Αχαιοί

ἐλθέμεν:

απαρέμφατο αορίστου του ἔρχομαι

ινδοευρωπαϊκη ρίζα ergh- / leudh- κίνησης

συγγενές:

αγγλικα:go (έμμεση εξελικτική σχέση μέσω ινδοευρωπαϊκής ρίζας κίνησης)

οἶος

από ινδοευρωπαϊκη αντωνυμική ρίζα oi- / h oi- μόνος

συγγενές:

αγγλικα. alone (με διπλή ετυμολογική εξέλιξη: all + one)

ἀνδρός:

από ἀνήρ

ινδοευρωπαϊκη ρίζα ner- = άνδρας, ισχυρός

συγγενές:

σανσκριτικά: nṛ-άνδρας

ἐς:

πρόθεση,παραλλαγή του εἰς

ινδοευρωπαϊκη en / es  μέσα σε, προς

ὀφθαλμοὺς:

από ὀφθαλμός

πιθανή σύνθεση:

ὄψ (όραση) + θάλλω/θαλμός (ανθίζω, ακμή)

σημασία:μάτια

ὅς:

αναφορική αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη ρίζα yo- / kwo- αναφορική βάση

τοι:

δευτεροπρόσωπη δοτική

ινδοευρωπαϊκη toi σε σένα

πολέας:

από πολύς

ινδοευρωπαϊκη ρίζα pleh-πολύς, πλήρης

συγγενές:

λατινικα. plenus γεμάτος

τε:

συμπλεκτικό μόριο

ινδοευρωπαϊκη kʷe  «και»

καί:

επίσης από ινδοευρωπαϊκη kai / kwe

σημασία: και

ἐσθλούς:

από ἐσθλός,καλός, γενναίος

ινδοευρωπαϊκη ρίζα es- / h es-είμαι άξιος/καλός

σημασία εξελικτική:

καλός → ηθικά άξιος → γενναίος

υἱέας:

από υἱός γιος

πιθανή ινδοευρωπαϊκη ρίζα suH-io- παιδί

συγγενές:

.sūnuḥ

ἐξενάριξε:

από ἐξεναρίζω

σύνθεση:

ἐξ- (έξω) + ἔναρα (όπλα τού νεκρού)

ινδοευρωπαϊκη ρίζα ner- / h ner- ανδρική δύναμη/όπλα

σημασία αρχικά:

αφαιρώ τα όπλα του νεκρού

έπειτα:

σκοτώνω στη μάχη

σιδήρειον:

από σίδηρος

πιθανή προελληνική λέξη

σημασία: από σίδηρο

νύ:

επιτατικό μόριο

πιθανή εξέλιξη από δείκτικο μόριο

σημασία:πράγματι

ἦτορ:

από ινδοευρωπαϊκη ρίζα h ētor / kḗr (καρδιά, εσωτερικό)

συγγενές:

λατινικα:cor καρδιά

αγγλικα:heart

εἰ:

υποθετικός σύνδεσμος

ινδοευρωπαϊκη ρίζα ei / h ei αν

συγγενές:

λατινικα:si αν

γάρ:

επεξηγηματικό μόριο

από ινδοευρωπαϊκο δείκτη αιτιολόγησης gar / ge-are

σημασία: διότι, πράγματι

σ’:

εγκλιτική αντωνυμία σε

από ινδοευρωπαϊκη te (β΄ ενικό)

αἱρήσει:

μέλλοντας του αἱρέω, πιάνω, συλλαμβάνω

ινδοευρωπαϊκη ρίζα ser- / sor-παίρνω, αρπάζω

συγγενές:

λατινικα:se- (in-serere)

καί:

από ινδοευρωπαϊκη kʷe = και

ἐσόψεται:

μέλλοντας μέσης φωνής τού ὁράω

ινδοευρωπαϊκη ρίζα wer- / or- βλέπω

συγγενές:

λατινικα:video βλέπω,ορω

ὀφθαλμοῖσιν:

από ὀφθαλμός

πιθανή σύνθεση:

ὄψ (όραση) + θαλμός (ακμή, άνθος)

σημασία: μάτια

ὠμηστής:

από ὠμός ,ωμός, άγριος + ἐσθίω ,τρώω

σημασία: ωμοφάγος, άγριος καταστροφέας

ινδοευρωπαϊκη ρίζα:

h em- (ωμός) + ed- (τρώω)

ἄπιστος:

α- (στερητικό) + πιστός

πιστός από ινδοευρωπαϊκη peith- πείθω

σημασία:αυτός που δεν εμπιστεύεται / αναξιόπιστος

ἀνήρ:

από ινδοευρωπαϊκη ρίζα ner-άνδρας, δυνατός

συγγενές:

σανσκριτικά:nṛ- άνδρας

ὅ γε:

αναφορική αντωνυμία + ενισχυτικό μόριο

ινδοευρωπαϊκη yo- αναφορικό στοιχείο

οὔ:

άρνηση

από ινδοευρωπαϊκη ne / ou ,αρνητικό μόριο

ἐλεήσει,:

μέλλοντας του ἐλεέω, λυπάμαι

από ἔλεος,οίκτος

ινδοευρωπαϊκη ρίζα el- σπλαχνίζομαι

οὐδέ:

οὐ + δέ ούτε

συνδυαστικό αρνητικό μόριο

τί:

αόριστη αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη kwi- / kwo-

αἰδέσεται:

μέλλοντας του αἰδέομαι, σέβομαι, ντρέπομαι

από ινδοευρωπαϊκη ρίζα aid-σεβασμός, ντροπή

νῦν:

από ινδοευρωπαϊκο δείκτη χρόνου nu τώρα

δέ:

μεταβατικό μόριο

ινδοευρωπαϊκη de και, αλλά

κλαίωμεν:

υποτακτική ενεστώτα τού κλαίω

ινδοευρωπαϊκη ρίζα kla- = κλαίω, θρηνώ

συγγενές:

λατινικα:clamare φωνάζω

ἄνευθεν:

επίρρημα

από ἀν- + ἔχω / ἔυ- (χωρίς)

σημασία: χωριστά, χωρίς παρουσία άλλων

ἥμενοι:

μετοχή παρακειμένου του ἧμαι,κάθομαι

ινδοευρωπαϊκη ρίζα sed- κάθομαι

συγγενές:

λατινικα:sedere

αγγλικα: sit

ἐν:

πρόθεση

ινδοευρωπαϊκη en μέσα σε

μεγάρῳ:

από μέγαρον ,παλάτι μεγάλη αίθουσα

πιθανή προελληνική ρίζα

σημασία: κεντρικός χώρος ανακτόρου

τῷ:

δοτική του άρθρου

ινδοευρωπαϊκη so/to- δεικτική βάση

λειτουργία: αναφορά (γι’ αυτόν)

δέ:

μεταβατικό μόριο

ινδοευρωπαϊκη de και, αλλά

ὥς:

από ινδοευρωπαϊκη so-/ho- αναφορική-δεικτική βάση

σημασία:έτσι

ποθι:

άτονη χρονική/τοπική αόριστη μορφή τού πού

ινδοευρωπαϊκη kwo- ερωτηματική ρίζα

Μοῖρα:

από ρίζα μείρομαι μοιράζω

ινδοευρωπαϊκη mer- «μερίζω, μοιράζω

σημασία:πεπρωμένο μερίδιο ζωής

κραταιὴ:

από ινδοευρωπαϊκη 

kret- δύναμη

συγγενές με:

κράτος εξουσία

σημασία: ισχυρή

γιγνομένῳ:

μετοχή μέσης φωνης τού γίγνομαι

ινδοευρωπαϊκη ρίζα gen-γεννώμαι, γίνομαι

συγγενές: 

αγγλικά:genesis 

ἐπένησε:

αόριστος τού πηνίζω/πηγνύω 

πιθανή ετυμολογία από ρίζα pen-/peg-υφαίνω, πλέκω

σημασία: ύφανε/όρισε

λίνῳ:

από λίνον ,νήμα, λινάρι

πιθανή προελληνική λέξη

σημασία: νήμα ζωής

ὅτε:

χρονικός σύνδεσμος

ινδοευρωπαϊκη kʷote  όταν

μιν:

εγκλιτική αντωνυμία: αυτόν

ινδοευρωπαϊκη men / min-αντωνυμική βάση

τέκον:

αόριστος τού τίκτω

ινδοευρωπαϊκη tek-/tok- γεννώ

συγγενές:

τεκνον,παιδί

αὐτή:

αντωνυμία έμφασης

ινδοευρωπαϊκη au- ίδιος

ἀργίποδας:

σύνθετο:

ἀργός ,γρήγορος/λαμπρός

πούς ,πόδι

ινδοευρωπαϊκη arg- + pod-

σημασία:γοργοπόδαρος

κύνας:

από ινδοευρωπαϊκη ḱuon- σκύλος

συγγενές:

λατινικα:canis,μυών

ἆσαι:

αόριστο απαρέμφατο του5 ἄω

πιθανή ρίζα as- κατασπαράζω

σημασία: να γίνει βορά

ἑῶν:

κτητική αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη swe- δικός του

ἀπάνευθε:

από ἀ- + ἄνευ

ινδοευρωπαϊκη neu- χωρίς

σημασία:μακριά απο

τοκήων:

από τίκτω ,γεννώ

ινδοευρωπαϊκη tek-

σημασία:γονείς

ἀνδρί:

από ἀνήρ

ινδοευρωπαϊκη ner- άνδρας

πάρα:

πρόθεση από παρά

ινδοευρωπαϊκη per- / para-δίπλα

κρατερῷ:

από κρατός ,κράτος

ινδοευρωπαϊκη kret- δύναμη

τοῦ:

γενική αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη to-

ἐγώ:

προσωπική αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη eg-εγώ

μέσον:

από μέσος

ινδοευρωπαϊκη medhyo- μέσος

ἧπαρ:

πιθανή ινδοευρωπαϊκη ρίζα h ep-σπλάχνο

συγγενές:

λατινικα:iecur ήπαρ

ἔχοιμι:

ευκτική τού ἔχω

ινδοευρωπαϊκη segh- κρατώ

συγγενές

αγγλικα:have

ἐσθέμεναι:

απαρέμφατο αορίστου του ἐσθίω

ινδοευρωπαϊκη ed- τρώω

συγγενές:

αγγλικά:eat 

προσφῦσα:

μετοχή αορίστου τού προσφύω

από πρός + φύω

ινδοευρωπαικη bheu- φυτρώνω,προσκολλώ

τότ’:

από τότε

ινδοευρωπαϊκη to + te τότε

ἄντιτα:

από ἀντί

ινδοευρωπαϊκη ant- απέναντι

ἔργα:

από ἔργον

ινδοευρωπαϊκη werg- έργο, πράξη

Συγγενες:

αγγλικά:work

γένοιτο:

ευκτική τού γίγνομαι

ινδοευρωπαϊκη gen- γίνομαι

παιδός:

από παῖς

ινδοευρωπαϊκη pa(i)- παιδί

ἐμοῦ:

αντωνυμία

ινδοευρωπαϊκη me-εγώ

κακιζόμενον:

από κακίζω

κακός + -ίζω

ινδοευρωπαϊκη kak-  κακός

κατέκτα:

αόριστος τού κατακτείνω

ινδοευρωπαϊκη kten- σκοτώνω

πρὸ:

πρόθεση

ινδοευρωπαϊκη pro-πριν, μπροστά

Τρώων:

πιθανή προελληνική ρίζα

εθνικό όνομα

Τρωϊάδων:

παράγωγο τού Τρώες

σημασία:γυναίκες της Τροίας

βαθυκόλπων:

βαρύ + κόλπος

ινδοευρωπαϊκη kolp- κόλπος, αγκαλιά

σημασία:με βαθύ κόρφο

ἑσταότ’:

μετοχή παρακειμένου τού ἵστημι

ινδοευρωπαϊκη sta- στέκομαι

φόβου:

από φόβος

ινδοευρωπαϊκη bhegw-  τρέπω σε φυγή

μεμνημένον:

παρακείμενος τού μιμνήσκω

ινδοευρωπαϊκη men- θυμάμαι

ἀλεωρῆς:

από ἀλεωρή φυγή αποφυγή

πιθανή προελληνική λέξη

σημασία: φυγής

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η σταδιακή πορεια -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η σταδιακή πορεια

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογράφιση-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η σταδιακή πορεια

Η δουλειά της στο γραφείο 

κυλούσε με επαναληπτικο ρυθμό,η ζωή της ασφυκτική οικονομικά,οι φίλες 

παντρεύονταν.

Ένας πελάτης,πολυ μεγαλύτερος από αυτή σε ηλικία,τής πρότεινε,ευγενικα 

να συναντηθούν εκτός γραφείου.

Δέχτηκε.

Το εστιατοριο πολυτελες.

Το δείπνο ακριβό.

Όταν έφυγε τής άφησε χρήματα

-για τη παρέα,είπε,σας είμαι ευγνώμων.

Εκείνη ένιωσε αμηχανα.Ομως δεν τα αρνήθηκε.

Μια πελάτισσα στο γραφείο τής μιλησε για τη ζωή της.Τα ταξίδια,τα χρήματα,

τους άντρες που την φρόντιζαν.

-δεν είναι αυτό που νομίζεις,τής είπε,είναι 

απλώς ένας άλλος τρόπος να ζεις.

Τη δεύτερη φορά ήταν ευκολότερα.

Μια εξυπηρέτηση, γνωριμία,συντροφιά. 

Ένα δείπνο,μια έξοδος,μια παρουσία δίπλα σε κάποιον που ήθελε να δείχνει 

πως δεν είναι μόνος.

Όλα εξελίχθηκαν με λογικη συνέπεια.

Το σώμα της δεν έγινε αμέσως αντικείμενο.

Σταδιακά κατέληξε να είναι διαπραγματευσιμο.

Αντιμετώπιζε τούς άντρες προσποιητα.Απολαμβανε τη δύναμη να καθορίζει μια κατασταση.

Επιλογή πελατών,όρων, συναντήσεων.

Το γραφείο έγινε περιττό,παραιτήθηκε.

Τα χρήματα από τις συναντήσεις ήταν πάρα πολύ περισσότερα.

.Η ζωή της οργανώθηκε γύρω από αυτες: τηλέφωνα,ραντεβού, ξενοδοχεία.

Ηξερε τι ανταλλάσσεται,τι ζητείται,τι προσφέρεται.

Ένα βράδυ,ηταν μόνη σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, περιμένοντας τον αντρα.

Κοίταξε γύρω της,

τα καθαρά σεντόνια,τα ουδέτερα χρώματα. 

Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη.

Κοίταξε τη γυναίκα που ήταν τώρα.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - Η προδοσια -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- Η προδοσια

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογράφιση

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η προδοσια

Ηταν παντρεμένη δεκα χρόνια.

Όλα κατέληξαν στη συνηθεια.

Απουσια επιθυμίας,εντασης.

Τον είδε στο βιβλιοπωλειο,ένα απόγευμα 

Την ρώτησε για ένα βιβλίο.

Ούτε σ'εκείνη ούτε σ'εκείνον άρεσε ο συγγραφέας.

Γέλασαν με τη συμπτωση.

Άρχισε να τον σκεφτεται.

Ντύθηκε,έγινε όμορφη.

Πηγε στο βιβλιοπωλείο μήπως τον ξανασυναντησει.

Τον βρήκε εκεί.

Πήγαν για καφέ.

Δεν ένιωθε ενοχές κι αυτό την τρόμαξε περισσότερο.

Τη τρίτη φορά περπατούσαν στο κέντρο τής πόλης,είχε νυχτώσει.

Τα σώματά τους είχαν πλησιάσει,τα χέρια τους πιάστηκαν,δεν τα απομακρυναν.

Φιλήθηκαν.

Την επόμενη μέρα πήγαν σε ξενοδοχειο

Επιστρέφοντας σπίτι ο  αντρας της τη ρωτησε πως πέρασε.

-καλα,ειπε.

Κάθε φορά έλεγε ψέματα.

Η σχέση με τον άλλο άντρα μετά απο λιγο καιρό αλλαξε.

Εκείνος ζήλευε,την πίεζε.

Εκείνη ένιωθε φόβο.

Άρχισε να νιώθει κενό.

Μια νύχτα ξαπλωμένη στο κρεβάτι,κοίταξε τον άντρα της δίπλα που κοιμόνταν.

Ένα κουρασμένο,ηλικιωμένο σωμα.

Και τότε ξαφνικά συνειδητοποίησε κατι τρομακτικό.

Τι σημαίνει να προδινεις.

Από την αλλη μερα δεν έστειλε μηνύματα,δεν απάντησε σε μηνύματα.

Συναντήθηκαν.

Χώρισαν.

Έφυγε.

Επιστρέφοντας σπίτι δεν ένιωθε λύτρωση,ούτε  μετάνοια.

Αλλά ότι είχε αλλάξει.

.

.

.

GREEK POETRY -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis μεταφράζοντας Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία ζ' στίχοι 115-141 -Η εμφάνιση τού Οδυσσέα στην Ναυσικα -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία ζ' στίχοι 115-141

-Η εμφάνιση τού Οδυσσέα στην Ναυσικα

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis 

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία ζ' στίχοι 115-141

-Η εμφάνιση τού Οδυσσέα στην Ναυσικα-

μπάλα η βασιλοπούλα σε μια κοπέλα 

έρριψε τής συνοδείας της

αστόχησε όμως τη κοπέλα

και στο βαθύ τού νερού στρόβιλο τη πετάει,

αυτές τότε δυνατη έσυραν φωνη

κι ο Οδυσσέας ξυπνησε και ξαπλωμένος αυτά 

στο νου και στη ψυχή σε σκέψη είχε,

αλίμονο μου,σε τι ανθρώπων να'ρθα χώρα;

να'ναι ασεβείς κι άγριοι κι ούτε δίκαιοι

η' να'ναι φιλόξενοι και στο νου θεοφοβουμενοι;

και γύρω μου σαν κοριτσιών θηλυκή ν'αντηχει φωνή,

Νυμφων,που στων βουνών τις αποκρημνες

κατοικουν κορφες

και στις πηγές τών ποταμών και στα χλοερα λιβαδια

η' μηπως κοντά κάπου να'μαι σ'ανθρωπους 

που μιλουνε,

αλλά ας πάω ο ίδιος να εξετάσω και να δω,

έτσι λέγοντας μέσ'απ'τους θάμνους

ο ένδοξος βγήκε Οδυσσέας,

κι απ'το δάσος το πυκνό ένα κλαδί με φυλλσ σπάζει 

με το γερό του χέρι 

για να καλύψει στο σώμα του τ'αντρικά του μελη,

και σαν λιοντάρι να βγει μπροστα κίνησε 

που στα όρη τρέφεται,

και πιστη στη δύναμη του έχοντας 

μέσ'στη βροχή και στον άνεμο προχωρα

και στα ματια του μέσα φωτιά καίει,

στα βόδια καταπάνω ορμά 

η' στα πρόβατα η' στ'αγρια τα λαφια,

κι η κοιλιά του σε κοπάδια το σπρώχνει  ζώων να πεσει

και σε μαντρι κλειστό να μπει,

έτσι ο Οδυσσέας επρόκειτο στις ομορφομάλλουσες

να εμφανιστεί κοπέλες,

αν και γυμνός,γιατι η ανάγκη εκεί τον έφερε,

όταν λοιπόν σ'αυτες φοβερός φάνηκε 

απ'την αλμύρα ταλαιπωρημενος τής θάλασσας 

πανικόβλητες έτρεξαν άλλη από δω άλλη από κει

στ'ακρωτηριου τις ακτες,

και μοναχα τ'Αλκινοου η θυγατέρα έμεινε,

γιατί σ'αυτη η Αθηνά στο νου μέσα θαρρος έβαλε,

κι αφού σταματησε αντίκρυ του σταθηκε

σφαῖραν ἔπειτ' ἔῤῥιψε μετ' ἀμφίπολον βασίλεια·115

ἀμφιπόλου μὲν ἅμαρτε, βαθείῃ δ' ἔμβαλε δίνῃ.

αἱ δ' ἐπὶ μακρὸν ἄϋσαν· ὁ δ' ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς,

ἑζόμενος δ' ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν·

«ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;

ἤ ῥ' οἵ γ' ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,120

ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;

ὥς τέ με κουράων ἀμφήλυθε θῆλυς ἀϋτή,

Νυμφάων, αἳ ἔχουσ' ὀρέων αἰπεινὰ κάρηνα

καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα·

ἦ νύ που ἀνθρώπων εἰμὶ σχεδὸν αὐδηέντων.125

ἀλλ' ἄγ' ἐγὼν αὐτὸς πειρήσομαι ἠδὲ ἴδωμαι.»

ὣς εἰπὼν θάμνων ὑπεδύσετο δῖος Ὀδυσσεύς,

ἐκ πυκινῆς δ' ὕλης πτόρθον κλάσε χειρὶ παχείῃ

φύλλων, ὡς ῥύσαιτο περὶ χροῒ μήδεα φωτός.

βῆ δ' ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ἀλκὶ πεποιθώς,130

ὅς τ' εἶσ' ὑόμενος καὶ ἀήμενος, ἐν δέ οἱ ὄσσε

δαίεται· αὐτὰρ ὁ βουσὶ μετέρχεται ἢ ὀΐεσσιν

ἠὲ μετ' ἀγροτέρας ἐλάφους· κέλεται δέ ἑ γαστὴρ

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

ὣς Ὀδυσεὺς κούρῃσιν ἐϋπλοκάμοισιν ἔμελλε135

μείξεσθαι, γυμνός περ ἐών· χρειὼ γὰρ ἵκανε.

σμερδαλέος δ' αὐτῇσι φάνη κεκακωμένος ἅλμῃ,

τρέσσαν δ' ἄλλυδις ἄλλη ἐπ' ἠϊόνας προὐχούσας.

οἴη δ' Ἀλκινόου θυγάτηρ μένε· τῇ γὰρ Ἀθήνη

θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων.140

στῆ δ' ἄντα σχομένη

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - Διαλογοι -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- Διαλογοι

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογραφιση

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Διαλογοι

Εκείνη:

Φοβάμαι ότι αν μείνω,θα χάσω εκεινο που καποτε ειχα.

Εκείνος:

Εγώ φοβάμαι ότι αν φύγεις,θα χάσω αυτό που δεν είχα ποτέ.

Η γυναίκα φεύγει πρώτη.

Μετά το αυτοκίνητο τού άντρα απομακρύνεται.

Δύο κατευθύνσεις που για λίγο είχαν γίνει μία.

Και μετά ξανά δύο.

Για πάντα.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -(Μια ασπρόμαυρη ταινία) Η Διάσπαση -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-(Μια ασπρόμαυρη ταινία)

Η Διάσπαση 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Μια ασπρόμαυρη ταινία)

Η Διάσπαση 

Σκηνή 1

Μονοπλάνο 5 λεπτών

Απόλυτο σκοτάδι. Σταδιακά αποκαλύπτεται ένας τοίχος με υγρασία.

Ήχος αναπνοής.

Ένας άντρας στέκεται ακίνητος με την πλάτη στον τοίχο. 

Το φως τρεμοπαίζει.

Ο άντρας σηκώνει αργά το χέρι και αγγίζει τον τοίχο.

Φωνή off:

-Δεν είμαι εγώ εδώ.

Η κάμερα αρχίζει αργα να πλησιάζει.

Flou black

cut 

Σκηνη 2

Μονοπλάνο 5 λεπτών

Η κάμερα ακολουθεί τον άντρα από πίσω σε έναν μακρύ διάδρομο.

Ήχος:Ψίθυροι

Σκιές εμφανίζονται στους τοίχους,αλλά δεν αντιστοιχούν στο σώμα τού άντρα.

Μία σκιά τον προσπερνά.

Ο άντρας σταματά.

Η σκιά συνεχίζει.

Φωνή off

-Ποιος είναι αυτός;

Ήχος αναπνοής.

Flou black 

Cut

Σκηνη 3 

Μονοπλάνο 5 λεπτών

Η κάμερα περιστρέφεται αργά γύρω από τον άντρα. Πίσω του εμφανίζεται ένα δεύτερο σώμα σε πολλαπλές εκθεσεις.

Ήχος αναπνοής 

Φωνή off

-Εγώ δεν θυμάμαι.

Η κάμερα πλησιάζει αργά πολύ κοντά.

Flou black 

Cut

Σκηνή 4 

Μονοπλάνο 5 λεπτών

Στο πάτωμα,στο κέντρο του,ξαπλωμένο ένα σώμα. 

Η κάμερα κινείται ελικτικα αργά.

Ήχος καρδιακού παλμου

Ο άντρας κοίτα την κάμερα.

Φωνή off.

-Δεν υπάρχω 

Η κάμερα απομακρύνεται αργά σε ελικτικη κινηση.

Το φως χαμηλώνει.

Σκοταδι.

Cut

Σκηνη 5 

Μονοπλάνο 5 λεπτών

Γκρο πλάνο στο πρόσωπο τού άντρα.

Υψηλό κοντραστ.

Σταδιακά το πρόσωπο χάνει τα χαρακτηριστικά του με την διαφοροποιηση τού φωτισμού.

Ήχος αναπνοής.

Φωνή off.

-Μετά την απουσία.

Σιωπή.

Flou black 

Cut

Σκηνή 6

Μονοπλανο 5 λεπτων

Σκοτάδι 

Ήχος αναπνοής.

Σταδιακός φωτισμός.

Τα μάτια τού άντρα κλειστά.

Σιωπή.

Σταδιακά σκοτάδι.

Ήχος αναπνοής.

Σταδιακός φωτισμός.

Τα μάτια τού άντρα ανοικτά.

Σιωπή.

Σταδιακά σκοτάδι.

Ήχος αναπνοής.

Σταδιακός φωτισμός.

Τα μάτια τού άντρα κλειστα.

Σιωπή.

Σταδιακά σκοτάδι.

Τελος

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis μεταφράζοντας Λουκιανός Λούκιος ἢ Ὄνος -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας 

Λουκιανός 

Λούκιος ἢ Ὄνος

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας 

Λουκιανός 

Λούκιος ἢ Ὄνος

Κάποτε πήγαινα στη Θεσσαλια και είχα κάποια 

κληρονομική πατρική υπόθεση εκεί με έναν ντόπιο άνθρωπο,ένα άλογο μετεφερε εμενα  και τις  αποσκευές,και ενας υπηρέτης ακολουθούσε,

προχωρούσα λοιπόν στο δρόμο που ήταν μπροστά μου και τυχαία συνάντησα κι άλλους που πήγαιναν στην Υπάτη πόλη τής Θεσσαλίας,από κει όντας,και ψωμί κι αλάτι μοιραζομασταν

κι έτσι εκείνο τον κουραστικό δρόμο αφου διανυσαμε όταν κοντά πια στην πόλη ημασταν ρώτησα τούς Θεσσαλούς αν γνωρίζουν έναν αντρα που κατοικεί στην Υπάτη με τ'ονομα Ιππαρχος,σ'αυτον έφερνα επιστολές απ'την πατρίδα μου,ώστε να μείνω σ'αυτον,

αυτοί λοιπον έλεγαν ότι τουτον τον Ίππαρχο τον ήξεραν και σε ποιο μέρος τής πόλης κατοικεί και ότι χρήμα αρκετό εχει,και ότι μια υπηρέτρια συντηρεί και την σύζυγό του μοναχα,

γιατί υπέρβολικα παρά πολύ φιλάργυρος είναι,

κι όταν είχαμε φτάσει στη πόλη,κάποιος κήπος ήταν και μέσα ένα καπως υποφερτό σπιτακι,όπου εκεί ο Ιππαρχος κατοικούσε,εκείνοι λοιπόν αφού με χαιρέτησαν εφυγαν,κι πλησιαζοντας χτυπώ τη πορτα,και μόλις και με καθυστέρηση με άκουσε λοιπον μια γυναικα και ύστερα βγήκε,κι εγώ τη ρώτησα αν μέσα είναι ο Ιππαρχος,

-μέσα,είπε,κι εσύ ποιος είσαι και τι θέλεις και ρωτάς;

-γράμματα ήρθα φερνοντας σ'αυτον από τον Δεκριανο τον πατρινό σοφιστη

.

.

εμείς αφού μπανιαριστηκαμε  βγήκαμε,ο Ιππαρχος πολύ φιλικά μάς προσκάλεσε να κάτσουμε στο τραπέζι του,το δείπνο δεν ήταν καθόλου φτωχό και το κρασί γλυκό και παλιό,κι αφού φάγαμε ακολούθησε πιοτό και συζήτηση όπως συνειθιζεται σε δείπνα φιλοξενίας,κι έτσι περνώντας τη βραδιά πίνοντας κοιμηθήκαμε,

Την επόμενη μέρα ο Ιππαρχος με ρώτησε ποιο τώρα δρόμο θα πάρω και αν θα μείνω μαζί του όλες τις μέρες. 

-Φεύγω,τού είπα,για τη Λάρισσα,αλλά μού φαίνεται πως θα μείνω εκεί τρεις -πέντε μέρες.

Αυτό όμως ήταν πρόφαση, γιατί ήθελα πολύ,αν εκεί εμενα,να βρω κάποια γυναίκα να ξέρει μάγια,και να δω κάνα παράξενο,όπως άνθρωπο να πετά,η' πέτρα να γίνεται,

και μ'αυτο τον ποθο να δω

τριγύριζα στη πόλη,μην ξέροντας από πού το ψάξιμο ν'αρχίσω,

κι ενώ έτσι βόλτες έκανα να και βλέπω μια γυναίκα νέα ακόμη να περνά,καλοστεκουμενη,

όσο μπορούσα εκει στο δρόμο να καταλάβω,φορούσε λουλουδενια ρούχα και είχε πολλούς συνοδούς και χρυσά στολίδια πολλα,

όταν λοιπόν την πλησίασα η γυναίκα με χαιρετά,εγω 

ανταποδίδω παρομοιως και μου λέει.

-Εγω η Αβροία είμαι,αν από κάποια φιλενάδα τής μάνας σου μ'εχεις ακουστα,και σένα που εκείνη γέννησε σ'αγαπώ σαν η ίδια εγώ να σε γέννησα,γιατί λοιπόν δεν έρχεσαι να μεινεις στο σπίτι μου,αγόρι μου;

Ω σας ευχαριστω,είπα,σας  είμαι υπόχρεος,και καθόλου δεν θα ντραπω ένα γνωστο μου να ρίξω και να φύγω απ'το σπίτι του,αλλά,Κυρία μου,όπως καλά το βλέπω μαζί σου

θα'ρθω να μείνω,

-τώρα πού μένεις;είπε.

-Στον Ίππαρχο;

-Στον φιλάργυρο,ειπε,

-Ω καθόλου μην το λες αυτό,μάνα μου,γιατί και εξαιρετικός και πολύ ανοιχτοχερης σε μένα ήταν,που κάποιος θα τον κατηγορήσει για τρυφηλη ζωη,

κι εκείνη χαμογελώντας απ'το χερι πιάνοντας μέ πάει παραπέρα και μού λέει.

-Φυλαξου,είπε,απ'τη γυναίκα τού Ιππάρχου με κάθε τρόπο,γιατί τρανή μάγισσα είναι κι όλους τούς νεαρούς τούς βάζει στο μάτι,κι αν κάποιος δεν υπακούσει σ'αυτη,αυτόν με την τέχνη της τον τιμωρεί,και πολλούς μεταμόρφωσε σε ζώα,άλλους ολοκληρωτικά τούς κατέστρεψε,κι εσένα όπως νέος είσαι,αγόρι μου,κι όμορφος,και στις γυναίκες αρέσεις,και μάλιστα ξένος,εύκολο πράγμα είναι να σ'εκμεταλλευτεί.

1 Ἀπήιειν ποτὲ ἐς Θετταλίαν· ἦν δέ μοι πατρικόν τι συμβόλαιον ἐκεῖ πρὸς ἄνθρωπον ἐπιχώριον· ἵππος δέ με κατῆγε καὶ τὰ σκεύη καὶ θεράπων ἠκολούθει εἷς. ἐπορευόμην οὖν τὴν προκειμένην ὁδόν· καί πως ἔτυχον καὶ ἄλλοι ἀπιόντες ἐς Ὕπατα πόλιν τῆς Θετταλίας, ἐκεῖθεν ὄντες· καὶ ἁλῶν ἐκοινωνοῦμεν,[1] καὶ οὕτως ἐκείνην τὴν ἀργαλέαν ὁδὸν ἀνύσαντες πλησίον ἤδη τῆς πόλεως ἦμεν, κἀγὼ ἠρόμην τοὺς Θετταλοὺς εἴπερ ἐπίστανται ἄνδρα οἰκοῦντα ἐς τὰ Ὕπατα, Ἵππαρχον τοὔνομα. γράμματα δὲ αὐτῶι ἐκόμιζον οἴκοθεν, ὥστε οἰκῆσαι παρ᾽ αὐτῶι. οἱ δὲ εἰδέναι τὸν Ἵππαρχον τοῦτον ἔλεγον καὶ ὅπηι τῆς πόλεως οἰκεῖ καὶ ὅτι ἀργύριον ἱκανὸν ἔχει καὶ ὅτι μίαν θεράπαιναν τρέφει καὶ τὴν αὑτοῦ γαμετὴν μόνας· ἔστι γὰρ φιλαργυρώτατος δεινῶς. ἐπεὶ δὲ πλησίον τῆς πόλεως ἐγεγόνειμεν, κῆπός τις ἦν καὶ ἔνδον οἰκίδιον ἀνεκτόν, ἔνθα ὁ Ἵππαρχος ὤικει.

2 Οἱ μὲν οὖν ἀσπασάμενοί με ὤιχοντο, ἐγὼ δὲ κόπτω προσελθὼν τὴν θύραν, καὶ μόλις μὲν καὶ βραδέως, ὑπήκουσε δ᾽ οὖν γυνή, εἶτα καὶ προῆλθεν. ἐγὼ μὲν ἠρόμην εἰ ἔνδον εἴη· Ἵππαρχος· Ἔνδον, ἔφη· σὺ δὲ τίς ἢ τί βουλόμενος πυνθάνηι;

Γράμματα ἥκω κομίζων αὐτῶι παρὰ Δεκριανοῦ

Πατρέως σοφιστού.

.

.

 ἡμεῖς δὲ λουσάμενοι ἀναστρέψαντες εἴσω εὐθὺς παρήλθομεν, καὶ ὁ Ἵππαρχός με δεξιωσάμενος ἐκέλευε συνανακλίνεσθαι μετ᾽ αὐτοῦ. τὸ δὲ δεῖπνον οὐ σφόδρα λιτόν· ὁ δὲ οἶνος ἡδὺς καὶ παλαιὸς ἦν. ἐπεὶ δὲ ἐδεδειπνήκειμεν, πότος ἦν καὶ λόγος οἷος ἐπὶ δείπνου ξένου, καὶ οὕτω τὴν ἑσπέραν ἐκείνην πότωι δόντες ἐκοιμήθημεν.

 Τῆι δ᾽ ὑστεραίαι ὁ Ἵππαρχος ἤρετό με, τίς μὲν ἔσται ἡ νῦν μοι ὁδὸς καὶ εἰ πάσαις ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ προσμενῶ. Ἄπειμι μέν, ἔφην, εἰς Λάρισσαν, ἔοικα δὲ ἐνταῦθα διατρίψειν τριῶν ἢ πέντε ἡμερῶν.

4 ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἦν σκῆψις. ἐπεθύμουν δὲ σφόδρα μείνας ἐνταῦθα ἐξευρεῖν τινα τῶν μαγεύειν ἐπισταμένων γυναικῶν καὶ θεάσασθαί τι παράδοξον, ἢ πετόμενον ἄνθρωπον ἢ λιθούμενον. 

καὶ τῶι ἔρωτι τῆς θέας ταύτης δοὺς ἐμαυτὸν περιήιειν τὴν πόλιν, ἀπορῶν μὲν τῆς ἀρχῆς τοῦ ζητήματος, ὅμως δὲ περιήιειν· 

κἀν τούτωι γυναῖκα ὁρῶ προσιοῦσαν ἔτι νέαν, εὐπορουμένην, ὅσον ἦν ἐκ τῆς ὁδοῦ συμβαλεῖν· ἱμάτια γὰρ ἀνθινὰ καὶ παῖδες συχνοὶ καὶ χρυσίον περιττόν. ὡς δὲ πλησιαίτερον γίνομαι, προσαγορεύει με ἡ γυνή, καὶ ἀμείβομαι αὐτῆι ὁμοίως,

 καὶ φησίν, Ἐγὼ Ἄβροιά εἰμι, εἴ τινα τῆς σῆς μητρὸς φίλην ἀκούεις, καὶ ὑμᾶς δὲ τοὺς ἐξ ἐκείνης γενομένους φιλῶ ὥσπερ οὓς ἔτεκον αὐτή· τί οὖν οὐχὶ παρ᾽ ἐμοὶ καταλύεις, ὦ τέκνον

Ἀλλὰ σοὶ μέν, ἔφην, πολλὴ χάρις, αἰδοῦμαι δὲ οὐδὲν ἀνδρὶ φίλωι ἐγκαλῶν ἔπειτα φεύγων τὴν ἐκείνου οἰκίαν· ἀλλὰ τῆι γνώμηι, ὦ φιλτάτη, κατάγομαι παρὰ σοί.

 Μηδαμῶς, εἶπον, ὦ μῆτερ, τοῦτο εἴπηις. λαμπρὸς γὰρ καὶ πολυτελὴς γέγονεν εἰς ἐμέ, ὥστε καὶ ἐγκαλέσαι ἄν τις τῆι τρυφῆι.

 ἡ δὲ μειδιάσασα καί με τῆς χειρὸς λαβομένη ἄγει ἀπωτέρω καὶ λέγει πρὸς ἐμέ, Φυλάττου μοι, ἔφη, τὴν Ἱππάρχου γυναῖκα πάσηι μηχανῆι· 

μάγος γάρ ἐστι δεινὴ καὶ μάχλος καὶ πᾶσι τοῖς νέοις ἐπιβάλλει τὸν ὀφθαλμόν· καὶ εἰ μή τις ὑπαχούσηι αὐτῆι, τοῦτον τῆι τέχνηι ἀμύνεται, καὶ πολλοὺς μετεμόρφωσεν εἰς ζῶια, τοὺς δὲ τέλεον ἀπώλεσε· σὺ δὲ καὶ νέος εἶ, τέκνον, καὶ καλός, ὥστε εὐθὺς ἀρέσαι γυναικί, καὶ ξένος, πρᾶγμα εὐκαταφρόνητον.

.

.

.

GREEK POETRY -Σημερα είναι τ'Αη- Γιωργιού το Πανηγύρι -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-Σημερα είναι τ'Αη- Γιωργιού το Πανηγύρι

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis 

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n couvelis

Σημερα είναι τ'Αη- Γιωργιού το Πανηγύρι

στ'Απριλιού όπου η γης ανθίζει

και καθαρωτατη ώρα λαμπρή ανοιγει

ήρθε καβαλάρης αδελφός μας 

και τον δρακο ως περα ετρυπησε

την όμορφη λυτρωνοντας τη κορη

και ποτίζοντας τα χωματα το νερό

εκυλησε

εκείνη τη μερα παλαιόν ήτο έθος

και αρχαία συνηθεια

εορταζοντας

τ'αλογα να ευλογούν και να βγαζουν στο λιβάδι,

ελεύθερα να τρέχουν δείχνοντας

δύναμη και χάρη

και νέοι καβαλάρηδες πανω σ' αυτά

όμοιοι τ'αγίου

κι ολος λαός εσταυροκοπιονταν,

Κάνε Κύριε να μην ερθει στο σπιτι μας

ο δρακος

κακό να μην έχουμε.

κι ένας τότε ετραγουδησε

τού καβαλάρη το τραγούδι:

απ'τις άκρες τών ακρών

σαν άνεμος καβαλάρης έρχεται 

ο Γιώργης με υψωμένο  το σπαθί 

άγριο δεν φοβείται δράκοντα

μήτε φωτιά που λιώνει σιδερα

ατρόμητος χυμά και παίρνει την καρδιά του

σείεται η γης το θεριο ως ξεψυχά

στα τάρταρα τα σκοτεινά γκρεμιεται

κι η κόρη η λευκή που τη μοιρα της θρηνει

ροδισε εις το μαγουλακι

και τα νερα ελύθηκαν τα και κύλησαν 

τη ξερή διψασμένη γης ποτίζοντας

ανοίγοντας τού πάνω κόσμου 

όλες τις χαρές 

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis μεταφράζοντας Adam Smith An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια τού Πλούτου τών Εθνών -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

Adam Smith

An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations

Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια τού Πλούτου τών Εθνών

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

Adam Smith

An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations

Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια τού Πλούτου τών Εθνών

Όταν ο καταμερισμός τής εργασίας έχει πλέον πλήρως εδραιωθει,

δεν είναι παρά ένα μικρό μέρος τών αναγκών ενός ανθρώπου το οποίο το προϊόν τής δικής του εργασίας μπορεί να καλύψει.

Καλύπτει το πολύ μεγαλύτερο μέρος από αυτές ανταλλάσσοντας εκείνο το πλεονάζον μέρος τού προϊόντος τής δικής του εργασίας,το οποίο υπερβαίνει την δική του κατανάλωση,με αντίστοιχα μέρη τού προϊόντος τής εργασίας τών άλλων ανθρώπων,όσα έχει αναγκη.

Κάθε άνθρωπος έτσι ζει μέσω τής ανταλλαγής,η' γίνεται,κατά κάποιο βαθμό,ένας έμπορος,και η κοινωνία η ίδια καταλήγει να γίνεται αυτό που ορθά ονομάζεται μία εμπορική κοινωνία.

Αλλά όταν ο καταμερισμός τής εργασίας για πρώτη φορά αρχισε να λαμβάνει χώρα,

αυτή η δύναμη τής ανταλλαγής πρέπει συχνά να ήταν πάρα πολύ παρεμποδισμενη και σε δυσχερή κατάσταση στη λειτουργία της.

Ένας άνθρωπος,ας υποθέσουμε,έχει περισσότερο από ένα ορισμένο αγαθό από όσο ο ίδιος έχει αναγκη γι'αυτό,ενώ ένας άλλος έχει λιγότερο.

Ο πρώτος,συνεπώς,θα ήταν πρόθυμος να το διαθέσει,και ο δεύτερος να αγοράσει ένα μέρος αυτού τού πλεονάσματος.

Άλλα αν αυτός ο δεύτερος τυχαίνει να μην έχει τίποτα από όσα ο πρώτος βρίσκεται σε ανάγκη,καμιά ανταλλαγή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μεταξύ τους.

Ο κρεοπώλης έχει περισσότερο κρέας στο κατάστημα του από όσο αυτός ο ίδιος μπορεί να καταναλώσει,και ο ζυθοποιός και ο αρτοποιός θα ηταν ο καθένας τους πρόθυμος να αγοράσει ένα μέρος του.

Αλλά αυτοί δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν για ανταλλαγή,εκτός από τα διαφορετικά προϊόντα τών αντίστοιχων επιχειρήσεων τους,

και ο κρεοπώλης είναι ήδη εφοδιασμένος με όλο το ψωμί και τη μπύρα που έχει άμεση ανάγκη.

Καμιά ανταλλαγή,σ'αυτη τη περίπτωση,δεν μπορεί να γίνει μεταξύ τους.

Αυτός δεν μπορεί να είναι ο έμπορος τους,ούτε αυτοί οι πελάτες του,

και έτσι είναι όλοι τους αμοιβαια λιγότερο χρήσιμοι ο ένας στον άλλον.

Προκειμένου να αποφυγει τη δυσχέρεια τέτοιων καταστάσεων,κάθε συνετός άνθρωπος σε κάθε περίοδο τής κοινωνίας,μετά την πρώτη εγκαθίδρυση τού καταμερισμου τής εργασίας,πρέπει φυσικά να έχει επιδιώξει να  διευθετήσει τις υποθέσεις του με τέτοιο τροπο,ώστε να έχει πάντοτε στη κατοχή του,εκτός από το προϊόν για τον ίδιον τής δικής του παραγωγικής δραστηριοτητας,μια ορισμένη ποσότητα καποιου αγαθού,ή άλλου,

τέτοιου που να φαντάζεται ότι λίγοι άνθρωποι θα ήταν πιθανόν να αρνηθούν για ανταλλαγή με προϊόν τής επιχείρησης τους.

Πολλά διαφορετικά αγαθά,είναι πιθανό,το ένα μετά το άλλο και να επινοήθηκαν και να χρησιμοποιήθηκαν γι'αυτό το σκοπό.

Στις πρωτόγονες εποχές τής κοινωνίας,τα βοοειδή λεγεται οτι έχουν υπάρξει το κοινό εργαλειο τού εμπορίου,

και,αν και πρέπει να ήταν ένα πάρα πολύ δύσχρηστο πρακτικα μεσο,όμως,στους παλιούς χρόνους,βρίσκουμε πράγματα που συχνά ήταν αξιολογημενα σύμφωνα με τον αριθμό τών βοοειδών που είχαν δωθεί σε ανταλλαγή γι'αυτα.

Η πανοπλία τού Διομήδη,λέει ο Όμηρος,κόστισε μόνο εννιά βόδια,ενώ εκείνη τού Γλαύκου κόστισε εκατό βόδια.

Το αλάτι λέγεται οτι είναι το κοινό μέσο τού εμπορίου και τών ανταλλαγών στην Άβυσσινια,

ενα είδος κοχυλιών σε κάποια μέρη τών Ινδικών ακτών,

αποξηραμένος μπακαλιάρος στη Νέα Γη,

καπνός στη Βιρτζίνια,

ζαχαρι σε κάποιες από τις δικές μας αποικίες τής Δυτικης Ινδίας,

τομαρια η' επεξεργασμένα δέρματα σε κάποιες άλλες χώρες,

και υπάρχει ώς τα σήμερα ενα χωριό στη Σκωτία,όπου δεν είναι ασυνήθιστο,όπως μού λένε,για ένα εργάτη να μεταφέρει καρφιά αντί για  χρήματα στο αρτοποιείο η' στο στο καπηλειο που σερβίρει μπίρα.

Σ' όλες τις χώρες,εντούτοις,οι άνθρωποι φαινεται τελικά να έχουν ωθηθει απο ακατανίκητους λόγους το προτιμησουν,γι'αυτη τη χρηση,τα μέταλλα πάνω από κάθε άλλο αγαθό.

Τα μέταλλα μπορούν όχι μόνο να διατηρηθούν με τόση λίγη απώλεια όσο  οποιοδήποτε άλλο αγαθο,

αφού ελάχιστα πράγματα είναι λιγότερο φθαρτά από αυτα,αλλά μπορούν επίσης,χωρίς καμιά απώλεια,να είναι διαιρεμένα σε οποιοδήποτε αριθμό μερών,καθώς με την τήξη αυτών τών μερών μπορεί εύκολα να επανενωθούν ξανά,μια ιδιότητα που κανένα άλλο εξίσου ανθεκτικό αγαθό δεν κατέχει,και η οποία,περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα,τα καθιστά κατάλληλα να είναι τα μέσα τού εμπορίου και τής κυκλοφοριας τών αγαθών.

Ο άνθρωπος που θα ήθελε να αγοράσει αλάτι,για παράδειγμα,και τίποτα άλλο δεν είχε παρά βοοειδη να δώσει σε ανταλλαγή γι'αυτο,θα πρέπει να ήταν υποχρεωμένος γνα αγοράσει αλάτι στην αξία ενός ολόκληρου βοδιού,η' ενός ολόκληρου προβάτου,κάθε φορα.

Αυτός μπορούσε σπάνια να αγοράσει λιγότερο από αυτό,γιατί ότι θα έδινε γι'αυτό σπάνια μπορούσε να είναι διαιρεμένο χωρίς απωλεια,κι αν σκέφτονταν να αγοράσει περισσότερο,επρεπε,για τους ίδιους λόγους,να είναι υποχρεωμένος να αγοράσει διπλη η' τριπλή ποσότητα,την αξία, συγκεκριμένα,δύο η' τριών βοδιών,η' δύο η' τριών προβάτων.

Αν,αντίθετα,αντί για πρόβατα η' βόδια,είχε μέταλλα να δώσει σε ανταλλαγή γι'αυτο,μπορούσε εύκολα αναλογία να προσαρμόσει τη ποσότητα τού μετάλλου στην ακριβή ποσότητα τού αγαθού για το οποίο είχε την άμεση ανάγκη.

CHAPTER IV.

OF THE ORIGIN AND USE OF MONEY.

When the division of labour has been once thoroughly established, it is but a very small part of a man’s wants which the produce of his own labour can supply. He supplies the far greater part of them by exchanging that surplus part of the produce of his own labour, which is over and above his own consumption, for such parts of the produce of other men’s labour as he has occasion for. Every man thus lives by exchanging, or becomes, in some measure, a merchant, and the society itself grows to be what is properly a commercial society.

But when the division of labour first began to take place, this power of exchanging must frequently have been very much clogged and embarrassed in its operations. One man, we shall suppose, has more of a certain commodity than he himself has occasion for, while another has less. The former, consequently, would be glad to dispose of; and the latter to purchase, a part of this superfluity. But if this latter should chance to have nothing that the former stands in need of, no exchange can be made between them. The butcher has more meat in his shop than he himself can consume, and the brewer and the baker would each of them be willing to purchase a part of it. But they have nothing to offer in exchange, except the different productions of their respective trades, and the butcher is already provided with all the bread and beer which he has immediate occasion for. No exchange can, in this case, be made between them. He cannot be their merchant, nor they his customers; and they are all of them thus mutually less serviceable to one another. In order to avoid the inconveniency of such situations, every prudent man in every period of society, after the first establishment of the division of labour, must naturally have endeavoured to manage his affairs in such a manner, as to have at all times by him, besides the peculiar produce of his own industry, a certain quantity of some one commodity or other, such as he imagined few people would be likely to refuse in exchange for the produce of their industry. Many different commodities, it is probable, were successively both thought of and employed for this purpose. In the rude ages of society, cattle are said to have been the common instrument of commerce; and, though they must have been a most inconvenient one, yet, in old times, we find things were frequently valued according to the number of cattle which had been given in exchange for them. The armour of Diomede, says Homer, cost only nine oxen; but that of Glaucus cost a hundred oxen. Salt is said to be the common instrument of commerce and exchanges in Abyssinia; a species of shells in some parts of the coast of India; dried cod at Newfoundland; tobacco in Virginia; sugar in some of our West India colonies; hides or dressed leather in some other countries; and there is at this day a village in Scotland, where it is not uncommon, I am told, for a workman to carry nails instead of money to the baker’s shop or the ale-house.

In all countries, however, men seem at last to have been determined by irresistible reasons to give the preference, for this employment, to metals above every other commodity. Metals can not only be kept with as little loss as any other commodity, scarce any thing being less perishable than they are, but they can likewise, without any loss, be divided into any number of parts, as by fusion those parts can easily be re-united again; a quality which no other equally durable commodities possess, and which, more than any other quality, renders them fit to be the instruments of commerce and circulation. The man who wanted to buy salt, for example, and had nothing but cattle to give in exchange for it, must have been obliged to buy salt to the value of a whole ox, or a whole sheep, at a time. He could seldom buy less than this, because what he was to give for it could seldom be divided without loss; and if he had a mind to buy more, he must, for the same reasons, have been obliged to buy double or triple the quantity, the value, to wit, of two or three oxen, or of two or three sheep. If, on the contrary, instead of sheep or oxen, he had metals to give in exchange for it, he could easily proportion the quantity of the metal to the precise quantity of the commodity which he had immediate occasion for.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ --Η επιστροφη (ενα σεναριο) -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

--Η επιστροφη

(ενα σεναριο)

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η επιστροφη

(ενα σεναριο)

φυσούσε δυνατα,μπήκε στο σπιτι,άνοιξε το ραδιόφωνο,ειδήσεις για τον πολεμο,

τότε ξεχώρισε τον άντρα μέσα στο χαμηλό φως,

-το τέλος τού κόσμου,συνέχεια αναβάλλεται,τον άκουσε να λέει,

σηκώθηκε και πήγε στο άλλο δωμάτιο,

η μητέρα του σε μια λεκάνη έλουζε τα μαλλιά της,

εκείνη σήκωσε το κεφάλι και τον κοίταξε,

πήγε στο παράθυρο,έξω ένα  παιδί έτρεχε σε ένα χωράφι,ο άνεμος λύγιζε τα στάχυα,

μια γυναίκα στέκονταν ακίνητη στην άκρη τού δρομου,

άκουσε το τηλέφωνο να χτυπά στο διπλανό δωμάτιο,μια φωνή τον πληροφόρησε ότι η φωτιά θα καταστρεψει τα πάντα, βγήκε έξω,ο ουρανός ηταν σκοτεινός,είδε το σπίτι να καίγεται,

στο βάθος η θάλασσα ακινητη,μια γυναίκα έρχονταν προς το μέρος του,στάθηκε 

μπροστά του,έμοιαζε με τη μάνα του,αλλα δεν ήταν,

-αν πιστέψεις,όλα μπορούν να 

αλλάξουν,

τού είπε και προχώρησε και μπήκε στο σπίτι,

εκείνος γύρισε σπίτι,πάνω στο τραπέζι είδε μια φωτογραφία τής μητέρας του,

και ένα ποτήρι με νερο που έτρεμε ελαφρά,

ο άντρας στο δωμάτιο  τού ειπε:

-ολα επιστρέφουν,αλλάζουν μόνο μορφή,

άκουσε μια παιδική φωνή:

-μαμα,

πήγε προς τα κει,

το νερό έσταζε από τα μαλλιά τής γυναίκας,

η γυναίκα έβαλε το δάκτυλο της στο νερό τής λεκάνης,το ανακινησε κυκλικά,δημιούργησε ένα στρόβιλο και χαθηκε το είδωλο της,

έξω άκουγε τη φωτιά που ετριζε

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Πότε πραγματικά χαμογέλασε η Marilyn? -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Πότε πραγματικά χαμογέλασε η Marilyn?

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Πότε πραγματικά χαμογέλασε η Marilyn?

Η Marilyn Monroe χαμογελούσε συχνά,μέσα στο φώς τών προβολεων.

Όταν ήταν η μικρή Νόρμα Τζιν όταν τής φερνονταν τρυφερά το χαμόγελο της ήταν χωρίς υπολογισμό,αβίαστο,σαν την ανάσα της.

 

Αργότερα,στον κόσμο τού Χόλιγουντ,το χαμόγελο της έγινε εργαλείο.

Μια σκηνοθεσία χαμόγελου:να διαρκεί λίγο παραπάνω,να στρέφεται στο φως,να υπόσχεται χωρίς να αποκαλυπτει.

Οι φωτογράφοι το λάτρευαν,το κοινό  γοητευονταν.

Αλλά εκείνη ήξερε πόσο ξένο ήταν.

Σε ιδιωτικές φωτογραφίσεις,

σε σπάνιες καταγραφές πίσω από τα γυρίσματα χαμογελούσε,και το πρόσωπο της χαλαρωνε. 

Για ένα κλάσμα τού δευτερολέπτου δεν ήταν σύμβολο,star,ήταν απλά μια γυναίκα που χαμογελουσε.

Αυτό το χαμόγελο τής Marilyn δεν έγινε ποτέ αφίσα,εξωφυλλο

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -η απόλυση από τον καταδεσμο τού αβασκασμου(τού ματιασματος) -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-η απόλυση από τον  καταδεσμο τού αβασκασμου(τού ματιασματος)

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

η απόλυση από τον  καταδεσμο τού αβασκασμου(τού ματιασματος)

Λέγονται τρεις φορές από τη ξεματιαστρα αυτά τα λόγια

με την ταυτόχρονη κίνηση τρεις φορές τού χεριού προς τα πισω:

στα όρη στα γκρεμνα 

στ'αδιαβατα βουνά

στ'αγρια θεριά

μακρυά να διωχτει 

να τσακιστει

μην βρει οδό να ρθει

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Αποσπασματα μιάς γυναίκας -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Αποσπασματα μιάς γυναίκας

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Αποσπασματα μιάς γυναίκας 

ήταν ένα απόγευμα, άφησα τα πιάτα άπλυτα και κάθισα στο πάτωμα 

τής κουζίνας.

 -Τι κάνεις εκεί;

τον άκουσα να λέει.

Ήταν στην πορτα.

Ήξερα φαινομουν αστεία,ίσως υπερβολική.

-τι έχεις;

Σηκώθηκα.Χαμογελασα.

-τιποτα.

Έλεγα ψέματα 

Τη νύχτα,όταν κοιμόνταν,

εγώ αγρυπνουσα,τον κοιτούσα.Το σώμα του ήσυχο,βαρύ.Άπλωνα το χέρι μου 

και ακουμπούσα την πλάτη του.

Θυμάμαι,μικρό παιδί ήμουνα,τη μητέρα μου να με μαθαίνει τρόπους.

-Πρέπει να είσαι φρόνιμη,σοβαρή.

-Τι σημαίνει αυτό;τη ρώτησα.

-Να μην μιλάς και να μην  γελάς όταν δεν πρέπει.

Εκείνο το βράδυ,είχαμε καλεσμένους.

Εφτιαξα φαγητό,εστρωσα τραπέζι,εβαλα κρασί.

Μιλούσαν όλοι μαζί,γελούσαν.

Και ξαφνικά άρχισα να φοβαμαι.

Ενιωσα το δωμάτιο να μικραίνει,οι τέσσερις τοίχοι να πλησιάζουν.

-Εισαι καλά;θέλεις βοήθεια;

άκουσα μια φωνη.

Βρέθηκα σε ένα λευκό,πολύ λευκό δωμάτιο.

-θα ξεκουραστείς εδώ μερικές μέρες,όλα θα πάνε καλά,μην ανησυχείς, 

μού είπε ο γιατρος.

Την τελευταία νύχτα πριν φύγω,καθίσαμε στο σαλόνι.

Δεν μιλούσε κανεις.

Η τηλεόραση έπαιζε χωρίς ήχο.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η μαρτυρια -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η μαρτυρια

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η μαρτυρια

Νύχτα,ακόμα δεν είχε ξημερώσει.

Εσπασαν την πόρτα,τρεις άντρες ογκώδεις με πολιτικά,

Τους περίμενε,ήταν ντυμένος,μέρες τούς περίμενε..

-ελα,ακολουθησε μας,ακούστηκε η φωνή προστακτική.

Αυτός την άκουσε στομφωδη,γελοία.

Στα έγγραφα τής σύλληψης τον κατέγραψαν με άλλο όνομα,χωρίς φωτογραφία.

Και οι συνεχείς ανακρίσεις,οι βασανισμοί.

-ξερασε,ποιοι είναι οι άλλοι;

Σιωπή.

-ρε,δεν είσαι ήρωας,προδότης είσαι.

Σιωπή.

Το σταθερό του βλέμμα τούς εξόργιζε.

-παρτε τον,ούρλιαξαν,τυφλωστε τον.

Σαράντα μέρες μετά,τον μετέφεραν στο νοσοκομείο,ένα τσακισμένο σώμα.

Φοβήθηκαν μην πεθάνει στα χέρια τους.

Καταχωρηθηκε ψεύτικα ως:απόπειρα αυτοκτονίας.Ορμησε στο παράθυρο το 

έσπασε και έπεσε στον ακάλυπτο χώρο από τον τρίτο όροφο.

Το πρόσωπό του ήταν πρησμένο.παραμορφωμενο,δυσκολα ανεπνεε.

Η γυναίκα του μετά τη σύλληψη τον έψαχνε παντου.

Κατάφερε να τον εντοπίσει.

Ενας άγνωστος άντρας.

Όταν μπήκε στο δωμάτιο,πάγωσε.Δεν τον αναγνώρισε.

Κάθησε δίπλα του.Ωρες.

Κοιτούσε το πρόσωπο του.

Κάποια στιγμή εκείνος άνοιξε τα μάτια.Ειδε τα μάτια του.

-εσυ είσαι,είπε,

-μην κλαις,ισα που άκουστηκε η φωνή του,

Άκουγε τούς γιατρούς:

-μιλησε;

-οχι

-κινειται;

-ελαχιστα;

-θυμαται;

-δεν ξέρουμε;

-κυριως μας ενδιαφέρει να μην θυμάται

-τι τού έκαναν;

-ο,τι χρειάστηκε για να μη μιλήσει ποτέ.

-και γιατί τον κρατάμε ζωντανό;

Πέρασαν χρόνια και το καθεστώς έπεσε.

Έγιναν δικες.

Δεν πήγε ποτέ να καταθέσει οτιδήποτε.

Έμεινε ακίνητος,παράλυτος.

Αυτή η παρουσία ήταν πιο βαριά από κάθε μαρτυρία.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -μεταφράζοντας Jorge Luis Borges Historia de los dos que sonaron (Historia universal de la infamia) (Del Libro de las 1001 Noches,noche 351) -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-μεταφράζοντας

Jorge Luis Borges 

Historia de los dos que sonaron

(Historia universal de la infamia)

(Del Libro de las 1001 Noches,noche 351)

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

J.L.Borges-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

Jorge Luis Borges 

Historia de los dos que sonaron

(Historia universal de la infamia)

(Del Libro de las 1001 Noches,noche 351)

Διηγούνται άνθρωποι αξιόπιστοι ότι υπήρξε στο Κάιρο ένας άνθρωπος που  στη κατοχή του είχε  μεγάλο πλούτο,αλλά τόσο μεγαλοψυχος και γενναιόδωρος που όλα τα έχασε εκτός από το σπιτι τού πατέρα του και ότι εξαναγκάστηκε να δουλεύει για να κερδίσει το ψωμί του.

Δούλεψε τόσο πολύ που ο ύπνος τον κατεβαλε μια νύχτα κάτω από μια συκιά στον κήπο του και είδε στ'ονειρο έναν άνθρωπο 

μουσκεμενο που απ'το στόμα του έβγαλε ένα χρυσό νόμισμα και τού είπε:

-Η τύχη σου είναι στη Περια,στο Ισφαχάν,πήγαινε να την 

ψάξεις.

Το επόμενο ξημέρωμα ξύπνησε και ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι και αντιμετώπισε τούς κινδύνους τής ερήμου,τών καραβιών, τών πειρατών,τών ποταμών,τών θηριων και τών ανθρωπων.

Έφτασε επιτέλους στο Ισφαχάν,αλλά μέσα στον περιτειχισμενο χώρο αυτής τής πόλης τον έπιασε η νύχτα και ξάπλωσε να κοιμηθεί στην αυλή ενός τζαμιού.

Υπήρχε,δίπλα στο τζάμι,ένα σπίτι και με εντολή τού Μεγαλοδυναμου Αλλάχ,μια συμμορία ληστών διέσχισε το τζαμί και χώθηκε στο σπίτι,

και οι άνθρωποι που κοιμόντουσαν ξύπνησαν από τη φασαρία τών ληστών και ζήτησαν βοήθεια.

Επίσης οι γείτονες φώναξαν,μέχρι που ο επικεφαλής τής νυχτερινής φρουράς εκείνης τής περιοχής κατέφθασε με τούς άντρες του και οι κακοποιοι διέφυγαν  από τη στέγη.

Ο επικεφαλής διέταξε να ψαξουν το τζαμι και σ'αυτο βρήκαν τον άνθρωπο από το Κάιρο και τού έδωσαν τόσα χτυπήματα με ραβδιά από μπαμπού που έφτασε κοντά στο θάνατο.

Μετα απο δυο μέρες ανέκτησε τις αισθήσεις του στη φυλακή.Ο επικεφαλής προσταξε να τού τον φέρουν και τού ειπε:

-Ποιος είσαι και ποια είναι η πατρίδα σου;

Ο άλλος δήλωσε:

-Απο τη φημισμένη πόλη τού Καίρου είμαι και τ' όνομα μου είναι Μοχάμεντ Ελ Μαγκρεμπι.

Ο επικεφαλής τον ρώτησε:

-Τι σ'έφερε στη Περσία;

Ο άλλος προτίμησε την αλήθεια και σ'αυτον είπε:

-Ενας άνθρωπος με διέταξε σ'ενα ονειρο να έρθω στο Ισφαχάν,γιατί εκεί ήταν η τύχη μου.

Και τώρα είμαι στο Ισφαχάν και βλέπω ότι αυτή η τύχη που υποσχέθηκε πρέπει να'ναι τα χτυπήματα που τόσο γενναιόδωρα μού'δωσες.

Με τα τέτοια λόγια,ο επικεφαλής γέλασε μέχρι 

που φάνηκαν και τα πιο πίσω δόντια του και κατέληξε να τού πει:

-Ανθρωπε απ'το πεπρωμενο σημαδεμένε και ευκολοπιστε,τρεις φορές έχω ονειρευτεί ένα σπίτι στη πόλη τού Καίρου,που στο βάθος του έχει ένα κήπο,και μέσα στο κήπο ένα ηλιακό ρολόι και μετά απ'το ηλιακό ρολόι μια συκιά και πέρα απ'τη συκιά μια πηγή και κάτω απ'τη πηγή ένα θησαυρο.

Δεν έδωσα την παραμικρή πιστή σ'αυτο το απατηλό.

Εσύ όμως, παρολαυτα,πλάσμα ενός μουλαριού με ένα δαιμόνιο,έχεις περιπλανηθεί από πόλη σε πόλη,με μοναδική πιστή στ'όνειρο σου.

Να μην σε ξαναδώ στο Ισφαχάν.

Πάρε αυτά τα νομίσματα και φύγε.

Ο άνθρωπος τα πήρε και γύρισε πίσω στη πατρίδα του.Κατω απ'τη πηγή τού κήπου του(που ήταν αυτή στο ονειρου τού επικεφαλής)ξέθαψε τον θησαυρό.

Έτσι ο Αλλάχ τον ευλογησε και τον ανταμειψε και τον εξύψωσε.

Ο Θεός είναι ο Γενναιοδωρος,ο Αποκρυφος.

 

Cuentan hombres dignos de fe que hubo en El Cairo un hombre poseedor de riquezas, pero tan magnánimo y liberal que todas las perdió menos la casa de su padre, y que se vio forzado a trabajar para ganarse el pan .Trabajó tanto que el sueño lo rindió una noche debajo de una higuera de su jardín y vio en el sueño un hombre empapado que sacó de la boca una moneda de oro y le dijo: "Tu fortuna está en Persia, en Isfaján; vete a buscarla". A la madrugada siguiente se despertó y emprendió el largo viaje y afrontó los peligros del desierto, de las naves, de los piratas, de los idólatras, de los ríos, de las fieras y de los hombres. Llegó al fin a Isfaján, pero en el recinto de esa ciudad lo sorprendió la noche y se tendió a dormir en el patio de una mezquita. Había, junto a la mezquita, una casa y por decreto de Alá Todopoderoso, una pandilla de ladrones atravesó la mezquita y se metió en la casa, y las personas que dormían se despertaron con el estruendo de los ladrones y pidieron socorro. Los vecinos también gritaron, hasta que el capitán de los serenos de aquel distrito acudió con sus hombres y los bandoleros huyeron por la azotea.

El capitán hizo registrar la mezquita y en ella dieron con el hombre de El Cairo y le menudearon tales azotes con varas de bambú que estuvo cerca de la muerte. A los dos días recobró el sentido en la cárcel. El capitán lo mandó buscar y le dijo: "¿Quién eres y cuál es tu patria?" El otro declaró: "Soy de la ciudad famosa de El Cairo y mi nombre es Mohamed El Magrebí". El Capitán le preguntó: "¿Qué te trajo a Persia?" El otro optó por la verdad y le dijo: "Un hombre me ordenó en un sueño que viniera a Isfaján, porque ahí estaba mi fortuna. Ya estoy en Isfaján y veo que esa fortuna que prometió deben ser los azotes que tan generosamente me diste".

Ante semejantes palabras, el capitán se rió hasta descubrir las muelas del juicio y acabó por decirle: "Hombre destinado y crédulo, tres veces he soñado con una casa en la ciudad de El Cairo, en cuyo fondo hay un jardín, y en el jardín un reloj de sol y después del reloj de sol una higuera y luego de la higuera una fuente, y bajo la fuente un tesoro. No he dado el menor crédito a esa mentira. Tú, sin embargo, engendro de mula con un demonio, has ido errando de ciudad en ciudad, bajo la sola fe de tu sueño. Que no te vuelva a ver en Isfaján. Toma estas monedas y vete."

El hombre las tomó y regresó a su patria. Debajo de la fuente de su jardín (que era la del sueño del capitán) desenterró el tesoro. Así Alá le dio bendición y lo recompensó y exaltó. Dios es el Generoso, el Oculto.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -(Ιστορίες τού Φανταστικου) Η γυναίκα στον καθρέφτη -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-(Ιστορίες τού Φανταστικου)

Η γυναίκα στον καθρέφτη

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Ιστορίες τού Φανταστικου)

Η γυναίκα στον καθρέφτη

(Ελληνικά, Spanish, English, Francais, German, Italiano, Portuguese)

Διηγούνται άνθρωποι αξιόπιστοι ότι στη Δαμασκό υπήρξε ένας άντρας χωρίς καμία περιουσία,παρά μόνο μια παράξενη πίστη στα όνειρά του ειχε.

Κοιμόταν στις αυλές τών τζαμιών και στις ταράτσες εγκαταλελειμμένων σπιτιών και κάθε νύχτα εβλελε μια γυναίκα στο όνειρο.

Στο όνειρο,η γυναίκα δεν μιλούσε,μόνο τον κοιτούσε.

Μια νύχτα εκείνη τού είπε:

-Ψάξε με στην πόλη με τούς καθρέφτες.

Όταν ξύπνησε, ο άντρας ξεκίνησε το μακρυνό ταξίδι.

Διέσχισε απέραντες ερήμους,πέρασε ποτάμια αδιάβατα,τεράστια δάση σκοτεινα,πόλεις τυφλών ανθρώπων.

Τελικά έφτασε σε μια πόλη.Εκεί βρήκε ένα παλάτι γεμάτο καθρέφτες.

Σε έναν από αυτούς είδε τη γυναίκα.

Και πίσω από το είδωλο της υπήρχε ένας άλλος άντρας,που κοιμόνταν και ονειρευόταν την ίδια γυναίκα σε έναν άλλον καθρέφτη μέσα και πίσω της ένας άλλος άντρας που κοιμόνταν και την ονειρεύονταν,...

Ο άντρας τότε κατάλαβε πως η γυναίκα ήταν το όνειρο όλων τών αντρών και πως κανείς δεν θα την κατείχε ποτέ μοναδικά δική του.

Γύρισε πισω στη Δαμασκό.

Εκείνη τη νύχτα κοιμήθηκε και δεν είδε στο ονειρο τη γυναίκα.

Ούτε και τις επόμενες νύχτες την ξαναείδε.

.

.

(Historias de lo Fantástico)

La mujer en el espejo

Cuentan personas fiables que en Damasco vivió un hombre sin ninguna propiedad, salvo una extraña fe en sus sueños.

Dormía en los patios de las mezquitas y en las azoteas de casas abandonadas, y cada noche veía a una mujer en sueños.

En el sueño, la mujer no hablaba, solo lo miraba.

Una noche ella le dijo:

—Búscame en la ciudad de los espejos.

Cuando despertó, el hombre emprendió el largo viaje.

Atravesó desiertos inmensos, cruzó ríos intransitables, bosques oscuros y ciudades de hombres ciegos.

Finalmente llegó a una ciudad. Allí encontró un palacio lleno de espejos.

En uno de ellos vio a la mujer.

Y detrás de su imagen había otro hombre, que dormía y soñaba con la misma mujer en otro espejo, y detrás de él otro hombre que dormía y la soñaba…

Entonces el hombre comprendió que la mujer era el sueño de todos los hombres y que nadie la poseería nunca como suya únicamente.

Regresó a Damasco.

Aquella noche durmió y no vio a la mujer en sueños.

Ni en las noches siguientes la volvió a ver.

.

.

(Stories of the Fantastic)

The Woman in the Mirror

Reliable people tell that in Damascus there once lived a man with no possessions, only a strange faith in his dreams.

He slept in mosque courtyards and on the rooftops of abandoned houses, and every night he saw a woman in his dreams.

In the dream, the woman did not speak, only looked at him.

One night she said to him:

—Look for me in the city of mirrors.

When he awoke, the man set out on a long journey.

He crossed vast deserts, impassable rivers, dark forests, and cities of blind men.

Finally he reached a city. There he found a palace full of mirrors.

In one of them he saw the woman.

And behind her reflection there was another man, who slept and dreamed of the same woman in another mirror, and behind him another man who slept and dreamed of her…

Then the man understood that the woman was the dream of all men and that no one would ever possess her as uniquely his own.

He returned to Damascus.

That night he slept and did not see the woman in his dream.

Nor did he see her in the nights that followed.

.

.

(Histoires du Fantastique)

La femme dans le miroir

Des personnes fiables racontent qu’à Damas vivait un homme sans aucune fortune, seulement doté d’une étrange foi en ses rêves.

Il dormait dans les cours des mosquées et sur les toits des maisons abandonnées, et chaque nuit il voyait une femme en rêve.

Dans le rêve, la femme ne parlait pas, elle le regardait seulement.

Une nuit, elle lui dit :

—Cherche-moi dans la ville des miroirs.

Lorsqu’il se réveilla, l’homme entreprit un long voyage.

Il traversa d’immenses déserts, des rivières infranchissables, de sombres forêts et des villes d’hommes aveugles.

Finalement, il arriva dans une ville. Là, il trouva un palais rempli de miroirs.

Dans l’un d’eux, il vit la femme.

Et derrière son image se trouvait un autre homme, qui dormait et rêvait de la même femme dans un autre miroir, et derrière lui encore un autre homme qui dormait et la rêvait…

Alors l’homme comprit que la femme était le rêve de tous les hommes et que personne ne pourrait jamais la posséder comme sienne uniquement.

Il retourna à Damas.

Cette nuit-là, il dormit et ne vit pas la femme en rêve.

Et dans les nuits suivantes, il ne la revit plus.

.

.

(Geschichten des Fantastischen)

Die Frau im Spiegel

Zuverlässige Menschen berichten, dass in Damaskus einst ein Mann lebte, der keinerlei Besitz hatte, nur einen seltsamen Glauben an seine Träume.

Er schlief in den Höfen der Moscheen und auf den Dächern verlassener Häuser, und jede Nacht sah er eine Frau in seinen Träumen.

Im Traum sprach die Frau nicht, sie sah ihn nur an.

Eines Nachts sagte sie zu ihm:

—Suche mich in der Stadt der Spiegel.

Als er erwachte, begann der Mann eine lange Reise.

Er durchquerte gewaltige Wüsten, unüberquerbare Flüsse, dunkle Wälder und Städte blinder Menschen.

Schließlich erreichte er eine Stadt. Dort fand er einen Palast voller Spiegel.

In einem davon sah er die Frau.

Und hinter ihrem Spiegelbild war ein anderer Mann, der schlief und von derselben Frau in einem anderen Spiegel träumte, und hinter ihm ein weiterer Mann, der schlief und sie träumte…

Da verstand der Mann, dass die Frau der Traum aller Männer war und dass niemand sie jemals ausschließlich besitzen würde.

Er kehrte nach Damaskus zurück.

In jener Nacht schlief er und sah die Frau nicht im Traum.

Auch in den folgenden Nächten sah er sie nicht mehr.

.

.

(Storie del Fantastico)

La donna nello specchio

Persone affidabili raccontano che a Damasco visse un uomo senza alcuna proprietà, solo con una strana fede nei suoi sogni.

Dormiva nei cortili delle moschee e sui tetti delle case abbandonate, e ogni notte vedeva una donna nei sogni.

Nel sogno, la donna non parlava, lo guardava soltanto.

Una notte gli disse:

—Cercami nella città degli specchi.

Quando si svegliò, l’uomo intraprese un lungo viaggio.

Attraversò deserti immensi, fiumi impraticabili, foreste oscure e città di uomini ciechi.

Infine giunse a una città. Lì trovò un palazzo pieno di specchi.

In uno di essi vide la donna.

E dietro la sua immagine c’era un altro uomo, che dormiva e sognava la stessa donna in un altro specchio, e dietro di lui un altro uomo che dormiva e la sognava…

Allora l’uomo capì che la donna era il sogno di tutti gli uomini e che nessuno l’avrebbe mai posseduta come propria in modo esclusivo.

Tornò a Damasco.

Quella notte dormì e non vide la donna in sogno.

E nemmeno nelle notti successive la rivide.

.

.

(Histórias do Fantástico)

A mulher no espelho

Pessoas confiáveis contam que em Damasco viveu um homem sem qualquer propriedade, apenas com uma estranha fé nos seus sonhos.

Dormia nos pátios das mesquitas e nos telhados de casas abandonadas, e todas as noites via uma mulher em sonhos.

No sonho, a mulher não falava, apenas o olhava.

Uma noite ela lhe disse:

—Procura-me na cidade dos espelhos.

Quando acordou, o homem iniciou uma longa viagem.

Atravessou desertos imensos, rios intransponíveis, florestas escuras e cidades de homens cegos.

Finalmente chegou a uma cidade. Ali encontrou um palácio cheio de espelhos.

Num deles viu a mulher.

E atrás da sua imagem havia outro homem, que dormia e sonhava com a mesma mulher noutro espelho, e atrás dele outro homem que dormia e a sonhava…

Então o homem compreendeu que a mulher era o sonho de todos os homens e que ninguém a possuiria jamais como sua de forma exclusiva.

Regressou a Damasco.

Nessa noite dormiu e não viu a mulher em sonho.

Nem nas noites seguintes a voltou a ver.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Το Κεφαλαιο Das Kapital,Karl Marx -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Το Κεφαλαιο
Das Kapital,Karl Marx

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

Karl Marx-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Το Κεφαλαιο

Das Kapital, Karl Marx 

Στο London τα μαύρα δέντρα τών καμινάδων,

η πανώλη τού καπνού αιωρείται πάνω από τις εργατικές συνοικίες,

ο θόρυβος τών μηχανών ειναι ο βρυχηθμός τού τέρατος παραγωγής.

Ο Καρλ Μαρξ εχει τα στοιχεία:αριθμοί για μισθούς,ώρες εργασίας, θανάτους από εξάντληση,

για τη ζωή ως αφηρημένη μονάδα.

Ο καπιταλισμός δεν ειναι απλά ένα οικονομικό σύστημα,

αλλα μια μηχανή μετατροπής τού ζωντανού σε αφηρημένη αξία.

Το βράδυ, περιπλανιεται  στα σκοτεινά σοκακια τού Soho.Η υγρασία κολλά στα ρούχα του.

Εργάτες βγαίνουν από τα έγκατα τών εργοστασίων, πρόσωπα χλωμα,μάτια κουρασμένα,σώματα μηχανικά.

Γνωρίζει πως η θεωρία του αν δεν στηριχθεί στην εμπειρια δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά μια αφηρημένη κατασκευή.

Μια γυναίκα μεθυσμένη τον σκουντα 

-sorry,my boss,λεει και γελάει δυνατα.

Την άλλη μέρα λαμβάνει μια  επιστολή από τον Friedrich Engels.

Γράφει πως και στο  Manchester οι ίδιες συνθήκες επικρατούν,ίσως ακόμη πιο σκληρές.Το ίδιο σύστημα allworld.

Πώς γίνεται ένα αντικείμενο να έχει αξία; Δεν είναι η χρησιμότητά του μόνο,αλλά κάτι αλλο,που προκύπτει από την κοινωνική σχέση.

Αν η αξία προκύπτει από την εργασία,τότε γιατί ο εργάτης παραμένει φτωχός; 

Αργότερα τη νύχτα 

γράφει για την υπεραξία  ως κάτι που αφαιρείται,

που δεν  επιστρέφεται στον εργάτη.Η εργασία παράγει περισσότερο από ό,τι πληρώνεται.Αυτή η διαφορά,αυτή η 

'σκιώδης ποσότητα', 

είναι η καρδιά τού συστήματος.

Ο βήχας τον.ταλαιπωρει,η υγεία του είναι ασχημη.

Παρολαυτα επιμένει:

να αποκαλύψει το νόμο με το οποίο λειτουργούν τα φαινόμενα.

Τον απασχολούν οι οικονομικές κρίσεις.

Τα εργοστάσια παράγουν περισσότερα από όσα μπορούν να καταναλωθούν.οι αποθήκες γεμίζουν προϊόντα,οι τιμές πέφτουν,οι εργάτες απολύονται.

Το σύστημα φαίνεται να αποσυντονιζεται παρα την επιτυχία του.

Επομένως,αντιλαμβάνεται,ο καπιταλισμός δεν είναι σταθερός,είναι εγγενώς ασταθης.Οι κρίσεις του δεν είναι εξαιρεση αλλά σύμπτωμα τής λειτουργίας του.

Ξημερώνει γράφοντας.

Το Κεφάλαιο αρχίζει να αποκτά συνοχή. 

Το έργο που θα γίνει το: Das Kapital,δεν είναι απλώς ανάλυση.Είναι μια προσπάθεια να συλληφθεί ο τρόπος με τον οποίο μια ολόκληρη κοινωνία οργανώνεται γύρω από την αόρατη κυκλοφορία τηςτ αξίας και πώς αυτή η κυκλοφορία διαμορφώνει τις ζωές, τις επιθυμίες,ακόμη και την ίδια την αντίληψη τής πραγματικότητας.

Στο τέλος έχει συλλάβει κάτι ουσιαστικό:την κατανόηση ότι οι νόμοι τού καπιταλισμού δεν είναι φυσικοί νόμοι,αλλά ιστορικοί και άρα, ενδεχομένως νομοτελειακα, μεταβλητοί.

Έξω το London συνεχίζει βυθισμένο μέσα στο πυκνό και σκοτεινο  δάσος τών καμιναδων του.

Πάνω του αιωρειται 

Das Kapital τού Karl Marx.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Σκηνες -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Σκηνες

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Σκηνες

ενα παιδί στέκεται μπροστά σε μια πόρτα, ακούει μέσα φωνές,μια γυναίκα γελάει,ένας άντρας μιλάει χαμηλά.

Όταν ανοίγει τη πόρτα,δεν υπάρχει μέσα κανείς.

Σε ένα νοσοκομείο,μια γυναίκα καλείται να αναγνωρίσει έναν νεκρό.

Τον κοιτάζει προσεκτικά.

-Δεν είναι αυτός,λέει.

Όταν φεύγει,καταρρέει στο διάδρομο.

Ήταν αυτός.

Δεν άντεχε να τον αφήσει να γίνει παρελθόν.

Μια γυναίκα λέει ψέματα σε ένα παιδί:

-Η μητέρα σου θα γυρίσει.

Ξέρει ότι δεν θα γυρίσει.

Το παιδί χαμογελάει για πρώτη φορά μετά από μέρες.

Η γυναίκα φεύγει και κλαίει στο ασανσέρ.

ενα παιδί κοιτάζει απέναντι σε άλλο διαμέρισμα.

Βλέπει έναν ηλικιωμένο αντρα να κάθεται ακίνητος για ώρες στο παράθυρο.

Το παιδί ρωτάει τη μητέρα του αν ο άνθρωπος είναι ζωντανός.

Η μητέρα απαντά χωρίς να κοιτάξει: 

-Ναι, φυσικά.

Το επόμενο πρωί,το παράθυρο είναι κλειστό.

ενας άντρας βρίσκει έναν τραυματισμένο  αδέσποτο σκυλι και το παίρνει σπίτι.

Η γυναίκα του αντιδρά,δεν το θέλει.

Το πρωί βρισκει το σκυλι πεθαμένο.

Η γυναίκα το παιρνει αγκαλιά και το χαϊδεύει.

μια γυναίκα καλεί εναν αριθμό  που είχε χρόνια να πάρει.

Στην άλλη άκρη,ένας άντρας απαντά.

-Ξέρω ότι είσαι εσύ,λέει εκείνη.

Σιωπή.

Στο βάθος ακούγεται μια γυναικεία φωνή

Η γυναίκα κλείνει.

ενα παιδί παίζει με ένα μικρό αυτοκίνητο στο πάτωμα.

Το σπρώχνει μέχρι να χτυπήσει στον τοίχο.

Ο πατέρας του το κοίτα χωρίς να μιλά.

Το παιδί συνέχεια παίζει το ίδιο.

Δεν εξηγεί γιατί.

στο διαμέρισμα απέναντι, μια γυναίκα κοιτάζει επίμονα προς το μέρος του.

Από εκείνη τη μέρα κάθε βράδυ κρυμμένος μέσα στο σκοταδι τού δωματίου του την παρακολουθεί με τα κυάλια.

μια μητέρα γεμίζει ξανα και ξανά ένα ποτήρι νερό για το παιδί της,που επιμένει ότι διψά.

Το παιδί όμως δεν πίνει ποτέ.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η Επαφη -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η Επαφη

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Επαφη

Απόγευμα,η θάλασσα λίγο πιο πέρα,μια ρυθμικη αναπνοή.

Και τότε την είδε,σε κάποια απόσταση.

Του φάνηκε παράξενο το βάδισμα της,σαν να διστάζει να κάνει το επόμενο βήμα.

Καθησε σε μια πέτρα,σε μια κάπως πλάγια σταση.

Το βλέμμα του πάνω της.

Σκέφτηκε πως το φόρεμα της ήταν  ελαφρύ για μια τέτοια εποχή,που ακόμα δεν είχε ζεστανει.

Η σκέψη τον τρόμαξε.

Ένα παιδί πέρασε τρέχοντας ανάμεσά τους κυνηγώντας μια μπάλα.

Τώρα εκείνη είχε αλλάξει ελαφρά στάση,το αριστερό της πόδι είχε τεντωθεί,το φόρεμα της τραβηχτηκε,έβλεπε τον γυμνό μηρό της.

Ξαφνικά η άγνωστη γυναίκα έστρεψε το βλέμμα της προς το μέρος του.

Ήταν σίγουρος,προς αυτόν.

Είχε αρχίσει να νυχτώνει.

Αυτό θα τον έκανε κατά κάποιο τρόπο αόρατο.

Όταν τελείωσε,η γυναίκα σηκώθηκε και απομακρύνθηκε μέσα στη νύχτα.

Αυτό ήταν το τέλος τής σιωπηρης επαφής τους.

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Φωτογραφίες -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Φωτογραφίες

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

η Rolleiflex μου

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Φωτογραφίες

ένας άντρας μόνος μεσα σε μια απέραντη έρημο,

σε κάθε έρημο ο Οιδίπους  και η Σφίγγα της

έναν άλλο άντρα από απόσταση 7 μέτρων τον πυροβολουσαν

το τέλος τού Che Guevara καρε-καρε

μπροστά από έναν κίτρινο τοίχο μια  έγκυος γυναίκα

η Sien τού van Gogh θα διαρκέσει μία αιωνιοτητα

κανείς δεν κοιτάζει την κάμερα,όλοι την αποφευγουν,

παρόμοιοι οι άνθρωποι με θραύσματα ζωων

ένας άντρας καρφώνει με πρόγκες τούς δείκτες ενός ρολογιου 

να προκαλέσει τη σιωπή τού χρόνου

μια γυναίκα ξαπλωμένη σε ένα καναπέ

ποζάρει καθώς η Gerty

(στο κεφάλαιο 13,Ναυσικά,τού Ulysses τού Joyce)

για τον τυφλωμένο Leopold Bloom

ενα παιδί κοιτάζει κατευθείαν στον φακό, δεν χαμογελά

η τελευταία εικόνα τής ανθρωπότητας 

.

.

.