GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Βασίλειος Β' Βουλγαροκτονος POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Βασίλειος Β' Βουλγαροκτονος

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis 

Βασίλειος Β' Βουλγαροκτονος

του έφεραν σειρές-σειρές ενώπιον του 

όλους τους αιχμαλώτους με τα χέρια δεμένα

πόσοι είναι;ρώτησε,15.000, τού είπαν,

ανα εκατό πλην ενός,διεταξε ο Βασίλειος Β'

κι άρχισαν στο Κλειδί να τους τυφλώνουν

ανα εκατό πλην ενός

έφτασαν σειρές-σειρές στον Σαμουηλ

και μ'αυτή τη θεατρική παρέλαση ενώπιον του

ο Βούλγαρος είδε την ήττα του

έτσι άκρως ορατη την τού παρουσίασε 

ο Βουλγαροκτονος

κι αυτή την διοικητικη αναφορά θα στείλει 

πίσωστην Κωνσταντινούπολη:

εναν αριθμό:15.000 αιχμαλωτων,

πλην 150 μονοφθαλμων,

οι υπόλοιποι τυφλοί

.

.

.

.8- χνκουβελης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.8-

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

painting

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

ΑΝΕΙΚΟΝΙΚΗ   ΠΟΙΗΣΗ

Οι αποικιες των μελισσων στα

..........................................ανθη , που

...............................................κατεβαινουν στη

...........................................................θαλασσα

.

.........................στα πετρωδη των ορεων Λυδοι

.........................κονταριστες και πελταστες πληθος.

.

.

.

.

.........................ο Ατρει'δης στο γυρισμο βρη-

.........................κε την κουριδιη αλοχο στο

.........................κρεβατι αγκαλιασμενη και τοτε

.........................ξεπληρωνε τη μανιτα των

.........................Μυρμιδονων..................Συρειε

.............................λαμπροτατε του Στερεωματος

.

.............................τελευτη-

...........σεις της ορθρινης α' Λειτουργιας της Γλωσσας

...........εισακουσαμεν :

.

.

...............Εγω , συν αλλους πολλους..............οι μυθοι πολ-

...............................................λους εξαπατουν........γλωσ-

.

.

.

..........................................................σα...............γλωσ-

ναι μα τοδε σκηπτρον,τον μεν ου.............σα...............γλωσ-

ποτε φυλλα και οζους φυσει,επει-

δη πρωτα τομην εν ορεσσι λελοι-

πεν,ουδ' αναθηλησει. περι γαρ 'ρα

ε χαλκος ελεψε φυλλα τε φλοιον .

...........................................................σα...............γλωσ-

.

.

...........................................................σα...............γλωσ-

...........................................................σα...............γλωσ-

...........................................................σα

.

-

.

......τιποτα δεν ειναι των ανθρωπων

.

.

-

.

......τιποτα δεν ειναι των ανθρωπων

.

.

...............................εκεινον τον εκαψε ο ηλιος την ωρα της

...............................γεωργιας

...............................εκεινος στην εκστρατεια.........δεν επεσ-

...............................τρεψε,το κυπαρισσι,που φυτεψαν δεν φυ-

...............................τρωνε την καταγωγη των ριζων του απο

...............................τα μαλλια του.............................τα εργα των

...........................................................ημερων θλιψη η' χαρα

.

.

.

.

.

.

.................στα υστερα ηλθε η δικη.

.

.

.

.

.

η  βελανιδια  περιε-

κλεισε παντα τα αλο-

γα,αργοτερα χαλκη-

νε τον καλπασμο τους

.

.

.

Εδω , ο νεοιδρυθης ναισκος   εγκαινιασθει με την εσπερινην

γ' Λειτουργια της Γλωσσας

.

-

.

..............λεγει,ο Ποιητης : την εκπαιδευ-

.......................ση του την εμπιστευτηκαν

.......................στον πιο αγραμματο,που ση-

.......................κωνει η γη.Εκεινος δεν του

.......................διδαξε τα φερσιματα των

.......................θηλυκων τις μερες της γονιμο-

.......................τητας .Εκεινος δεν του εδειξε

.......................το δισκο,που την γεννα του

.......................ονομαζουν ανατολη και το χα-

.......................μο του δυση.Εκεινος δεν

.......................του μετεδωσε τις πραξεις της

.......................μετατροπης του σιταριου,ουτε

.......................του κρασιου.Εκεινος δεν διε-

.......................πραξε μπροστα του κανενα

.......................εγκλημα.Εκεινος πεθανε χω-

.......................ρις να τον σπουδασει τιποτα.

.

.

.

.

ετσι εψαλλαν στους..................εκεινα,που αναμοχλευε

λαους , για τους μια-................το κυμα εχασαν τη τρα-

ρους , για τους εξο-.................χυτητα,τους ανοιγαν τρυ-

χοτερους , στις κεφαλες............πες περνουσαν σχοινια και

των ορνιθες σκωληκο-..............τα κρεμουσαν στους λαιμους

φαγιαζουν , δολοπλοκοι............των,ιδιως τα κεχρωσμενα

.

.

.

Αυτα διαδραματισθηκαν μεσουσης της εσπερινης

ιγ' Λειτουργιας της Γλωσσας

.

-

.

........επι πλειστον δε και αριστοι εισιν ους αν οι θεοι φιλωσιν

.

.

........επι των ημερων του τα γεννη των ανθρω-

........πων εμακαριζαν στη γη , επι πλειστον δε δικαιοι και αριστοι.

.

.

.

........ους ου αν οι θεοι φιλωσιν αναμειχθηκαν με παντα τα

....... αισχρα

.

.

.

εσυναχθηκαν να συλλειτουργηθουν.........στην μεταμεσημ-

.

.

.

.

.

.

.

.

βρινην  ογδοην   Λειτουργια  της  Γλωσσας ψαλλεται:

.

.

...'' επι πλειστον δε και αριστοι εισιν ους αν οι θεοι φιλωσιν

.....επι το κακον δε . επικρεμαται θανατος................το γαρ

.....γεγενημενον ουκετ ' αγεννητον γεννηται.................... ''

.

-

.

αρχιζομενης της μεσημβρινης β' Λειτουργιας της Γλωσσας

.

Παρα τον Συναξαριστη Αναγιγνωσκομεν:

.

.

...στον τοπο εκεινο εμαρτυρησαν οι Δεκα Μαρτυρες...............στα

...βασανιστηρια των ειδωλολατρων...να προσκυνησουν τις πετρες

...ειδωλα παραστημενα.......να λατρευουν μοσχαρια στεφανωμενα

...στεφανους κληματων.......εξη χρονια εγκλεισμενοι.............320

...σκαλοπατια στη γης η φυλακη.............................χωρις νερο και

...φαγητο...............τις νυχτες αγγελος ουρανοθεν τους εξεδιψουσε

...με αγιασμα και μανα , το ασπρο ψωμι.

.

.

...[Παρακειμενα εκτεινονταν η πολη με εννιακοσιους εννενηντα

...χιλιαδες αμαρτωλες ψυχες , ακολαστες ετρεχαν στις ξαδερφες,

...στις αδερφες και στις γυναικες των αδερφων..............σαραντα

...μερονυχτα εριχναν με τις σταμνες οι αγγελοι νερο απο τον ου-

...ρανο,η γης καταπνιγηκε και το υδωρ αναρριχηθηκε ως το μεσον

...γης και ουρανου]

.

.

...Τη νυχτα ξημερωνοντας τη μερα του αποκεφαλισμου.....επειδη

...εδειλιασαν την δοκιμασιαν αγγελος αυστηρος τους επεπληξεν.

...πως ειναι θελημα να γινει και πως ευθυς θα τους επικολληθουν

...τα τεμνομενα κεφαλια στις πλατες . Εκεινο εγενετο...Εις το μερος

...του μαρτυριου ανθρωπος θρησκος εφυτευσε πλατανο ξυλο και

...ανεφυεσσε ελιδιον με φλοιον θαυματουργον εις των τυφλων τα

...ομματα,εις των παραλυτικων τους ποδας,βραζοντας τον φλοι-

...ισκον με φυλλα ομου εποιουν αληφην λιβανωτην,με αυτην επα-

...ληφαν τα σβησμενα ματια και ανεβλεπον, περιτριγυριζοντας

...τρεις  απο  ανατολης  νοτου  δυσεως  βορεως  το   ελιδιον,

...[τα ξυλα των αρρωστων αναρτωμενα στους κλαδους],ανεσκιρ-

...τουν τρεχοντας σα λαγουδια αρτιγεννητα και μοσχιδια γαλακτι-

...ζοντα.Πληθος τυφλωμενων και παραλυτικων εγιατρευθησαν

...αμετρητα .Οταν οι ανθρωποι αμαρτησαν,εχαθη το ελιδιον απο

...προσωπου της γης.

.

.

Κι αλλα της Γλωσσας Ατελευτητα

...................................................................α] οι ξενικοι

....αντρες φιλοξενουμενοι απαγορευετο να ξενυχτησουν στα οι-

....κηματα των για το φοβο να πουτανευσουν οι γυναικες

-

....................................................................β]διεμενε ολες τις

....εποχες στο σπηλαιο , τρεφονταν ψηνοντας βελανιδια και βοσκου-

....σε χορτα,που βοσκηζουν τα θηρια.

.

....................................................................γ]Τον καιρο των χειμα-

....διων , εξη μηνες οι αντρες δεν ζυγωναν γυναικα και στο ξανοιγμα

....του καιρου , σαν τραγια,που βαρβατιζουν στις κατσικες,τις γκαστρωναν

.

.....................................................................δ]Το κλαρινο και η φλο-

....γερα ειναι οργανα , που μελωδιζονται οι αγγελοι............το βιολι ειναι

....οργανο του ζερβουηλ ,κατα τα λεγομενα

.

......................................................................ε]τρια μερονυχτα τις

....διακορευαν αναισχυντοι αναξιοι να ονομαζονται αντρες ξεπεζευ-

....οντας ο ενας μετα τον αλλον και εκεινες οι δυο μουγκριζαν σαν

....μοσχαρινες στον μακελαρη,επειτα απετμησαν συριζα τις γλωσσες

....των να μην μαρτυρισουν .

.

.

στα μερη της Αιγυπτου ειχε διαπραξει ανομηματα,

μετανιωσε πικρα κι αφου περιπλανηθηκε πενης και

ταλαιπωρος ξενεριστηκε ναυαγος  στα παραλια

της Ακαρνανιας,αποσυρθηκε γυμνος και πληγιασμε-

νος στα μεσογεια,δεθηκε με ατσαλενιες αλυσιδες

στα ποδια και στα χερια να μην παραδωθει πλεον

στο κακο,με μακρυσμενα γενια μαλλια και νυχια

ανθρωποι της περιοχης,αγαθοι χοιροτροφοι,τον

ξαντικρυσαν κι ως τον πηραν για αγριο θηριο ,

απεστηλαν κουστωδια τοξαριστων και τον θανα-

τωσαν τον Αγιο Βαρβαρο.

.

.....Ιεροεργοντας στη γλωσσα απομονωσε το υφος του αν-

.....ειπωτου ανενδοιαστα.

.

.

......................................................................στ]αφησαν να τους φα-

..............................νε τα σκυλια,τα φωναγματα τα πηρε η νυχτα,για φο-

..............................βητρα των απογονων.

.

-

.

Την τεταρτη πρωινη λειτουργηθηκε

.

.

ακουομενη

η εβδομη Μικρη Λειτουργια της Γλωσσας...μια των ορχηστριδων

..............................................η καλλιστη..................τα νερα της

......................................θαλασσας διεσχισαν ισχυρα βελη ψαριων

.

......................................τα περιττα πραγματα σιγα -σιγα   απε-

......................................βαλε,εγινε ο απλουστερος των ανθρω-

......................................πων,

.

.....................................Δεν τον ενοχλουσαν οι συνεχως αναδυο-

.....................................μενες αντιφασεις η' αντιθεσεις,

.

.....................................εσιωπησε οταν διαισθανθηκε πως η Με-

.....................................ρικη  Οργανωση  ισοτροπει με  την  Με-

.....................................γαλη Οργανωση,

.

-

.

ο σωφρονεστερος των αν-..............ο μιαρωτατος των ανθρω-

θρωπων καλλιεργησε κληματα.........πων δεν εδωρησε τιποτα

κι οσα σταφυλια ασφυκτιου-...........στους ανθρωπους,παντα δι-

σαν στον ηλιο τα προσφερε............ψουσε στα καυματα της με-

στο τραπεζι απλοχεραρας ..............κι εζησε στις οδυνες

.

.

Την Τριτη Ημερα της Εβδομαδος ακουγονται Υμνοι

απο την Πρωτη Λειτουργια της Γλωσσας.

.

.

.

ποιος πονος και..........κακομοιρε μην δεν......τεταρτο ηλθε ετος το

ποιος καημος τον........σου αρμοζε γυναικα....παιδι ξεσκοληνε,η

εφερε στους ενα-.......παιδοτροφα και τω-.....μηλιτσα εφυρανε κι αν

λιους καμπους των.....ρα σε νοστιμιζεται.......ταχια δεν φαινεις λογια-

δελφινιων.................ο μαυροκορακας..........με για πεθαμενη

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Γλωσσα , Τεχνη των Παντων.

.

.

.

.

.

Αει

.

.

.

Εκ νοησεις

υπερκυβικη ενοραση νερου

σε υπεροπτικη επιφάνεια κρινων

χρωματικη εφελκυουσα γραμματική ανθους

στη νοητική διαύγεια μελισσας

η έκρυθμη πολλαπλοτητα σωματικής ρωγμης

ανιοντος χρονου

ένοπλης υπερτονισμενης επαναστασης αορατου λςξεων

προοπτική ενδυναμης ηχηρης συμμετριας

μια ακροτητα φωτισμενου τοπιου θαλασσας

υπερδιπλασιασμενης ορμής αγχιβαθους δαχτυλου

αφή υπερουσια υπερενδοξη

λιτότητα ρυθμικη

Χαιρε η ταχυτης Αισθησεων

Χαιρε η ευαισθησια πράσινων δεντρων

με φθογγισμους πορτοκαλιού εξισώνεται η διαφάνεια κοχυλιου

υπερτολμη απειροτητα

Χαιρε η αφή της ορτανσιας στο λαιμό του κυκνου

λευκοφορα αρμονική εκτιναξη πρωινου

σε ασβέστη η ώρα της πεταλούδας κίτρινος

ευέλικτος ακροβατης

κύκλος ευθυτενής ορθοπλωρων πουλιων

και ημισφαιρικοι λόφοι κυματιστοι

φωτεινά ημιτονια καθαρού αερα

Χαιρε χλωρό χόρτο βουνών

ασπαρτο αεικινητο θρόισμα ψαριού

σε ροδιού κόκκινο φούσκωμα

η εντελης φυλλοροη πρώτων αριθμων ο κοσμος

η' ατελης ψίθυρος ιδεων

Χαιρε τα Πρώτα Ελάχιστα των Ανθρωπων

ο ερεθισμος της επιδερμίδας της άγριας μεντας

η μυρωδικη φωνή απλετος

ισομετρος κελαηδισμος ερωτηματων

Χαιρε η Δίεση του Αβεβαιου

το πράσινο φύλλο του Είναι η' του Μη Ειναι

η ατέρμονη πίεση του χρονου

στο χρυσό στάχυ του ηλιου

η ελάχιστη χειρονομια

.

.

.

ο Φιλοκτητης

Λήμνου..

βροτος..

Νεοπτόλεμε..

νόσοῳ καταστάζοντα ..πόδα

νευροσπαδὴς ἄτρακτος

εἰλυόμην, δύστηνον ἐξέλκων πόδα,

ἐμηχανώμην

πέτροισι πέτρον ἐκτρίβων ὦ φέγγος ὕπνου διάδοχον τό τ᾽ ἐλπίδων

ἄπιστον οἰκούρημα παρόντα καὶ ξυνωφελο στρατηλάται.

ἀλλ᾽ εὐγενὴς[1]

χαραζε με σκληρο μεταλλο τις ελληνικες λεξεις στις πετρες

ολο το νησι το γεμισε μ'αυτες τις επιγραφες

ενιωθε λιγοτερη τη μοναξια και τη πικρα παρατημενος απο τους συντροφους

δεκα χρονια εκανε αυτο

η σκια του παραμορφομενη στο γυμνο τοπιο του βαραινε τις μερες

ηξερε πως καποια στιγμη θα του ζητησουν το τοξο και τα δηληριασμενα βελη

θα τον παρακαλεσουν θα τον προσφωνησουν Ελληνα θα του τονισουν το χρεος του

θα τον δελεασουν με το μεγα κλεος του ηρωα

κι αν ενδωσει δεν θα'ναι γι' αυτες τις ματαιοδοξιες

αλλα επειδη κουραστηκε να θελει την εκδικηση τοσα χρονια

τα γραμματα στις πετρες πολυ περισσοτερο τον ενδιαφερουν

εκει σταζει το πυον απ'τις πληγες του και στο νησι συνεχεια φυσαει

και δεν μυριζουν

συνειθισε πλεον

ας κερδισουν αυτοι δεν τον νοιαζει

σε καθε εναν αρμοζει η δυσωδια του

Υβρις Ατις Νεμεσις Τισις

σημειωσεις:

-1-Φιλοκτητης του Σοφοκλη

.

.

.

Αντιστηξεις

Τι ζηταμε στο Σύνταγμα πρωινή ώρα;δεν απάντησα. Άκουσα,ειμαι βέβαιος.Μια πρόταση Ελευθερίας.

Είδα να κατεδαφιζουν υλικά ανθρώπων.Καποιος εδινε οδηγίες στους εργάτες. Ένας περίεργος στάθηκε και φωτογράφιζε το γεγονός. Θέαμα είναι,ακουσα μια φωνή δίπλα μου. Κι επαναλαμβανε:Θεαμα Πολιτισμού Είναι.Τονίζοντας μια μια τις λέξεις.Σαν τανκς ήτανε ο ήχος. Η' σαν εκρήξεις.Ενα παιδί από την μια άκρη της πλατείας μέχρι την άλλη μ'ενα κίτρινο ποδήλατο παιρνοντας φορά απογειώθηκε σαν αεροθουμενο προς την Μητροπολεως.Ξεφυγε η'θα επανερθει;

Τι ρωτάς;Μονο να ρωτάω θέλω.Ο φωτογράφος με μια χορευτική κίνηση σκόρπισε τις φωτογραφίες στον αέρα. Εκείνες έπεφταν αργά σαν αλεξίπτωτα.Μια τουρίστρια κολυμπούσε στο συντριβάνι.

Ψάρι είναι,δεν είναι ανθρωπος. Κάποιος φώναξε. Επειτα γελασε.Θα'ταν πολύ αστείο να'ταν άνθρωπος, σκέφτηκα. Αυτή την πρωινή ώρα στο Συνταγμα.

.

.

.

Καλυψω και Οδυσσεας

[σε στιχους της ραψωδιας ε' της Οδυσσειας του Ομηρου]

η πότνια νύμφη

τον βρηκε στ'ακρογυαλι δακρυσμενο

η νοσταλγια της πατριδας και το σπιτι του

τον βασανιζε κι αναστεναζε

και να'χει την ομορφη νυμφη τη νυχτα και να την απολαμβανει

δεν τον συγρατουσε σ'αυτο το νησι του Ιονιου

και τ'αλμυρα του δακρυα κυλουσαν ποταμι στην απεραντη

θαλασσα

[τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ἐπ᾽ ἀκτῆς εὗρε καθήμενον· οὐδέ ποτ᾽ ὄσσε

δακρυόφιν τέρσοντο, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰὼν

νόστον ὀδυρομένῳ, ἐπεὶ οὐκέτι ἥνδανε νύμφη.

ἀλλ᾽ ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ

ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρ᾽ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ·

ἤματα δ᾽ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων

δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων

πόντον ἐπ᾽ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων]

κι εκεινη η ομορφομαλλουσα του'πε αυτα τα φτερωτα λογια

κανενας δεν σε κρατα αν εσυ δεν το θελεις

ουτε τα καλλη γυναικας ουτε τα μεθυστικα αρωματα

και τα αραχνουφαντα ρουχα και τ'ασπρα μπρατσα της

που τις νυχτες σε κλεινουν

ουτε οι ηχοι των κρυσταλλινων νερων

ελα,και φκιαξε γερη βαρκα να γυρισεις σωος στο σπιτι σου

κι εγω θα σου βαλω νερο να ξεδιψαζεις και φαι να'χεις  να τρως

κι ακομα και κοκκινο δυνατο κρασι να ευφρανθεις

να δυναμωσεις γιατι με τη θαλασσα μεγαλο αγωνα θα'χεις

και ρουχα θα σου'χω ν'αλλαξεις σαν θα βραχεις

κι ανεμος θα σε σπρωχνει ευνοικος στα δικα σου μερη

και τ'αστρα στον ουρανο θα δειξω να σ'οδηγησουν αλανθαστα

οπως παντα βοηθουν τους ναυτικους

["κάμμορε, μή μοι ἔτ᾽ ἐνθάδ᾽ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν

φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσ᾽ ἀποπέμψω.

ἀλλ᾽ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ

εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτὰρ ἴκρια πῆξαι ἐπ᾽ αὐτῆς

ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπ᾽ ἠεροειδέα πόντον.

αὐτὰρ ἐγὼ σῖτον καὶ ὕδωρ καὶ οἶνον ἐρυθρὸν

ἐνθήσω μενοεικέ᾽, ἅ κέν τοι λιμὸν ἐρύκοι,

εἵματά τ᾽ ἀμφιέσω· πέμψω δέ τοι οὖρον ὄπισθεν,

ὥς κε μάλ᾽ ἀσκηθὴς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι,]

.

.

.

Εκφρασεις Ελληνικης Μεταφυσικης

αρχαικο το μειδιαμα των νερων 

και η προοπτικη των ρηματων

το ελαχιστο κληρονομησε απ'τη μερια 

των κρινων

χωρις την αοριστη μνημη 

των βραχων

η ενοπλη περιεργεια 

του φθινοπωρου

απ'την κλεψυδρα ακουσαμε 

τον ηχο της αμμου

και μετα στη λαμψη των πηλινης μορφης 

ρωτησε

ελεγε:''η σοφια ειναι πεταγμα 

γλαρου''

πρασινο βουνο στο πλαγιασμα 

του ηλιου

θεα ουρανου απ'το παραθυρο

και τα πρωινα  ξυπνουν οι κυκνοι λευκοτατοι 

στους καθρεφτες

στη θαλασσα τελειωσε η χορογραφια 

των ροδων

το νησι υψωθηκε σε πτηση 

πουλιου

λυγιζε το φως στον ανεμο 

με επαναλαμβανομενο ρυθμο

μιμηθηκε η περκα το κυμα 

ανθη γεματο

το κοντακιο της ρητορειας με διαφανο ενδυμα 

νομοθετει

η χλοη που υφανε λιθογραφηματα 

υφους ταπεινων

για ενα χρονο φυτευε δεντρα και καλλιεργουσε φυτα 

μνημονευοντας τους γεωργους

μια μεταφυσικη Πολιτεια δινει την ερμηνεια της Λογοτεχνιας 

των Ασυμπτωτων

αντιγραφηκαν οι Κωδικες των Νομων του Λευκου 

στη Γεωμετρια

μη ξεστομισεις πονηρο η'αισχρο λογο τωρα που η παπαρουνα 

χτενιζεται στον ανεμο

.

.

.

Έκρηξη ΕνΣτάσεων

Εγω

με νομίσματα φαλλων λεξεων

Αντρέα Εμπειρικου

πλουτιζω

Εσεις

μου χρωστατε Επαναστασεις

που δεν θέλω να μου αποπληρωσετε

.

.

.

Διδώ

στη Παλαιά Τυρο είχαμε ένα κηπο με πολλά καρποφορα δέντρα,εκει τα ζεστα μεσημέρια καθόμουν σε μια αιώρα κάτω απ'τον ίσκιο ενός μεγάλου πλατυφυλλου δέντρου, ο πατέρας μου είχε αγοράσει ένα παγώνι, απέναντι έβλεπα τα δυο νησιά της Νέας Πόλης, με πλοιάριο πηγαίναμε για ψώνια στα εμπορικά της, είχε φαρδεις λεωφορους και μοντέρνα κτιρια,δεν ήταν όπως εδώ σαν λαβύρινθος,ολοενα στριφογυριστα δρομάκια και χαμηλά πλινθοκτιστα σπιτακια,εμεις παρ'ολ'αυτα επιμεναμε να μενουμε στη παλιά πόλη, σε κάθε άνθρωπο. ταιριάζει η πόλη του, έλεγε ο πατέρας, εγώ βέβαια ζήλευα τις κοπέλες που ζούσαν εκεί, ήταν πιο ελεύθερες,ντυνοντουσαν με τη μοδα ,πήγαιναν στα ωδεία,στα χοροδιδασκαλεια, στα θεατρα,ο πατέρας μου υποσχέθηκε όταν θα μεγαλωσω να μου αγοράσει ένα.ωραιο και μοντερνο σπίτι εκεί, θυμάμαι πως χάρηκα πολύ, τότε έκανα πολλα όνειρα για το μελλον μετά άλλαξαν τα πράγματα, πολιτικά και στρατιωτικά,ο πατερας ήταν πολύ ανήσυχος,καθονταν.κλεισμενος.μεσα στο σπίτι. και διάβαζε εφημεριδες τι κατάσταση κι αυτη σχολίαζε, δεν ξέρεις πια τι θα συμβει,τοτε άκουσα για τους Ελληνες, πως πριν ήταν κάποιος Πτολεμαιος μετά καποιος Αντιγονος μετά. ξανά ο Πτολεμαιος. κι έπειτα ενας Δημητριος Πολιορκητης, ύστερα ηρθαν οι Σελευκιδες,μ'αυτους σε αιγλη μας ξεπερνούσε μόνο η Αλεξανδρεια και τώρα πολύ σοβαρα,λεει,κινδυνεύουμε απ'τους Ρωμαιους,

σταματησε,βυθιστηκε για αρκετή ώρα στις σκέψεις της,

κυριως στα γεγονότα που έζησε, όταν συνήλθε τον κοίταξε μέσα στα μάτια. και χαμογέλασε, εσύ μην ανησυχείς, του είπε, αύριο κιόλας ξημερωνοντας μπορεις να συνεχίσεις το ταξίδι σου προς την Ιταλια,εγω δεν έχω την δύναμη να σ'εμποδίσω, έλα τώρα κοιμησου πρέπει να ξεκουραστεις,αρκετα σε ζάλισα με την φλυαρια μου,μη φοβάσαι η μνήμη μου δεν είναι επικινδυνη,

σηκώθηκε να σβήσει το φως, κι ας μη χωράει, την άκουσε να λέει και να γελάει, ούτε σ"ενα τομάρι βοδιου

.

.

.

Αυτα ακουστηκαν εδω

σε κηπο καρποφορων δεντρων μετρα τις εισπραξεις του

με μονεδα πυγολαμπιδων

ξεσπασε η ψυχη του με Θεωρηματα Υπερβολικης Γεωμετριας

επιδεξιες πτησεις γλαρων εξισορροπουσαν την λευκοτητα

ο λοφος και λιγοστα δεντρα

προσωπεια κορυδαλλων κρεμασμενα στις ελιες.

ρωτησε για τα αινιγματα των κοχυλιων

πληθος οστρακων σχηματιζε το προσωπο τους

σχηματα πουλιων και

αντικατοπτρισμοι νερων στο λευκο.

ετρεξαν πισω απο μια πεταλουδα να την πιασουν

μεσα στο φως

τωρα τα φυλλα της ελιας ξεφυλλιζει ο ηλιος

ο καθρεφτης δεχτηκε τη φωνη τους

απεναντι απ'το λοφο ανηφοριζε το φεγγαρι

με ελαχιστα λογια αυτοι οι ανθρωποι ντυνουν

τα συναισθηματα τους

στα ερωτηματα μας το βουνο αντηχουσε με σιωπη

Ο Godel σε σταση προσωπογραφιας συνομιλει με τον Πλατωνα

Θεμα:''Η Προοπτικη της Μη-Πληροτητας των Ιδεων''

στην Ομηρου Οδυσσεια

βρηκαμε τα σχηματα των ψαριων στα διχτυα μας

εδειξε γυρω

τοσα πολλα σχηματα φυλλων και τοσα ειδη φυτων στο φως.

σκορπισε λογους αγαθους κι ωφελησε πολλαπλα

χωρις να δεχθει ανταμοιβη

συνομιλησε με τα πουλια,

αυτο φαινεται απ'το πως προφερει τις λεξεις  στη φωνη του

μια γεωμετρια του ελαχιστου η θαλασσα με την αρμυρα της μεταφυσικης

ενρινος ανεμος τον εφτανε

η φωνη η φωνη η φωνη

στο φως ειμαστε πιο φωτεινοι στη διαιρεση του σωματος

και δειχνοντας μας το τοπιο ,τη θαλασσα ,τα δεντρα και τα πουλια ,

τον ακουσαμε να λεει:

''να τα μοιρασεται ολα αυτα δικαια''

Αυτα ακουστηκαν εδω

.

.

.

In utopia

Color 4th dimension Time

Here and there ellipsis events

Noone World History

Money voices in exchange

Manless Barbary

Pass anti words

Nowhere

Whitehands whore waste land

West go west

In corruption infinity

The DNA of Idiotcracy

Mindnessless Civilization

The sir Ciceron wrote

Ave Circling Pax Romana

.

.

.

Η ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ ΣΤΙΣ ΜΥΚΗΝΕΣ

απ'το δυτικο μεγαλο παραθυρο εβλεπε περα τον αργολικο καμπο να διαλυεται

ενδοξος στο διαχυτο φως

τα καρπουζια αυτη την εποχη εσκαγαν ορμητικα κοκκινα μεσα στον ζεστο ηλιο

το σωμα της δροσιζε ενα απαλο αερακι και τ'αρωματιζε ηδονικα περνοντας μεσα

απ'τις ανθισμενες λεμονιες

αυτη ηταν γηινη,ηθελε να ζησει ησυχα,να ειναι ηρεμη,μια ζωη κανονικη

η κιτρινη πεταλουδα π'απλωνει και μαζευει χορευτικα τη σκια της στα νερα

μεσα στα μισοβυθισμενα νουφαρα

ο αρραβωνιαστικος της ειχε τουριστικο καταστημα στο Ναυπλιο ''ΟΙ ΑΤΡΕΙΔΕΣ''

πουλουσε greek souvenirs χαλκινα και μπρουτζινα αγαλματακια στους τουριστες

που επισκεπτονταν το θεατρο στην Επιδαυρο

θυμαται με τι μανια αγοραζαν τη μασκα του Αγαμεμνωνα μετα την παρασταση

των ''Χοηφορων' του Αισχυλου

μια μασκα,ενα κενο,μια ιδεοληψια

εκεινη τη μερα γυριζοντας σπιτι της ειπε με σιγουρη φωνη για πρωτη φορα

πως δεν νοιαζεται για την εκδικηση της ,δεν δινει δεκαρα και να μην την υπολογιζει

την μανα την αγαπαει,ο Αιγισθος εχει παλιες αλυτες διαφορες με τους Ατρειδες,

δεν θελει,της το τονισε φωναζοντας δυνατα πιανοντας το προσωπο της και

κοιτωντας την στα ματια βαθια μεσα,να μπλεχτει στο διχτυ της εξουσιας,

να την αφησει ησυχη,

εκεινη δεν αντεδρασε,δεν ειπε λεξη,εφυγε και κλειστηκε στη καμαρα της,

την ειδανε να βγαινει μετα απο πολλες ωρες,ειχε τα μαλλια τραβηγμενα δεμενα πισω

ελευθερο το μετωπο τα ματια μακιγιαρισμενα εντονα με γαλαζιο σκουρο μολυβι

φορουσε ενα στενο κοκκινο μακρυ φορεμα και μαυρα παπουτσια χωρις τακουνι

ποσο κομψη κι αγερωχη ηταν ποσο αταλαντευτη βαδιζε

χαθηκε μεσα στα δεντρα του κηπου

εκεινη ετοιμαζε τις βαλιτζες της ,καλεσε ταξι,θα πηγαινε στο Ναυπλιο,επρεπε να

ετοιμασουν το σπιτι που θα εμεναν μετα το γαμο,

σε λιγο ηρθε το ταξι,κορναρισε να κατεβει,

φευγοντας την ειδε ,η' της φανηκε να την ειδε,να φαινεται και να χανεται μεσα

στους κορμους των δεντρων

εκλεισε τα ματια και σκεφτηκε

αραγε σε ποια πραγματικοτητα υπαρχουμε κι ειμαστε τοσο ξεχωρισμενες;

ποιος εχει δικιο και ποιος αδικο;

και τι αληθεια συμβαινει;

.

.

.

Υποθέσεις

Υποθέτω ένα δέντρο π.χ μια ελια

κι ένα ημισφαιρικο λοφο

υπολογίζοντας με όρους Ρενε Καρτεσιου

πολλαπλασιαζω ως το απειρο

το αποτέλεσμα το εκλαμβανω πραγματικο

.

.

.

Εμβολιμα Πράξεων

λίγο μετά τον Καουφμαν στη Σταδιου

είδα εναν ανθρωπο

τότε πεταχτηκε μπροστά του ένα παιδί

και φωναξε

"μην τον πυροβολισεις"

μ'αιφνιδίασε το μεταλλο της φωνής του

"δεν τον βλέπεις;"συνέχισε"ειναι ο Ορεστης

η' εκείνος ο Φιλιππος χαμένος χρόνια

μέσα στα χαρτιά της Ιστοριας"

άκουσα βουητο μελισσών στον ουρανο

και τότε σκεφτηκα

ένα κενό η αιωνιοτητα

που πρέπει να το γεμισω

.

.

.

Το Νανουρισμα της Ιοκαστης

ο Οιδιποδας μια λέξη κενή ηχου το κοχύλι

αστράφτει στο τραπέζι διαθλωμενο στο ποτήρι

με το νερό

μέσα επεπλεαν τα μάτια τού σαν δίδυμα ψάρια

η Ιοκαστη κάθισε απέναντι στη καρέκλα

πλαισιωμενη από τον ορθογωνιο καθρέφτη

πίσω της

μπηκε στην αιθουσα ένας μουσικός και κάθισε

στο μεγαλο πιάνο

με γυρισμένη τη πλάτη

άρχισε να παίζει

η γυναίκα με φωνή σοπράνο τραγουδούσε ένα

νανούρισμα

ο άντρας τοποθέτησε τα μάτια στη θέση τους

στο πρόσωπο του άνοιξε μια εφημερίδα και

διάβαζε μεγαλοφωνα τα γεγονότα

που συνέβησαν

.

.

.

Υπερβολική Διαρυθμιση

γιατί το φως επιμένει

να ισορροπεί στο επικλινες του κρινου γιατι

άσπρη που είναι η επιδερμίδα των λέξεων γιατι

δίχτυ ψαριών επιπλέει στα φτερά γλαρών γιατι

με αόρατο ορατό είναι το νερο

γιατί η διαφάνεια καμπυλωνει τα δάχτυλα του αέρα

γιατί

η αιώρηση του είναι ειναι

.

.

.

Η ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΙΑΝΕΙΡΑΣ

Τραχινα.απογευμα.3 Οκτωβριου 2014.απο το παραθυρο ο καμπος με

τις ελιες.τρικυμισμενες απ'τον δυνατο αερα.περα η θαλασσα.ενα βαθυ

γαλαζιο κομματι της.δυο κυπαρισσια σαν ορθια σπαθια σχιζουν τον αερα.

ενα πουλι περασε.ακουσε τη κραυγη του.ο ηλιος δινει σκληρες σκιες στα

πραγματα.εδω στο δωματιο.η Δηιανειρα μπροστα στον καθρεφτη.βαφει

με κραγιον κοκκινο τα χειλη.κατακοκκινα.σαν να σταζουν αιμα η' δηλητηριο.

''καποτε τα ματια μου ηταν ομορφα'' σκεφτεται.κοιταζει τα ματια της.''τωρα

θελω να τα κλεισω''.με ενα μαυρο μολυβι τα περιγραφει εντονα.''μασκα

εκδικισης η' ταπεινωσης''.ησυχια στο σπιτι.ο Υλος ελειπε.''τα παιδια μεγα-

λωνουν γρηγορα και θελουν να φυγουν.δεν τα χωραει το σπιτι.ο τοπος

τους φαινεται μικρος.μιζερος.ουτε ενδιαφερονται για τους μεγαλυτερους.

για τη μανα.η ζωη εχει τους δικους της κανονες.ειναι αδυνατο να τους

αλλαξεις''.πλησιαζει το προσωπο της στον καθρεφτη.''δυο καινουργιες

ρυτιδες.''τις αγγιζει.''χθες σχεδον δεν υπηρχαν.πως μαζευεται το δερμα

και διπλωνει''.πηρε την ενυδατικη κρεμα .με τα δακτυλα την απλωσε στον

λαιμο.''λαιμος κυκνου''.λαιμος κυκνου'' επανελαβε.τραγουδιστα.και γελασε

πολυ δυνατα.σαν να ραγισε ο καθρεφτης απο τη δονηση.θολωσε.''οταν ει-

μαστε νεοι ακουμε ομορφα λογια.που τα πιστευουμε.σαν διχτυ.παγιδα.μας

πιανουν.ελαφρες ανεμελες πεταλουδες.στις προσδοκιες τους.για ευτυχια''.

χαμογελασε.''γιατι τοση ερημια.γυρω μου.τοση μοναξια.σαν ολα,ανθρωποι

και πραγματα ,να αναχωρησαν.για παντα.κι ουτε που το καταλαβαινεις πως

μενεις μονος.ανεπαισθητα.σκιες μνημης.περιεργο ειναι πως εμειναν εδω

ετουτα τα λιγοστα.κι ο καθρεφτης;τι δειχνει ο καθρεφτης;μια γερασμενη γυναικα.ανισχυρη.ανημπορη.αδυνατη''.σταματησε .της φανηκε πως ακουσε

το γελιο της υπηρετριας στο διπλανο δωματιο.''εσυ εισαι Ιολη;''.φωναξε.δεν

πηρε απαντηση.συνηλθε.δεν μπορει να ηταν η Ιολη.λειπει σε αδεια.της εδωσε

τρεις μερες.κι αυτη ειναι η δευτερη μερα.αφουγκραστηκε.ακουσε θορυβο.σαν

καποιος να ηταν στο διπλανο δωματιο της κρεβατοκαμαρας.''να γυρισε ο αντρας

μου;και να ετοιμαζεται να κοιμηθει''.επαγγελματιας περιπετειων.φωναξε το ονομα

του.δεν πηρε απαντηση.ακουσε το ραδιοφωνο ν'ανοιγει για λιγο.λευτερολεπτα.της

φανηκε αιωνιοτητα.''ποια αιωνιοτητα μας περιεχει και μας αποβαλλει''.κι επειτα

εκλεισε.κοιταξε προς το παραθυρο.''το φως ειναι πολυ δυνατο αυτη την εποχη.

εκτυφλωτικο.σε διαπερναει.σε διαλυει.σε αφηνει διαφανο.εκτεθειμενο.

ευαλωτο.παιγνιο''.ξαναγυρισε στον καθρεφτη.πηρε το πινελο κι εβαψε ολα τα

δαχτυλα.μαυρο χρωμα.εκτος απο τον δειχτη του δεξιου χεριου.κοκκινο.''μια στα-

γονα αιμα στο αιωνιο σκοταδι''.θυμηθηκε.αυτο το δαχτυλο σαν σφηνα το εχωσε

με δυναμη στο ματι εκεινου του αντρα που με βια την αρπαξε καποτε.τον τρομο.

και το εστριψε.να τον τυφλωσει.''καλυτερα να ειχα τυφλωθει εγω.τιποτα να μην

εβλεπα .τιποτα να μην καταλαβαινα''.τωρα.τωρα ο πονος.βουβος.σαν φιδι σερνεται.υπουλος.ανεβαινει.στραγγαλιζει το λαιμο.πνιγεσαι.''σαν ποτε να μην

ημουνα κατι.ουτε για μενα ουτε για κανεναν αλλο.να μην υπηρξα''.βλεπει ολο-

κληρη τη μορφη της στον καθρεφτη.σκοτεινη.καθαρα.''να μην υπηρξα.να μην

υπηρξα ποτε καπου''.σηκωθηκε απ'τον καθρεφτη.σταθηκε ορθια.κοιταξε το

μεγαλο στρογγυλο ρολοι του τοιχου.5 και 25.σε λιγο θα ερθει η κοπελλα να

παρει το ρουχο.το εχει σιδερωμενο και διπλωμενο.στη ραχη της καρεκλας.''σαν

να ειναι φορεμενο στον ωμο αντρα''.το εχει ποτισει με αρωμα.ολα ειναι ετοιμα-

σμενα.κοιταζει προς το ανοιχτο παραθυρο.ακουει εξω τα βηματα της κοπελλας.

σε λιγο ολα θα τελειωσουν.οπως σχεδιαστηκαν.σαν να μην εγιναν ποτε.''σαν

τιποτα να μην εγινε ποτε.μια απατη.καπνος που διαλυθηκε''

.

.

.

πορτραιτο της εταιρας Φρυνης

ποσο ηληθιοι μπορει να ειναι;ποσο κολακες;

γελοιοι υποτελεις

μια επιγραφη ηταν

''κατεστραφησαν επ'Αλεξανδρου

ανοικοδομηθησαν υπο Φρυνης"

για τα τειχη της Θηβας το 336 πΧ

αλλωστε αυτη πληρωνε

με τα δικα της χρηματα

και τι την εμελλε;

τη δοξα την ειχε κατακτησει

της φθανει και η Αναδυομενη Αφροδιτη του Απελλη

και η Αφροδιτη της Κνιδου του Πραξιτελη

κι η απληρωτη παρεα με τον Διογενη

αυτη που αρνηθηκε τις μνες των ανεραστων

και που η φυσικη της ομορφια τυφλωσε του δικαστας

οπως ξαφνικα μπροστα στα ματια τους την γυμνωσε ο εφυης ρητορας Υπερειδης

σε κεινη την εμπαθη συκοφαντια

για εισαγωγη θρακικου θεου που διαφθειρει τις Αθηναιες

του μικροπρεπη Ευθια που τον εδιωξε

τοση δοξα και θαυμασμος

ειναι δυνατον μια Φρυνη πρωην Μνησαρετη

με το απαλο χλωρο προσωπο

να την λυπουν ματαιοδοξες επιγραφες και κωμικα ανθρωπακια ;

.

.

.

αμωμος συλληψη εναντιωσεων

ροζ λευκο βουλιαζει σε φλογωδη αναπνοη ελαστικη περισπωμενη τονιζει

τις μυριστικες φωνες των λεξεων υδρατμοι αρωματων πυκνωνουν το φως

σε πορφυρους χρωματισμους απαλη πιεση δαχτυλων ορμητικου βλεματος

ορατο και αορατο καλλος ροδων και κρινων αειθαλης ομοιοτροπια σε φλογωδη

αναπνοη βουλιαζει ροζ λευκη

.

.

.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

πεφτοντας ενας ανθρωπος κοματιαζεται η αιωνιοτητα

ο νεος μας αυτοκρατωρ με τη μοιχο συζυγο

πληρης παρασημων και πολυτιμων λιθων

σουλατσαρουν εν τη οδω Σταδιω

επευφημουμενοι απο το πληρωμενο πληθος

στο λαμπρο εκτυφλωτικο φως μεσημεριου

μια κουστωδια πανοπλων στρατιωτων τους περιστοιχιζει

ενας κλοουν ρητωρ απαγγελει μετα στομφου

τον πανηγυρικο της ημερας

κι εγω εκει απτοητος,οχι αδιαφορος,προχωρω

ευθυτενης με ερπηστριοφορα ιδεων Ηρακλειτου

ευθεια στο μελλον

.

.

.

Αναφορα στην Ταναγραια ποιητρια Κοριννα

Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη

του Μινυα του Ορχομενου

φρονιμες κορες στον αργαλειο στο σπιτι

δεν παρασυρθηκαν απ'τις αλλες γυναικες

αυτες ξετρελαμενες ετρεχαν πισω απ'τον Διονυσο στα βουνα

κι ο θεος σκληρος τις τιμωρησε να τον περιφρονουν με την εγκρατεια τους

και τοτε νομιζαν πως γυμνες ηταν

τυλιγμενες απο αγριοκισσο και κλιματα αμπελιου

κι απ'τη στεγη πανω επεφτε και τους ελουζε κρασι και γαλα

και φωτα μυστηρια αναψαν στ'ανακτορα μεσα

και φωνες ζωων ακουστηκαν

μαζι μ'αυλους και τυμπανα.

και μεγαλη μανια τις επιασε

αρπαξαν στα χερια τους τον Ίππασσο της Λευκίππης το μικρο γιο

του δαγκωσαν τις σαρκες και τον σπαραξαν στη τρελα τους

πως ηταν ελαφακι τους φανηκε

και ξεχυθηκαν να ενωθουν στα οργια με τις αλλες Ορχομενες

κι εσμιξαν με ταυρο και πανθηρα και λιονταρι

τις μορφες του θεου

ετσι μ'αυτο το συγχρονο λεξιλογιο μετεφρασα το ποιημα 'Μινυαδες'

της Κοριννας γραμμενο σε παπυρο

με το περιτεχνο ιωνικο του μετρο

και την εξαισια Βιωτικη του διαλεκτο ,

γι'αυτη γνωριζουμε

πως ο Πινδαρος ο Διρκαιος Κυκνος ηταν μαθητης της

και πεντε φορες σ'αγωνες τον νικησε

τη δασκαλα της δε τη Μυρτιδα την μεμφεται

σ'ενα ποιημα της που σωθηκε

επιπλητω μ'αυστηροτητα

τη Μυρτιδα αν κι ειναι μελωδικη

ενω ειναι απ'τη φυση της γυναικα

πηγε και τον Πινδαρο καποτε ανταγωνισθηκε

Μέμφομαι δε

και λιγυρά Μυρτίδ’ ιώνγα,

όντι βανά φύσ’ έβα

Πινδάροιο ποτ’ έριν.

μεμφομαι κατηγορω παραπονιεμαι επικρινω επιπλητω μεμφομαι

ερις διφωνια ατόμων που τα σπρώχνει στην έχθρα και στο μίσος

εριστικα ανταγωνιστικα ασυμφωνια διαφορα διχογνωμια

διχονοια κσβγας λογομαχια

φιλονικια

πως να διασωθει το ιδιαιτερο υφος απ'ολη αυτη την εκπληκτικη εκρηξη

της Ελληνικης γλωσσας;

παντως,οπως αναφερει ο Παυσανιας,αυτη η ποιητρια Κοριννα

ηταν μια ομορφη γυναικα βανά στη Βιωτικη διαλεκτο

.

.

.

Αλς φαος

πτηση γαληνης

στα νερα του γλαρου

ανωση κρυσταλλων υπερπλοκαμων

αερας θαυμασιος φυκιων λυγισμα

φωνη καταδυομενη

ανεπαισθητως αναδυομενη υπερλαμπρη μεταφυσικη

ελαχιστη χειρονομια ψιθυρων

ενδοξη αποστηθιση ρυθμων

απειρως εναλλασομενη ελικα κεφαλου

λεπι αλατιου ιχθυος

Υπερ του ορατου

Υπερ του απερατου

Υπερ του αορατου

Αιεν

Πληθος αλς φαος

.

.

.

(Λογος Κατα των Τριακοντα Τυραννων)

"Kριτία τούτ' έστω τω καλώ" 

Απο την ηττα το 406,στις Αργινουσες το 405 ο Λυσανδρος στις Σαρδεις απο τον Κυρο τον 

νεωτερο αδελφο του Αρταξερξη ελαβε δεκα χιλιαδες χρυσους δαρεικους στατηρες και 

ναυπηγωνας πολλα νεα πλοια κι αυξανωντας το μισθο των στρατιωτων απο την Λαμψακο 

του Ελλησποντου κατανικησε τους Αθηναιους και παθανε πανωλεθρια στους Αιγος 

Ποταμους πανε τα πλοια και πανω απο τρεις χιλιαδες αιχμαλωτισθηκαν στρατιωτες κι ολοι 

φονευθηκαν εκτος Αδειμαντου κι ετσι φτασαμε στην 16η του Μουνιχιωνος το 404 να 

γκρεμισθουν τα Τειχη υπο τους ηχους αυλητριδων κι αντι της διατηρησης του 

πατροπαραδοτου πολιτευματος του Κλεισθενη τον Σεπτεμβριο του 404,ηρθαν οι κατωθι 

τριακοντα τυραννοι:

Πολυχάρης, Iππόλοχος, Mνησίλοχος, Aρεσίας, Xαιρέλεως, Σοφοκλής, Oνομακλής, 

Θεογένης, Φείδων, Aριστοτέλης, Kριτίας, Eυκλείδης, Xρόμων, Διοκλής, Aναίτιος, 

Eρατοσθένης, Θέογνις, Kλεομήδης, Δρακοντίδης, Iππόμαχος, Mηλόβιος, Iέρων, Θηραμένης, 

Φαιδρίας, Πείσων, Aισχίνης, Eρασίστρατος, Eυμήθης και Mνησιθείδης.

και επακολουθησε η καταργηση των δικαστηριων των ενορκων πολιτων οι πεντακοσιοι 

της Βουλης οι χιλιοι διορισμενοι εμπιστοι αρχοντες οι τριακοσιοι εμμισθοι μαστιγοφοροι 

και μετα τα δημαγωγικα μετρα κατα της παλαιας διαφθορας ορισθηκε να ειναι τρεις 

χιλιαδες απο τους πλουσιωτερους οι ενεργοι πολιτες αρχισε κι η αβυσσαλεα αντιπαλοτητα 

του μετριοπαθους Θηραμενη με τον σκληρο Κριτια,εξαδελφου του φιλοσοφου Πλατωνα 

και η εξαπολυση δεινων διωξεων ανεξαιρετως κατα πλουσιων φτωχων κατα δημοκρατικων 

ουδετερων μετριοπαθων ολιγαρχικων κατα μετοικων αυτους λοιπον τους συνελαμβαναν 

στο σπιτι η' στην Αγορα οποιαδηποτε ωρα ειτε στο τραπεζι που ετρωγαν ειτε στο κρεβατι 

που κοιμονταν τους σηκωναν βιαιως και τους θανατωναν χωρις δικη 

μεγαλη δε ηταν η οικονομικη κριση η καταστροφη απο τον εικοσιεπταετη πολεμο μηδενικα 

τα εσοδα απο φορους στα αγροτικα προιοντα απο τις εσαγωγες εξαγωγες απο τη 

φορολογια των συμμαχων ακομη αναζωπυρωθηκαν πολυ επικινδυνα οι προσωπικες 

παλαιες εχθρες κι εγινονταν αντεκδικησεις και δολοφονιες

τοτε ο Θηραμενης επεκρινε αυστηρα τον Κριτια και τους Τριακοντα τυραννους για 

τρομοκρατια και τοτε ο Κριτιας καλεσε τον Θηραμενη να δικασθει στη Βουλη 

ειχε δε διασπειρει τους παρακρατικους μαχαιροβγαλτες του μεσα κι εξω απο την αιθουσα 

και επιχειρηματολογουσε πως πρεπει να εξαφανισθουν οι εχθροι του πολιτευματος κι ο 

Κριτιας τον κατηγορουσε πως φταιει για την αντιλαικοτητα του πολιτευματος οταν ομως 

ειδε τους μπραβους τοτε καταλαβε πως δεν θ'αθωωθει κι ετρεξε και βγηκε εξω απο την 

αιθουσα και πηγε στον βωμο της Εστιας ικετης οι δε βουλευτες κοιτουσαν αδρανεις και 

σιωπηλοι και τοτε οι μαχαιροβγαλτες ορμησαν και τον αρπαξαν απ'τον βωμο και τον 

εσυραν στην Αγορα στο δεσμωτηριο εκει του εδωσαν να πιει το κωνειο κι 

εκεινος,λενε,σηκωσε το ποτηρι κι ειπε,ως συνηθως αστειευομενος,

εις υγειαν "Kριτία τούτ' έστω τω καλώ" τουτο εγενετο τον Οκτωβριο του 404

μετα επακολουθησε η ανταρσια κατα του καθεστωτος του Θρασυβουλου και η μαχη περι 

την Μουνιχια Αρτεμιδα -"θα νικησουμε"ειπε ο Θηραμενης στους αντρες του "αν πρωτος 

καποιος απο μας σκοτωθει"- κι αυτος πρωτος σκοτωθηκε κι εγινε η μαχη στασιαστων και 

ολιγαρχικων και σκοτωθηκαν πολλοι κι αναμεσα τους ο Κριτιας κι ο Ιππομαχος των 

Τριακοντα και ο Χαρμιδης αδελφος της μητερας του φιλοσοφου Πλατωνα Περικτιονης

μετα συνεβησαν κι αλλα πολλα κακα επενεβησαν κι οι σπαρτιατες ανταγωνιστες 

Παυσανιας και Λυσανδρος και τον Σεπτεμβριο του 403,επανηλθε η δημοκρατια αφου για 

οκτω μηνες η τυραννια των τριακοντα εφερε μεγαλη δυστυχια κι εκανε πολυ περισσοτερα 

κακα απ'οτι ο εικοσιεπταετης πολεμος

και ξερουμε πως τετοια πολιτευματα μεγαλη αναστατωση προκαλουν κι οταν 

επιβαλλονται αλλα κι οταν καταλυονται

να θυμηθουμε εκεινον το αχρειο Αρδιαιο Τυραννο τον Παμφυλιο στη Πολιτεια του 

Πλατωνα (βιβλιο ι')που δεν τον δεχονταν οι δικαστες και οι φυλακες στρατιωτες τον 

αρπαξαν και τον εδεσαν χειροποδαρα και τον εγδαραν και τον εσυραν πανω στα μυτερα 

αγκαθια στους ασπαλαθους και του καταξεσχισαν τις σαρκες κι ετσι ταπεινωτικα τελειωσε 

και αδοξα

.

.

.

Η ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΜΑΣΤΩΝ ΤΟΥ ΤΕΙΡΕΣΙΑ

αυτος εκμεταλευτηκε προς ιδιον συμφερον τη φημη του μαντη

ενα Οιωνοσκοπιο στη Θηβα κι ενα Μαντειο στον Ορχομενο εστησε

και προσεχως Χρηστηριο στη Τιλφουσα να οικονομαει

τωρα που'ναι ευκαιρια γιατι τα πραγματα ειν'αμφιρροπα λιαν

μ'αυτους τους Λαμβακιδες και τους διαφορους Σπαρτους κυβερνητες

οτ'ειδε λεει κρυφα την Αθηνα να λουζεται γυμνη στην Ιπποκρηνη

κι η θεα οργιστηκε και τον τυφλωσε υστερα μετανιωνοντας εστειλε

τον Εριχθονιο οφι απ'την αιγιδα της να καθαρισει τ'αυτια του

γι'αυτο καταλαβαινε την μυστικη γλωσσα των πουλιων να προφητευει

κουραφεξαλα αυτα ειναι γι'αφελεις που πιστευουν τετοιες μυθολογιες

κι ακομα πως στ'ορος Κυλληνη  σκοτωνοντας το θηλυκο απο δυο φιδια

ζευγαρωμενα γυναικα με μαστους εγινε και στη ελευθερια Κορινθο

επτα συναπτα ετη ως εταιρα πορευτηκε μαλιστα λιαν επικερδως

κι επειτα παλι στ'ορος Κυλληνη σκοτωνοντας τ'αρσενικο απ'τα ιδια φιδια

ζευγαρωμενα αντρας με φαλλο επεστρεψε εδω στη Καδμεια Θηβα

αν δεν ειναι απατες αυτες οι συμμετριες, δηθεν τυχαιες,τι αλλο ειναι;

τι αντρας γυναικα αντρας;διχως αλλο μασκαρευτηκε με γυναικεια ρουχα

αλλαξε και την ομιλια του καταλληλα και τα φερσιματα του,αυτο εκανε

και τωρα εδω στη Καδμεια Θηβα τον ευγενικο Οιδιποδα τον βασιλιας μας

θελει ν'αποκαλυψει ως φονια του πατερα κι αιμομιχτη και να τον εκδιωξει

ενα φερεφωνο του Κρεοντα,πληρωμενος ειναι απ'αυτον και δεν μας ξεγελαει

πως ακομα πληρωσε καποιον Ψευτοησιοδο να γραψει γι'αυτον ποσο σπουδαιος

ειναι στην Μελαμποδεια το ξερουμε καλα για δηθεν κριση που'κανε στη διαμαχη

Ηρας και Δια Περι της Ηδονης κι αποφανθει μ'υφος περισπουδαστο ως ειδημων

των δυο φυλλων:εκ των δεκα μερων εν μερος το αρρεν εννεα δε μερη το θηλυ,

τα στραβαδια του βεβαια του ηξερε και γι'αυτο τον τυφλωσε η Ηρα κι ο ευνοηθεις

Διας τον επιβραβευσε με τη μαντεια κι επιπλεον να ζησει επτα η' εννια γενιες ανθρωπων

κι ολ'αυτα τελειωσαν τον καιρο των Επιγονων στην Τιλφουσα πηγη

τωρα πως ο Ομηρος τον εχει στη Λ' ραψωδια της Νεκυιας ισως αυτο

να δικαιολογειται γιατι τυφλος ηταν κι αυτος ο ιδιος τι ειν'αδυνατον

ο πολυμητις Οδυσσεας να αυμβουλευτηκε απο'ναν τετοιο στραβο ανθρωπο

.

.

.

ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟ

ειδα[θυμαμαι,οπως καποιος θυμαται το πρωτο τετραδιο

τα πρωτα παπουτσια το πρωτο περπατημα]ανθρωπους

απλους χωρικους αντρες λιγομιλητους και γυναικες ακαλλωπιστες

αφτιαχτες χαρα τους να φιλευουν τα παιδια,εμας,και τους ξενους

περαστικους μ'ολοκληρους ρομβους ραβανι ζαχαρωμενα ξερα συκα

κατω απ'τη πνοη ανθισμενων αμυγδαλιων να σποριαζουν τη γενια τους

μικρο σκουλικι η ζωη βγαζει φτερα πεταλουδα και στον αερα πεταει παιζει

παιδια στον παροντα χρονο με λησμονημενο το περασμενο κι αφροντιστα

για το ερχομενο στο λιγο στο ελαχιστο στην ενδεια που δεν ειναι φτωχεια

στ'ασπρα ακρογυαλια στους πρασινους λοφους στα λειψα χωραφια

στα κυπαρισσια που οριζουν τον φραχτη ενος κηπου

και το σπιτι απεριττο να σε χωρεσει σημαδι πως εισαι εδω πως βρεθηκες

πως σε υπολογιζουν,γιατι για να υπολογιζει ανθρωπος ανθρωπο ειναι

η ανθρωποτητα

Ψυχης τε περατα[ειπε ο Ηρακλειτος]δεν θα φτασει ποτε ανθρωπος

κι εγω εδω τωρα ξεφυλλιζω ανθρωπους

και κανεις δεν ξερει τι εχει συμβει

η΄τι δεν θα συμβει

η',κατα καποιο τροπο,τι θα αποσιωποιηθει

.

.

.

ΙΟΛΗΣ ΕΥΡΥΠΙΔ

Όμηρου Ιλιάδα-ραψωδια Β-στιχοι 729-733

Ομηρου Οδύσσεια-ραψωδια φ-στιχοι 13-41,ραψωδια θ-στιχοι 223-228

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

.

Όμηρου Ιλιάδα-ραψωδια Β-στιχοι 729-733]

Οἳ δ' εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν,

οἵ τ' ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος,

τῶν αὖθ' ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε

ἰητῆρ' ἀγαθὼ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων·

τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.

αυτοι'χαν την Τρικκη και την πετρωδη Ιθωμη

κι αυτοι'χαν την Οιχαλια την πολι του Ευρυτου του Οιχαλια,

αυτων τοτε ηγουνταν του Ασκληπιου τα δυο παιδια

γιατροι αξιοι ο Ποδαλειριος και ο Μαχαων

σ'αυτους τριαντα κοιλα καραβια ακολουθουσαν με σειρα

[Ομηρου Οδύσσεια-ραψωδια φ-στιχοι 13-41]

δῶρα τά οἱ ξεῖνος Λακεδαίμονι δῶκε τυχήσας

Ἴφιτος Εὐρυτίδης, ἐπιείκελος ἀθανάτοισι.

τὼ δ' ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλήτην ἀλλήλοιϊν

οἴκῳ ἐν Ὀρτιλόχοιο δαΐφρονος. ἦ τοι Ὀδυσσεὺς

ἦλθε μετὰ χρεῖος, τό ῥά οἱ πᾶς δῆμος ὄφελλε·

μῆλα γὰρ ἐξ Ἰθάκης Μεσσήνιοι ἄνδρες ἄειραν

νηυσὶ πολυκλήϊσι τριηκόσι' ἠδὲ νομῆας.

τῶν ἕνεκ' ἐξεσίην πολλὴν ὁδὸν ἦλθεν Ὀδυσσεύς,        20

παιδνὸς ἐών· πρὸ γὰρ ἧκε πατὴρ ἄλλοι τε γέροντες·

Ἴφιτος αὖθ' ἵππους διζήμενος, αἵ οἱ ὄλοντο

δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δ' ἡμίονοι ταλαεργοί·

αἳ δή οἱ καὶ ἔπειτα φόνος καὶ μοῖρα γένοντο,

ἐπεὶ δὴ Διὸς υἱὸν ἀφίκετο καρτερόθυμον,

φῶθ' Ἡρακλῆα, μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων,

ὅς μιν ξεῖνον ἐόντα κατέκτανεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ,

σχέτλιος, οὐδὲ θεῶν ὄπιν αἰδέσατ' οὐδὲ τράπεζαν,

τὴν ἥν οἱ παρέθηκεν· ἔπειτα δὲ πέφνε καὶ αὐτόν,

ἵππους δ' αὐτὸς ἔχε κρατερώνυχας ἐν μεγάροισι.        30

τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο, δῶκε δὲ τόξον,

τὸ πρὶν μὲν ἐφόρει μέγας Εὔρυτος, αὐτὰρ ὁ παιδὶ

κάλλιπ' ἀποθνῄσκων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι.

τῷ δ' Ὀδυσεὺς ξίφος ὀξὺ καὶ ἄλκιμον ἔγχος ἔδωκεν,

ἀρχὴν ξεινοσύνης προσκηδέος· οὐδὲ τραπέζῃ

γνώτην ἀλλήλω· πρὶν γὰρ Διὸς υἱὸς ἔπεφνεν

Ἴφιτον Εὐρυτίδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν,

ὅς οἱ τόξον ἔδωκε. τὸ δ' οὔ ποτε δῖος Ὀδυσσεὺς

ἐρχόμενος πόλεμόνδε μελαινάων ἐπὶ νηῶν

ᾑρεῖτ', ἀλλ' αὐτοῦ μνῆμα ξείνοιο φίλοιο        40

κέσκετ' ἐνὶ μεγάροισι, φόρει δέ μιν ἧς ἐπὶ γαίης.

τα δωρ'αυτα σ'αυτον φιλος ξενιας στη Λακεδαιμονα ετυχε να δωσει

ο Ιφιτος του Ευρυτου,παρομοιος στους αθανατους,

που στη Μεσσηνη συναντησε'ο ενας τον αλλον

στο σπιτι του θαυμαστου Ορτιλοχου,οπου σ'αυτον ο Οδυσσεας

ηρθε για χρεος,επειδη σ'αυτον ολος ο δημος οφειλε

προβατα αφου απ'την Ιθακη Μεσσηνιοι αντρες αρπαξαν

στα καραβια τα πολυσκαρμα τριακοκια μαζι με τους βοσκους.

 γι'αυτα αποσταλθηκε πολυ δρομο να'ρθει ο Οδυσσεας 20

παιδι οντας,προς τα κει λοιπον τον εστειλε ο πατερας κι οι αλλοι γεροντες

κι ο Ιφιτος παλι αλογα ζητουσε να βρει,αυτα σ'αυτον χαθηκαν

δωδεκα θηλυκα,μ'ανθεκτικα μουλαρια να βυζαινουν.

αυτες τοτε σ'αυτον επειτα και φονος και μοιρα εγιναν

οταν τοτε στου Δια το γιο εφτασε τον οξυθυμο,

τον λαμπρο Ηρακλη,μεγαλων εμπειρο γνωστη εργων

αυτος αυτον ξενον οντα σκοτωσε ενω ηταν στο σπιτι ,

ο ολεθριος,ουτε των θεων την εκδικηση ντραπηκε ουτε το τραπεζι

αυτο που σ'αυτον παραθεσε.επειτα δ'εφονευσε κι αυτον,

και τις φοραδες αυτος κρατησε με τις δυνατες οπλες στα μεγαρα 30

αυτες ζητωντας με τον Οδυσεα συναντηθηκε,του'δωκε δε τοξο,

που πριν κατειχε ο μεγας Ευρυτος,αλλα στο παιδι

καταλλειπε αποθνησκωντας στα δωματα τα ψηλα.

σ'αυτον δε ο Οδυσεας ξιφος οξυ και ισχυρο κονταρι εδωκε,

αρχη φιλοξενιας στενης συγγενειας.ουτε σε τραπεζι

γνωρισ'ο ενας τον αλλον,γιατι πριν ο γιος του Δια εφονευσε

τον Ιφιτο υου Ευρυτου,παρομοιον στους αθανατους,

αυτος που σ'αυτον τοξο εδωκε,αυτο δε ουδεποτε ο θεικος Οδυσσεας

πηγαινοντας για πολεμο στα μελανα πανω τα καραβια

επαιρνε,αλλ'αυτου μνημα στον φιλο της ξενιας τον αγαπητο 40

αφηνε να'ναι στα μεγαρα,το'φορουσε δε αυτος στη γη του

 (Ομηρου Οδύσσεια-ραψωδια Θ-στιχοι 223 -228)

ἀνδράσι δὲ προτέροισιν ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω,

οὔθ' Ἡρακλῆϊ οὔτ' Εὐρύτῳ Οἰχαλιῆϊ,

οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἐρίζεσκον περὶ τόξων.

τῶ ῥα καὶ αἶψ' ἔθανεν μέγας Εὔρυτος οὐδ' ἐπὶ γῆρας

ἵκετ' ἐνὶ μεγάροισι· χολωσάμενος γὰρ Ἀπόλλων

ἔκτανεν, οὕνεκά μιν προκαλίζετο τοξάζεσθαι.

στους αντρες δε στους προτερους να'ρθω σ'εριδα δεν θα'θελα

ουτε με τον Ηρακλη ουτε με τον Ευρυτο της Οιχαλιας,

αυτοι βεβαια και με τους αθανατους εριζαν περι τοξων

γι'αυτο βεβαια και γρηγορα πεθανεν ο μεγας Ευρυτος ουδ'εις γηρας

εφτασε να'ναι στα μεγαρα.γιατι χολιασμενος ο Απολλων

τον σκοτωσε,επειδη αυτον προκαλουσε να τοξευσει

ΙΟΛΗ ΕΥΡΥΠΙΔΗ

''ενα πραγμα''

σκεφτεται πως ειναι ενα πραγμα

''ενα πραγμα ο ανθρωπος''

εδω στη Τραχινα

απο την Οιχαλια οιχομαι αλος

εκει τους εσφαξε ολους ο Ηρακλης

πατερα αδερφια ''κι εμενα μ'αρπαξε χωρις να θελω''

ιερη μανια τρελλα τον επιασε οπως τοτε με τα παιδια του

''τι φταιω εγω'' τωρα που ολα συνετελλεσθηκαν

και το δηλητηριο του Νεσσου του ποτισε το κορμι

και τον εκαψε κι η ευγενικη Δηιανειρα χαθηκε απ'εαυτου της

''τωρα γυναικα του Υλλου''ρημαγμενη μεσα στους καθρεφτες της μνημης

''ο αδελφος μου ο Ιφιτος''να ψαχνει τις χαμενες φοραδες

μεσα στους στιχους 13-41 της ραψωδια φ' της  Οδυσσειας του Ομηρου

ενας ολοκληρος ζωντανος ανθρωπος

''εγω ανθρωπος μεσα στα διχτια της ιστοριας αλλων ανθρωπων''

.

.

.

Αδωνης και Αφροδιτη

το φως εκτυφλωτικο αντανακλουσε πανω στους κιτρινους χρωματισμενους τοιχους,

ενα τζιτζικι μπηκε απ'τ'ανοιχτο παραθυρο και σταθηκε πανω στο κοκκινο σεντονι

του κρεβατιου κι επειτα πεταξε και βγηκε,κοιταξε,στο τραπεζι το γυαλινο ανθοδοχειο

με τις ανεμωνες και τα τριανταφυλλα,η μερα αρχισε να ζεστενει.σηκωθηκε απ'το κρεβατι.

πηγε και καθισε στον ορθογωνιο καθρεφτη,ειδε ενα χωραφι με πολλα σμυρνα και μια

κοπελα ουρλιαζοντας να τρεχει μεσα,σκονταψε κι επεσε,ακουγε την αναπνοη της δυνατη,

σε λιγο η σκια του την σκεπασε βαρια,εσκυψε πανω της,θελησε να φωναξει,δεν

μπορεσε,εκλεισε τα ματια,της ελεγε,εκεινη τη μερα το πρωι που ξυπνησε, για ενα

αγριογουρουνο που τον κυνηγουσε,σ'ενα λιβαδι με πολλες ανεμωνες του ειπε,δεν

της απαντησε,οι τριανταφυλιες μας ανθισαν στο κηπο,ελα να τις δεις,εκοψε ενα τριαν-

ταφυλλο ,δεν προσεξε και τ'αγκαθια του τον τρυπησαν στο δειχτη του δεξιου χεριου,

ετρεξε κοκκινο αιμα,ποιος ξερει της ειπε,γελωντας,ετσι εγινε ομορφοτερο,και της το

προσφερε,στην ακρη του κηπου τους αρχιζε η θαλασσα,μια απεραντη αμμουδερη

παραλια εκτεινονταν απ'τ'ανατολικα στα δυτικα,ξαφνικα ακουσαν κοριτσιστικες φωνες

πισω τους,κι αμεσως περασαν νεαρες κοπελες μπροστα τους τραγουδωντας και

βαδιζοντας ρυθμικα, στα χερια της,καθε μια,κρατουσε ενα καλαθι στολισμενο με

λουλουδια κι οταν εφτασαν στη θαλασσα αδειασαν τα λουλουδια πανω στα νερα

και τοτε γελωντας χαρουμενα μπηκαν στα γαλαζια νερα και κολυμπουσαν

παιζοντας,καποτε ημουνα κι εγω,του ειπε,αναμεσα σ'αυτες τις κοπελες,το τζιτζικι,το

ιδιο η' αλλο,ξαναμπηκε παλι μεσα στο δωματιο,το ακουσε,γυρισε και το ειδε να

στεκεται γατζωμενο πανω στο κοκκινο κρεβατι,δεν εφυγε,εμεινε εκει,σαν να ξεφυγε

απο κατι που το κυνηγουσε εκει εξω στο φως της μερας και να κρυφτηκε τρομαγμενο,

φοβηθηκε μηπως κανει καποιο θορυβο και το διωξει κι εμεινε ακινητη να το κοιταζει

.

.

.

Εναλλάξ -music painting χνκουβέλης cncouvelis

 .

.

Εναλλάξ

-music painting χνκουβέλης cncouvelis 

https://youtu.be/Xc8qjACyxto?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis Αίγισθος POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

Αίγισθος 

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνκουβελης cncouvelis

Αιγισθος

εδώ είναι ο τόπος που θα με σκοτωσουν,

ακούω το τρίξιμο της πόρτας,

ο φύλακας του θεατρου σβήνει τα φώτα,

όλα στο σκοτάδι πρέπει να γίνουν,εδώ

στο Άργος,

στο λουτρό,ναι,μπήκα μαζί με τη Κλυταιμνήστρα,

ερριξα το δίχτυ,τον τύλιξα,

εκείνος σαν ψάρι σπαρταριζε,

όχι δεν ήταν τραγικός,γελοίος ήταν, 

τα παιδιά του Θυέστη γελουσαν,

μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Δείπνου αντηχουσαν

τα γέλια τους,

κοιμόμουν με τη γυναίκα του,

κάθε άντρας κοιμάται με γυναίκα,

αυτό είναι νόμος,

τ'αλλο είναι το πιο κρίσιμο,

το πιο σημαντικό,

όταν ακόμα δεν έχεις καταλάβει τι τρως,

τι τρώει ο πατέρας,

που είναι τα παιδιά σου;

γιατί λείπουν;

των θεών είμαστε παιχνίδια,

σε ποιο στρώμα γης θα βρεθεί η χρυσή προσωπίδα του;

με ποια λόγια θα τη γεμίσει ο Αισχύλος;

τότε,πριν μπουμε στο λουτρό, η Κλυταιμνήστρα 

με κοίταξε,

-για την Ιφιγένεια μου όλο αυτό γίνεται,είπε,

δεν είναι φόνος,

φόνος είναι η απουσία της,ούρλιαξε,

αυτό ήταν ολο,

ο Αγαμέμνωνας ηταν στο λουτρό,

ο άνθρωπος που είχε διαπράξει τόσους θανάτους

στη Τροια,

γυμνός χωρίς την αστραφτερή πανοπλια,

όταν θεωρείτε κάτι φόνος πρέπει 

να υπάρχει ένοχος,

η Ηλέκτρα πάντα με μισούσε,

στο κρεβάτι είχα τη μανα της κι όχι εκείνη,

τώρα είχε ένα λόγο παραπάνω,

τον νεκρό πατέρα,

οι νεκροί είναι πολύ ισχυροί στους ζωντανούς,

η Ηλέκτρα περίμενε τον Ορέστη,

το ήξερα,

αυτό είναι το θέατρο,σε μετατρέπει σε ρολο

στο χορικό θα δικαστεί ως φονιας

και μετά την μητροκτονια οι τουρίστες

θα φωτογραφίζονται κάτω απ'τη πύλη των λεόντων,

στα κυκλώπεια τείχη,

κι εγώ απόψε στην ασεληνη νύχτα

νεκρός στις κερκίδες του αρχαίου θεάτρου

βλέπω τον ηθοποιό να με υποδύεται,

κι ακούω τη φωνή του,

Αιγισθος επιζων του Θυεστειου Δειπνου,

τον φωτογραφισαν,

είδα τα φλας ν'αστραφτουν

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -η εξέλιξη ενός ερωτα ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-η  εξέλιξη ενός ερωτα

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

painting 

χνκουβελης cncouvelis 

η εξέλιξη ενός ερωτα

Εξω ομίχλη,

Μπήκε στο μπαρ,

γυριζε από ένα δείπνο όπου είχε βαρεθεί τους ανθρώπους που προσπαθούσαν να  εντυπωσιάσουν ο ένας τον άλλον.

Είδε,μέσα στο μισοσκοταδο,μια γυναίκα να κάθεται μόνη και να γράφει.

-Επιτρεπεται; τής είπε.

Η γυναίκα τον κοίταξε.

-Καθίστε,τού είπε.

Κάθησε απέναντι της.Ηταν ομορφη.

-Τι γράφετε;ρώτησε.

-Ένα ποίημα.Γιατί ρωτάτε;

Εκείνος χαμογέλασε.

-Για να αρχίσουμε από κάτι να συζηταμε.

Η γυναίκα έκλεισε το τετράδιο.

-Είστε ποιήτρια;

-Όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ.

-Και όταν ξαπλωνετε;

-Τότε είμαι γυναίκα.

Γέλασε.Σηκωθηκε και κάθησε δίπλα της.

-Αυτό είναι επικίνδυνο,της είπε.

-Για ποιον;

-Για μένα.

Του είπε το όνομα της.

Από τότε άρχισαν τις συναντήσεις.

Στο θέατρο.

Στη βιβλιοθήκη.

Στη θάλασσα.

Στη νύχτα.

-Πάμε στο σπίτι μου; της είπε.

-Όχι.Εκεί ξέρω τι θα συμβεί.

Αυτό ακριβώς τον γοήτευε.

Τη νύχτα τον έπαιρνε τηλέφωνο.

-Γιατί γράφετε ποιήματα;

τη ρώτησε.

-Για τον ίδιο λόγο που εσύ ερωτεύεσαι,τού απάντησε.

-Και τι είναι ο έρωτας;

-Μια προσωρινή κατάργηση της μοναξιάς.

-Εγώ πιστεύω ότι ο έρωτας είναι ελευθερία.

-Όχι.Ο έρωτας είναι η στιγμή που δύο άνθρωποι δέχονται να περιορίσουν την ελευθερία τους.

Μια αλλά νύχτα,-ερχομαι τώρα σπίτι σου,τού είπε και έκλεισε το τηλέφωνο.

Περίμενε.

Χτυπησε την πόρτα,της άνοιξε,την αγκάλιασε,πήγαν στη κρεβατοκάμαρα,εκείνη γδυθηκε,ξάπλωσε στο κρεβάτι,τον κοίταξε,-εισαι ερωτευμένος;,τον ρώτησε,

την φίλησε στο στόμα.

Την άλλη μέρα έγραψε στο τετράδιό της.

κρατώ το χερι σου

κι έτσι ξέρω

ότι υπαρχεις

τόσος κόσμος

για να χωρέσουν

δύο ανθρωποι

Πήγαν στο καφέ.

-Η ζωή είναι αυτό που συμβαίνει,είπε εκείνος.

-Εγω πιστεύω,είπε εκείνη,ότι η ζωή είναι αυτό που μένει αφού αυτό που συνέβη έχει τελειώσει.

Την κοίταξε.

-Μπορεί να κοιμηθείς με έναν άνθρωπο,τού είπε,και να τον ξεχάσεις. Μπορεί όμως να τον κοιτάξεις μία φορά και να τον θυμάσαι για όλη σου τη ζωή.

Τη νύχτα μετά τον έρωτα της είπε:

-Εσύ θέλεις να κάνεις τον έρωτα αιώνιο.

-Κι εσύ θέλεις να τον κάνεις άπειρο.

-Ποια είναι η διαφορά;

-Η αιωνιότητα είναι ένας άνθρωπος.

-Και το άπειρο;

-Πολλοί άνθρωποι.

Τον κοίταξε.

Εκείνος έλειψε τρεις ημέρες.

Όταν επέστρεψε,εκείνη δεν τον ρώτησε πού ήταν.

-Δεν θα με ρωτήσεις;

-Όχι.

-Φοβάσαι ότι θα σε εγκαταλείψω;

-Όχι.

-Τότε;

-Φοβάμαι ότι αν μείνεις θα είσαι απών.

Μετά από ένα μήνα χώρισαν .

Δεν υπήρξε δράμα,ούτε φωνές,κατάλαβαν ότι ο χρόνος τους τελείωσε.

Συναντήθηκαν στο ίδιο μπαρ όπου είχαν γνωριστεί.

-Αυριο θα φύγω,της είπε.

-Θα ξανάρθεις;ρώτησε εκείνη.

-Ναι.Και θέλω να έρθεις μαζί μου.

-Όχι.

-Γιατί;

-Επειδή τότε θα πάψω να είμαι αυτή που αγάπησες.

-Και τι θα γίνεις;

-Η γυναίκα που θα έπρεπε να γινω για να μείνω μαζί σου.

-Καταλαβαινω,της είπε.

Την φίλησε.

Εκείνος εφυγε.

Έξω ομιχλη.

Εκείνη έμεινε,άνοιξε το τετράδιο της και έγραψε. 

δεν θέλω να γίνω

η ανάμνηση μου

αιωνια

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφράζοντας Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ζ στίχοι 454-465 Τι είπε ο Έκτορας στην Ανδρομάχη στη τελευταία τους συναντηση POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφράζοντας

Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ζ στίχοι 454-465

Τι είπε ο Έκτορας στην Ανδρομάχη στη τελευταία τους συναντηση

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ζ στίχοι 454-465

Τι είπε ο Έκτορας στην Ανδρομάχη στη τελευταία τους συναντηση

οσο για σένα,όταν κάποιος απ'τους χαλκοχιτωνες

Αχαιούς 

δακρυσμένη σ'αρπαξει στερώντας την ελευθερη μερα,

και τότε στ'Αργος οντας σ'αλλης τον αργαλειό

να υφαίνεις,

και νερό να φέρνεις απ'την Μεσσηιδα

η' την Υπερεια

χωρίς καθόλου να το θελεις,

σκληρά να σ'αναγκαζουν

και κάποτε κάποιος να πει βλέποντας σε

δάκρυα να χύνεις,

του Εκτορα αυτή δω η γυναίκα που αριστευε 

όταν μαχονταν

μαζί με τους Τρώες τους ιπποδαμαστες

όταν γύρω απ'το Ίλιο πολεμουσαν,

έτσι κάποτε κάποιος θα μιλήσει,και σε σένα  

καινουργιος θα'ναι πονος

απ'το χάσιμο τέτοιου αντρα ν'αντιμετωπιζεις 

της σκλαβιάς τη μερα,

αλλά μένα αφού θα'χω πεθανει 

το χυμένο πάνω μου χώμα ας με σκεπασει

πριν έστω και κάτι για τη κραυγή σου 

και το σύρσιμο σου να μαθω

ὅσσον σεῦ, ὅτε κέν τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

δακρυόεσσαν ἄγηται ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας·455

καί κεν ἐν Ἄργει ἐοῦσα πρὸς ἄλλης ἱστὸν ὑφαίνοις,

καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης

πόλλ’ ἀεκαζομένη, κρατερὴ δ’ ἐπικείσετ’ ἀνάγκη·

καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέουσαν·

“Ἕκτορος ἧδε γυνὴ ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι460

Τρώων ἱπποδάμων ὅτε Ἴλιον ἀμφεμάχοντο.”

ὥς ποτέ τις ἐρέει· σοὶ δ’ αὖ νέον ἔσσεται ἄλγος

χήτεϊ τοιοῦδ’ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.

ἀλλά με τεθνηῶτα χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτοι

πρίν γέ τι σῆς τε βοῆς σοῦ θ’ ἑλκηθμοῖο πυθέσθαι 465

.

.

.

7- χνκουβελης cncouvelis Ποιητική Poetica

 .

.

7-

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

paintings

χνκουβελης cncouvelis

Ποιητική Poetica

Τετραγωνα Αντιφρονουντων Λογων

Je pensee

Je voulais

Je chercher

J'entendait le sifflement de temp

c'est deja de matin

d'ouvrir les yeux pour conscience

Je n'etais qu'un petit enfantin

peu a peu mon souvenir des humains s'evanouissait

J'etais seulement le sentiment d'existence

que l'homme des cavernes

ma pensee

mon corps

ma yeux

Υποχρεος των ερωτηματων

Αυτος που βλεπει τη φωνη του στα νερα της θαλασσας

Η θεληση μου το δικαιωμα μου

Τα φωνηεντα μου σποροι μεσα στο πληθος των ιδεων

Μην εξοφλαται τους μειοδοτες της αληθειας

Εγω εξακολουθω να βλεπω το πραγματικο σαν πραγματικο

Τα φωτεινα δεντρα των λεξεων

Τα γαλαζια ειδωλα των νερων

Τα διαφανα χερια των ανθρωπων

.

.

.

Η Ελενη

εἰ σαφὴς οὗτος λόγος·20

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

[Ελενη Ευριπιδη]-χ.ν.κουβελης

Αθηνα 412 π Χ Διονυσια η Ελενη ηθοποιος σε καθρεφτη

βλεπει το ειδωλο της

περα νοτια ο Πειραιας ο Σαρωνικος η θαλασσα

η πανωλεθρια της Μεγαλης Σικελικης Εκστρατειας

η αμφισβητηση των Σοφιστων

η Ελενη μεσα στον ανθισμενο κηπο της

ο Ευρωτας κυλαει μεσα στα χρυσα πορτοκαλια

ο Σκαμανδρος κατακοκκινος απ'τους σκοτωμενους

Ἡμῖν δὲ γῆ μὲν πατρὶς οὐκ ἀνώνυμος

Σπάρτη, πατὴρ δὲ Τυνδάρεως· ἔστιν δὲ δὴ

λόγος τις ὡς Ζεὺς μητέρ' ἔπτατ' εἰς ἐμὴν

Λήδαν κύκνου μορφώματ' ὄρνιθος λαβών,

[20] ὃς δόλιον εὐνὴν ἐξέπραξ' ὑπ' αἰετοῦ

δίωγμα φεύγων, εἰ σαφὴς οὗτος λόγος·

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

σε μενα πατριδα  γης  μου  ειναι η ονομαστη

Σπαρτη,ο Τυνδαρεως πατερας,κι ειναι καποια

φημη πως ο Ζευς  επεταξε προς τη  δικη μου μητερα

τη Ληδα του κυκνου τη μορφη πουλιου παιρνωντας

στο κρεβατι μαζι της εσμιξε δηθεν ξεφευγωντας

απ'αετου κυνηγητο,εαν ειναι βεβαια αυτη η φημη.

εγω Ελενη ονομασθηκα

Ελενη-ετυμολογια

-αιρεω[καταστρεφω]ειλον εαλω -ελ-Ελενη

-ελανη[η λαμπερη]σελανη[Δωρικα σελανα]-Ελενη

ελ-Ελενη-η ακαταμαχητα λαμπερη-αυτη που με την ομορφια της

σου παιρνει τα μυαλα

κι αυτη επιμενει

απευθυνομενη στους θεατες

Ἑλένη δ' ἐκλήθην.

στα Κενα της Ιστοριας

.

.

.

Electra Ηλεκτρα

βουβη μερα.αδειαζει το φορτιο της.σιωπη

το νερο δεν φτερουγιζει.ακινησια

το χερι προεκτεινεται.κενη αφη

οι λεξεις.σ'ερημο τοπο.ακροβατουν

ο αερας πυκνωνει.αδιαπεραστος

γιατι.τωρα.δεν ουρλιαζεις;

γιατι.τωρα.δεν επαναστατεις;

.

τα ροδα στο τραπεζι.αυτα εκει που βλεπεις.

ενα ενα τα καρφιτσωνει στις λευκες σελιδες μιας ευτυχιας.

το φως ορμαει απ'το παραθυρο.

εξω ενα παιδι πεταει κιτρινους βωλους στον ηλιο.

"θα καεις"του φωναζει.

δεν ακουει την απαντηση του.βλεπει μονο τις χειρονομιες του.

και γεμιζει ο καθρεφτες της πεταλουδες.κιτρινες πεταλουδες.

''κιτρινες πεταλουδες γεμιζει η φωνη μου".

η φωνη μου στα δεντρα πρασινιζει.

μια μουσικη απο πιανο για τεσσερα χερια πριονιζει τον απεραντο χρονο.

βλεπει να τετραγωνιζονται τα χρωματα στα βομβισματα της μελισσας.

"να.το ελαχιστο τιναγμα του σιγμα διπλα τονιζει τη γραμματικη της θαλασσας".

ενα κυκλικο ονομα."ενα κυκλικο ονομα λευκενεται" επαναλαμβανει.

επαναλαμβανεται το λεξιλογιο.αυτολεξει.

"τα ροδα στο τραπεζι.αυτα εκει που βλεπεις"

.

.

.

Αναφορα στην Ταναγραια ποιητρια Κοριννα

Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη

του Μινυα του Ορχομενου

φρονιμες κορες στον αργαλειο στο σπιτι

δεν παρασυρθηκαν απ'τις αλλες γυναικες

αυτες ξετρελαμενες ετρεχαν πισω απ'τον Διονυσο στα βουνα

κι ο θεος σκληρος τις τιμωρησε να τον περιφρονουν με την εγκρατεια τους

και τοτε νομιζαν πως γυμνες ηταν

τυλιγμενες απο αγριοκισσο και κλιματα αμπελιου

κι απ'τη στεγη πανω επεφτε και τους ελουζε κρασι και γαλα

και φωτα μυστηρια αναψαν στ'ανακτορα μεσα

και φωνες ζωων ακουστηκαν

μαζι μ'αυλους και τυμπανα.

και μεγαλη μανια τις επιασε

αρπαξαν στα χερια τους τον Ίππασσο της Λευκίππης το μικρο γιο

του δαγκωσαν τις σαρκες και τον σπαραξαν στη τρελα τους

πως ηταν ελαφακι τους φανηκε

και ξεχυθηκαν να ενωθουν στα οργια με τις αλλες Ορχομενες

κι εσμιξαν με ταυρο και πανθηρα και λιονταρι

τις μορφες του θεου

ετσι μ'αυτο το συγχρονο λεξιλογιο μετεφρασα το ποιημα 'Μινυαδες'

της Κοριννας γραμμενο σε παπυρο

με το περιτεχνο ιωνικο του μετρο

και την εξαισια Βιωτικη του διαλεκτο ,

γι'αυτη γνωριζουμε

πως ο Πινδαρος ο Διρκαιος Κυκνος ηταν μαθητης της

και πεντε φορες σ'αγωνες τον νικησε

τη δασκαλα της δε τη Μυρτιδα την μεμφεται

σ'ενα ποιημα της που σωθηκε

επιπλητω μ'αυστηροτητα

τη Μυρτιδα αν κι ειναι μελωδικη

ενω ειναι απ'τη φυση της γυναικα

πηγε και τον Πινδαρο καποτε ανταγωνισθηκε

Μέμφομαι δε

και λιγυρά Μυρτίδ’ ιώνγα,

όντι βανά φύσ’ έβα

Πινδάροιο ποτ’ έριν.

μεμφομαι κατηγορω παραπονιεμαι επικρινω επιπλητω μεμφομαι

ερις διφωνια ατόμων που τα σπρώχνει στην έχθρα και στο μίσος

εριστικα ανταγωνιστικα ασυμφωνια διαφορα διχογνωμια

διχονοια κσβγας λογομαχια

φιλονικια

πως να διασωθει το ιδιαιτερο υφος απ'ολη αυτη την εκπληκτικη εκρηξη

της Ελληνικης γλωσσας;

παντως,οπως αναφερει ο Παυσανιας,αυτη η ποιητρια Κοριννα

ηταν μια ομορφη γυναικα βανά στη Βιωτικη διαλεκτο

.

.

.

Πτολεμαιος Α' o Λαγου

Βεβαίως κάνεις δεν ήτον αλλος καταλληλότερος δια την Αιγυπτον

από τον Πτολεμαιον Λαγιδην

στρατηγός και σωματοφύλακας του Αλεξανδρου

ικανός διοικητης συνετος και θαρραλεος

Αυτός δεν είναι που συνέλαβε τον δολοφόνο του Δαρειου Γ'

και εφτασε Νικηφόρος εις τις Ινδιες και τη Σογδιανη;

στη Βαβυλωνα το 323 παναξια δεν

έγινε σατράπης της Αιγυπτου στη διαμοιραση των επαρχιων

Αυτος ένας Μακεδονας;

μετεπειτα δε ανακηρύχθηκε βασιλεας Φαραώ

και παρά τις αντιδράσεις του Περδικα εκατάφερεν

την επωφελην αυτονόμησην μας

ενας ευφυής άνθρωπος ήταν

και το 321 έφερεν με τεχνασμα το σώμα του Αλεξανδρου

εδώ να ταφει προς δοξαν μας

την δε Αλεξανδρειαν την ελαμπρυνεν με τη θαυμάσιαν της Βιβλιοθηκη

και τον περίφημον σ'όλον τον κόσμον Φαρον

και πολλά αλλα που την καμνουν περικαλλην και σπουδαιαν πολιν

οι δε Ροδιοι για Σωτήραν τους τον τιμουν δεοντως

ως δε ειναι συν τα αλλα και φιλομαθης εσυνεγραψεν βιβλιον

'Περί των Πραξεων του Αλεξανδρου'

Τώρα ευρεθησαν μερικοί μικρονοοι και μοχθηροι,

πάντα παντου τέτοιοι άνθρωποι θα ευρισκονται,

και ασυστόλως τον κατηγορουν πως για διαδοχον του όρισεν

τον Πτολεμαιον της Βερενικης

τον ευνοησεν αντί του Πτολεμαιου της Ευρυδικης του Αντιπατρου

Αυτος βεβαίως ξερει καλύτερα απο τον καθεναν μας

γιατι από έναν Κεραυνον επροτίμησεν έναν Φιλαδελφον

Αυτον πολύ τον ενδιαφέρει η τύχη της Δυναστείας των Πτολεμαιων Λαγιδων

Άπο τον Επιφανην Επιγονον Πτολεμαιον Α' του Λαγου

Εως την Ευγενην Απογονον Κλεοπατραν Ζ' την Φιλοπατωραν

.

.

.

Woman's interior

οξυμοριον ευθηνετο εντός υγροτατου κόλπου

εργωδες νευρωδες

μετεωριτης ζεον στιλπον αγγιγμα αγγιζομαι

υπερβολοειδες περιστρέφοντας

υπερουσιον γλυκωδες σχίσμα

ορμιος. μοχλός διαρηγνυοντας

διάφανη. πολυπτυχη ροδαλη

δαντέλα εις έκστασιν μεθυστικην

μυρωδες αισθησιακον ελλειψοειδες το υπεροπτικον υγρωδες

ατελευτητον έλασσον απειρον

άγγιγμα τρεμωδες ερυθρον υπερπυρον

υπερμεγεθες άνοιγμα

πλανόδιον Χαίρε περιηλιον αει πόθου λυτωτριου λευκού

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις

αυτην την εποχη εις τους δροσερους

και ευαερους παραθερισμους περι την Αλεξανδρειαν

εμεις οι Αλεξανδρινοι συναναστρεφομαστε αλληλους ευδαιμονες

αγνοουντες η' μηδαμινην δινοντας σημασιαν

δια κινησεις εις την Ρωμην εναντιον της βασιλισσης Κλεοπατρας Ζ' Φιλοπατωρ

ειναι δυνατον τετοιες φημες

να εμποδισουν τις λιαν δημοφιλεις κοσμικες μας συναντησεις;

να τις δυσχερανουν;

αδυνατον.λεγομεν

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις to Ezra Pound

m-ONE-y uni-VERS-ity

ειδωσι δε παντες Αχαιοι

Wie das Wort „schön” der Ästhetik und „gut” der Ethik, so weist

„wahr” der Logik die Richtung

κιτρινα πουλια στεγνωνουν στα συρματα των δεντρων

Gottlob Frege LOGIC thesis

Ezra Pound USURA Cantos

Δικαιοσυνη Greek Copy Rights

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις in pop art

το romance story εχει καποια στερεοτυπα χαραχτηριστικα,για να αποδοθει

το υφος του,οι νομοτελειες,ο μελοδραματισμος,το ειδικο λεξιλογιο,επιθετα,

ρηματα,επιφωνηματα,μειωμενο ιστορικο περιβαλλον,υποτονικη

αντικειμενικοτητα,υπερτροφικος υποκειμενισμος,απλοικη πλοκη,συνεχεις

παρεξηγησεις,το Α που δεν ειναι Α...,προσδοκομενη καταληξη,κονοτυπιες

τσιτατων,ταυτολογιες,το Α ειναι Α,

(η Κοινωνιολογια του Romance Story)

αυτος ηθελε να αφηγηθει μια απλη ιστορια αντικειμενικα με τρεις απλες

γυμνες προτασεις χωρις να τις αναπτυξει με τις συμβασεις του ειδους

romance story σε ενα πολυσελιδο μαμουθ best seller Love Novel Μυθιστορημα

.

.

.

Συν-Τομες Επανα-Ληψεις

...εφυσουσεν δριμυ λιοβορι,οι πετρες εις καταστασιν βραζμου επιεζοντο

να εκραγουν εξ ων εσυνετεθησαν,τα φυτα εις ξηρασιαν χυμων,τα δε ζωα

εις βαρειαν ανησυχιαν προς εξευρεσην πηγης υδατος δροσερου,υπερανω

δε η σφαιρα του ηλιου περιστρεφομενη περι εαυτον εκσφενδονιζεν πυρινα

βελη εις παντα τα υπαρχοντα της γης,οι δε ανθρωποι φευγοντες εις τα ορη

 εκρυπτοντο εις βαθεα σπηλαια να διασωθουν...

και τουτη η ζοφερος και δυσκολος ωρα του νεικους των φαινομενων μετα

παρελευσιν τριων ημερων υποχωρησεν και επανηλθεν εις την προτεραν

φιλοτητα

.

.

.

Μετρησεις

διπλώνει τις λέξεις

τις απελευθερωνει

να βουίζουν σαν μελισσες

σ'ανθισμενο κήπο συμφώνων και φωνηεντων

συλλεγοντας συμμετριες κοχυλιων

διατύπωσε τη γεωμετρία των νερων

της θαλασσας

τα δάχτυλα των δέντρων

αγγίζουν το διάφανο. σεντόνι του αερα

κι αναδύουν πράσινο χλοερο φως

θρυματιζει το χρονο

άπειρο η' ελάχιστο, αδιαφορο

πότε η διάρκεια δεν ήταν τόσο υπαρκτη

στη φωτογραφία που βγαλαμε

ο λευκός μηρος του βραχου

εξατμίζεται στ'αλάτι της ηρεμιας

.

.

.

αμωμος συλληψη εναντιωσεων

ροζ λευκο βουλιαζει σε φλογωδη αναπνοη ελαστικη περισπωμενη τονιζει

τις μυριστικες φωνες των λεξεων υδρατμοι αρωματων πυκνωνουν το φως

σε πορφυρους χρωματισμους απαλη πιεση δαχτυλων ορμητικου βλεματος

ορατο και αορατο καλλος ροδων και κρινων αειθαλης ομοιοτροπια σε φλογωδη

αναπνοη βουλιαζει ροζ λευκη

.

.

.

ΘΈΑΤΡΟ-THEATRE

Μονόλογος Κλυταιμνηστρας

Πριν όταν ήταν παιδί δεν ήταν έτσι μιλούσε πολύ γελούσε συχνά ήταν ευτυχισμένη

τώρα το βλέπω το νιώθω είναι δυστυχισμένη κλείστηκε στον εαυτό της φοβάμαι

για κείνη φοβάμαι το ξεσπάσματα της σαν ξαφνικη καταιγίδα θα ξεσπάσει σαν άνε-

μος και θα ξεριζώσει τα πάντα στη δύναμη του σαν ορμητικός χειμμαρος θα παρα-

σύρει τα πάντα στο περάσματα του τι κρύβει βαθεια μέσα της;τι την πονάει;τι την

αγριεύει;τι την εξοργίζει;ολα κάποτε μου τα 'λέγε μαζί τα κουβεντιαζαμε τώρα μ'

αποφεύγει ο πατέρας τη;ς λείπει σχεδόν δέκα χρόνια εκεί πέρα ειναι η αδερφη της

η Ιφιγενεια χάθηκε αδοξα η Χρυσοθεμις είναι πολυ μικρή δεν καταλαβαίνει τον Αιγι-

σθο τον αποφεύγει δεν ξέρω τον ζηλεύει τον μισεί του μιλάει απότομα τον προσ-

βάλει μπροστά μου κι αυτός είναι τόσο καλός μαζί της νοιάζεται γι'αυτήν γιατί δεν

καταλαβαίνει;γιατι δεν θέλει να καταλάβει;η ζωή είναι δύσκολη το σπίτι έχει προ-

βλήματα μια γυναίκα θέλει έναν άντρα δίπλα της να βασίζεται σ'αυτον να στηρίζε-

ται γιατί δεν καταλαβαίνει πόσο πολυ πονέσα πόσο έκλαψα κι ακόμα τωρα κλαίω

και σκίζεται χιλια κομμάτια η καρδιά μου για την αδικη μοίρα της αδερφής της εκεί-

νο το είδε με τα ίδια της τα μάτια την είχα πάρει μαζί μου στην Αυλιδα όλα τα είδε

όλα τα άκουσε πως ούρλιαξα πως συγκρούστηκα με τον άσπλαχνο πατερα της σαν

λύκαινα όρμηξα πάνω του να τον μεταπεισω να του αλλαξω τη σκληρή αποφαση

για το άμοιρο παιδί μου η δυστυχη μάνα που χάνει το παιδί της κι εκείνον τον ένοι-

αζε μοναχα η κουφια φιλοδοξία του τι θα πουν οι άλλο τι τους ένοιαζε εκείνους

παιδι δικό τους θα θυσιαζονταν;το συμφερον τους να γίνει ηθελαν με ξεγέλασε

πως δήθεν για γάμο να φέρω την Ιφιγενεια κι εγώ η ανόητη η ανήξερη η ίδια πήγα

με τα χερια μου το παιδί μου για σφαξιμο γιατι η Ηλεκτρα μου δεν με καταλαβαίνει;

έχασα το παιδί μου τη κόρη μου εξαιτίας του τον μισώ όσο τίποτα στον κόσμο δεν

κοιμόμουν τις νύχτες ούτε και τώρα κοιμαμαι καθόμουν ώρες μέχρι να ξημερωσει

στον καθρέφτη μπροστά άυπνη μέσα στην άδεια. σκοτεινή καμαρα μου κι έχωνα

βαθεια τα νύχια μου στα μάγουλα να τα ξεσχισω στις σάρκες μου να τις ματώσω

τόσο μεγάλος κι αφόρητος ήταν ο πόνος κι είναι τα ξέρει αυτα η Ηλεκτρα;τη μέρα

έκανα δύναμη να μην φαίνομαι να κρύβομαι στα παιδιά μου μπροστά και στον

κόσμο να μην δείχνω τι βαρύ περνάω να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου που

έτρεμαν και δεν με βαστουσαν το σπίτι θέλει φροντίδα αλλιώς θα πέσει θα κατα-

στραφεί αυτό θέλουν οι εχθροί μας να επωφεληθούν απ'την.αδυναμια.μας να πέ-

σουμε πάνω μας να μας εξοντώσουν να μας διαλύσουν τι ξερει αυτή για μυστικές

κινήσεις για κρυφές πράξεις συνομοτων τις αγνοεί παντελως την έχει τυφλώσει

το ασιγαστο μίσος της για μένα και για τον άντρα μου τον Αιγισθο φοβάμαι πως

θα ποτίσει μ'αυτό το μίσος με το δηλητήριο της και τον Ορεστη κι είναι πολύ

μικρό παιδί και δεν είναι ικανό να κρίνει την βλέπω τώρα τελευταια όλο και πιο

συχνά να τον απομονωνει και κάτι να του λέει ώρα πολύ με ψιθυριστή φωνή κι

εκείνο με σκυμμένο. το κεφάλι την ακούει συλλογισμενο και το παρασέρνει στις

ερημιές στη θαλασσα και του βάζει λόγια σήμερα την πρόλαβα στο διάδρομο

της εφραξα το δρομο να μην ξεφύγει την έπιασα απ'τον ώμο προσπάθησε να

ξεφύγει την έσφιξα την κράτησα με δύναμη την κοιταξα κατευθείαν μέσα στα

ματια. της είπα γιατί τα κάνει όλα αυτά;τι φταίω;γιατι με μισεί;πως θα τρελαθώ

δεν απάντησε τα μάτια της μεγάλα διεσταλμενα με κοίταξαν σκληρά σαν να με

μαχαίρωναν δεν είπε λέξη κατερρεύσα την άφησα να φύγει έτρεξε και μπήκε

στην κάμαρα της την άκουσα να την κλειδώνει πήγα στη πόρτα τη χτύπησα

να μ'ανοιξει την παρακάλεσα να μιλήσουμε καμία απάντηση απέραντη. σιωπή

έφυγα απελπισμένη από τότε είναι εκεί μέσα κλεισμένη έδιωξε την υπηρετρια

δεν δέχτηκε ούτε νερό ούτε τροφή φοβάμαι πολύ γι'αυτή είμαι ολομόναχη

λείπει κι ο Αιγισθος γία υποθέσεις του κράτους φοβάμαι φοβαμαι τι θα γίνει

τώρα; αύριο;ενα πυκνό σκοτάδι με τυλιγει σκιές με περιτριγυρίζουν με πλησιά-

ζουν όλο και με πλησιαζουν να με πνίξουν βλέπω τα χερια τους τεντωμένα να

μ'αρπαξουν θέλω να φωνάξω δυνατά να ουρλιάξω αλλά δεν βγαίνει φωνή απ'το

στόμα μου

.

.

.

Χαιρε η Αναμοχλευτρια Ψιθυρων

σε κρυσταλλους αλατιου

αναληφθηκε η φωνη σου

ηρεμη επιφανεια νερων αναστατωμενων

το ελαχιστο που εισαι

χειλια που τρεμουν στις λεξεις τους

εσυ ενα σπανιο κυβιστικο λουλουδι

πνεει στο εσωτερικο μου σωμα

μια αιωρηση του απειρου αιωνιου

ωραιοτητα γυμνη που χυνει ο ωμος σου

καθρεφτης και εισχωρω

στα δαχτυλα της κοιλιας σου

η φωνη σου μου θρυματιζει το βλεμμα

τολμηρη αφη μου

στον μυστικο μυριστικο ελικα σου

αναπνοη φεγγαριου ειμαι στη χλοη σου

νερο χλιαρο π'ανεβαινει

να σε ξεριζωσει στον ηλιο

κοκκινη εκρηξη

σε βλεπω μεσα στα διαφανα πεπλα της ντροπης πυκνα να λιωνεις

ανθος μου

στη δυναμη της φωνης σου να σχιζεις τα συμφωνα και τα φωνηεντα του κορμιου μου

ανεμος ανεμοστροβιλος

ψιθυρισμων

να καει να λαμπαδιασει το τριανταφυλλο στα χειλια σου

με τις σταγονες του δοχειου σου ποτισε με

να φυτρωσω ισχυρος κραταιος

κρινος λευκος ρευστος

εντος της ατερμονης κι ατελευτητης ομορφιας σου

εμβολο εμπρησμου

του ανθου σου

γδυνω τις φωνες

τρυφερα

φυλλορροει η ορμη σου

λαγνο

ασπρο

το οριζοντιο το ποδιου

ροδινο

ασελγεια

το καθετο του χεριου

διαθλαση φαλλου

θαυμαστικη

διαρρηγνυει

τη βελουδινη διαφανεια σου

λιτος ρυθμος

υπεροπτικος

ακουσε την οξεια επαφη μας

να γλυστραει στα κεκλιμενα επιπεδα

των συναρμολογημενων μηρων μας

εκτεταμενου φωτισμου

στις λεπτομερειες των χειλιων σου αναπαυομαι

θριαμβευτης

υπακουος σιωπηλης εκρηξης

επιδερμιδας  χρωματοφορων συλλογισμων    

ορθοπρωρη προσω ορμητικη πορεια

στους μεταξενιους μυχους σου

εγω ολοπρασινος στιλπνος μισχος

μοχλος του πορφυρου ανθους σου

ενδοξος

Χαιρε Υπερλαμπρη του Αιδοιου Σου

Χαιρε Αδολη του Αναποδραστου

Χαιρε η Αναμοχλευτρια Ψιθυρων

ελλειψοειδης συλλογισμος

εγχρωμων οστρακων

απαλης λυρας λαιμου

υπερκομσος

λαμνουσα υπερβολη

ποση απειροτητα εχει η ωραιοτητα

να μου δανεισεις

μια υγρη μαρμαρυγη της γλωσσας σου

εκκοφαντικη σιωπη

του πληρους υπερβολοειδους σωματος σου

μεσα στις φρασεις σου λεξη βουβη

η ανασα σου ιδρωνει ο ωμος του βλεμματος

και φυλλα λευκα διακλαδιζονται στο στηθος σου

απαλα χερια ανοιγουν τα φτερα στο κρινακι τ'αυτιου σου

.

.

.

Εν/Δυναμωσεις

νερό πλατωνικό στέρεο διαστέλλει

τα διάφανα σεντόνια του αερα

ένα μήλο αιωρείται στον καθρέφτη

του λοφου

μια αμύγδαλια φυτρώνει στο εσωτερικό της λέξης "ευτυχία"

σε αρχαίο θέατρο καρφιτσωμενο στα φτερά πεταλουδας

η κορυφαία του χορού ακροβατεί σε ποδηλατο

"μηδέν αγαν" τρεις φορες επαναλαμβανει

"μηδέν αγαν"-"μηδέν αγαν"

η θάλασσα ρυτίδωσε με γαλάζια φωνή

τα λέπια του ψαριου

το πουλί ρυθμικά χορογραφει

την απειρη διαστολή του χρονου

σε φουγκα του Μπαχ

πόσες λέξεις αντέχει η πραγματικοτητα

.

.

.

Ηλεκτρα

μεσημερι στις πολυχρυσες Μυκηνες

τζιτζικια στα δεντρα απνοια

σκληρες οι σκιες στα κτιρια

στον καθρεφτη η Ηλεκτρα βλεπει τα ματια της

"μανα να φοβασαι τα ματια"της φωναξε

"αυτα βλεπουν"

ποσο ηθελε να μην εβλεπε

τις νυχτες δεν κοιμαται αυπνη

περιμενει να περασει η νυχτα

ακουει τα βηματα του πατερα

ακουει τα γελια τους

γιατι δεν εκδικειται;

"γιατι αργει να γυρισει ο Ορεστης;"

γιατι νυχτωσε μεσα σε τοσο φως;

ακουσε ενα ραδιοφωνο η μελωδια ενος τανγκο

ποτε;ποια περασμενη ημερομηνια το ακουσε;

φορουσε ενα κοκκινο φουστανι

η Χρυσοθεμις ολη τη νυχτα χορευε μ'εναν νεαρο αξιωματικο

εχει αντιρρησεις θελει μια κανονικη ζωη να παντρευτει

ν'αφοσιωθει στα παιδια της

ο πατερας παει,οτι εγινε εγινε

να ξεχασει να ηρεμησει

να ξεχασει να μην γυριζει σαν τρελλη

"για σενα λενε στις Μυκηνες πως εισαι τρελλη

ακουσα και τη μανα να το λεει"

να ξεχασει;πως ειναι δυνατον να ξεχασει το λουτρο που τον επνιξαν;

μια μερα θα επιστρεψει ο Ορεστης και τοτε θα παρακαλαει

η μοιχος φονισσα να μην την σφαξει το παιδι της

τοτε,δεν θα λιποψυχισει,και θα της φωναξει

"αυτα τα ματια βλεπουν

δεν θα τα κλεισω"

να κλεισει ο κυκλος

αν αλλος αρχισει δεν τη νοιαζει

αυτος να κλεισει

στον καθρεφτη βλεπει τα ματια της

βεβαιη πως θα δουν

.

.

.

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

στις παραλιες ξεβρασμενα χταποδια απομυζουν

την αμμο του χρονου

τους εξορυγμενους βολβους των ματιων του κρατουσε

στα πηλινα χερια του

ο υποκριτης στο πετρινο θεατρο

ενα ρετσιτατιβο αργο στη φωνη του

''δεστε''μας εδειχνε

''το φως''

''τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;''μας φωναζε

κανωντας χειρονομιες

''αναμεσα σας κυκλοφορουν δημαγωγοι ψευτες αχρειοι ,

ξεσκεπαστε τους''

αργοτερα στα εσωτερικα των δωματιων μας

ακουγαμε το θορυβο αιχμαλωτισμενων πουλιων

δεν μας αφηνε να κοιμηθουμε η αγωνια τους

τι γινεται στα σουπερ-μαρκετ της Ιστοριας;

.

.

.

Βρισηιδα

γι'αυτην την ψηλη μελαχροινη κι ομορφη

γυναικα την Βρισιηδα,απο την Λυρνησσο

αρχιζει η φοβερη μηνις τ'Αχιλεα

και αιτια για τους 15.693 δακτυλικους εξαμετρους

στιχους της Ιλιαδας

Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

οὐλομένην, ἥ μυρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε,

πολλάς δ’ ἰφθίμους ψυχάς Ἄϊδι προΐαψεν

ἡρώων, αὐτούς δέ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν

οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διός δ’ ἐτελείετο βουλή,

ἐξ οὗ δή τά πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καί δῖος Ἀχιλλεύς.

αυτην την Ιπποδαμεια που την αρπαξε απ'το σπιτι της ο Αχιλλεας

οταν εκει εκστρατευσε σκοτωνοντας

τον αντρα της και τα τρια αδερφια της

και σερνοντας την παρα τα κοιλα καραβια των Αχαιων

δουλα και γυναικα του

και πολυ οργισθηκε με τον Ατρειδη Αγαμεμνωνα

με το θρασος του

να ζητησει γι'ανταλλαγη τη δικια του Βρισηιδα

ας τα βγαλουν τοτε περα μονοι

τους παραταει αποσυρρει τους γενναιους Μυρμιδονες

αυτοι για την Ελενη τους

κι αυτος για την Βρισηιδα του

την οργη πες μας θεα,την καταραμενη του Πηληιαδη Αχιλεα

που μυρια βασανα στους Αχαιους εφερε

πολλες δε γενναιες ψυχες στον Αδη εστειλε ηρωων

αυτων τα κορμια ερριξε στα σκυλια και σ'ολα τα ορνια

του Δια εκπληρωθηκε η θεληση

οταν πρωτη φορα εχθρευτηκαν κι ηρθαν σε διασταση οι δυο

ο Ατρειδης αρχηγος αντρων κι ο θεικος Αχιλλεας

.

.

.

Υπερσυνολα Ποιησης

Ποιηση Συνολο Λανθασμενων Προτασεων

π.χ

το δεντρο λυγισμα νερων

υπερκομψη χειρονομια αερα ο γλαρος

το ψαρι αλγεβρα διανυσματων

Η'

Ποιηση Υπερσυνολο Αρρητων

π.χ

στην οδο Σταδιου η κυκλοφορια της Ιστοριας 11:09

τα ξεκοιλιασμενα σωματα των γεγονοτων γυμνα

περιφερουν στα χερια τους τους εξορυγμενους βολβους των ματιων επαιτωντας

με πολλα ψεματα την αληθεια

Η'

Ποιηση Διεξοδος Μεταφυσικων Ασυμπτωτων

π.χ

ελαχιστο λεξεων το απειρο

χρονος ελλειπης

η' υπερβολικα

αποσπασματα αναπνοων

.

.

.

Σταδίου προς Σύνταγμα

Σταδιου

Έρημα βήματα

Βιτρίνες κενές ανθρωπων

Φωνή "τι;"ειναι

Διάνυσμα μηδενικού μετρου

Ανύπαρκτος.τόπος

Θόρυβος χρονου

Ανυπάκουη διαστολή γεγονοτων

Στροφη

Αντιστροφη

Συνταγμα

.

.

.

Ερμού προς Αθηνας

Ερμου

Ιδεοποιος αντλια

Εξαρθρωση ιδεολογιων

Φωνή "ποιος;"ειναι

Υποσιτισμος βλεμματος

Υποχονδρια κυρία η Ιστορια

Αναλφαβητισμοι

Υπερκορεσμος μοντερνου

Συστολή

Διαστολη

Αθηνας

.

.

.

Ισόποσα

ισοποσα αερουθουμενων ποδηλάτων σε υποθετικες εγκλίσεις φεγγαριού εναποθετουν

αέναες περιστροφές σε γραμμοφωνα 24 γράμματα σαν πουλιά φτερωτά υποχωροντας

και εκ διαμέτρου προχωροντας ενδόξα εδώ στην ασυλία του άπειρου η ετεροποση

πτήση της ελευθεριας των

.

.

.

Ισορροπα Εναντιωσεων

The Making of You

.....................an Ουτοπια

The spring of an Idea

το προσωπο στο φως 2/3

το σαξοφωνο του καθρεφτη

ρυθμικα νουφαρα στη φωνη του

ρομβους σχεδιαζει το παιδι διπλα του

κιτρινο γαλαζιο πρασινο κοκκινο συλλαβιζω

ο εγχρωμος κοσμος του ανθρωπου

The spring of the light

....................an Αριθμητικη

The Making of

.

.

. 

Σε

Σκηνικό Ιστορίας

Ο ήλιος κάθετος ο αεικινητος ρους του Ιλισσου αριστερά

νοτια πέρα η λαμπερή ασπίδα της θάλασσας το υψώμα της Καστελλας

τα νησιά η Σαλαμινα δεξιά η Αιγινα στο βάθος ο Πορος κι αυτή η Υδρα

ολη εξαίρετη η παράσταση και αψογος και ο μύθος και η λέξις

και το μέλος και η οψις και το ήθος και η διανοια

μίμηση πραξεως η Μιλητου Αλωσις

Πρόλογος: μια γυναίκα ψιθυρίζει ακατανόητα λόγια

κουλουριασμενη στο πάτωμα της σκηνής

ακούγονται από μακριά φωνές κι αλυχτισματα σκύλων

"τα είδα ήμουνα εκεί" φωναζει

"έχασα το παιδί τον άντρα μου

δεν έχω τίποτα"ουρλιαζει

σιωπη

"Κατινακι έλεγαν το κοριτσάκι μου"

Πάροδος:γυναικες από εκείνα τα μέρη κουρελιαμενες

με σβησμένα τα πρόσωπα σκοτεινά

κυκλώνουν όλο κυκλώνουν

Επεισόδιο: 1.κενο

Στάσιμον: 1,οι ίδιες πάλι γυναίκες από εκείνα τα μέρη

κυκλώνουν όλο κυκλώνουν με σβησμενα πρόσωπα

σκοτεινες

μια ξεφεύγει απ'τον κυκλο

έρχεται προς το μέρος μας

"είχαμε ένα διπατο σπίτι με αυλη"

σιωπη

"η θάλασσα άγγιζε τον κήπο μας"

Επεισόδιο: 2 κενο

Στάσιμον: 2,οι κύκλοι των γυναικων

κάθε μια φωνάζει το όνομα της αλλης σαν να την καλεί:

Ελενη

Φωτεινη

Ανδρομαχη

Εκαβη

Κερασια

Ελισω

Κασσανδρα

Επεισόδιο: 3 κενο

Έξοδος: "η μνήμη"τι είναι η μνήμη;"γιατί δεν ξεχνάμε;"

τόσοι ανθρωποι κι ουτ'ένας μας δεν ξεχασε

Κομμός:σιωπη

βάρυνε η καρδιά μας θολωσαν τα μάτια μας

ντραπηκαμε

τι έπρεπε να κάνουμε και δεν το καναμε

ποια η κάθαρσις μας;

αδιαφορησαμε για το πρόστιμο των χιλίων δραχμών στον ποιητή Φρυνιχο

και την απαγορευση

και για τα πολιτικά προπανδιστικα κίνητρα του χορηγού Θεμιστοκλη

και για τις αντιπαλοτητες των ολγαρχικων

των τυραννοφιλων και των δημοκρατικών το 493

εμάς η ιστόρια του 494 μας βαραινει

και μας πικρενει

Εδώ

που ο ήλιος κάθετος στις στήλες τις ξυρίζει

κι ο Ιλισσος αριστερά κυλάει αεικινητα

τα αποξηραμένα νερά του

νότια η ανύπαρκτη θάλασσα κι ο καπνός

απ'τις βιομηχανίες κρυβει τη θεα

.

.

.

Η ΟΥ ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ

[Ομηρου Ιλιαδα,ραψωδια Γ',στιχοι 139-160]

μεταφραση χ.ν.κουβελης

τα πορτοκαλια στο κηπο αυτη την εποχη φιαλες γευστικου

χυμου ,τα βλεπει ν'αναδευονται και στην πιο παραμικρη αναπνοη

του αερα,

μια φωνη πεταξε σαν πουλι λαμπερο φως,

στον καθρεφτη ενα κενο,πισω στη καρεκλα το λεπτο πεπλο

και στο τραπεζι η χρυση μασκα,ενα πουλι τσιμπολογαει τα ματια της,

εκει που ειναι στη πραγματικοτητα οι βολβοι της,σε ποια ιστορια

ανθισαν και μαραθηκαν,

κοιταζει τα χερια της,δυο ατελειωτες σειρες γεγονοτων,

αυτο εγινε,τοτε,σ'εκεινο το μερος,ηταν αυτη η' θεατης η' ξενη,

η' ενα ειδωλο,οπως τωρα,

γιατι μυριζουν τα πορτοκαλια;

τι σημαινει αυτη η απεραντη γαληνη;πως να'ναι η αιωνιοτητα;

ο κυκλος ενος λαμπερου πουλιου τρεμει τον ισκιο του στον απεναντι

ασπρισμενο τοιχο,μεχρι χθες ηταν οι εργατες και δουλευαν,εφυγαν,

σημερα δεν ηταν,

τι ευτυχια να παρατηρεις τους ανθρωπους,να τους βλεπεις,ολοκληρους,

που ειναι οταν δεν τους βλεπεις;

κοιταξε την εικονα της,ποια ειναι;

μεγαλα ματια αυτια σαν κοχυλια μαλλια σγουρα σαν σερπαντινες αποκριας,

οταν κανει βολτα με το ποδηλατο στη παραλια ανεμιζουν στο δροσερο

αερακι,

φορεσε τη χρυση μασκα,πρωτα μπροστα στον καθρεφτη κι επειτα μεσα

στο κηπο προβαρε τα λογια της

στιχοι 139-160 απο την ραψωδια Γ',

εκανε ενα δυο λαθη,καποιες λεξεις δεν θυμηθηκε,ακομα πρεπει

να διορθωσει την εκφραση της,και την κινηση της να προσεξει,

αυτη την ωρα της δυσης του ηλιου

τα πορτοκαλια γυαλιζαν χρυσα,

.

Ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ

ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·        140

αὐτίκα δ' ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν

ὁρμᾶτ' ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα

οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ' ἕποντο,

Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

αἶψα δ' ἔπειθ' ἵκανον ὅθι Σκαιαὶ πύλαι ἦσαν.

Οἳ δ' ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην

Λάμπόν τε Κλυτίον θ' Ἱκετάονά τ' ὄζον Ἄρηος

Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω

ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι,

γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ' ἀγορηταὶ        150

ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ' ὕλην

δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ' ἐπὶ πύργῳ.

οἳ δ' ὡς οὖν εἴδονθ' Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν,

ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευον·

οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

τοιῇδ' ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν·

ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσ' ἐν νηυσὶ νεέσθω,

μηδ' ἡμῖν τεκέεσσί τ' ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.        160

.

ετσι λεγοντας η θεα γλυκια νοσταλγια εβαλε στη καρδια

και για τον πρωτον αντρα και τη πολη κι ακομα τους γονεις 140

τοτ' αφου μ'ασπρο λαμπρο καλυφτηκε λεπτο πεπλο

ορμησ'εξω απ'τη καμαρα τρυφερο κατω δακρυ χυνοντας

οχι μοναχη,μαζι μ'αυτη και δυο περαστεκαμενες ακολουθουσαν

η Αιθρα του Πιτθεα η θυγατερα κι η Κλυμενη με τα μεγαλα σα βοδιου ματια

γρηγορα επειτα εφτασαν οπου οι Σκαιες πυλες ησαν

αυτοι γυρω απ'τον Πριαμο και τον Πανθοο και τον Θυμοιτη

και τον Λαμπο και τον Κλυτια και τον Ικεταονα τον βλαστο τ'Αρη

κι ο Ουκαλεγων κι ο Αντηνωρας συνετοι στο μυαλο κι οι δυο

καθονταν δημογεροντες πανω στις Σκαιες πυλες

απ'τα γηρατεια στο πολεμο ηταν παυμενοι,αλλ'αγορητες 150

εξοχοι,στα τζιτζικια μοιαζοντας που και μεσα στο δασος

στα δεντρα καθισμενοι φωνη απαλη σαν τον κρινο βγαζουν

τετοιοι λοιπον των Τρωων ηγητορες καθονταν πανω στον πυργο.

αυτοι δε μολις ειδαν την Ελενη πανω στον πυργο να'ρχεται

σιγανα ο ενας προς τον αλλον λογια φτερωτα απηυθυναν.

δεν ειναι θεικη τιμωρια που Τρωες και ευκνημιδες Αχαιοι

για τετοια ξεχωριστη γυναικα πολυ καιρο βασανα υποφερουν

φοβερα στις αθανατες θεες στην οψη μοιαζει.

αλλα και ετσι τετοια αν ειναι στα καραβια ν'ανεβει

μητε σε μας και στα τεκνα πισω πληγη να μεινει 160

.

.

.

ΕΠΙΚΑ  ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΜΗΡΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ  ΤΗΣ ΡΑΨΩΔΙΑΣ Ζ' ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ

ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΧΑΙΟΥ ΤΥΔΕΙΔΗ ΔΙΟΜΗΔΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΩΑ ΓΛΑΥΚΟ

ΤΟΥ ΙΠΠΟΛΟΧΟΥ

[μεταφραση χ.ν.κουβελης]

τον ειδε ξαφνικα μπροστα του ο Τυδειδης Διομηδης τον αντρειο Γλαυκο

''ποιος εισαι;αν εισαι ανθρωπος στασου αντιπαλος απεναντι μου ισομαχος

αν ομως εισαι καποιος θεος,με τους θεους δεν τα βανω υβρις ειν'αυτο''

κι εκεινος του'πε τοτε με λογια που σαν πουλια φτερωτα ητανε

'''την Εφυρα την Κορινθο γεννια απ'τον Σισυφο και παιδι αυτου ο Γλαυκος

κι αυτου παιδι ο Βελλεροφοντης που βασανα τραβηξε πολλα σαν η Αντεια

τον ερωτευτηκε του βασιλια Προιτου η γυναικα κι εκεινος δεν την θελησε

και τοτε εκεινη ψευτικε στον βασιλια πως εκεινος την ατιμασε

κι ο βασιλιας τον εστειλε με σηματα λυγρα στον πεθερο του στη Λυκια

στα ρεματα του Ξανθου να τον ξεκανει εκει περα εκεινος

κι οταν εφτασε και του'δειξε τα σηματα εκεινος τον εστειλε να σκοτωσει την Χιμαιρα

που'ταν μπροστα λιονταρι και πισω δρακοντας φιδι και ξεφυσουσε φωτια

και καυτερο καπνο απ'το φικαλεο στομα της κι απ'τα ρουθουνια

κι υστερα να πολεμησει τους κυδαλιμους ισχυρους Σολυμους

και τριτο τις αντρομαχες ἀντιανείρας Αμαζονες να μαχευτει

και με λοχο αριστων του'στεισ`ενεδρα ξαφνικα να του ριχτει

και σαν νικητης απ'ολ'αυτα γυρισε τον παντρεψε με τη κορη του

και του'δωκε καρπερο περιβολι κι ευφορο φαρδυ χωραφι

κι αμπελι καλο να'χει να γλυκογευεται καρπους και χυμο

κι αυτη Ἴσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον καὶ Λαοδάμειαν γεννησε 197

ομως αυτον τον εχθρευτηκαν οι θεοι και σαλεψ' ο νους του

και πλανιονταν στον ερημο Ἀλήϊον τοπο μακρυα απ'ανθρωπων κατοικιες

εγω απ'αυτον περιφανευομαι πως ειμαι τον γενναιο Βελλεροφοντη

γεννημα του παιδιου του Ιππολοχου  ''

ετσ'ειπε κι ως ακουσε τα λογια αυτα ο Διομηδης του Τυδεα

ἔγχος μὲν κατέπηξεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ 213

το κονταρι εμπηξε  στη γη που πολλους θρεφει και του'πε

με λογια που σαν πουλια φτερωτα ητανε

ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός·

Οἰνεὺς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην

ξείνισ' ἐνὶ μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματ' ἐρύξας·

οἳ δὲ καὶ ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά·

Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν,

Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον        220

καί μιν ἐγὼ κατέλειπον ἰὼν ἐν δώμασ' ἐμοῖσι.

''εσυ μου'σαι τωρα φιλος απο φιλοξενια πατρογονικος παλιος

αφου ο Οινεας καποτε τον θεικο αμεμπτο Βελλεροφοντη

φιλοξενηξε στα μεγαρα εικοσι μερες κρατωντας.

κι αυτοι ο ενας στον αλλον προσφεραν δωρα φιλοξενιας καλα

ο Οινεας ζωστηρα εδωσε κοκκινη φοινικια λαμπρη

ο Βελλερεφοντης χρυσο ποτηρι με γυρω δυο λαβες 220

κι αυτο εγω αφησα φευγοντας στα παλατια μου''

κι αφου οι δυο αντρειοι πολεμιστες γνωρισθηκαν κι ευχαριστηθηκαν

στη καρδια για τον παλιο πατρογονικο δεσμο σαν φιλοι εδωσαν

τα χερια κι οχι αντιπαλοι εχθροι να εξολοθρεψει ο ενας τον αλλον

ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχε' ἄμειβε 235

χρύσεα χαλκείων, ἑκατόμβοι' ἐννεαβοίων.

κι ο Γλαυκος με τον Τυδειδη Διομηδη ανταλλαξε αρματα 235

χρυσα με χαλκινα,εκατο βοδιων με εννια βοδιων

και τοτε μεσα τους εννοησαν καλα τον αφευκτο λογο τον αληθινο

οἵη περ φύλλων γενεὴ τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν. 146

φύλλα τὰ μέν τ' ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ' ὕλη

τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ' ἐπιγίγνεται ὥρη·

ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει ἣ δ' ἀπολήγει.

''οποια των φυλλων η γεννια τετοια και των ανθρωπων  146

τα φυλλα μεν αλλα ο ανεμος κατω ριχνει,αλλα δε το δεντρο

το θαλερο φυτρωνει,οταν της ανοιξης ερχεται η ωρα,

σαν των ανθρωπων τη γενια η μια φυτρωνει η δ'αλλη τελειωνει''

.

.

.

Αρμονία Αντισυμμετριας Αντινομια

ελιγμοί λέξεων εξεων ακροαιφνων

υπερδινωση τοπωνυμιων αντωνυμιων

ιστοριας εξελκωση συρραφη βιας

εκτροφή υπερθετικων κερδοσκοπισμου ανθέων

άμωμος αμολυντη αδηφαγια

εκκοφαντικη λογορροια ιδιοκαταληκτη ιδεολογια

πλεισμονη ελλειπους

Ιδιωματισμος ερμηνειας

ηληθιοτης χειμωνα

εκρυθμος πολιτισμός βαρβαροτητας

αποσιωπητικά δεντρων

ήχος απειρης ταλαντωσης ελάχιστου η ποιηση

συνωθουντων απωθημενων αρμονίας αντισυμμετριας

αειμαχος χρόνος διαπρακτος

διατεμνων φωνηεντα

έγχρωμα διάφανα αντιλογιων εννομα

εκ των αδιαιρετων το εν παν

εκ των διαιρετων η ονείρωξη του πραγματικού αισθητου εντός μας

ζεονζωοναλιον

ορατον αει

συμμετρία αντιφρονούντων

αειρροος ιστορια

.

.

.

Δεξιλεως Λυσανιο Θορικιος[414πΧ-394πΧ]

.

 ΔΕΞΙΛΕΩΣ ΛΥΣΑΝΙΟ ΘΟΡΙΚΙΟΣ

 ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΠΙ ΤΕΙΣΑΝΔΡΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣ

 ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΠ' ΕΥΒΟΥΛΙΔΟ

Ε΄Γ΄ ΚΟΡΙΝΘΩΙ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΙΠΠΕΩΝ

σε τεσσερις στιχους αναγραφεται:

ονομα:Δεξιλεως-επωνυμο:Λυσανιου-τοπος καταγωγης:Θορικον

χρονολογια γεννησης: Επι αρχοντος Τεισανδρου

χρονολογια θανατου:Επι αρχοντος Ευβουλιδου

τοπος:εις Κορινθον μετα των πεντε ιππεων

Στρατιωτικον Ανακοινωθεν του Κορινθιακου Πολεμου το 394

'ο εικοσαχρονος ιππεας Δεξιλεως του Λυσανιου εκ Θορικου Αττικης

γενναιως μαχομενος εφονευθει σημερον εις μαχην πλησιον της Κορινθου

μεταξυ Αθηναιων και Σπαρτιατων'

Απο Εφημεριδες της εποχης

-η τεφρα του ηρωικως μαχομενου και πεσοντα ιππεα Δεξιλεω ενταφιασθει εις

το Δημοσιο Σημα του καλλιστου προαστειου Κεραμεικου

-οι δε γονεις του ηρωικως μαχομενου και πεσοντα ιππεα Δεξιλεω εις την μαχην

μεταξυ Σπαρτιατων και Αθηναιων και Ελληνων συμμαχων το 394  εις τον Κεραμεικον

εις κενοταφιον του ανηγειραν περικλεη αναγλυφον  στηλην παριστανουσα εφιππον

τον ανδρειον Δεξιλεω εις ορμητικον ιππον ανυψωμενον εις τους οπισθιους ποδας του

συγκρατων τους χαλινους δια της  αριστερης χειρος και δια της  δεξιος εξακοντιζων

δορι  προς οπλιτην εχθρον κατωθεν των ποδων του ιππου πεσοντα φερων ασπιδαν

και χαλκινον ξιφος

εις το αετωμα δε του μνημειου ανωθεν ειναι χαραγμενα τα ονοματα των ηρωικων

πεσοντων εις την μαχην

και εις την βασην η κατωθι επιγραφη

 ΔΕΞΙΛΕΩΣ ΛΥΣΑΝΙΟ ΘΟΡΙΚΙΟΣ

 ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΠΙ ΤΕΙΣΑΝΔΡΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣ

 ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΠ' ΕΥΒΟΥΛΙΔΟ

Ε΄Γ΄ ΚΟΡΙΝΘΩΙ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΙΠΠΕΩΝ

Αξιον Εστι η Δοξα

[Σχολιο]

τουτο το περικαλες μνημειον  εγενετο πολυ πριν ο Δημητριος ο Φαληρευς το 317

απαγορευσει δια νομου τον καλλωπισμον των μνημειων στον Κεραμεικον

το ονομα του γλυπτου δεν διασωθηκε

το μνημειο κατασκευασθηκε την εποχη της Ανταλικιδιας [η' του Βασιλεως]Ειρηνης

το 386

[παρατηρηση]:ουτε το δορι ουτε το χαλκινο ξιφος διασωζονται

και περασαν οχτω[και περισσοτερα χρονια]απο τον ολεθριο εκεινο εμφυλιο

και δεν επεστρεψε ο Δεξιλεως

κι οι αλλοι αδικοσκοτωμενοι

στο πετρινο τοιχο του Διπυλου μενει ακομα χαραγμενο το στιχακι

ΗΓΗΣΩ ΦΙΛΕΙ ΔΕΞΙΛΕΩ

ΔΕΞΙΛΕΩΣ ΦΙΛΕΙ ΗΓΗΣΩ

και μεσα απο τις επιχωσεις του ποταμου Ηριδανου αποκαλυψαμε

τα οστρακα εξοστρακισμου με τα εξης ονοματα

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΕΣ

ΚΙΜΟΝ

κι αναμεσα στις κοπελες που στη Μεγαλη Γιορτη τα Παναθηναιων

μετεφερουν το διαφανο πεπλο της θεας εκτος απο την Ηγησω του

ξεχωριζαν για την ομορφια και την κομσοτητα τους η Δημητριας

η Παμφιλη η αγαπημενη αδελφη της και η Μελιττα φιλη του Ερμογενους

 φιλου και συμαθητη του στην Ακαδημια του Πλατωνα,

αυτος μετα απ'αυτον χαραξε στον πετρινο τοιχο του Διπυλου το στιχακι ετουτο

ΜΕΛΙΤΤΑ ΦΙΛΕΙ ΕΡΜΟΓΕΝΗΝ

ΕΡΜΟΓΕΝΝΗΣ ΦΙΛΕΙ ΜΕΛΙΤΤΑΝ

μια ηλιοφωτιστη μερα,θυμαται,μικρο παιδι τον πηγε ο πατερας του κι ειδε

για πρωτη φορα την πομπη για τα Ελευσινια να εξερχεται απο την Ιερα Πυλη

και να οδοδευει  απο την Ιερα Οδο προς το Θριασιο πεδιο στα Μυστηρια

την 19η ημέρα του μήνα Βοηδρομιώνα

ειδε τα βοδια με τα καλαθια φορτωμενα με παπαρουνες και ροδια

και το ειδωλο ειδε του Ιακχου της Περσεφωνης και τις φωνες και τα τραγουδια

ακουσε και τα σκωμματα του μεγα πληθους

εμεις

...προχωρουσαμε μεσα  στη σιωπη,οταν τους ειδαμε απεναντι μας επιτεθηκαμε

κι οι αλλοι μας επιτεθηκαν ,η συγκρουση ηταν τοσο σφοδρη που τα δορατα μας

εσπασαν τοσο δε κοντα ημασταν σωμα με σωμα που η μια ασπιδα χτυπουσε

δυνατα με φοβερο θορυβο με την αλλη ασπιδα και μαχομασταν με τα ξιφη ...

Ω ξείν αγγέλλειν Αθηναίοις ότι τήδε κείμεθα

 τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι

εμεις οι

ΔΕΞΙΛΕΩΣ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ ΒΙΤΩΝ ΔΕΚΕΛΟΣ ΓΛΑΥΚΟΣ

ΑΔΡΑΣΤΟΣ ΤΥΔΕΥΣ ΚΑΠΑΝΕΥΣ ΙΠΠΟΜΕΔΩΝ

ΠΑΡΘΕΝΟΠΑΙΟΣ ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ

ΑΙΓΙΑΛΕΥΣ ΘΕΡΣΑΝΔΡΟΣ ΑΛΚΜΕΩΝ ΑΜΦΙΛΟΧΟΣ

ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΣΘΕΝΕΛΟΣ ΠΡΟΜΑΧΟΣ ΕΥΡΥΑΛΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

και

μία δὲ κλίνη κενὴ φέρεται ἐστρωμένη τῶν ἀφανῶν, ο῏ ἂν μὴ εὑρεθῶσιν

ἐς ἀναίρεσιν.

[Θουκυδιδης,2.31]

και μετα απο τα φοβερα και ολεθρια εκεινα γεγονοτα εγινε η Ανταλκιδειος

[η' του Βασιλεως] Ειρηνη

ο σπαρτιατης ναυαρχος Ανταλκιδας σταλθηκε στη Περσια κι υπογραψε ειρηνη

με τον Αρταξερξη τον Β' το 386

και αυτα συμφωνηθηκαν:

 α) να παραδοθούν σε αυτόν οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας ,Σμυρνη,

Μιλητος,Φωκαια,Αιβαλι,Αλικαρνασσος,Περγαμος κι ολες οι αλλες και η Κύπρος

 β) να διακηρυχθεί η αυτονομία των ελληνικών πόλεων εκτός από τις αθηναϊκές

κληρουχίες της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σκύρου

γ) να επιβλέπουν οι Σπαρτιάτες την τήρηση της ειρήνης στον ελλαδικό χώρο.

εγινε[οπως παντοτε γινεται]τροπη των καταστασεων

πως θ'απαλαχθουμε εμεις απ'αυτην την Ιστορια ;

...ητανε παλλικαρι ,τον θυμαμαι,φωναζαν τα προβατα τα γελαδια αλαφια-

σμενα,αγριεμενα αλυχταγαν τα σκυλια,το προνοουσαν ,ανατριχιαζε το πετσι

σου απ'αυτα που ακουγες,λοιπον μου λεει η μανα μου'εμεις Μυρσινα θα παμε

στη θαλασσα να δουμε που'ναι ο μπαμπας σου',τον μπαμπα μου τον ειχανε πιασει,

κι ενας απ'αυτους που τον δεσανε ειπε 'να τον σκοτωσουμε' κι ενας αλλος τον λυ-

πονταν κι ειπε 'να τον αφησουμε λευτερο να βρει τη γυναικα και τα παιδια του'

και δεν τον σκοτωσαν και βρηκαμε τον πατερα μου και φυγαμε και περασαμε

σ'ενα νησι απεναντι,κι απο κει εδω περα ηρθαμε προσφυγες,ενα θελω να θυμηθω,

αυτοι εκει πισω καιγανε γκρεμιζανε σκοτωνανε,οι δολοφονοι,μας επουλησανε

ολους μας,τις κοπελες,τις ομορφες κοπελες,ειχε πηξει η θαλασσα ,ελεγε η πεθερα

μου,απο τα πτωματα των γυναικων,να μην τις παρουν και τις τυρανναν πεφτανε

στη θαλασσα και πνιγονταν ,να μην τις ατιμησουν,και δεν τις περναν τα καραβια,

οι Δυναμεις βαζαν μεσα τους δικους τους,τους αλλους,εμας,μας παραταγαν στο

ελεος,και τραβαγαν φωτογραφιες κι αν καποιος στην απελπισια του επιανε τα

σχοινια του κοβαν τα χερια να μην ανεβει πaνω στο καραβι,εμεις ειχαμε πολη π'ολοι

ζηλευαν και τωρα την πολη μας την καταστρεψανε,ριχναμε τις περιουσιες μας

μεσα στα πηγαδια να κρυψουμε τα πραγματα μας κι εκεινοι,τα σκυλια, τα βρηκαν

και τ'αρπαξαν ολα

.

.

.

ρυθμος λεξεων

Ο αλγόριθμος του χρονου

πριν τώρα μετα

ανύπαρκτη ρυθμική άπειρου ελαχιστου

ο άνθρωπος εν συζυγια αντισυμμετριας

υπόλοιπο φύλλων αερα

κοχυλος γλαρών μεταφυσικη

περιστρεφόμενη φωτεινη εκτιναξη

Ιδέας

.

.

.

Παρηχησεις

φυλλα μελισσας επιπλεουν

στην

ελαφρη κουπαστη της πανσεληνου

κι ο ηχος ανθος των λεξεων

και στ'αερακι του νερου σιωπη

κι η σταγονα μετεωρη φως

στον καθρεφτη ενας κυκνος

''ακουτε πως χτυπαει η αιωνιοτητα στη καρδια του;''

η'

''η ηληκια του νερου στο πρασινο δεντρο κυκλος''

απ'το σπιτι μας ενα  εντονο φως μουσικης

ο φλοισβος των φυλλων της μελισσας

.

.

. 

(Λογος Κατα των Τριακοντα Τυραννων)

"Kριτία τούτ' έστω τω καλώ" 

Απο την ηττα το 406,στις Αργινουσες το 405 ο Λυσανδρος στις Σαρδεις απο τον Κυρο τον 

νεωτερο αδελφο του Αρταξερξη ελαβε δεκα χιλιαδες χρυσους δαρεικους στατηρες και 

ναυπηγωνας πολλα νεα πλοια κι αυξανωντας το μισθο των στρατιωτων απο την Λαμψακο 

του Ελλησποντου κατανικησε τους Αθηναιους και παθανε πανωλεθρια στους Αιγος 

Ποταμους πανε τα πλοια και πανω απο τρεις χιλιαδες αιχμαλωτισθηκαν στρατιωτες κι ολοι 

φονευθηκαν εκτος Αδειμαντου κι ετσι φτασαμε στην 16η του Μουνιχιωνος το 404 να 

γκρεμισθουν τα Τειχη υπο τους ηχους αυλητριδων κι αντι της διατηρησης του 

πατροπαραδοτου πολιτευματος του Κλεισθενη τον Σεπτεμβριο του 404,ηρθαν οι κατωθι 

τριακοντα τυραννοι:

Πολυχάρης, Iππόλοχος, Mνησίλοχος, Aρεσίας, Xαιρέλεως, Σοφοκλής, Oνομακλής, 

Θεογένης, Φείδων, Aριστοτέλης, Kριτίας, Eυκλείδης, Xρόμων, Διοκλής, Aναίτιος, 

Eρατοσθένης, Θέογνις, Kλεομήδης, Δρακοντίδης, Iππόμαχος, Mηλόβιος, Iέρων, Θηραμένης, 

Φαιδρίας, Πείσων, Aισχίνης, Eρασίστρατος, Eυμήθης και Mνησιθείδης.

και επακολουθησε η καταργηση των δικαστηριων των ενορκων πολιτων οι πεντακοσιοι 

της Βουλης οι χιλιοι διορισμενοι εμπιστοι αρχοντες οι τριακοσιοι εμμισθοι μαστιγοφοροι 

και μετα τα δημαγωγικα μετρα κατα της παλαιας διαφθορας ορισθηκε να ειναι τρεις 

χιλιαδες απο τους πλουσιωτερους οι ενεργοι πολιτες αρχισε κι η αβυσσαλεα αντιπαλοτητα 

του μετριοπαθους Θηραμενη με τον σκληρο Κριτια,εξαδελφου του φιλοσοφου Πλατωνα 

και η εξαπολυση δεινων διωξεων ανεξαιρετως κατα πλουσιων φτωχων κατα δημοκρατικων 

ουδετερων μετριοπαθων ολιγαρχικων κατα μετοικων αυτους λοιπον τους συνελαμβαναν 

στο σπιτι η' στην Αγορα οποιαδηποτε ωρα ειτε στο τραπεζι που ετρωγαν ειτε στο κρεβατι 

που κοιμονταν τους σηκωναν βιαιως και τους θανατωναν χωρις δικη 

μεγαλη δε ηταν η οικονομικη κριση η καταστροφη απο τον εικοσιεπταετη πολεμο μηδενικα 

τα εσοδα απο φορους στα αγροτικα προιοντα απο τις εσαγωγες εξαγωγες απο τη 

φορολογια των συμμαχων ακομη αναζωπυρωθηκαν πολυ επικινδυνα οι προσωπικες 

παλαιες εχθρες κι εγινονταν αντεκδικησεις και δολοφονιες

τοτε ο Θηραμενης επεκρινε αυστηρα τον Κριτια και τους Τριακοντα τυραννους για 

τρομοκρατια και τοτε ο Κριτιας καλεσε τον Θηραμενη να δικασθει στη Βουλη 

ειχε δε διασπειρει τους παρακρατικους μαχαιροβγαλτες του μεσα κι εξω απο την αιθουσα 

και επιχειρηματολογουσε πως πρεπει να εξαφανισθουν οι εχθροι του πολιτευματος κι ο 

Κριτιας τον κατηγορουσε πως φταιει για την αντιλαικοτητα του πολιτευματος οταν ομως 

ειδε τους μπραβους τοτε καταλαβε πως δεν θ'αθωωθει κι ετρεξε και βγηκε εξω απο την 

αιθουσα και πηγε στον βωμο της Εστιας ικετης οι δε βουλευτες κοιτουσαν αδρανεις και 

σιωπηλοι και τοτε οι μαχαιροβγαλτες ορμησαν και τον αρπαξαν απ'τον βωμο και τον 

εσυραν στην Αγορα στο δεσμωτηριο εκει του εδωσαν να πιει το κωνειο κι 

εκεινος,λενε,σηκωσε το ποτηρι κι ειπε,ως συνηθως αστειευομενος,

εις υγειαν "Kριτία τούτ' έστω τω καλώ" τουτο εγενετο τον Οκτωβριο του 404

μετα επακολουθησε η ανταρσια κατα του καθεστωτος του Θρασυβουλου και η μαχη περι 

την Μουνιχια Αρτεμιδα -"θα νικησουμε"ειπε ο Θηραμενης στους αντρες του "αν πρωτος 

καποιος απο μας σκοτωθει"- κι αυτος πρωτος σκοτωθηκε κι εγινε η μαχη στασιαστων και 

ολιγαρχικων και σκοτωθηκαν πολλοι κι αναμεσα τους ο Κριτιας κι ο Ιππομαχος των 

Τριακοντα και ο Χαρμιδης αδελφος της μητερας του φιλοσοφου Πλατωνα Περικτιονης

μετα συνεβησαν κι αλλα πολλα κακα επενεβησαν κι οι σπαρτιατες ανταγωνιστες 

Παυσανιας και Λυσανδρος και τον Σεπτεμβριο του 403,επανηλθε η δημοκρατια αφου για 

οκτω μηνες η τυραννια των τριακοντα εφερε μεγαλη δυστυχια κι εκανε πολυ περισσοτερα 

κακα απ'οτι ο εικοσιεπταετης πολεμος

και ξερουμε πως τετοια πολιτευματα μεγαλη αναστατωση προκαλουν κι οταν 

επιβαλλονται αλλα κι οταν καταλυονται

να θυμηθουμε εκεινον το αχρειο Αρδιαιο Τυραννο τον Παμφυλιο στη Πολιτεια του 

Πλατωνα (βιβλιο ι')που δεν τον δεχονταν οι δικαστες και οι φυλακες στρατιωτες τον 

αρπαξαν και τον εδεσαν χειροποδαρα και τον εγδαραν και τον εσυραν πανω στα μυτερα 

αγκαθια στους ασπαλαθους και του καταξεσχισαν τις σαρκες κι ετσι ταπεινωτικα τελειωσε 

και αδοξα

.

.

.

στυγηρη τε

τα δεντρα ακινητα σκοτεινα

το φως απο πανω τους επιπλεει

τωρα λες βαρυ θα κατεβει και θα τα πνιξει

σχεδιαζει με μαυρο μολυβι το περιγραμμα των ματιων

εντονα να φαινονται σαν μασκα καθαρα

κι απ'τον πιο απομακρυσμενο θεατη στο θεατρο

ιστορια η' μυθος

παντως πραγματικοτητα

φωνη

ποιανου η' ποιανης φωνη;

μισος η' ιαχη θριαμβευτικη

για κερδος και δυναμη

μια ματαιοδοξια που την τρομαζει

νυχτα και δεν ξημερωνει φως

ποτε θα'ρθει ο Ορεστης;γιατι αργει;

φιλοδοξιες δεν την εννοιαζαν,μια συνειθισμενη ζωη ηθελε

το κοκκινο στα τριανταφυλλα τιποτα αλλο

να χυνεται στον αερα ζωηρο αναπηδωντας

σαν παιδι στα μικρα του χρονια

στεκεται τωρα στο μεσο του θεατρου

και γυρω της γυναικες ακινητες βουβες

ξερει πως ειναι τρομαγμενες γι'αυτα που συνεβηκαν

και γι'αυτα που υποψιαζονται πως θα συμβουν

ολα ομως συνεβηκαν απο πριν

τωρα στο μελλον επαναλαμβανονται αυτουσια με πιο αιχμηρες

πιο καθαρες τις λεπτομερειες τους

ο οξυς διαπεραστικος ηχος του νερου στο λουτρο

'τη μανα που σε βυζαξε σκοτωνεις;'η φωνη της

ερωτημα ελεους η' προτροπη

το βλεμμα της Ηλεκτρας που την παραμονευει

'Εσυ εισαι η ενοχη.εσυ'

σαν κοφτερο μαχαιρι καταπανω στα στηθη της πεταχτηκε

η προταση της νεαρης ηθοποιου καταντικρυ της

γιατι τρανταχτηκε;αυτη ειναι η ρητορικη του θεατρου η συμβαση του

δεν πρεπει ν'απορει

τοτε γιατι νοιωθει απελπισμενη και ταυτοχρονα σκληρη;

'στυγηρη τε' συνεχισε η κοπελα

τι δυναμη αληθεια εχουν οι ελληνικες λεξεις

σαν δεντρα ακινητα σκοτεινα οι γυναικες γυρω της

ενας αναποδραστος κλοιος

γεγονοτων και ιστοριας

'σαν τη μεδουσα με ναρκωνει η ιστορια μου' ξεστομισε

.

.

.

Σκληρή Έκφραση

Εμφανίσθηκε μπροστά του. 'είμαι η μοναξιά σου'ειπε.

Και τράβηξε ένα πιστόλι και τον πυροβολισε.

Έπρεπε από δω και πέρα να αντιμετώπισει το τίποτα.

Ολοσχερης η ήττα του.

Οι λεξεις διαλυθηκαν.

Αδύνατο μετά απ'αυτό να συγκροτηθει.

Κοίταξε τα δάχτυλα του.

Έλειπαν.

Ομάδες ανθρώπων-2-3-3-3-2

Αυτός τώρα πια ανήκει στην ομάδα-0

Κάποτε ισορροπουσε το φως με τη θάλασσα.

Τη σιωπή του με τι να την ισορροπισει;

Η φωνή του δεν έχει λέξεις.

Δεν γνωρίζει καμμια γλώσσα.

Όλα τα πράγματα απομακρυνθηκαν από κοντά του .

Ώρα να αποχωρήσει κι αυτός.

Σταδιακά η' απότομα εξαφανισθηκε;

Δεν υπάρχει για να του απαντησουν

.

.

.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΗΙΑΝΕΙΡΑΣ

'Ειμαι η Δηιανειρα κατοικος Τραχινιας'

ο δικαστης σημειωσε στα χαρτια του:αυτη που σκοτωνει τους αντρες

Μπηκε στο σκοτεινο δωματιο η αναπνοη του αντρα βαρια μεσα στον υπνο γυρισε

αστραψε για λιγο το μεταλλο του μαχαιριου και τρυπησε τον μεγαλο καθρεφτη της

ντουλαπας που ανοιξε κι εξω χυθηκαν τα ρουχα του το ριγε παντελονι το ασπρο

πουκαμισο με μια κηλιδα αιμα στο στηθος γυρισε κι αναψε το ηλεκτρικο φως ειδε

αυτο που εγινε αυτο που αυτη εκανε

"Φωναξτε τον Υλλο" διεταξε ενα δουλο,

οταν εκεινος ηρθε του ειπε χωρις περιττα λογια "σκοτωσα τον πατερα σου"

του εδειξε τη φιαλη με το δηλητηριο "του Νεσσου το αιμα"

το κοιταξε στα ματια.."δεν μ'απατησε.απ'την αρχη το ηξερα.τον μισουσα.

την Ιολη την λυπομουνα.την εσυρε εδω"

εκεινος στεκονταν αμιλητος

εξω απ'τ'ανοικτο παραθυρο ακουγονταν οι θρηνοι των γυναικων

σηκωθηκε κι εκλεισε το παραθυρο

"μισω αυτα τα θεατρα.

τι ξερουν απο πραγματικη ζωη;

η ματαιοδοξια των συγγραφεων.

περυσι παιζανε την Κασσανδρα που τη βιαζει ο Αιαντας ο Λοκρος και τον σκοτωνει

παλιοτερα ειχανε παιξει την Κλυταιμηστρα που σκοτωνει τον Αγαμεμνωνα του Ατρεα.

και παλι τωρα παιζουνε τις αρχαιες δολοφονιες"

εφυγε το παιδι.

δεν την ενοιαζε η τιμωρια.

κλεισμενο το ειδωλο της μεσα στον καθρεφτη αορατο

δεν μπορουν να το δουν

τα τζιτζικια ξεκουφαινουν τ'αυτια της

ποσο αραιωσε ο κοσμος κι ερημωσε

τι ειναι ο χρονος;τι ειναι η στιγμη; τι ειναι το απειρο;

τι ειναι το ον; και τι το μη ον;

γεματος ο κηπος αυτην την εποχη απ' το φως κατακοκκινων τριανταφυλλων

"Ειμαι η Δηιανειρα του Οινεα και της Αλθαιας απο την Οινιαδα

Αιτωλη αδελφος μου ειναι ο Μελεαγρος

κι ειμαι στην Τραχινια στους Βοιωτους

και συνεβησαν αυτα εδω"

.

.

.

Μηδεια

η θαλασσα [εκλεισε το παραθυρο]

ακουσε τον ανεμο[''να'ταν να μην ακουγα'']

μια φωνη -μια δευτερη φωνη

επειτα γελιο

[το μηλο παρατημενο πανω στο κιτρινο τραπεζι]

ειδε την εικονα της σχισμενη στον καθρεφτη

[[μήτηρ

κινεῖ κραδίαν͵ κινεῖ δὲ χόλον.]]

μια κουκλα με βγαλμενα ματια σπασμενα χερια

ενα ποδι ελειπε τραβηγμενα τα μαλλια

[η μνημη της πατριδας τοτε.ο πατερας πηγε να την εμποδισει]

[ἄγριον ἦθος στυγεράν τε φύσιν

φρενὸς αὐθάδους]

''ο ηλιος γιατι δεν δυει; ποτε να μην ξαναβγει.

σκοταδι θελω.γιατι με τυρανναει το φως;

τι μεγαλη μερα''

[λύει δ΄ ἄλγος]

Μηδεια Ευριπιδη [3ο Χορικό-στιχοι 627-633]

μεταφραση χ.ν.κουβελης

Χορος

ἔρωτες ὑπὲρ μὲν ἄγαν  

ἐλθόντες οὐκ εὐδοξίαν

οὐδ΄ ἀρετὰν παρέδωκαν

ἀνδράσιν· εἰ δ΄ ἅλις ἔλθοι  630

Κύπρις͵ οὐκ ἄλλα θεὸς εὔχαρις οὕτως.

μήποτ΄͵ ὦ δέσποιν΄͵ ἐπ΄ ἐμοὶ χρυσέων τόξων ἐφείης

ἱμέρῳ χρίσασ΄ ἄφυκτον οἰστόν.

.

Χορος

ερωτες παν'απ'τα μετρα

σαν ερχονται μητ'ονομα καλο

μητ'αρετη φερνουν

στους ανθρωπους.μ'αν συνετα ομως ερθει 630

η Κυπρις,μητ'αλλη θεα γεματη χαρι ετσ'ειναι.

ποτε,ω δεσποινα,σε με απ'τα χρυσα τοξα μη ριξεις

στον ποθο που'ναι βαμενη την αφευκτη σαιτα

.

.

.

Αρδιαιος ο Παμφυλιος τυραννος

στη Πολιτεια του Πλατωνα πως τιμωρηθηκε

πληρες θεατων το θεατρο

τα ορθα κυπαρισσια εδειχναν την ωρα μεσημερι

ο αγγελος εμφανισθηκε στη σκηνη στο κεντρο της

κι απευθυνθηκε προς το κοινο

"ηθελε ο Αρδιαιος και οι αλλοι να περασουν απ'τη τρυπα

να σωθουν αλλα αυτη στενευε και μουγκριζε και τοτε οι φυλακες

τους καταλαβαν τους επιασαν και τους εδεσαν τα ποδια και τα χερια

και το κεφαλι τους εριξαν κατω και τους εγδαραν

κι επειτα εκεινον τον τυραννο τον Αρδιαιο Παμφυλιο.τον εσυραν

πανω στ'αγκαθια να ξεσκισθει το κορμι του

κι ετσι πληρωσε τ'ανομηματα του αυτος και οι αλλοι"

τελειωσε το ραπορτο του ο αγγελος και ολοι μας μηδενος

εξαιρουμενου χειροκροτησαμε θερμως

υποκρινομενοι τους ακραιφθνεις φιλους δημοκρατες

φοβουμενοι τις συχνες και επανειλημμενες ατασθαλιες μας

τα σκανδαλα μας τις αχρειοτητες μας

μην πληρωσουμε ἐπ’ ἀσπαλάθων

Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐρωτωμένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου

ὅπου εἴη Ἀρδιαῖος ὁ μέγας. ὁ δὲ Ἀρδιαῖος οὗτος τῆς

Παμφυλίας ἔν τινι πόλει τύραννος ἐγεγόνει, ἤδη χιλιοστὸν

ἔτος εἰς ἐκεῖνον τὸν χρόνον, γέροντά τε πατέρα ἀποκτείνας

[615d] καὶ πρεσβύτερον ἀδελφόν, καὶ ἄλλα δὴ πολλά τε καὶ ἀνόσια

εἰργασμένος, ὡς ἐλέγετο. ἔφη οὖν τὸν ἐρωτώμενον εἰπεῖν,

«Οὐχ ἥκει», φάναι, «οὐδ’ ἂν ἥξει δεῦρο. ἐθεασάμεθα γὰρ

οὖν δὴ καὶ τοῦτο τῶν δεινῶν θεαμάτων· ἐπειδὴ ἐγγὺς τοῦ

στομίου ἦμεν μέλλοντες ἀνιέναι καὶ τἆλλα πάντα πεπονθότες,

ἐκεῖνόν τε κατείδομεν ἐξαίφνης καὶ ἄλλους ―σχεδόν τι αὐτῶν

τοὺς πλείστους τυράννους· ἦσαν δὲ καὶ ἰδιῶταί τινες τῶν

[615e] μεγάλα ἡμαρτηκότων― οὓς οἰομένους ἤδη ἀναβήσεσθαι οὐκ

ἐδέχετο τὸ στόμιον, ἀλλ’ ἐμυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως

ἀνιάτως ἐχόντων εἰς πονηρίαν ἢ μὴ ἱκανῶς δεδωκὼς δίκην

ἐπιχειροῖ ἀνιέναι. ἐνταῦθα δὴ ἄνδρες, ἔφη, ἄγριοι, διάπυροι

ἰδεῖν, παρεστῶτες καὶ καταμανθάνοντες τὸ φθέγμα, τοὺς μὲν

διαλαβόντες ἦγον, τὸν δὲ Ἀρδιαῖον καὶ ἄλλους συμποδί-

[616a] σαντες χεῖράς τε καὶ πόδας καὶ κεφαλήν, καταβαλόντες καὶ

ἐκδείραντες, εἷλκον παρὰ τὴν ὁδὸν ἐκτὸς ἐπ’ ἀσπαλάθων

κνάμπτοντες, καὶ τοῖς ἀεὶ παριοῦσι σημαίνοντες ὧν ἕνεκά

τε καὶ ὅτι εἰς τὸν Τάρταρον ἐμπεσούμενοι ἄγοιντο».

.

.

.

τα χρωματα των χρωματων

τα χρωματα

η φωτια του νερου και της βλαστησης

η ορθη κινηση των βραχων

και το στηθος της θαλασσας διαφανο

και τοτε καταλαβα

''ο ανθρωπος λατομειο φωνης'' ειπα

''διχτυα λαμψεων ο κοσμος'' ειπα

στο προσωπο μου τα δαχτυλα δειχνουν τα ματια

σε σειρες οι λεξεις οπως οι ελιες στα χωραφια ιστορουν τα γεγονοτα

αυτο πρωτο αυτο δευτερο αυτο τριτο ως την αιωνιοτητα

ωορρηξια ηχων

φυλλων ηλιων

φθογγοι χρονου ασπιλοι

οι αριθμοι του χωρου στη σιωπη του τριανταφυλλου

κοκκινη ησυχη σιωπη

απαλο χορταρι νερου

η δημιουργια του Ηρακλειτου στη γυρη των μελισσων

το παρελθον του μελλοντος παρον

''με ποσο φως ιδρωνουν οι συλλαβες στις λεξεις μου;'' ειπα

''κατ'ευθειαν της γλωσσας μου η ποιηση μου'' ειπα

''μια στενη επαφη με τα γεγονοτα της Ιστοριας'' ειπα

ανεπαφος ο αλγοριθμος

των χρωματων

.

.

.

Ιερεια της Δημητρας Ελευθους

Σιτω η' Σπερμια τα ονοματα της Κυρας.Απο μικρο κοριτσακι,σχεδον βρεφος,

αφιερωμενη στη θεα στο ιερο της.Βουβη κι Αγελαστη κατ'εικονα και καθ'ομοιωσιν

της.Αρχαιοτατη η γεννια μου αρχοντικη απο τους Δωριεις εισβολεις.Ο πατερας μου

προξενος στη Κυδωνια κι ο αδερφος μου στη Κνωσσο.Κρατησα κρυφα ημερολογιο

με τον ερωτα της Ποτνιας Δημητρας για τον ωραιο Ιασιωνα.

-κι ολονυκτις αναπαψη δεν ειχε,να λογιαζει

ποιος ειναι αυτος που τραγουδει και βαραναστεναζει

Ημουν τρελλα ερωτευμενη με τον Ιασιωνα κι ετρεμε η καρδια κι ελιωνε το κορμι

στο βλεμμα και στη θυμιση του.Στον αμαχητο ποθο του αντρα.Ομως ποιος μπορει

να νικησει την ανωτεροτητα των θεων;.Τωρα που περασαν τα χρονια και μαραθηκε

η ομορφια μου κι η πρωτη δροσεραδα με ποναει σαν μυτερο καρφι μπηγμενο

στη καρδια αυτη η ιστορια κι ειδικα τις νυκτες που πεφτω και κοιμαμαι μονη

και δεν περναει η ωρα.Λογιζομαι πως εγω εμεινα πιστη της θεας.Βουβη Αγελαστος

Ανεραστος Αειπαρθενος Απαιδος.Και πως αποψε μυριζει το γιασεμι,πως ξελογισζει

τις αισθησεις και τι ζεστος κι απαλος σαν χαδι που'ν'ο αερας.Τι ζωη εκανα και τι ζωη

δεν εκανα.Τι ματαια περασαν οι ωρες της.Ποση ερημια και μοναξια.

Εγω ποτε δεν ημουν

θύγατρα τανύσφυρος

χρυσαόρος, ἀγλαοκάρπος

βαθυκόλπος

ἄνθεά τ' αἰνυμένην, ῥόδα καὶ κρόκον ἠδ' ἴα καλὰ

λειμῶν' ἂμ μαλακὸν καὶ ἀγαλλίδας ἠδ' ὑάκινθον

νάρκισσόν θ', ὃν φῦσε δόλον καλυκώπιδι κούρῃ

Μον'εγω

Έρως δ’ ετίναξέ μοι φρένας

Ως άνεμος κάτ’ όρος δρύσιν εμπέτων

και ποθήω και μάομαι

και βλεπω ν'ανοιγουν οι τοιχοι του καθρεφτη απεναντι μου

και να τρεχουν ορμητικα νερα μεσα στο δωματιο μου

κι ολο ανεβαινουν κι ολο ανεβαινουν

κι εγω δεν εχω φωνη να πιαστω σαν σχοινι

ν'ανεβω στον ουρανο

και μενω ακινητη να βλεπω το νερο να στεκεται και να βρωμιζει

γεμισα φυκια στο κορμι

με περιτριγυριζουν κατι μεγαλα πρασινα σταχτια βατραχια

''Μην αναβεις τα δεντρα''ακουσα μια φωνη

και τοτε αναψε το μεγαλο πολυφωτο

και στην αιθουσα ειδα γυναικες με βραδυνες μακρυες τουαλετες κοκκινο βελουδο

κι αντρες με κουστουμι και σμοκιν

πλησιασα δεν με βλεπανε

ακουγα να μιλανε για μια γυναικα με κοκκινα μαλλια

που χαθηκε

Περσεφωνη τ'ονομα της

την ηξερα ηταν παλια μου φιλη

δεν ξερω μπορει να'μαι κι εγω η ιδια αυτη

η Περσεφωνη

.

.

.

ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΣΙΚΕΛΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

λαμπερη μερα και πληθος κοσμου συνερευσε στο λιμανι

πολλοι ειχαν συγγενεις γιους και γνωστους στους στρατιωτες

κι αλλοι πολλοι ηρθαν για να θαυμασουν το μεγα θεαμα

τα πολλα στολισμενα καραβια και τους πανηγυρικους

κι ακουγες γυρω δυνατες ζητοκραυγες και παιανες

κι εβλεπες παντου παιδια να κουνουν σημαιακια στα χερια

κι ανθρωπους στοιβαγμενους στα μπαλκονια των σπιτιων

και καποτε μεσ'απ'αυτο το γιορταστικο σκηνικο αναχωρησε

το στρατευμα για την μεγαλη εκστρατεια και τα πολλα

πλοια στο βαθος του οριζοντα της θαλασσας χαθηκαν

.

πρωτα συνεβησαν τα ολεθρια γεγονοτα στη Κερκυρα

.

επειτα πολλα αλλα κακα επακολουθησαν

.

τοτε απ'την πιεση του εχθρου υποχωρησαν και χασαν τον προσανατολισμο

κι ηταν νυχτα με λαμπερα σεληνη και δεν μπορουσαν μ'αυτο το φως

να ξεχωρισουν καθαρα μακρυα αν εβλεπαν μορφες δικων τους η' των αντιπαλων

και μεσα σ'αυτη την  συγχυση και την αναστατωση δεν γνωριζαν που ηταν

και ποιον εχουν απεναντι τους να πολεμησουν και τα μυστικα συνθηματα

αποκαλυπταν φωναζωντας να συνενοηθουν  και τοτε οι εχθροι πανοπλοι

και  συντεταγμενοι  ευκολα τους πλησιαζαν και περικυκλωνοντας τους

τους αποδεκατιζαν και μεχρι να ξημερωσει χαθηκαν πολλοι

.

κυνηγημενοι απ'τον εχθρον  κινηθηκαν προς το μερος του ποταμου Ασσιναρου

απο'κει να περασαν ηθελαν απεναντι να σωθουν και να πιουν νερο οπου πολυ

διψουσαν φτανοντας στη ακτη του ποταμου τοση μεγαλη εγινε συγχυση

που ο ενας επεφτε πανω στον αλλον και στον τυφλο  συνωστισμο αυτο και πανικο

πολλοι τρυπηθηκαν απ' τα δορατα κι αλλοι παρασυρθηκαν απ' το ορμητικο ρευμα

του ποταμου και χαθηκαν κι οι αλλοι χτυπημενοι απ'τα βελη που πετουσε ο εχθρος

εκει μεσα στο βουρκο και τη λασπη ανακατεμενοι με τα αιματα πασχιζαν ματαια

να διαφυγουν κι εσκυβαν  ακομα και τωρα να πιουν αχορταγα νερο οσο περισσοτερο

μπορουσαν  και γι'αυτο το λογο μαλιστα καυγαδιζαν μεταξυ τους και χαθηκαν ετσι

πολλοι

.

τους μετεφεραν αιχμαλωτους στον τοπο  που ειναι τα λατομεια και  τους στοιβαξαν

πολλους μεσα σε στενο και βαθυ χασμα κι εκει δεινοπαθουσαν τη μερα απ' τις καυτες

ακτινες του ηλιου και τη νυχτα απ' το ψυχος και πολλοι απ'αυτες τις δυο αιτιες

αρρωστησαν κι εκει στριμωγμενοι τα εκαναν ολα και επιπλεον τα πτωματα εκει μεσα

δυσωδουσαν κι η πεινα κι η διψα τους βασανιζε φριχτα και περασαν πολυ χρονο εκει

μεσα κλεισμενοι και μετα τους εβγαλαν και τους πουλησαν σκλαβους κι ηταν παρα

πολλοι που επαθαν αυτα και ετσι χαθηκαν

.

απ'εκεινη την μεγαλη εκστρατεια γυρισαν πισω απ'την πανωλεθρια πολυ λιγοι

απ' τους πολλους

.

.

.

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΕΙΑ  ΤΗΣ  ΑΦΗΓΗΣΗΣ

η'

Η  ΠΟΙΗΤΙΚΗ  ΤΗΣ  ΠΟΛΙΤΕΙΑ

(Ηράκλειο Κρήτης)

Τα Ονοματα των ανθρωπων στα πραγματα

Δοξολογω

.

η οραση μου επεστρεψε απ'το τοπιο τροπαιοφορα

η κινηση των δακτυλων στα μαλλια αργοσαλευει

στη μυρωδια τους ι

........ελπιδες καλυτερης τυχης ,τα μαγουλα ροδινα

........ενα-ενα τα αποδημητικα πουλια οιωνοσκο -

........πουσαν στην απεραντη διαφανεια.................εκτο-

τε τα καθημερινα πραγματα [ η' υποθεσεις] εξελιχτηκαν

με φυσικο τροπο.................στη μεγαλη κεντρικη πλατεια

........................................αναμεσα στο δασος των καρε-

........................................κλων επινες τον καφε σου,η μα-

........................................τια λοξοδρομησε στα βλεφα-

........................................ρα.........................αχιβαδα

..........................χρυση κοσμει το λοβο του αυτιου...οι

ανθρωποι πλησιαζαν κι απο τα τεσσερα σημεια του

οριζοντα πανοπλοι , μεταξυ των αλλων διαπιστωθηκε

η αλλαζονεια, οσοι επεδειξαν ταπεινωτητα ενομι-

σθηκαν μωροι.....................................το κοκκινο πε-

ριεβαλε το μερος απο τα αρμονικα σχεδιασμενα γονατα

εως τη λεπτη μεση,πιο πανω η λεμονια ανθιζε καρποφορα

.

...................εφερε το τσιγαρο στα χειλη, επειτα το εσβη-

...................σε στο σταχτοδοχειο ,στο λογο δεν υπηρχαν

...................υπονοουμενα..........................επηρες τηλε-

φωνο ;

.

.....διαλεχτηκαν για το χρωμα.....το φεγγαρι

.....λιμναζε πανω στα αυτοκινητα, το τηλε-

.....φωνο ακινητοποιημενη αραχνη πανω

.....στο τραπεζι- '' φυγαμε κιολας δεν κατσαμε πολυ'΄η ρο-

δια περπατησε αναμεσα τους , δυο κουβεντες ανταλλαξε

αφωνο το παιδι.............................- τα ποτηρια με τις πορ-

.........................τοκαλαδες σερβεριστηκαν διακοσμημενα

.........................τη ματαιοδοξια και με εμφαντικη την επι-

.........................δειξη της πολυτελειας....................μεσα

.........................στο πληθος ξεσπασε το γελιο ανερμηνευτο

το μηνυμα...........................η δημοκρατια θα εγκαθιδρυθει

..........................................σ'ολοκληρη την επικρατεια των

..........................................οικισματων.................ν'ακους

ν 'αγορευει ο ερωδιος στ ' ακροκαλαμα

.

.

αυτο ειναι μια ανοησια οπως σε καποιες χωρες οπως

εδω / ο φθονος συμβουλευει κακα / η Μαρια εμακρυ-

νε με τα παιχνιδια της / το πρασινο υπερηφανευεται

στα αγκαλιασματα των δεντρων /ελα να παιξουμε

πριν μαραθουμε στη συνηθεια

.

.

σαν καραβι μ'ανοιγμενα πανια ορτσαρισες μεσα στη

Πολιτεια , εσυ ο τελευταιος

.

......................'' αποψε διαβαζα για την αδικια.......- τι

θ' απομεινει απ'το λαμπρο γαλαζιο;σαν τα

λουλουδιασμενα λογια σιωπησαν................η

καμπυλοτητα της τρυγονας σαν ειναι φυλακι-

σμενη στη φαντασμαγορια της βιτρινας.....δεν α-

κουσα κανεναν να διαμαρτυρεται.............. αλη-

θεια , που ειναι τα ονοματα σας ;

.............μαζευε στοιχεια για το επερχομενο μελ-

.............λον,ποιοι ειναι αυτοι,που περπατουν;το

γκαρσονι περιφερονταν αναμεσα στα τραπεζια

καθαριζοντας την επιφανεια τους και τακτοποιον-

τας τις καρεκλες σε συμμετρικη διαταξη

.................................................. - αυτη τη στιγμη

φτερουγισε η περδικα απο το πετρωτο προς αγνωστη

κατευθυνση,η αναμνηση της παρεμεινε στα φορεματα

των γυναικων

.

......δεν μας βοηθαει η μνημη μας

......να θυμηθουμε τον ανεμο

......γλυκεια η ωρα,που διαβηκες ξαν-

......θη η' σταροχρωμη την ιστορια

......σου,πουληθηκες στους εμπορουε αμο-

......λυντη,σαν φρεγαδα αρμενισες στις

......φωτεινες επιγραφες,τα ονειρα σου

......αποψε δεν θα σ' εκδικηθουν,στο ομολογω εγω,που

ποτε δεν συντροφευτηκα μαζι σου,μητε αντικρισα

στα σεντονια την ασπρη κοιλια σου..............οσια

μοιχευμενη μυστικα

.......οι γρυλοι των τηλεφωνισμων πληθαινουν την

ανεφιχτη μοναξια της τιμωριας μας,η γατα αδικα

εστρεψε τα ματια στην αφαντη σεληνη

.

'' σ' αυτον τον πολιτισμο δεν αναγνωριζουμε παρα τις

εικονες ''

.

...Τα βραχια ενσωματωθηκαν τον

...βρυχισμο των κυματων , ο

...κελαηδισμος των πουλιων δια-

...κλαδιστηκε στα δεντρα , τα

...κοραλλια ασπρισθηκαν στην

...ηληκια της θαλασσας , ο

...αετος φτεροκοπηθηκε απ'την

...ατμοσφαιρα στους ωμους , ο

...γλυκασμος των βυζαντινων

...ιστορηθηκε στη μυστικη ιχνο-

...γραφια τους, η σεληνη φωσφω-

...ριζε τα οστα τους στην ανα-

...στασιμη ωρα ,

.

.

'' μεχρι της 27 του μηνος μην με γυρεψεις καθολου ''

.

.

νυχτωνει. στο ζαρι εριξε 6 και 3 , δεν το ειδα , το

φανταστηκα

.......με τι γλυκο τροπο μιλουσε, στα ματια φωλια-

.......σμενα περιτεχνα κοχυλια,το δακτυλο διεγραψε

.......στην ακρη του το κλαδι του φρυδιου της,μεσα

.......στα ρουχα κρατουσε τη δροσια των νερων της

.......γνωριζε πως εγραφε για κεινη , η ποιηση μου

.......θα διασωσει το ντοκουμεντο της,τεντωσε αγερω-

.......χη τα στηθη της στη λυπη μου , σε ποιο λιμανι

.......αραγε θα σε γνωρισω ; σε ποια μουσικη

.......μελωδιζει το στομα ; θα περιμενω να χαθεις

.......απροοπτα οπως φανηκες ξαφνικα, μια λεξη

.......εφτασε ταξιδεμενη '' το ονειρο '' , η πολιτεια

.......εκδηλωνε τη ψυχολογικη της διαθεση, το αε-

.......ροπλανο ξεφευγει στον ουρανο αριστερα πιο

.......γρηγοροτερα απ' το φεγγαρι στα δεξια , μεσα

.......στους ηχους των ανθρωπων ασημολαμπιζουν

.......τα συμφωνα σου,τα φωνηεντα σου κρυσταλλα

.......γυαλικα, ποιος ρυθμος συγκρατει τον σκελετο σου;

υγκρατει τον σκελετο σου;

.......τ' ασπρα ποδια θα μου ξεφυγουν σαν τ' αγριοπεριστερα,

.......μητε θα σ' αγγιξω στον υπνο σου,ποτε δεν θα μαθω

.......την ιστορια,που θα διηγηθεις, ματια περασμενα στη

.......νοσταλγια,το τσιγαρο,που αναψες στα χειλη σου

.......δεν λογαριαζω αν ειναι το τριτο η' το τεταρτο,δωρο

.......ωραιοτητος, ποιηση,που υποχωρεις στο βλεμμα απαλη,

.......τι να στοχαζεσαι στις συναναστροφες σου;σε ποιο

κυνικο μικροαστισμο αντιστεκεσαι ; η ανατολη κολ-

λημενη στα χειλη σου , κι ο κυκνος σε δωροθετησε,

η καμπυλοτητα του μετωπου ,η ευθεια της μυτης ,η

σφαιρικοτητα του σαγονιου , ο κυλινδρος του λαιμου,

τα διδυμα σφαιριδια του στηθους , η καμπυλοτητα

της κοιλιας , σ 'ακουσα : '' ασπρη πλατη ,

ασπρα ποδια''.......................απομακρυνθηκες

στη θεση των αρχετυπων ,η Μεγαλη Ανοματιστη

..........νυχτωσε .στο ζαρι εριξες 5 και 4 ,ουτε

κι αυτο το ειδα ,το φανταστηκα

.........απο τον θρηνο της απαρνημενης

........''τον αδικο τον αρνητη πηγη

.........να μην τονε ξεδιψασει, μονο

.........ν'ανοιγουν αβυσσοι στα περπατηματα του

.........κι ως γυρει ν'αποκοιμηθει να μηνε

.........τυχει να ξυπνυστησει ,να μην αξιωθει

.........κερι , μητε ξυλινο σταυρο παρα σκορπιους

.........κι ακανθους στη κεφαλη του ''

.

.........και τουτο συνεγραψε συναξαριστης :''Την

εικοστη ενατη του μηνος Μαγιου , κρουοντας

ηλεκτρικες κιθαρες αγγελοι νεαροι μακρυμαλληδες

εξαπεστειλαν οξεα μεταλλικα βελη κατα πασα κατευ-

θυνση του οριζοντα επαγγελοντας την Ουτοπια .

Καποιος κραζωντας .''ολοι μαζι να'' βωμολοχησε.

Την επαυριο λιαν πρωι τον κρεμασαν σ'ενα γραφειο ''

.

η λυρα αναληφθηκε στα

.............................ραμφη των γλαρων

.........................η ωρα ηρθε με ωραια περιτεχνη βουτια

............ο βουτηχτης να κλειστει στα νερα- τα

............δοξαρισματα στα χερια του λυραρη κεντουσανε

............στη καρδια το φημισμενο τεμπλο του αγιου- ωσαν

............τη ζαργανα ισκιωθηκε στην ακρογυαλια ,αν

............ισως ομορφηνε η μερα ηταν,που την συναντησε, ο

δοξαριστης.......συγκαταλεγεται μεταξυ των βιρτοουζων στο

......................ειδος ,στη ζαλη των ποδιων ξεσηκωθηκε

......................η ψυχη τους...........τ'απογευμα φερανε οι

......................γλαροι πισω το σχημα της λυρας ,αναζη-

......................τησε στ'αξια χειροδακτυλα της τη χρωμα-

......................τιστη παλετα της ομορφιας

.

.

.......Ποιος ονειρευτηκε στη δυστυχια του εκεινο το ονειρο;

.......οι λαμνοκοποι συντροφοι ολοι αποσυρθηκαν στα

.......γυρω ταβερνεια, θα επεστρεφαν το πρωι μεθυσμενοι,

.......εκεινος θα τους ξεχωριζε θολα μεσα στ'ανοιχτα του

.......ποντου, καθως θα σηκωνει το παραγαδι ψαρια κατα-

.......φορτο

...........στα ξεφωνηματα τους δεν θ' αποκριθει,μονος αυτος

...........θ'απομακρυνθει ορκισμενος ταξιδευτης...........πηρε

...........τη λυρα συντροφια οπ'εμαθε να γλυκοδοξαριζει

.

.

Εκεινα δεν ειχαν τελος , μιας κι αρχινησαν

.

μπορει τα παιδια να ερμηνευουν αυτους τους ηχους;

καθως απολαμβανουν τα παγωτα τους στις διπλανες

καρεκλες...................η κοιλια της γκαρσονας εξειχε

λευκη, ασπαρτη.....................................δολοφονοι,

στειλτε τ'αεροπλανα σας να μας βομβαρδισουν, η

ναρκικευμενη οργη στο κατεργο της μοδας,στο Βορηα

στο Νοτια ενδιαμεσα

η θαλασσα μεγαλομε-

τωπη, στη μορφολογια του

κοντακιου αρθρωθηκε ο

τραγουδισμενος λογος,ο

ανεμος τους θα σαρωσει τα

κακα,αγγελοι εκδικητες

με πενταετη θητεια..............Πανω τους!με πυρομαχικα

....................Δικαιοσυνης

.

..................''Δεν τελειωσε, δεν τελειωσε ''με ερπυ-

στριοφορα λογια, επεδραμαν με ειρωνεια:'' Εγινα καλος ''

.

Σαββατο:απο τα κομμωτηρια αφιχθεντες , σημαδεμενοι

την ισοβια ειρκτη της βιτρινας στα μετωπα, σαστισμενοι ,

που τιποτα δεν τους αφιερωνουν , τιμωρημενοι να μην

τους βλεπουν αυτους τους πασιφανεις φωστηρες ,

οι κραυγες τους δεν ειναι για να τους απελευθερωσουν

αλλα να τους ριξουν στην καταισχυνη , την εσχατη ,

που αξιζουν

.

.

........ειμαι ,εδω........................εκει , δεν ειμαι

........σε ποια γλωσσα θα μιλησουν τα περιστερια

........στον αυριανο σφαγιασμο της ανατολης; με

........γελια περιφεραμε τα γυμνα ποδια μας στο

........γυαλο, η μυρωδια των ανθρωπων εξαισια,αρα-

διασμενοι στα σκορπια πευκα με σχοινια σφιχτο-

δεμενοι στους κορμους γυμνωμενοι σημαδεμενοι

πολλαπλα με τοξα........η γνωστη ρηχη ρητορεια :

..............................'' το μελλον σας ειναι

.................................η ανεργια,τα ναρκωτικα,η

.................................η μονη  εγγυηση η ψηφος σας σε μας ''

.

...............................'' εαν ειχαμε ενα μεγαλο ποσοστο ''

.

................................''αρκει ενα μικρο παραδειγματακι ''

.

.................................σαν ταφοπετρες πανω στη ψυχη τους,

.................................η ψυχη μας ευκολα δεν συνειθι-

.................................ζει στη δημαγωγικη απλοι'κοτητα,

.................................ουτε παρηγοριεται με τετοια και τετοια

.

.

ανθιζοντας σωρο χαμογελα πειραματιζονταν στο

σχοινακι , με κλαματα δυνατα το διεκδικησε , πριν

απο λιγο καιρο περπατησε για πρωτη φορα

........πρεπει να πληρωσω το παγωτο,που εφαγα, η

στοιχειωδης οικονομικη πραξη, υπακουος

στο Νομο του Εμποριου

.

.

ανοιξε την πορτα, τα ελαφια

ξεχυθηκαν,τα δεντρα ανηφο-

ρισαν, σταθμευσαν στα

σπιτια παραδιπλα, τα συνοδευσαν

πληθος πουλια , η θαλασσα ηρθε

γαληνια απ'τα δυτικα , στα

μπαλκονια στοιβαχτηκαν τα παι-

δια , κατω στο δρομο θεατρινοι

παρισταναν τα παθηματα της Αρετουσας

και του Ερωτοκριτου, στο τελος

χειροκροτησαν εγκαρδιωμενοι κι επειτα

ενας-ενας ταπεινα χωθηκαν στις

εκκλησιες για την Ολονυχτια,

το πρωι κατεβηκαν να κολυμπησουν

στη γαλαζια θαλασσα, κανενας δεν

ντραπηκε για τη γυμνοτητα του, οταν

αργοτερα βρεθηκαν κλεισμενοι στα

διαμερισματα τους ανοιξαν τις

τηλεορασεις , θρηνησαν την

ανικανοτητα να ονειρευονται , απο

τις φωτογραφιες τους στα καδρα

του τοιχου εστελναν τα χαμογελα τους

σταματημενα , ελπιζουν στο παιδι,

που οσο να'ναι θα περπατησει ,

το κλαμα του στο θανατο τους

τους ζωντανευει,

τουτο ειπε ο μελωδος

.

.

η γλωσσα μου θ'αρμολογηθει ως οικια μ'αυτα τα μικρα

αποσπασματα των λεξεων

.

ανασα-το στηθος φουσκωμενο ροδακινο απ'την ανασα σου,

..........ροδακινια διπλοφορη η'και πορτοκαλια ομφαλοφορα

.

βηματα-σταματωντας τα δεντρα τα βηματα τους σκορπισαν

...........στο χωμα χοντρες ριζες και ριζιδια,μια μηχανη

...........αργαλειου

.

γαλα -τα χρωματα της τεμπερας τ'αναμειξε με το γαλα της αγριας

.........συκιας ,σε σκονη το κιτρινο, η ωχρα , το χοντροκοκκινο,

.........το γαλαζιο , να ιστορηθει ο λιποσαρκος αναχωρητης , ως

.........αγριο πτηνο στους βραχους , μεσα στο ερημο τοπιο

.

δωματιο -απ'το ανοιχτο παραθυρο ορμησαν μεσα στο δωματιο

..............πουλια,ωρα προμεσημβρινη,αφου γαληνεψαν πανω

..............στα επιπλα οταν ηρθε η ωρα τους αναληφθηκαν στα

..............λαμπρα κρυσταλλα του πολυελαιου, σ'αλλες εποχες

..............θ'αποτελουσαν τα μορφωματα των αστερισμων

.

εψιλον -στο σχημα των χειλιων σχεδιασε το εψιλον ε,

...........πανευτυχης για την εφευρεση

.

ζητουμενο -κανενα ζητουμενο δεν προεκυψε απο κεινο το ειδος

................των δεδομενων,κατα συνεπεια η επιστημη καθυστερησε

.

ηληκια-σ'εκεινη την ηληκια η χωριστρα των βαμενων μαλλιων

...........σε καμια περιπτωση δεν αντιστοιχουσε σε ευθυγραμμο

...........τμημα μιας ευθειας

.

Θεος- πως στις καφετεριες , τα συγχρονα μοναστηρια , οι νεοι

.........μοναχοι λατρευουν το θεο ;

.

Ικτινος- ''απ'τα πετρωματα,τα πλεον εκλεκτα,να διασωσουμε

.............την ομορφια της απειροτητας'',μ'αυτο τον τροπο διη-

.............φθηνε τις εργασιες ο Ικτινος

.

καλαμια-τα καλαμια χαρισαν στη φλογερα το σχημα της, και

.............σ'αυτα τα βατραχια διδαξαν τα τραγουδια τους

.

λατρευω-λατρευω τον δεικτη και τον παραμεσο,καθως

.............προσαρμοζεται στα λογια σου

.

ματαια-παρ'ολες τις επιμονες προσπαθειες ματαια το ματι

..........αναζητησε να συναντησει το αλλο ματι,εκεινο αλλα-

..........ζονικα αποφυγε τη παγιδα του.Την αλλη μερα εξου-

..........θενωμενο παραδωθηκε στη μαγεια του ανευ ορων

.

νηστεια-ακουσε για πρωτη φορα τη λεξη,ρωτησε να μαθει το

............περιεχομενο της,δεν πηρε σαφη απαντηση

.

ξεραμενα-φυσηξε ο αερας το φθινοπωρο,τα φυλλα με χορο-

..............γραφικες κινησεις συναντησαν το χωμα,ξεραμενα

.

ομιλια-δωδεκα τον αριθμο ομιλιες διασωθηκαν,εννεα σε απο-

..........σπασματα,και σε περιληψεις εικοσι τον αριθμο.

.

παραδεισος-στον αριστερο ωμο η κιτρινη λωριδα του υφασματος,

.................στο αριστερο αυτι ενας βοστριχος στη θεση του σκου-

.................λαρικιου, παπουτσια πανινα στα ποδια,δεν θα φυτρω-

.................σουν στους ωμους της φτερουγες αγγελου,σαν αλατι

.................της αλυκης το χρωμα των δοντιων,σ'αυτον τον παραδεισο

.................μετεφερε το γαλαζιο τ'ουρανου στα βλεφαρα,κορη με

.................παντελονια ...ετων...ονομα...επωνυμο...,που οσο την κοι-

.................ταζω τοσο ομορφαινει,συλλογιστηκα:'' Ειναι η ματια μας,

.................που ομορφαινει τον αλλον.Φυσικα αυτη η ευκαιρια

.................μας δινεται πολυ σπανια ''

.

ρητορευει -αρχικα ο χειρισμος του λογου ηταν ατεχνος

................με τον καιρο και την ασκηση βελτιωθηκε.

................Πολλοι θαυμασαν την ικανοτητα του να

................ρητορευει , αργοτερα διαισθανθηκαν τα

................ψεματα του και τον παρατησαν , στο τελος,

................αρκετα μετεπειτα, αναστηλωσαν τη περιτεχνια

................του σε λαμπρο μνημειο του λογου.

................Εγω ,στερημενος το λογο, δουλεψα στις λεξεις

................τα φωνηματα των ζωων , τα κελαηδισματα

.................των πουλιων , συνδιασα με τις λεξεις τις

.................χειρονομιες και τις γκριματσες του προσωπου.

................Το αποτελεσμα , η γλωσσα αυτη , που δεν

.................ακουτε, οχι πως ειναι σπουδαια αλλα γιατι

.................ειναι φυσικη την προτιμω. Που βρισκεται

.................η αληθεια ; Ουτε εδω , ουτε εκει , πουθενα

.................δεν βρισκεται

...........................Το χρωμα στα μαλλια προερχεται

απ' το καστανο,η κινηση του ποδιου απ' το εκκρεμες,

πισω απ' τα καμωματα της ζαρκαδας κινηθηκαν

τα αρσενικα , η δε υπαρξη του ηλιου εντοπισθηκε

απ'τη φωτισμενη προσοψη του κτιριου απεναντι

και ψηλα, ηρθε να πληρωθει για τη σαρκα της,

ενας καφες ,ενα τσιγαρο , ενα ποτο , δεν μπορουν

να δυστυχησουν μεσα σε τοση ομορφια πνιγμενοι,

Rebels κοσμοοργωτες και κοσμοκαλογεροι σαν

τον Ρηγα , εκδιωγμενοι απ' τον παραδεισο θα

επανερθουν πανδοξασμενοι .

.

συνοικια - Η συνοικια θα τους αποφερει το ζητουμενο .

...............Εκεινος αντρας ακρως ερωτικος,εκεινη γυναικα

...............ταπεινη και γλυκεια.Στο επαγγελμα ηταν φυτευτης

...............τριανταφυλλων,τις νυχτες χωρις προσωπο σεληνης

...............ψαρευε στη θαλασσα,και μηχανευτηκε πολλουςς

...............τροπους να συλλαμβανει πουλια .Το γελιο εκεινης

...............εψαχνε το μπρατσο του , απ 'το μελι και το γαλα

...............στις τροφες του ενδυναμωμενο,η ανασα του ταυρου

...............πυρωμενη την εκαιγε στο λαιμο , οπως ο καυτος

...............λιβας τα σπαρτα καιει .Συν τα αλλα ηταν καλλιφωνος

...............και ταιριαζε τραγουδια.

.

..............................σαν τη παπια κολυμπαγε

..............................σαν τη χηνα φτερουγαγε

..............................σαν τη βιολα μυρωδιαζε

..............................σαν το ροδο ερογδιαζε

.

..............................στα ποδια της κλωναριασε

..............................στα στηθη της λεμονιασε

..............................στα χειλη της ανατολισθηκε

..............................στη κοιλια της σπαρτισθηκε

.

..............................ηταν της αγαπης λαβωμενη

..............................ηταν της αγαπης ορκισμενη

.

τυλιγω - Οταν ο ηλιος κατεβαινει στη δυση το φως του

.............ανεβαινει , στις κορυφες των κτιριων , στα

.............ανεμισματα της σημαιας , την ωρα εκεινη τα

.............συννεφα καραβια , που το μεταφερουν , οι

.............ανθρωποι αναβοντας τα ηλεκτρικα φωτα αγνοουν

.............αυτα τα συμβαντα στο κοσμο .Ετσι φαινεται να

.............ειναι δικαια η τιμωρια τους με κομματια σκοτους,

.............που σαν λιθαρια πεφτουν πανω τους .''Μονο , Εγω,

.............τυλιγω και ξετυλιγω τον κοσμο στο φως και στο

.............σκοταδι ''.Φετος ειναι η μοδα οι γυναικες να φορουν

.............μαυρα, οχι βεβαια σαν εκεινες ττις μαυροφορεμενες

.............της σκλαβιας , η' τις μανες , τις αδερφες και τις

.............αρραβωνιασμενες των πικροθανατισμενων .

.............Η ασπρη σαρκα τονιζεται φωτεινοτερη σε σκοτεινο

.............φοντο, ισως επειδη το μαυρο χρωμα απορροφωντας

.............το φως δεν το στελνει πισω.Βλεπω γυρω τους

.............αντρες να καπνιζουν , σαν απογαλακτισμενα βρεφη.

.............Βλεπω γυρω τις γυναικες να καπνιζουν , τον φαλλο ,

.............τον Αιγαγρο,που δεν κατεχουν . Το ακκορντεον με

.............τις παληες μελωδιες ζητιανευε τη φιλευσπλαχνια τους

.............με δολιο τροπο

.

υψηλοφρων - το σκυλι βρισκει το δρομο του αναμεσα απ'τους

....................ανθρωπους , ο τυφλος , που οδηγουσε χαθηκε

....................προσφατα.Μια τσιγγανα διπλα μαντευει στα χερια

....................τα μελλοντα του αιωνα . Αντιφαση υψηλοφρων .

....................Σχημα οξυμωρο της λογοτεχνιας. Τα πετεινα

....................τ' ουρανου σε λιγο με ελικοειδεις κινησεις θα φωλια-

....................σουν.Αυριο θα ψαλλουν τη μερα,που θα'ρθει,εν αγνοια.

....................Τωρα στηθηκε το σκηνικο της Βραδυνης Παραστασης.

....................Αινειτε Αυτον. Με μπυρες , ουισκι και πολλα γελια.

....................Λειτουργηθητε στον Μικρο Εσπερινο της Εξαπλωμενης

....................Μοναξιας . Ας μην ειμαστε ζηλοφθονοι , Ποτε δεν εμφα-

....................νισθηκαν αλλοτε πανω στη γη ομορφοτερα πλασματα.

.

φιλοσοφια -αδειαζουν και γεμιζουν συνεχως οι γαλαζιες καρεκλες ,

.................οπως τ 'αμπαρια του καλου γεωργου απο γεννηματα.

.................Ποτε στη φιλοσοφια τα Χρωματα δεν υπηρξαν αντικειμενο

.................σοβαρης ερευνας . Ποτε μια Θεωρια των Χρωματων .

.................Η νυχτα πεφτει και φωτιζονται τα προσωπα των ανθρωπων,

.................οπως η σεληνη φαινεται οταν πεσει η νυχτα .Η μουσικη

.................εδω και ωρα στιβαζει ρυθμους,οπως τα τζιτζικια το καλοκαιρι

.................στιβαζουν φωνες,που δεν ακουγονται,αν και εκκοφαντικες,

.................κατεβαινοντας απ 'τις πλαγιες ως τα πευκα του γυαλου,

.................ειτε μενοντας αγκυρωμενες σ'ολα τα δεντρα του περιβολιου,

.................αμυγδαλιες και συκιες,πορτοκαλιες,αχλαδιες και ροδακινιες.

.................Και τωρα η φιλοσοφια του ειναι και του μη-ειναι , κι αυτη

.................η ερωτηση της ηθικης,πως γινεται να ειμαστε αυτο που ειμαστε;

.................Να. Η ξανθια κοπελλα με τη λακ στερεωσε τα μαλλια της

.................βρεγμενα .Ω. Η Ενδοξη Ποιηση του Εφημερου.

.................Επιτελους η καθημερινοτητα εκδικηθηκε την Αιωνιοτητα .

.

.................η σιλουετα της λεπτη , ψηλα ποδια , μικρο το στηθος,

.................χαμογελο στα χειλη,στη μοτοσυκλετα που την πηρε ανα-

.................σηκωθηκε η φουστα της .Αυτο το ειδα.......Στη Φιλοσοφια

.................εμφανιστηκε για πρωτη φορα  η  Εννοια της  Ωραιοτητας.

.

χειροτερο -Γιατι τα πουλια ακομα διαλεγουν τη πολιτεια για

................τη φωλια τους , και δεν την αφηνουν ερμαια στα

................εντομα ;Ισως απ' τη φυση τους να απεχθανονται

................το χειροτερο.Η ψυχολογικη ερμηνεια των πουλιων

................ειναι καταλοιπο της ανθρωποκεντρικης μας

................ιδεοληψιας για τον κοσμο , που ζουμε..Οπως στη

................λογοτεχνια στα κοκκινα χειλη του κοριτσιου

................ωριμαζουν κερασια , η' οπως στο κορφο της κορης

................ανθισε μ ' αρωματα ο κηπος , η ' οπως στα ματια

................της καρπιστηκαν οι πικραμυγδαλιες . Ποιος ειναι

................ο Ιουδας , που τσεπωσε τα τριαντα αργυρια της

................προδοσιας μας ; Εμεις Ολοι , αυτος ειμαστε: κατα

................μια αποψη .Ειπαμε προσοχη στις ιδεολογιες.Αν και

................Φανταχτερος Κοσμος Φανταχτερα Πορευεται .Αυτα

................ολα χωρις διαθεση ειρωνειας η'χλευασμου τα διατυπωνω .

.

ψεμα -Εισαι η πιο ομορφη απ 'ολες οσες ειδα ως τωρα ,

..........τα μαλλια σου τα φυκια της θαλασσας μοιαζουν ,

..........επειτα στη νωπογραφια φανηκαν κοκκινα

..........τα χειλη , υστερα σ' εκρυψα οπως λαγουδινα

..........κρυβεται στους βατους, τα ποδια σου ποταμια

..........ασπροποταμα διδυμα , στο τελος τα τελειωσα

..........με δυο σειρες πεντε- δακτυλα .Επιτηδες δεν σε

..........ζωντανεψα , να μην εισελθει το Πονηρον στο

..........λογισμο μου . Αυτο ειναι μεγαλο ψεμα .Και

..........σαν Μεγιστος Ψευτης θα κριθω στη Τελευταια

..........Δευτερη Κριση.

.

ωμεγα - ''Εγω ειμαι το Αλφα και το Ωμεγα ''

............''Εγω ειμαι το Βητα και το Ψι ''

............''Εγω ειμαι το Γαμα και το Χι ''

............''Εγω ειμαι το Δελτα και το Φι ''

............''Εγω ειμαι το Εψιλον και το Υψιλον '' -

............''Εγω ειμαι το Ζητα και το Ταυ ''

............''Εγω ειμαι το Ηττα και το Σιγμα ''

............''Εγω ειμαι το Θητα και το Ρο ''

............''Εγω ειμαι το Ιωτα και το Πι''

............''Εγω ειμαι το Καπα και το Ομικρον ''

............''Εγω ειμαι το Λαμδα και το Ξι ''

............''Εγω ειμαι το Μι και το Νι ''

.

............''Εγω ειμαι η Γλωσσα ''

.

.............Εγω , ειμαι ο Σκηνοθετης Της

.

Αυγη τα βηματα μας στη γη , στο ελαφι δωριστηκε

η ζημια της ηττας του ,στον ιερο κορμο της λευκας

θυσιαστηκε , μαζευτηκαν νοτισμενα ξυλα οξυας ,

τα ποδια του ριγωσαν , στηλωθηκαμε τυφλωμενοι.

Υστερωτερα φιλιωσαμε χωρις τα ψεματα της

ωραιοπαθειας.

.

.

''Εγω ειμαι η Γλωσσα , που θα ορμησει στην

ωραιοτητα σου ''σαν κυνηγοσκυλο ασκημενο

χρονια στη μυρωδα του θηραματος, θα σ'

ανακαλυψει κρυμενη πισω απ 'τους θαμνους

σου , η μασκα της Σερβιτορας δεν θα σε κρυψει ,

οι κρινοι , που κραταμε θα σε σπειρουν , αδυνατο

να ξεφυγεις τα αιχμηρα , μοιραια , βελη των

Βλεμματων

.

.

Μια μερα κοντα στο ξημερωμα τους φωναξε να ξυπνησουν.

Ηθελε τους δειξει και να συμμεριστει μαζι τους τη μυστικη

παραλια , που ειχε ανακαλυψει .Εκεινοι δεχτηκαν με χαρα.

Κατεβηκαν στα βραχια ,που τα χτυπουσε το κυμα. Οι γλαροι

στην εμφανιση τους σηκωσαν τις φτερουγες τους στην ατμο-

σφαιρα.Τους γοητευσε το φως στα ταξιδια του πανω στα νερα.

Λιγα μετρα απ'την ακτη αναπηδησε και ξαναβουτηξε το ασημε-

νιο λεπιδι του ψαριου .Τον ακολουθησαν στο κολυμπι,του ορκι-

στηκαν παντοτινη την αγαπη τους στα κοχυλια.Ψηλα πισω τους

ανεβαινε το βουνο , πετρωμενος θαλασσινος γιγαντας.

Διαβηκανε με χαρες τα περασματα των νησιων κι ανοιχτηκανε

με ηρεμια στο πλατυ πελαγο. Η νυχτα ηρθε ακολουθωντας

τη δυση του ηλιου , που σαν να σφαγιαστηκε εχυσε πισω του

κοκκινο αιμα.Τους πλησιασε ενα λαμπρα φωτισμενο υπερωκεα-

νειο,τους περασαν για ναυαγους και με δυνατες φωνες απο εκει

τους καλεσαν ν 'ανεβουν.Ερριξαν την ανεμοσκαλα,ενας- ενας

σαν μαυροι ισκιοι ανεβηκαν στο καταστρωμα,πλην ενος.Εκει

τους περιμεναν οι αλλοι,εφυγαν μεσα στη νυχτα με ασματα

του συρμου και χαχανητα .Εκεινον,μοναχο τον αφησαν στα

μαυρα νερα να πνιγει. Και πνιγηκε ο ερημοτατος των ανθρωπων.

.

.

Σαν πικραμενος , που ηταν εγυρε ν'αποκοιμηθει στον ισκιο

ενος πευκου.Κατα το μεσημερι τον ξυπνησαν οδοιπορειες

ανθρωπων,στα μουλαρια και στ'αλογα φορτωμενα τα υπαρ-

χοντα τους,οι αντρες με βυζαντινες τις οψεις και πισω οι γυ-

ναικες με τα μωρα στην αγκαλια .Τα μεγαλυτερα παιδια,επαι-

ζαν ανιδεα χοροπηδωντας στα διαρκη πεταγματα της πετα-

λουδας .Ενας αναμεσα τους,ισως ο γεροντοτερος τον χαιρε-

τησε,σηκωνοντας το χερι σαν ευλογια στον χαιρετισμο του .

Τον αντιχαιρετησε στελνωντας την καρδια του .Ως τρεις ωρες

κρατησε η πορεια των δικαιων ανθρωπων.Επειτα χαθηκαν μαζι

με τις εικονες τους κι οι φωνες τους.Κατω στο γυαλο τους περι-

μεναν,απο χθες

.

.

το απογευμα αγκυροβολημενα τα καραβια να τους φορτω-

σουν για την εξορια.Ανεβηκε το βουνο απ'τη μερια των βραχων,

στη κορυφη του κολλησε με κερι στις πλατες του τις φτερουγες

τ' αετου ,ορμησε προς τους γκρεμους κι επεσε, ελευθερος να

πετα στην ατμοσφαιρα .Οι ελιες πληθυναν απο κατω του στις

πλαγιες και στα χωραφια , και τα σιταροχωραφα αρμενιζαν

κιτρινα καθως ψηλωνε ακολουθωντας τα ρευματα του αερα,

ολο και ψηλωνε . Για ωρα πολυ πετουσε κι ειχε ξεχαστει ,

ομως σαν ελιωσε το κερι στις καμενες πλατες του απ' τα φλογο-

βολα του ηλιου , ευχηθηκε σαν φτασει κατω να φυτευτει σαν

κυπαρισσι ορθοκορμο σε τοπο σκεπασμενο απο κοκκινες παπα-

ρουνες πληθος. Κι ετσι εγινε στον ερημοτατο των ανθρωπων.

.

.

Κατα τις συνηθειες εκεινων των εποχων νηστεψε σαραντα

ημερες ,κι ασκητευσε διαμενοντας στις κουφαλες των δεντρων

και στα κοιλωματα των βραχων .Ετσι ετοιμασθηκε , καθαρισμε-

νος απ 'τις αμαρτιες,και σαν ηρθε η ωρα εφτασε στο καθορισμε-

νο μερος.Εσυρε τη βαρεια πετρα στο πλαι και μπηκε μεσα στη

σπηλια,βρεθηκε στην αιθουσα με τους σταλακτιτες και τους

σταλαγμιτες.Εκει βρηκε την εικονα,απο τα ιστορημενα χαρακτη-

ριστικα πανω στο σανιδι της με την εγκαυστικη μεθοδο μπορεσε

να συμπερανει πως ηταν δυνατος και ρωμαλεος .Βγηκε και μετα-

κινησε το βραχο πισω στη θεση του ,κλεινοντας το ανοιγμα

της σπηλιας . Επειτα κατεβαινοντας πιο χαμηλα συναντησε τη

μεγαλη πολιτεια των ανθρωπων .Κανενας δεν τον αναγνωρισε ,

ουτε τον προσφωνησε με τ'ονομα του,αυτον,που ολους τους γνω-

ριζε,μ 'ολοκληρα τα γεννεολογικα τους δεντρα.Δεν τον παρα-

ξενεψε η συμπεριφορα τους,περιμενε η ιδιοτελεια τους να ταιρια-

ζει στην αναισθησια και στην αχαριστια τους.Σιωπησε στα βαθη

της καρδιας του το παραπονο για κεινον τον ανθρωπο, βουβαθηκε

στο στομα η εξιστορηση των μαρτυρηματων.Για κεινον τον

ερημοτατο των ανθρωπων.

.

.

Εκεινη τη χρονια ολα συνεβησαν αναποδα.Ρηχα τα λογια

των ανθρωπων και τα φερσιματα τους αδιαντροπα .Η σκληρο-

τητα κυριαρχισε στη καρδια τους .Τοσο ηταν καταπτιστοι , που

πλησιασε η αναποδραστη καταστροφη τους .Πυρ εξ ουρανου

κατακαυσε τα σπιτια τους,τα ζωα καταγκρεμνιστηκαν στις αβυσ-

σους , που ανοιχτηκαν στη γη.Οι σωφρονεστεροι τους ειχαν προ-

ειδοποιησει για τα μελλοντα δυστυχηματα,ματαια ομως,δεν ει-

σακουσθηκαν απο τους αχρειοτερους. Εκεινες τις ημερες εγενετο

τρομερη η κολασις επι του προσωπου της γης. Ορνια αγρια κατα-

σπαραζαν τα πτωματα και τρωγανε χωρις ελεος τα κεφαλια

των ανθρωπων,οι σαπισμενες σαρκες λεπριασμενες δυσωδουσαν

και μολυναν ολη την ατμοσφαιρα.Μεσα σ ' αυτη την μαυρη κατα-

σταση στασιασαν οι αντρειωμενοι πανοπλοι εναντιων των φαυλων.

Η αδυσωπητη μαχη κρατησε μια εβδομαδα , συγκεκριμενα την

τελευταια εβδομαδα του Μαι'ου. Κι εκλεινε νικητρια προς

το μερος των αξιων .

Τ' ακους αυτο ερημοτατε των ανθρωπων.

.

.

Τον δισκο του ηλιου τον ισορροπησε μ'ενα τεραστιο μηλο,

πανω απ'τη στεγη του νεοκλασικου κτιριου.Σ'εκεινη την ζωγραφικη

ανεβασμενος σε μια βαρκα ανδρας νεαρης ηληκιας με τον κορμο

γυμνωμενο στο φως κωπηλατουσε στα νερα της θαλασσας,

σε καποια αποσταση απο την κιτρινη ακτη, εκει καπου εριχνε

τον ισκιο του ενα τεραστιο ζαρι. Ο αριθμος των στιγματων του κυβου,

που θα εβλεπε ο Θεατης του πινακα ηταν:ενα, δυο,τρια,στις τρεις

τετραγωνες πλευρες του,που εδειχνε για χαρι της προοπτικης.

Τα συννεφα πανω εικονιζονταν στις γοργες μορφες ρων αλογων,

που καλπαζουν.Μια γυναικα,παλι σε νεαρη ηληκια οπως ο κωπη-

λατης,φορωντας ολοσωμο μαγιο γαλαζιου χρωματος,ετοιμασθηκε

να βουτησει στα νερα απο ενα ψηλο αποτομο βραχο. Και βουτηξε

μεσα στα διαφανα νερα,που αναταραχτηκαν,ομως κανεις δεν ανη-

συχησε,αφου μετα την παρελευση αρκετου χρονου,δεν αναδυθηκε

απ 'τα νερα.ο περιστατικο αυτο θεωρηθηκε απ'τον ζωγραφο μελο-

δραματικο στοιχειο και παραλειφθηκε στην μετειπα εξελιξη

της εικονογραφισης.Επισης και το τεραστιο μηλο θεωρηθηκε ως

υπερβολη και αφαιρεθηκε κι αυτο .Ο μοναδικος διασωθεις ηταν

ο νεαρος κωπηλατης,αν και μετατοπισμενος βαθυτερα στον πινα-

κα,αποκτωντας ασαφη χαραχτηριστκα.Τελειωνοντας,αφου ανα-

ψε τα φωτα στο ισογειο και στον πανω οροφο του νεοκλασικου,

υπογραψε στη κατω δεξια γωνια του πινακα.

Ο ερημοτατος των ανθρωπων.

.

.

..........Το φως γαργαρο ανα-

..........διπλωθηκε στα φυκια , η λυ-

,,,,,,,,,,ρικη υπερβαλει οταν εικονοποιει-.......η

...............................................................κληματαρια θα δε-

...............................................................σει

...............................................................κοκκινα τα σταφυλια

.

.

.

...................................αυτος ο κοσμος αξιζει - το καλυτερο

.

.

στον ναυαγο ριχνοντας κομματια του νοστου,τον ενδυναμω-

νουμε στη μαχη του με τον καρχαρια,το

ξερουμε πως σαν διασωθει θα οικο-

δομησει εκκλησια,με κυ-

παρισσια στον αυλο-

γυρο και φωλιες στη στε-

γη των χελιδονιων

.

...............Τωρα,που ειμαστε στιβαγμενοι στη πολιτεια,πως

...............θ ' ανταμωσουμε τη σωτηρια μας ;

...............με δυο κουμπια στο πουκαμισο της

...............ελευθερωνεται ο κορφος της,πανεμορφη κοιλαδα,

......εδω με δυσκολευει η Γλωσσα

......τα παιδια ερχονται γρηγορα στο ζευ-

......γαρι, εκεινη ποτιζει τον βασιλικο μην μαραθει, η φω-

......νη της διακλαδιζεται........δεν βαφει τα μαλλια της απο

..........................................κοκκεταρια,αλλα επειδη αρεσουν

..........................................σ 'εκεινον,χθες της αγορασε ενα

..........................................δαχτυλιδι και σκουλαρικια

.

Το πρασινο , το καταπρασινο των

φυλλων

Το χλωροπρασινο της χλοης.........το αυτοκινητο σταματησε στη

................................................γωνια,ανοιξε τη μπροστινη δε-

................................................ξια πορτα, κατεβηκε,

................................................ανεβαινοντας την εσωτερικη

................................................σκαλα,σταματησε,καθησε σ' ενα

................................................σκαλι,στερεωσε το κεφαλι της

................................................στα δυο χερια,θυμηθηκε τον πρωτο

................................................αντρα,που της πηρε την παρθενια,

................................................μεσα στο παρκο,πισω απο κατι

................................................ψηλους θαμνους,υστερα τους αναθυ-

................................................μηθηκε με τη σειρα,ο τριτος

................................................ηταν στρατιωτης,καλο παιδι,καλη του

................................................ωρα,οπου κι αν βρισκεται η '

................................................μηπως δεν βρισκεται ;

................................................Τωρα επεσε σε κακα χερια

.

................................................ευχαριστημενη,που επαιξε τελεια

................................................το ρολο της,σηκωθηκε,τη νυχτα

................................................ονειρευτηκε τον εβδομο αντρα

................................................της ζωης της

.

................................................Οταν ξυπνησε αργα το πρωι,

................................................στο σαλονι στον δερματινο καναπε

................................................ξεφυλλισε ενα αλμπουμ με φωτο-

................................................γραφιες, εκει ηταν η μητερα,ο πατερας,

................................................ο συζυγος,τα παιδια,

.

................................................εκεινη δεν ηταν εικονισμενη πουθενα

.

.

.

'' της ασπρης , της μαυριδερης της πρεπει καβαλλαρης ''

.

.

.

Ετσι τελειωσε ο Ποιητης:

............''με τι υπερηφανεια οι γυναικες επιδεικνυουν

.............τα αναπαραγωγικα τους χαραχτηριστικα

σωμα...............Πολη λαμπρη.....ανεστραμενου εναστρου ουρανου

......................Παγκαλη πολη

.............στον ουρανο η γαλαζια θαλασσα

.............βυθισμενοι στα κοραλλια οι ανθρωποι

οργανισμος......Χρυση πολη.......πληρης ανθρωποσφαιριδιων

......................αργυρη πολη

.............εξασκημενα ματια,μπλουζες με τυ-

.............πωμενα γραμματα , εστιατορια , μπαρ

περιβολι..........Πολη πορνικη......σπιτιων,ανθρωπων,αυτοκινητων

......................Παρθενα πολη

.............αγοραζουμε και πουλαμε τα σωματα μας

.............στη τιμη της ζωης,φανατικοι

φιλοσοφια......Πολυβουη πολη......της απουσιας,της παρουσιας

.....................Παμφωτη πολη

.............το αρωμα του εσπρεσσο,αντιπαλευει

.............το αρωμα στη ριζα του αυτιου της

θεατρο...........Πολη πολυανθρωπη....των Χρωματων,των Κινησεων

.....................Κατοικημενη πολη

.............ο δρομος στριβει δεξια , επειτα αριστερα

.............ξανα αριστερα,πιο κατω δεξια,επ 'απειρον

Βλεμμα...........δαιδαλικη πολη...........της επιθυμιας,της Ορμης

.....................συγχρονη πολη

.............τρυπημενη απ'τους αιχμηρους ηχους των αε-

.............ροπλανων , ηδονικη γυναικα σε οιστρο

Νικητρια.........Πολη φανταχτερη........του απειρου

.....................βαβυλωνια πολη

.

.

.

.....................ενδοξη μοιχαλιδα ''

.

.

.

Η Εξοδος των Προηγιασμενων Δωρων

(Μεσολογγι-λιμνοθαλασσα)

α' Δωρο

εφευγε η πολη βορεια,η' εμεινε στασιμη,σιμωνε ο

νοτος η'μονιμα οπισθοχωρουσε,στ'αριστερα η θα-

λασσα ρηχη, στα δεξια η θαλασσα αβαθης , στη

μεση το πελαγου ευθεια γραμμη ο δρομος, στ'α-

ριστερα της ζυγαριας αντιζυγιζονταν το ποδηλατο

κι ο φτωχος ψαρας , τα βραχια τ'αρμυρικια , τα

ξυλινα παλουκια , ο φραχτης της θαλασσας ,το

πλεουμενο σπιτακι της θαλασσας , γλαρονι ,

μ'ασπρογαλαζες μπογιες χαμογελουσε ο κοσμος

.....................................................Εγω, που βλε-

πω ερμηνευοντας τον κοσμο , Εγω,ο κατασκευαστης,

ο ιερος μαραγκος των ψαριων,Εγω,ο ξενιος ψαρας,

αλιευς των ψυχων , ημαρτον , Εγω,ο ισορροπιστης

στο σχοινι: ''εδωθε - εκειθε '' μετεωρος, μεγαλυνω

τα εργα Μου , απ' τα βαθη της ψυχης, τα εργα Σου

μεγαλυνω.............................Εγω πληθυνθηκα ως

οι κοκκοι της αμμου στα εικονισματα κι αυξηθηκα

ως τα πανυψηλα βουνα στα λογια, αιωνια

..................................................Εγω,ειμι η ευθεια ο-

δος

..................................................Εγω,το χελι, ο εγχει-

λος

..................................................Εγω,ο κεφαλος,Εγω

ο     βηματιζων  στο   Μεσον  , Εγω , λακωνιζοντας

οδευω, Εγω ,ερημιτης εν τη πληροτητι ,Εγω,συμμε-

ριστης των Προηγιασμενων δωρων, Εγω, πενης κι

εχορτασθηκα,διψασμενος κι εξεδιψασα,Εγω,ο μικρος

ο Μεγας, εγω,ο ανθρωπος...............................Εγω

β ' Δωρο

απ' τη μερια της δυσης ξεμπαρκαρε ο αρχαιος

καραβοκυρης , τα βραδια γυρω απ 'τη φωτια,

π' αναβαμε να ζεσταθουμε στα κοκκαλα μας

ξεμπερδευε επιδεξια τις περιπετειες , εκεινη

ομως , που περισσοτερο μας τρομαξε ηταν

εκεινη η παραξενη της μαγισσας γυναικας ,

που μαγεψε τους συντροφους μας σε γου-

ρουνια,εκεινα τα αγρια και βρωμικα, ο πιο

μικρος αναμεσα μας το πηρε ασηκωτο και

ψηλωθηκε ασχημα ο νους του ,ετσι την ορι-

σμενη ωρα οταν τ ' αστρο ερχεται να βυθιστει

στα νερα , γαληνια προκρινοντας τον καιρο

στους θνητους , αρματωνοντας τρικαταρτο

καραβι ξεφυγε αποφασισμενος κι αραχνος

στο πλατυ πελαγο κατα το νοτο , νεα του δεν

μαθαμε μητε καλα μητε κακα ως τα τωρα,

που ολ' αυτα τ ' απολογουμαι, μητε ακουστηκε

να γυρισε κανενας τους

Μακαριες οι ψυχες , π ' αφηνουνε ξωπισω τους

σαν  πεταλουδες πολυχρωμες το χρωματισμα

στην ατμοσφαιρα, για βραδυνη για πρωινη ωρα,

μνημουρι παντοτεινο των απογονων ανθρωπων

Μακαρισμενοι οι θαλασσευτες των αλυκων,κι αυτοι

και τα αλατισμενα ισκιωματα τους στη θαλασσα

τη ρηχη κι αβαθη.........................των αβυθων

γ ' Δωρο

Απ' την αβεβαιη μερια της θαλασσας δεθηκε με

διπατα , τριπατα τα καραβια..................στα

μπαλκονια αγκαλιαζανε τα παιδια σφιχτα στο

στηθος,τρισαλι των φτωχων του αιωνα....τα ειρηνικα

του μελλοντα αιωνα θα καταφθασουν στο λιμανι

νωρις αυριο το πρωι......................αν προφητευεις

την αδικια , ποτε μαντη κακων , αισχημονεστατε,

θα προμηνυσεις την δικαιοσυνη;..............αριθμω

απειρα τα περατα των λογων , δηλαδη ο λογος με

την αυστηρη εννοια των αρχαιων , Ελληνων των

δικων μας προγονων........................εφτασε στο

βυζαντινο εκκλησακι ο ορθρος με τα τρεμουλιαστα

αγγελματα των γλαρων , τον γυιο της τον κατα -

σαρκωσε στο κυπαρισσι ισκιο καταισκιο. ''εδωκας

στις αμαρτιες μου μεριδιο δικαιο , μην μ' αξιωσεις

της τιμωριας '' την ωρα , που τελειωνει το οραμα

των θαλασσινων κηπων.............εξιστορουμαι την

απεραντη αφηγηση. πρωτο κατα πρωτο, πρωτατο,

το αλφα,στο βαθος βυθισμενη η στερια στον αδολο

υπνο των μακαρισμενων,αιωνια αφουγκραζουμαι

τις φτερουγες των αγγελων ειτε για την ψυχη

...................................................κι εκειθε

με την ψυχη

δ ' Δωρο

Καποτε θα ερχονταν , θα εφθανε η ωρα , το αγριο

στον τοπο του, το αγριο το φυσικο , οχι το αλλο,

των δαιμονων. ηθελε , λεει , να βοσκησει αμεριμνο

κι ευτυχισμενο σε χλωροπρασινα περιβολια , που

τρεχουν τα νερα αυλακια γυρω απ' τις μηλιτσες ,

επειτα να ισκιωθει στις αγριοτριανταφυλλιες προτου

η ωρα να ερθει να ζευγαρωθει καθως ειναι ορισμενη,

ακομη , λεει , ηθελε καταβαθα να τριποδισει

ελευθερο στο μονοπατι πλαι στης θαλασσας τ'ακρο-

γυαλι..........................................................και

τ 'αναποφευκτο σ ' ανθρωπους και ζωα να το'βρει,

λεει,καλοταγισμενο....................................αυτα,

που ηθελε δεν ξερω αν ετσι γυρισαν για κεινο

ειναι αδιαπεραστα τα μυστικα τα συνθεμελιωματα

του ειναι.........................................κι εσυ φτωχο

στο νου και δυνατο στο σωμα , πως δυνασαι να ξε-

κλειδωσεις τα σφραγισματα των θεων;.........κι εσυ

δυνατο στο νου και ρωμαλαιο στο σωμα,πως δυνα-

σαι να ξεκλειδωσεις τα σφραγισμενα των αλογων;

κι εσυ ,δηλαδη εγω,πως υπαρχεις εκει,που υπηρξε

αυτο.....................αγριο........αγριο......αεικινητο

Ποιος ξερει ;

Αν στη φαντασια του ειμαι , οτι υπηρξα , ειναι

ε ' Δωρο

ο ηλιος στοιβαχτηκε γαλαζιος , γαληνια περιμενε

το μεγαλυναριο του τρουλου,κι αφου αρμοσε τους

ισκιους του μεσημεριου στους τοιχους,δεν αποσυρ-

θηκε στους εξοχους κηπους , μητε απο τα πρασινα

δεντρα ξεσκαρφαλωσε

Εγω , που δεν αρνουμαι το ωραιο , ξεκρεμασα

και φυλαξα κρυφη τη λειτουργημενη αγιογραφια

στους δισεκτους καιρους........................κανεις

να μην μαρτυρησει το μυροβλητο μερος , απο-

κρυφο το παραδιδω στην ευγενικη κληρονομια

των ελαχιστων

Εν πασει περιπτωσει εξακολουθω να σαγηνευο-

μαι αμετανοητος απο την κλιμακωση του ιερου,

μεθερμηνευομενο ταπεινα '' ως των ανθρωπων ''

Ενωπιον των οικηματων αφηγουμαι τη παραδεισο,

που ισως μοναχα εγω αγνοω........................ειτε

αγνωριστη κατεχω ως τωρα

στ ' Δωρο

λυνοντας τα συννεφα ταξιδεψανε τα βουνα , ε -

ξον απ ' τις ελιες , καταφορτωμενες καρπο φετος,

μεταφερανε στις πλατες τους ολοκληρες πλαγιες

στ' αμπελια καταφυτες , τα σχοινια των μαλλιων

τους τα στερεωσανε στα ορθια κυπαρισσια λαμ-

ποντας το αντικαθρεφτισμα τους ο ποντος με-

τακινηθηκε στις μεσα στεριες , εκει γευτηκανε

το εσωτερικο των κοχυλιων , ρωτησανε για τις

καρφωμενες ταβλες,τα ξυλα,που πλεουν στα νε-

ρα , η απαντηση ηρθε ολοκληρωμενη απ' τα κα-

νονικα χτυπηματα των κουπιων,παρακατω μ'αγ-

κυρες αγκιστρωσανε την καρδια μας την μεθεπο-

μενη Κυριακη...........των βαι'ων..............παιρ-

νοντας το νερο με τις φουχτες το κυλουσε ρυα-

κια στη κοιλια της,παρακατω τρυπωνε χρωματιστο

στα φυκια , τολμησε να τ ' αναδευσει πριν το ψαρι

χωθει στη κρυψωνα του ν ' ανταμωσει τα λογια,

ευφραντικα...........................................παιρ-

νοντας τα καλαμια στα χερια μελωδισε την απα-

λοτητα στο στομα , εν τω μεταξυ ταξιδευανε

τα συννεφα .

ζ ' Δωρο

Τα ψαρια καθως βυθιστηκαν με περιτεχνη βουτια

ανακαλυψαν τη πνιγμενη γυναικα π'απεγνωσμενα

αναζητουσαμε στα κτηματα του Ραζικοτσικα μεσα

στα κληματα των σταφυλιων. απ'τα στηθια ασπρα,

στρογγυλα ,αναβλυζε αφθονη η μαρμαρυγη τ'αλατιου,

την ειδαμε μπροστα στον μεγαλο καθρεφτη μ'αρμο-

νικες κινησεις χθες ως αργα τ'αποβραδο να ποστια-

ζει κυκλωτερα τα φορτια των νερων ,που πιαστη-

κανε στα διχτυα της..................................εξω

απ'τ 'ανατολικο παραθυρο και ψηλα βολταριζε

η σεληνη ολοστρογγυλη μπρατζερα προς τη

χαση ,κατω τα ξυλινα παλουκια, που δενονται

οι βαρκες μας, πριν να διαλυθουν γαλαζιες στον

οριζοντα................................................τωρα

διαλυθηκαν χωρις αμφιβολια γαλαζια τα ματια,

ωσοτου να φαγωθει στη ματαιοτητα θα'χει στρε-

ψει το πλευρο κατα τα δυτικα, απο πια μουραγια

θα ορτσαρουμε στα καμπυλωμενα μερη, τα ευω-

διαστα κηπαρια της Μαριας;...................Χαιρε,

η αορατη των λογισμων ........................Χαιρε,

η επιστροφη της ευτυχιας.............. .......Χαιρε,

η πολυανθουσα τα εγκοσμια

.........................................................Χαιρε,

περιστεριωνα  λευκοτητας

.........................................................Αμην

η ' Δωρο

Αληθεια,πως να ονειρευεται στο θαλασσιο υπνο

του βυθισμενο  το σπιτι εκεινο το ευτυχισμενο ψαρι ,

που σπαρταρωντας λιγοστευει το λαδι στο καντηλι

του, φετος οι θαλασσινοι με τα πριαρια στο αι'βα-

ρι ειναι ετοιμοι..................... ειναι τα χρωματα να

αιχμαλωτισθουν η'παραμενουν παρ'ολ 'αυτα ελευ-

θερα πολιορκημενα;........ απαντησε,εσυ στοχαστη

των ασημαντων και παντα εφημερων......... ρωτων-

τας αναγνωριζουμε στα πραγματα τα ελαττωματα

των ιδεων μας,απαντωντας αιμμοραγουμε την αληθεια

...................εχω ενα σπιτακι καρφιτσωμενο κοσμη-

μα στο γαλαζιο μισοπελαγα ,πεταλουδα στο μεσο

των αορατων............................ '' εαλω η πολις,

η λαμπρη,η βασιλευουσα πολιτεια '' γρηγορα,στ'α-

νατολικο ν'ανεβουμε στα βαρια καραβια,οπως

για τα εφτανησα , ''σα σωθουμε μανα, αχ. ερμη

πατριδα,τ'ορκιζουμε '' να κοπει συριζα η γλωσσα

μας αν σ'απολησμονισουμε στην αιχμαλωσια

μας,συριζα να κοπει'',αρνουμενοι την τυρβη και

την πολυτελεια..............εχω ενα σπιτακι παστω-

μενο στ'ασπρο λευκο αλατι της αλυκης,λευκασμε-

νο στην ασπρη συντροφια των γλαρων..........Εει

Τακη Πλουμα τ'ακους ; και να μετρω και να'σαι

μεσ' στο χωμα.................................αθανατος

θ ' Δωρο

γλυστρισε λιτα στα νερα τα εργα του, αρμυρενει

τη γνωμη του στα συμβαντα των φυκιων,ως

το τελος απαραδοτος θα πορευεται στον ατρυγητο

ποντο, απ 'τα παναρχαια χρονια βυθιστηκε

αρματωλος στις πολιτειες του,ανεγραψε δε

τ' ονομα του αρχετυπο των παντοτεινων

ιδεων..............................με τ ' αρμυρικια

πορευεται η μνημη σου στην ισαξια μνημη των

ερχομενων, εσαει.............αρκετα στον λυρισμο

της μερας εστρωσα παντοειδη θαλασσινα στο

τραπεζι μου,ποιος να ιερουργει εκει μεσα,

στον ομφαλο , περα ; το θυμιασμα μαρτυρειται

στο συννεφο , αιωρουμενο βαμβακι των

καμπων............................σιγουρα,εδω,ανα-

σταινεται το κατασκοτεινο θεολαμπρο,πασιχαρες

στον ξανθο Απριλη του Ζακυνθινου ποιηταρη

οραματισθηκα τη ξαπλωμενη λιμνη σαν γυναικα,

και στη θαλασσα τα μαγια,τωρα ειν' ο Μαης κι

Ανοιξη κι ο Γιωργης,που' ναι θαμμενος θ' αναστηθει,

θα το δειτε,Κωνσταντινος Παλαιολογος Δραγατσης

θ 'αναστηθει στη Χρυσοπορτα των Αναπαιστων

Ρυθμων

Γρηγορειτε οι Μεταφυσικοι , εμφρονες

ι ' Δωρο

παπιες κολυμπαγανε γαληνιες στα ονειρα των κυκνων,το

ηξερες για τη χλοη , πως φυλλαει την ορεξη των αλογων,

μπρουτζινη............................................................το

ηξερες αραγε πως ανεβαζε [η'μαλλον ανεβαινουν]στα ε-

πουρανια με τριχινες σκαλες τ' αγριοπεριστερα; η'

προσποιηθηκες τον ανηξερο ,μηπως και γλυτωσεις

την ισοβια καταδικη στα ομορφα και θαυμα-

στα ;............................Εσυ , ξερεις . Αληθεια ,ε-

συ ξερεις. Εγω, βουταω στην αμφιβολια των λο-

γων ,εγω αρνουμαι τον εγκλεισμο στην αμφι-

βολια...........................Εσυ, ξερεις τα νησια ,που

μολις αποβιβαστουνε τα κακοδαρμενα κορμια μας

μεμιας θα αναληφθουνε εκλαμπρα;...............το

ξερεις..........................Εγω,μερες συντροφευμενος

με σαυρες , σιτομενος το προζυμι των πουλιων,

αγρυπνω,μηπως η κακια μου παρει δρομο.....ως

τωρα μπουλουκια - μπουλουκια καταφθανουν οι αρ-

ματωμενοι,εγω φιλοξενα τους καταδεχουμαι φιλους

ια' Δωρο

Ας ητανε να ξεθεμελιωθουνε τα βουνα να ορμη-

σουνε δεινοι κολυμβηταδες στη θαλασσα...Για δε-

στε θαμα κι αντιθαμα! στα ονειρα των κυματων

οι βαρκες συχνοκοιμουνται τα βραδια.......Ευ-

λογημενοι εισιν οι οικιστες εν τω κηπω τουτω

...........................................................κι

ειναι κινουμενοι οι ογκοι των συννεφων κι ειναι

ακινητοι,ακινητοι οι ογκοι των βουνων.....το

ομοιασμα του Θεου!...............το αγιασμα των

νερων!................Γρηγορειτε,οι μακαρισμενοι.

Μαθευτηκε γρηγορα, σαν τη σπηλιαδα στο

πελαγο ,πως σαν αποσωθηκανε οι τροφες και

τα ταγισματα χυμηξανε οι ανθρωποι ολεθρια

πεινασμενοι πανω στα ζωα τ'ακαθαρτα να σω-

θουνε στη ζωη κι ητανε πολλες φορες,που τα

κουφαρια τους ετσι μ' αυτον τον τροπο ταγι-

σμενα τα τρωγανε τα σαρκοφαγα ψαρια κι

ητανε οι κραυγες και τα μοιρολογια τους φρι-

κτο πολυ να τ'ακους............................ετσι,

λοιπον , ειναι μοιρασμενα τα επικα των αν-

θρωπων ;................. αδικα........... δικαι-

α......................ακους ;

ιβ' Δωρο

Πληθαινοντας ο αρχαιος καιρος , βρεθηκα μεσο-

πελαγα τοτε στ' αβαθη νερα , τα δακτυλα των πο-

διων , πεντε στο καθενα , βυθιστηκαν αμετακλητα

σπαζοντας τον σαθρο σκελετο του βυθου , ορθω-

θηκα εκατομυρια χρονια αναμεσα στα πολυκλα-

δα κοραλλια κι αφησα πισω μου τις φυσαλλιδες ,

π'ανεπνευσα στο βιο μου,ισως ανοιγοκλεινοντας

τα βελουδενια βλεφαρα ανακαλυψα τη μερα και

τη νυχτα , ταπεινη εφευρεση θα μου πειτε . καθε-

νας εναποθετει καθως δυναται το ιδιαιτερο ση-

μαδι του στον κοσμο.....................πλησιαζον-

τας η Κυριακη της προηγιασμενης ανθοβολισε

στο μυστικο κορφο τα κρινα [ η ' χρησιμοποιω-

ντας την τετριμμενη μεταφορα]ζωοπυρωθηκαν

τα μαγουλα απλωνοντας το χερι γεφυρωθηκε

ο κοσμος.........ειθε...............ειδε τα περπατη-

ματα του αερα,πλησιαζοντας τους βηματισμους

στην εσχατη κριση των ροδων.........ανθ ' ημων

ο σιτοβολωνας της λογοτεχνιας , αει και τρις

αει.

.

.

.