I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2022

GREEK POETRY -το ειδωλο του νεκρου Πατροκλου στον Αχιλλέα (Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ψ',στιχοι 65-84) -μεταφραση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY

-το ειδωλο του νεκρου Πατροκλου στον Αχιλλέα

(Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ψ',στιχοι 65-84)

-μεταφραση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

.



το ειδωλο του νεκρου Πατροκλου στον Αχιλλέα

(Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ψ',στιχοι 65-84)

-μεταφραση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


(έπεσε κατάκοπος να κοιμηθεί ο Αχιλλέας )

και τότε ήρθε η ψυχή του δυσμοιρου Πατροκλου

όμοια στο ανάστημα στην όψη την όμορφη 

και τη φωνή,και τα ρούχα του ίδια ήταν,

πάνω στη κεφαλή του στάθηκε κι είπε,

κοιμασε,Αχιλλέα,και μ'εχεις ξεχάσει τώρα νεκρό,

όσο όμως ζούσα μ'ειχες έννοια,

γρήγορα θάψε με να περάσω τ'Αδη τη πόρτα,

γιατί με διώχνουν μακρυά οι ψυχές των μακαρισμενων 

να μην διαβώ τον ποταμό και τους σμιξω,

και μπροστά στ'Αδη τωρα τη πόρτα περιφερομαι,

και δος μου το χέρι,σε ικετεύω,απ'τον Άδη ποτέ 

δεν θα γυρίσω,αφού με κάψει η φωτιά,

κι ούτε πια ξεχωριστά απ'τους συντρόφους 

ζωντανοί δεν θα καθήσουμε και να μιλαμε,

αφού μένα μοίρα κακή μ'αρπαξε,

ως έτυχε αυτή απ'τη γέννηση μου,

όμως η ίδια σου μελέται Αχιλλέα μοιρα

κάτω απ'των μαχητων Τρώων τα τείχη να χαθείς,

κι ένα άλλο ακόμα έχω να σου πω και να τηρήσεις,

μην τα δικά μου απ'τα δικα σου κόκκαλα  χωριστά 

βαλουν,Αχιλλέα,αλλά μαζι,

.

ἦλθε δ’ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο,

ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο,65

πάντ’ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ’ ἐϊκυῖα,

καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο·

στῆ δ’ ἄρ’ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

«εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος·70

θάπτέ με ὅττι τάχιστα πύλας Ἀΐδαο περήσω.

τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων,

οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν,

ἀλλ’ αὔτως ἀλάλημαι ἀν’ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

καί μοι δὸς τὴν χεῖρ’, ὀλοφύρομαι· οὐ γὰρ ἔτ’ αὖτις75

νίσομαι ἐξ Ἀΐδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων

βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ’ ἐμὲ μὲν κὴρ

ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ,80

τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἐφήσομαι, αἴ κε πίθηαι·

μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ’, Ἀχιλλεῦ,

ἀλλ’ ὁμοῦ,

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία δ',στίχοι 435-440 - Ειδοθεη,Πρωτέας Αιγύπτου,Μενέλαος Ατρειδης -μεταφραση /κείμενο χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία δ',στίχοι 435-440

- Ειδοθεη,Πρωτέας Αιγύπτου,Μενέλαος Ατρειδης

-μεταφραση /κείμενο χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία δ',στίχοι 435-440

- Ειδοθεη,Πρωτέας Αιγύπτου,Μενέλαος Ατρειδης

-μεταφραση /κείμενο χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


εν τω μεταξύ όταν εκείνη αναδύθηκε απ'την πλατεια θάλασσα

τέσσερα δέρματα φωκεων έβγαλε απ'τον ποντο έξω

κι όλα ήταν νιογδαρμενα,επειδή παγίδα σκεφτονταν για τον πατέρα,

και κρεβάτια αφού έσκαψε στην άμμο της θάλασσας

κάθησε και περίμενε,τότε εμείς πολυ κοντά την πλησιασαμε,

εκείνη με την σειρα μας ξάπλωσε,και πάνω στον καθένα εβαλε δερμα

.

τόφρα δ' ἄρ' ἥ γ' ὑποδῦσα θαλάσσης εὐρέα κόλπον   435

τέσσαρα φωκάων ἐκ πόντου δέρματ' ἔνεικε· -

πάντα δ' ἔσαν νεόδαρτα· - δόλον δ' ἐπεμήδετο πατρί.

εὐνὰς δ' ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασ' ἁλίῃσιν

ἧστο μένουσ'· ἡμεῖς δὲ μάλα σχεδὸν ἤλθομεν αὐτῆς·

ἑξείης δ' εὔνησε, βάλεν δ' ἐπὶ δέρμα ἑκάστῳ.440

.

όπως τους είπε η Ειδω έγινε,πρώτα βγήκαν απ'τη θαλασσα οι φωκες και ξαπλωσαν στη θολωτή σπηλια,ανάμεσα τους,όμοιοι σε φωκες ο Μενέλαος Ατρειδης κι οι τρεις πιστοί σύντροφοι,οταν ήρθε ο Πρωτέας,ο θαλασσινός γέροντας,αφού μετρησε,καταπως το συνήθειζε,τις φωκες,και μεσα σ'αυτες τους τέσσερους κοιμήθηκε,τότε πετάχτηκαν εκείνοι και τον άρπαξαν σφιχτά,κι εκεινος αδυνατούσε να ξεφύγει,παρότι δοκίμασε να γίνει λιοντάρι,δρακος μέγα φίδι,ταύρος,ακομα και δέντρο και νερό,απέτυχε σε όλες τις μεταμορφώσεις του,όταν ξαναγύρισε στην πρωινή του μορφή,δέχτηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις του Μενέλαου,και να πει τα μελλούμενα

.

.

.

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -το αριστούργημα -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-το αριστούργημα 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


Η Αυτοκρατορία των Γυναικών

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


το αριστούργημα

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


ο εκδότης την καλεσε,κυρία μου,της ειπε,αδύνατο να εκδοθεί αυτό το βιβλίο,θα είναι μεγάλο σκάνδαλο,

εννοιειτε,του είπε εκεινη,μεγάλη οικονομική ζημιά,

την κοίταξε,δεν το ρισκάρω,

σήμερα,αντέδρασε εκείνη,είναι απαράδεκτη η λογοκρισία,και μάλιστα περί ηθικής,πουριτανισμός,

δεν είναι αυτό,της απάντησε,δεν μου άρεσε όπως γράφεται,ωμότητα,σκληρότητα,το έργο,με συγχωρείτε,ενός παρανοϊκού,

κύριε,χαμογέλασε η γυναίκα,δεν με προσβάλλεται,αντίθετα,

ας διαβάσω,ο εκδότης πήρε τα χειρόγραφα,

αυτή τη σελίδα,

και αυτή τη σελίδα,

σταματηστε,τον έκοψε η συγγραφέας,έχεται δικιο,θέλει διορθώσεις,δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλω,

εφυγε,

οδήγησε μέχρι την παραλία,κολύμπησε,ξάπλωσε στον ήλιο,χτύπησε το τηλέφωνο της,ήταν ο εκδότης,δεν απάντησε,

όταν ο ήλιος έδυε,πέταξε τα χειρόγραφα στη θάλασσα,τα είδε να βαραίνουν και να βουλιάζουν,ένιωσε μεγάλη ανακούφιση,

στο μπαρ τη νύχτα,ήρθε ο φίλος της,του είπε να χωρίσουν,κάτι πήγε να πει εκείνος,τον έκοψε,αυτό θέλω ακριβώς,του είπε,

μια γυναίκα ξανθια δίπλα της γέλασε δυνατά,

έφυγε,

κοιμήθηκε σε ένα ξενοδοχείο,

την ξύπνησε το τηλέφωνο,ο εκδότης,

συγνώμη,άκουσε τη φωνή του,το έργο σας είναι αριστούργημα,

δεν του απάντησε,έκλεισε το τηλέφωνο,

από τότε έβλεπε τη θάλασσα με άλλα μάτια

.

.

.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - (Ιδιότροποι Έρωτες) η αγγελία -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- (Ιδιότροποι Έρωτες)

η αγγελία 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.




(Ιδιότροποι Έρωτες)

Η αγγελία

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


απάντησαν στην αγγελία του,συναντήθηκαν με τη γυναίκα,σε ένα καφέ,'δεν θελω να γνωρίζω το ονομα σου,ούτε την ηλικία σου,ούτε τι εργασία κάνεις,θέλω ακριβώς ότι γράφω στην αγγελια',η γυναίκα συμφώνησε,'ενταξει,θα μένεις στο διαμέρισμα μου και θα με παρακολουθείς,όλες τις ώρες που θα είμαι εκεί,σε όλους τους χώρους,δεν θα φωτογραφίζεις,ούτε βίντεο,ούτε θα μου μιλάς,

εγώ θα σου μεγειρευω,και ανάλογα πως θα νιώθω θα συμπεριφέρομαι,όλο αυτό το διάστημα δεν θα  εχω καμία επίσκεψη,μόνο τηλεφωνο',της έδωσε την επιταγή,ένα μεγάλο ποσό,

'ενα μήνα θα μείνω,ακριβως'της είπε,

την άλλη μέρα,απόγευμα πήγε σπίτι της,η πόρτα ήταν ανοικτή,η γυναίκα ήταν στο σαλόνι,ξαπλωμένη στον καναπέ,μιλούσε στο τηλέφωνο,με κάποιον άντρα,ήταν ψυχρή,του είπε να διακόψουν,έκλεισε απότομα το τηλέφωνο,

σηκώθηκε μπήκε στο μπάνιο,άκουσε το νερό,

δεν πήγε εκεί,όταν βγήκε την ακολούθησε στη κρεβατοκάμαρα,μπροστα

στον καθρέφτη έβαφε τα χείλη της,φορούσε ένα μαύρο κοντό φόρεμα,ξάπλωσε στο κρεβάτι,έκλεισε τα μάτια της,κοιμονταν,την κοιτούσε,

το πρωί ήταν στη κουζίνα,

κάθισε στο τραπέζι να φάει,την έβλεπε να τρώει,

έπειτα έφυγε για τη δουλειά της,

εκείνος έμεινε μόνος,πήγε στη κρεβατοκάμαρα  και ξαπλωσε στο κρεβάτι της,έκλεισε τα μάτια  του,όλες οι εικόνες της που είδε όταν κοιμονταν ήταν ζωντανές,ένιωσε έρωτα γι'αυτη τη γυναίκα,

πριν το μεσημέρι έφυγε από το σπίτι,δεν χρειάζονταν,αποφασισε,να μείνει όλο το μήνα εκει,αυτό που ήθελε να συμβεί συνέβηκε,ο έρωτας γι'αυτη τη γυναίκα

.

.

.

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2022

GREEK POETRY -Η γλώσσα είναι (η') δεν είναι αυτο -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY

-Η γλώσσα είναι (η') δεν είναι αυτο

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

.


Up Down synthesis labyrinth

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Η γλώσσα είναι (η') δεν είναι αυτο

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


να μιλάει για τη γλωσσα

εμείς πάντοτε θα κατοικούμε στη γλωσσα

με ρώτησε,τι κάνω;

δουλεύω ακόμα στο εργοστάσιο,

κουραστικο,

θα μου άρεσε να μην δουλεύω εκει

τα παιδιά;είναι καλά;

καλά,δύσκολα να εκφράσεις κάτι με τις λέξεις,

όχι,δεν είναι αυτό που θέλω να πω

ακούω

κοιταζω. 

τι είναι ακριβώς αυτό που κοιτάζω;

αγγίζω μια γυναικα

το πάθος  μου είναι αυτο

τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος;

ποιον ενδιαφέρει;

τι αλήθεια σκέφτομαι;

και τι είναι αληθινό;

και ποια η πραγματικότητα;

αμφιβάλλει 

παράξενο να μη είσαι εκείνο και να είσαι αυτο

γιατί συνεχίζεις αυτές τις σκέψεις;

μπορώ να φανταστώ 

πες κάτι που να αντιστοιχεί στο πραγματικό 

να σκεφτομαι,χωρίς λεξεις

.

.

qu'est-ce que c'est le langage ?

να μιλάει για τη γλωσσα

Le langage, c'est la maison dans laquelle l'homme habite

εμείς πάντοτε θα κατοικούμε στη γλωσσα

Et toi, ça va ?

με ρώτησε,τι κάνω;

Ça va !Ne pas être obligée de faire l'amour.

δουλεύω ακόμα στο εργοστάσιο,

κουραστικο,

θα μου άρεσε να μην δουλεύω εκει

Tu sais j'aime mieux ça que l'usine.

Moi non plus, j'aimerais pas travailler à l'usine.

Tes enfants ? Tes enfants, ça va ?

τα παιδιά;είναι καλά;

καλά,δύσκολα να εκφράσεις κάτι με τις λέξεις,

όχι,δεν είναι αυτό που θέλω να πω

Ça va.Ce que je dis avec des mots, n'est jamais ce que je dis. Ça va, 

ακούω

κοιταζω

mais ils ne sont pas sages tu sais. 

J'attends

Je regarde.

Qu'est-ce que je regarde ? C'est tout. 

τι είναι ακριβώς αυτό που κοιτάζω;

Je sens le tissu de la nappe contre ma main.

Mais non.

αγγίζω μια γυναικα

το πάθος  μου είναι αυτο

Ce n'est pas de ma faute si j'ai un côté passif. Avoir des relations sexuelles. 

Je ne vois pas pourquoi je serais honteuse d'être une femme. 

Ou alors,oui, souvent. 

είσαι γυναικα

τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος;

ποιον ενδιαφέρει;

c'est d'être heureuse ou indifférente. 

Oui, c'est de ça dont je suis honteuse quelquefois. 

Eh bien, 

τι αλήθεια σκέφτομαι;

και τι είναι αληθινό;

και ποια η πραγματικότητα;

oui,il va mettre son sexe entre mes jambes. Je sens le poids de mon bras 

quand je le bouge. 

pour elle-même. 

Je pensais à des choses. 

Je ne sais pas comment elles sont entrées dans ma pensée.

αμφιβάλλει 

Dis donc, c'est grand, ici.

La pensée s'accorde à la réalité ou la met en doute... Mettre en doute.

Mais où il est, ton type ?

παράξενο να μη είσαι εκείνο και να είσαι αυτο

C'est une chose étrange qu'une personne qui se trouve en Europe le 17 août 

puisse penser à une autre qui se trouve en Asie. Penser.vouloir 

dire.Ce ne sont pas des activités comme écrire, courir ou manger. Non.

Non.c'est intérieur. Si quelqu'un me demande de 

continuer cette chanson. oui, je pourrais.je pourrais continuer.

γιατί συνεχίζεις αυτές τις σκέψεις;

μπορώ να φανταστώ 

Quelle sorte de 

processus représente ce. ce savoir, que l'on peut continuer quelque chose ? 

Je ne sais pas.

Par exemple, 

je peux penser à quelqu'un qui n'est pas ici. L'imaginer.

ou 

alors l'évoquer brusquement 

par une remarque.

 Maintenant, je comprends ce que c'est que le processus de la pensée.

C'est de substituer un effort d'imagination à l'examen d'objets réels.

πες κάτι που να αντιστοιχεί στο πραγματικό 

Dire quelque 

chose.Vouloir dire quelque chose. Oui.peut-être, ce sont les formulations 

de la vie musculaire 

et nerveuse.

να σκεφτομαι,χωρίς λεξεις

Par exemple, je dis.Je vais aller chercher 

let, maintenant, j'essaie de le penser sans paroles.

ni à voix haute, 

ni à voix basse.

.

.

.

qu'est-ce que c'est le langage ?

Le langage, c'est la maison dans laquelle l'homme habite

( 2 ou 3 choses que je sais d’elle – 1966 – Godard)

.

.

.

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - η πολυκατοικία -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- η πολυκατοικία

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.

η πολυκατοικία

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


ο εκκεντρικός πολυεκατομυριούχος τελείωσε το έργο του,

η πολυκατοικία ουρανοξύστης είχε 300 ορόφους,ύψος 1150μ,μήκος 1150μ,πλάτος 1150 μ,ένας τεραστιος κύβος,όλοι οι όροφοι,όλα τα διαμερίσματα ήταν ιδια,

σε αυτή δεν θα έμενε κανένας ένοικος,ούτε θα ήταν επισκέψιμη,τη νύχτα θα άναβαν πάντα τα φώτα στα διαμερίσματα,

στο τελος της ζωής του μετακόμισε εκεί,με μοναδικη συντροφιά την κατά πολύ νεότερη του σύζυγο,και μια πίστη υπηρέτρια,

όταν πέθανε στη διαθήκη του η τελευταία του θέληση ήταν να κατεδαφιστει και να μείνει στη θεση της αιώνια ο τεράστιος σωρός των μπαζων της

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - Συναξάρι -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- Συναξάρι

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.




Συναξάρι

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


και εις ερημον τόπον εβιωνεν χρόνους πολλούς,τεταπεινωμενος τα εγκόσμια,τροφήν έχων τα ολίγα άγρια της γης,ενδύματα δε εκ δερμάτων άγριων ζώων,και εντος σπηλαιου εκατοικουσεν,τους δριμεις χειμώνας  και εις τους θερμους λίβας,άνθρωπον δε ουδέποτε εσυναντησεν  ούτε ηκουσεν πλεον ανθρωπινην λαλιαν,και  παρελθόντες οι χρόνοι εγηρασεν,μιαν δε των ημερων έτυχαν εις τον τόπον του κυνηγοί,τον είδον ως αγριον ζώον ανεγνωριστον και εντρομοι  τον ετοξευσαν,ούτως ταπεινως ετελειωθη επί της γης ο αγιος αυτός άνθρωπος ίνα δοξασθεί και υπερυψωθει εις ουρανούς

.

.

.

.

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - Οι πόλεις μου (My cities) η αφήγηση της πολης -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- Οι πόλεις μου

(My cities)

η αφήγηση της πολης

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.










Οι πόλεις μου

(My cities)

η αφήγηση της πολης 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


άρχισε την αφήγηση:

'πετούσα με το αεροπτερο μου πάνω από μια περιοχή περικλεισμενη με πολύ ψηλά βουνά γυμνά από δέντρα και θάμνους,βράχια,μου έκανε μεγαλο ενδιαφέρον,τότε κάτω είδα ένα τεράστιο σχέδιο γραμμών που απλώνονταν σε όλη την επιφάνεια,δεν ξέρω,αλλά μου έδωσε την εντύπωση ενός σχεδίου πόλης,οι δρόμοι της,είδα ακόμα τον κρατήρα ενός ηφαιστείου και τα ποτάμια της λάβας του,

και πολλές μεγάλες ανάγλυφες παραστασεις,μια γυναίκα,η' θεα σκεπτόμενη,μια γυναίκα γυμνή,θέα της θηλυκότητας,της αναπαραγωγής,του έρωτα,πολλα συμπλέγματα ηρώων,κάποια σχέδια μου έδωσαν την εντύπωση ενός κειμένου στα γράμματα της γλώσσας της πόλης,είδα χαραγμένα ζωα σε μεγάλες διαστάσεις,εντυπωσιάστικα,όλα τα φωτογράφησα,να οι φωτογραφίες τους'

έδειξε τις φωτογραφίες,

'αποφασισα'συνεχισε,'να προσγειωθω,ήταν φοβερό το θέαμα,περιπλανήθηκα μέχρι που νύχτωσε,η νύχτα ήταν ζεστή,όλος ο χώρος έλαμπε από το φως του φεγγαριού,αυτό ήταν πολύ μεγάλο,ένα χιλιόμετρο ψηλά πάνω από την επιφάνεια,

κοιμήθηκα,και αισθανομουν πως ήμουνα κατοικος  της πόλης,ένας γλύπτης που είχε αναλάβει,με μια ομάδα αρχιτεκτόνων,ιστορικών τέχνης,ειδικευμένων εργατών,να σχεδιάσει και να χαράξει μια τεράστια παράσταση,10 τετραγωνικών χιλιομέτρων,με την μυθική προϊστορία της πολης,ήμουνα παντρεμένος με μια όμορφη γυναίκα,μια  ηθοποιό,εκείνη τη νύχτα έγινε έκρηξη του ηφαιστείου,το σπίτι μας έπιασε ξαφνικά φωτιά από την μεγάλη θερμοκρασία,η καυτή λάβα το σκέπασε,

εγώ,δεν ξέρω πως,σώθηκα,η γυναίκα μου εγκλωβίστηκε στη λάβα και έλιωσε,η λύπη μου ήταν μεγάλη,χρειάσθηκα πολύ χρόνο να συνέλθω,τότε ζήτησα από τις αρχές να γράψω ένα κείμενο,ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο,

εκεί έγραψα έναν ύμνο στη γυναίκα μου,όταν τελείωσα ξύπνησα,το τεράστιο φεγγάρι ήταν ακόμα στον ουρανό,σχεδόν ακίνητο,εκτυφλωτικό το φως του,δεν ξανακοιμηθηκα μέχρι που ξημερωσε,σηκώθηκα και περπάτησα,ήξερα πως ήμουνα μέσα σε μια εξαφανισμένη πόλη,ο ήλιος ανέτειλε,γύρω τα βράχια των βουνών,ανέβηκα στον κρατήρα,ακολούθησα το ποτάμι της απολιθωμένης λαβας,κάπου μου φάνηκε πως είδα ένα ανθρώπινο σχήμα,μετά το μεσημέρι έφυγα,το ανεμόπτερο μου πέρασε πάνω από τα ψηλα βουνά,την άλλη μέρα έκανα πάλι τη πτηση για εκεί,δεν  ξαναείδα την πόλη αυτή,ούτε και τις επόμενες φορές που επιχείρησα,η πόλη είχε εξαφανισθει'

εδώ τελειώσε την αφηγηση του

.

.

,

Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - (Μονόπρακτο) Η πιθανότητα να είναι αυτό -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

- (Μονόπρακτο)

Η πιθανότητα να είναι αυτό

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.



(Μονόπρακτο)

Η πιθανότητα να είναι αυτό-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


ένα λευκό δωμάτιο,δύο καρέκλες,ένας άντρας Α και μια Γ

Α.αυτο,είναι οτιδήποτε

Γ από που το συμπεραινεις;

Α.απο τη γλωσσα,τις προτασεις,που χρησιμοποιώ να το εκφράσω

Γ τότε ξέρεις για εκείνο

Α όχι,υποθέτω,

Γ.το υποθέτω είναι διαφορετικό από το γνωρίζω

Α άκουσες κάποιο θόρυβο;

Γ. ναι τον ακουσα,κάποιος ανοιξε την πόρτα στο διπλανό δωμάτιο

Α.μια γυναίκα

Γ. πως το ξέρεις ότι είναι γυναίκα;

Α το γνωρίζω,τώρα είναι στο μπάνιο, γδυνεται 

Γ.μετα;

Α.θα ξαπλώσει στο κρεβάτι

Γ.γυμνη;

Α ακριβώς,γυμνή

Γ.τοτε,η γυναίκα αυτή είναι εγώ

Α ίσως,γιατί όχι;

Γ.η γυναίκα είναι μαχαιρωμένη

Α.ο δολοφόνος πιάστηκε

Γ.τοτε ποια είναι η γυναίκα που είναι εκεί μέσα;

Α μια άλλη

Γ.μιλας τόσο σίγουρα

Α πρέπει να απαντήσω στην ερώτηση σου

Γ.αν δεν ρωτούσα,τι θα έλεγες;

Α.αν δεν υπάρχει ερώτηση τοτε δεν υπάρχει απάντηση

Γ.(σιωπή)είμαστε πέντε χρόνια μαζί δύο μήνες και 17 μέρες

Α.(σιωπή)λαθος υπολογισμός

Γ.(σιωπή)εξαρτάται

(σιωπή)αν αναφέρομαι σε σένα

Α.(σιωπή)

Γ.καποτε,δεν θυμάμαι πότε,είχαμε μια συζήτηση,και συμφωνούσαμε

Α.(σιωπή)αντίθετα διαφωνούσαμε

Γ.(σιωπή)

Α.(σιωπή)έχεις δίκιο

Γ.δεν είναι το ίδιο,αν θυμάμαι ότι συμφωνήσαμε τότε συμφωνήσαμε,αν όμως εσυ θυμάσαι ότι διαφωνησαμε τότε διαφωνήσαμε.

Α.φορουσες ένα ολόσωμο μακρύ μαύρο φόρεμα,

Γ.τα χείλη μου βαμμένα κόκκινα

Α.χορευες υπέροχα ταγκό

Γ.πηγαμε σε ξενοδοχείο

Α.οταν ξυπνήσαμε σε ρώτησα ποιο είναι το όνομα σου

Γ.σου είπα ένα ψεύτικο

Α.ενα ψεύτικο όνομα,δεν σε κάνει κάποια άλλη;

Γ.ναι,αυτή του διπλανού δωματίου

Α.δεν είμαι ο δολοφόνος της

Γ.(σιωπή)θα μπορούσες όμως να ήσουν

Α.(σιωπή)(την πλησιάζει)

Γ.ειναι αδύνατο αυτό να γίνει

Α.(σιωπή)τι το εμποδίζει να γίνει πολλές φορές;

Γ.οτι είσαι δειλός

Α.ειχες εραστή;

Γ.εχω εραστή

Α.(σιωπή)

Γ.ειναι πιανίστας

Α.αυτος;

Γ ακριβώς

Α.(ακούγεται από το διπλανό δωμάτιο πιάνο)

Σοπεν

Fantaisie-impromptu in C-Sharp Minor, Op. 66 

(τέλος του πιάνου)

(σιωπή(

τώρα την δολοφονεί

Γ.(σιωπή)τώρα κάνουν σεξ

Α.η γλωσσα εκφράζει τα πάντα,εκτός την πραγματικότητα

Γ.αντιφατικη πρόταση,στα πάντα δεν είναι και η πραγματικότητα;τότε πως η γλώσσα εκφράζει τα πάντα,αφού δεν εκφράζει ένα υποσύνολο του;

Α.το γεγονός δεν αλλάζει

Γ.ειμαστε εδώ,είσαι ο εραστής μου,είσαι πιανίστας,φανατικος του Σοπέν

(σιωπή)

(από το διπλανό δωμάτιο ακούγεται ένας δυνατός θόρυβος)

Α.την πυροβόλησε με πιστόλι

Γ.μπορει,μια από τις πιθανότητες να είναι αυτό

Α.η πιθανότητα να είναι αυτό

Γ.η ύπαρξη του κόσμου είναι μια πιθανότητα

Α.μη πραγματοποιήσιμη

Γ.δες τα δάχτυλα μου,ωραίο δεν είναι το γαλάζιο χρώμα στα νύχια μου;

Α.πολυ όμορφα

(την αγκαλιάζει)

Γ.σιγα,με πονάς

Α.(απομακρυνεται)τι φοβάσαι;

Γ.(σιωπή)

να μην συμβαίνει τίποτα μεταξύ μας

(στέκονται όρθιοι,ακίνητοι)

(σιωπή)

Fantaisie-impromptu in C-Sharp Minor, Op. 66

(σιωπή)

(σιγά-σιγα τα φώτα χαμηλώνουν,

γίνεται σκοτάδι,

ακούγεται ένας πυροβολισμός)

.

.

.

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ο γρίφος -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-ο γρίφος 

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


ο γρίφος

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


χτύπησε η πόρτα του διαμερίσματος του,κοίταξε την ώρα,10:15 το πρωί,

άνοιξε,δυο σωματωδεις αντρες,'αστυνομια,είπε ο ένας,και έδειξαν 

ταυτότητα,'ετοιμαστητε,σας θέλει ο ανακριτης'

'κυριε',ακουσε τον ανακριτή,'στο γραφείο του δολοφονημένου βρέθηκε αυτό

το σημείωμα'του το έδωσε ,'οριστε,διαβαστε':

Γρίφος: Παράξενος δεκαψηφιος

 |_|_|_|_|_|_|_|_|_|_|

 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Στις 10 θέσεις του παραπάνω σχήματος γράψτε έναν δεκαψήφιο αριθμό, 

ώστε το ψηφίο στην πρώτη θέση να δείχνει τον συνολικό αριθμό των 

μηδενικών του αριθμού, το ψηφίο στη θέση με την ένδειξη 1 να δείχνει 

τον συνολικό αριθμό των 1 και ούτω καθεξής, μέχρι την τελευταία θέση, 

το ψηφίο της οποίας πρέπει να δείχνει τον συνολικό αριθμό των 9 στον 

αριθμό. 

η απάντηση είναι μοναδική.

'νομίζουμε' συνέχισε'οτι έχει σχέση με τον δολοφόνο,από τη λύση του θα 

τον αποκαλυψουμε'

ο ανακριτής σηκώθηκε,'εγω θα φυγω'ειπε,'καθιστε με την ησυχία σας να

το λύσετε '

θυμήθηκε τον άνθρωπο,ένας ψηλός 40 ετών,που είχε έρθει στο γραφείο

του,είχε υποψίες ότι η γυναίκα του είχε εραστή,

στο επόμενο ραντεβού του είπε πως ήταν σίγουρος,και του εδωσε ένα

γριφο,'απο τη λύση του εξαρτάται' του είπε 'η αντίδραση μου,θα περασω

αύριο για να πάρω τη λύση του'

την άλλη μέρα του έδωσε τη λύση:ο δεκαψηφιος αριθμός 6210001000

'τωρα είμαι ηθικός αυτουργός ενός εγκληματος'ειπε στον άνθρωπο,

ο άλλος γέλασε,'κυριε,δεν έχω σκοπό να κάνω κανένα έγκλημα,η εκδίκηση

μου είναι αυτή,να ξέρουν ότι ξέρω και να μην ενεργω'

ένιωσε να γελοιοποιηται,

άκουσε την πόρτα να ανοίγει,'ενταξει'ειπε ο ανακριτής,

του έδωσε την απάντηση:ο δεκαψηφιος αριθμός 6210001000

ο ανακριτής γέλασε,'τωρα κύριε,είμαστε σίγουροι,πως εσείς ειστε ο 

δολοφόνος'

ήταν εραστής της γυναίκας,ο άλλος ήξερε πως θα τον δολοφονούσε,

ο γρίφος και η λύση του ήταν μια επινόηση του να δράσει,

ήξερε πως αποφασιστικό ήταν εκείνο το: η απάντηση είναι μοναδική

.

.

.

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022

PHOTOS-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ -Enigma Story -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- PHOTOS-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

 .

.

PHOTOS-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
-Enigma Story
 -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
PHOTOS-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

Enigma Story

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


















.
.
.

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2022

GREEK POETRY -το σχέδιο της Φαυστας -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY

-το σχέδιο της Φαυστας

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

.


το σχέδιο της Φαυστας

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


MARCVS AVRELIVS VALERIVS MAXENTIVS AVGVSTVS 

κρεμαται επί ξύλου και περιφερεται 

στην κεντρική via της  Ρώμης

νέος Αύγουστος και Καισαρ ο Κωνσταντίνος

οι χριστιανοί τον βοήθησαν και πλέον

να χαιρουν και να είναι ήσυχοι,τέλος των διωγμών,

η δε Αυγούστα  Fausta Maxima Flavia

συνέβαλε αυτά να γίνουν

τι αν,στο μέλλον,η felix της άλλαξε με damnatio memoriai

λόγω των ερωτων της με τον Κρισπο,

τον σκοπό της όμως τελικά τον πέτυχε

ο γιος της Flavius Iulius Constantius ως Κωνστάντιος Β' 

στο Βυζαντιο υπογράφει μεγαλοπρεπής

με τη φράση  mea aeternitas η εμού αιωνιότης  

.

.

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2022

GREEK POETRY -είπαμε,οι άνθρωποι να μιλάνε σοβαρά -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY

-είπαμε,οι άνθρωποι να μιλάνε σοβαρά

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.

.


Simikta-2μ χ 4μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


είπαμε,οι άνθρωποι να μιλάνε σοβαρά

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


είπαμε,οι άνθρωποι να μιλάνε σοβαρά,

στις σκάλες της Οδησσού ενα εξορυγμενο.ματι κόστισε η Ιστορια,

εκείνη τη στιγμή στο τρένο ο Τολστόι συνομιλεί με την Άννα Καρένινα,

'φθανουμε στο σταθμό Ασταποβο,αγαπητή μου κυρια'

τα φύλλα είναι γεμάτα ψιθυρους,

ελληνες στρατιώτες νεκροί σκορπισμένοι 

σε παγωμένη επιφάνεια εμφυλιου,

κανένας απ' τους θεούς δεν μιλάει

σιωπή

κι ας σκίστηκαν τα μάτια μας να δουμε

στον ουρανό γέμισε κοράκια

μυριστηκαν τα δολοφονημένα παγωνια,

γυμνούς απ'τα ρούχα τους λογχιζουν

κι ύστερα τα γύψινα ομοιοματα τους σπάνε και βρίζουν,

'ένα απογυμνωμενο τοπίο μας περιβάλλει'

τον ακούν 

'κακοφορμισμενος Φιλοκτητης στη Λήμνο

είμαι,

να συγχωρησω δεν μπορω

πόση ελληνική άμμος 

σαπιζει στις πληγές μου'

.

.

.

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Το τέλος μιας πράξης -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Το τέλος μιας πράξης

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


Το τέλος μιας πράξης

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


τα πόδια δεν τον συγκρατούσαν,έπεσε στο δρόμο,άδειος,χτύπησε στο κεφάλι,ένα σκυλί τον πλησίασε,θα μπορούσε να φωνάξει να τον βοηθήσουν,δεν το έκανε,βραδυαζε,η νύχτα θα τον σκέπαζε,ήταν μόνος στον κόσμο και δεν ένιωθε παράπονο,όλοι οι άνθρωποι στο βάθος είναι μόνοι,μια γυναίκα πέρασε,δεν στάθηκε σαν να μην τον είδε,αυτό ήταν,δεν ήταν ορατός,δεν φώναξε το όνομα της,τρόμαζε την αδιαφορία της,το ψυχρο βλέμμα,

ο δρόμος ήταν έρημος και σκοτεινός,σταμάτησε σε μια πόρτα,την άνοιξε,ανέβηκε την ξύλινη σκαλα για τον δεύτερο όροφο,μια παρέα παιδιών κατέβαιναν τρεχοντας,παραλίγο να τον παρασύρουν και τον ρίξουν κάτω,μια κοπέλα του εβγάλε τη γλωσσα,τα άλλα γέλασαν,

έφτασε αγκομαχωντας στο διαμέρισμα,η σπονδυλική του στήλη πονούσε,μπήκε στο δωμάτιο,η γυναίκα κοιμονταν με τα ρούχα στο κρεβάτι,ξύπνησε,άργησες,του είπε,δεν σε περίμενα,

έπεσα στο δρόμο,πέρασες, δεν με είδες;της είπε,τα πόδια μου δεν με κρατάνε,η γυναίκα γέλασε,η ζωή που κάνεις θα σε καταστρέψει,γράφεις όλες αυτές τις ανοησίες κι ασυναρτησίες,τα βάζεις μ'αυτους,έχουν τη δύναμη να σε κλείσουν στη φυλακή,σκάσε,της φώναξε,την άρπαξε απ'το λαιμό,εκείνη με δύναμη τον εσπρωξε,σιγά θα με πνίξεις,σηκώθηκε και γδυθηκε μπροστά του,δεν σε υπολογίζουν,συνέχισε,γελούν μαζί σου,σε εξεφτυλιζουν,τον πλησίασε,σ'αρεσουν τα βυζιά μου,τ'αρπαξε,με πονάς,του'κοψε μια κλωτσιά στη κοιλια,σωριαστηκε στο πάτωμα,στάθηκε πάνω από το κεφάλι του με τα πόδια ανοιχτά,κοίτα,πριν σου βγάλω τα μάτια,στο'χω πει δεν θέλω να είμαι ο σκοπός της ζωής σου,ξάπλωσε δίπλα του και τον αγκάλιασε,γιατί αμφιβάλεις για μένα;,του ψιθυρισε στο αυτί,σε τίποτα δεν έχουμε πίστη αν δεν αμφιβαλουμε σ'αυτο,της είπε,πόσες φορές το έχω ακούσει,η λογική και το πάθος δεν συμβιβάζονται,

τον φιλισε στο στόμα,μια σάρκα γυμνή για σένα αυτή τη στιγμή,τον προκάλεσε,την άλλη στιγμή θα είμαι για κάποιον άλλον,

μετά την πράξη του είπε,ο έρωτας είναι η πραγματικότητα που μπορείς να απολαύσεις,μια μικρή κοπελα στη σκάλα μου έβγαλε τη γλώσσα,σου έμοιαζε,της είπε,όλες έτσι ξεκινάμε,αθώες στην αρχή και στο τέλος πρόστυχες,αυτό δεν πιστεύεις;τον ρώτησε,τρυφερή η φωνή της,ναι,προστυχη,όμως αμφιβάλλω,και δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην είσαι αυτός που είσαι,για οποιαδήποτε κρίση σου στον κόσμο θα κάνεις πάντα λάθος,την ίδια στιγμή που μ'αγαπας,την ίδια στιγμή με περιφρονείς,

έλα να σηκωθούμε,του είπε,ντύσου,η κοπέλα θα γυρίσει,έχουμε μάθημα θέατρο,μελετάμε Σεξπηρ,και πιάνο,έργα του Μπετόβεν,αν θελεις μπορείς να παρακολουθήσεις,

δεν κάθησε,κατέβηκε στο δρόμο,νύχτα,ο δρόμος σκοτεινός,ένα σκυλί τον ακολούθησε,αμφέβαλλε αν η πόλη υπάρχει,και είναι κενή από ανθρώπους,το μεγαλύτερο μυστικό του η ανυπαρξία του,ο κόσμος εξαφανίσθηκε,δεν θα σήμαινε τίποτα αν υπήρχε,πόσο επιθυμούσε να σωριαστει αυτή τη στιγμή στο δρομο,

αγάπα τον εαυτό σου,σκέφτηκε,να είσαι το αποτέλεσμα των δικών σου σκέψεων,

περπατούσε,ο δρόμος πάντα άδειος κι έρημος,ένιωσε τα πόδια του βαρια,σωριάστηκε στο χώμα,

τόλμησε,είπε,την ανυπαρξία,

η νύχτα,το σκοτάδι,το τέλος του κόσμου του

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


η μέρα ήταν ζεστή,ο ήλιος ελαμπε,η θάλασσα γαλήνια,ρώτησε για τον Οδυσσέα,

τον κοιτούσαν με απορία,

ποιον Οδυσσέα;,κανείς δεν τον ήξερε,τους έδειξε το καϊκι του,είσαι τρελός,του είπαν,

αυτό είναι του...,είπαν ένα όνομα,κλέφτες,τους φώναξε,είστε ψεύτες,άκουσε 

τα χλευαστικά γέλια τους,πιάστε τον,είναι επικίνδυνος,ρίξτε τον στη θάλασσα,

κανείς μην τολμήσει,ούρλιαξε,

τότε ήταν που ένα μικρό παιδί,δέκα χρόνων θα'ταν,ξεχώρισε από το πλήθος,

αυτός είναι ο Οδυσσέας,τον έδειξε με το δάκτυλο,τον κάνουμε μάθημα σχολείο,

αυτος έσκυψε και το φιλισε στο μάγουλο,

ήθελα να σας δοκιμάσω,τους είπε,αν σας αξίζει η ιστορία μας,κι αποδείχτηκε πως όχι,

ένα παιδί,όμως φτάνει,αυτό εδώ,να πιστέψει,Κανείς,και Όλοι είναι ο Οδυσσέας,


η μέρα ήταν ζεστη,ο ήλιος έλαμπε,η θάλασσα γαλήνια,όταν εμφανίσθηκε ο Οδυσσέας,

κι ύστερα εξαφανισθηκε,

ένα μόνο παιδί ήταν τυχερό και τον είδε ,

είπαν ονειροπαρμένο είναι,


άλλωστε οι Έλληνες,απ' όλους τους ανθρώπους,ονειροπαρμένοι είναι,

μονολογησε,καθώς συνέχιζε το ταξίδι του προς τη πατριδα

.

.

.

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Τρία πορτραίτα -Φαιδρα-Μηδεια-Ελενη -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Τρία πορτραίτα -Φαιδρα-Μηδεια-Ελενη

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.




Τρία πορτραίτα -Φαιδρα-Μηδεια-Ελενη

-χ.ν.κουβελης c n.couvelis


στο μισοσκόταδο,το σόου στις μπάρες,η μουσική,Je t'aime...moi non plus, μεθυσμένοι πελάτες,φοβάται μήπως δεν είναι ελκυστική,κάποια νύχτα,θα είναι εκεί μέσα  να την δει,τα μάτια του,τότε η Φαίδρα θα έχει ύπαρξη,

το έγκλημα την συνδέει με αυτόν τον αχρειο άντρα,στο δωμάτιο,είδε,τα παιδιά να κοιμούνται,αν δεν ακολουθήσει το μίσος δεν θα είναι η Μήδεια,κοιμήθηκε,όταν ξύπνησε όλα είχαν τακτοποιηθεί,μπροστά της,σκιές γιγάντιες,οι δύο αστυνομικοί,

το πεπρωμένο της ομορφιάς την βαραίνει,το πρόσωπο της στον καθρέφτη,φορα τα χρυσά σκουλαρικια,η μάσκα της Ωραίας της Ημέρας,στο δημόσιο δρόμο ημίγυμνη,η Ελενη,είπε ένας νεαρός, τη γνώρισε,ζήτησε αυτογραφο,του υπόγραψε,

πήγαν στο ξενοδοχείο,η αμοιβή;η πληρωμή θες να πεις;,να με ξεχάσεις,

του είπε χαμογελώντας,

ντύθηκε,βγήκε και χάθηκε μέσα στη πόλη,

.

.

.

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2022

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΙΔΙΟΤΡΟΠΟΙ ΕΡΩΤΕΣ -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-ΙΔΙΟΤΡΟΠΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
.
.


ΙΔΙΟΤΡΟΠΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


το διαμέρισμα δίπλα ήταν ανοικιαστο,κάποια νύχτα τον ξύπνησε ο θόρυβος 

από ένα έπιπλο που μετακινήθηκε,μετά από λίγο ο ήχος πιάνου,έπειτα σιωπη,

κοιμήθηκε,

το πρωί άκουσε την διπλανή πόρτα ν'ανοιγει,έτρεξε στην εξώπορτα,από το ματάκι είδε μια γυναίκα ν'απομακρυνεται στο βάθος του διαδρόμου,

πήγε στη δουλειά,τρεις υποθέσεις διαζυγίου:μοιχεία,ασυμφωνια χαρακτήρων,

κακοποίηση,

έφαγε έξω,

γύρισε το απόγευμα,

ησυχία,κοιμήθηκε,

είχε νυχτώσει όταν ξύπνησε,

η γυναίκα έπαιζε στο πιάνο,άκουγε καθαρά τον ήχο,σαν να ήταν στο δωμάτιο

του,

Frédéric Chopin,Étude Op. 10, No. 3, in E major,έργο του 1832,που το ονομάζουν

Tristess(Λύπη),η,' Farewell(Αντίο)

συμπέρανε από τις πολύ καλές γνώσεις μουσικής που είχε,

η γυναίκα επανέλαβε το μουσικό κομμάτι,φαίνεται ήταν επαγγελματίας

πιανίστρια,και έκανε πρόβα για κάποια παρουσιαση,

του άρεσε το παίξιμο,δεξιοτεχνικο,με βάθος έκφρασης,

φανταστηκε τα δάκτυλα της πάνω στα πλήκτρα,η γοητεία τους,ένιωσε μια 

θερμη στο κορμί,αυτο τον παραξενεψε,ένα τοσο εντονο συναίσθημα για μια άγνωστη γυναίκα,

χτύπησε η πόρτα,ήταν η φιλενάδα του,

ήρθε,του είπε,να κοιμηθεί εκεί,

της είπε,αν ήθελε να βγουν έξω για φαγητό,κι έπειτα σε κάποιο μπαρ για ποτό,

του είπε,δεν είχε διάθεση,θα φτιάξει κάτι πρόχειρο να φάνε,

άκουσε τη γυναίκα του διπλανού διαμερίσματος ν'ανοιγει την πόρτα και να

την κλείνει,

ενοικιαστηκε το διπλανό;,ρώτησε η φίλη του

ναι,απάντησε,μια γυναίκα,

κάποια γεροντορη,κάποια φοιτήτρια,κάποια χωρισμένη;του είπε

δεν ξέρω,δεν έχω μαντικές ικανότητες,απάντησε,

δεν της είπε ότι είναι πιανιστρια,

μάλλον καταθλιπτική,μάντεψε η γυναίκα,

καταπληκτική η ψυχαναλυτική σου σκεψη,μπορεί,αν θέλεις έτσι να είναι,

της απάντησε,

κοιμήθηκαν,

ξύπνησε,δεν είχε ύπνο,ένιωθε,πονοκέφαλο,η γυναίκα δίπλα του κοιμόνταν,

δεν την ξύπνησε,

ένιωθε ένταση,σαν κάτι να περίμενε να συμβεί,

την άκουσε ν'ανοιγει την πόρτα και την κλείνει,

κοίταξε την ώρα στο κινητό του,3.27,το πρωί

η φίλη του έφυγε το μεσημέρι,θα πηγαινε ένα επαγγελματικό ταξίδι με μια 

φίλη της στη Γαλλία,θα παρακολουθούσε σεμινάρια ψυχανάλυσης,

ένιωσε να χαίρεται,

κάθησε κλεισμένος στο σπίτι,

δεν άκουσε κανέναν ήχο από το διπλανό διαμέρισμα,

ο ύπνος του ήταν ανήσυχος,

την είδε,σε όνειρο,ν'ανοιγει την πόρτα του,ήταν πραγματικά πολύ όμορφη,

και να τον προσκαλεί στο διαμέρισμα της,αυτός σαν υπνωτισμενος την

ακολούθησε,εκείνη στο πιάνο έπαιζε,

την άλλη μέρα,είχε πολύ δουλειά στο γραφείο,μια υπόθεση οικονομικής

απάτης,ένας πλειστηριασμός ακινήτου,μια υπόθεση φόνου,δεν μπορούσε

να συγκεντρωθεί,άκουγε μηχανικά,απαντούσε μηχανικά,το μυαλό του ήταν

κολλημένο στο διπλανό δωμάτιο,να επιστρέψει εκεί.

εκείνη τη μέρα δεν κοιμήθηκε να ξεκουραστεί,κάθησε στο σαλόνι,σχεδόν

ακίνητος,με κλειστά μάτια,κανένα ήχο δεν άκουσε,

όταν νύχτωσε δεν άναψε φώτα,κι έμεινε έτσι στο σκοτάδι,

κανένας ήχος,

από την κούραση αποκοιμήθηκε στον καναπέ,

στο όνειρο που είδε,άκουσε τα βηματα τη γυναίκας στο διάδρομο,σηκώθηκε

γρήγορα κι άνοιξε την πόρτα,εκείνη όπως τον είδε ξαφνικά μπροστά της τρόμαξεν κι έβγαλε μια δυνατή κραυγη,ξύπνησαν οι γείτονες και βγήκαν 

αναστατωμένοι στο διάδρομο,μια γυναίκα φώναξε,δεν βλέπεται,επιτέθηκε 

στη γυναίκα,είναι ανώμαλος,

αλήτη,είπε,ένας άντρας,δεν ντρέπεσαι,και του έδωσε μια γροθιά στο στομάχι,

τον ξύπνησε δυνατός πόνος στο στομάχι,

σηκώθηκε,ήπιε μια σόδα,να συνέλθει,κοίταξε την ώρα,δέκα λεπτά πριν

τα μεσάνυχτα,

τότε άκουσε γέλια στο διπλανό διαμέρισμα,και την φωνή ενός άντρα,

έτρεμε,ένιωσε ζήλια,η καρδιά του χτυπούσε,πάλι η φωνή του άντρα,

έπειτα η δική της,που πρώτη φορά την άκουγε,δεν ξεκαθαριζε όμως

λέξεις,

φανταστηκε πως μιλούν γι'αυτόν και γελάνε,πόσο γελοίος είναι,

όχι,σκέφτηκε,αυτό είναι αδύνατο,αφού δεν ξέρουν τίποτα,ούτε ξέρουν

ποιος είναι,αγνοούν την ύπαρξη του,

ούτε,κι αυτό το απέρριψε,να υποθέτουν να συμβαίνει κάτι τέτοιο,ένας

άντρας να ερωτευθεί μια αγνωστη γυναίκα χωρίς ποτέ να την δει,η '

συναντήσει,

πάντως αυτό,θα της έλεγε,αν μπορούσε,και δεν ήταν δειλός, συμβαίνει.

κι είναι τρελός ερωτευμένος μαζί της.

η γυναίκα έπαιζε στο πιανο

Frédéric Chopin,Nocturne in C. Minor opus 48 no 1

αυτή τη φορά δεν επανέλαβε

η ήχοι εμειναν στο δωμάτιο του

ούτε ξανακουστηκε η φωνή του άντρα,

δεν κοιμήθηκε,

το πρωί άκουσε την πόρτα ν'ανοιγει,έτρεξε στο ματάκι της εξώπορτας,

είδε την γυναίκα ν'απομακρυνεται στο διάδρομο,

σκέφτηκε να βγει και να την συναντήσει στο ασανσέρ,

δεν τόλμησε,

πήγε στη δουλειά,μια υπόθεση τραπεζικών οφειλών,πολύπλοκη,δεν είχε

διάθεση για άλλον πελάτη,πήγε σε ένα ρεστοράν και έφαγε,

όταν επέστρεψε,είδε έξω από την πολυκατοικία,ένα ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ,

διάβασε,

ενοικιάζονταν το δίπλανο διαμέρισμα της γυναίκας,

τα πόδια του κόπηκαν,

όλη τη νύχτα σκέφτονταν πως ήταν τρελός,καμια γυναίκα δεν νοίκιασε το

διπλανό δωμάτιο,ούτε έπαιζε Σοπέν στο πιάνο,ούτε την είδε στο διάδρομο,

ίσως,ο άντρας που άκουσε,σε άλλη εκδήλωση της παράνοιας του,να ήταν

αυτος ο ίδιος,και πραγματικά κάποια γυναίκα να είχε ενοικιάσει το διαμέρισμα,

η' ...,η' ...ένας λαβύρινθος υποθεσεων,

το πρωί τηλεφώνησε της φίλης του,θα πήγαινε να την βρει στη Γαλλία,ίσως ξεπερνούσε αυτήν τη ιστορία,

ούτε  της ανέφερε αυτή την  υπόθεση,ούτε ζήτησε ψυχανάλυση,

της πρότεινε να παντρευτούν όταν γυρίσουν,

και να νοικιάσουν αλλού να μείνουν.

.

.

Η ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ

--χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


όλη η ιστορία ξεκίνησε πριν ένα χρόνο περίπου,μετά από δέκα χρόνια γαμου,

του έλεγε πως θα βγει με φίλες,γύριζε αργά μετά τα μεσάνυχτα,είχε πιει,

πολλές φορές ήταν μεθυσμένη,είχε όρεξη για φλυαρία,του έλεγε με λεπτομέρειες,πως πέρασε,τι είπαν,τι έφαγαν,γελούσε συνέχεια,δεν την

άκουγε,ήξερε ότι όλα ήταν προσποιήσεις,έλεγε ψέματα,άλλες φορές 

έλειπε μια δυο μέρες,του τηλεφωνούσε,έδειχνε δήθεν ενδιαφέρον,για το

τι θα φάει,αν το πουκάμισο του είναι σιδερωμενο,να βάλει κάποια ταινία

που του αρέσει να περάσει την ώρα,ακόμα του έδινε οδηγίες πώς θα φτιάξει

κάποια εύκολα φαγητά,σχεδόν δεν την άκουγε,παρατούσε το τηλέφωνο,

άρχισε να παρατηρεί τις αλλαγές της,τις μεταμορφώσεις,στη βαφη μαλλιών,

μαύρο,ξανθό,κόκκινο,τα σχέδια στα νύχια της,τα διάφορα κραγιόν στα χείλη,

τα ρούχα,παντελόνια,μίνι φούστες,μακριά φορέματα,όλες τις παραλλαγές

της εμφάνισης,μια φορά ετοιμάστηκε και βγήκε ετσι-μαύρο παντελόνι με κόκκινα μαλλιά ροζ κραγιόν γαλάζια νύχια,μια αλλη με μίνι κοκκινη δερμάτινη φούστα γκρι δικτυωτό καλσόν ξανθά μαλλια ψηλοτάκουνα μαύρα-

το τελευταιο μήνα τα πράγματα άλλαξαν,έπαψε να μιλάει για τις εξόδους

της,ήτανε σκεπτική,πολλές φορές είχε εκνευρισμό,κλείνονταν ώρες στη

κρεβατοκάμαρα,τις νύχτες δεν κοιμόνταν,παραμέλησε την εμφάνιση της,

δεν μαγείρευε πια,ελλατωθηκαν οι έξοδοι της,δεν ξανακοιμηθηκε σε φίλες,

απομονώνονταν και μιλούσε ώρες στο τηλέφωνο,από κάποια συμπτώματα

κατάλαβε πως έπαιρνε ψυχοφαρμακα,έπαψε να βγαίνει έξω,

κάποια μέρα ζήτησε να μιλήσουν,

κάθησε απέναντι του στον καναπέ στο σαλόνι,

ήθελα να στο πω από καιρό,άρχισε,μου ήταν  πολύ δύσκολο,τώρα όμως

πήρα την αποφαση,να μην κρύψω τίποτα,να σου τα πω όλα,

άναψε τσιγάρο,

ότι σου έλεγα ήταν ψέματα,είχα σχέση,ένα χρόνο,με κάποιον άντρα,δεν 

έβγαινα με καμια φίλη μου,μ'αυτον ήμουνα,είχα τρελλαθει μαζί του,εσένα σε

συχαινομουν,συγγχωρεσε με που το λέω τόσο ωμά,αλλά έτσι ένιωθα,ήσουνα εμπόδιο στον έρωτα μου,ήθελα να σε παρατήσω,να ακολουθήσω εκείνον,δεν 

σε λυπομουν,δεν με ενδιέφεραν τα αισθήματα σου,αν θα πονουσες,αν θα 

ένιωθες προδομένος,ήμουν ευτυχισμένη με αυτόν τον άντρα,ποτέ μαζί σου 

δεν έζησα έτσι,τέτοιες στιγμές ερωτικές,και σε μισούσα πολυ,ήθελα να σε σκοτώσω,να μην υπάρχεις,ήμουν δειλη και δεν το έκανα,κι αυτό ήταν η αιτία 

ο άλλος ν'απομακρυνθει από μένα,άλλαξε,τον παρακάλεσα,έκλαψα,ταπεινώθηκα,

μ'εδιωξε,ούτε θέλει να με ξαναδεί πια,σκέφτηκα να αυτοκτονήσω,γιατί δεν το έκανα;,πονάω,υποφέρω,θέλω να πεθάνω,

σταμάτησε 

άκουγε βαριά την αναπνοή της

όλα τα ήξερα,της είπε,τα περίμενα χρόνια,από τότε που παντρεύτηκαμε,ήξερα 

ότι θα συμβούν,περίμενα υπομονετικά οπως ο κυνηγός το θήραμα του,έτοιμος,

ότι αυτό θα κάνεις,ψέματα,ψέματα,ψέματα,

την κοίταξε

και τώρα θα σου ομολογήσω κάτι που δεν το ξέρεις,γιατι φυλαγομουν να μην

γίνει αντιληπτό,εδώ και δέκα χρόνια,από την αρχή του γάμου μας είχα σχέσεις με διάφορες γυναίκες,μεγάλος αριθμός,άλλες σχέσεις μιας ώρας,μιας μέρας,

άλλες μεγαλύτερης διάρκειας,σαρκικές η' παθιασμένες,ποτέ όμως δεν τις 

κράταγα,άλλαζα τις γυναίκες με άλλες γυναικες συνέχεια,δεν ένιωθα τύψεις,

ούτε μετάνιωσα ποτέ,προείχε ο στόχος μου,να περιμένω τον δικό σου έρωτα,

σταμάτησε να μιλάει,

θέλεις ουίσκι;τη ρωτησε

η γυναίκα,είπε,ναι

γέμισε δυο ποτήρια,της έδωσε,

ήπιε,

ο έρωτας μας,συνέχισε,αυτός που νιώσαμε και παντρεύτηκαμε,ετσι έπρεπε 

να εξελιχτεί,δεν υπήρχε άλλος δρόμος,παρά να περιμένω υπομονετικα με αλλεπάλληλους έρωτες τον έρωτα της προδοσίας σου

και τώρα τι γίνεται;τον ρώτησε εκείνη,

τώρα έφτασε η προδιαγεγραμμένη καταληξη του,απαντησε

χωρίζουμε;ρώτησε η γυναίκα,

χωρίζουμε,απάντησε ο άντρας

.

.

ΕΓΚΥΒΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis 


ο νευρολόγος τους ανακοίνωσε πως πρόκειται για νευροεκφυλιστικη νόσο,αλτσχάιμερ,

έχουμε σοβαρή διαταραχή της αυτοβιογραφικης μνημης,χρειάζεται,το 

εχεται παρατηρήσει,συνεχή φροντίδα και επιτηρηση,

είδε δυο άγνωστους,δεν φοβήθηκε,ούτε του προκαλούσαν άγχος,δεν

τον ενδιέφερε οποιαδήποτε σχέση μαζί τους,κάτι τον ρωτούσαν,μιλούσαν

πολύ σιγά,δεν τους άκουγε,ίσως λέγανε ασημαντοντητες,

έξω έβρεχε,οι άνθρωποι περνούσαν με ανοιχτές τις ομπρέλες,

τότε την είδε να μπαίνει στο καφέ,εντυπωσιακή γυναίκα,είπε στους άλλους

ευγενικά ότι έχει επειγουσα δουλειά,

έφυγαν,

η γυναίκα κάθισε στο τραπέζι του,

βρέχει πολύ,του είπε,

τα μαλλιά της ήταν βρεγμένα,

έχεις υπέροχα μαλλιά,της είπε

ευχαριστώ,είπε η γυναίκα,χαμογέλασε

ήδη έχουμε διαταραχή εκφοράς λόγου,ειμαστε σε κατάσταση αφασίας,

διαταραχή αντίληψης του χρόνου και του χώρου,απραξία,διαταραχή

ύπνου,ίσως,εδώ είναι πολύ δύσκολο να το αποδείξουμε αφού δεν 

εκδηλώνονται στην επιφάνεια,πραληρηματικες ιδέες,οπτικές ψευδαισθήσεις

την ρώτησε από που κατάγεται,

Ρωσίδα,από την Αγία Πετρούπολη,

ήταν εικοσιεφτα χρόνων,

με λένε Ζλατα,σλαβικό όνομα,

ήρθε ο καφές της,εσπρέσσο καπουτσίνο,

εδώ μένει δύο χρόνια περίπου,

έχει σπουδάσει κλασσικό χορό και θεατρο

λάτρευε τον Ντοστογιέφσκι

τι είναι κόλαση;είναι το βασανιστήριο να είσαι ανίκανος να ερωτευθείς

της είπε,

Αδελφοί Καραμαζώφ,απάντησε γελώντας η Ζλατα,

τα δόντια της λευκά,

φαίνεται πως πλέον οι αλλοιώσεις έχουν πλήξει πολλά κυτταρικά

συστήματα,και έχουν μειώσει,σχεδόν εξαφανίσει,το σύνολο των νευρωνων

με πλήρη ατροφία του εγκεφάλου

Κάποτε συναντάμε ανθρώπους που μας είναι εντελώς άγνωστοι,που

από την πρώτη ματιά ξαφνικά τους ερωτευόμαστε,χωρίς να πούμε μια

λέξη πριν,

είπε στην γυναίκα,

Έγκλημα και Τιμωρία,

Εμείς όμως είπαμε,απάντησε η γυναίκα,

Στον Ηλιθιο,ο Ντοστογιέφσκι έγραψε:Η ομορφιά θα σωσει τον κόσμο,

την κοίταξε,κι εσύ Ζλατα είσαι πολύ όμορφη,

της έπιασε το χέρι,εκείνη του το άφησε

.

.

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


ήταν στο δρόμο,είχε σκοτεινιασει,

σταμάτησε,

της είπε τι ακριβώς ήθελε,

εκείνη συμφώνησε,

στο δωμάτιο εξελίχτηκαν έτσι,απέναντι,δεν θα αγγιζονταν,το μάτι βλεπει,

αργά,όσο γίνεται αργά της είπε,χαμήλωσε το φως,ότι κρύβεται,ότι αποκαλύπτεται,και ξανακρυβεται,ο χρόνος σταμάτησε,μια σιωπή βαθειά,

το μάτι χαράζεται,τι συμβαίνει;γιατί έτσι συμβαίνει,ακούει το ένα παπούτσι

από το αριστερό πόδι να πέφτει,έπειτα το άλλο,σηκώνεται,και βλέπει από

πολύ κοντά,αυτό είναι εμπρός του έντονο,επίμονο,με μια κίνηση η γυναίκα

το κρύβει,ύστερα πάλι το δείχνει,πιο ορμητικό,κινείται προς αυτόν,δεν

υποχωρεί,τώρα πλήρως τον κυριεύει,κρατιέται να μην το αγγίξει,δεν

το αγγίζει,πηγαίνει και κάθεται απέναντι,από εκεί το βλέπει,

πέρασε η ώρα του λέει η γυναίκα,

κι άρχισε να ντυνεται,

την πλήρωσε όσα συμφώνησαν,

εδώ κάνω πιάτσα του είπε,όταν θελεις να με ξαναβρείς,

φύγε,της είπε,θα βγω μετά από σένα,

η κοπέλα έφυγε,

εκείνος ξάπλωσε στο κρεβάτι,για λίγο τον πήρε ο ύπνος,

τον ξυπνησε ήχος πουλιού,που πετούσε,

δεν είδε τίποτα,

άνοιξε την πόρτα,την έκλεισε,

και βγήκε στο δρόμο,

η γυναίκα ήταν εκεί,

όπως όταν την πρωτοβρηκε

.

.

ΤΟ ΜΕΝΕΚΕΝ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


έκλεισε μια παραγγελία με ένα μεγαλο κεντρικό κατάστημα γυναικείων ρούχων να φιλοτεχνήσει μερικά γλυπτα γυναικεία μενεκεν,

ζήτησε μοντέλο,και του έστειλαν,μια λεπτή ψηλή όμορφη κοπέλα,

στο χρόνο που συμφώνησαν παρέδωσε τις κούκλες,

μετά από μερικές μέρες πέρασε,νύχτα,από τον κεντρικό εμπορικό δρόμο,κι είδε τις βιτρίνες του καταστήματος,

εντυπωσιακή τοποθέτηση,θεατρική σκηνοθεσία,

κάποιο μενεκεν του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση,είχε ομοιότητα με τις αρχαίες ανάγλυφες ελληνικές λάρνακες,

τράβηξε φωτογραφία,

αργότερα στο σπίτι,ξάπλωσε και κοιτούσε την φωτογραφία,

με την εικόνα αυτή κοιμήθηκε,

στο όνειρο του είδε το μενεκεν να ανταποκρίνεται στο κοίταγμα του,

ξύπνησε και δεν κοιμήθηκε,

στη δουλειά του την άλλη μέρα στο εργαστήριο ήταν αφηρημένος,

θυμηκε τον Πυγμαλίωνα,τον Κύπριο βασιλιά γλύπτη,

η Αφροδίτη μου,μονολογησε,είναι εκείνο το μενεκεν,στη βιτρίνα του καταστήματος,

η γοητεία ήταν ανίκητη,

σκέφτηκε την μεταμόρφωση της στη Γαλάτεια,σε ζωντανό πλάσμα,

έτρεμαν τα χέρια του,

δεν άντεχε τον κλειστό χώρο του εργαστηρίου,βγήκε και οδήγησε ώρα με το αυτοκίνητο,

του τηλεφώνησε η φίλη του,της είπε πως είχε πολύ δουλειά,

έφτασε στη θάλασσα,περπάτησε,

περιεργάστηκε τα σχήματα των βράχων,

αδύνατο να μην σκεφτώ το αδύνατο,έγραψε στην άμμο,

σε ένα παραλιακό κέντρο έφαγε,

το βράδυ ξαναπήγε στο δρομο με το κατάστημα,απέναντι ήταν ένα παγκάκι,κάθισε,

την έβλεπε,

πως ήθελε να την αγγίξει,του φάνηκε πως το στήθος της ανεπνεε,

ένας,απαλός,γαληνιος,ψίθυρος,η φωνή της,έφτανε σ'αυτον,

δεν κρατήθηκε,μπήκε στο κατάστημα,ζήτησε τον διευθυντή,και του είπε πως θέλει,όταν τελειωσει η επιδειξη,να αγοράσει το μενεκεν της βιτρίνας,

του έδειξε τη φωτογραφία του,

ο άλλος συμφώνησε,

κάθε νύχτα ήταν ώρες απέναντι από τη βιτρίνα,

σε ένα μήνα του τηλεφώνησαν από το καταστημα να το παραλαβει,

ήταν φοβερά αναστατωμένος όταν το έφερε σπίτι,τό έβαλε απέναντι του στον καναπέ,στο σαλόνι,ξάπλωσε εκεί με τα ρούχα και κοιμήθηκε,

όταν ξύπνησε το πρωί το μενεκεν ήταν εκεί,

βγήκε έξω για δουλειά,δεν έβλεπε την ώρα να γυρίσει πίσω,ένιωθε μοναξιά,

της αγόρασε ρούχα,

τη νύχτα,την ξάπλωσε στο κρεβάτι του,φορούσε ένα μαύρο κομπινεζον,της άγγιξε το χέρι,του φάνηκε ζεστό,

με ανοιχτό το φως κοιμήθηκε,

ξύπνησε,η κούκλα είχε αλλάξει θέση,το χέρι της στο στήθος του,την

αγκάλιασε,

το πρωί την πήρε στο εργαστήριο,την κάθισε σε μια πολυθρόνα,ένιωθε πως τον έβλεπε που δούλευε,

το βράδυ την έντυσε με μακρύ μαύρο φόρεμα,την εβαλε στην θέση του συνοδηγού,ήταν πολύ όμορφη,

οδήγησε μέσα στην νυχτερινή πόλη,ο φωτισμός της τον αναστατωνε,σε όλο το εσωτερικό του αυτοκινήτου jazz,Charlie Parker the Bird,σταμάτησε και την φίλησε στα χειλη,All the things you are,

γύρισαν αργά,

το πρωί τον ξύπνησε το κουδούνι της πόρτας,

άνοιξε,

την γνώρισε αμέσως,ήταν το μοντέλο που είχε ποζάρει για τα μενεκεν,

με συγχωρήτε,της είπε, καθίστε,σε λίγο θα γυρίσω,

πήγε στη κρεβατοκάμαρα να κλείσει τη πόρτα,να μην δει η κοπέλα το ξαπλωμένο μενεκεν στο κρεβάτι του,

τότε είδε πως δεν ήταν εκεί,σαν να είχε σηκωθεί και δεν το κατάλαβε,

εκλεισε την πόρτα,

ουίσκι,η ' χυμό φρούτων; ρωτησε την κοπέλα,

χυμό φρούτων,ευχαριστώ,

είπε εκείνη

μίλησαν για την γλυπτική,κι ιδιαίτερα για την τέχνη του,

το μοντέλο,του είπε,πως δεν μπορεί να ξεχάσει τις ώρες που πόζαρε για τα μενεκεν στο εργαστήριο του,

έδωσαν ραντεβού να συναντηθούν το βράδυ,

στο μπαρ,πάλι jazz,Charlie Parker the Bird,της επιασε το χέρι,η κοπέλλα το έσφιξε,

ο ψίθυρος της φωνής σου μου άγγιξε το χέρι,της είπε,

απαλός γαληνιος,απάντησε εκείνη,

αδυνατο να μην σκεφτώ το αδύνατο,

All the things you are  η μουσική του Charlie Parker

.

.

ΤΕΛΟΣ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


έμενε στο διπλανό διαμέρισμα,ποτέ δεν τον συνάντησε,ήταν μοναχικός,

δεν είχε επισκέψεις,κάποιες φορές κάθονταν στο μπαλκόνι,σχεδόν

ακίνητος,τον παρακολουθούσε κρυμμένη,έπρεπε να βρει μια προφαση

να τον προσεγγίσει,

χτύπησε την πόρτα του,άργησε να της ανοίξει,ένας άντρας ψηλός αδύνατος

γύρω στα σαράντα,του είπε πως θα λείψει λίγες μέρες και αν μπορεί

να έχει την προσοχή του στο διαμερίσματα της,συμβαίνουν διάφορα,

διαρρηκτες,ο άλλος της είπε να μην ανησυχει,του έδωσε το τηλέφωνο της

και κατέγραψε και το δικό του,τον ευχαρίστησε,

έμεινε κλεισμένη στο σπίτι πέντε μέρες,χωρίς να κάνει θόρυβο,απενεργοποιησε

το τηλέφωνο,δεν άνοιξε τηλεόραση ούτε ηλεκτρικό φως,

διάβασε την Δική του Κάφκα και τον Δον Κιχώτης του Θερβάντες,

κοιμόνταν νωρίς,

ηταν ήσυχη,είχε πάρει την απόφαση,αυτός θα είναι ο άνθρωπος που

θα την εκτελέσει,δεν την ξεγελουσε η διαίσθηση της,είχε σχεδιάσει

πως όλο αυτό θα προχωρούσε,κι ήταν βέβαιη πως θα κατέληγε σε

αυτό που επιθυμούσε,

την πέμπτη μέρα της δήθεν επιστροφής της τον πήρε τηλέφωνο,τον

ευχαρίστησε για την εξυπηρέτηση και του πρότεινε να συναντηθούν

να πιουν καφέ,ο άλλος δέχτηκε,όρισαν ραντεβού,

παρουσιάστηκε μπροστά του εντυπωσιακή,είδε την εντύπωση που έκανε

στα μάτια του,έπρεπε να το εκμεταλλευτεί,

χαμογελούσε συνέχεια,είχε εύθυμη διάθεση,τον κοιτούσε στα μάτια,

αυτή κατηύθυνε τη συζήτηση,του είπε για τη δουλειά της,ζωγράφος,

γύρισαν μαζί σπίτι,

εκεί,έξω από τη πόρτα,του πρότεινε,αν θέλει,να μαγειρέψει και να φάνε μαζί,

είδε τη χαρά στα μάτια του,ναι,είπε

και μπήκαν στο διαμέρισμα της,κάθισαν στο σαλόνι,ουίσκι η' βότκα με λεμονι;ρώτησε,βότκα λεμόνι,αυτός,ουίσκι,εκείνη,

με συγχωρείς,του είπε,θα πάω να ετοιμάσω το φαγητο,

την άκουγε στην κουζίνα,

ήταν όμορφη,ένιωθε ερωτευμένος μαζί της,

κοίταξε έναν πίνακα της  στον τοίχο απέναντι,μια καθιστή γυναίκα,τα χρώματα

έντονα,έβλεπες τη σάρκα στα πόδια στα χέρια στο πρόσωπο,το στόμα της

ανοιχτό,σε έκφραση ουρλιαχτου,

το φαγητό είναι έτοιμο,την άκουσε,πήγε στη κουζίνα,

ψητό κοτόπουλο με πατάτες,σαλάτα μαρούλι,κόκκινο κρασί

μετα το φαγητό κάθησαν στο σαλόνι,τον ρώτησε για την δουλειά του,δικηγόρος

του αστικού δικαίου,

-η γυναίκα,στον πίνακα,της έδειξε,

-η ζωγραφική σήμερα,του είπε,δεν απεικονίζει όμορφα πράγματα,αλλά τον

βαθύτερο άνθρωπο,αυτή η γυναίκα πραγματικά ουρλιάζει,

την κοίταξε,

-είναι αυτοπορτραιτο,του είπε,

οταν έφυγε,ξάπλωσε με τα ρούχα στο κρεβάτι,κοιμήθηκε,ξύπνησε,ανεπνεε

βαριά,ένιωθε να πνίγεται,κοίταξε την ώρα,ήταν αργά,νυχτα

τον πήρε τηλέφωνο,το άφησε να χτυπάει,τελικά το σήκωσε,

-εμπρός,

-εγω είμαι,σε ξύπνησα;,με συγχωρείς,έλα αν μπορείς είναι ανάγκη,

σε λίγο ήρθε,

-ανησύχησα,

κάθησαν στο σαλόνι,

-θα σου πω τι μου συμβαίνει,μην φοβηθείς,

άρχισε να του λέει,πόσο δύσκολα αισθάνεται,δεν έχει καμία διάθεση για

ζωή,όσες προσπαθειες έκανε να συνέλθει απέτυχαν,πρέπει να τελειώσει

με αυτό,δεν γίνεται αλλιώς,

ο άλλος δεν μιλούσε,

-κοιτσξε με στα μάτια,του είπε,θέλω εσύ να είσαι αυτός που θα βάλει τέρμα

στη ζωή μου,εγώ είμαι δειλή,δεν θα το κάνω μόνη μου,και θα υποφέρω,

τρόμαξε,

-εγω,πως μπορώ;

-θα το μπορέσεις,είναι εύκολο,ένας ξένος είσαι,δεν εμπλέκεσαι συναισθηματικά,

ούτε έχεις πάθος,μια απλή πράξη,με σημαδεύεις,πατάς την σκανδάλη,και τελος

ο άλλος έσκυψε το κεφάλι,

μην διστάζεις,δεν είναι σε καμία περίπτωση εγκληματική πράξη,άλλωστε θα

γράψω και θα υπογράψω πως έχοντας το λογικό μου σου ανέθεσα αυτό το

έργο, και  θα αναγράφει το ποσό με το οποίο θα πληρωθείς γι'αυτό,αν δεν

συμφωνήσουμε,σίγουρα,κάποιος άλλος θα βρεθεί,

-ειστε τόσο όμορφη,και τόσο νέα,της είπε,

από εκείνη την μέρα δεν ξανασυναντήθηκαν,περασαν δέκα μέρες,

χτύπησε την πόρτα της,

εκείνη κοίταξε το ρολόι,10 η ώρα,νυχτα

άνοιξε την πόρτα,

-ηρθα,της είπε,

-σε περίμενα,του είπε,

τον αγκάλιασε και τον πήγε στη κρεβατοκάμαρα,χαμηλός κόκκινος φωτισμός,

εκείνη κάθισε μπροστά στον καθρέφτη,

εκείνος όρθιος πίσω της,

της έδειξε το περίστροφο,

κι έβαλε τις σφαίρες,

εκείνη έβαψε κόκκινα τα χείλη,σχεδίασε με γαλάζιο μολύβι τα μάτια,

-εισαι πολύ όμορφη,της είπε,

την σημάδευε

-ειμαι τρέλα ερωτευμένος μαζί σου,γι'αυτό το κάνω

πάτησε τη σκανδαλη

.

.

μια αιώνια ιστορία -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Την είδε στον εμπορικό  δρόμο,την ακολούθησε,εκεινη μπήκε σε ενα κατάστημα γυναικείων ρούχων,την περίμενε,βγήκε μετά από ώρα με μια τσάντα,ένιωθε πως έχουν ζήσει μια ολόκληρη ζωή μαζί,

ήταν ευτυχισμενη μαζί του,η γυναίκα κατευθύνθηκε προς ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο,ένας άντρας βγήκε, τη φίλησε,της εβαλε τα πράγματα στο πορτμπαγκάζ,μπήκαν στο αυτοκίνητο έφυγαν,εκείνος  εμεινε μόνος στο δρόμο,η μοναξιά του τρομερή, ενιωθε να κρυώνει,άκουσε τη φωνή ενος ζητιανου,κυριε μια βοήθεια,αμήχανα έρριξε ενα νόμισμα,κάθησε σε ενα καφέ,

χτύπησε το τηλέφωνο του,ακουσε ώρα,ο άλλος φλυαρουσε,

.

.

Μεταλλαγη-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


συζούσαν πέντε χρόνια,χωρίς ιδιαίτερες σοβαρες κρίσεις στη σχέση τους,παρότι τη διαφορά ηλικίας που είχαν,παιδιά,από επιλογή,δεν έκαναν,και 

οι δύο ήταν επιτυχημένοι στις εργασίες τους,ανεξάρτητοι,δεν προέκυψαν αντιζηλίες και ανταγωνισμοί,συχνά έκαναν ταξίδια,αγαπούσαν 

και οι δύο τη μουσική,ο άντρας ιδιαίτερα τη τζαζ και η γυναίκα την κλασσική,απέφευγαν γενικά τις υπερβολές,ο ένας άφηνε να νιώθει ο άλλος ελεύθερος,

εκείνη τη μέρα,μετα το μεσημέρι,όταν ο άντρας γύρισε από τη δουλειά,δεν βρήκε τη γυναίκα στο σπίτι,την πήρε τηλέφωνο,δεν απάντησε,

ετοιμασε κάτι πρόχειρο και έφαγε,ένιωθε κούραση και ξάπλωσε,

όταν ξύπνησε η γυναίκα κοιμόνταν δίπλα του,με γυρισμένη τη πλάτη,

θαύμασε το λαιμό της,την άγγιξε,εκείνη γύρισε προς το μέρος του,του χαμογέλασε,

τότε είδε το πρόσωπο της,ήταν το πρόσωπο μιας αλλης γυναίκας,συγκρατήθηκε,δεν την ρώτησε 

τι συμβαίνει,χαμογέλασε κι εκείνος,ήταν πολύ όμορφη,την αγκάλιασε και φιληθηκαν,

η γυναίκα σηκώθηκε και πήγε στον καθρέφτη,ήταν,είδε,ψηλότερη,

πιο λεπτή,

αργότερα στο σαλόνι κάθησε στο πιάνο και έπαιξε,

Für Elise,του Μπετόβεν,

εκπληκτική δεξιοτεχνία,

οταν τελείωσε την χειροκροτησε,

-ευχαριστω,του είπε η γυναίκα,που σου άρεσε,

τώρα θα παίξω για σένα μια τζαζ εκδοχή του,

ο αυτοσχεδιασμός της ηταν μαγευτικός,

εκείνη τη μέρα φάγανε σε ένα πολυτελές εστιατόριο,

σκέφτηκε να ρωτησει το όνομα της,το απέφυγε,

το όνομα της,φυσικά,θα ήταν το ίδιο,

τη νύχτα σε ένα μπαρ,

ένιωθε ερωτευμένος μαζί της,

καταλάβαινε πως αυτή η γυναίκα ήταν μια άλλη γυναίκα,

η γυναίκα του έγινε μια άλλη γυναίκα,

πολλά τώρα θα αλλάξουν,

αλλάζουν,

ξέχασε εντελώς την γυναίκα πριν από αυτήν,

κι αυτή του συμπεριφέρονταν σαν να τον ήξερε από χρόνια,

ένιωθε ευτυχισμένος και δεν τον ένοιαζε να μάθει τι συνέβηκε,

μια μέρα την είδε σε κεντρικό δρόμο,ήταν μαζί με ένα κύριο,

δεν έδειξε να τον γνώρισε,

τους ακολούθησε,μέχρι που τους έχασε μέσα στο πλήθος,

τον ξύπνησε το τηλεφωνο,

-με πήρες τηλέφωνο;,άκουσε τη φωνή της,δεν χτύπησε,τώρα είδα την αναπαντητη,είχα μια πολύ επειγουσα δουλεια στο γραφείο,ένας δύσκολος πελάτης,θα σου πω,σε λίγο θα γυρίσω,

σηκώθηκε,έκανε μπάνιο,ξυρίστηκε,την περίμενε στο σαλόνι,από τη μεγάλη μπαλκονόπορτα είδε ότι είχε νυχτώσει,τα φώτα της πόλης ,δεν άναψε 

το φως,

έμεινε στο μισοσκοταδο,

εκείνη γύρισε,

τον φιλισε,

-είμαι πολυ κουρασμένη,του είπε,θα πάω στο μπάνιο να χαλαρώσω,

έβγαλε τα ρούχα της,τα πέταξε κάτω στο πάτωμα,

τον κοίταξε,χαμογελουσε,

ποτέ μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια που συζούσαν δεν την είχε δει τόσο όμορφη,

.

.

η αιώνιος αναβολη-

χ.ν.κουβελης c .n.couvelis


την πήρε τηλέφωνο

-θελω να σου μιλήσω,της είπε,

συναντήθηκαν,η συζήτηση τους περιεστράφηκε σε απλά θέματα, καθημερινά,

ενδιάμεσα αναφέρθηκαν στην σχέση Καντ Πλάτωνα και Σοπενχάουερ,

στο τέλος,εκείνη του είπε,τελικά δεν μου μίλησες,

αυτό,το ίδιο ακριβώς,επαναλήφθηκε πολλές φορές,

την έπαιρνε τηλεφωνο

-θελω να σου μιλήσω,της έλεγε

στο τέλος

-τελικα δεν μου μιλησες,του έλεγε εκείνη


άπειρες φορές η αναβολή

.

.

Η Πτώση

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


το διαμέρισμα πολυτελές,η κυρία,σαράντα χρόνων του είπε,

καθισμένη απέναντι του στον καναπέ του έλεγε την ιστορία της,

την άκουγε χωρίς να την διακόψει,στο τέλος του είπε την αποφαση της,

και δεν την ενδιέφεραν τα χρήματα που θα ζητούσε,της είπε

ότι θέλει να το σκεφτεί,

σε μια εβδομάδα συναντήθηκαν σε ένα καφέ,του ήταν δύσκολο να 

αποφασίσει,εκείνη του είπε πως μια τέτοια ταινία θα ήταν μεγάλη

ευκαιρία γι'αυτον,είναι όμως δολοφονία,της είπε,συνεργια σε δολοφονία,

η γυναίκα είπε και γέλασε,έτσι κι αλλιως με αυτόν τον τρόπο η' με άλλον

έχει αποφασισθεί το τέλος,μην φοβάσαι τίποτα δεν θα μαθευτεί,

δεν θα υποτευθουν,του έπιασε το χέρι,είμαι ερωτευμένη μαζί σου,

πέρασαν τη νύχτα μαζί,ένα τεράστιο σπίτι,έξω από την πόλη στην εξοχή,

είμαστε στην ερημιά,του ψιθύρισε στο αυτί,ολομόναχοι,μέσα στο

μισοσκόταδο,είδε τα χείλη της,κόκκινα,υγρά,σηκώθηκε,κοίταξε με,

είσαι όμορφη της είπε,θέλεις αυτή η ομορφιά να γεράσει;να μαραθεί;

είπε εκείνη καθώς τον αγκάλιαζε,

εμεινε ξάγρυπνος,το σώμα της δίπλα του,άκουγε την αναπνοή της

ήρεμη,

το αποφάσισε,κοιμήθηκε,

ο χώρος της κινηματογραφισης ήταν ένα παλιό εγκαταλελειμενο εργοστάσιο,

η ώρα πριν βραδιάσει,μέσα στις τεράστιες μεταλλικές μηχανές κινούνταν

το σώμα της,πολύ μακρινά πλάνα,πολυ κοντινά,ώστε να μην διακρινεται

η ταυτότητα της ηθοποιού,πλάνα διαρκειας,μονοπλάνα,αλλά και πολύ

μικρής διάρκειας,φυσικός ήχος,το μεταλλικό σώμα του εργοστασίου 

και της γυναίκας,

στη τελική σκηνή,ψηλά η γυναίκα,μακρυνό πλάνο,

το σώμα της πέφτει καρε-καρε,

αργά,στο κενό,πλονζε

μέσα σε μια υπόγεια δεξαμενή

μαύρο,το τελευταίο πλάνο,


στο διεθνές φεστιβάλ που προβληθηκε η ταινία,τίτλος Η ΠΤΩΣΗ, απέσπασε 

το πρώτο βραβείο σκηνοθεσίας και μοντάζ,

στη πρες-κονφερανς ρωτήθηκε ο σκηνοθέτης για την ηθοποιό,ποια

ήταν;,ποιος ο χώρος των γυρισμάτων,

απαντησε πως η ηθοποιός δεν θέλει να αποκαλυφθεί το όνομα της,

και πως ο χώρος των γυρισμάτων δεν έχει καμία σημασία για την

αξια της ταινίας,είναι αδιάφορος,


οι εφημερίδες αναφέρθηκαν στην περίεργη εξαφάνιση της κυρίας,όνομα

επώνυμο,ηλικία,σπουδές ιστορίας τέχνης,διαζευγμένη,ο σύζυγος γνωστός

πολυετομυριουχος,έγιναν ανακρίσεις χωρίς αποτέλεσμα,

η εκκεντρική γυναίκα ειχε καλύψει με μυστήριο της εξαφάνισης της,

κανένα ίχνος,

η δολοφονία αποκλείστηκε,η αυτοκτονία πολυ πιθανή,

ο φάκελος της έκλεισε


το εργοστάσιο κάποτε ισοπεδώθηκε και στη θέση του έγινε πάρκο,

ποτέ δεν το επισκεφθηκε

.

.

.





(Ιδιότροποι Έρωτες)

Η αγγελία

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


απάντησαν στην αγγελία του,συναντήθηκαν με τη γυναίκα,σε ένα καφέ,'δεν θελω να γνωρίζω το ονομα σου,ούτε την ηλικία σου,ούτε τι εργασία κάνεις,θέλω ακριβώς ότι γράφω στην αγγελια',η γυναίκα συμφώνησε,'ενταξει,θα μένεις στο διαμέρισμα μου και θα με παρακολουθείς,όλες τις ώρες που θα είμαι εκεί,σε όλους τους χώρους,δεν θα φωτογραφίζεις,ούτε βίντεο,ούτε θα μου μιλάς,

εγώ θα σου μεγειρευω,και ανάλογα πως θα νιώθω θα συμπεριφέρομαι,όλο αυτό το διάστημα δεν θα  εχω καμία επίσκεψη,μόνο τηλεφωνο',της έδωσε την επιταγή,ένα μεγάλο ποσό,

'ενα μήνα θα μείνω,ακριβως'της είπε,

την άλλη μέρα,απόγευμα πήγε σπίτι της,η πόρτα ήταν ανοικτή,η γυναίκα ήταν στο σαλόνι,ξαπλωμένη στον καναπέ,μιλούσε στο τηλέφωνο,με κάποιον άντρα,ήταν ψυχρή,του είπε να διακόψουν,έκλεισε απότομα το τηλέφωνο,

σηκώθηκε μπήκε στο μπάνιο,άκουσε το νερό,

δεν πήγε εκεί,όταν βγήκε την ακολούθησε στη κρεβατοκάμαρα,μπροστα

στον καθρέφτη έβαφε τα χείλη της,φορούσε ένα μαύρο κοντό φόρεμα,ξάπλωσε στο κρεβάτι,έκλεισε τα μάτια της,κοιμονταν,την κοιτούσε,

το πρωί ήταν στη κουζίνα,

κάθισε στο τραπέζι να φάει,την έβλεπε να τρώει,

έπειτα έφυγε για τη δουλειά της,

εκείνος έμεινε μόνος,πήγε στη κρεβατοκάμαρα  και ξαπλωσε στο κρεβάτι της,έκλεισε τα μάτια  του,όλες οι εικόνες της που είδε όταν κοιμονταν ήταν ζωντανές,ένιωσε έρωτα γι'αυτη τη γυναίκα,

πριν το μεσημέρι έφυγε από το σπίτι,δεν χρειάζονταν,αποφασισε,να μείνει όλο το μήνα εκει,αυτό που ήθελε να συμβεί συνέβηκε,ο έρωτας γι'αυτη τη γυναίκα

.

.

.