.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η επιστροφή
Μετά από είκοσι χρόνια επέστρεψε.
Η μητέρα κάθονταν στη κουζίνα.
Φορούσε το σκούρο φόρεμα που φορούσε λίγο πριν πεθάνει,εκείνον το χειμώνα
έβρεχε ασταμάτητα.
Στο τραπέζι ένα ποτήρι γάλα και ένα κόκκινο μήλο.
-Πεινας;έλα να φας,τού είπε.
Η φωνή της ήρεμη.
Κάθησε.Καθαρισε το μήλο.
-Ειχε ομίχλη,ειπε.
Πήγε στο δωμάτιο του.
Θυμήθηκε πως μέσα σε ένα γυάλινο βάζο έκλεινε μέλισσες να δει πόσο θα άντεχαν.
Ήταν οκτώ χρόνων.
Άκουγε τη βροχή.
Μπήκε μέσα ένα παιδί.
-Ποιος είσαι;τον ρώτησε.
Το παιδί έφυγε.
Είδε τη μητέρα του να πλένει τα μαλλιά της στη λεκάνη.
-Που είναι ο πατέρας;ρώτησε.
Από εκείνη τη μέρα δεν τον ξαναείδε.
Ήταν καλοκαίρι,η ζέστη αποπνικτική.Η μητέρα απλωνε τα ρούχα στο σύρμα στην
αυλή να στεγνώσουν.
Ο πατέρας απομακρύνονταν στα χωριαφια.
-Θα γυρίσω,τού είχε πει.
Αργότερα έμαθε πως χάθηκε στο μέτωπο.
Η μητέρα δεν μιλούσε ποτέ γι’ αυτόν.
Γύρισε στο δωμάτιο του.
Εκείνη φορούσε ένα λευκό φόρεμα.
-Σου αρέσει;τού είπε.
Την είχε αγαπήσει.
Σε εκείνο το τροχαίο δυστύχημα σκοτώθηκε εκείνη.Πριν δεκαπέντε χρόνια.
Το πρωί είχαν κολυμπήσει.
Εκείνος βγήκε.Εκείνη κολυμπούσε ακόμη,σήκωσε το χέρι,τον χαιρετούσε.
Άκουσε μουσική.
Η μητέρα του χόρευε μόνη στο σαλόνι.Στο γραμμόφωνο ένα βαλς.
-Γιατι γύρισες;τον ρώτησε χωρίς να σταματήσει να χορεύει.
-Δεν ξέρω.
-Το ξέρεις.
Μια αστραπή φώτισε το χώρο.
Έπειτα σκοτείνιασε.
Το σπιτι καίγονταν.Η μητέρα έκλαιγε.Ο πατέρας έρριχνε νερό.
Η γυναίκα ήταν μέσα στους καπνους.
Οι μέλισσες μέσα στο γυάλινο βάζο ακίνητες.
Πήγε στο παράθυρο.
Ξεχώρισε μέσα στην ομίχλη τον πατέρα να κρατά από το χέρι το παιδί.
Άνοιξε τη πόρτα και βγήκε.
-Πατέρα,φώναξε.
Δεν τον είδε.
Η μητέρα στεκονταν στην πόρτα τού σπιτιού,δίπλα της η γυναίκα του με το παιδί
στην αγκαλιά.
-Σε περιμέναμε,τού είπε η γυναίκα.
Προχώρησε προς το μέρος τους.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου