.
.
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Μαρτυριες
είδα τα τείχη τής Τροίας
μέσα στη φωτια
ο καπνός η τελευταία προσευχή
προς τούς αδιάφορους θεούς
άκουσα τη λέξη 'αλγος'
βαριά λέξη
που με βαραινει
Κάποιος γραφέας,αιωνες μετά,στὴν Ἀλεξάνδρεια, αντιγράφει
ένα χειρόγραφο.
Στο περιθώριο σημειώνει:
-Τα βιβλία θα καουν.-
Καὶ πράγματι.
Ηρθαν οἱ στρατοί.
Ηρθαν οἱ αὐτοκράτορες.
Και κάηκαν.
Σ'ενα ρωμαϊκὸ πάπυρο ἑνας στρατιώτης έγραψε:
'θυμαμαι μόνο τα μάτια τους'
Οὔτε νίκες.Ουτε ρωμαικους θριάμβους.
Μόνον τα μάτια
τών σκοτωμένων νεκρών.
Αυτό έγραψε.
Οταν ο γεωργὸς σπέρνει σπόρους
Αυτό είναι πιο δυνατό απὸ μια αὐτοκρατορία.
Σε χρονικὸ τής Κωνσταντινούπολης
αυτόπτης μάρτυς εγραψε:
-Εγένετο σκότος-
Και ολόκληρη η Πόλις έπεσε στο Σκότος.
Καὶ επειτα ήρθαν οι εμφυλιοι πόλεμοι.
Παγωμένα τοπια στὶς φωτογραφίες.
Ενα πρόσωπο.
Και πίσω έγραφε:
-Αγνοουμενος-
Καμιά συνέχεια.
Ετσι τελειώνει
η ἀνθρώπινη παρουσία.
Ἡ λέξη μνήμη
Αρχαία.
Σαν πηγάδι.
Που όλα έχουν πνίγει.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου