LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis μεταφράζοντας Λουκιανου Επιγράμματα -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας 

Λουκιανου Επιγράμματα

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας 

Λουκιανου Επιγράμματα

Εγώ ο Λουκιανός αυτά δω έγραψα

γνωρίζοντας πως και ξεπερασμενα 

κι ανόητα ειναι,

γιατί στους ανθρώπους ανοητα ειναι

κι αυτά που σοφα

φαινονται.

Τίποτα στούς ανθρώπους καθαρή δεν είναι λογικη σκεψη,

αλλ'αυτο που εσύ θαυμαζεις,

τούτο σ'αλλους για γέλια.

Λουκιανὸς τάδ’ ἔγραψα, παλαιά τε μωρά τε εἰδώς·

μωρὰ γὰρ ἀνθρώποις καὶ τὰ δοκοῦντα σοφά.

Οὐδὲν ἐν ἀνθρώποισι διακριδόν ἐστι νόημα·

ἀλλ’ ὃ σὺ θαυμάζεις, τοῦθ’ ἑτέροισι γέλως.

Παλατινή Ανθολογία XI 410

τοῦ πωγωνοφόρου κυνικοῦ, τοῦ βακτροπροσαίτου,

εἴδομεν ἐν δείπνῳ τὴν μεγάλην σοφίαν.

(τού μουσατου κυνικού,τού μαγκοροφορου ζητιανου,είδαμε στο δείπνο τη τρανή σοφία)

Στην αρχή λοιπόν απ'τα λούπινα απείχε

και τα ραπανάκια

λέγοντας πως δεν πρέπει 

στη κοιλιά 

η αρετή να υποδουλώνεται.

όταν όμως βολβό χιονάτο

μπροστά στα μάτια είδε 

πικάντικο

που ήδη τον συνετό νου τού θολωνε

ζήτησε αντιθετα απ'τα αναμενόμενα 

και στ'αληθεια έτρωγε,

και είπε καθόλου πως ο βολβός 

την αρετή δεν βλαπτει

θέρμων μὲν γὰρ πρῶτον ἀπέσχετο καὶ ῥαφανίδων,

μὴ δεῖν δουλεύειν γαστρὶ λέγων ἀρετήν.

εὖτε δ᾽ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδεν χιονώδεα βόλβαν

στρυφνήν, ἣ πινυτὸν ἤδη ἔκλεπτε νόον,

ᾔτησεν παρὰ προσδοκίαν, καὶ ἔτρωγεν ἀληθῶς,

κοὐδὲν ἔφη βόλβαν τὴν ἀρετὴν ἀδικεῖν.

Θᾶττον ἔην λευκούς κόρακας πτηνάς τε χελώνας, Λουκιανού, Παλατινή Ανθολογία, 

βιβλίο 11ο, επίγραμμα 436 (AP XI 436)

XI 436 Λουκιανού

πιο πιθανό θα'ναι λευκά κοράκια

και χελώνες που πετούν να βρεις

παρά καλό Καππαδόκη ρητορα

Θᾶττον ἔην λευκοὺς κόρακας πτηνάς τε χελώνας

εὑρεῖν, ἢ δόκιμον ῥήτορα Καππαδόκην

XVI 238 Λουκιανού

σ'ερημο τόπο δώ μενα 

εστησε

τον Πριαπο,επειδή συνηθειο ειναι,ο Ευτυχιδης ξερών κλιμάτων φυλακα

κι από γκρεμό περιβάλλομαι βαθυ

κι όποιος τυχον ερθει τιποτα

να κλέψει δεν εχει

παρά μένα τον φύλακα.

Εἰς τὸ κενόν με τέθεικε, νόμου χάριν, ὧδε Πρίηπον

Εὐστοχίδης ξηρῶν κληματίδων φύλακα·

καὶ περιβέβλημαι κρημνὸν βαθύν. ὃς δ' ἂν ἐπέλθη,

οὐδὲν ἔχει κλέψαι πλὴν ἐμὲ τὸν φύλακα.

XI 432 Λουκιανού

ἔσβεσε τὸν λύχνον μῶρος, ψυλλῶν ὑπὸ πολλῶν

δακνόμενος, λέξας: οὐκέτι με βλέπετε

ένας ανόητος το λυχναρι εσβησε

επειδή ψύλλοι πολλοί 

τον δάγκωμαν

λέγοντας:δεν με βλέπετε πια.

.

.

.