.
.
μεταφράζοντας
Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ω',στίχοι 1-18
-Το πένθος τού Εκτορα-
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταφράζοντας
Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Ω',στίχοι 1-18
-Το πένθος τού Εκτορα-
έληξε η σύναξη και το καθένα στράτευμα
προς τα καράβια πήγαινοντας διασκορπιστηκε
αυτοί τον δείπνο να φροντίσουν
και τον γλυκό ν'απολαυσουν υπνο
ομως ο Αχιλλέας θυμόνταν τον αγαπημένο συντροφο
κι έκλαιγε,κι ούτε τον έπαιρνε ο υπνος
που τα πάντα ηρεμει
αλλά στριφογύριζε από δω κι από κει
και τού Πατροκλου με πόνο αναζητώντας την αντρεια
και τη γενναία ορμη
και ξετυλιγε όσα μαζί μ'αυτον πέρασε
και βάσανα τραβηξε και σ'ανθρωπων πολεμους
και σε πικρα κυματα δοκιμαζονταν
αυτά αφού θυμονταν άφθονα έχυνε δακρυα
άλλοτε στο πλάι ξαπλωμένος άλλοτε ανάσκελα
κι άλλοτε μπρουμυτα
κι έπειτα αφού ορθιος σηκωνονταν
ταραγμενος πέρα δώθε πηγαινε στην άκρη τής θαλασσας
ούτε η αυγή που πάνω στη θάλασσα φώτιζε και στις ακτές
τον έκανε να ξεχασει
αλλά τότε στ'αρμα τα γρήγορα εζευε αλογα
και τον Εκτορα να τραβηξει έδενε πίσω απ'τη διφρο
κι αφού τρεις φορές τον έσερνε γύρω απ'τον τάφο
τού νεκρού γιου τού Μενοιτια πάλι στη σκηνή του
σταματουσε
και τον εγκατελειπε μέσα στη σκόνη
αφού τον είχε μπρούμυτα ξαπλωσει
Λῦτο δ’ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι 1
ἐσκίδναντ’ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλ’ ἐστρέφετ’ ἔνθα καὶ ἔνθα,5
Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,
ἠδ’ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα,
ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·
τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,
ἄλλοτ’ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δ’ αὖτε10
ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δ’ ὀρθὸς ἀναστὰς
δινεύεσκ’ ἀλύων παρὰ θῖν’ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς
φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τ’ ἠϊόνας τε.
ἀλλ’ ὅ γ’ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφ’ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
Ἕκτορα δ’ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,15
τρὶς δ’ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τ’ ἔασκεν
ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· 18
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου