LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Συνεβει -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Συνεβει

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Συνεβει

Ο διάδρομος ήταν μακρύς,οι λάμπες σε ίσες αποστάσεις,πίνακες με πορτρέτα ανθρώπων,

το ξενοδοχείο ήταν δίπλα στη θάλασσα,στη μεγάλη αίθουσα γυναίκες και άντρες,

οι γυμνοί ώμοι τών γυναικών,τα μαύρα κουστούμια τών αντρών,

πήγε στη γυναικα που στέκονταν σε ένα από τα παράθυρα με ένα ποτήρι ποτό,είδε 

τα χέρια της,λευκά γάντια,τα μαλλιά της πιασμένα ψηλά,

-πέρυσι φύγαμε μαζί,τής είπε,

Η γυναίκα δεν απαντησε.

-το θυμάσαι;ηταν στο τέλος τού καλοκαιριού.

Η γυναίκα κοίταζε έξω από το παράθυρο,τον κήπο,τα δέντρα,τα μονοπάτια,περπάτησαν στον κήπο κάτω από τα μαρμάρινα αγάλματα,

-τι γεωμετρική ακινησία σ'αυτον τον λαβύρινθο,σχολίασε εκείνος.

-δεν ήμουν εδώ πέρυσι,είπε η γυναικα.

Όταν γύρισαν επαιζαν στη ρουλέτα έπαιζαν,πόνταρε στο κόκκινο στον αριθμό 7,

κέρδισε ένα μικρο πόσο,το άφησε,

-ειχα ποντάρει εκ τών προτέρων να χάσω,είπε.

Δεν ήταν δίπλα του 

Την είδε στο βάθος να μιλάει με κάποιον αντρα,

πλησίασε,τούς έβλεπε στο καθρέφτη,

-μού είπες ότι φοβοσουν,άκουσε τον άντρα να τής λέει.

-οχι,απάντησε εκείνη,δεν φοβόμουν.

Η γυναίκα ακούμπησε το ποτήρι πάνω στο τραπέζι,

και απομακρύνθηκε,ο άντρας την ακολούθησε,

-είχες υποσχεθεί πως θα φύγεις μαζί μου,τής φώναξε,

Την έφτασε.Την αρπαξε απ'τους ώμους.

-ο άντρας σου κοιμόνταν, τής είπε,

-δεν έχω αντρα,τού είπε.

Η γυναίκα τον έσπρωξε.

-ασε με,με πονάς

Στους τοίχους υπήρχαν φωτογραφίες τού ξενοδοχείου,σε μία απ' αυτές,η γυναίκα στεκονταν μπροστά στην κεντρική είσοδο,ο άντρας τής έδειξε τη φωτογραφία.

-βλέπεις;ησουν εδώ.

-δεν είμαι εγώ.

Αργότερα περπατούσαν στον κήπο,κάτω από τις σκιές τών αγαλμάτων,η γυναίκα 

φορούσε ενα μακρύ λευκό φορεμα.

-ηταν μεσημερι,τής είπε.

-τώρα είναι μεσημέρι,τού είπε.

-σ'εκείνο το σημείο τού κήπου κανένας δεν μπορούσε να μας δεί,είπε ο άντρας.

Φτάσανε στο άγαλμα με τούς δύο ίππους.

-θα ερθω μαζί σου,τού είπε η γυναίκα 

Η γυναίκα άγγιξε το πέτρινο βάθρο.

-δεν θυμάμαι.

-προσπαθείς να ξεχάσεις.

-οχι.

Στο τέλος τού μονοπατιού υπήρχε μια μικρη λίμνη,τα δέντρα καθρεφτίζονταν 

ακίνητα.

Η γυναίκα είπε:

-αν φύγαμε μαζί,τότε γιατί είμαι παλι εδώ;

Ο.ανυρας δεν απάντησε.

Από μακριά ακουγόταν μουσική.

Όταν επέστρεψαν στο ξενοδοχείο,η αίθουσα ήταν άδεια.

Ο άντρας είπε:

-αύριο θα φύγουμε.

-πού θα πάμε;

Ανέβηκαν στον πάνω όροφο,μια πόρτα ήταν μισάνοιχτη,από μέσα βγήκε μιά 

γυναίκα με μια βαλιτσα,η γυναίκα προχώρησε στο μακρύ διάδρομο με τα πορτρέτα 

τών ανθρωπων.

.

.

.