.

.

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

(Μονόπρακτο)

Οι Καλεσμένοι 

(Έσωτερικο δωματίου,ένας μεγάλος ορθογώνιος καθρέφτης,ένα ρολόι στον τοίχο 

δείχνει 2:15,ένας άντρας(Α) και μια γυναίκα(Γ))

Ήχος:ενός ποτηριού που σπάει.

Η γυναίκα,όρθια,ακίνητη, με το χέρι υψωμένο σαν να κρατούσε κάτι,που τώρα δεν υπάρχει.

Α:Πάντα το κάνεις αυτό.

Γ:Δεν υπήρχε ποτέ ποτήρι.

Σιωπή. 

Α:Θα έρθουν.Πρέπει να είμαστε έτοιμοι.Ειναι δυο και τέταρτο. 

Γ:Ποιοι;

Α:Οι καλεσμένοι μας.Δεν θυμάσαι; Εσύ τούς κάλεσες.

Η γυναίκα γελα.

Γ:Δεν καλώ ποτέ κανέναν. Δεν υπάρχει κανείς που να αντέχει εδώ.

Α:Κι όμως εμείς είμαστε εδώ;

Γ:Τότε γιατί κουράζομαι,γιατί θυμώνω,γιατί θέλω να φύγω;

Ήχος:το κουδούνι τής πόρτας χτυπά.

Α:Ήρθαν.

Σιωπή.

Α:Άνοιξε.

Ήχος:το κουδούνι τής πόρτας χτυπά.

Η γυναίκα ακίνητη.

Α:Άνοιξε.Περιμενουν.

Γ:Δεν θέλω.

Α:Πρέπει.

Ήχος:το κουδούνι τής πόρτας χτυπά.

Η γυναίκα  πηγαινει αργά στον καθρέφτη.

Γ:Δεν υπάρχει κανείς.

Εφυγαν.

Σιωπή.

Μέσα στον καθρεφτη,εσωτερικό δωματιου,ένα τραπέζι,ένα ποτήρι πάνω,

 ένας άντρας και μια γυναίκα κάθονται απέναντι.

Α:Κοίτα.Οι καλεσμένοι μας.

Ο άντρας στον καθρέφτη σηκώνεται και κινείται απειλητικά στη γυναίκα.

Γ:Σε μισώ.

Η γυναίκα στον καθρέφτη σηκώνεται παίρνει το ποτηρι στο χέρι και το σπάει.

Ήχος:ενός ποτηριού που σπάει.

Σιωπή.

Η εικόνα στον καθρέφτη θολώνει.

Α:Εμείς.

Σιωπή.

Ακούγεται το τικ-τακ τού ρολογιού,οι δείκτες του αρχίζουν να κινούνται από την ένδειξη 2:15.

Ο άντρας και η γυναίκα ακίνητοι.

Τέλος

.

.

.