GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696 --Το όνομα της Ελενης- (και χνκουβελης cncouvelis Στις όχτες του Σιμοεντα POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφράζοντας Ezra Pound,Canto VI και σημειωσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

Θωμάς

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Σ -Poetry Ποιηση -χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

 .

.

Σ -Poetry Ποιηση

-χ,ν,κουβέλης c.n.couvelis

painting

χνουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας

Αισχύλος Αγαμεμνων,στίχοι 683-696

--Το όνομα της Ελενης-

(και 

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, and poor old Homer

blind, blind as a bat,

Ear, ear for the sea-surge—; rattle of old men’s voices

(Ezra Pound,Canto VII)

‘Eλανδρος and Eλέπτολις, 

και ο φτωχουλης γερο Ομηρος

τυφλός,τυφλός όπως η νυχτερίδα

Ακούει,ακούει της θαλασσας 

το τρικυμισμα

τον άναρθρο τριγμό της φωνής των γερόντων

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΣΙΜΟ

Χορός

ποιος κάποτε την ονομασε έτσι

που για πάντα ν'αληθευει τ'ονομα της ;

μήπως κάποιος που δεν βλέπουμε

με πρόγνωση του πεπρωμένου

τη γλώσσα μοιραία στρεφοντας;

την Ελένη,που γαμβρό το δόρυ έχει

της έχθριτας την αιτία;

αφού όπως της ταριαζει

ἑλένας,ἕλανδρος, ἑλέπτολις

καταστροφή των καραβιών

αφανισμός των ανδρών 

άλωση των πόλεων,

απ' τα μαλακά υφαντά πέπλα έπλευσε,

και πλήθος ανδρες ασπιδοφοροι κυνηγοι

αφήνοντας με τα κουπιά ιχνος π'αφαντο έγινε

στου Σιμοεντα αποβιβαστηκαν τις ακτές 

με την αφονη φυλλωσιά

για έριδα αιματηρη

ΣΤΑΣΙΜΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Χορος

τίς ποτ᾽ ὠνόμαξεν ὧδ᾽ [στρ. α]

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως—

μή τις ὅντιν᾽ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πεπρωμένου

685γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων; —τὰν

δορίγαμβρον ἀμφινεικῆ

θ᾽ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως

ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέπτολις,

690 ἐκ τῶν ἁβροπήνων

προκαλυμμάτων ἔπλευσε

Ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,

πολύανδροί

τε φεράσπιδες κυναγοὶ

695κατ᾽ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον

κελσάντων Σιμόεντος

ἀκτὰς ἐπ᾽ ἀεξιφύλλους

δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν.

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

Στις όχτες του Σιμοεντα

στις όχτες του Σιμοεντα κάτω

από τις πυκνές φυλλωσιές 

σταθηκαμε 

να γυαλίσουμε τις ασπίδες μας

τότε κάποιος ξεμακρυνθηκε και μας φώναξε:

Ελενα Ελανδρος Ελέπτολις

κι οι ψυχές μας ταράχτηκαν

Όμως οι θεοί ορίζουν τα ανθρώπινα 

ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως

.

.

.

painting

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,Canto VI

και σημειωσεις

(συνέχεια)

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Και ο Σορντελλο ήταν απ'τη Μάντοβα

γιος ενός φτωχού ιππότη,του Σερ Εσκορτ

Και με τα τραγούδια ευχαριστιονταν

Και με τους ανθρωπους της αυλής 

συναναστρέφονταν

Και πήγε στην αυλή του Ριχαρδου Σαν Βονιφατσιο

Κι εκεί τον κυριεψε ο έρωτας

για τη γυναίκα του

την Κουνιτσα ντα Ρομάνο 

Που τους δούλους της απελευθέρωσε μια Τεταρτη

Masnatas et servos, witness

το οικιακο υπηρετικό προσωπικό και τους δούλους,μαρτυρας

ο Πίκους ντε Φαρινάτις

Κι ο Δον Έλινους κι ο Δον Λίπους

Γιοι του Φαρινάτο ντε Φαρινάτι

ελεύθεροι ως προσωπα

ελευθεροι  βουλησης,

ελεύθεροι να αγοράζουν,να μαρτυρούν,

να πουλούν,να συντασσουν διαθηκη

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον σύζυγό της την πηρε...

και με τον λεγόμενο Σορντελλο 

ερωτικά εσμιξε

Χειμώνα και Καλοκαίρι εγώ τραγουδώ τις χαρες της

Όπως το ρόδο όμορφο είναι,

έτσι όμορφο είναι το πρόσωπο της,

Και Καλοκαίρι και Χειμώνα εγώ γι'αυτην τραγουδω

Το χιόνι να την θυμάμαι με κανει

Κι ο Καϊτέλ απ'το Σαρλα.ηταν...

Ο Θησέας απ'τη Τροιζινα

Κι αυτοί θα του έδιναν δηλητηριο

Αν όμως δεν ήταν σχήμα της λαβής του ξιφους

E lo Sordels si fo di Mantovana,

Son of a poor knight, Sier Escort,

And he delighted himself in chançons

And mixed with the men of the court

And went to the court of Richard Saint Boniface

And was there taken with love for his wife

Cunizza, da Romano,

That freed her slaves on a Wednesday

Masnatas et servos, witness

Picus de Farinatis

and Don Elinus and Don Lipus

sons of Farinato de’ Farinati

“free of person, free of will

“free to buy, witness, sell, testate.”

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

“Winter and Summer I sing of her grace,

As the rose is fair, so fair is her face,

Both Summer and Winter I sing of her,

The snow makyth me to remember her.

And Cairels was of Sarlat...

Theseus from Troezene

And they wd. have given him poison

But for the shape of his sword-hilt.

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ο Sordello (περ.1200-1269) ήταν Ιταλός τροβαδούρος που έγραψε στην παλια προβηγκιανή γλώσσα. 

Ο Δάντης τον μνημονεύει  στο Purgatorio, VI

2.

Οίκος των San Bonifacio, ισχυρή οικογένεια της Βερόνας. 

3.

Η Cunizza da Romano (1198-1279) ήταν αδελφή του Ezzelino III da Romano,ενός από τους ισχυρότερους και βιαιότερους ηγεμόνες της εποχής.

Η Κουνίτσα συνδέθηκε ερωτικά με τον Sordello και εγκατέλειψε τον σύζυγό της για να ζήσει μαζί του.

Ο Δάντης την τοποθετεί στον ουρανό της Αφροδίτης,στον Παράδεισο,IX.

4.

Την 1η Απριλίου 1265, ημέρα Τετάρτη,στη Φλωρεντία,στο σπίτι του Cavalcante de' Cavalcanti, 

η Cunizza υπέγραψε πράξη απελευθέρωσης των ανθρώπων που βρίσκονταν σε καθεστώς δουλείας και ανήκαν στην οικογένειά της.

5.

Η οικογένεια Farinati συνδέεται με τον Φαρινάτα ντέλι Ουμπέρτι,ο οποίος αναφερεται από τον Δάντη, στην Κόλαση,X.

6.

A marito subtraxit ipsam...

dictum Sordellum concubuisse:

από τον 

χρονικογράφο του Μεσαίωνα Rolandino.

7.

Ο Cairels τροβαδουρος,σύγχρονος του Sordello,άκμασε περίπου το 1220-1230

8.

Sarlat πόλη στη περιοχή Périgord,νοτιοδυτική Γαλλία

9.

Μυθολογία:

Ο Αιγέας ο βασιλιάς της Αθήνας φεύγοντας από την Τροιζινα του Άργους για την Αθήνα κάτω από έναν μεγάλο βράχο έβαλε το ξίφος και τα σανδαλια του και λέει στην Αίθρα να στειλει τον γιο τους,Θησέα,στην Αθήνα όταν εκεινος μπορέσει να σηκώσει το βράχο και να πάρει το ξίφος και τα σανδαλια. του. 

Ο Θησέας μεγαλώνοντας σηκώνει το βράχο,παίρνει το ξίφος και πηγαίνει στην Αθήνα.

Εκεί η Μήδεια από ζήλεια ζητάει από τον Αιγέα να δηλητηριάσει τον ξενο νεαρο.

Όταν όμως στο τραπέζι του γεύματος ο Θησέας τραβά το ξίφος,τότε ο Αιγέας αναγνωρίζει τον γιο του.

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος Αγαμέμνων

στίχοι 700-715

-Η τιμωρία της Τροιας-

Β'  Στάσιμο

Χορός

και μεσ'στο Ίλιο συμφορά 

που τ'όνομα καλεί εφερε

οργή που να πληρωθει φέρνει

την ατίμωση των τραπεζιων της ξενίας 

στον έπειτα χρονο

και του Προστάτη της Εστίας Δια η προσβολή 

απαιτεί να τιμωρηθουν

εκείνοι που το τραγούδι 

για της νύφης τις χαρες

μεγαλοφωνα τιμώντας έλεγαν,

τον υμεναιο, 

που τοτε έπρεπε απ'τους συγγενείς

του γαμπρού 

να τραγουδηθει,

όμως άλλον πια μαθαίνοντας ύμνο 

η αρχαία του Πριαμου πόλη

γεμάτο θρήνο πολύ μεγαλο

που στεναζει 

καταριώντας τον Πάρι με τα ολεθρια κρεβατια του

την ολοκληρωτική καταστροφή

της ζωής των πολιτών της

με θρήνο κι αίμα να υποστεί

Χορός 

700Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθώνυμον

τελεσσίφρων μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτίμωσιν 

ὑστέρῳ χρόνῳ

καὶ ξυνεστίου Διὸς πρασσομένα 

705τὸ νυμφότιμον

μέλος ἐκφάτως τίοντας,

ὑμέναιον, ὃς τότ᾽ ἐπέρ-

ρεπε γαμβροῖσιν ἀείδειν.

μεταμανθάνουσα δ᾽ ὕμνον

710Πριάμου πόλις γεραιὰ

πολύθρηνον

μέγα που στένει κικλήσκουσ᾽

Ἄπαριν τὸν αἰνόλεκτρον,

παμπορθῆ πολύθρηνον

715αἰῶν᾽ ἀμφὶ πολιτᾶν

μέλεον αἷμ᾽ ἀνατλᾶσα

.

.

.

Ετερώνυμα mise en scene 

χνκουβέλης cncouvelis

Υμεναιος

το νυμφότιμον μέλος εκφάτως τίοντας υμέναιον

η κόρη χαμογελα

το μάρμαρο άθικτο μετά το '22

η σάλα

το ταγκό 

και το βαλς που χόρεψαν οι νεόνυμφοι

η πέτρα στο δάπεδο 

το πολύθρηνον

το άλογο χλιμιντριζοντας 

και ψηλά σηκώνοντας

τα μπροστινά του πόδια

χάθηκε μέσα στην πρωινή ομίχλη

τελεσσίφρων

ο υμεναιος 

mise en scene

ενός γαμου

.

.

.

Antonio Gramsci-χνκουβελης cncouvelis 

Pier Paolo Pasolini 

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Τα τετράδια τών ηττημένων του Γκράμσι 

Η διαταγή:

-Να εμποδισθει αυτός ο εγκέφαλος να λειτουργεί για είκοσι χρονια

non padre, ma umile

fratello - già con la tua magra mano

delineavi l'ideale che illumina

(ma non per noi: tu morto, e noi morti ugualmente, con te, nell'umido

giardino)

questo silenzio

(Pier Paolo Pasolini — Le ceneri di Gramsci)

όχι ο πατέρας,ο ταπεινός μου αδελφός είσαι,

που με το κόκκαλιάρικο χέρι σου

σχεδιαζες το μέλλον μας 

που φωτιζει

(αλλά όχι για μας,

εσύ νεκρός,κι εμείς νεκροί επισης,μαζί με σένα,στον υγρό κήπο)

αυτή τη σιωπη

που φωτιζει

προς τους επιζώντες

τον  Μακιαβέλι,

τον  Κρότσε,

τον Μαρξ, 

τη γλώσσα των λαϊκών ανθρώπων, 

την ηγεμονία

την ιστορία των υποτελών τάξεων

στο Τουρι του Μπάρι 

ένα σώμα ιστορίας με τη νοσο του Ποτ

φυλακισμενο

οι στάχτες του Αντόνιο  Γκραμσι

όταν

Ο Μουσολίνι στη Πορεία προς τη Ρωμη

Ο Χίτλερ στο Reichstag

Ο Λαβρεντι Μπερια  αναδιοργανώνει τα Γκουλαγκ

Ο Φράνκο στη Μαδρίτη, 

Όταν ο Βάλτερ Μπένγιαμιν διασχίζει τα σύνορα 

και ποτέ 

δεν φτάνει στην Αμερική 

με το χειρόγραφο του Passagenwerk στο Παρισι

τις στοές της επιθυμιας

Ο Μαγιακόφσκι έχει ήδη αυτοπυροβοληθεί

Ο Μπρεχτ γράφει για τον αναλφάβητο εργάτη 

που αναρωτιέται:

ποιος έχτισε την εψταπυλη  Θήβα;

Και οι Ελληνικές ημερομηνιες:

Η φωτιά στη Σμύρνη

Οι παράγκες της Δραπετσώνας

Ο Δεκεμβριος της Αθηνας

-Αντόνιο

Η Πράγα του 1968,

τα τανκς στην πλατεία του Αγίου Βατσλαβ

Η πτώση του Τείχους

Κι εμείς οι κληρονομοι

τοποθετούμε 

τα τετράδια σου

Σε πανεπιστημιακές έδρες

Σε κομματικά συνέδρια

Σε υποσημειώσεις,

Σε εισαγωγές πολυσέλιδων εκδόσεων,

Σε επετειακές ομιλίες

Με αναφορές στην ηγεμονία

Όλοι μας έξω από το κελί σου ηττημένοι

tu morto, e noi

morti ugualmente, con te.

Εσύ νεκρός

κι εμείς εξίσου νεκροί μαζί σου

Τώρα ξέρουμε

πώς είναι υπόθεση αιώνων

η Επανάσταση

.

.

.

χνκουβέλης cncouvelis

Το κουμπί

(Κατά το Τροπο του Bertolt Btecht)

Στο μουσείο υπαρχει ένα μεταλλικό κουμπί

από τη στολή 

ενός στρατιώτη.

Η λεζάντα γραφει: 

Αγνώστου στρατιώτου

Προσωπικό αντικείμενο.

Δεν γραφει πού κατασκευάστηκε,

ούτε ποιος το έραψε στη στολή.

Ο στρατιώτης βρέθηκε στο μέτωπο του πολεμου.

Δεν επέστρεψε.

Η μητέρα του περίμενε επί χρόνια

μια επίσημη βεβαίωση θανάτου.

Στο μουσείο εκτίθεται το κουμπί.

Μια σχολική ομάδα ακούει την ξεναγό 

να μιλά για την Εθνική Εποποιία.

Κανείς δεν ρώτησε

ποιος είχε ράψει το κουμπί.

.

.

.

Θεοφίλου ζωγραφιές

χνκουβελης cncouvelis

Εκλογαί Δημοτικών Τραγουδιων

μου παρηγγειλε τ'αηδονι 

διαμαντονυφη 

να του πλέξω τη φωλιά

να τη πλέξω με μετάξι

να τη πλέξω με φλουρί

που να το'βρω το μετάξι

που να το'βρω το φλουρί

στο παζάρι το μετάξι

στο σαράφη το φλουρί

διαμαντονυφη καλή

εβγατε ν'αγναντεψετε

εβγατε για να ιδείτε

και τη νύφη να χαρείτε 

άσπρη είσαι νυφουλα μου

άσπρη κι η φορεσιά σου

τα λουλούδια στα μαλλιά σου 

νύφη μ' στα χιόνια λουζουσαν

και πήρες την ασπραδα 

και την τόση ομορφαδα 

και στη μηλια ν'ακουμπησες 

πήρες την κοκκιναδα 

κι έχεις τόση νοστιμαδα 

νυφουλα μ' μη μαραινεσαι

και σκάει η καρδιά σου

χάνεις και την ομορφιά σου

καλλίτερα απ' τη μάνα σου

θα σ'εχει η πεθερά σου

ρούσα είναι τα μαλλιά σου 

τι να τον κάνω κοντή μου 

τον θεό

που δεν καταλαβαίνει

και σου'δωσε την ομορφιά

κι όλη τη νοστιμαδα 

σαν παπια χήνα κοντουλα μ'

περπατεις

σαν πέρδικα διαβαίνεις 

κι όταν μπαίνεις στο χορό

όλους τους ξετρελενεις 

Λενιώ μ' η μάνα σ' εκρινε

δεν ξέρω τι σε θέλει

να πας Λενιώ μου για νερο

να πιουν τα παλικάρια 

διψούν τα παλικάρια

εδώ σε τούτα τα καλύβια

τ'ακους κουμπάρα μου

έχω μια σεβαστικια

κουμπαρουλα μου γλυκειά 

όλοι μου λένε να την πάρω

είν' τα έξοδα βαριά

εξήντα λίρες η αρραβώνα 

κι εκατό η παντρεια

κάτω στα πέντε μάρμαρα

μαργαριταρενια μου 

στις δεκαπέντε βρύσες 

κόρη μ' να μας χαιρετήσεις

μια λυγερή κοιμότανε 

βαρειά ήταν νυχτωμενη 

κόρη μικροπαντρεμένη 

για σηκ' απάνω λυγερή

και μη βαριοκοιμασαι 

οι συμπεθεροι ήρθανε 

ήρθανε να σε παρουν 

και δική τους να σε κάνουν 

φουντωτό μου,μάρε ρουσα μ',

φουντωτο μου κυπαρισσι 

και μονόκλωνο δεντρι μου

πόσα ξοδιασα για σένα

να σε φέρω στην αυλή μου

να σε στήσω κυπαρισσι

να'χω και μια κρυα βρύση

να ριζώσεις και ν'απλώσεις

την αυλή μου να ισκιωσεις

κάτω στο κάμπο τον πλατύ 

τόν έρημο τον τόπο 

εκεί καθονταν δυο όμορφες 

να χτίσουν μοναστηρι

καλά έκανες νυφουλα μου

κι ήρθες στο σπιτικό μας

σαν κυπαρισσι να σταθείς

σαν δέντρο να ριζώσεις

και σαν μηλια χρυσή μηλια

ν'ανθίσεις να προκόψεις

να κάνεις γιους σταυραητους

κορες σαν περδικουλες

βασιλικός πουλάκι μου

βασιλικός μυριζ'εδω

κάποια τον έχει στο χορό

βασιλικό και ματζουράνα

μ'ενα πουλί θα στείλω γράμμα

τον έχει η κόρη του παπα

κρυμμένο μέσα στα μαλλιά 

βασιλικός μεσ'στα κλωναρια

μαραίνεις γέρους παλικάρια 

στη γειτονιά μου μια βραδιά 

βγήκε ένα λουλούδι 

τη μέρα βγαίνει κόκκινο 

τη νύχτα κιτρινίζει 

κλέφτης θα γίνω μια βραδιά 

να κλέψω το λουλούδι 

να το φορώ στο κόρφο μου

να το'χω στη καρδιά μου 

κινησ' ο Γιώργης κίνησε

στη ξενιτιά να πάει 

κι η μάνα του Γιώργη μου του'λεγε

κρυφά τονε διαταζει

πάρε Γιώργη μ'τα ρούχα σου

πάρε και τ'αρματα σου 

.

.

.

-

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ'

στίχοι 309-328

-Τα λόγια του Σαρπηδόνα στον Γλαύκο για το ήθος και το καθήκον των κυβερνώντων-

κι ευτύς μίλησε στον Γλαύκο τον γιο του Ιππολοχου:

Γλαύκε,γιατί άραγε εμείς οι δυο

έχουμε τόσο πολύ τιμηθει;

και με θέση και με κρέατα καθώς 

και με περισσότερα κυπελλα

στη Λυκία

κι όλοι σαν θεούς μας βλέπουν;

και τέμενος κατέχουμε πολύ μεγάλο

στου Ξάνθου τις όχτες

ωραίο με δέντρα φυτεμένα 

και με σιτοφορα καλλιεργήσιμη γη;

γι'αυτό λοιπόν τώρα πρέπει

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

ειμαστε

όρθιοι να στεκόμαστε και την καυτερη

ν'αντιμετωπιζουμε μάχη

ώστε κάποιος απ'τους γερά θωρακισμένους Λυκιους

αυτά δω να πει:

δεν κυβερνούν τη Λυκία χωρίς δόξα 

οι δικοί μας βασιλιάδες

και που παχιά τρώνε προβατα

κι εξαίρετο κρασί γλυκό σαν μέλι (πίνουν)

όμως κι η δύναμή τους αριστη

αφού μέσα στους Λυκιους στους πρώτους

μαχονται, 

γιατί αγαπημένε φίλε αν αυτόν εδώ τον πόλεμο

αποφεύγοντας 

και πάντοτε επρόκειτο αγέραστοι

κι αθάνατοι να είμαστε,

ούτε κι εγώ ο ίδιος μέσα στους πρώτους

δεν θα μαχομουν

κι ούτε σένα στη μάχη πους τους άντρες δοξαζει

θα'στελνα,

τώρα όμως αφού ετσι κι αλλιως 

πάνω μας στέκονται μύριες

οι Κήρες του θανατου,

τις οποίες ο θνητος δεν γίνεται ν'αποφυγει

ούτε με τέχνασμα να ξεγελασει,

ας προχωρήσουμε λοιπόν 

κι είτε εμείς τη δόξα της νίκης

σε κάποιον θα προσφέρουμε,

είτε κάποιος σε μας

αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ’ Ἱππολόχοιο·

«Γλαῦκε, τίη δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα310

ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν

ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,

καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ’ ὄχθας,

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας315

ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,

ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·

“οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν

ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα

οἶνόν τ’ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ’ ἄρα καὶ ἲς320

ἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.”

ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε

αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε

ἔσσεσθ’, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην

οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·325

νῦν δ’ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο

μυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι,

ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.»

.

.

.

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

και

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

Ευριπίδης

Ηρακλειδαι

τραγωδία

διδάχτηκε το 430 π.Χ

1055 στίχοι

Τα παιδιά του Ιολαου,οι Ηρακλείδες,είναι ικέτες στην Αθήνα,στο ναό του Δια.

Γιατί ο Ευρυσθενης μετά το θάνατο του Ηρακλή τους καταδιώκει για να τους σκοτώσει.

Ένας κήρυκας του Ευρυσθέα τραβα τον γερο Ιολαο με βία από τον βωμό,ο χορός,γέροντες της Αθήνας,τον εμποδίζει να το κάνει.

Ο βασιλιας της Αθήνας,ο Δημοφών αρνειται την παράδοση των ικετων,ενώ ο κήρυκας τον απειλει ότι θα προκληθεί πολεμος.

Ο Δημοφων ετοιμάζει τον στρατό του,και λέει στον Ιολαο πως για να νικήσουν οι Αθηναίοι πρέπει μια κόρη να θυσιαστεί,τότε η Μακαρία,κόρη του Ηρακλή και της Δηιανειρας,δέχεται να θυσιαστει.

Ο Ιόλαος θέλει να πολεμήσει,και δεν ακούει την Αλκμήνη τη μητέρα του Ηρακλή να μην το κάνει.

Ο αγγελιοφόρος φέρνει την είδηση της νίκης των Αθηναίων και ο Ιόλαος μεταμορφώνεται σε νέο.

Η Αλκμήνη διατάζει ο αλυσοδεμένος Ευρυσθέας να σφαγει.

.

.

Ο γραμματικός Ωρίωνας,450 μ.Χ,στην Ανθολογία του Ευριπίδη,αναφέρει 5 στιχους σημειώνοντας τους ως: Ευριπίδη Ηρακλειδαι

Όποιος όμως στη ζωή  εκείνους που τον γέννησαν

σεβεται

αυτός είναι και ζωντανός και πεθαμένος

στους θεούς αγαπητος

όποιος όμως εκείνον που τον γέννησε

δεν θέλει να τιμα

μήτε να γίνει με μένα μαζί 

να θυσιασει στους θεους

μήτε στη θάλασσα να ετοιμάσει κοινό μαζί μου 

να κάνει ταξιδι 

Ὅστις δὲ τοὺς τεκόντας ἐν βίῳ σέβει

ὅδ' ἔστι καὶ ζῶν καὶ θανὼν θεοῖς φίλος,

ὅστις δὲ τὸν φύσαντα μὴ τιμᾶν θέλει,

μή μοι γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς,

μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος

.

.

Ο Στοβαιος στο Ανθολογιο του αναφέρει με την επιγραφή:Ευριπιδης Ηρακλειδαι 

4 στίχους:

Τρεις είναι οι αρετές 

τις οποίες πρέπει ν'ασκεις,παιδί μου,

και τους θεούς να τιμας,

και τους γονείς που σε γεννησαν

και τους κοινούς της Ελλάδας νομους,

κι αυτά πραττωντας

θα'χεις πάντοτε το πιο ωραίο στεφάνι

της ένδοξης φημης

Τρεῖς εἰσὶν ἀρεταί τὰς χρεών σ' ἀσκεῖν, τέκνον,

θεούς τε τιμᾶν, τοὺς τε φύσαντας γονεῖς,

νόμους τε κοινοὺς Ἑλλάδος, καὶ ταῦτα δρῶν

κάλλιστον ἕξεις στέφανον εὐκλείας ἀεί

.

.

ο Πλούταρχος στα Ηθικά του έχει 2 στιχους χωρίς όνομα ποιητή,

όμως στο Ανθολογιο του Στοβαίου ειναι αναφερόμενοι ως:

Ευριπίδης Ηρακλει

όμως το να σφαγει κάποιος είναι φοβερο,

αλλα ένδοξη φήμη εχει

το να μην πεθάνει κάποιος είναι δειλία,

αλλά εχει μεσα του την ηδονή της ζωης

τὸ μὲν σφαγῆναι δεινόν, εὔκλειαν δ' ἔχει,

τὸ μὴ θανεῖν δὲ δειλόν, ἡδονὴ δ' ἔνι.

.

.

Ο σχολιαστής του  Αριστοφάνη αναφέρει ότι ο στιχος 214 στη κωμωδία:Ιππείς του Αριστοφάνη παρωδεί το ιαμβικό τριμετρο των Ηρακλειδων

ανακατεψε και χωσ'τα μαζι στο έντερο για λουκανικα

τα πραγματα

τάραττε καὶ χόρδευ ὁμοῦ τὰ πράγματα

.

.

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

στίχοι 574-596

Παρθένος

χαίρε,σεβασμιε γέροντα,και διδαξε για χάρη μου

τέτοιοι τούτα δω τα παιδια 

σ'ολα σοφοι να γινουν,

οπως εσύ ακριβώς,όχι περισσότερο, 

γιατί τους είναι αρκετο,

και προσπαθησε να τους σώσεις

να μην πεθανουν,

δειχνωντας προθυμία,

παιδιά σου είμαστε,στα χέρια σου έχουμε ανατραφεί,

βλέπεις όμως κι εμένα 

την ώρα του γάμου μου

να προσφερω αντί αυτών εδώ

να πρόκειται να πεθανω,

κι εσείς,των αδελφών μου η παρούσα συντροφιά,

να ευτυχισετε,

και μακάρι να σας συμβούν όσα

η δική μου καρδιά προηγουμενα απέτυχε να'χει,

και τον σεβασμιο γέροντα και την γερόντισσα

μέσα στο σπίτι να τιμάτε,

την Αλκμήνη του πατέρα μου τη μητερα

κι αυτούς εδώ τους ξένους,

κι αν απαλλαγή απ'τα βάσανα

και επιστροφή στη πατρίδα σας δωθεί ποτέ 

απ'τους θεους,

να θυμάστε τη σωτειρα πως πρέπει να τη θαψτε,

το πιο καλό και δικαιο,

δεν σας παραστάθηκα γιατί 

βοήθειας

ανάγκη  είχα,

αλλά πρώτη για χάρη του γένους πεθανα,

αυτά αντί παιδιών είναι για μένα

ενθυμια

και της παρθενιας,

αν βέβαια κάτι κάτω απ'τη γη

υπάρχει,

μακάρι πάντως τίποτα να μην υπάρχει,

γιατί αν κι εκεί έχουμε 

εμείς οι πεθαμένοι απ'τους θνητούς εγνοιες

δεν ξέρω προς τα πού κανεις θα στραφεί ,

γιατί ο θάνατος των συμφορών 

το πιο μεγάλο φάρμακο

νομιζεται

Παρθένος

Ὦ χαῖρε, πρέσβυ, χαῖρε καὶ δίδασκέ μοι

[575] τοιούσδε τούσδε παῖδας, ἐς τὸ πᾶν σοφούς,

ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ.

Πειρῶ δὲ σῶσαι μὴ θανεῖν, πρόθυμος ὤν·

σοὶ παῖδές ἐσμεν, σαῖν χεροῖν τεθράμμεθα.

Ὁρᾷς δὲ κἀμὲ τὴν ἐμὴν ὥραν γάμου

[580] διδοῦσαν ἀντὶ τῶνδε κατθανουμένην.

Ὑμεῖς τ', ἀδελφῶν ἡ παροῦσ' ὁμιλία,

εὐδαιμονοῖτε, καὶ γένοιθ' ὑμῖν ὅσων

ἡμὴ πάροιθε καρδία σφαλήσεται.

Καὶ τὸν γέροντα τήν τ' ἔσω γραῖαν δόμων

[585] τιμᾶτε πατρὸς μητέρ' Ἀλκμήνην ἐμοῦ

ξένους τε τούσδε. Κἂν ἀπαλλαγὴ πόνων

καὶ νόστος ὑμῖν εὑρεθῇ ποτ' ἐκ θεῶν,

μέμνησθε τὴν σώτειραν ὡς θάψαι χρεών·

κάλλιστά τοι δίκαιον· οὐ γὰρ ἐνδεὴς

[590] ὑμῖν παρέστην, ἀλλὰ προύθανον γένους.

Τάδ' ἀντὶ παίδων ἐστί μοι κειμήλια

καὶ παρθενείας, εἴ τι δὴ κάτω χθονός·

εἴη γε μέντοι μηδέν. Εἰ γὰρ ἕξομεν

κἀκεῖ μερίμνας οἱ θανούμενοι βροτῶν,

[595] οὐκ οἶδ' ὅποι τις τρέψεται· τὸ γὰρ θανεῖν

κακῶν μέγιστον φάρμακον νομίζεται.

.

.

.

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφράζοντας 

Αισχύλος Πέρσαι 

στίχοι 302-330

-ο Αγγελιοφόρος αναγγέλει στην βασίλισσα Ατοσα  τις απώλειες των αρχηγών στην ναυμαχία της Σαλαμίνας

Αγγελιοφορος 

κι ο Αρτεμβαρης ο διοικητής ιππέων μυρίων

στις απόκρημνες ακτές των Σιληνιων

χτυπιεται

κι ο χιλίαρχος Δαδακης από δόρυ πληγωμενος

μ'ελαφρυ σαλτο

έξω πεταχτηκε απ'το πλοίο,

κι ο Τενάγων ο άριστος των Βακτρίων 

γνήσιος γόνος

στο θαλασοδαρμενο του Αίαντα νησί

περιπλανιέται,

ο Λιλαιος,κι ο Ἀρσάμης κι ο Ἀργήστης τρίτος,

αυτοί δω γύρω απ'το νησί

που θρέφει περιστέρια στροβιλιζομενοι 

προσκρούουν στην τραχεια γη,

κι απ'τους Αιγύπτιους που στις πηγές 

του Νείλου γειτονεύουν

ο Αρκτεύς,ο Αδεύης και τρίτος ο Φαρνούχος,

που την ασπίδα φέρει,

αυτοί δω απο ένα πλοίο επεσαν,

ο Μάταλλος απ'τη Χρυσή

ο αρχηγός μυρίων πεθαίνοντας,

επικεφαλής τρισμυρίων μαύρων ίππων, 

την πυρομορφη πυκνή δασια

γενειάδα εβαφε,

αλλάζοντας το χρώμα με πορφυρή βαφη,

και ο Μάγος ο Άραβας,κι ο Ἀρτάβης απ'τη Βακτρια,

κάτοικος τραχιας γης,

εκεί χάθηκαν, 

κι ο Ἄμιστρις ο Ἀμφιστρεύς που το κουραστικο 

καλά χειρίζονταν δόρυ

κι αυτός ο γενναίος  Ἀριόμαρδος

που στις Σάρδεις έφερε πένθος,

καθώς κι ο Σεισάμης απ'τη Μυσια,

κι ο Θάρυβις πέντε φορές επί πενήντα καραβιών

επικεφαλης,

το γένος απ'τη Λυρνα,όμορφος άντρας,

πεθαμένος κείτεται ο κακομοιρος 

καθόλου τυχερός,

κι ο Συέννεσίς ο πρῶτος στην άντρεια,

αρχηγός των Κιλικων,

ένας άντρας που στους εχτρους 

πολύ μεγάλο πονο προκαλεσε, 

ένδοξα χαθηκε,

τόσους λοιπον τώρα απ'τους επικεφαλεις ανεφερα

κι ενώ πολλά υπάρχουν κακά λίγα αναγγέλλω

Αγγελιοφορος

302 Ἀρτεμβάρης δὲ μυρίας ἵππου βραβεὺς

στύφλους παρ᾽ ἀκτὰς θείνεται Σιληνιῶν.

χὠ χιλίαρχος Δαδάκης πληγῇ δορὸς

305πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο·

Τενάγων τ᾽ ἄριστος Βακτρίων ἰθαιγενὴς

θαλασσόπληκτον νῆσον Αἴαντος πολεῖ.

Λίλαιος Ἀρσάμης τε κἀργήστης τρίτος,

οἵδ᾽ ἀμφὶ νῆσον τὴν πελειοθρέμμονα

310νικώμενοι κύρισσον ἰσχυρὰν χθόνα·

πηγαῖς τε Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου

Ἀρκτεύς, Ἀδεύης, καὶ  φρεσεύης τρίτος

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον.

Χρυσεὺς Μάταλλος μυριόνταρχος θανών,

315ἵππου μελαίνης ἡγεμὼν τρισμυρίας,

πυρσὴν ζαπληθῆ δάσκιον γενειάδα

ἔτεγγ᾽, ἀμείβων χρῶτα πορφυρᾷ βαφῇ.

καὶ Μᾶγος Ἄραβος, Ἀρτάβης τε Βάκτριος,

σκληρᾶς μέτοικος γῆς, ἐκεῖ κατέφθιτο.

320Ἄμιστρις Ἀμφιστρεύς τε πολύπονον δόρυ

νωμῶν, ὅ τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος Σάρδεσι

πένθος παρασχών, Σεισάμης θ᾽ ὁ Μύσιος,

Θάρυβίς τε πεντήκοντα πεντάκις νεῶν

ταγός, γένος Λυρναῖος, εὐειδὴς ἀνήρ,

325κεῖται θανὼν δείλαιος οὐ μάλ᾽ εὐτυχῶς·

Συέννεσίς τε πρῶτος εἰς εὐψυχίαν,

Κιλίκων ἄπαρχος, εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον

ἐχθροῖς παρασχών, εὐκλεῶς ἀπώλετο.

τοιῶνδ᾽ ἄρ᾽ ὄντων ‹ὧν› ὑπεμνήσθην πέρι,

330πολλῶν παρόντων ὀλίγ᾽ ἀπαγγέλλω κακά.

.

.

.

Beethoven Sonata quasi una fantasia no.14 opus 27 no.2-moonlight-

Valentina Lisitsa

https://youtu.be/ITidiBe-0T0?is=_LSdQ1OosW0m1Q7m

χνκουβέλης  cncouvelis

Ludwich van Beethoven

Sonata quasi una fantasia

 αρ. 14, έργο 27 αρ. 2, 

η γυναίκα  περιμένει στο δωμάτιο.

ο άντρας δεν πρόκειται να επιστρεψει

adagio sostenuto

-κουραστηκα να περιμένω,

λέει η γυναικα, 

κάποτε φύτευα βασιλικούς στις γλάστρες,

στο ανθοδοχειο στο τραπεζι του σαλονιού

είχα πάντα λουλουδια, 

ταιζα το κίτρινο ψαράκι στη γυαλα

allegretto

χόρευαν,

θυμήθηκε το χέρι του στη μέση της 

-ηθελα να ξυπνω,είπε,χωρίς 

να θυμαμαι

presto agitato

έπαψε να βγαίνει, 

αισθάνονταν ότι κάτι εγκαταλείπει

στη μοναξιά του

κάποιος κοιμάται στο κρεβάτι της

είναι το σώμα του

φωτισμένο από τη σελήνη,

απο το δρόμο ακούστηκε

να φωνάζουν ένα ονομα

το δικό της

-κανεις δεν θα επιστρέψει από εκεί,ειπε

.

.

.

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Ιωάννης Στοβαιος (5ος αι. μ.Χ)Ανθολογιο

Ευριπίδης Ηρακλειδαι 

από παλιά,εδώ και καιρό,

αυτή τη γνώμη έχω σχηματισει,

ο δίκαιος είναι απ'τη φύση του 

για τους συνανθρωπους του ανθρωπος,

ενώ αυτος που στο κέρδος έχει το μυαλό του

παραδομενο

και στους τους φίλους αχρηστος

και στις συναλλαγές ακαταλληλος

Πάλαι ποτ' ἐστί τοῦτό μοι δεδογμένον·

ὁ μὲν δίκαιος τοῖς πέλας πέφυκ' ἀνήρ,

ὁ δ' εἰς τὸ κέρδος λῆμ' ἔχων ἀνειμένον

φίλοις τ' ἄχρηστος καὶ συναλλάξαι βαρύς

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Αρχεία Συγγραφων POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Αρχεία Συγγραφων

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

painting

χνκουβελης cncouvelis

Αρχεία Συγγραφων

στα τραπέζια

 οστέινα χέρια 

και μέσα στις  γυαλες με οινόπνευμα 

κορες ματιων

-υπογράψτε,τους φώναξαν,

αρνήθηκαν 

Τι απέγινε η Ελένη;

ρώτησε τον άνθρωπο που έμεινε στο λιμάνι 

περιμενωντας τα νέα του ναυαγιου,

ρώτησε τις γυναίκες που έπλεναν τα ρούχα των στρατιωτών 

και απ'το αίμα αναγνώριζαν ποιος είχε σκοτωθεί

ρώτησε τον Μυρμιδόνα ιπποκομο

που το άλογο κρατούσε 

του Αχιλλέα 

όταν σκοτωθηκε,

τωρα

η χώρα  τους είχε αλλάξει χέρια,

στα σπίτια τους άλλοι άντρες

κοιμούνται με τις γυναίκες τους

και τα παιδιά αύριο δεν θα μιλούνε τη γλωσσα τους 

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Ezra Pound,από Canto VI, και σημειώσεις POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ezra Pound,από Canto VI,

και σημειώσεις)

Τι έχεις κανει ,Οδυσσέα,

Εμείς γνωρίζουμε τις έχεις κάνει

Και ότι ο Γουλιέλμος υποθήκευσε τις προσόδους των γαιών του

(Έβδομος του Πουατιέ, ένατος της Ακουιτανίας)

Tant las fotei com auzirets

c.Cen e quatre vIngt et veit vetz

Τόσες πολλές τις γαμησα όπως θ'ακουεται

εκατό και ογδόντα και οκτώ φορες

Η πέτρα είναι ζωντανή στο χέρι μου,οι σοδειές 

θα'ναι άφθονες τη χρονιά τού θανάτου μου,

Ώσπου ο Λουδοβίκος παντρεύτηκε με την Ελεονωρα

Κι είχε(αυτός,ο Γουλιέλμος)ένα γιο

που πήρε για γυναικα

Την Δούκισσα της Νορμανδίας 

τής οποίας η κορη

Ήταν γυναίκα του Βασιλιά Ερρίκου και

μητέρα του νεαρού βασιλια

e maire del rei Jove

Διέσχισε τη θάλασσα ώσπου η μέρα να τελειωσει

(αυτός,ο Λουδοβίκος,με την Ελεονώρα)

Φτάνοντας τελικά στην Άκρα

to Ongla, oncle, saith Arnaut

στο Νύχι,θείε,είπε ο Αρνω

Ο θειος της στην Άκρα διοικούσε

που αυτός από κορίτσι την γνωριζε

(ο Θησέας,ο γιος του Αιγέα)

Κι εκείνος ο Λουδοβίκος δεν ένιωθε ανετα

σ' εκείνη τη πολη

Και δεν ένιωθε άνετα ουτε κοντά στον Ιορδανη

Κι εκείνη εβγαινε έφιππη προς το φοινικόδασος

Το μαντήλι της στο λοφίο της περικεφαλαιας 

του Σαλαντιν,

Εκείνη τη χρονιά την χώρισε,αυτός Λουδοβικος

χωρίζοντας έτσι την ίδια την Ακουιτανια

Κι εκείνη τη χρονιά την παντρεύτηκε ο Πλανταγενετης 

(η οποία είχε ξεφυγει 17 μνηστήρες)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché

Κι όταν ο βασιλιάς Λουδοβικος

το'μαθε

πολύ του κακοφανηκε 

Nauphal, Vexis,Χαρι ο Νεωτερος

Ως ενέχυρο για όλη του τη ζωή

και τη ζωή ολων των απογόνων του

Θα έχει το Gisors,και το Vexis, Neufchastel

Αλλά αν δεν είναι απόγονοι το GISOrs πρέπει να επιστραφει

Δεν υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

στο όνομα 

τής Αγίας και Αδιαίρετης Τριάδας ο Ριχάρδος 

ο αδελφός μας

Ούτε υποχρεούται να παντρευτει την Άλις 

που μια φορά ήταν στου πατέρα του

τη κηδεμονία

Αλλά οποια κι αν διάλεγε για την Άλις,κτλ

Η Ελεονώρα,domna Jauzionda, 

η χαριτωμένη κυρία,μητέρα του Ριχαρδου

Μπαίνοντας στα τριάντα

(αυτό θα'χε συμβεί χρόνια πριν αυτό)

Κοντά στου ποταμού τα έλη,

κοντά στης εκκλησιας το προαύλιο με τη στοά

Στο Malemorte, στη Correze, στο οποιο

Η Κυρία μου του Βενταντούρ.

Είναι κλεισμένη μέσα απ'τον Εμπλις

Κι ούτε μπορεί να κυνηγησει με γερακι

κι ούτε να κυνηγησει,

ούτε την αφήνει ελεύθερη στον αερα

ούτε να κοιτάζει τα ψαρια

στο δόλωμα να πιάνονται

Ούτε τα μικρά έντονα με τα 

γυαλιστερά φτερά

να κατεβαίνουν στους ρυακιου την οχτη

Παρά μόνο στην απουσια μου, Κυρία μου,

όταν ο κορυδαλλός σαλεύει

να πετάξει.

Στείλε μήνυμα,σε παρακαλώ, στον Εμπλίς

εσύ έχεις δει εκείνον τον δημιουργό 

και ευρετη τραγουδιων 

που τόσο μακριά φτάνουν 

όσο κι αυτό εδω

Ώστε αυτός να μπορέσει να την ελευθερωσει,

εκείνη που τόσο φως σκορπίζει στον αέρα.

WHAT you have done, Odysseus,

                  We know what you have done...

   And that Guillaume sold out his ground rents

   (Seventh of Poitiers, Ninth of Aquitain).

“Tant las fotei corn auzirets

“Cen e quatre vingt et veit vetz... ”

The stone is alive in my hand, the crops

will be thick in my death-year...

Till Louis is wed with Eleanor

And had (He, Guillaume) a son that had to wife

The Duchess of Normandia whose daughter

Was wife to King Henrye maire del rei jove...

Went over sea till day's end (he, Louis, with Eleanor)

Coming at last to Acre.

“Ongla, oncle ” saith Arnaut

Her uncle commanded in Acre,

That had known her in girlhood

(Theseus, son of Aegeus)

And he, Louis, was not at case in that town,

And was not at ease by Jordan

As she rode out to the palm-grove

Her scarf in Saladin's cimier.

Divorced her in that year, he Louis,

divorcing thus Aquitaine.

And that year Plantagenet married her

(that had dodged past 17 suitors)

Et quand lo reis Lois lo entendit

mout er fasché.

Nauphal, Vexis, Harry joven

In pledge for all his life and life of all his heirs

Shall have Gisors, and Vexis, Neufchastel

But if no issue Gisors shall revert...

“Need not wed Alix... in the name

Trinity holy indivisible... Richard our brother

Need not wed Alix once his father's ward and...

But whomso he choose...for Alix, etc...

Eleanor, domna jauzionda, mother of Richard,

Turning on thirty years (wd. have been years before this)

By river-marsh, by galleried church-porch,

Malemorte, Correze, to whom:

“My Lady of Ventadour

“Is shut by Eblis in

“And will not hawk nor hunt

nor get her free in the air

“Nor watch fish rise to bait

“Nor the glare-wing’d flies alight in the creek’s edge

“Save in my absence, Madame.

‘Que la lauzeta mover’

"Send word I ask you to Eblis

you have seen that maker

“And finder of songs so far afield as this

“That he may free her,

who sheds such light in the air.”

.

.

Σημειώσεις:

1.

Ομηρος,Οδύσσεια,ραψωδία μ',Σειρηνες

2.

Γουλιέλμος Θ΄ της Ακουιτανίας (1071–1127), γνωστός και ως Γουλιέλμος Ζ΄ του Πουατιέ.

Δούκας της Ακουιτανίας, πολεμιστής, σταυροφόρος και ένας από τους πρώτους γνωστούς τροβαδούρους της προβηγκιανής λογοτεχνίας.

 Υποθήκευσε τα δικαιωματα του στην Τουλούζη, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία.

3.

Tant las fotei com auzirets

c. Cen e quatre vIngt et veit vetz

(στην παλιά προβηγκιανη γλώσσα)

Είναι απόσπασμα από το ποίημα του Γουλιέλμου Θ΄ Farai un vers, pos mi sonelh.

4.

Ο Λουδοβίκος Ζ΄ και η  Ελεονώρα της Ακουιτανίας.

παντρεύτηκαν το 1137, όταν ο Λουδοβίκος ήταν περίπου δεκαέξι ετών και η Ελεονώρα δεκαπέντε.

Η Ελεονώρα ήταν κληρονόμος της Ακουιτανίας, μιας από τις πλουσιότερες και πολιτιστικά σημαντικότερες περιοχές της δυτικής Ευρώπης

5.

Ο γιος του Γουλιέλμου Θ΄ ο  Γουλιέλμος Ι΄ παντρεύτηκε την Αενόρ του Σατελλερώ (Aénor de Châtellerault), μητέρα της Ελεονώρας.

6.

Αναφορά στη Β΄ Σταυροφορία (1147–1149).

Ο Λουδοβίκος και η Ελεονώρα ταξίδεψαν στους Αγίους Τόπους. Η πορεία τους ήταν περιπετειώδης και η εκστρατεία κατέληξε σε αποτυχία.

7.

Η Άκρα ήταν σημαντικό λιμάνι και στρατηγικό κέντρο των Σταυροφόρων στην ανατολική Μεσόγειο.

Το βασιλικό ζεύγος δεν αποβιβάστηκε ακριβως στην Άκρα.Έφτασε στην περιοχή της Αντιόχειας,μέσω του Αγίου Συμεών.

8.

to Ongla, oncle, saith Arnaut

Στιχος του Αρνώ Ντανιέλ απο το ποίημά του:

Lo ferm voler qu'el cor m'intra,

μια σεστινα.

Η σέστινα χαρακτηρίζεται από έξι λέξεις-κλειδιά,οι οποίες επανέρχονται σε καθορισμένη διάταξη στο τέλος των στίχων των διαδοχικών στροφών

9.

Ο θείος ήταν ο Ραϋμόνδος του Πουατιέ (Raymond de Poitiers) πρίγκιπας της Αντιόχειας.

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Θ΄ και αδελφός του Γουλιέλμου Ι΄.

Η Ελεονώρα ήταν ανιψιά του,

και  είχε ιδιαίτερη προσωπική σχέση μαζι της.

10

Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας απήγαγε την Ελένη όταν εκείνη ήτα μικρη

11.

Ο Ιορδάνης στους Αγίους Τόπους

12.

Ο Σαλαντίν ήταν ο μουσουλμάνος ηγεμόνας που  συγκρούστηκε με τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Υποδηλώνεται  ερωτική σχέση της Ελεονώρας με τον Σαλαντίν.

Με επιφύλαξη όμως ιστορικά: αφού ο Σαλαντίν γεννήθηκε το 1137,ενώ η Ελεονώρα βρισκόταν στην Ανατολή το 1148–1149. 

Τότε ηταν περίπου δώδεκα ετών. 

Στη μεσαιωνική ιπποτική παράδοση,ένα κομμάτι υφάσματος μιας γυναίκας μπορούσε να λειτουργεί ως ερωτικό ενθύμιο ή ως ένδειξη εύνοιας προς έναν ιππότη.

13.

Ο γάμος του Λουδοβίκου και της Ελεονώρας ακυρώθηκε το 1152.

Η επίσημη αιτιολογία ήταν η συγγένεια εξ αίματος,η οποία χρησιμοποιούνταν συχνά εκκλησιαστικα για την ακύρωση βασιλικών γάμων

14.

Πλανταγενετης:

πρόκειται για τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.

Παντρεύτηκε την Ελεονώρα το 1152, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ακύρωση του πρώτου γάμου της.

Ο γάμος αυτός άλλαξε τον πολιτικό χάρτη της δυτικής Ευρώπης.Η Ακουιτανία πέρασε στη σφαίρα της εξουσίας του Ερρίκου και αργότερα έγινε τμήμα της αγγλικής ηπειρωτικής επικράτειας

15.

Vexis:Vexin, περιοχή ανάμεσα στη Γαλλία και τη Νορμανδία

16.

Η Alix

ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ και είχε συμφωνηθεί να παντρευτεί τον Ριχάρδο,τον μελλοντικό Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.

Ο γάμος τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

Η Αλίς είχε τεθεί υπό την προστασία του Ερρίκου Β΄.

Η κατάσταση αυτή δημιούργησε πολιτικές και προσωπικές περιπλοκές.

Ο Ριχάρδος δεν ήθελε να πραγματοποιήσει τον συμφωνημένο γάμο.

Με τη συμφωνία της Μεσσήνης του 1191 ο Ριχάρδος απαλλάχθηκε από την υποχρέωση να παντρευτεί την Αλίς.

Τελικά παντρεύτηκε την Βερεγγάρια της Ναβάρρας

17.

Eleanor, domna Jauzionda, mother of Richard

Η έκφραση domna jauzionda είναι προβηγκιακή και προέρχεται από την ερωτική ποίηση του Μπερνάρ ντε Βενταντούρ.

18.

Η Ελεονώρα γεννήθηκε περίπου το 1122. 

Το 1152, όταν ακυρώθηκε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο και παντρεύτηκε τον Ερρίκο, ήταν περίπου τριάντα ετών.

Ο Ριχάρδος, όμως, γεννήθηκε το 1157.

19.

Ο τροβαδούρος Μπερνάρ απευθύνεται στην Ελεονώρα, ζητώντας τη μεσολάβησή της για να απελευθερωθεί η γυναίκα που αγαπά.

Η γυναίκα είναι η Μαργαρίτα της Τορένα((Margarida de Torena),σύζυγος του Εμπλίς Γ΄,υποκόμη του Βενταντούρ

20.

Que la lauzeta mover

από τραγούδι του Μπερναρ

.

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Η γυναίκα που περίμενε ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

-Η γυναίκα που περίμενε

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

φωτογράφιση

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Η γυναίκα που περίμενε 

Η γυναίκα στάθηκε όρθια στον τοίχο,αριστερά της η καρεκλα.

Η αναμμενη λαμπα φώτιζε το χώρο.

Είχαν περάσει δεκαεφτά χρόνια.

Στις έξι ακούστηκε χτύπημα στη πόρτα.

Η γυναίκα δεν κινήθηκε.

Το χτύπημα επαναλήφθηκε

Έπειτα ακούστηκαν βήματα που απομακρύνονταν.

Η γυναίκα καθησε  στη καρέκλα .

-Περιμένατε κάποιον; την 

ρώτησε.

Η γυναίκα δεν απάντησε.

Τής έδειξε μια φωτογραφία. Ένας άντρας στεκονταν μπροστά σε έναν σιδηροδρομικό  σταθμό.

Στο πίσω μέρος υπήρχε μια ημερομηνία,δεκαεπτά χρόνια πριν.

Η γυναίκα κοίταξε τη φωτογραφία.

-Αυτός είναι ο άντρας που σας εγκατέλειψε; την ρώτησε.

Η γυναίκα δεν απάντησε.

Μπήκε,η αίθουσα.ηταν άδεια.

Η καρέκλα βρισκονταν στη θέση της.

Στάθηκε όρθια στον τοίχο.

Είδε τον αντρα απέναντι της,μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό,να περιμένει.

Πήγαν στο σπίτι.

Εκείνος κάθησε στη καρέκλα.

Εκείνη δίπλα του όρθια,ακουμπούσε στον τοίχο.

Αμίλητοι.Περασε ώρα.

-Αργησες,είπε η γυναίκα.

Ο άντρας σηκώθηκε και βγήκε από το δωμάτιο.

Εκείνη έκλεισε τα μάτια.

Άκουγε τα βήματα που απομακρυνονταν.

.

.

.

MLJ telephone - video and music χνκουβελης cncouvelis

 .

.

MLJ telephone

-

video and music 

χνκουβελης cncouvelis

https://youtube.com/shorts/KpqWgxIwC3w?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ', στίχοι 298-308, -Ο Σαρπηδονας POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ',

στίχοι 298-308,

-Ο Σαρπηδονας

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

το Ηρωικό Ηθος του Ομηρικου Σαρπηδόνα στους Έλληνες Μαχητές στο Αλβανικό Επος του 1940

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ',

στίχοι 298-308,

-Ο Σαρπηδονας-

κι αυτός λοιπόν κρατώντας την (ασπίδα του)

μπροστα του και 

δύο δόρυ σειωντας,

ξεκίνησε και προχωρά όπως λιοντάρι

στα όρη θρεμενο,

που από κρέας 

 πολύ καιρό στερημένο  να'ναι,

κι η ατρομητη καρδιά του  στα πρόβατα 

το ωθει να πέσει 

και σε γερα φραγμένο μαντρί να μπει,

γιατί κι αν εκεί ευρει στο τόπο

τους βοσκούς 

μαζί με σκυλιά και με δόρατα 

να φυλάνε ολόγυρα τα προβατα

δεν σκέφτεται βέβαια να μην δοκιμάσει

στο σταυλο να ριχτεί,

αλλ'αυτό 

η' μέσα πηδώντας

κάποιο ν'αρπαξει,

η' και το ίδιο να χτυπηθεί 

στη πρώτη γραμμη

από γρήγορο ακόντιο 

που από χέρι πετιέται,

έτσι λοιπόν τοτε τον ομοιο με θεο Σαρπηδόνα

η καρδιά εσπρωξε

στο τείχος να ορμήσει 

και τις επάλξεις να γκρεμισει

τὴν ἄρ’ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων

βῆ ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ’ ἐπιδευὴς

δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ300

μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

εἴ περ γάρ χ’ εὕρῃσι παρ’ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας

σὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

οὔ ῥά τ’ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι,

ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς305

ἔβλητ’ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

ὥς ῥα τότ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε

τεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis μεταφραζοντας Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ' στίχοι 195-209 -ο οιωνος- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ'

στίχοι 195-209

-ο οιωνος-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος,Ιλιάδα,ραψωδία Μ'

στίχοι 195-209

-ο οιωνος-

όσο εκείνοι τους

απογυμνωναν

απ'τα όπλα τους που αστραφταν,

τότε  οι νεαροι πολεμιστές τον Πολυδάμαντα 

και τον Έκτορα ακολουθούσαν,

που οι πιο πολύ κι οι πιο καλυτεροι ήσαν,

που με πιο πολύ πάθος

ορμησαν

και το τείχος να γκρεμίσουν και τα πλοία

να καψουν,

αυτοί,όμως,ακόμη δίσταζαν

έχοντας 

δίπλα στη τάφρο σταθει,

γιατί σ'αυτους ένας οιωνος  φανηκε

ενώ γεμάτοι  ήταν ορμή  απέναντι

να περάσουν,

ένας αετός που ψηλά πετουσε

στ'αριστερα του το στράτευμα κρατώντας,

μ'ενα κατακόκκινο φίδι στα νύχια του αρπαργμενο 

πελωριο

ακόμα ζωντανό να σπαραρα

και καθόλου να μην έχει πάψει

να μάχεται,

γιατί τον πλήγωσε 

ενώ το κρατούσε

στο στήθος κοντά στο λαιμο

καθως προς τα πίσω στράφηκε,

κι αυτόςτ'αφησε να πέσει κατω προς τη γη

υποφέροντας απ'τους πόνους ,

και στο μέσο του στρατεύματος το'ριξε

κι αυτός αφού δυνατά κραύγαζε 

πέταξε μακρια με τη πνοή τ'ανεμου

κι οι Τρώες ανατριχιασαν όπως το φίδι

που σπαρταριζε είδαν 

πεσμενο στη μέση τους 

του Δία σημάδι που την αιγίδα κραταει

Ὄφρ’ οἱ τοὺς ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα μαρμαίροντα,195

τόφρ’ οἱ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,

οἱ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,

οἵ ῥ’ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν200

αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

ζωὸν ἔτ’ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,

κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν

ἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὁ δ’ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε205

ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ’ ἐνὶ κάββαλ’ ὁμίλῳ,

αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

Τρῶες δ’ ἐῤῥίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν

κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Οδυσσέας Κανείς POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Οδυσσέας Κανείς

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

φωτογράφιση 

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

Οδυσσέας Κανείς

τους κοίταξε έτσι που κοιμόνταν ήσυχοι πάνω στην άμμο,

-κανείς τους,σκέφτηκε,

δεν θα γυρίσει στη πικρη πατρίδα,

μπήκε στο νερό ανέβηκε στη βάρκα,χτύπησε τα κουπιά,

-βορά  στα ψάρια είμαστε,

ξύπνησαν και τον είδαν να απομακρύνεται στη θάλασσα,

σήκωσαν τα χέρια και τον χαιρετούσαν,

-Καλη αντάμωση,συντροφοι,

στη Νέκυια,

τους φώναξε,

κι είδε τα κουπιά τους όρθια στημένα στην άμμο 

και από πάνω τις λευκές αιωρήσεις των γλάρων,

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφραζοντας Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ', στίχοι 175-194 -Η μαχη- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ',

στίχοι 175-194

-Η μαχη-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφραζοντας

Όμηρος Ιλιάδα ραψωδία Μ',

στίχοι 175-194

-Η μαχη-

κι άλλοι γύρω στις άλλες πύλες

σε μάχη μαχονταν

και μου είναι δύσκολο σαν θεός

ολ'αυτα  να τα διηγηθω,

γιατί παντού γύρω απ'το πέτρινο τείχος

θεόσταλτη ξαπλώθηκε φωτια

κι οι Αργείοι αν και θλίβονταν

αναγκαστικά 

τα πλοια αμύνονταν,

κι οι θεοί λύπη είχαν  στη καρδιά 

όλοι όσοι στους Δαναούς συμπαραστατες

στη μάχη ησαν,

κι οι Λαπιθοι ρίχτηκαν μαζί στο πόλεμο

και στην φονική εχτρα,

όπου πάλι ο γιος του Περίθοου

ο δυνατός Πολυποιτης

τον Δαμασο  με το δόρυ χτύπησε

μέσα απ'την χάλκινη της περικεφαλαιας

παρεια

αφού ούτε το χάλκινο κράνος 

την εμπόδισε,

αλλά μεσ' απ'αυτο η χαλκινη αιχμή

το κόκκαλο έσπασε 

κι ο εγκέφαλος  αίμα όλος μέσα 

είχε γεμισει,

κι αυτόν,αν και γεμάτος ορμή ήταν,τον δάμασε,

και τοτε τον Πυλωνα έπειτα και τον Ορμενον 

γυμνωνοντας τους απ'τα όπλα σκότωσε,

κι ο γιος του Αντίμαχου ο Λεοντεας  

τ'Αρη ο βλαστός

τον Ιππομαχο με το δόρυ χτύπησε

κάτω απ'τον ζωστήρα πετυχαινοντας

και πάλι απ'το θηκάρι αφού 

το κοφτερό ξιφος

τραβηξε

τον Αντιφατη πρώτα αφού μέσα στο πλήθος

όρμησε 

από πολύ κοντά τον χτυπησε

κι αυτός στη γη πέφτοντας ανάσκελα

ξάπλωσε,

και τότε τον Μενωνα έπειτα και τον Ιαμενο

και τον Ορεστη

όλους τον έναν μετά τον άλλον στη γη 

που πολλούς τρεφει έρριξε

Ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·175

ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι·

πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ

λάϊνον· Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ

νηῶν ἠμύνοντο· θεοὶ δ’ ἀκαχήατο θυμὸν

πάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάῤῥοθοι ἦσαν.180

σὺν δ’ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

Ἔνθ’ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης,

δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ

αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ’ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ185

ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·

αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.

υἱὸν δ’ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος,

Ἱππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.

αὖτις δ’ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ190

Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας δι’ ὁμίλου,

πλῆξ’ αὐτοσχεδίην· ὁ δ’ ἄρ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ

.

.

.

MLJ Repetitions -video and music χνκουβέλης cncouvelis

 .

.

MLJ Repetitions

-video and music 

χνκουβέλης cncouvelis 

https://youtu.be/jeZ7_TQSvQM?feature=shared

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφραζοντας Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμωτης, στίχοι 640-686 -Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

δεν ξέρω πως σε σας να μην εμπιστευτώ πρεπει,

και με καθαρά λόγια όλα όσα

ακριβώς

θέλετε να μάθεται,

κι όμως λέγοντας τα ντρεπομαι

για την θεόσταλτη θύελλα και τον αφανισμό

της μορφής μου,

όπου εμένα τη δυστυχη έπληξε,

γιατί συνεχώς όνειρα νυχτερινά περιπλανώμενα

μέσα στη παρθενική μου καμαρα 

να με παρασύρουν ήθελαν

με γλυκόλογα:

ω πολύ ευτυχισμένη κορη 

γιατί τόσο καιρό 

παρθένα παραμένεις,

ενώ σ'αξιζει τον πιο καλό γάμο να τύχεις

αφού ο Ζευς από του πόθου το βελος

για σένα έχει φλογισθει

και μαζί σου τη Κυπριδα να ενώσει

θελει

και συ,κόρη μου, μην αρνηθείς του Δία το κρεββάτι,

αλλά εξω βγες προς της Λερνης 

το χλοερο λιβάδι

όπου τα κοπάδια θα βοσκεις

και τα βόδια του πατέρα σου,

ώστε του Δία το μάτι να καταλαγιάσει

απ'τον ποθο,

με τέτοια όνειρα όλες τις νυχτες

ημουν δέσμια η δυστυχη,ώσπου τελικά

στον πατέρα μου

τόλμησα να πω τα όνειρα 

που μέσα στη νύχτα περιπλανιονταν,

κι αυτός και στη Πυθία και στη Δωδώνη συχνά

θεοπροπους,

απεσταλμένους για να ζητήσουν χρησμό,έστελνε,

για να μάθει τι πρέπει να κάνει 

η' να πει,στους θεούς να πράξει αρεστά,

κι ήρθαν αναγγελοντας ποικιλοτροπους στα λόγια χρησμούς 

αμφισημους κι έτσι ειπωμενους 

ώστε δύσκολα να ερμηνευτουν, 

και τελικά ενας ξεκάθαρος χρησμός 

ήρθε στον Ίναχο

που με σαφήνεια πρόσταζε κι έλεγε

έξω κι απ'το σπίτι και τη πατρική γη 

να με διώξει,

και να μ'αφησει να περιπλανιέμαι 

στα έσχατα όρια της γης,

εκτός αν ήθελε φλογοβολος απ'τον Δια να'ρθει

κεραυνός 

που όλη τη γενια θα εξαφανιζε,

σε τέτοια του Λοξία υπακούοντας  μαντευματα

μ'εδιωξε κι έξω μ'εκλεισε απ'το σπιτι

εμένα χωρίς να θέλω κι ούτε αυτός να θέλει,

αφού ο χαλινος τον εξαναγκαζε του Δία 

βιάζοντας τον 

αυτά δω να πράξει,

κι ευτύς η μορφή κι ο νους μου παραμορφώθηκαν,

κι εγώ με κερατα,όπως βλέπεις,

μ'οξυ αλογομυγας κεντρι μολυσμενη

με μανιασμενα όρμησα  σκιρτήματα 

προς το καλόπιοτο της Κερχνης ρευμα

και της Λέρνης τη πηγή,

κι ο βουκολος γέννημα της γης ο αγριοτατος Άργος 

μ'ακολουθουσε,

με τα πολλά του μάτια 

στις πατημασιές μου καρφωμενος,

όμως ένας απροσδόκητος αιφνίδιος θάνατος

τη ζωή τού στέρησε,

κι εγώ απ'τον οίστρο κεντρισμενη 

με μαστίγιο θεϊκό

από γη σε γη διωχνομαι,

αυτά που εγιναν ακουσες προσεκτικά,

κι αν έχεις κάτι να πεις

για τα υπόλοιπα βάσανα μου,

φανερωσε τα 

και μην με λυπάσαι με ψεύτικα 

να με παρηγορήσεις λογια,

γιατί αρρώστια την πιο  επαίσχυντη λεω 

τα φτιαχτά λογια πως είναι 

640ΙΩ. οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή,

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε· καίτοι καὶ λέγουσ᾽ αἰσχύνομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

645αἰεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις «Ὦ μέγ᾽ εὔδαιμον κόρη,

τί παρθενεύῃ δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

650πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν

θέλει· σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.»

655τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι

ξυνειχόμην δύστηνος, ἔστε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτ᾽ ὀνείρατα.

ὁ δ᾽ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

660δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.

ἧκον δ᾽ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τ᾽ εἰρημένους.

τέλος δ᾽ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

665ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ᾽ ἐσχάτοις ὅροις,

εἰ μὴ θέλοι πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

670ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων

ἄκουσαν ἄκων· ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δ᾽, ὡς ὁρᾶτ᾽, ὀξυστόμῳ

675μύωπι χρισθεῖσ᾽ ἐμμανεῖ σκιρτήματι

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην· βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

680ἀπροσδόκητος δ᾽ αὐτὸν † αἰφνίδιος μόρος

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δ᾽ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντ᾽· εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε μηδέ μ᾽ οἰκτίσας

685σύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν· νόσημα γὰρ

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφράζοντας Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843 -Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω- και μια ιστορία της Ιως POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφράζοντας 

Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843

-Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω-

και μια ιστορία της Ιως

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

φωτογραφιση-Ιονιο Πέλαγος,Αγριλιά,

-χνκουβελης cncouvelis

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας 

Αισχύλος,Προμηθέας Δεσμώτης,στίχοι 829-843

-Η ονομασία του Ιονιου πελάγου από την Ιω-

και μια ιστορία της Ιως

Η ιστορία της Ιως:

είχαμε πάει σε μια ερημικη παραλία,ειμασταν η μάνα εγώ και οι τρεις αδελφές μου,οι δύο μεγαλύτερες απο μένα και η μικρότερη,

ήταν η μέρα ηλιόλουστη,ο ουρανός καθαρός γαλάζιος,η θάλασσα ήρεμη,λαμπερή,

ετοιμασθηκαμε για το μπάνιο,η άμμος έκαιγε τις πατούσες μας,τότε η μικρότερη αδελφή μου άρχισε ξαφνικά να τρέχει πέρα-δώθε,και να τινάζει τα χέρια της στο κεφάλι,στο σώμα στα πόδια της,

-τι έπαθες;φώναξε έντρομη η μάνα,

-μανα,μια άλογομυγα με τσιμπά,και δεν μ'αφηνει,

φώναζε το κορίτσι,

και την είδαμε να σκύβει,ν''ακουμπα τα χέρια στην άμμο και να τρέχει μανιασμένη σαν τετράποδο ζωι,

η μάνα φοβισμένη  έτρεξε να την πιάσει,να την σταματησεικαι δεν μπορούσε,

-ειμαι αγελάδα,φώναζε εκεινη,είμαι η Ιω,

και την είδαμε να ορμάει στη θάλασσα,και να κολυμπάει πέρα δώθε,

-Η θάλασσα αυτή,φώναξε,θα λέγεται Ιόνιο πέλαγος,

και τότε καταλάβαμε,

έπαιζε την Ιω και την περιπλάνηση της στη δική μας τη θάλασσα,

όταν βγήκε έξω,η μάνα την αγκάλιασε,την σήκωσε ψηλα και την φίλησε,

εμείς όλοι γελάσαμε με την καρδιά μας με το θέατρο της Ιως μας

.

.

γιατί όταν ήρθες στων Μολοσσών τα εδαφη

και την απόκρημνη γη γύρω

απ'τη Δωδωνη,

όπου το μαντείο και το ιερό καθισμα

του Δία ειναι,

και τ'απίστευτο θαύμα,οι ομιλούσες βελανιδιες,

απ'τις οποίες εσύ ξεκάθαρα

και καθόλου αινιγματικα

προσφωνηθηκες 

ως η ξακουστή του Δία γυναικα

που μελλει να γίνεις,

απ'αυτα δω σε παρηγορεί κατι;

από κει αφού απ'τον οίστρο κεντριθηκες

όρμησες στον παράκτιο δρόμο 

προς τον μεγάλο της Ρέας κολπο,

απ'οπου θα σε δέρνει τρικυμια 

σε δρόμους που θα σε πηγαινοφερνουν μπροστά- πισω, 

και στον μέλλοντα χρόνο ο θαλάσσιος κόλπος,

καλά να το ξερεις,

Ιόνιος θα'χει ονομαστεί,

μνημείο τής δικής σου πορείας

σ'ολους τους ανθρωπους,

αυτά δω είναι για σένα

τα σημάδια της δικής μου γνώσης,

καθως διακρίνει κάτι περισσότερο

απ'αυτό που'χει φανερωθει

ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,

830τὴν αἰπύνωτόν τ᾽ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵνα

μαντεῖα θᾶκός τ᾽ ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,

τέρας τ᾽ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως

προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ

835μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι· τῶνδε προσσαίνει σέ τι;

ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίαν

κέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,

ἀφ᾽ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζῃ δρόμοις·

χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός,

840σαφῶς ἐπίστασ᾽, Ἰόνιος κεκλήσεται,

τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς.

σημεῖά σοι τάδ᾽ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός,

ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου.

.

.

.

GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -Οι Επιστροφές POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-Οι Επιστροφές

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

Οι Επιστροφές

Η σκηνή είναι σκοτεινή.

Στο βάθος,μια γυναίκα κάθεται μπροστά σε ένα πιάνο.

Στο αναλόγιο η παρτιτούρα των Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ του Μπαχ. 

Αρχίζει να παίζει.

Κάνει λάθος σε δύο νότες και ξαναρχίζει.

Στην οθόνη πίσω της προβάλλεται ο Ευρώτας.

Η εικόνα είναι παλιά,με χαμηλή ανάλυση.

Το νερό περνά ανάμεσα από τις όχθες και τα δέντρα κι ένα αυτοκίνητο έρχεται από το βάθος του δρόμου.

Η γυναίκα σταματά το παίξιμο και κοιτάζει την προβολή.

Ένας άντρας μπαίνει από την αριστερή πλευρά της σκηνής. Κρατά μια τσάντα. 

Την ακουμπά σε μια καρέκλα και την πλησιάζει.

-Θα έρθει κανείς;ρωτά.

-Δεν ξέρω,απαντά η γυναίκα

και κλείνει το καπάκι του πιάνου.

Ο άντρας βγάζει από την τσέπη του ένα διπλωμένο χαρτί,το ανοίγει και διαβάζει. -Είναι το πρόγραμμα της παράστασης. 

Ακούγεται το όνομα της  Ελένης. 

Και τα ονόματα του Οιδίποδα,της Σφίγγας,του Ορφέα και της Ευρυδίκης.

Από τα μεγάφωνα ακούγεται μια ηχογράφηση πρόβας.

Μια γυναικεία φωνή επαναλαμβάνει την ίδια φράση,κάθε φορά με διαφορετικό ρυθμό.

Όταν τελειώνει ακούγεται η φωνή του σκηνοθέτη.

-Επαναληψη της σκηνης από την αρχή.

Ο άντρας πηγαίνει προς την έξοδο. 

Σταματά μπροστά στην πόρτα

και επιστρέφει.

Η γυναίκα τον παρακολουθεί χωρίς να μιλά.

Στην οθόνη εμφανίζεται τώρα ένα δωμάτιο.

Ένα κρεβάτι,μια καρέκλα και ένα τραπέζι. 

Ζουμ σε μια φωτογραφία πάνω στο τραπέζι.

Ένας άντρας και μια γυναίκα ποζάρουν μπροστά από τη θαλασσα.

-Εγω είμαι αυτός,λέει ο αντρας.

-Εγω δεν ειμαι πια εκεί,λέει η γυναικα

Η προβολή σταματά. 

Η οθόνη γίνεται λευκή.

Ο άντρας πηγαίνει στο πιάνο,ανοίγει το καπάκι και ακουμπά τα δάχτυλά του στα πλήκτρα.

Πατά μία νότα και αποσύρει αμέσως το χέρι του.

Η γυναίκα παίζει την ίδια νότα.

Από την είσοδο εισερχονται τέσσερις ηθοποιοί και κρατούν 

στα χερια τα κείμενά τους. 

Στέκονται ορθιοι.

-Ειναι ο Οιδίποδας η Σφίγγα ο Ορφέας η Ευριδίκη.

Ακούγεται από τα μεγάφωνα η φωνή του σκηνοθέτη.

-Πάμε πάλι από την είσοδο της Ελένης.

Η γυναίκα σηκώνεται από το πιάνο και πηγαινει στο κέντρο της σκηνής.

Ακουγεται η μουσική του Μπαχ.

Είμαστε έτοιμοι;ρωτά η γυναίκα.

Κανείς δεν απαντά.

Ο σκηνοθέτης ζητά να σταματήσει η μουσική.

Ένας τεχνικός περνά μπροστά από την οθόνη και ελέγχει τα καλώδια.

Ο άντρας πλησιάζει τη γυναίκα.

-Ελενη,θα σε περιμένω έξω,τής ψιθυρίζει και παίρνοντας την τσάντα του

βγαίνει από την αίθουσα.

Η Ελένη επιστρέφει στο πιάνο.

Ανοίγει την παρτιτούρα και αρχίζει να παίζει από το σημείο που είχε σταματήσει. . 

Στην οθόνη προβάλλεται πάλι ο Ευρώτας.

Το αυτοκίνητο έχει σταματήσει και αναβοσβηνει τα φώτα.

Ο άντρας περιμένει.

Η γυναίκα στο πιάνο.

Μπαίνει στην αίθουσα ο άντρας μιλωντας στο τηλέφωνο,

-Ησυχια,,ακούγεται ο σκηνοθέτης.

-Η πρόβα συνεχίζεται

Η γυναίκα ξαναρχίζει να παίζει την ίδια παραλλαγή.

.

.

.