.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Enigma
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η Επιστροφή
Η γυναίκα στη παραλία,σε λίγο θα νυχτωνε,φορούσε λευκό φορεμα
Δεκαεπτά χρόνια πριν
Εβρεχε όταν έφτασε.
Το σπίτι ήταν σκοτεινό.
Άνοιξε τη πορτα.
-Πατερα; φώναξε.
Καμιά απάντηση.
Προχωρησε στο διάδρομο,η πόρτα τής κουζίνας ήταν μισάνοιχτη.
Ο πατέρας του καθόνταν στο σκοτάδι,ακίνητος,
τα χέρια του πάνω στο τραπέζι.
-Ηρθες;,είπε χωρίς να τον κοιτάξει.
Αναψε το φως.
-Δεν έπρεπε να γυρίσεις, τού είπε και σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο.
Εξω ακούγονταν η θάλασσα.
-Την είδες;τον ρώτησε,
η αδελφή σου πνιγηκε.Τις νύχτες τη βλέπω,περπατά στην ακτή.
Εκείνη τη νύχτα ακουγε το νερό τής βροχής.
Ξύπνησε από έναν ήχο.
Πατήματα.Στον πάνω όροφο.
Το πάνω δωμάτιο ήταν κλειστό δεκαεπτά χρόνια.
Ήταν το δωμάτιο της.
Σηκώθηκε.Ανεβηκε τη σκάλα.Ανοιξε τη πόρτα.Το παράθυρο ήταν ανοικτό.
Άνοιξε το φως.Στο πάτωμα υπήρχαν βρεγμένες πατημασιές.
-Αργησες πολύ,μια φωνή ακούστηκε πίσω του.
Γύρισε.
Η αδελφή στέκονταν στη πορτα.Τα μαλλιά της ήταν μακριά,φορούσε λευκό φόρεμα,τα πόδια της ήταν γυμνα,βρεγμένα
-Εσυ;τής είπε,πού ήσουν τόσα χρόνια;
-Εγω εδώ έμεινα,είπε η γυναίκα,να περιμένω.
-Τι; ρώτησε εκείνος.
-Να γυρίσεις και να πάμε στη παραλία,τού είπε και άπλωσε το χέρι.
-Ελα.
Πήγαν στη παραλία.
Είδαν μια γυναίκα με λευκό φόρεμα να περπατά μπροστά τους.
-Ποια είναι;ρώτησε εκείνος.
-Ειναι εκείνη,τού απάντησε,τώρα θέλω να φύγεις.Να μην δεις.
-Εσυ;τής είπε.
-Εγω θα μείνω,τού είπε.
Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι άκουσε τα βήματα της να πλησιάζουν στο νερό.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου