.
.
μεταφράζοντας
Λουκιανος,Βιων Πρασις,
Βιων Δημοπρασία
-Η Πώληση τού Πυθαγορα
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταφράζοντας
Λουκιανος,Βιων Πρασις,
Βιων Δημοπρασία
-Η Πώληση τού Πυθαγορα-
Ερμής:
Ποιον θέλεις πρώτον να παρουσιασουμε προς πώληση;
Ζευς:
Αυτόν δω τον μακρυμάλλη,από την Ιωνία,επειδή και κάπως σοβαρός μού φαίνεται.
Ἑρμης:
Ε εσύ ο Πυθαγόρειος κατέβα και παρουσιάσου προς εξέταση στους συγκεντρωμένους.
Εμπρός λοιπόν κήρυξε τον.
Ἑρμης:
Τον άριστο βίο πουλω,τον πιο σοβαρό.
Ποιος θα τον αγοράσει;
Ποιος ανώτερος από άνθρωπος θέλει να γίνει;
Ποιος θέλει να γνωρίσει την αρμονία τού σύμπαντος και πάλι να ξαναζήσει;
Ἀγοραστής:
Η εμφάνιση είναι αξιοπρεπής,
αλλά τι γνωρίζει πιο πολύ;
Ἑρμης:
Αριθμητική,αστρονομία,
μαντικη,γεωμετρία, μουσική,μαγεία,
έναν κορυφαίο μάντη βλέπεις.
Ἀγοραστής:
Επιτρέπετε να τον εξετάσω;
Ἑρμης:
Εξέτασε τον και καλή επιτυχία.
Ἀγοραστής:
Από πού είσαι;
Πυθαγόρας:
Από τη Σάμο.
Ἀγοραστής:
Και πού σπούδασες;
Πυθαγόρας:
Στην Αίγυπτο στούς εκεί σοφούς.
Ἀγοραστής:
Εμπρός λοιπόν,αν σ'αγορασω,τι θα με διδάξεις;
Πυθαγόρας:
Δεν θα σού διδάξω τίποτα,θα σε κάνω να θυμηθείς όμως.
Ἀγοράστης:
Πώς θα με κάνεις να θυμηθω;
Πυθαγόρας,:
Αφού πρωτα κάνω την ψυχή σου καθαρή και την βρωμιά από πάνω της ξεπλυνω.
Ἀγοραστής:
Λοιπόν θεώρησε πως ήδη έχω καθαρισθεί,
ποιος είναι ο τρόπος τής ανάμνησης;
Πυθαγόρας:
Κατά πρώτον μακρά ησυχία και αφωνία και για πέντε ολόκληρα χρόνια να μην μιλάς καθόλου.
Ἀγοραστής:
Ηρθ'η ώρα σου,αγαπητέ μου,τον γιο τού Κροίσου
να εκπαιδευσεις,γιατί εγώ'μαι πολυλογας,κι άγαλμα δεν θέλω να γινω,
και τι μετά τη σιωπή και τη πενταετία όμως θα γίνει;
Πυθαγόρας:
Στη μουσική και στην γεωμετρία θα εξασκηθεις.
Ἀγοραστής:
Πολύ χαριτωμένα τα λες,αν πρώτα πρέπει κιθαριστής να γίνω κι έπειτα σοφός.
Πυθαγόρας:
Έπειτα από αυτά εδω θα μάθεις να μετράς.
Ἀγοραστής:
Ξέρω και τώρα να μετραω.
Πυθαγόρας:
Πώς μετρας;
Ἀγοραστής:
Ένα,δύο,τρία,τέσσερα.
Πυθαγόρας:
Το βλέπεις;αυτά που εσύ νομίζεις τέσσερα,αυτά δέκα είναι και τρίγωνο τέλειο και ο δικός μας όρκος.
Ἀγοραστής:
Μα τον μέγιστο ορκο λοιπόν τών τεσσάρων,
ουδέποτε περισσοτερο θεϊκούς λόγους άκουσα ούτε πιο ιερούς.
Πυθαγόρας:
Και μετά,ξένε,θα μάθεις και περί τής γης και τού αέρα και τού ύδατος και τής φωτιας ποια είναι αυτών η φορά τής κίνησης και ποια μορφή έχουν όπως κινούνται.
Ἀγοραστής:
Δηλαδή πραγματικά η φωτια η' ο αέρας η' το νερό έχουν μορφή;
Πυθαγόρας:
Και μάλιστα εμφανή,
γιατί δεν είναι δυνατόν χωρίς μορφή και χωρίς σχήμα να κινούνται,
και επιπλέον σ' αυτά εδώ θα γνωρίσεις ότι ο θεος αριθμός είναι και νους και αρμονία.
Ἀγοραστής:
Λες θαυμασια.
Πυθαγόρας:
Και πέρα από αυτά εδώ που ήδη εχουν ειπωθεί
και τον εαυτό σου ενώ έναν τον νομίζεις άλλον να τον βλέπεις και άλλον στην πραγματικότητα.
Ἀγοράστης:
Τι λες:άλλος είμαι κι όχι αυτός που τώρα με σένα συνδιαλέγομαι;
Πυθαγόρας:
Τώρα βέβαια είσαι αυτός,
παλιά όμως σε αλλο σώμα και με άλλο όνομα εμφανιζοσουν,και με το χρόνο πάλι σε άλλο θα μεταβεις.
Ἀγοραστής:
Αυτό λες; ότι αθάνατος θα'μαι αλλάζοντας σε πολλές μορφές;
αλλ'αυτά δω αρκετά ειναι,
και σχετικά με τη διατροφή τι είδους ανθρωπος είσαι;
Πυθαγόρας:
έμψυχο κανένα δεν τρώω,από δε τα άλλα ολα εκτός από τα κουκιά.
Ἀγοράστης:
για ποια αιτία; μήπως σιχενεσαι τα κουκιά;
Πυθαγόρας:
Όχι,αλλά ιερά είναι και θαυμαστή αυτών η φύση,
καταρχάς γιατί καθ'ολοκληριαν σπέρμα γέννησης ειναι
και αν ξεφλουδίσεις ένα κουκί ενώ ακομα χλωρό είναι,θα δεις οτι μοιάζει με τα ανδρικά μόρια στη μορφή,
και αν αφού βράσουν τα αφήσεις στο σεληνόφωτο για ορισμένες νυκτες,αίμα θα κάνεις,
και το κυριότερο,στους Αθηναίους νόμος είναι με κουκιά τούς άρχοντες να εκλεγουν.
Ἀγοραστής:
Καλά όλα τα'πες και με ιερό τροπο,
αλλά γδυσου,γιατί και γυμνό να σε δω θέλω,
μα τον Ηρακλή,χρυσό το μπούτι του είναι,
θεός,και όχι κάποιος θνητός να'ναι φαινεται,
τον αγοράζω λοιπον οπωσδήποτε,
πόσο τον κοστολογείς;
Ἑρμης:
Δέκα μνες.
Ἀγοραστής:
Τόσο τον παίρνω
Ζεύς:
Γράψε τού αγοραστή το όνομα κι από πού είναι.
Ἑρμης:
Ιταλιωτης,Ζευ,φαίνεται κάποιος να είναι απ' αυτούς στη περιοχή τού Κρότωνα και τού Ταραντα και τής εκεί Ελλάδας,
αν και όχι ένας,αλλά τριακόσιοι σχεδόν τον αγόρασαν από κοινού.
Ζεύς:
Ας τον πάρουν άλλον να παρουσιάσουμε.
Ἑρμῆς
Tίνα πρῶτον ἐθέλεις παραγάγωμεν;
Ζεύς
Tουτονὶ τὸν κομήτην, τὸν Ἰωνικόν, ἐπεὶ καὶ σεμνός τις εἶναι φαίνεται.
Ἑρμῆς
Οὗτος ὁ Πυθαγορικὸς κατάβηθι καὶ πάρεχε σεαυτὸν ἀναθεωρεῖσθαι τοῖς συνειλεγμένοις.
Kήρυττε δή.
Ἑρμῆς
Tὸν ἄριστον βίον πωλῶ, τὸν σεμνότατον. τίς ὠνήσεται; τίς ὑπὲρ ἄνθρωπον εἶναι βούλεται; τίς εἰδέναι τὴν τοῦ παντὸς ἁρμονίαν καὶ ἀναβιῶναι πάλιν;
Ἀγοραστής
Tὸ μὲν εἶδος οὐκ ἀγεννής. τί δὲ μάλιστα οἶδεν;
Ἑρμῆς
Ἀριθμητικήν, ἀστρονομίαν, τερατείαν, γεωμετρίαν, μουσικήν, γοητείαν. μάντιν ἄκρον βλέπεις.
Ἀγοραστής
ἔξεστιν αὐτὸν ἀνακρίνειν;
Ἑρμῆς
ἀνάκρινε ἀγαθῇ τύχῃ.
Ἀγοραστής
3 ποδαπὸς εἶ σύ; Πυθαγόρας
Σάμιος
Ἀγοραστής
Ποῦ δ᾽ ἐπαιδεύθης;
Πυθαγόρας
ἐν Αἰγύπτῳ παρὰ τοῖς ἐκεῖ σοφοῖσι.
Ἀγοραστής
Φέρε δέ, ἢν πρίωμαί σε, τί με διδάξει;
Πυθαγόρας
Διδάξομαι μὲν οὐδέν, ἀναμνήσω δέ.
Ἀγοράστης
Πῶς ἀναμνήσεις;
Πυθαγόρας
Καθαρὴν πρότερον τὴν ψυχὴν ἐργασάμενος καὶ τὸν ἐπ᾽ αὐτῇ ῥύπον ἐκκλύσας.
Ἀγοραστής
Καὶ δὴ νόμισον ἤδη ἐκκεκαθάρθαι με, τις ὁ τρόπος τῆς ἀναμνήσεως;
Πυθαγόρας
Τὸ μὲν πρῶτον ἡσυχίη μακρὴ καὶ ἀφωνίη καὶ πέντε ὅλων ἐτέων λαλέειν μηδέν.
Ἀγοραστής
ὥρα σοι, ὦ βέλτιστε, τὸν Κροίσου παῖδα παιδεύειν ἐγὼ γὰρ λάλος, οὐκ ἀνδριὰς εἶναι βούλομαι. τί δὲ μετὰ τὴν σιωπὴν ὅμως καὶ τὴν πενταετίαν;
Πυθαγόρας
Μουσουργίῃ καὶ γεωμετρίῃ ἐνασκήσεαι.
Ἀγοραστής
Χάριεν λέγεις, εἰ πρῶτόν με κιθαρῳδὸν γενόμενον κᾆτα εἶναι σοφὸν χρή.
Πυθαγόρας
4 Εἶτ᾽ ἐπὶ τουτέοισιν ἀριθμέειν.εἶτ᾽ ἐπὶ τουτέοισιν ἀριθμέειν.
Ἀγοραστής
Οἶδα καὶ νῦν ἀριθμεῖν.
Πυθαγόρας
Πῶς ἀριθμέεις;
Ἀγοραστής
ἕν, δύο, τρία, τέτταρα.
Πυθαγόρας
ὁρᾷς; ἃ σὺ δοκέεις τέσσαρα, ταῦτα δέκα ἐστὶ καὶ τρίγωνον ἐντελὲς καὶ ἡμέτερον ὅρκιον.
Ἀγοραστής
Οὐ μὰ τὸν μέγιστον τοίνυν ὅρκον τὰ τέτταρα, οὔποτε θειοτέρους λόγους ἤκουσα οὐδὲ μᾶλλον ἱερούς.
Πυθαγόρας
Μετὰ δέ, ὦ ξεῖνε, εἴσεαι γῆς τε πέρι καὶ ἠέρος καὶ ὕδατος καὶ πυρὸς ἥτις αὐτέοισιν ἡ φορὴ καὶ ὁκοῖα ἐόντα μορφὴν ὅκως κινέονται.
Ἀγοραστής
Μορφὴν γὰρ ἔχει τὸ πῦρ ἢ ἀὴρ ἢ ὕδωρ
Πυθαγόρας
Καὶ μάλα ἐμφανέα: οὐ γὰρ οἷά τε ἀμορφίῃ καὶ ἀσχημοσύνῃ κινέεσθαι. καὶ ἐπὶ τουτέοισι δὲ γνώσεαι τὸν θεὸν ἀριθμὸν ἐόντα καὶ νόον καὶ ἁρμονίην.
Ἀγοραστής
Θαυμάσια λέγεις.
Πυθαγόρας
5 Πρὸς δὲ τοῖσδεσι τοῖσιν εἰρημένοισι καὶ σεωυτὸν [p. 458] ἕνα δοκέοντα ἄλλον ὁρεόμενον καὶ ἄλλον ἐόντα εἴσεαι.
Ἀγοράστης
Τί φής; ἄλλος εἰμὶ καὶ οὐχ οὗτος ὅσπερ νῦν πρὸς σὲ διαλέγομαι;
Πυθαγόρας
Νῦν μὲν οὗτος, πάλαι δὲ ἐν ἄλλῳ σώματι καὶ ἐν ἄλλῳ οὐνόματι ἐφαντάζεο: χρόνῳ δὲ αὖτις ἐς ἄλλον μεταβήσεαι.
Ἀγοραστής
6 Τοῦτο φής, ἀθάνατον ἔσεσθαί με ἀλλαττόμενονἐς μορφὰς πλείονας; ἀλλὰ τάδε μὲν ἱκανῶς. τὰ δ᾽ ἀμφὶ δίαιταν ὁποῖός τις εἶ;
Πυθαγόρας
ἐμψυχήϊον μὲν οὐδὲ ἓν σιτέομαι, τὰ δὲ ἄλλα πλὴν κυάμων.
Ἀγοράστης
Τίνος ἕνεκα; ἢ μυσάττῃ τοὺς κυάμους;
Πυθαγόρας
Οὔκ, ἀλλὰ ἱροί εἰσι καὶ θωυμαστὴ αὐτέων ἡ φύσις: πρῶτον μὲν γὰρ τὸ πᾶν γονή εἰσι, καὶ ἢν ἀποδύσῃς κύαμον ἔτι χ;χλωρὸν ἐόντα, ὄψεαι τοῖσιν ἀνδρείοισι μορίοισιν ἐμφερέα τὴν φυήν: ἑψηθέντα δὲ ἢν ἀφῇς ἐς τὴν σεληναίην νυξὶ μεμετρημένῃσιν, αἷμα ποιήσεις. τὸ δὲ μέζον, Ἀθηναίοισι νόμος κυάμοισι τὰς ἀρχὰς αἱρέεσθαι.
Ἀγοραστής
Καλῶς πάντα ἔφης καὶ ἱεροπρεπῶς. ἀλλὰ ἀπόδυθι, καὶ γυμνὸν γάρ σε ἰδεῖν βούλομαι. ὦ Ἡράκλεις, χρυσοῦς αὐτῷ ὁ μηρός ἐστι. θεός, οὐ βροτός τις εἶναι φαίνεται: ὥστε ὠνήσομαι πάντως αὐτόν. πόσου τοῦτον ἀποκηρύττεις;
Ἑρμῆς
Δέκα μνῶν.
Ἀγοραστής
ἔχω τοσούτου λαβών.
Ζεύς
Γράφε τοῦ ὠνησαμένου τοὔνομα καὶ ὅθεν ἐστίν.
Ἑρμῆς
Ἰταλιώτης, ὦ Ζεῦ, δοκεῖ τις εἶναι τῶν ἀμφὶ Κρότωνα καὶ Τάραντα καὶ τὴν ταύτῃ Ἑλλάδα: καίτοι οὐχ εἷς, ἀλλὰ τριακόσιοι σχεδὸν ἐώνηνται κατὰ κοινὸν αὐτόν.
Ζεύς
ἀπαγέτωσαν ἄλλον παράγωμεν.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου