.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Βραδυαζε
Ξύπνησε,το δωμάτιο τού ξενοδοχείου ήταν μισοσκότεινο,έξω βραδυαζε.
Σηκώθηκε.Πηγε στον καθρέφτη,κοίταξε,ένας άγνωστος άνθρωπος,χαμογέλασε.
Στα σαράντα δύο του όλα είχαν μετατραπεί σε μνήμη.
Άνθρωποι που κάποτε είχε γνωρίσει,γυναίκες που είχε ερωτευθεί,φίλοι με τους οποίους είχε ξενυχτήσει σε μπαρ,πολιτικές συζητήσεις με γελοίες βεβαιότητες για το μέλλον.
Ντύθηκε και βγήκε.
Η πόλη σιγα-σιγα νύχτωνε.
Σταμάτησε μπροστά σε ένα βιβλιοπωλείο.Ειδε ένα βιβλίο.Σκεφτηκε πως ήταν ανώφελο να το αγοράσει.
Προχωρησε.
Ύστερα πήγε σε ένα καφέ.
Ο άντρας στο διπλανό τραπέζι μιλουσε στη γυναίκα δίπλα του ασταματητα.Για τη δουλειά του,γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουν,για ταξίδια,...
Δεν τού φάνηκε παράξενο ,
οι ανθρωποι μιλούν τόσο πολύ γιατί φοβούνται τη σιωπή.
Κάποια στιγμή σταμάτησε.
-Και εσύ; ρώτησε τη γυναίκα,πώς είσαι;
Η γυναίκα άναψε τσιγάρο.
-Δεν ξέρω,απαντησε
-Ξαναπίνεις;ρώτησε ο άντρας.
-Όχι πολύ,απάντησε η γυναίκα.
-Αυτο είναι καλό,είπε ο αντρας.
-Τίποτα δεν είναι καλό η' κακό πια,είπε η γυναίκα.
Στο σημείο εκείνο σηκώθηκε και έφυγε.
-Να μη χανόμαστε,άκουσε στο δρόμο έναν ηλικιωμένο άντρα να λέει σε μια γυναίκα ίδιας περίπου ηλικίας.
-Έχουμε ήδη χαθεί,τού είπε η γυναίκα και χάθηκε στο βάθος τού δρόμου
Η νύχτα είχε προχωρήσει.
Μπήκε σε ένα μπαρ,θολή ατμόσφαιρα,καπνός,τζαζ μουσική.
Κάθισε.Ουισκι.
Δίπλα του καθονταν μια νεαρή γυναίκα με μαύρο φόρεμα.
Η γυναίκα τον κοίταξε.
-Δεν είστε ο...; τον ρώτησε.
-Ημουν,απάντησε.
Τον πλησίασε,το άρωμα της τον άγγιξε.
-Περιμένετε κάποια;τον ρώτησε.
-Όχι.
-Εγω,είπε η γυναίκα,βαριέμαι να γυρίσω σπίτι.
Πήγαν σε ενα ξενοδοχείο .
Εκείνη μιλούσε για ταινίες,για τη πόλη που είχε ζήσει παιδί.
-Εσυ;τού είπε.
Τής είπε για μια γυναίκα που τής εμοιαζε,αυτο έτσι το είπε.
-Εισαι...;τού είπε.
-Δεν είμαι,τής είπε.
Η γυναίκα κάθισε στο κρεβάτι.
-Σ'αρεσει να με βλέπεις να γδυνομαι; τού είπε.
Είχαν σχέση δεκαπέντε χρόνια,εκείνος συνέχισε.
Η γυναίκα φόρεσε ένα μαύρο κομπινεζον.
-Τι σημαίνει γερνάμε;τον ρώτησε.
-Εσυ λιγότερο,τής απάντησε.
Η γυναίκα γέλασε.
Τη συνάντησε πριν ένα χρόνο,πήγαν σπίτι της,κάθησαν στη κουζίνα, τού έφτιαξε καφέ,
-Θυμασαι εκείνο το καλοκαιρι; τού είπε,ήσουνα ευτυχισμένος τότε.Τωρα;
Εκείνος δεν απάντησε.
Τού έπιασε το χέρι.
-Φοβαμαι για σένα,τού είπε.
Όταν έφυγε τον αγκάλιασε σφιχτά.
-Τηλεφώνησέ μου αύριο,τού είπε.
-Δεν τής τηλεφώνησες,είπε η γυναίκα,βάζοντας το κομπινεζον της.
Εκείνος δεν απάντησε.
Η γυναίκα πήγε στο μπανιο.
Άκουσε το νερό που κυλούσε στο κορμί της,τού φάνηκε ένας πολύ μακρυνος ήχος.
Κάτι που πέφτει.
Πριν βγει η γυναίκα από το μπάνιο εκείνος έφυγε από το ξενοδοχειο.
Περπάτησε μέχρι το ξενοδοχείο του.
Η πόλη είχε αδειάσει από ανθρώπους.Ηταν λίγο πριν ξημερώσει.
Προσπέρασε έναν οδοκαθαριστη,ένα σκυλί κοιμόνταν στο πεζοδρόμιο.
Όλα θα συνέχιζαν.
Στο δωμάτιο του ανοιξε το παράθυρο.
Έξω γκριζαριζε.
Κάθισε στο κρεβάτι.
Άναψε ένα τσιγάρο.
Θυμήθηκε έκεινο το καλοκαίρι στη θάλασσα. Τη γυναίκα στο μπαλκόνι. Τη γυναίκα
να κοιμάται γυμνή δίπλα του.
Τη γυναίκα να γελά.
Το τσιγάρο τελείωσε.
Σηκώθηκε.Και πλησίασε αργα στο παράθυρο.
Η πόλη θα ξυπνούσε χωρίς αυτόν.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου