.
.
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
υπερβολές λεξεων
στα δέντρα κρέμονταν μικρά μηχανικά πουλιά
με μεταλλικά μάτια
κάθε τόσο τίναζαν τα φτερά τους
και σκόρπιζαν λεπτή σκόνη
σαν γύρη νεκρών λουλουδιών
στο κέντρο τού δωματίου στεκόταν μια γυναίκα
με λευκά γάντια ιππασίας
και αρχαϊκό μειδιαμα
κρατούσε στα χέρια της ένα μικρό άλογο από κερί
το άλογο έλιωνε αργά μέσα στις παλάμες της
λευκο γαλα
ένας άντρας μέσα στον ορθογώνιο καθρέφτη
κοίταξε το ρολόι του
οι δείκτες ηταν δυο λεπτά κόκκινα ψάρια
που κολυμπούσαν κυκλικά
είδε ακριβώς εκείνη τη στιγμή μπρούντζινα αλογα
να καλπάζουν στις στέγες
και οι καβαλάρηδες τους
κουβαλούσαν στην πλάτη τους ένα κλουβί
με ένα γαλάζιο χρυσοψαρο
πάνω στο τετράγωνο τραπέζι
ένα γυάλινο ποτήρι με πράσινο υγρό
δύο χέρια με άσπρα γάντια
μια μάσκα αλεπους
και μια χρυσή πυξιδα
η γυναίκα άφησε το άλογο πάνω στο τραπέζι
-σήμερα το πρωί,είπε, ξύπνησα
και το σώμα μου είχε γεμίσει φτερά
κάτω από το δέρμα
και περίμενα αν θα γίνω πουλί
η γυναίκα ρώτησε τον άντρα:
-εφερες το πουλί;
ο άντρας έβγαλε από την τσέπη του ένα πράσινο δεντρο
τη νύχτα το φεγγάρι ήταν τεράστιο
σαν ξέραμενο δέρμα ελεφαντα
η γυναίκα γέλασε ξαφνικά
το γέλιο της έκανε τα μεταλλικά πουλιά στους τοίχους
ν'αρχίσουν να χτυπούν τα φτερά τους
απ'το ταβάνι έπεσαν χιλιάδες μικρά λευκά φτερά
στο γυάλινο ποτήρι το πράσινο υγρό
άρχισε να βράζει
-που πήγαν οι άλλοι;ρώτησε ο άντρας
η γυναίκα έβγαλε τα λευκά γάντια της
κι έδειξε το κερενιο άλογο
που συνέχιζε να λιωνει
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου