GREEK POETRY -Εγώ. Η Ελένη POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-Εγώ.

Η Ελένη

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

φωτογραφιση-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Εγώ.

Η Ελένη.

Άκουγα τις γυναίκες τής Τροίας να θρηνούν

μέσα απ'τους καπνούς.

Η φωνή τής Εκάβης.

Η Ανδρομάχη φώναζε:

-αφήστε το παιδί,εμένα πάρτε,

εκείνοι

τραβούσαν τα πόδια τα χέρια τού παιδιου

Η Κασσάνδρα με κοίταξε καθώς την οδηγούσαν δεμένη.

Δεν είπε τίποτε.

Ήξερε πως η Τροία δεν καιγόταν εξαιτίας μου.

Εγώ ήμουν μόνο το πρόσωπο που έδωσαν στη συμφορά.

Κοίταξα,πριν φύγω,το προσωπο μου στον καθρέφτη,

γι'αυτο λοιπόν πέθαναν τόσοι;

για δύο μάτια που θα γεμίσουν ρυτιδες

γι'αυτα ο Αχιλλέας έγινε χώμα

ο Έκτορας χωμα;

Ένας Αχαιος στρατιώτης  με είδε  και είπε:.

-Εσύ είσαι; 

η Ελένη;

Σαν να περίμενε κάτι άλλο.

Ενα τέρας.

Μια θεά.

-Ναι,είπα.

Και τότε είπε κάτι που δεν θα ξεχασω ποτέ.

-Για σένα πέθανε ο αδελφός μου.

Κι όμως δεν μοιάζεις αρκετή για τόσο θάνατο.

Το ξημέρωμα θάλασσα ηταν ακίνητη

Στον ορίζοντα φάνηκαν δελφίνια.

Οι ναύτες φώναξαν πως είναι καλός οιωνός.

Μα εγώ κουβαλαω όλη τη στάχτη τής Τροίας.

.

.

.