.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Auschwitz concentration camp τής ανθρωπότητας
Ενας άντρας περπατά
ανάμεσα στα μπλοκ τών κρατουμένων αμίλητος,κοιτάζει την αβυσσο,τη βιομηχανία θανάτου,σκύβει σε ένα σωρό από παπούτσια,αγγίζει ένα μικρό παιδικό κόκκινο παπούτσι,το χέρι του τρεμει,
-εδω,σκέφτηκε,
συντριφτηκαν τα πόδια του,τα έλιωσαν,
μπήκε σε ένα θάλαμο,η μυρωδιά τής καμένης σάρκας,άγγιξε τον τοίχο,
τον γρατσουνισε όπως αυτοί,μάτωσαν τα νύχια του,
άκουσε τις κραυγές τους,
κραυγές,κραυγές,κραυγές,
τούς είδε με τις στολές,φώναζαν διαταγές,να εκτελεστεί η οργανωμενη βαρβαροτητα.
εκείνη τη μέρα έγραψε:
περπάτησα εκεί όπου τελειωσε η ανθρωπότητα
Ο θάνατος τού ανθρώπου.
Εδώ.
Στο Άουσβιτς.
Εδώ που οι άνθρωποι καηκαν.
Οι δολοφόνοι τους άκουγαν μουσική το βράδυ
και
όλα τα είχαν με απόλυτη τεχνική σχεδιασμένα:
Οι θάλαμοι.
Οι κατάλογοι.
Οι αποτεφρώσεις.
Ο χρόνος καύσης ανά σώμα.
Η αποδοτικότητα τής ψυχρής αποτελεσματικότητας.
Χρειάζονταν εκατομμύρια πτώματα για να αισθανθούν.
Με έντυσαν με στολή,με διέταξαν:
-σκότωσε τώρα.
να υπηρετώ σε στρατόπεδα συγκέντρωσης,να απαιτω εξασκώντας βία μαζική υπάκουη,
τώρα μονος,κανείς ποτέ πια δεν θα με ονομάσει άνθρωπο.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου