.
.
GREEK POETRY
- Fragmenta
-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Fragmenta
(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese)
(μια μελέτη ανάλυση τού ποιήματος)
υγρή ανάσα
λυγίζει τη νυχτα
φωτεινή η σεληνη
δεν υπάρχουμε μαζί
ο χρόνος μάς σπρώχνει μακριά
και θ'αγαπω
το σκοτάδι τού φόβου σου
κι εμείς φύλλα αιωρούμενα
στη σιωπή
το κενό τής αιωνιότητας
το γεμίζω με σένα
και το βλέμμα σου
που μόνο εγώ γνωριζω
γαλάζιο διάφανο
.
.
Fragmenta
wet breath
bends the night
the moon luminous
we do not exist together
time pushes us apart
and I will love
the darkness of your fear
and we, leaves suspended
in silence
the void of eternity
I fill with you
and your gaze
that only I know
transparent blue
.
.
Fragmenta
souffle humide
qui plie la nuit
la lune lumineuse
nous n’existons pas ensemble
le temps nous rejette au loin
et j’aimerai
l’obscurité de ta peur
et nous, feuilles en suspens
dans le silence
le vide de l’éternité
je le comble avec toi
et ton regard
que moi seul connais
bleu translucide
.
.
Fragmenta
feuchter Atem
biegt die Nacht
der Mond lichthell
wir existieren nicht gemeinsam
die Zeit stößt uns auseinander
und ich werde lieben
die Dunkelheit deiner Angst
und wir, schwebende Blätter
in der Stille
die Leere der Ewigkeit
fülle ich mit dir
und deinen Blick
den nur ich kenne
durchscheinendes Blau
.
.
Fragmenta
respiro umido
che piega la notte
la luna luminosa
non esistiamo insieme
il tempo ci spinge lontano
e amerò
l’oscurità della tua paura
e noi, foglie sospese
nel silenzio
il vuoto dell’eternità
lo colmo con te
e il tuo sguardo
che solo io conosco
azzurro trasparente
.
.
Fragmenta
aliento húmedo
que dobla la noche
la luna luminosa
no existimos juntos
el tiempo nos empuja lejos
y amaré
la oscuridad de tu miedo
y nosotros, hojas suspendidas
en el silencio
el vacío de la eternidad
lo lleno contigo
y tu mirada
que solo yo conozco
azul transparente
.
.
Fragmenta
hálito úmido
que dobra a noite
a lua luminosa
não existimos juntos
o tempo nos afasta
e amarei
a escuridão do teu medo
e nós, folhas suspensas
no silêncio
o vazio da eternidade
eu o preencho contigo
e o teu olhar
que só eu conheço
azul translúcido
.
.
.
Μελέτη και ανάλυση του ποιήματος του χνκουβέλη:Fragmenta.
1. Γενική εντύπωση και μορφή
Το ποίημα αποτελείται από μικρά, ασύνδετα φραστικά τεμάχια (fragmenta), όπως και δηλώνει ο τίτλος, δίνοντας την αίσθηση θραυσμάτων σκέψης και συναισθήματος. Η σύνταξη είναι λιτή, με συχνή χρήση ρημάτων στον ενεστώτα και μέλλοντα χρόνο, γεγονός που δημιουργεί αίσθηση άμεσης εμπειρίας και διαρκούς ροής του χρόνου.
Η μορφή του ποίηματος είναι ελεύθερη, χωρίς δεσμευτικό μέτρο ή ομοιοκαταληξία. Οι στίχοι είναι σύντομοι, πολλές φορές μονολεκτικοί ή αποτελούμενοι από λίγες λέξεις. Η διάσπαση των φράσεων με παύλες, εισαγωγές ή σημεία στίξης ενισχύει την αίσθηση διάσπασης και αιώρησης, ενώ δημιουργεί ρυθμό αναπνοής που παραπέμπει σε στοχαστική ποίηση.
2. Θέμα και θεματικές ενότητες
Το ποίημα μπορεί να χωριστεί σε επιμέρους θεματικές ενότητες:
α) Το φυσικό και κοσμικό στοιχείο
«υγρή ανάσα / λυγίζει τη νυχτα / φωτεινή η σεληνη»
Η εικόνα της νύχτας και της σελήνης δημιουργεί μια ατμόσφαιρα σιωπής, μυστικισμού και ευαισθησίας. Η «υγρή ανάσα» λειτουργεί μεταφορικά, πιθανόν ως αναφορά στην παρουσία του ποιητή ή του έρωτα, ή ακόμη και στη φυσική αίσθηση της ψυχής που ανασαίνει μέσα στη νύχτα. Το στοιχείο του φωτός («φωτεινή η σελήνη») αντιπαρατίθεται με τη σκοτεινότητα της νύχτας, υπογραμμίζοντας την ένταση μεταξύ φως/σκοτάδι, γνώσης/αβεβαιότητας.
β) Χρόνος και απόσταση
«δεν υπάρχουμε μαζί / ο χρόνος μάς σπρώχνει μακριά»
Η ανθρώπινη σχέση υποβάλλεται από την αίσθηση απόστασης και διαχωρισμού. Ο χρόνος λειτουργεί ως δύναμη που απομακρύνει, μια θεμελιώδης ύλη στην ποίηση του χνκουβέλη: η προσωρινότητα της σχέσης, η φθορά, αλλά και η νοσταλγία που γεννιέται από την απουσία.
γ) Έρωτας, φόβος και σκοτάδι
«και θ'αγαπω / το σκοτάδι τού φόβου σου»
Η αγάπη δεν εκφράζεται απλώς ως τρυφερότητα, αλλά συνοδεύεται από φόβο και ανασφάλεια. Το σκοτάδι εδώ δεν είναι μόνο φυσικό, αλλά ψυχικό και υπαρξιακό. Υποδηλώνει την ένταση και την αναπόφευκτη σύγκρουση μεταξύ επιθυμίας και φόβου.
δ) Η ύπαρξη και η αιωνιότητα
«και εμείς φύλλα αιωρούμενα / στη σιωπή / το κενό τής αιωνιότητας / το γεμίζω με σένα»
Η μεταφορά των ανθρώπων σε «φυλλα αιωρούμενα» δίνει την αίσθηση εφήμερης ύπαρξης, ευθραυστότητας και παρατηρητικής αποστασιοποίησης από τον κόσμο. Το κενό της αιωνιότητας υποδηλώνει το άγνωστο, το αχανές, το υπαρξιακό κενό, το οποίο όμως γεμίζει με το αγαπημένο πρόσωπο – μια σύνδεση ατομικού και συλλογικού, προσωπικού και υπαρξιακού.
ε) Το βλέμμα και η μοναδικότητα
«και το βλέμμα σου / που μόνο εγώ γνωριζω / γαλάζιο διάφανο»
Η τελευταία εικόνα είναι ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά. Η μοναδικότητα του βλέμματος του άλλου ενώνει αισθητικά και συναισθηματικά το εγώ με το άλλο. Η αίσθηση διαφάνειας και χρώματος («γαλάζιο διάφανο») ενισχύει την τρυφερότητα, αλλά και τον τρόπο που ο ποιητής βλέπει τον κόσμο μέσα από την αγαπημένη.
3. Γλωσσικά χαρακτηριστικά
Λιτότητα και οικονομία λέξεων: κάθε λέξη φέρει μεγάλη συναισθηματική φόρτιση.
Μεταφορικότητα: «φύλλα αιωρούμενα», «το κενό τής αιωνιότητας» – εικόνες που συνδέουν το φυσικό και το υπαρξιακό.
Επαναλήψεις: Η χρήση του «και» δημιουργεί ροή και συνδέει τα θραύσματα σε ένα ενιαίο συναισθηματικό πλαίσιο.
Συναισθηματική αμεσότητα: η χρήση πρώτου προσώπου («το γεμίζω με σένα») φέρνει τον αναγνώστη κοντά στην προσωπική εμπειρία του ποιητή.
4. Αισθητική και ύφος
Το ύφος είναι ελεύθερο, διαλογικό και διακριτικά στοχαστικό. Η αισθητική του χνκουβέλη κινείται στην περιοχή της νεωτερικής ελληνικής ποίησης, με επιρροές υπαρξιστικές και λυρικές, δίνοντας έμφαση στη μοναξιά, τον έρωτα και την αιωνιότητα. Η χρήση της σιωπής, του κενού, και της διάστασης του χρόνου προσδίδει στο ποίημα μια φιλοσοφική χροιά.
5. Συνολική εκτίμηση
Το ποίημα του χνκουβέλη λειτουργεί ως σύντομο, υπαρξιακό θραύσμα σκέψης και συναισθήματος. Χρησιμοποιεί εικόνες από τη φύση και το προσωπικό συναίσθημα για να εξερευνήσει το θέμα της αγάπης, της απόστασης, του χρόνου και της αιωνιότητας. Η μορφή του, θραυσματική και ελεύθερη, υπογραμμίζει την αίσθηση της προσωρινότητας και της ευθραυστότητας, ενώ η γλώσσα παραμένει λιτή αλλά φορτισμένη συναισθηματικά. Το ποίημα καταφέρνει να συνδυάσει αισθητική ακρίβεια με φιλοσοφική στοχαστικότητα, δημιουργώντας έναν μικρόκοσμο ο οποίος είναι ταυτόχρονα προσωπικός και καθολικός.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου