GREEK POETRY -Η Ταφή τού Δαμαστή Αλόγων Εκτορα -μεταφράζοντας το τελος τής Ιλιάδος τού Ομήρου Ραψωδία ω',στίχοι 788-804, -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY

-Η Ταφή τού Δαμαστή Αλόγων Εκτορα

-μεταφράζοντας

το τελος τής Ιλιάδος τού Ομήρου

Ραψωδία ω',στίχοι 788-804,

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Ταφή τού Δαμαστή Αλόγων Εκτορα

(Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία ω',788-804)

όταν ροδιζε η αυγη οι Τρώες

γύρω στη πυρά του μαζεύτηκαν

από την ακατανίκητη έλξη

τής τελευταίας πράξης

ούτε για πόλεμο επρόκειτο ούτε για θρίαμβο

αλλά για τη τελική σκηνοθεσία τού χαμού

τού ήρωα δαμαστη αλογων Εκτορα

τα καμμένα οστά του μάζευαν πληρωμή

τής σφαγής ανθρώπων

και μέσα σε χρυσή λάρνακα έκλεισαν

τη μεγάλη θλίψη τους με μαλακά πορφυρά πέπλα

και κάτω από βαριές πέτρες σε βαθύ λάκκο

τοποθέτησαν την λαμπρότητα του

κι έκλαιγαν, βεβαίως θρηνώντας τον ήρωα

διότι όλη αυτή η θλίψη χωρίς δάκρυα

και τελετές είναι αφόρητα κενές

κι έστρωσαν λαμπρό δείπνο στα δωματα

τού Πριάμου

διοτι η ζωή έχει την ύβρη να συνεχιζεται

ερήμην τών εκλιποντων

.

.

.

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

το τελος τής Ιλιάδος τού Ομήρου

Ραψωδία ω',στίχοι 788-804,

Η ταφή τού Εκτορα

κι όταν η ροδοδακτυλη που γεννιέται

το πρωί φάνηκε Ηω

τότε γύρω απ'τού ήρωα Εκτορα τη πυρά

ηρθε το πληθος κι αφού συγκεντρώθηκαν

πρώτα τη πυρκαγιά με μαυρο έσβησαν κρασι όλη

ως εκεί που έφτανε τής φωτιάς η ορμη

κι έπειτα τα λευκά μάζευαν οστα τ'αδερφια

κι οι σύντροφοι θρηνώντας,κι άφθονο

απ'τα μαγουλα κυλουσε δάκρυ,

κι αυτά παίρνοντας σε χρυσή λάρνακα

τα'βαλανμε πορφυρά μαλακά πέπλα καλυπτοντας

κι αμέσως στο σκαμμένο λάκκο τα τοποθετησαν

κι από πάνω με πολλές μεγάλες πέτρες σκεπασαν

και στο ταφο γρήγορα έρριξαν χώμα,

και γύρω παντού στάθηκαν φρουροι

για να προλάβουν μην οι Αχαιοί

με τις γερές περικνημιδες κάνουν εφοδο

κι αφού τον τάφο έχωσαν γύρισαν πισω

κι έπειτα μετά από αυτά αφού όπως πρεπει

συγκεντρώθηκαν ετοίμασαν λαμπρό δείπνο

στου αγαπητού στους θεους βασιλιά Πριάμου

τα δώματα,

έτσι λοιπόν με τιμές κηδευσαν τον δαμαστη

αλογων Εκτορα

Ἦμος δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,

τῆμος ἄρ’ ἀμφὶ πυρὴν κλυτοῦ Ἕκτορος ἔγρετο λαός.

αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ἤγερθεν ὁμηγερέες τ’ ἐγένοντο,790

πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ

πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος· αὐτὰρ ἔπειτα

ὀστέα λευκὰ λέγοντο κασίγνητοί θ’ ἕταροί τε

μυρόμενοι, θαλερὸν δὲ κατείβετο δάκρυ παρειῶν.

καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες,795

πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες μαλακοῖσιν.

αἶψα δ’ ἄρ’ ἐς κοίλην κάπετον θέσαν, αὐτὰρ ὕπερθε

πυκνοῖσιν λάεσσι κατεστόρεσαν μεγάλοισι·

ῥίμφα δὲ σῆμ’ ἔχεαν, περὶ δὲ σκοποὶ ἥατο πάντῃ,

μὴ πρὶν ἐφορμηθεῖεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.800

χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα

εὖ συναγειρόμενοι δαίνυντ’ ἐρικυδέα δαῖτα

δώμασιν ἐν Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος.

Ὣς οἵ γ’ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

.

.

.