.

.

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Εντός τού Εντός

υπεράνω τών ιπτάμενων πήλινων αγαλμάτων

τών ωκεανιων πεδιαδων τού αοράτου

και την ώρα τού ωμου θέρους

κλινοντας προς τον Λέοντα

τότε ανάμεσα στα θαλάσσια υφαντά τού Ιονίου

αναδύονται ροδακιζουσες γυναικες

ενδεδυμενες ποικίλα κοχύλια καθρεφτων

εκείνο το πρωινό τής θρυμματισμένης ηλικίας

τών μεγάλων αναγλυφων ιππεων ανέμων

εντός τής αυστηρότητος τού χρόνου τής λήθης

περί ονειρωξεων διευρυνσεως σχισμής

με τον ποθον τής διευρυνσης

ενώ από τις παλαιές τοιχογραφίες εξέρχονται

με τρόπαια και πύρινες ρομφαιες

ευλιγιστα περιστέρια

επιτέλους το σύμπαν είναι απέραντον και οικειον

εις μίαν και ομοούσιον εκρηκτική πράξιν

αυτοαναφλεξεως

τού αιθερους

.

.

.