.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-R.MUTT 1917 FOUNTAIN
(Ελληνικά,English,Francais,Italiano,Spanish,Portuguese)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
R.MUTT 1917 Enigma-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
(Ελληνικά,English,Francais,Italiano,Spanish,Portuguese)
Οι επισκέπτες της έκθεσης περιστρέφονταν γύρω από τον ουρητηρα,
την Fountain τού Marcel Duchamp.
Κάποιος λέει σε μια κυρία δίπλα του:
-Μαντάμ,πρόκειται για αστειο.
Η γυναίκα γέλασε και πλησιάζοντας τον ουρητηρα στέκεται πάνω του με
ανοιχτά τα πόδια,σηκώνει το φόρεμα της και κατουράει μέσα.
Ακούγεται το σφύριγμα τής ορμής τού νερού.
Οι επισκέπτες παγώνουν,νιώθουν.αμηχανια,κάποιοι γελούν νευρικα,κάποιοι απομακρυνονται κρατώντας τη μύτη τους.
Ένας λέει: -είναι αηδιαστικο.
Μια κυρία με γούνινο παλτο χειροκροτεί.
-Μα είναι υπέροχο.Η τέχνη δεν είναι αντικείμενο. Η τέχνη είναι πράξη.
Η Fountain R.MUTT 1917 τού Marcel Duchamp στο κέντρο τής αίθουσας
λαμπυρίζει.
Την φωτογραφίζουν.Ποζαρουν δίπλα της.
-Είναι η σύγχρονη Mona Lisa,λέει η ίδια κυρία με το γούνινο παλτό.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
The visitors of the exhibition revolved around the urinal, Marcel Duchamp’s Fountain. Someone says to a lady beside him:
“Madam, this is a joke.”
The woman laughs and, approaching the urinal, stands over it with her legs apart, lifts her dress and urinates inside.
The whistle of the rushing water is heard.
The visitors freeze, feel awkward; some laugh nervously, others move away holding their noses.
One says: “It’s disgusting.”
A lady in a fur coat applauds.
“But it’s marvelous. Art is not an object. Art is an act.”
Duchamp’s Fountain R.MUTT 1917 in the center of the hall glitters.
They photograph it. They pose next to it.
“It’s the modern Mona Lisa,” says the same lady in the fur coat.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
Les visiteurs de l’exposition tournaient autour de l’urinoir, la Fountain de Marcel Duchamp.
Quelqu’un dit à une dame près de lui :
« Madame, c’est une plaisanterie. »
La femme rit, s’approche de l’urinoir, se place au-dessus, les jambes écartées, soulève sa robe et urine dedans.
On entend le sifflement de l’eau jaillissante.
Les visiteurs se figent, gênés ; certains rient nerveusement, d’autres s’éloignent
en se bouchant le nez.
L’un dit : « C’est répugnant. »
Une dame en manteau de fourrure applaudit.
« Mais c’est merveilleux.
L’art n’est pas un objet. L’art est un acte. »
La Fountain R.MUTT 1917 de Duchamp au centre de la salle scintille.
On la photographie. On pose à côté.
« C’est la Mona Lisa moderne », dit la même dame en fourrure.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
Die Besucher der Ausstellung kreisten um das Urinal, Duchamps Fountain.
Jemand sagt zu einer Dame neben ihm:
„Gnädige Frau, das ist ein Witz.“
Die Frau lacht, geht auf das Urinal zu, stellt sich breitbeinig darüber, hebt ihr Kleid und uriniert hinein.
Man hört das Zischen des strömenden Wassers.
Die Besucher erstarren, fühlen sich verlegen; einige lachen nervös, andere entfernen sich und halten sich die Nase zu.
Einer sagt: „Das ist widerlich.“
Eine Dame im Pelzmantel klatscht.
„Aber es ist großartig. Kunst ist kein Objekt. Kunst ist eine Handlung.“
Duchamps Fountain R.MUTT 1917 in der Mitte des Saales glänzt.
Man fotografiert sie. Man posiert daneben.
„Die moderne Mona Lisa“, sagt dieselbe Dame im Pelz.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
I visitatori della mostra giravano attorno all’orinatoio, la Fountain di Marcel Duchamp.
Qualcuno dice a una signora accanto a lui:
«Madame, è uno scherzo.»
La donna ride, si avvicina all’orinatoio, si mette sopra a gambe aperte, solleva il vestito e urina dentro.
Si sente il sibilo dell’acqua che scorre.
I visitatori si bloccano, imbarazzati; alcuni ridono nervosamente, altri si allontanano tappandosi il naso.
Uno dice: «È disgustoso.»
Una signora con il cappotto di pelliccia applaude.
«Ma è meraviglioso. L’arte non è un oggetto. L’arte è un atto.»
La Fountain R.MUTT 1917 di Duchamp al centro della sala brilla.
La fotografano. Posano accanto.
«È la Gioconda moderna,» dice la stessa signora in pelliccia.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
Los visitantes de la exposición rodeaban el urinario, la Fountain de Marcel Duchamp.
Alguien dice a una señora a su lado:
«Madame, esto es una broma.»
La mujer se ríe y, acercándose al urinario, se coloca encima con las piernas
abiertas, levanta el vestido y orina dentro.
Se oye el silbido del agua que cae.
Los visitantes se quedan inmóviles, incómodos; algunos ríen nerviosamente, otros se alejan tapándose la nariz.
Uno dice: «Es asqueroso.»
Una señora con abrigo de piel aplaude.
«Pero es magnífico. El arte no es un objeto. El arte es un acto.»
La Fountain R.MUTT 1917 de Duchamp en el centro de la sala resplandece.
La fotografían. Posan junto a ella.
«Es la Mona Lisa moderna,» dice la misma señora con pieles.
.
.
R.MUTT 1917 FOUNTAIN
Os visitantes da exposição giravam ao redor do urinól, a Fountain de Marcel Duchamp.
Alguém diz a uma senhora ao lado:
«Madame, isto é uma piada.»
A mulher ri, aproxima-se do urinól, coloca-se por cima com as pernas abertas, levanta o vestido e urina dentro.
Ouve-se o assobio da água a correr.
Os visitantes congelam, sentem-se embaraçados; alguns riem nervosos, outros afastam-se tapando o nariz.
Um diz: «É nojento.»
Uma senhora com casaco de pele aplaude.
«Mas é magnífico. A arte não é objeto. A arte é ato.»
A Fountain R.MUTT 1917 de Duchamp no centro da sala brilha.
Fotografam-na. Posam ao lado.
«É a Mona Lisa moderna,» diz a mesma senhora com pele.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου