.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Η τελευταία μέρα τής Ελένης στη Σπάρτη
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
φωτογραφιση-χ.ν.κουβελης c n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η τελευταία μέρα τής Ελένης στη Σπάρτη
Η τελευταία μέρα,ο ήλιος ανεβαίνει με το αμείλικτο φως τής Λακωνίας,λιτο αυστηρό.
Η Ελένη στάθηκε στο περιστύλιο τού ανακτόρου και κοίταξε προς τον Ευρώτα.Το νερό κυλούσε αδιάφορο στις διαθέσεις θεών και ανθρώπων.
Τα μαλλιά της,ξανθά σαν στάχυα πριν τον θερισμό, δεν τα είχε στολίσει.
Ένιωθε ένα αορατο ρεύμα να την τραβα,όπως φύλλο που το παρασύρει ορμητικό νερό.
Πήγε στο δωμάτιο τής Ερμιόνης,η μικρή κοιμόνταν,ανάσαινε ήσυχα.
Η Ελένη αγγιξε το μάγουλό της.
-Θα μεγαλώσεις και δεν θα είμαι εδω,ψιθύρισε.
Ο Μενέλαος έλειπε για υποθέσεις τής βασιλειας.
Ο ξένος περίμενε.
Τής είχε μιλήσει για κήπους που μοσχοβολουσαν ρόδα.
Η Ελένη περπάτησε ως τον ναό τής Αρτέμιδος Ορθίας.Οι ιέρειες ετοίμαζαν θυμίαμα.
-Αν είναι θέληση σου θεά, δείξε μου,είπε μέσα της.
Και η θεα τής έδειξε.
Μια φλόγα τρεμόπαιξε
Όταν γύρισε είδε στην αυλή τα άλογα να έχουν ήδη ζευχθεί στο άρμα τού
Τρωαδιτη Αλεξανδρου.
Οι δούλες δεν την κοίταζαν.Υποψιάζονταν τι θα γίνει.
Το παλάτι τής φάνηκε πως πάντα την κρατούσε δεμένη με αόρατες αλυσίδες.
Την έλεγαν:Η Ωραία Ελένη.
Όμως η ομορφιά της ήταν ένα νόμισμα που οι άλλοι αντάλλασσαν.
Τότε τον είδε.
Ο Πάρις την πλησίασε.
-Αποψε,τής είπε.Οταν νυχτωσει,αργεί το φεγγάρι να βγει.
Νύχτωσε.
Κοίταξε πίσω της.Στον διάδρομο τής φάνηκε για μια στιγμή πως είδε τη σκιά τής κόρης της.Η καρδιά της χτύπησε δυνατά.Διστασε.
Να μείνει και ο κόσμος να συνεχίσει όπως τον γνώριζε,λιτός αυστηρός.
Αλλά η επιθυμία έχει δύναμη και την οριζει η θεά.
Έκανε ένα βήμα.
Κι άλλο ένα.
Το άρμα μέσα στη νυχτα απομακρυνόνταν,η Σπάρτη έμενε πίσω,χάνονταν.
Καμία σάλπιγγα δεν σάλπισε συναγερμο.Ήταν μια συνηθισμένη νυχτα.
Ο Ευρώτας συνέχιζε να κυλά τα νερά του,και πάνω ο σκοτεινός όγκος τού Ταυγετου αμετοχος.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου