LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -μεταφράζοντας από την Αλεξάνδρου Ανάβασις,Βιβλίο Ε',28.1-29.2,τού Αρριανου -Η πίεση στον Αλέξανδρο για οπισθοχώρηση στη πατριδα- -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

.

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-μεταφράζοντας

από την Αλεξάνδρου Ανάβασις,Βιβλίο Ε',28.1-29.2,τού Αρριανου

-Η πίεση στον Αλέξανδρο για οπισθοχώρηση στη πατριδα-

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μεταφράζοντας

από την Αλεξάνδρου Ανάβασις,Βιβλίο Ε',28.1-29.2,τού Αρριανου

-Η πίεση στον Αλέξανδρο για οπισθοχώρηση στη πατριδα-

Τέτοια αφού είπε ο Κοινος προκλήθηκε αναστάτωση στους παρόντες απ'τα λογια,

και σε πολλούς αληθεια χύθηκαν δάκρυα που μαλλον δήλωναν ακόμη και ότι η γνώμη για τους κινδύνους μελλοντικά δεν ήταν εκουσια,όμως και την χαρά τους για την υποχώρηση.

Ο Αλέξανδρος τότε και δυσαρεστημένος και με το θάρρος τού λόγου τού Κοινου και με την αναποφασιστικότητα τών άλλων ηγεμόνων διέλυσε τη συνέλευση.

Και την επόμενη μέρα αφού τούς συγκάλεσε ξανά με οργή τούς είπε πως αυτός θα προχωρησει,και πως δεν θα εξαναγκάσει κανέναν Μακεδόνα χωρίς τη θέληση του να τον ακολουθήσει,γιατί θα'χει αυτούς που θ'ακολουθησουν τον βασιλιά τους με τη θέληση τους,

σ'αυτους δε και που θέλουν να γυρίσουν στη πατρίδα να επιτραπεί να γυρίσουν και ν'αναγγειλουν στους δικούς τους,ότι τον βασιλιά τους ανάμεσα στους εχθρούς επιστρέφοντας εγκατέλειψαν,

αυτά αφού είπε αποσύρθηκε στη σκηνη του μην επιτρεποντας κανέναν από τους επιτελείς του να τον πλησιασει και την ίδια εκείνη μέρα και την τρίτη ακόμα από εκεινη,αναμένοντας,αν θα γίνει κάποια μεταστροφή στις γνώμες τους,όπως τετοια σε πλήθος στρατιωτών συνειθιζεται να γίνεται και συμβαινοντας πιο υπακοους τούς κανει.

Όταν όμως σιωπη πάλι πολυ

επικρατησε παντού μεσα στο στρατοπεδο,

και δυσαρεστημένοι με την οργή του φανερα ηταν,δίχως όμως να μεταβάλλονται λόγω αυτής,

εκεί ακριβώς λοιπόν λέει ο Πτολεμαίος τού Λάγου,ότι για τη διάβαση καθόλου λιγότερο δεν θυσιάζει,ενώ ομως θυσιαζε δεν τού έβγαιναν οι οιωνοί.

τότε λοιπόν και τους μεγαλύτερους σε ηλικία από τους επιτελείς και τους περισσότερο εμπιστους σ'αυτον συγκέντρωσε,

καθως όλα πια σε οπισθοχώρηση τον οδηγουσαν,

ανακοινώνει στη στρατιά ότι πάρθηκε απόφαση να γυρίσουν πίσω,

αυτοί τότε φώναζαν δυνατά όμοια όπως όχλος ανάμικτος από χαρά θα φώναζε δυνατα και πολλοί απ'αυτους δακρυζαν,

και κάποιοι δε στη βασιλική σκηνή πλησιάζοντας ευχονταν στον Αλέξανδρο κάθε καλό,ότι απ'αυτους μόνο να νικηθεί αποδεχθηκε,

εκεί λοιπόν αφού χώρισε κατά τάξεις τη στρατιά δώδεκα βωμούς προστάζει να κατασκευασθουν,

με ύψος όσο οι πιο μεγάλοι πύργοι,και με πλάτος μεγαλύτερους ακόμη απ'αυτο τών πύργων,

ευχαριστήρια στους θεούς που τόσο ως εδώ τον οδήγησαν νικητή και μνημεία τών κατορθωμάτων του.

[28.1] Τοιαῦτα εἰπόντος τοῦ Κοίνου θόρυβον γενέσθαι ἐκ τῶν παρόντων ἐπὶ τοῖς λόγοις· πολλοῖς δὲ δὴ καὶ δάκρυα προχυθέντα ἔτι μᾶλλον δηλῶσαι τό τε ἀκούσιον τῆς γνώμης ἐς τοὺς πρόσω κινδύνους καὶ τὸ καθ΄ ἡδονήν σφισιν εἶναι τὴν ἀποχώρησιν. Ἀλέξανδρος δὲ τότε μὲν ἀχθεσθεὶς τοῦ τε Κοίνου τῇ παρρησίᾳ καὶ τῷ ὄκνῳ τῶν ἄλλων ἡγεμόνων διέλυσε τὸν ξύλλογον·

[28.2] ἐς δὲ τὴν ὑστεραίαν ξυγκαλέσας αὖθις ξὺν ὀργῇ τοὺς αὐτοὺς αὐτὸς μὲν ἰέναι ἔφη τοῦ πρόσω͵ βιάσεσθαι δὲ οὐδένα ἄκοντα Μακεδόνων ξυνέπεσθαι· ἕξειν γὰρ τοὺς ἀκολουθήσοντας τῷ βασιλεῖ σφῶν ἑκόντας· τοῖς δὲ καὶ ἀπιέναι οἴκαδε ἐθέλουσιν ὑπάρχειν ἀπιέναι καὶ ἐξαγγέλλειν τοῖς οἰκείοις͵ ὅτι τὸν βασιλέα σφῶν ἐν μέσοις τοῖς πολεμίοις ἐπανήκουσιν ἀπολιπόντες.

[28.3] ταῦτα εἰπόντα ἀπελθεῖν ἐς τὴν σκηνὴν μηδέ τινα τῶν ἑταίρων προσέσθαι αὐτῆς τε ἐκείνης τῆς ἡμέρας καὶ ἐς τὴν τρίτην ἔτι ἀπ΄ ἐκείνης͵ ὑπομένοντα͵ εἰ δή τις τροπὴ ταῖς γνώμαις τῶν Μακεδόνων τε καὶ ξυμμάχων͵ οἷα δὴ ἐν ὄχλῳ στρατιωτῶν τὰ πολλὰ φιλεῖ γίγνεσθαι͵

[28.4] ἐμπεσοῦσα εὐπειθεστέρους παρέξει αὐτούς. ὡς δὲ σιγὴ αὖ πολλὴ ἦν ἀνὰ τὸ στρατόπεδον καὶ ἀχθόμενοι μὲν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ δῆλοι ἦσαν͵ οὐ μὴν μεταβαλλόμενοι γε ὑπ΄ αὐτῆς͵ ἐνταῦθα δὴ λέγει Πτολεμαῖος ὁ Λάγου͵ ὅτι ἐπὶ τῇ διαβάσει οὐδὲν μεῖον ἐθύετο͵ θυομένῳ δὲ οὐκ ἐγίγνετο αὐτῷ τὰ ἱερά.

28.5] τότε δὴ τοὺς πρεσβυτάτους τε τῶν ἑταίρων καὶ τοὺς μάλιστα ἐπιτηδείους αὐτῷ συναγαγών͵ ὡς πάντα ἐς τὴν ὀπίσω ἀναχώρησιν αὐτῷ ἔφερεν͵ ἐκφαίνει ἐς τὴν στρατιάν͵ ὅτι ἔγνωσται ὀπίσω ἀποστρέφειν.

[29.1] Οἱ δὲ ἐβόων τε οἷα ἂν ὄχλος ξυμμιγὴς χαίρων βοήσειε καὶ ἐδάκρυον οἱ πολλοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ καὶ τῇ σκηνῇ τῇ βασιλικῇ πελάζοντες ηὔχοντο Ἀλεξάνδρῳ πολλὰ καὶ ἀγαθά͵ ὅτι πρὸς σφῶν μόνων νικηθῆναι ἠνέσχετο. ἔνθα δὴ διελὼν κατὰ τάξεις τὴν στρατιὰν δώδεκα βωμοὺς κατασκευάζειν προστάττει͵ ὕψος μὲν κατὰ τοὺς μεγίστους πύργους͵ εὖρος δὲ μείζονας ἔτι ἢ κατὰ πύργους͵ χαριστήρια τοῖς θεοῖς τοῖς ἐς τοσόνδε ἀγαγοῦσιν αὐτὸν νικῶντα καὶ μνημεῖα τῶν αὑτοῦ

[29.2] πόνων.

.

.

.