.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Σκιές τής Jazz
(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
Φωτογράφιση
-τραγουδωντας jazz-
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Σκιές τής Jazz
(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese)
Μετά το φως το σκοτάδι ακουμπά τα πρόσωπα τών θαμώνων στο κλαμπ.
Η φωνή τής γυναίκας μετά την είδηση τής δολοφονίας τού Λουθερ Μάρτιν Κινγκ.
Η jazz της θρυμματίζεται σε φόβο,θυμο.και θλιψη.
Η βροχή στους δρόμους τού Chigaco.
Στο μικρό club η
η Αλίσια ειχε τα μάτια κλειστά,η φωνή της τούς κρατούσε ζωντανούς,
Κάποιος,σκοτεινός μια σκιά,μπήκε στο club και ψιθύρισε:
Τον σκότωσαν,σκότωσαν τον Μάρτιν.
Σαν σφαίρα διαδόθηκε η είδηση.
Η Αλίσια δεν άνοιξε τα μάτια.
Οι ακροατες ένιωσαν το.λυγμο τη κραυγη το πένθος.
Έξω η βροχή συνέχιζε να πέφτει αδυσώπητη.
Η φωνή τής Αλίσια μέσα στο club,το σαξόφωνο,τον κρατούσαν ζωντανό.
Η Αλίσια βγήκε απ'το club,
η βροχή τής τρυπούσε τη ψυχή.
Περασμένη νύχτα,οι δρόμοι άδειοι.
Η jazz τής δολοφονίας του μέσα της.
Η πόλη ήταν
βουβή,αδιάφορη.
Ξημέρωνε.
Στο βάθος.ακούστηκε ο μονότονος ήχος τού μετρό.
Η Αλίσια,προχωρούσε αργά,αφήνοντας τη θλίψη τής βροχής να πέφτει πάνω της.
Άνοιξε το στόμα της,ένας ψίθυρος,μια προσευχή,
η Jazz αντιμετωπίζει το θάνατο,τη φωνή τής αντίστασης ενός ανθρώπου,όλων τών ανθρώπων.
.
.
.
Shadows of Jazz
After the light, darkness touches the faces of the patrons in the club.
The woman’s voice after the news of Luther Martin King’s assassination.
Her jazz shatters into fear, anger, and sorrow.
The rain falls on the streets of Chicago.
In the small club, Alicia had her eyes closed; her voice kept them alive.
Someone, dark, a shadow, entered the club and whispered:
"They killed him, they killed Martin."
The news spread like a bullet.
Alicia did not open her eyes.
The listeners felt the sob, the cry, the grief.
Outside, the rain continued to fall mercilessly.
Alicia’s voice inside the club, the saxophone, kept him alive.
Alicia stepped out of the club,
the rain piercing her soul.
Late night, the streets empty.
The jazz of his assassination inside her.
The city was
silent, indifferent.
Dawn was breaking.
In the distance, the monotonous sound of the metro.
Alicia walked slowly, letting the sadness of the rain fall upon her.
She opened her mouth, a whisper, a prayer,
Jazz confronting death, the voice of one man’s resistance, of all humans.
.
.
Ombres du Jazz
Après la lumière, l’obscurité touche les visages des habitués du club.
La voix de la femme après la nouvelle de l’assassinat de Luther Martin King.
Son jazz se brise en peur, colère et tristesse.
La pluie tombe sur les rues de Chicago.
Dans le petit club, Alicia avait les yeux fermés ; sa voix les gardait vivants.
Quelqu’un, sombre, une ombre, entra dans le club et murmura :
"Ils l’ont tué, ils ont tué Martin."
La nouvelle se répandit comme une balle.
Alicia n’ouvrit pas les yeux.
Les auditeurs ressentirent le sanglot, le cri, le deuil.
Dehors, la pluie continuait de tomber sans pitié.
La voix d’Alicia à l’intérieur du club, le saxophone, le maintenaient vivant.
Alicia sortit du club,
la pluie transperçant son âme.
Tard dans la nuit, les rues étaient vides.
Le jazz de son assassinat en elle.
La ville était
silencieuse, indifférente.
L’aube se levait.
Au loin, le son monotone du métro.
Alicia avançait lentement, laissant la tristesse de la pluie tomber sur elle.
Elle ouvrit la bouche, un murmure, une prière,
Le jazz affrontant la mort, la voix de la résistance d’un homme, de tous les hommes.
.
.
Schatten des Jazz
Nach dem Licht berührt die Dunkelheit die Gesichter der Gäste im Club.
Die Stimme der Frau nach der Nachricht von der Ermordung von Luther Martin King.
Ihr Jazz zerbricht in Angst, Wut und Trauer.
Der Regen fällt auf die Straßen von Chicago.
Im kleinen Club hatte Alicia die Augen geschlossen; ihre Stimme hielt sie am Leben.
Jemand, dunkel, ein Schatten, betrat den Club und flüsterte:
"Sie haben ihn getötet, sie haben Martin getötet."
Die Nachricht verbreitete sich wie eine Kugel.
Alicia öffnete die Augen nicht.
Die Zuhörer fühlten das Schluchzen, den Schrei, die Trauer.
Draußen fiel der Regen unbarmherzig weiter.
Alicias Stimme im Club, das Saxophon, hielten ihn am Leben.
Alicia trat aus dem Club,
der Regen durchbohrte ihre Seele.
Späte Nacht, leere Straßen.
Der Jazz seines Mordes in ihr.
Die Stadt war
still, gleichgültig.
Die Morgendämmerung brach an.
In der Ferne war das monotone Geräusch der Metro zu hören.
Alicia ging langsam, ließ die Traurigkeit des Regens auf sich fallen.
Sie öffnete den Mund, ein Flüstern, ein Gebet,
Jazz konfrontiert den Tod, die Stimme des Widerstands eines Menschen, aller Menschen.
.
.
Ombre del Jazz
Dopo la luce, l’oscurità tocca i volti dei clienti del club.
La voce della donna dopo la notizia dell’assassinio di Luther Martin King.
Il suo jazz si frantuma in paura, rabbia e dolore.
La pioggia cade sulle strade di Chicago.
Nel piccolo club, Alicia aveva gli occhi chiusi; la sua voce li teneva vivi.
Qualcuno, oscuro, un’ombra, entrò nel club e sussurrò:
"L’hanno ucciso, hanno ucciso Martin."
La notizia si diffuse come un proiettile.
Alicia non aprì gli occhi.
Gli ascoltatori sentirono il singhiozzo, il grido, il lutto.
Fuori la pioggia continuava a cadere senza pietà.
La voce di Alicia dentro il club, il sassofono, lo tenevano vivo.
Alicia uscì dal club,
la pioggia le trapassava l’anima.
Notte inoltrata, strade vuote.
Il jazz del suo assassinio dentro di lei.
La città era
silenziosa, indifferente.
Stava sorgendo l’alba.
In lontananza, il monotono suono della metropolitana.
Alicia camminava lentamente, lasciando che la tristezza della pioggia cadesse su di lei.
Aprì la bocca, un sussurro, una preghiera,
Il jazz affronta la morte, la voce della resistenza di un uomo, di tutti gli uomini.
.
.
Sombras del Jazz
Después de la luz, la oscuridad toca los rostros de los clientes en el club.
La voz de la mujer después de la noticia del asesinato de Luther Martin King.
Su jazz se fragmenta en miedo, ira y tristeza.
La lluvia cae sobre las calles de Chicago.
En el pequeño club, Alicia tenía los ojos cerrados; su voz los mantenía vivos.
Alguien, oscuro, una sombra, entró al club y susurró:
"Lo mataron, mataron a Martin."
La noticia se propagó como una bala.
Alicia no abrió los ojos.
Los oyentes sintieron el sollozo, el grito, el duelo.
Afueras, la lluvia seguía cayendo sin piedad.
La voz de Alicia dentro del club, el saxofón, lo mantenían vivo.
Alicia salió del club,
la lluvia le perforaba el alma.
Noche avanzada, calles vacías.
El jazz de su asesinato dentro de ella.
La ciudad estaba
silenciosa, indiferente.
Amanece.
A lo lejos, se escuchó el sonido monótono del metro.
Alicia caminaba despacio, dejando que la tristeza de la lluvia cayera sobre ella.
Abrió la boca, un susurro, una oración,
El jazz enfrenta la muerte, la voz de la resistencia de un hombre, de todos los hombres.
.
.
Sombras do Jazz
Depois da luz, a escuridão toca os rostos dos frequentadores do clube.
A voz da mulher após a notícia do assassinato de Luther Martin King.
Seu jazz se fragmenta em medo, raiva e tristeza.
A chuva cai nas ruas de Chicago.
No pequeno clube, Alicia tinha os olhos fechados; sua voz os mantinha vivos.
Alguém, escuro, uma sombra, entrou no clube e sussurrou:
"Matou-o, mataram o Martin."
A notícia se espalhou como uma bala.
Alicia não abriu os olhos.
Os ouvintes sentiram o soluço, o grito, o luto.
Lá fora, a chuva continuava a cair impiedosamente.
A voz de Alicia dentro do clube, o saxofone, o mantinham vivo.
Alicia saiu do clube,
a chuva perfurava sua alma.
Noite avançada, ruas vazias.
O jazz do seu assassinato dentro dela.
A cidade estava
silenciosa, indiferente.
O amanhecer chegava.
Ao longe, ouviu-se o som monótono do metrô.
Alicia caminhava devagar, deixando que a tristeza da chuva caísse sobre ela.
Ela abriu a boca, um sussurro, uma oração,
O jazz enfrenta a morte, a voz da resistência de um homem, de todos os homens.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου