LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η Λορέιν τού Χάρλεμ (Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese,) -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Η Λορέιν τού Χάρλεμ

(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese,)

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

φωτογράφιση

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Λορέιν τού Χάρλεμ

(Ελληνικά, English, Francais, German, Italiano, Spanish, Portuguese,)

Στο Χάρλεμ σ'ένα στενό στο υπόγειο μπαρ η νεγρα Λορέιν

τραγουδούσε Μπίλι Χόλιντεϊ.

Όπως ανασαίνει,ψιθυριστά,ποτέ δυνατά.

Το σώμα της το κρατούσαν μνήμες,όχι μυς.

Κάθε φορά που ψιθύριζε το Strange Fruit έκλεινε τα μάτια κι έβλεπε το μαυρο σωμα της

να κρέμεται στον ξερό σκελετο ενος δέντρου στο Νοτο.

Γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ τής Αλαμπάμα,η μάνα της καθάριζε σπίτια λευκών

κι ο πατέρας της,την παράτησε έγκυο,κι εξαφανίστηκε.

Στα 13 της συνελήφθει για πορνεία.Ο πλούσιος λευκός εραστής την έσωσε.

Έφυγε για τη Νέα Υόρκη,κλεισμένη στη τουαλέτα τού τρένου.

Γνώρισε έναν μαύρο αντρα,την πήγε στο υπόγειο μπαρ,εκεί τραγουδούσε μπροστά

σε μεθυσμένους πελατες,πήγαινε μαζί τους στο κρεβάτι.

Το κορμί τών αντρών μύριζε ουίσκι και ιδρώτα.

Κάποιοι τής είπαν πως θύμιζε τη Μπίλι.Εκείνη δεν απαντούσε.

Έμεινε έγκυος,ο εραστής της την χτύπησε,έχασε το παιδί.

Έπινε,κατέρρευσε,έχασε τη φωνή της.

Βγαίνοντας από το υπόγειο μπαρ ξημερώνοντας σωρίαστηκε στο στενό,

μ'ένα αργοσυρτο ψιθυρο,όπως παλιό νεκρικό τραγούδι,η ψυχή της βγήκε.

Η Λορέιν το Strange Fruit τού Χάρλεμ τελείωσε.

.

.

Lorraine of Harlem

In Harlem, in a narrow alley, in a basement bar, the Black woman Lorraine

was singing Billie Holiday.

As one breathes—whispering, never loud.

Her body was held by memories, not by muscles.

Each time she whispered Strange Fruit she closed her eyes and saw

her Black body hanging from the dry skeleton of a tree in the South.

She was born in Birmingham, Alabama; her mother cleaned white people’s houses,

and her father left her mother pregnant and disappeared.

At thirteen she was arrested for prostitution.

A wealthy white lover saved her.

She left for New York, locked in the train’s toilet.

She met a Black man; he took her to the basement bar.

There she sang before drunken customers, went to bed with them.

Men’s bodies smelled of whiskey and sweat.

Some told her she resembled Billie. She did not answer.

She became pregnant; her lover beat her; she lost the child.

She drank, collapsed, lost her voice.

Leaving the basement bar at dawn, she collapsed in the alley;

with a slow, drawn-out whisper, like an old funeral song, her soul departed.

Lorraine—the Strange Fruit of Harlem—was finished.

.

.

La Lorraine de Harlem

À Harlem, dans une ruelle, dans un bar en sous-sol, la Noire Lorraine

chantait Billie Holiday.

Comme on respire — à voix basse, jamais fort.

Son corps était tenu par les souvenirs, non par les muscles.

Chaque fois qu’elle murmurait Strange Fruit, elle fermait les yeux

et voyait son corps noir pendu au squelette sec d’un arbre du Sud.

Elle est née à Birmingham, Alabama ; sa mère nettoyait les maisons des Blancs

et son père l’a laissée enceinte avant de disparaître.

À treize ans, elle fut arrêtée pour prostitution.

Un riche amant blanc la sauva.

Elle partit pour New York, enfermée dans les toilettes du train.

Elle rencontra un homme noir ; il l’emmena au bar du sous-sol.

Là, elle chantait devant des clients ivres, couchait avec eux.

Les corps des hommes sentaient le whisky et la sueur.

Certains lui disaient qu’elle rappelait Billie. Elle ne répondait pas.

Elle tomba enceinte ; son amant la frappa ; elle perdit l’enfant.

Elle buvait, s’effondra, perdit sa voix.

En sortant du bar à l’aube, elle s’écroula dans la ruelle ;

dans un murmure traînant, comme un vieux chant funèbre, son âme s’en alla.

La Lorraine, le Strange Fruit de Harlem, était finie.

.

.

Lorraine aus Harlem

In Harlem, in einer Gasse, in einer Kellerbar, sang die Schwarze Lorraine

Billie Holiday.

Wie man atmet – flüsternd, niemals laut.

Ihr Körper wurde von Erinnerungen gehalten, nicht von Muskeln.

Jedes Mal, wenn sie Strange Fruit flüsterte, schloss sie die Augen

und sah ihren schwarzen Körper am dürren Gerippe eines Baumes im Süden hängen.

Sie wurde in Birmingham, Alabama, geboren; ihre Mutter putzte die Häuser Weißer,

und ihr Vater ließ sie schwanger zurück und verschwand.

Mit dreizehn wurde sie wegen Prostitution verhaftet.

Ein reicher weißer Liebhaber rettete sie.

Sie fuhr nach New York, eingeschlossen in der Toilette des Zuges.

Sie lernte einen schwarzen Mann kennen; er brachte sie in die Kellerbar.

Dort sang sie vor betrunkenen Gästen, ging mit ihnen ins Bett.

Die Körper der Männer rochen nach Whiskey und Schweiß.

Einige sagten, sie erinnere an Billie. Sie antwortete nicht.

Sie wurde schwanger; ihr Liebhaber schlug sie; sie verlor das Kind.

Sie trank, brach zusammen, verlor ihre Stimme.

Als sie im Morgengrauen die Kellerbar verließ, sank sie in der Gasse nieder;

mit einem schleppenden Flüstern, wie ein altes Totenlied, verließ ihre Seele den Körper.

Lorraine, das Strange Fruit von Harlem, war zu Ende.

.

.

Lorraine di Harlem

Ad Harlem, in un vicolo, in un bar sotterraneo, la nera Lorraine

cantava Billie Holiday.

Come si respira: sottovoce, mai forte.

Il suo corpo era sorretto dai ricordi, non dai muscoli.

Ogni volta che sussurrava Strange Fruit chiudeva gli occhi

e vedeva il suo corpo nero appeso allo scheletro secco di un albero del Sud.

Nacque a Birmingham, Alabama; la madre puliva le case dei bianchi

e il padre la lasciò incinta e scomparve.

A tredici anni fu arrestata per prostituzione.

Un ricco amante bianco la salvò.

Partì per New York, chiusa nel bagno del treno.

Conobbe un uomo nero; la portò nel bar sotterraneo.

Lì cantava davanti a clienti ubriachi, andava a letto con loro.

I corpi degli uomini odoravano di whisky e sudore.

Alcuni le dissero che ricordava Billie. Lei non rispondeva.

Rimase incinta; l’amante la picchiò; perse il bambino.

Beveva, crollò, perse la voce.

Uscendo dal bar sotterraneo all’alba, crollò nel vicolo;

con un sussurro lento, come un vecchio canto funebre, la sua anima se ne andò.

Lorraine, lo Strange Fruit di Harlem, era finita.

.

.

Lorraine de Harlem

En Harlem, en un callejón, en un bar subterráneo, la negra Lorraine

cantaba a Billie Holiday.

Como se respira: en susurros, nunca en voz alta.

Su cuerpo lo sostenían los recuerdos, no los músculos.

Cada vez que susurraba Strange Fruit cerraba los ojos

y veía su cuerpo negro colgando del esqueleto seco de un árbol del Sur.

Nació en Birmingham, Alabama; su madre limpiaba casas de blancos

y su padre la dejó embarazada y desapareció.

A los trece años fue arrestada por prostitución.

Un rico amante blanco la salvó.

Se fue a Nueva York, encerrada en el baño del tren.

Conoció a un hombre negro; la llevó al bar subterráneo.

Allí cantaba ante clientes borrachos, se acostaba con ellos.

Los cuerpos de los hombres olían a whisky y sudor.

Algunos le dijeron que recordaba a Billie. Ella no respondía.

Quedó embarazada; su amante la golpeó; perdió al niño.

Bebía, se derrumbó, perdió la voz.

Al salir del bar subterráneo al amanecer, se desplomó en el callejón;

con un susurro lento, como un viejo canto fúnebre, su alma se fue.

Lorraine, el Strange Fruit de Harlem, había terminado.

.

.

Lorraine do Harlem

No Harlem, num beco, num bar no subsolo, a negra Lorraine

cantava Billie Holiday.

Como se respira — em sussurros, nunca alto.

Seu corpo era sustentado por memórias, não por músculos.

Cada vez que sussurrava Strange Fruit fechava os olhos

e via seu corpo negro pendurado no esqueleto seco de uma árvore do Sul.

Nasceu em Birmingham, Alabama; a mãe limpava casas de brancos

e o pai a deixou grávida e desapareceu.

Aos treze anos foi presa por prostituição.

Um rico amante branco a salvou.

Partiu para Nova York, trancada no banheiro do trem.

Conheceu um homem negro; ele a levou ao bar do subsolo.

Ali cantava diante de clientes bêbados, ia para a cama com eles.

Os corpos dos homens cheiravam a uísque e suor.

Alguns disseram que ela lembrava Billie. Ela não respondia.

Engravidou; o amante a espancou; perdeu a criança.

Bebia, desabou, perdeu a voz.

Ao sair do bar do subsolo ao amanhecer, caiu no beco;

com um sussurro arrastado, como um velho canto fúnebre, sua alma partiu.

Lorraine, o Strange Fruit do Harlem, terminou.

.

.

.

.