GREEK POETRY -χνκουβελης cncouvelis -μεταφραζοντας Αισχύλος, Προμηθέας Δεσμωτης, στίχοι 640-686 -Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

-μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβέλης cncouvelis

μεταφραζοντας

Αισχύλος,

Προμηθέας Δεσμωτης,

στίχοι 640-686

-Η Ιω αφηγειται την ιστορία της στον Προμηθεα-

δεν ξέρω πως σε σας να μην εμπιστευτώ πρεπει,

και με καθαρά λόγια όλα όσα

ακριβώς

θέλετε να μάθεται,

κι όμως λέγοντας τα ντρεπομαι

για την θεόσταλτη θύελλα και τον αφανισμό

της μορφής μου,

όπου εμένα τη δυστυχη έπληξε,

γιατί συνεχώς όνειρα νυχτερινά περιπλανώμενα

μέσα στη παρθενική μου καμαρα 

να με παρασύρουν ήθελαν

με γλυκόλογα:

ω πολύ ευτυχισμένη κορη 

γιατί τόσο καιρό 

παρθένα παραμένεις,

ενώ σ'αξιζει τον πιο καλό γάμο να τύχεις

αφού ο Ζευς από του πόθου το βελος

για σένα έχει φλογισθει

και μαζί σου τη Κυπριδα να ενώσει

θελει

και συ,κόρη μου, μην αρνηθείς του Δία το κρεββάτι,

αλλά εξω βγες προς της Λερνης 

το χλοερο λιβάδι

όπου τα κοπάδια θα βοσκεις

και τα βόδια του πατέρα σου,

ώστε του Δία το μάτι να καταλαγιάσει

απ'τον ποθο,

με τέτοια όνειρα όλες τις νυχτες

ημουν δέσμια η δυστυχη,ώσπου τελικά

στον πατέρα μου

τόλμησα να πω τα όνειρα 

που μέσα στη νύχτα περιπλανιονταν,

κι αυτός και στη Πυθία και στη Δωδώνη συχνά

θεοπροπους,

απεσταλμένους για να ζητήσουν χρησμό,έστελνε,

για να μάθει τι πρέπει να κάνει 

η' να πει,στους θεούς να πράξει αρεστά,

κι ήρθαν αναγγελοντας ποικιλοτροπους στα λόγια χρησμούς 

αμφισημους κι έτσι ειπωμενους 

ώστε δύσκολα να ερμηνευτουν, 

και τελικά ενας ξεκάθαρος χρησμός 

ήρθε στον Ίναχο

που με σαφήνεια πρόσταζε κι έλεγε

έξω κι απ'το σπίτι και τη πατρική γη 

να με διώξει,

και να μ'αφησει να περιπλανιέμαι 

στα έσχατα όρια της γης,

εκτός αν ήθελε φλογοβολος απ'τον Δια να'ρθει

κεραυνός 

που όλη τη γενια θα εξαφανιζε,

σε τέτοια του Λοξία υπακούοντας  μαντευματα

μ'εδιωξε κι έξω μ'εκλεισε απ'το σπιτι

εμένα χωρίς να θέλω κι ούτε αυτός να θέλει,

αφού ο χαλινος τον εξαναγκαζε του Δία 

βιάζοντας τον 

αυτά δω να πράξει,

κι ευτύς η μορφή κι ο νους μου παραμορφώθηκαν,

κι εγώ με κερατα,όπως βλέπεις,

μ'οξυ αλογομυγας κεντρι μολυσμενη

με μανιασμενα όρμησα  σκιρτήματα 

προς το καλόπιοτο της Κερχνης ρευμα

και της Λέρνης τη πηγή,

κι ο βουκολος γέννημα της γης ο αγριοτατος Άργος 

μ'ακολουθουσε,

με τα πολλά του μάτια 

στις πατημασιές μου καρφωμενος,

όμως ένας απροσδόκητος αιφνίδιος θάνατος

τη ζωή τού στέρησε,

κι εγώ απ'τον οίστρο κεντρισμενη 

με μαστίγιο θεϊκό

από γη σε γη διωχνομαι,

αυτά που εγιναν ακουσες προσεκτικά,

κι αν έχεις κάτι να πεις

για τα υπόλοιπα βάσανα μου,

φανερωσε τα 

και μην με λυπάσαι με ψεύτικα 

να με παρηγορήσεις λογια,

γιατί αρρώστια την πιο  επαίσχυντη λεω 

τα φτιαχτά λογια πως είναι 

640ΙΩ. οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή,

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε· καίτοι καὶ λέγουσ᾽ αἰσχύνομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

645αἰεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις «Ὦ μέγ᾽ εὔδαιμον κόρη,

τί παρθενεύῃ δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

650πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν

θέλει· σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.»

655τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι

ξυνειχόμην δύστηνος, ἔστε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτ᾽ ὀνείρατα.

ὁ δ᾽ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

660δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.

ἧκον δ᾽ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τ᾽ εἰρημένους.

τέλος δ᾽ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

665ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ᾽ ἐσχάτοις ὅροις,

εἰ μὴ θέλοι πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

670ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων

ἄκουσαν ἄκων· ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δ᾽, ὡς ὁρᾶτ᾽, ὀξυστόμῳ

675μύωπι χρισθεῖσ᾽ ἐμμανεῖ σκιρτήματι

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην· βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

680ἀπροσδόκητος δ᾽ αὐτὸν † αἰφνίδιος μόρος

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δ᾽ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντ᾽· εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε μηδέ μ᾽ οἰκτίσας

685σύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν· νόσημα γὰρ

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

.

.

.