.
.
(στο νησί τής Αιαιας τής Κιρκης)
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η Υποψία τού Οδυσσεα
(στο νησί τής Αιαιας τής Κιρκης)
Ο αέρας μέσα στην αίθουσα ήταν βαρύς από αρώματα και αποξηραμένα βότανα
που κρέμονταν από τα δοκάρια της στέγης σε δεσμίδες..
Η Κίρκη καθόταν πάνω σε λίθινο κάθισμα,και άπλωνε μπροστά της φύλλα,ρίζες
και σπόρους.
-Αυτό εδώ,είπε και σήκωσε ένα φύλλο λεπτό,δεν είναι επικίνδυνο από μόνο του.
Μα αν το βράσεις σε νερό που έχει αίμα,τότε είναι.Οποιος το πιει θυμάται πράγματα που στη ζωή του τον φόβισαν.
Ο Οδυσσέας κάθονταν απέναντι της και την παρακολουθούσε.
-Κι αυτό;ρώτησε δείχνοντας μια ρίζα σκοτεινή,σχεδόν μαύρη.
-Αυτό,απάντησε εκείνη,κάνει τον άνθρωπο ανίκανο να διηγηθεί ιστορίες.
Ο Οδυσσέας χαμογέλασε.
-Επικίνδυνο βότανο,είπε,πιο επικίνδυνο για μενα κι από τούς Κύκλωπες.
Στο άκουσμα τού ονόματος,η Κίρκη σήκωσε το βλέμμα.
-Τι συνεβει τότε σ'εκείνη τη σπηλιά; ρώτησε.
-Ο Κύκλωπας,είπε,ήταν ένα πλάσμα που δεν ήξερε την αμφιβολία.Οτι έβλεπε
το πίστευε. Και γι’αυτό ήταν εύκολο να τον τυφλώσεις.Ποτε δεν αμφέβαλε για
το ονομα:Ου-Τις.
Η Κίρκη χαμογέλασε.
-Κι εσύ τότε ήσουν η αλήθεια του;ρώτησε.
-Ημουν η απάτη του,απάντησε,που την θεωρούσε αλήθεια.
Ακολούθησε σιωπή.
Και ξαφνικά ο Οδυσσέας είπε:
-Υπάρχει όμως κάτι πιο ύπουλο από τους Κύκλωπες και τις θάλασσες.
-Και τι είναι αυτό;ρώτησε η Κίρκη.
-Η υποψία,απάντησε.
Η γυναίκα συγκρατήθηκε,δεν έδειξε την ανησυχία της.
-Εδώ,στο νησί τής Αιαιας,συνέχισε ο Οδυσσέας,υπάρχει ένας άνδρας.Ο Ελπήνορας.
Η Κίρκη γέλασε.
-Ένας από τους συντρόφους σου,άμυαλος,αλλά όχι επικίνδυνος,ειπε.
-Ακριβώς αυτό φοβάμαι,είπε ο Οδυσσέας,οι άμυαλοι καποτε γίνονται επικίνδυνοι.
Η Κίρκη τον κοίταξε.
-Μου λες λοιπόν ότι ζηλεύεις;»
Ο Οδυσσέας δεν απάντησε αμέσως.
Έπιασε ένα μικρό κλαδί από ένα βότανο και το έσπασε στα δύο.
-Δεν ζηλεύω,είπε τελικά.Απλα βλέπω ό,τι κρύβεται.
Η Κίρκη σηκώθηκε.
-Και τι ακριβώς νομίζεις ότι κρύβεται;ρώτησε.
Εκείνος δεν μίλησε.
Η Κίρκη άγγιξε ένα-ενα τα κρεμασμένα βότανα.
-Ελα από αυτά θα επιλεχτεί,είπε ο Οδυσσέας.
Σιωπή.
Η μέρα αρχισε να γέρνει προς τη νύχτα.
Ο ήλιος είχε χαθεί όταν είδε τον Ελπήνορα έξω στην αυλή μεθυσμένο.
-Ολοι οι άνθρωποι δεν ανήκουν στις ιστορίες σου,τού είπε η Κίρκη.
Ο Οδυσσέας δεν απάντησε αμέσως.
Ύστερα,είπε:
-Ομως κάποια ιστορία μπορει να εξελιχθεί όπως την φοβομαστε.
Η Κίρκη τον κοίταξε.
-Και σ'αυτη την ιστορία,συνέχισε ο Οδυσσέας,εγώ θα είμαι ο δολοφονημένος.
Ειχε νυχτώσει.
Το μεθυσμένο γέλιο τού Ελπηνορα ακούστηκε πάλι.
Αιχμηρό.
Έπειτα ακολούθησε το επίμονο γαύγισμα ενός σκυλου.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου