.
.
μεταφράζοντας
Θουκυδίδης Ιστορία τού Πελοποννησιακού Πολέμου
Βιβλίο Σ',88
-Οι Αθηναιοι στα λατομεία τών Συρακουσών
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταφράζοντας
Θουκυδίδης Ιστορία τού Πελοποννησιακού Πολέμου
Βιβλίο Σ',88
-Οι Αθηναιοι στα λατομεία τών Συρακουσών
αυτούς λοιπόν στα λατομεία οι Συρακούσιοι σκληρά τον πρώτο καιρό
μεταχειρίστηκαν,γιατί σε βαθύ χώρο βρίσκονταν και σε μικρό πολλοί,
και οι καύσωνες τού ήλιου και η πνιγερη ατμοσφαιρα επιπλέον τούς
βασάνιζε αφού ήταν άστεγαστος ο χωρις,και οι νύχτες που ακολουθούσαν
αντίθετα ήταν φθινοπωριατικες και ψυχρές και μ'αυτη τη μεταβολή αρρωστεναν
και όλα τα έκαναν αυτοί εξαιτιας τής στενοτητας στον ίδιο χώρο,
και επιπλέον οι νεκροί μαζί ο ένας με τον άλλον ήταν σωριασμενοι,
οι οποιοι και από τα τραύματα και εξαιτίας τής μεταβολής τού καιρού
και τέτοια πεθαιναν,και οι μυρωδιές δεν υποφερονταν,και από πείνα
συνάμα και δίψα υπεφεραν,(γιατί τους έδωναν στον καθενα για οκτώ
μήνες μια κοτύλη νερου και δυο κοτυλες σιταριου),αλλά και όσα
είναι φυσικό σε τέτοιο χώρο όποιοι τύχει να βρεθούν να κακοπαθησουν,
τίποτε δεν υπήρξε που να μην συνέβηκε σ'αυτους,και για περίπου εβδομήντα
μέρες έτσι ζούσαν συγκεντρωμενοι,έπειτα εκτός τών Αθηναίων και κάποιους
τών Σικελιωτων η' τών Ιταλιωτων που είχαν εκστρατεύσει μαζί τους,
τους άλλους πούλησαν,και όλοι μαζί που συνελήφθηκαν,με ακρίβεια βέβαια
είναι δύσκολο να ειπωθεί,όμως όχι λιγότεροι τών εφτά χιλιαδων ήταν,
και συνεβει το (ελληνικο) αυτό γεγονός κατά τον πόλεμο αυτον εδω
να είναι το πιο μεγαλο απο όσα εγιναν,και σε μένα φαίνεται να ειναι και από
όσα εξ ακοής τών ελληνικών γνωρίζουμε,και σ'αυτους που επικράτησαν το
πιο λαμπρο και σ' αυτούς που καταστράφηκαν το πιο δυστυχες,γιατί
σε όλα ολοκληρωτικά νικηθηκαν και τιποτα λίγο σε τίποτα δεν κακοπαθησαν, πανωλεθρία επαθαν πραγματι όπως λέγεται,και το πεζικό και τα καράβια και
τίποτε δεν έμεινε που να μην χαθηκε και λίγοι από τους πολλούς στο σπιτι
επέστρεψαν,
αυτά είναι λοιπόν οσα στη Σικελία εγιναν.
[88] [88.1] τοὺς δ’ ἐν ταῖς λιθοτομίαις οἱ Συρακόσιοι χαλεπῶς τοὺς πρώτους χρόνους μετεχείρισαν. ἐν γὰρ κοίλῳ χωρίῳ ὄντας καὶ ὀλίγῳ πολλοὺς οἵ τε ἥλιοι τὸ πρῶτον καὶ τὸ πνῖγος ἔτι ἐλύπει διὰ τὸ ἀστέγαστον καὶ αἱ νύκτες ἐπιγιγνόμεναι τοὐναντίον μετοπωριναὶ καὶ ψυχραὶ τῇ μεταβολῇ ἐς ἀσθένειαν ἐνεωτέριζον, [2] πάντα τε ποιούντων αὐτῶν διὰ στενοχωρίαν ἐν τῷ αὐτῷ καὶ προσέτι τῶν νεκρῶν ὁμοῦ ἐπ’ ἀλλήλοις ξυννενημένων, οἳ ἔκ τε τῶν τραυμάτων καὶ διὰ τὴν μεταβολὴν καὶ τὸ τοιοῦτον ἀπέθνῃσκον, καὶ ὀσμαὶ ἦσαν οὐκ ἀνεκτοί, καὶ λιμῷ ἅμα καὶ δίψῃ ἐπιέζοντο (ἐδίδοσαν γὰρ αὐτῶν ἑκάστῳ ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας κοτύλην ὕδατος καὶ δύο κοτύλας σίτου), ἄλλα τε ὅσα εἰκὸς ἐν τῷ τοιούτῳ χωρίῳ ἐμπεπτωκότας κακοπαθῆσαι, οὐδὲν ὅτι οὐκ ἐπεγένετο αὐτοῖς· [88.3] καὶ ἡμέρας μὲν ἑβδομήκοντά τινας οὕτω διῃτήθησαν ἁθρόοι· ἔπειτα πλὴν Ἀθηναίων καὶ εἴ τινες Σικελιωτῶν ἢ Ἰταλιωτῶν ξυνεστράτευσαν, τοὺς ἄλλους ἀπέδοντο. [88.4] ἐλήφθησαν δὲ οἱ ξύμπαντες, ἀκριβείᾳ μὲν χαλεπὸν ἐξειπεῖν, ὅμως δὲ οὐκ ἐλάσσους ἑπτακισχιλίων. [88.5] ξυνέβη τε ἔργον τοῦτο [Ἑλληνικὸν] τῶν κατὰ τὸν πόλεμον τόνδε μέγιστον γενέσθαι, δοκεῖν δ’ ἔμοιγε καὶ ὧν ἀκοῇ Ἑλληνικῶν ἴσμεν, καὶ τοῖς τε κρατήσασι λαμπρότατον καὶ τοῖς διαφθαρεῖσι δυστυχέστατον· [88.6] κατὰ πάντα γὰρ πάντως νικηθέντες καὶ οὐδὲν ὀλίγον ἐς οὐδὲν κακοπαθήσαντες πανωλεθρίᾳ δὴ τὸ λεγόμενον καὶ πεζὸς καὶ νῆες καὶ οὐδὲν ὅτι οὐκ ἀπώλετο, καὶ ὀλίγοι ἀπὸ πολλῶν ἐπ’ οἴκου ἀπενόστησαν. ταῦτα μὲν τὰ περὶ Σικελίαν γενόμενα.
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου