.
.
μεταγράφοντας
Βιωνος Σμυρναίου(120 πΧ-57πΧ):
Επιτάφιος Αδώνιδος
Ο Επιτάφιος τού Αδωνη
Ο θάνατος τού Άδωνη
(σαρκοφάγος,2ος αι. μ.Χ.
Mantua,Ducal Palace)
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
μεταγράφοντας
Βιωνος Σμυρναίου(120 πΧ-57πΧ):
Επιτάφιος Αδώνιδος
Ο Επιτάφιος τού Αδωνη
ο όμορφος χαθηκε Αδωνης,
ποτέ πια μην κοιμηθείς Κυπριδα
στα πορφυρα σεντόνια σου
τα μαύρα βάλε ρούχα
και δυνατα τα στήθια χτυπα
θρηνωντας:
ο όμορφος χαθηκε Άδωνης
θρηνω τον Άδωνη
στα όρη δαγκωμενος βρίσκεται ο όμορφος Αδωνης
στο μηρό
στον άσπρο του από δόντι ασπρο τρυπημένος
και μόνη τη Κυπριδα αφήνει ξεψυχωντας
απ'την χιονατη σαρκα
το αίμα μαύρο στάζει
τα μάτια κάτω απ'τα φρύδια σβήνουν
και το ροδινο χάνεται απ'τα χείλη χρωμα
θρηνω τον Άδωνη
κακιά στο μηρό πληγή ο Άδωνης έχει κακιά,
μα μέσ'στη καρδιά τής Κυθέρεια
πιο βαριά η πληγή
και απ'τον νιο άντρα γυρω
τα πιστα σκυλιά του κλαινε
και η Αφροδίτη με τα μαλλιά λυμένα
τρελη μέσ'στα δάση περιπλανιεται
ξυπόλητη αχτενιστη θλιμένη
και τ'αγκαθωτα βάτα καθως περνα
την σχιζουν
και με θεϊκό της ποτιζονται αιμα,
και δυνατα σκουζοντας θρηνοντας
δώθε κειθε στα βαθιά τρεχει φαράγγια
τον Ασσύριο τον άντρα της φωνάζει,
τον νιο καλει
στον αφαλό του γύρω
το μαύρο αναβλυζε αιμα
κι έβαφε απ'τους μηρούς κόκκινα τα στήθια
κι αυτοί τού Άδωνη οι μαστοί,
χιονάτοι πριν,κόκκινοι γινονταν
ωιμε στη Κυθερεια
τον όμορφο έχασε άντρα
και μαζί του την θεϊκή έχασε ομορφιά της,
όσο ο Άδωνης ζούσε ομορφη
η Κυπριδα ήταν,
όμως μαζί με τον Άδωνη
η ομορφιά της πέθανε
ωιμε στη Κυπριδα,
λένε όλα τα όρη τα βουνά
και ωιμε στον Άδωνη τα δεντρα
κι οι ποταμοί για το πενθος τής Αφροδίτης
κλαίνε,
κι οι πηγές στα όρη για τον Άδωνη δακρυζουν,
απ'τον πόνο τ'ανθη κοκκινιζουν
και σ'ολα τα πλάγια σ'ολα τα λαγκάδια
η Κυθέρεια μοιργιολογαει
ωιμε στη Κυθερεια
ο όμορφος χαθηκε Αδωνης
ὤλετο καλὸς Ἄδωνις
μηκέτι πορφυρέοις ἐνὶ φάρεσι Κύπρι κάθευδε·
ἔγρεο, δειλαία, κυανόστολα καὶ πλατάγησον
5στήθεα καὶ λέγε πᾶσιν, ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις
αἰάζω τὸν Ἄδωνιν
κεῖται καλὸς Ἄδωνις ἐν ὤρεσι μηρὸν ὀδόντι,
λευκῷ λευκὸν ὀδόντι τυπείς, καὶ Κύπριν ἀνιῇ
λεπτὸν ἀποψύχων· τὸ δέ οἱ μέλαν εἴβεται αἷμα
10χιονέας κατὰ σαρκός, ὑπ᾽ ὀφρύσι δ᾽ ὄμματα ναρκῇ,
καὶ τὸ ῥόδον φεύγει τῶ χείλεος·
15αἰάζω τὸν Ἄδωνιν·
ἄγριον ἄγριον ἕλκος ἔχει κατὰ μηρὸν Ἄδωνις,
μεῖζον δ᾽ ἁ Κυθέρεια φέρει ποτικάρδιον ἕλκος.
τῆνον μὲν περὶ παῖδα φίλοι κύνες ὠρύονται
ἁ δ᾽ Ἀφροδίτα
20λυσαμένα πλοκαμῖδας ἀνὰ δρυμὼς ἀλάληται
πενθαλέα νήπλεκτος ἀσάνδαλος, αἱ δὲ βάτοι νιν
ἐρχομέναν κείροντι καὶ ἱερὸν αἷμα δρέπονται·
ὀξὺ δὲ κωκύοισα δι᾽ ἄγκεα μακρὰ φορεῖται
Ἀσσύριον βοόωσα πόσιν, καὶ παῖδα καλεῦσα.
25ἀμφὶ δέ νιν μέλαν αἷμα παρ᾽ ὀμφαλὸν ᾀωρεῖτο,
στήθεα δ᾽ ἐκ μηρῶν φοινίσσετο, τοὶ δ᾽ ὑπὸ μαζοὶ
χιόνεοι τὸ πάροιθεν Ἀδώνιδι πορφύροντο.
«αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν»,
ὤλεσε τὸν καλὸν ἄνδρα, σὺν ὤλεσεν ἱερὸν εἶδος.
30Κύπριδι μὲν καλὸν εἶδος ὅτε ζώεσκεν Ἄδωνις,
κάτθανε δ᾽ ἁ μορφὰ σὺν Ἀδώνιδι.
«τὰν Κύπριν αἰαῖ».
ὤρεα πάντα λέγοντι, καὶ αἱ δρύες «αἴ τὸν Ἄδωνιν»·
καὶ ποταμοὶ κλαίοντι τὰ πένθεα τᾶς Ἀφροδίτας,
καὶ παγαὶ τὸν Ἄδωνιν ἐν ὤρεσι δακρύοντι,
35ἄνθεα δ᾽ ἐξ ὀδύνας ἐρυθαίνεται,
ἁ δὲ Κυθήρα
πάντας ἀνὰ κναμώς, ἀνὰ πᾶν νάπος οἰκτρὸν ἀείδει,
«αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν· ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις»·
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου