.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Βίνσεντ βαν Γκογκ
Στην Αρλ το κίτρινο φως είναι σαν λεπιδα.
Είχε συμβεί ο καυγάς με τον Πωλ Γκωγκέν.
Λέξεις βλέμματα που πια δεν θυμάται.
Είχε βραδυασει όταν μπήκε στο πορνείο,η γυναίκα τον κοίταξε με απορία,έδιωξε
τον πελάτη,σε ένα μαντηλι τυλιγμένο τής έδωσε το αυτί του,
εκείνη άνοιξε το μαντήλι,είδε,χαμογελασε αμηχανα.
Επειτα είδε τη θλίψη στο βλέμμα της,
-στο δίνω δωρο,τής είπε και εφυγε.
Ο Βίνσεντ δεν θυμόταν τον ακρωτηριασμό,μόνο το αίμα ψυχρο,και μια περιεργη
αίσθηση ελαφρότητας.
Γυρίζοντας βρήκε μέσα στο δωμάτιο τη Σιέν,
-Που ήσουν;την αγκάλιασε,σε έψαχνα,φοβήθηκα,
έφαγες;
Η κοπέλα έτρεμε.
-κοιμησου,να ξεκουραστείς.
Τη σκέπασε με μια κουβέρτα,
Την επόμενη μέρα την σχεδίασε,ήταν έγκυος,
το μολύβι ακολουθούσε με τρυφερότητα την καμπύλη τής κοιλιάς της,
Λίγο μετά τον επισκέφτηκε ο Πολ Γκασέ.
-Πονάς;τον ρώτησε.
Ο Βίνσεντ χαμογέλασε.
-Όχι τώρα πια.
Ο γιατρός είδε τον πίνακα με το κίτρινο δωμάτιο.
-Ζωγραφιζω,γιατί δεν υπάρχω αλλιως,τού ειπε.
Τη νύχτα έγραψε ένα γράμμα στον αδελφο του Τεο.
Αγαπημένε μου Τεό,
Δεν ξέρω αν αυτό που ζω είναι ζωή ή σκιά ζωης.Οι άνθρωποι εδώ με κοιτούν σαν
να είμαι κάτι παραξενο.Και ίσως να έχουν δίκιο.
Σήμερα σχεδίασα ξανά τη Σιέν.Ειναι έγκυος. Σκέφτομαι πως η ζωή επιμένει ακόμα
και μέσα στη φθορά.Και ίσως αυτό να είναι το μόνο που αξίζει να ζωγραφίσω.
Δεν ξέρω αν θα σου στείλω αυτό το γράμμα.
Σταμάτησε να γράφει,δίπλωσε το χαρτί, αλλά δεν το έβαλε στο φάκελο.Το άφησε
δίπλα στα σχέδια τής Σιέν.
Το πρωί,το κιτρινο φως στο δωμάτιο.
Βγήκε έξω και περπάτησε στα χωραφια,τα σπαρτά κυμάτιζαν σαν θάλασσα,
ενα-δυο κοράκια πετούσαν σαν μαύροι γλάροι.
Για μια στιγμή όλα στάθηκαν ακίνητα.Και έμειναν ακινητα.
Κάτω από τον έναστρο ουρανό.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου