.
.
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Τα Αρχιλοχικα
μεταγραφη στα αρχαία ελληνικα-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
σαν τον άνεμο που σπάει τα πανιά
έτσι κι η ψυχή μου νόμους αψηφά
πότε γελά,πότε τη μοίρα βρίζει
αν πέσω δεκάρα δεν με νοιαζει
στέκω πάλι όρθιος πανω με χώμα
στα δόντια,σας το λέω καθαρα
για ήσυχη ζωή εγω δεν ειμαι
ὥς τε ἄνεμος ὅς τε νηῶν ἱστία ῥήγνυσιν,
ὣς ἐμὴ θυμὸς νόμους οὐκ ἐθέλει πείθεσθαι·
ἄλλοτε μὲν γελᾷ, ἄλλοτε δὲ μοῖραν ὀνείδει,
καίπερ πεσὼν οὐδὲν με μέλει·
αὖτις δ’ ὀρθὸς ἵσταμαι, χθονὸς ἐκ κονίης
ἐν δονάκεσσιν εἶπον ἐτήτυμα πάντα
οὐκ ἐγὼ ἥσυχον βίον ἐράω.
τον φίλο λένε στο κρασί
τον δοκιμάζεις
και στης μάχης την ανταρα
στο πρώτο όλος να γελά
μα αν στη δεύτερη να τρέμει
εγώ καθόλου δεν κατηγορώ
άλλωστε αν και κρασοκανατας
κάποτε ριψασπις υπηρξα
φασὶ φίλον γινώσκεσθαι ἐν οἴνῳ,
καὶ δοκιμάζειν αὐτὸν ἐν πολέμοιο θορύβῳ·
ὃς μὲν ἐν πρώτῃ ἀγορῇ γελᾷ,
ἐν δὲ δευτέρῃ τρόμος αἱρεῖ,
οὐκ ἐγὼ τοῦτον ψέγω·
καὶ γὰρ αν και οἰνοβαρὴς
αὐτὸς ποτὲ ἐγενόμην ριψασπις
να κλάψω αυτά που η τύχη πίσω πήρε
μεγάλη ανοησία είναι,δάνεια ήταν
οχι παντοτινά κτηματα
σήμερα φτωχός,αύριο,γιατί όχι,πλουσιος.
ολος κόσμος σαν τροχός γυρίζει
αυτό,φίλε,είναι νόμος και μην το ξεχνας
οὐκ ἄξιον κλαίειν τὰ ὅσσα τύχη ἀφείλετο·
δάνεια γάρ ἐστιν, οὐκ ἀΐδια κτήματα βροτῶν.
σήμερον μὲν πένης, αὔριον δ’ ἴσως πολυχρυσος·
τροχὸς γὰρ βίου πάντα περιτρέπεται ἀνθρώπων
τοῦτο, φίλε, νόμος ἐστὶ μέγας, μὴ λανθάνειν
τον εχθρό με λόγια κοφτερά έβρισα
κι αυτό πιο πολύ τον πειραξε
παρά αν στο χέρι κρατουσα μαχαίρι
το σίδερο,να ξέρεις,δίχως νου
αξια καμιά δεν έχει,
καλλίτερα με γλώσσα πικρή να νικας
παρα με χέρι που απ'τον φόβο τρεμει
ἐχθρὸν μὲν λόγοισι δριμείοις ἐνείκασα,
καὶ μᾶλλον ἤλγησεν ἢ εἰ ξίφος ἔσχον·
σίδηρος γὰρ ἄνευ νόου οὐδὲν ἀλκὴν ἔχει.
βέλτερον γλώσσῃ πικρῇ νικᾶν ἢ χειρὶ τρέμουσῃ·
ἡ γλῶσσα γὰρ μάχης ἀνδρῶν ἀμείνων ὅπλον
ποτέ στον έρωτα όρκος δεν κρατά πίστη
ευκαιρίες δευτερες παψε να δίνεις σ'απατες
αν το γυάλινο σπάσει κύπελλο ξανα
δεν γινεται
φυλαξου,γιατι τα θραύσματα του οποιος
τ'αγγιξει βαθια τον κοβουν
οὐκ ἔστιν ἔρως ὅστις ὅρκους ἀεὶ φυλάσσει·
μηκέτι δὲ δίδου καιρὸν δευτέρην ἀπάτῃ.
εἰ δὲ ποτὲ κύαθος κρυστάλλινος ῥαγῇ,
οὐκέτι συντίθεται οὐδὲ γίγνεται ἔμπαλιν.
φύλαξαι· τὰ γὰρ θραύσματα χεῖρας τέμνει
τῶν ἁπτομένων βαθέως
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου