.
.
-Ο έρωτας της Ναυσικας
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Ο έρωτας της Ναυσικας
εκείνη τη μέρα είδα τα φύκια να κρέμονται στους ώμους του,
-γούνουμαί σε ἄνασσα
θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι;
ειπε,
οι κοπέλες είχαν φύγει τρομαγμένες,εγώ εμεινα,του ερριξα νερό να πλυθεί,τού έδωσα λάδι να αλειφθεί, καθαρά ρούχα να ντυθεί,
τότε θαύμασα πως σ'αυτον Ἀθηναίη δὲ χάριν κατέχευεν,
και τού έδειξα το μονοπάτι για το σπίτι του πατέρα μου,
χωριστά να παμε,μάτια περίεργα να μην μας δουν και κουβεντιάσουν,
εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα,άκουγα τη θάλασσα,τους κυματισμούς της,
την άλλη ημέρα τον είδα στην αίθουσα του πατέρα μου,μιλούσε για τη Τροια,για τους Λωτοφάγους,για τις Σειρήνες,για τον Κύκλωπα Πολύφημο,για τη Κιρκη,για τους νεκρούς που είχε δει στον Άδη,
ένιωθα να τον ερωτεύομαι,
μια στιγμή είδα να με κοιτάει,
αυτό κράτησε πολύ λίγο,μια στιγμή,
έπειτα ειπε για τη πατρίδα του την Ιθάκη,και την νόστιμον ἦμαρ που θα τον φέρει εκεί,
ζήλεψα πολύ αυτή την αγάπη του,
το πρωί της αναχώρησής του πήγα στο λιμάνι,
-Αν ποτέ φτάσεις στην πατρίδα σου,τού είπα,θυμήσου εκείνη που σε βρήκε γυμνο στην ακτή,
έπειτα το καράβι χάθηκε,έμεινε μόνο η γραμμή του ορίζοντα,
τώρα καμιά φορα κατεβαίνω σ'εκεινη την ακτή,τα κύματα έχουν σβησει πια τα ίχνη του.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου