.
.
-Η τελευταία νύχτα του Βάλτερ Μπένγιαμιν στο Παρίσι
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η τελευταία νύχτα του Βάλτερ Μπένγιαμιν στο Παρίσι
Το δωμάτιο γινονταν μικρότερο κάθε ώρα που περνούσε.
Ένιωθε μεγάλη κούραση. Το ξενοδοχείο ηταν κοντά στον σταθμό.
Tο κίτρινο φως της λάμπας στο δωμάτιο.
Οι τοίχοι πλησιαζαν.
Το Παρίσι έξω ένα ορυχείο σιωπής.
Από το παράθυρο έβλεπε τη βροχη.Κάπου μακριά ακούστηκε μια σειρήνα. Ύστερα σιωπή.
Καθονταν στην άκρη του κρεβατιού,δίπλα η βαλίτσα,μέσα της χειρόγραφα,σημειώσεις,η ζωή του συμπιεσμένη σε χαρτί.
Θυμήθηκε το Βερολίνο,τα παιδικά χρόνια,το πόλεμο,την επανασταση,την ήττα,τις ιδεολογίες,την ιστορία σαν μηχανή που αλεθει ανθρώπους.
Οι τοίχοι πλησίασαν κι άλλο.
Δυσκολεύονταν να αναπνεύσει.
Σηκώθηκε,περπάτησε τρία βήματα μπροστά.Ο τοίχος.
Τρία αριστερά.Ο τοίχος.
Γύρισε πίσω.Ο τοίχος.
Τότε είδε τον φίλο του τον Μπρεχτ,καθονταν σε μια καρέκλα,με το πούρο στο στόμα,μπροστά του στο τραπέζι το σκακι.
Ο Μπρεχτ μετακίνησε τον λευκό πύργο οριζόντια τρία τετράγωνα.
-Η Ιστορία δεν ενδιαφέρεται για τους ηττημένους,είπε.
Ο Μπένγιαμιν απάντησε κινώντας το μαύρο άλογο.
Ηξερε ότι η Ιστορία μιλα πάντα με τη φωνή των νικητών.
Και όμως οι άλλοι είναι πολυ περισσότεροι.
Στη λάμπα χαμήλωσε το φως.
Ματ.
Πήρε τη βαλίτσα,άνοιξε τη πόρτα και βγήκε στο διαδρομο,κατέβηκε τις σκάλες,έξω είδε ανθρώπους γύρω από μια πυρκαγιά που έκαιγαν βιβλία,προχώρησε.
Έφτασε στον σταθμό,στην αποβαθρα άνθρωποι όρθιοι ακίνητοι περίμεναν.Στα προσωπα τους φορούσαν μάσκες.
Όλοι ήξεραν τον προορισμό του ταξιδιού τους.
Ήρθε ένα τρένο,σταμάτησε,άνοιξε τις πόρτες,κανείς δεν μπήκε μέσα,έκλεισαν οι πόρτες,το τρένο έφυγε
Οι άνθρωποι ακίνητοι.
Όταν ήρθε το άλλο τρένο μπήκε.
Το τρένο ξεκίνησε τη διαδρομή του.
Έκλεισε τα μάτια του.
Άνοιξε τα μάτια του.
Στο παράθυρο εμφανίσθηκε ο
Angelus Novus τού Paul Klee,ο Άγγελος της Ιστοριας.
Τα φτερά του ήταν ανοιχτά,το πρόσωπό του στραμμένο στα ερειπια,στις καμενες πόλεις,στη κολαση του ανθρώπου.
Ήταν μόνος.
Και η βαλίτσα του.
Το βαγόνι συνέχεια μίκρυνε.Κελι.
Έξω το Παρίσι.Η νύχτα.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου