.
.
.LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
- Η τελευταια σιωπη τής ζωης της.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Η τελευταια σιωπη τής ζωης της.
1.
Τη μέρα εκείνη ξύπνησε νωρίς.
Έφτιαξε καφέ και κάθισε στο τραπέζι τής κουζίνας. Πάνω του:
ένα πακέτο τσιγάρα
και μια φωτογραφία.
Η φωτογραφία έδειχνε ένα παιδί,που χαμογελουσε.
Ήταν ο γιος της.Αγγιξε τη φωτογραφια,χάιδεψε το προσωπο τού παιδιού.
Δεν.εκλαιγε πια.
Ο θάνατος,σκέφτηκε,δεν είναι η στιγμή που κάποιος φεύγει.
Είναι η σιωπή που μένει μετά.
2.
Εκείνο το απόγευμα ήρθε να τη δει ενας φίλος της.
Κάθισαν στο σαλόνι,στο πάτωμα σωροί βιβλια.
-Πώς είσαι;τη ρώτησε.
Εκείνη χαμογέλασε.
-Θελω την αλήθεια,τής είπε.
Εκείνη άναψε τσιγάρο.
-Είμαι κουρασμένη,ειπε.
Έσκυψε το κεφάλι.
-Απο το να θυμάμαι.
3.
Το βράδυ,άνοιξε ένα κουτί που κρατούσε κρυμμένο στο συρτάρι.
Μέσα υπήρχαν γράμματα.
Μερικά από άντρες που την είχαν αγαπήσει.
Διάβασε χωρίς συγκίνηση.
Βρήκε το σημείωμα γραμμένο με παιδικό γραφικό χαρακτήρα.
'Μαμά,
όταν μεγαλώσεις θα είμαι κοντά σου'
Έκλεισε τα μάτια.
Η μνήμη την επνιγε.
4.
Νύχτωσε.Ξαπλωσε στο κρεβάτι.Δεν μπορουσε να κοιμηθεί.
Σηκώθηκε πήγε στον καθρέφτη.
Κοίταξε το.προσωπο της.
Πίσω της είδε το παιδί.
Γύρισε το κεφάλι,δεν ήταν.
Πήρε ένα χαρτί κι έγραψε:
'Οι άνθρωποι πιστεύουν πως η ζωή είναι μια ιστορία με αρχή και τέλος.
Δεν είναι.
Είναι απλώς ένα φως που καίει για λίγο μέσα στο σκοτάδι.'
Σταμάτησε.
Κοίταξε στον καθρέφτη.
Δεν είδε το πρόσωπο της
5.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα βγήκε στο μπαλκόνι.
Η πόλη ήταν άδειασμενη.
Στάθηκε για ώρα ακίνητη.
Δεν ένιωθε απελπισία.
Μόνο μια βαθιά κουραση.
6.
Το επόμενο πρωί η καθαρίστρια την βρήκε στο κρεβάτι ξαπλωμενη.
Το φως από το.παραθυρο έπεφτε πάνω στο προσωπο της.
Έμοιαζε να κοιμάται.
Δίπλα της βρισκόταν το σημειωμα.
Και η φωτογραφία.
7
Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει από τον θάνατο.
Πεθαίνει από το βάρος της μνήμης,
ζωντας μέσα σε έναν αόρατο λαβύρινθο μνήμης.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου