.LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Το Τέλος τού Πενθεα Και ο θρήνος τής Αγαύης -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

 .

.

.LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

-Το Τέλος τού Πενθεα

Και ο θρήνος τής Αγαύης

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Το Τέλος τού Πενθεα

Και ο θρήνος τής Αγαύης

ο Πενθέας ήταν μέσα στο σκοταδι τού δάσους κι από μακριά γύρω του ακούγονταν

τύμπανα κι αγριες κραυγες,γρηγορα τον περικυκλωσαν,

γυναίκες γυμνές με λυμένα μαλλιά χορευαν μέσα στη νύχτα,η λύσσα αφριζε στα

δόντια τους,

στα χέρια τους κρατούσαν αναμμένα κλαδιά,θυρσούς,

αδύνατο να ξεφύγει,η μανία τού Διόνυσου τις οδηγουσε,

τον είδαν και σαν άγριο κύμα έπεσαν πάνω του,τον έσπρωξαν,τον έρριξαν κάτω,

τον εσυραν στις πέτρες στ'αγκαθια,

κι ανάμεσα τους η μητέρα του,η Αγαυη,

τυφλή απ'το άγριο πάθος,

-μητερα,εγώ είμαι,φώναξε,εκείνη μήτε άκουσε μήτε είδε,τον είδε σαν λιονταρι,

σαν άγριο θηρίο,ένα θήραματον καταξεσχισαν,

κομμάτια το κορμί του έκαναν,

κι όταν η νύχτα έκλεισε και ξημερωνε η Αγαυη κατέβαινε το βουνό κρατώντας

το κεφαλι τού γιου της που νόμιζε μέσα στη ζάλη τού θεού πως ήταν τρόπαιο

κυνηγιού,

μα όταν η τρελα κι η μέθη περασε,κατάλαβε,

το κεφάλι τού γιου της ήταν που κουβαλούσε,

και τότε ακουστηκε ο σπαραχτικος της θρήνος

μέσα σ'ολητην εφταπυλη Θήβα

Αγαυη

εμένα που με μακαριζαν για τη τύχη μου

τώρα πόσο δυστυχισμένη ειμαι,

πώς,γιε μου,να σε κηδεψω;

μέσα σε ποιο τάφο να βαλω;

με τι πέπλα το κορμί σου

να σκεπάσω;

πώς τις σπαραγμενες σάρκες σου

ν'αγκαλιασω;

πώς να ταιριασω τα μέλη σου,το κεφάλι

τον λαιμό τα χέρια τα πόδια σου,

ολοκληρος να γίνεις;

αχ,πρόσωπο αγαπημένο τού παιδιού μου,

τρυφερά μου μάγουλα,

γλυκύτατο μου στόμα,

αγαπημένα χέρια που τα'λυσε ο θάνατος,

που τόσες φορές εμένα τη μανα αγκαλιαζες,

κι εγώ καμαρωνα,

τώρα με το μαντήλι κρύβω

το ματωμένο πρόσωπο σου,

σκεπάζω τα κομμάτια σου

με τα πεπλα μου,

αχ,παρηγοριά δεν έχω πια η μαύρη

έτσι νεκρο,παιδί μου,να σε βλέπω.

.

.

.