.GREEK POETRY -docta ignorantia η ψυχή μας -χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

 .

.

.GREEK POETRY

-docta ignorantia η ψυχή μας

-χ.ν.κουβέλης c.n.couvelis

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

My own Empire of Heteronyma Paintings

-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

docta ignorantia η ψυχή μας

The sunset bleeds red πάνω στο άπειρο

η παρακμή τού χρόνου

και η Troie brule encore, nicht 1922,

αλλά στη Κωνσταντζα,

la infinita tristeza τού Οβιδιου

και ο Αίαντας Τελαμώνιος χωρίς θεατές

στη σκηνή σφαγιαζεται

«Was kann ich wissen?

Was soll ich tun?

Was darf ich hoffen?»,ψιθυρίζει ο Οιδίποδας

πριν το κυκλαδικό ειδώλιο

τής Θηβαιας Σφιγγας

docta ignorantia η ψυχή μας

et les fleurs,les nuphars, les cyprès

στο βλέμμα μιας κίτρινης πεταλουδας

με το φως τού φεγγαριού τυλίγεται

στα τριανταφυλλιά

όταν εκείνη τη νυχτα

ο Ελπήνορας ταιζει το κιτρινο ψαράκι στο γυάλινο ενυδρείο

und die actors had to play in intense heat

Ich bin niemand,φωνάζει ο Οδυσσέας,

κωπηλατώντας στα νερά τής λ' ραψωδιας

τη ώρα που

ένας αρλεκίνος παίζει ζάρια στην αγορά

στοιχηματίζοντας τα Ηθικά Νικομαχεια τού Αριστοτέλη

η παρακμή τού απείρου tastes like pomme

όταν ο Ajax fällt sauvage,και η ψυχή του πνίγεται

zwischen Plato und Celan,

«Was kann ich wissen?

Was soll ich tun?

Was darf ich hoffen?»,murmura Oedipus

με το βλέμμα τού Elpenor στο γυάλινο ενυδρείο

jaune σαν το φως τού Van Gogh

être bien dans sa peau whispered η πεταλούδα

κίτρινη πάνω στο χέρι

τού Οδυσσέα κωπηλατωντας

«Ich bin niemand», φωνάζει,

et Cassandra βλέπει maisons en feu

στα πετρώματα τού χρόνου

η παρακμή τού infinitum tastes like pomme rouge,

mientras Troia brucia 1922,

les abeilles buzzen πάνω στο golden jewel whispering

secretos antichi, und Ajax fällt sauvagement

και η ψυχή του πνίγεται zwischen Plato und Celan,

«Was kann ich wissen?

Was soll ich tun?

What darf ich hoffen?»

et Oedipus murmura entre shadows

οι λέξεις glissent comme acqua

durch die fingers τού χρόνου

les fleurs, nuphars,cyprès und preistorische swans

στα πετρώματα του χρόνου lighting le miroir

ο Elpenor is fishing nel aquario trasparente

jaune σαν Van Gogh

et la voix de la farfalla gialla whispers:

«être bien dans sa peau»

το corset tight γύρω απ’ το torso τής γυναίκας,

και ο Οδυσσέας κωπηλατεί zwischen specchio και mare,

«Ich bin niemand»,φωνάζει,

et Cassandra sieht casas en feu

το σώμα diventa medium.

cygnes préhistoriques entre pietre del tempo

und la lune danse tango sulla calma del mare

und ogni souffle γίνεται lumière

και tout alles todo everything,si muovono

σε κύματα de couleurs

de voix de shadows

de vent de ricordi

με το απέραντο.

.

.

.