.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Ο Λαβύρινθος τού βασιλιά
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis
χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
Ο Λαβύρινθος τού βασιλιά
Ο βασιλιάς δεν φοβόταν τον θάνατο,φόβονταν την ασημαντότητα του,είχε δει
στρατηγούς να πέφτουν από αδέξια χέρια,άρχοντες να δηλητηριάζονται από
άσημους υπηρέτες, Εκείνος ηθελε να συναντήσει τον δολοφόνο του πρόσωπο
με πρόσωπο,μεσα σε έναν τόπο που ο ίδιος θα είχε ορίσει.
Κάλεσε τον πιο ευφυη αρχιτέκτονα τού βασιλείου.
-Θέλω,τού είπε,να μού κτίσεις τον πιο απλό απέραντο λαβύρινθο.
Ο αρχιτέκτονας δεν ρώτησε γιατί.
Το έργο άρχισε στη μεση της ερήμου,με τοίχους λευκους,ίσου ύψους,ίσου πάχους,
με διαδρόμους,με συνεχείς διακλαδώσεις.
Κάθε στροφή έμοιαζε με την προηγούμενη,κάθε ευθεία οδηγούσε σε άλλη ευθεία.
Όταν ολοκληρώθηκε,ο βασιλιάς παρέδωσε το στέμμα του στον διάδοχο και μπήκε
μέσα στον λαβύρινθο.Διέταξε να σφραγιστεί η είσοδος πίσω του.
Περπατούσε ώρες,μέρες,ο δολοφόνος του τον κυνηγα,ίσως καπου να στέκεται και
να τον περιμένει,η' να μην γνωρίζει ότι θα ειναι ο δολοφόνος του.
Σε κάθε στροφή έβλεπε μια σκιά,άκουγε βήματα να τον πλησιάζουν,η' να απομακρύνονται,
κάποτε κανέναν ήχο.
Χρόνια αργότερα συνάντησε έναν άνθρωπο σε μια διασταυρωση.
-Εσύ είσαι;ρώτησε ο βασιλιάς.
-Εσύ με έφερες εδώ, απάντησε ο άλλος.
-Ποιος είσαι;
Ο άνδρας χαμογέλασε.
-Ο μόνος που θα μπορούσε να σε σκοτώσει.
Ο βασιλιάς τον κοίταξε προσεκτικά,το πρόσωπο του είχε κάτι οικείο.
-Δεν κρατάς όπλο.
-Δεν χρειάζομαι.Εσύ το έφερες μαζί σου.
Ο βασιλιάς ένιωσε τότε το βάρος στη ζώνη του.
Τού έδωσε το ξιφος.
-Εγώ σε δημιούργησα, είπε.
-Κάθε άνθρωπος δημιουργεί το τέλος του.
Εγώ είμαι εσύ,απάντησε ο άλλος
Και τον μαχαίρωσε.
Ο λαβύρινθος δεν άλλαξε, οι διάδρομοι έμειναν ίδιοι.
Μέσα του ένα σώμα επεσε.
Αυτό τού δολοφονημένου βασιλιά και τού δολοφόνου του.
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου