I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis -Το γοβάκι ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
χνκουβέλης cncouvelis
-Το γοβάκι 
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης


φωτογράφιση 

-χνκουβελης cncouvelis


χνκουβελης cncouvelis

Το γοβάκι 


Εκτελεί τις οδηγίες:

Το γόνατο της λυγίζει αργά,

στο δωματιο να μην υπάρχει κανείς άλλος.

Το πέλμα που αιωρείται πάνω από το μαύρο λουστρίνι.


-Στασου εκεί,ακούγεται η φωνη.

Επανέλαβε.


Η φιλοσοφία ντύνεται,της είπε,με τελετουργία.

Καθορίζει το σύστημα της ηδονής του σώματος.

Γιατί αυτό είναι το μυστικό: 

η εξουσία δεν χρειάζεται να ασκηθεί για να υπάρχει. Αρκεί να την έχεις μάθει τόσο καλά,ώστε να την ασκείς μόνη σου στον εαυτό σου.


Η γυναίκα κοιτάζει το παπουτσι.

Είναι εκει για να ολοκληρωθεί η τελετή.

Να ξαναμπεί το πόδι μέσα του,να το κλείσει,

να σφίξει τον αστράγαλο.


Ο άντρας μπήκε μέσα στο δωμάτιο,κάθησε στον καναπέ,φορούσε μαύρα γυαλιά:

-Φορεσε το,είπε.

Δεν ήταν διαταγή.Οι διαταγές προϋποθέτουν κάποιον που μπορεί να αρνηθεί. 

Ήταν η ανακοίνωση μιας διαδικασίας.

Σημείωσε:

Οι πράξεις δεν επιτρεπεται να εκφραζουν συναισθήματα.  

Ο αλλος να επιθυμεί αυτό που του επιβάλλεις.


Το πόδι της γυναίκας πλησίασε τη γόβα.

-Ειμαι εδώ,είπε,ο άντρας,μάρτυρας ότι όλα θα γινουν σύμφωνα με τον κανονισμό.


-Σταματα,της φώναξε.

Δεν εξετάζεται η υπακοή σου.Εξετάζεται αν την αναγνωρίζεις ως ελευθερία.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, ανυπακοή είναι κάθε απόκλιση από την προβλεπόμενη συμπεριφορά, εφόσον αυτή προκαλεί δυσλειτουργία στο σύνολο.


Το ένα της πόδι ακουμπούσε στο πάτωμα.Το άλλο παρέμενε μετέωρο,λίγα εκατοστά πάνω από το γοβάκι.Μαυρο,γυαλιστερό, με ψηλό τακούνι.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που στεκόνταν έτσι.Είχε μάθει να παρατείνει τις στιγμές,να μην ολοκληρώνει αμέσως τις κινήσεις της.Υπήρχε μια ιδιαίτερη ηδονη στην αναβολή.


Καθόταν στην άκρη του κρεβατιού,με το ένα πόδι μέσα στο μαύρο γοβάκι.

Χτύπησε το τηλέφωνο.

-Εμπρος.

 -Είσαι μόνη;

-Γιατί ρωτάς;

-Θέλω να ξέρω αν μπορώ να έρθω.

-Το ζήτημα είναι αν θα σε δεχτώ.

Η γυναίκα έκλεισε το τηλέφωνο.

Ο άντρας στον καναπέ με τα μαύρα γυαλιά γέλασε.

-Εξακολουθείς να παίζεις το ίδιο παιχνίδι.

-Δεν είναι παιχνίδι,είπε η γυναικα.Είναι η μόνη σοβαρή υπόθεση της ζωής μου.

Την κοιτούσε.

Η ομορφιά της δεν ήταν ένα χαρακτηριστικό του σώματος της αλλά μια προσωρινή συμφωνία ανάμεσα σ' εκείνον που την κοιτάζει και σ' εκείνη που του  επιτρέπει να την κοιτάζει.

Τον κοίταξε.

-Θέλω να φύγεις,τού είπε.

Εκείνος έκλεισε τη πόρτα.

Εκείνη έβγαλε το πόδι της από το γοβάκι.

.

.

.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου