.

.

GREEK POETRY 

-χνκουβελης cncouvelis

 μεταφραζοντας

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

μεταφράζοντας

Ευριπίδης Ηρακλειδαι

Αποσπασματα

Ευριπίδης

Ηρακλειδαι

τραγωδία

διδάχτηκε το 430 π.Χ

1055 στίχοι

Τα παιδιά του Ιολαου,οι Ηρακλείδες,είναι ικέτες στην Αθήνα,στο ναό του Δια.

Γιατί ο Ευρυσθενης μετά το θάνατο του Ηρακλή τους καταδιώκει για να τους σκοτώσει.

Ένας κήρυκας του Ευρυσθέα τραβα τον γερο Ιολαο με βία από τον βωμό,ο χορός,γέροντες της Αθήνας,τον εμποδίζει να το κάνει.

Ο βασιλιας της Αθήνας,ο Δημοφών αρνειται την παράδοση των ικετων,ενώ ο κήρυκας τον απειλει ότι θα προκληθεί πολεμος.

Ο Δημοφων ετοιμάζει τον στρατό του,και λέει στον Ιολαο πως για να νικήσουν οι Αθηναίοι πρέπει μια κόρη να θυσιαστεί,τότε η Μακαρία,κόρη του Ηρακλή και της Δηιανειρας,δέχεται να θυσιαστει.

Ο Ιόλαος θέλει να πολεμήσει,και δεν ακούει την Αλκμήνη τη μητέρα του Ηρακλή να μην το κάνει.

Ο αγγελιοφόρος φέρνει την είδηση της νίκης των Αθηναίων και ο Ιόλαος μεταμορφώνεται σε νέο.

Η Αλκμήνη διατάζει ο αλυσοδεμένος Ευρυσθέας να σφαγει.

.

.

Ο γραμματικός Ωρίωνας,450 μ.Χ,στην Ανθολογία του Ευριπίδη,αναφέρει 5 στιχους σημειώνοντας τους ως: Ευριπίδη Ηρακλειδαι

Όποιος όμως στη ζωή  εκείνους που τον γέννησαν

σεβεται

αυτός είναι και ζωντανός και πεθαμένος

στους θεούς αγαπητος

όποιος όμως εκείνον που τον γέννησε

δεν θέλει να τιμα

μήτε να γίνει με μένα μαζί 

να θυσιασει στους θεους

μήτε στη θάλασσα να ετοιμάσει κοινό μαζί μου 

να κάνει ταξιδι 

Ὅστις δὲ τοὺς τεκόντας ἐν βίῳ σέβει

ὅδ' ἔστι καὶ ζῶν καὶ θανὼν θεοῖς φίλος,

ὅστις δὲ τὸν φύσαντα μὴ τιμᾶν θέλει,

μή μοι γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς,

μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος

.

.

Ο Στοβαιος στο Ανθολογιο του αναφέρει με την επιγραφή:Ευριπιδης Ηρακλειδαι 

4 στίχους:

Τρεις είναι οι αρετές 

τις οποίες πρέπει ν'ασκεις,παιδί μου,

και τους θεούς να τιμας,

και τους γονείς που σε γεννησαν

και τους κοινούς της Ελλάδας νομους,

κι αυτά πραττωντας

θα'χεις πάντοτε το πιο ωραίο στεφάνι

της ένδοξης φημης

Τρεῖς εἰσὶν ἀρεταί τὰς χρεών σ' ἀσκεῖν, τέκνον,

θεούς τε τιμᾶν, τοὺς τε φύσαντας γονεῖς,

νόμους τε κοινοὺς Ἑλλάδος, καὶ ταῦτα δρῶν

κάλλιστον ἕξεις στέφανον εὐκλείας ἀεί

.

.

ο Πλούταρχος στα Ηθικά του έχει 2 στιχους χωρίς όνομα ποιητή,

όμως στο Ανθολογιο του Στοβαίου ειναι αναφερόμενοι ως:

Ευριπίδης Ηρακλει

όμως το να σφαγει κάποιος είναι φοβερο,

αλλα ένδοξη φήμη εχει

το να μην πεθάνει κάποιος είναι δειλία,

αλλά εχει μεσα του την ηδονή της ζωης

τὸ μὲν σφαγῆναι δεινόν, εὔκλειαν δ' ἔχει,

τὸ μὴ θανεῖν δὲ δειλόν, ἡδονὴ δ' ἔνι.

.

.

Ο σχολιαστής του  Αριστοφάνη αναφέρει ότι ο στιχος 214 στη κωμωδία:Ιππείς του Αριστοφάνη παρωδεί το ιαμβικό τριμετρο των Ηρακλειδων

ανακατεψε και χωσ'τα μαζι στο έντερο για λουκανικα

τα πραγματα

τάραττε καὶ χόρδευ ὁμοῦ τὰ πράγματα

.

.

.