.
.
Niccolo Machiavelli
Il Principe Ο Ηγεμονας
απόσπασμα
Capitolo 15
χνκουβέλης cncouvelis
μεταφράζοντας
Niccolo Machiavelli
Il Principe Ο Ηγεμονας
απόσπασμα
Capitolo 15
(De his rebus quibus homines et praesertim principes laudantur aut vituperantur)
Για εκείνα τα πράγματα για τα οποία οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι ηγεμόνες, επαινούνται ή κατηγορούνται.
Μενει τώρα να δούμε ποιοι πρέπει να είναι οι τρόποι συμπεριφοράς και διακυβέρνησης ενός ηγεμόνα προς τους υπηκόους η' προς τους συμμαχους.
Και επειδή γνωρίζω ότι πολλοί γι'αυτό έχουν γράψει,φοβάμαι,γράφοντας γι'αυτο κι εγώ επισης,χωρίς να θεωρηθω προκλητικός,απομακρυνομενος,προπάντων στη εξέταση αυτού του θέματος,από τις καθιερωμένες θέσεις των άλλων.
Αλλά,επειδή η δική μου πρόθεση είναι να γράψω κάτι χρήσιμο για όποιον το καταλαβαινει,φάνηκε σε μένα πιο κατάλληλο να ακολουθήσω την αλήθεια του πράγματος που είναι και συμβαίνει,παρά τη φαντασία γι'αυτο.
Και πολλοί έχουν φανταστεί δημοκρατίες και ηγεμονίες που ποτέ δεν έχουν ιδωθεί ούτε γνωστές στ'αληθεια θα ειναι.
Γιατί αυτό απέχει τόσο πολύ το πώς ζεις κανείς από το πώς θα έπρεπε να ζει,ώστε εκείνος που αφηνει εκείνο που γίνεται για εκείνο που έπρεπε να γίνεται,παίρνει σαν μαθημα μάλλον την καταστροφή του παρά τη διατήρηση του(στην εξουσία).
Γιατί ένας άνθρωπος που επαγγέλλεται σ'όλες τις περιστασεις τον καλό,
μοιραία καταλήγει να καταστραφεί ανάμεσα σε τόσους που δεν είναι καλοί.
Επομένως είναι αναγκαιο για έναν ηγεμόνα,αν θέλει να διατηρηθεί(στην εξουσία),να μάθει να μπορεί να μην είναι καλός,και να το χειρίζεται και να μην το χειρίζεται αναλογα με την ανάγκη(της συγκυρίας)
Cap. 15
De his rebus quibus homines et praesertim principes
laudantur aut vituperantur.
[Di quelle cose per le quali li uomini, e specialmente i
principi, sono laudati o vituperati]
Resta ora a vedere quali debbano essere e’ modi e go-
verni di uno principe con sudditi o con li amici. E, per-
ché io so che molti di questo hanno scritto, dubito, scri-
vendone ancora io, non essere tenuto prosuntuoso, par-
tendomi, massime nel disputare questa materia, dalli or
dini delli altri. Ma, sendo l’intento mio scrivere cosa uti-
le a chi la intende, mi è parso più conveniente andare
drieto alla verità effettuale della cosa, che alla immagi-
nazione di essa. E molti si sono immaginati repubbliche
e principati che non si sono mai visti né conosciuti esse-
re in vero; perché elli è tanto discosto da come si vive a
come si doverrebbe vivere, che colui che lascia quello
che si fa per quello che si doverrebbe fare, impara più
tosto la ruina che la perservazione sua: perché uno
uomo che voglia fare in tutte le parte professione di
buono, conviene rovini infra tanti che non sono buoni.
Onde è necessario a uno principe, volendosi mantenere,
imparare a potere essere non buono, et usarlo e non usa-
re secondo la necessità.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου