.
.
Marguerite Duras
L'amant
Ο εραστης
painting
χνκουβέλης cncouvelis
μεταφραζοντας
Marguerite Duras
L'amant
Ο εραστης
Ο καλοντυμενος άντρας κατέβηκε από τη λιμουζινα,
κάπνιζε ένα εγγλέζικο τσιγάρο.
Κοιτάζει τη νεαρή κοπέλα που φοράει τσόχινο αντρικό καπέλο και χρυσομενα παπουτσια.
Έρχεται προς αυτή αργά.
Είναι φανερό,είναι αμήχανος.
Δεν χαμόγελα αρχικά.
Αρχικά της προσφέρει ένα τσιγάρο.
Το χέρι του τρέμει.
Υπάρχει αυτή η φυλετική διάφορα,δεν είναι λευκός,πρέπει να την ξεπεράσει,είναι γι'αυτό που τρέμει.
Αυτή δεν τού λέει ότι δεν καπνίζει,όχι ευχαριστώ.
Αυτή δεν τού λέει τίποτα άλλο,δεν τού λέει άφησε με ήσυχη.
Τότε αυτός φοβάται λιγότερο.
Τότε αυτός της λέει ότι νομίζει πως ονειρεύεται.
Αυτή δεν απαντά.
Δεν υπάρχει λόγος αυτή να απαντήσει,τι να απαντουσε;
Αυτή περιμένει.
Τότε αυτός τη ρωτα μα, από που καταγεστε;
Αυτή τού λέει ότι είναι κόρη της δασκάλας του σχολείου θηλέων του Σαντέκ.
Αυτός σκέφτεται κι ύστερα λέει ότι έχει ακούσει να μιλούν γι'αυτην τη κυρια,για την ατυχία της μ'εκεινη την παραχώρηση γης που λέγεται πως είχε αγοράσει στη Καμπότζη,έτσι είναι ακριβώς,έτσι δεν είναι;
Ναι αυτό είναι.
Αυτός επαναλαμβάνει ότι είναι εντελώς εξαιρετικό να τη δει πάνω σ'αυτο το πορθμείο.
Τόσο νωρίς το πρωί,μια νεαρή όμορφη κοπέλα όπως είναι εκείνη,δεν αντιλαμβάνεστε,αυτό είναι πολύ απρόσμενο,μια νεαρή λευκή κοπέλα μεσα στο λεωφορείο των ιθαγενων.
Αυτός της λέει ότι το καπέλο της πηγαινει ωραια,πάρα πολύ ωραια μαλιστα,ότι είναι...πρωτότυπο...ένα αντρικό καπέλο,γιατί όχι;
Αυτή είναι τόσο χαριτωμένη,μπορει όλα στον εαυτό της να τα επιτρέπει.
Marguerite Duras
L'amant
L’homme élégant est descendu de la limousine, il fume une cigarette anglaise. Il regarde la jeune fille au feutre
d’homme et aux chaussures d’or. Il vient vers elle lentement.
C’est visible, il est intimidé. Il ne sourit pas tout
d’abord. Tout d’abord il lui offre une cigarette. Sa main
tremble. Il y a cette différence de race, il n’est pas blanc, il
doit la sur– monter, c’est pourquoi il tremble. Elle lui dit
qu’elle ne fume pas, non merci. Elle ne dit rien d’autre, elle ne lui dit pas laissez-moi tranquille. Alors il a moins peur.
Alors il lui dit qu’il croit rêver. Elle ne répond pas. Ce n’est
pas la peine qu’elle réponde, que répondrait-elle. Elle
attend. Alors il le lui demande mais d’où venez-vous ? Elle
dit qu’elle est la fille de l’institutrice de l’école de filles de Sadec. Il réfléchit et puis il dit qu’il a entendu parler de cette dame, sa mère, de son manque de chance avec cette
concession qu’elle aurait achetée au Cambodge, c’est
bien ça n’est-ce pas ? Oui c’est ça.
Il répète que c’est tout à fait extraordinaire de la voir sur
ce bac. Si tôt le matin, une jeune fille belle comme elle l’est,vous ne vous rendez pas compte, c’est très inattendu, une jeune fille blanche dans un car indigène.
Il lui dit que le chapeau lui va bien, très bien même, que
c’est… original… un chapeau d’homme, pourquoi pas ?
elle est si jolie, elle peut tout se permettre.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου