.
.
φωτογραφιση-βιντεο
-χνκουβελης cncouvelis
https://www.facebook.com/share/r/1Hfvcg5K9V/
https://www.facebook.com/share/r/18Ps1KXdRL/
https://www.facebook.com/share/r/1B8wew2ZS8/
https://www.facebook.com/share/r/1FKCBipRYx/
https://www.facebook.com/share/r/18Pj8Tde5k/
χνκουβελης cncouvelis
Ο μονόλογος της γυναικας
[00:04-00:08] Aber du musst nicht sein ernsthaftes Gesicht dabei machen. Ich liebe dich ja..
[00:12-00:14] "Wie heißt es, wenn man einen Zweig abreißt?
Effi Briest(1974): Rainer Werner Fassbinder
Είναι πάλι πρωί.
Ο καφές κρυώνει.
Κρατάω το τηλέφωνο.Το σηκώνω ψηλά.Για σελφι. Κοιτάζω. Δεν είμαι πια ωραία.Δεν ξέρω αν υπάρχω ακόμα.Αν είμαι εδώ,μέσα
σ'αυτό το δωμάτιο.
Χτενίζω τα μαλλιά μου με το χέρι.Μια κίνηση που έκανα πάντα πριν φύγω,πριν με δει κάποιος.Τώρα δεν υπάρχει κανεις.Ουτε εγώ.
Ακούω το θόρυβο του δρόμου.Της πόλης.Μακρυα.
Ο ήχος του ρολογιού.
Ο ρυθμός της ερημιάς.
Πότε έγινε το σπίτι τόσο μεγάλο;
Ποτέ μεγάλωσε τόσο πολύ η απόσταση ανάμεσα στις καρέκλες στο τραπέζι στο κρεβατι;
Όχι δεν είμαι λυπημένη,συνηθισα τη σιωπή.
Παίρνω τη φωτογραφία.Δεν έχω να τη στείλω πουθενά.
Και να είχα δεν θα ήθελα να τη στείλω.
Την σβηνω.
Γιατί να θυμάμαι ότι σήμερα είναι Τετάρτη,ότι έφτιαξα καφέ,
ότι έβαλα τα χέρια μου στα μαλλιά να τα χτενίσω,
ότι πάλι ένα ίδιο πρωί είναι;
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου