.
.
χνκουβελης cncouvelis
στη γαλάζια πόλη
Δεν θυμάμαι πόσες μέρες ταξίδευα με το τρένο στην έρημο για να φτάσω στην πόλη Jodhpur.
Το πρώτο πράγμα που είδα ήταν ότι όλη η πόλη ήταν γαλαζια.
Τα σπίτια κατέβαιναν από τον λόφο σαν ένα τεράστιο κύμα. Μπλε κτίρια,μπλε αυλές, μπλε παράθυρα,μπλε πόρτες.
Πάνω από όλη αυτή τη γαλαζια θάλασσα υψωνονταν το φρούριο Mehrangarh,φρούριο του ηλιου,που
έμοιαζε με ζώο που κοιμόνταν.
Ένιωθα ότι ξύπνησα από ένα όνειρο και βρισκόμουν σε άλλο όνειρο.
Ενας γέρος με λευκό τουρμπάνι σταμάτησε και κοιταζοντας με είπε:
-Τι ψάχνεις;
-Μια γυναίκα,είπα.
-Ολοι όσοι έρχονται εδώ ψάχνουν μια γυναίκα,είπε ο γέρος και έφυγε.
Ήμουνα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όταν μέσα στον καθρέφτη είδα μια γυναίκα,όρθια πίσω μου.
Φορούσε ένα μαύρο φόρεμα και κρατούσε ένα λευκό λουλούδι.
Γύρισα.
Κανείς δεν ήταν.
Ξανακοίταξα τον καθρέφτη.
Η γυναίκα δεν ήταν εκεί.
Κοιμηθηκα.
Είδα ένα όνειρο.Ημουν ακόμα στην έρημο ,ο ήλιος είχε ανατείλει,στο βάθος φαινονταν η Jodhpur.γαλαζια.
Σκέφτηκα,πως ήταν ακριβως όπως την είχα δει την προηγούμενη ημέρα.
Περπάτησα προς την πόλη.
Κάθε βήμα με έφερνε πιο κοντά.
Και με κάθε βήμα η πόλη απομακρύνονταν.
Τότε κατάλαβα ότι
περπατούσα μέσα σε ένα όνειρο που είχε ονειρευτεί κάποιος άλλος.
Όταν ξύπνησα,βγήκα στη πόλη,και στη Sardar Market αγόρασα ένα παλιό βιβλίο,καταλογο
των οικογενειών του Marwar,τής χώρας της ερημου .
Ανέβηκα στο Mehrangarh.
Όταν βραδυασε η πόλη κάτω έμοιαζε με ουρανό γεμάτο μπλε αστέρια.
Άκουσα βήματα πίσω μου.
Μια γυναίκα στάθηκε δίπλα μου.
-Ηρθα,μου είπε.
Πήγαμε στο ξενοδοχείο.
Η γυναίκα στάθηκε όρθια μπροστά στον καθρέφτη.
Έπειτα ξάπλωσε μαζί μου στο κρεβάτι.
Μου είπε ήρθε σήμερα για πρώτη φορά στη πόλη με το τρένο.
Όλη τη νύχτα διέσχιζε την έρημο.
Απέναντι της στο βαγόνι ήταν ένας άντρας,που σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού κοιμονταν.
-Τελικα,μου είπε,δεν ξέρω σε ποια Jodhpur έφτασα.
-ο άντρας;τής είπα.
Με κοίταξε.
-Τωρα που σε βλέπω,μού είπε,νομίζω πως είσαι συ.
Έκανε ζέστη.
Πάτησα στο τηλεχειριστήριο το κουμπί του ανεμιστήρα στην οροφη,άρχισε να περιστρέφεται.
Όταν ξύπνησα η γυναίκα δεν ήταν δίπλα μου στο κρεβάτι.
Πάνω στη καρεκλα ήταν το μαύρο της φόρεμα.
Κατέβηκα στη ρεσεψιον,μου είπαν πως την κυρία την περίμενε ένας κύριος στο σαλόνι και έφυγαν μαζί.
Βγήκα έξω,πήγα στον σιδηροδρομικο σταθμό,σε 10 λεπτά αναχωρούσε το τρένο,μπήκα και κάθησα στη θέση μου,το βαγόνι άδειο,το τρένο ξεκίνησε.
Κοιμηθηκα.
Όταν ξύπνησα απέναντι μου είδα μια γυναίκα με μαυρο φόρεμα και ένα λευκό λουλουδι στο χέρι να κοιμαται .
Έξω είχε βραδυασει,και το τρένο διέσχιζε την έρημο.
Κάποια στιγμή η γυναίκα άνοιξε τα μάτια της,
-και εσείς στη πόλη Jodhpur εισασταν;Πόσο γαλάζια αυτή η πόλη,μου είπε και έπειτα ξανακλεισε τα μάτια.
Γύρισα το κεφάλι μου στο παράθυρο και κοιτούσα την έρημο.
Αυτό με ζαλισε και κοιμηθηκα.
Στη Jodhpur έφτασα το πρωί.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου