.
.
φωτογραφία
(η γυναίκα του δικαστηρίου)
-χνκουβελης cncouvelis
χνκουβελης cncouvelis
Η Επιλογή
Ο κ. Κ. γυρισε από το γραφείο του λίγο μετά το μεσημέρι και ανοίγοντας την πόρτα τού διαμερισματος του βρήκε κάτω ενα φάκελο.
Τον σήκωσε,δεν ειχε γραμματόσημο,ούτε διευθυνση,ούτε αποστολεα.
Τον άνοιξε,διάβασε:
κ.Κ παρακαλείσθε να παρουσιαστείτε στις 19:00 ενώπιον της Επιτροπής.
Και έγραφε τη διεύθυνση.
Στις 19:00 ακριβώς βρέθηκε μπροστά στη πόρτα της Επιτροπής.
Πίσω της ακουγονταν ένας θόρυβος σαν πολλοί άνθρωποι να μιλούσαν ταυτόχρονα.
Χτύπησε τη πόρτα.
Άνοιξε μια νεαρή γυναίκα.
-Έχετε ραντεβού;
-Μου είπαν να έρθω.
-Εχεται αργήσει,είπε η γυναίκα,στην αίθουσα δεν είναι κανένας.
Είδε τα δάχτυλα του αριστερού χεριού της,ο δείκτης με τον παράμεσο ήταν κολλημένοι με δερματική μεμβράνη.
Η γυναίκα τον κοίταξε και χαμογέλασε.
-Ακολουθησε μου,τού είπε.
Η γυναίκα έκλεισε τη πόρτα,την ακολούθησε στο διάδρομο,η γυναίκα κατέβηκε με το ασανσέρ,εκείνος κατεβηκε από τις σκάλες.
Την ακολούθησε στο δρόμο,είχε νυχτώσει,η γυναίκα μπήκε σε ένα καφε.
Κάθησε απέναντι της.
-Τι συμβαίνει;τη ρωτησε.
-Εισαι κατηγορούμενος,είπε η γυναίκα.
-Γιατι;ρώτησε.
-Ολοι είναι κατηγορούμενοι,απάντησε η γυναίκα.
Κοίταξε τα δάχτυλα της.
-Και δεν υπάρχει τρόπος να μάθω;
-Αν το επιχειρήσεις θα επιβαρύνεις την θέση σου.
-Εισαι ελεύθερη;τη ρώτησε.
-Αναλογα την επιλογή,είπε η γυναίκα.
-Και τι επιλέγεις;
-Να πάμε σε ξενοδοχείο.
Στο δωμάτιο τού ξενοδοχείου ή γυναίκα στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη και έβγαλε το φόρεμα της.
Γύρισε και τον κοίταξε.
-Αν ήξερες γιατι σε κατηγορούν,θα έπρεπε να αποδείξεις ότι είσαι αθώος.
Τον πλησίασε.
Τής άρπαξε το χέρι με τα δάχτυλα,τα έβαλε στο στόμα του.
-Κι αφού δεν ξέρεις,είπε η γυναίκα,είσαι ένοχος.
Την άλλη μέρα έβρεχε.
Τηλεφώνησαν από το γραφείο.
Είπε μια δικαιολογια,ένιωθε αδιαθεσια.
Η γυναίκα σηκώθηκε και ντύθηκε.
Άνοιξε τη πόρτα και βγήκε.
Έμεινε μόνος του.
Πέρασαν τρεις μέρες.
Ηθελε να την δει.
Πήγε πάλι,19:00 ακριβως,στο κτίριο της Επιτροπης,
Η πόρτα της αίθουσας ήταν ανοικτή.Μπηκε.
Η αίθουσα του δικαστηρίου με τα καθίσματα,το έδρανο των δικαστών,και ένας τεράστιος πίνακας με έναν καθισμένο δικαστή πίσω.
Η αίθουσα ήταν άδεια.
Κάθησε σε ένα κάθισμα και περίμενε.
Περίμενε μία ώρα.
Περίμενε δύο.
Αποκοιμήθηκε.
Άκουσε βήματα πίσω του,
σηκώθηκε,γύρισε,είδε τη γυναίκα στο διάδρομο.
--Το δικαστήριο έχει κρίνει την υπόθεση.Η απόφαση είναι απαλλακτική,είπε η γυναίκα.
Την πλησίασε.
-Εχεις την επιλογή να την δεχτείς,τού είπε.
Εκείνος κοίταξε τα ενωμένα δάχτυλα της.
Τα άρπαξε και τα έβαλε στο στόμα του.
-Αυτα επιλέγω,της είπε.
Την νύχτα την πέρασαν στο ξενοδοχείο.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου