.
.
.
-Συναξάρια εις κυρ Αλέξανδρον Παπαδιαμάντη
χνκουβελης cncouvelis
Συναξάρια εις κυρ Αλέξανδρον Παπαδιαμάντη
Ηρθε στο εσχατο σημειο της περιοχης.
Αποκρυμνο και μετεωρο .
Η θαλασσα,η τροφη
των ψαριων,στο απομακρο βαθος απεραντη
κι η πεδιαδα,η βοσκη των ταυρων,πολυ πιο
κατω στον αδιαπεραστο βυθο της ομιχλης.
Ει Συ ο ποιων θαυμασια και μυστικα
I
εδωσε τον ορισμο
οριστε
ρυθμικος κι αεικινητος
κινησεις των ασταθων
εμμονη!
διακοσια τετοια υλικα σωματα
η ' μ' αλλα λογια : τα βασικα ερωτηματα
δεν
[η'
υπαρχει η υλη; την εποχη των Κομνηνων
και στους Αγιους Θεοδωρους του Μυστρα: ανδρογυνο εδωσε
δωρο τον ορισμο
''Παμεγγιστος''
πανω
σε κοκκινο αλογο
Μιχαηλ ; Γεωργιος ! Δημητριος ;
Ιωαννης Δαμασκηνος !
η πορνη τοξευμενη απ 'τους
αναμαρτητους
εικονιζεται στην οψη
της Σεληνης
II
υμνησατε τον Κυριον . [ παρατεταγμενοι
στα χαραγματα οι αρχαγγελοι ] εξι η'εφτα εφιπποι:
ο Οδυσσεας εστησε
το κουπι ; ρωτησε
Λαλια , που λαλησε '' εκλαυσε δε
ο πατηρ ημων '' μπροστα στο δεσμωτηριο , δεν
ειναι βυζαντινη η Ιστορια, κατα
τας γραφας εικονισθηκαν παντα τα
φυτα
στη
διατροφη του
απομεινανε τα
ξερα συκα,οταν
εφυγε αφησε ημιτελη
την παρασταση των τριων
παιδων εν τη καμινω
III
Το σπιτι ανοιξε στα τριανταφυλλα και
το τριανταφυλλο μυρισε την αγρια μεντα , κι
ολα τα οικοδομηματα μετεωρα
στους συλλογισμους του Ιωνα μοναχου κραταιο πελαγο
ο Πανσεληνος
Μανουηλ, κοντα στο θεο,εγγυς
τω θεω . απομακρα , σκλήρα στην εξορια
το γελιο τρανταξε το
πνευμα το οπου θελει πνεει τα ρηματα και η
Μαρια η Αιγυπτια δεν εκπορνευτηκε καιτοι
ανδρες πολλοι την ποθησανε,ανενδοτη παραδωθηκε
στο μεγα πληθος
καταμαρτυρησε την ανευσπλαχνια των μωριας πασχοντων , το
σπιτι εκλεισε τον ανοικονομητο γιγαντα , δολιωτατα τυφλωμενος
δεν θλιβεται στην οργη του . αφες αυτοις ου γαρ οιδασι τι ποιουσιν ,
ετσι εκλεινε την νωπογραφια η επιγραφη [ συγχωρεση ] ετσι
IV
Ιδου εγω ο εξαποστελων των λεξεων το
ορεινο ονομα: Ε γραμμα.δεν επλασθει ψεμα
να φωτογραφισε το βιολι,μπροστα απ'
το δεντρο το τοπιο κι ο βραχος σκαλωνε
στην αγια Λαυρα Μονεμβασια
στο παλιο λιμανι και στη μεσα πεδιαδα
εφοβηθησαν την μελλουσα οργη
η νεωτερη ειδε πολλα
βοτσαλα στα παραλια
των ανηθικων θαμνων παραδεξου
τα πραχθεντα,ενα χερι με ψαλιδι εκοψε το προσωπο,
ενας προσκυνητης στον ναο της Περιβλεπτου
επιγραφει την εικονα των ψηφιδωτων.ανθρωποι
χυνουν νερο στα οργωμενα χωραφια,υστερα
φυτευουν τα ματια τους στο φθαρτο και
προ τουτοις ο αγγελος ως
φωτεινη στηλη τους κοιμιζει στη
δικαιοσυνη
να γρηγορειτε
ο ανθρωπος νυν και αειν
το ξυπνημα.
V
αποκαλύφθηκε:''απεστρεψε ανθρωπος το προσωπον αυτου
''ομιλει μονο με λεξεις [φλεγομενος και μη καιγομενος ] πανω στο βωμο το
μοσχαρι /μωσαι'κο [1632 μ.χ ] 2,30χ1,60
υπαρχει και
ανθρωπος με
φτερα, οχι ο Ικαρος απετυχε, αλιμονο πως
θα το μαθει ο πατερας ;
αν δε αλλος εικονιζεται καθως φημολογειται,
στο χερι η πυξιδα δειχνει:Ιωαννης Στ' Κατακουζηνος
ρηγας και μοναχος και
Ρηγας Φερραιος μαρτυρησε στα νερα του Δουναβη
ως ειθισται στη Θεια Λειτουργια κριθηκε ''τα Σα εκ
των Σων ''[ στο δυτικο τοιχο αποκεφαλιστηκε ο δεσποτης
Στεφανος: γιατι φιλοξενησε 1200 φτωχους κι
απελευθερωσε αλλους 1800 σκλαβους] . πανω
απ'την αψιδα η επιγραφη:
εδωσαν τρεις
ερμηνειες
VI
ενσαρκωθεις με οροσειρες
και το κρινακι λευκοτατο πνεει τον υπνο των βραχων,
καλα και κακα τα δεχτηκαμε χωρις δυσφορια η'
θυμο
να
η μασκα απο απεναντι
μορφαζει το ανεξηγητο ,στη γραμματικη τοτε εναποθεσαμε
τις τυχες μας.
γλυτωσαμε τα υπαρχοντα
των πουλιων και δεν
αστοχησαμε τα λογια.
πικρα μας αντιγυρισε
απ'το λιμανι,εδω τωρα παρηγοριομαστε φυτευοντας
αμυγδαλιες στα δακτυλα. '' ενσαρκωθεις ο γιος του διγενη
στον πρωτο αριθμο ,που υπερβαινει τον αριθμο
[[[12[εις την 12]]εις την 12]]εις την 12
δωδεκα φορες στους δωδεκα μηνες σε
σε δωδεκα χρονια εγραψε . Αχαιος
Θεολογος Βυζαντινος ασκητευει[ν]
VII
''πλην ενος'' πληθυνθηκα στα ελλατωματα η' στις
αμαρτιες κι αυξηθηκα
στα αγαθα ,ημερες ογδοντα κρατησα τη
σταγονα στον σταλακτιτη αγουρο σταφυλι
καρπισε τη δεηση, τα εωθινα τα συναπαντησε πριν το ευγλωττο
να σημανει
κι η μοιρα του ανατειλε πανσεληνος
στα ιερα ασημαντα την ακροτατη ερημια των ψυχων μας
Μαξιμος ο Γραικος , ο αλλος ειναι ο Ωριγενης
συνετος και ταπεινοφρων
μας
ορισαν να φυλαμε τα δωρα τα αχραντα και τωρα
γεννησε η φοραδα τρια πουλαρια να καβαλικεψει
ο Κομνηνος οντας ανδρωθει στη μοναξια
πεπαλαιωθης καστριτης αρχοντας , γλωσσα δεν
εχω .την κοψανε συρριζα ,μονον εμειναν
τα ματια
ξαγρυπνα στα αφανερωτα [γλυκο'ναι το
πνευμα της πεταλουδας σιμα στ 'αγριολουλουδα ] κι απαλο
IIX
Μεμνησον. παντα τα ρηματα κατεφαγαν οι Ομηριδες,
αποφαγια πουλιων δειπνησανε μυστικα
τωρα,τωρα στον ορθρο
πληρωθηκαν οι τρεις
δουλευτες:
Ιωαννης ,Νικηφορος,
Κωνσταντινος Δραγατσης ο πενητας ζηλωτης
τ' αλογο σεμνυνεται
πριν το νερο
το ανθοφοριο
μετα
το νερο κι
ο Αλεξανδρος ο
σκιαθιτης εγραψε το οραμα στο ναρθηκα των
θαλασσων. εξαιφνης η βουνοσειρα πλυθηκε στη δροσο νυν
ο ην ο μετα αειν ο
ων
δοξα σοι,
μεμνησον Δευτερα ημερα
ηρθε στο εσχατο σημειο της περιοχης .
Αποκρημνο και μετεωρο.
Εκει αντιμετωπισε την πλανη.
Η τροφη του τ' αγρια χορτα .
Εκει του αποκαλυφθηκε η αληθεια.
Δεδοξαστε το Ονομα
.
.
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου