.
.
φωτογραφιση-cncouvelis
χνκουβέλης cncouvelis
φάκελος αριθμός 17
με έφεραν στο ιδρυμα,
με έψαξαν,βρήκαν το μολύβι,
μου το πήραν,
-ειναι αιχμηρό αντικειμενο,είπαν,επικίνδυνο,
το δωμάτιο είχε ένα τραπέζι, μια καρέκλα,το κρεβάτι,κι ένα παράθυρο με καγγελα,
-φανταζονται,σκέφτηκα,ότι θα πέσω από κει,
οι τοίχοι ήταν λευκοί,
κάθε πρωί στις επτά παρά δέκα περνούσε η νοσοκόμα,στις επτά ακριβώς σερβιριζαν το πρωινο,
έπειτα μας βγάζανε έξω στην αυλή,
μια γυναίκα μιλούσε ασταματητα,μια άλλη περπατούσε συνεχεια,μια σε ένα καθρέφτη κοιτούσε το πρόσωπο της και έλεγε:
-αυτή δεν είμαι εγώ,
ο γιατρός με ρώτησε:
-γιατί πιστεύεις ότι βρίσκεσε εδώ;
δεν απάντησα,
μου επέτρεψαν να έχω χαρτί και μολύβι,σχεδίαζα χέρια,πρόσωπα,δέντρα,έκανα μια γυναίκα χωρίς κεφάλι,
κανένας απ'τους δικούς μου δεν ήρθε,πέρασαν έντεκα μήνες,
έγραψα ένα γράμμα:
σήμερα ο γιατρός είπε ότι είμαι καλύτερα,ότι δεν φωνάζω,ότι τρώω όλο το φαγητό μου,ότι παίρνω τα φάρμακά μου,ότι δεν ζητώ να φύγω,
δεν φοβάμαι πλέον το ίδρυμα,στην αρχή μ'ενοχλουσε η πόρτα που κλειδωνε,οι φωνές των άλλων γυναικών,συνήθεισα,
αν έρθεις μην με ρωτήσεις τιποτα,δεν νιώθω μοναξιά,
δεν έστειλα το γράμμα,
ειδα μια γυναίκα μέσα στο δωμάτιο να στέκεται όρθια,
ήθελα να το πω στο γιατρό,διστασα,δεν ήμουνα σίγουρη ότι την είδα,
ήταν καθισμένη σε μια καρέκλα και τα χέρια της ήταν ακουμπισμένα στα γόνατα της,
-ποτε ήρθες,τη ρώτησα,
αυτό,δεν θυμάμαι άλλο,
Οι γιατροί είχαν αρχίσει να την θεωρούν ήρεμη.
Στις αναφορές τους έγραφαν: συνεργάσιμη, προσαρμοσμένη,
λιγότερο διεγερμένη:
Η ασθενής παρουσιάζει βελτίωση της παραληρηματικής της κατάστασης.
μια νύχτα άκουσα κάποιον να χτυπά την πόρτα του δωματίου,
σηκώθηκα,
-ποιος είναι;φώναξα,
καμια απάντηση,
πλησίασα την πόρτα,
-ποιος είναι;
η πόρτα άνοιξε και μπήκε η νοσοκόμα,
-τι είναι;είπε,ησύχασε,
με πήγε στο κρεβάτι,
-ποιος ήρθε;τη ρώτησα,
-κανεις,μου απάντησε,
το πρωί ο γιατρός με ρώτησε αν είχα κοιμηθεί καλά,
-καποιος μπαίνει στο δωμάτιο τη νύχτα,του είπα,
να η καρέκλα είναι σε άλλη θέση,
-μηπως την μετακινείς εσύ,μου είπε ο γιατρός,και δεν το θυμάσαι;
το αρνήθηκα,
σε λίγο ήρθε η νοσοκόμα και μου έκανε ένεση,
Στην αναφορά του ο γιατρός εγραψε:
Η ασθενής αναφέρει ακουστικές και οπτικές ψευδαισθήσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Φαντάζεται έναν κόσμο που τον θεωρεί πραγματικό.
ξύπνησα στις έξι και δώδεκα,είδα την καρέκλα,
στις επτά παρα δέκα δεν ήρθε η νοσοκόμα,
στις επτά ακριβώς δεν σερβιριστηκε το πρωινο,
η πόρτα ήταν ανοικτή,
-πρεπει να φύγω,σκέφτηκα,
σηκώθηκα,περασα την πόρτα,ο διάδρομος άδειος,
άνοιξα μια πόρτα αριστερα,είδα μέσα στο δωματιο μια γυναίκα ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι,τον γιατρό και τη νοσοκόμα στο πλάι της,δεν γύρισαν να με κοιτάξουν,
έκλεισα τη πόρτα,
γύρισα στο δωμάτιο μου,
εκεί ήταν ο γιατρός με την νοσοκόμα,
-που είναι η ασθενής;με ρώτησε ο γιατρος,
-εγω είμαι,είπε,
-οχι,εσείς έχετε γιατρευτεί,είπε ο γιατρός,
τους είδα να βγαίνουν από το δωμάτιο και να κλειδώνουν την πόρτα,
Η ασθενής αριθμός 17
Ήταν τριάντα εννέα ετών.
Παραληρηματική ιδεοληψια. Διαταραχή αντίληψης. Εμμονικές ιδέες.
Αναφορά ψυχιάτρου:
(Συνέδρια 45')
-Πείτε μου τι σκέφτεστε;ρώτησα την ασθενή αριθμός 17.
-Σκέφτομαι ότι με παρακολουθείτε,μου απαντησε
Τής ζήτησα να κλείσει τα μάτια.
-Βλέπετε κάτι; ρώτησα.
-Ένα δωμάτιο,απάντησε,
-Είστε μόνη;
-Όχι.
-Ποιος είναι μαζί σας;
Η ασθενής άνοιξε τα μάτια.
-Εσείς.
Ο γιατρός εγραψε:
Η ασθενής παρουσιάζει έντονη προβολή της θεραπευτικής σχέσης.
Αναφορά ψυχιάτρου:
(Συνέδρια 45')
Έδωσα στην ασθενή αριθμός 17 χαρτί και μολύβι.
-Ζωγραφίστε.
Ζωγράφισε μια γυναικα χωρίς πρόσωπο.
-Γιατί;ρωτησα
-Επειδή δεν ξέρω ποια είναι.
-Ποια;
-Εγώ.
Αναφορά ψυχιάτρου:
(Συνέδρια 45')
-Τι φοβάσαι; ρώτησα την ασθενή αριθμός 17.
-Φοβάμαι ότι θα θεραπευτώ,απάντησε.
-Γιατί;
-Γιατί τότε δεν θα μπορώ να ξέρω αν αυτά που βλέπω τώρα ήταν αληθινά.
Την μετέφεραν σε
ένα λευκό δωμάτιο.
-Για πόσο θα μείνω εδώ; ρώτησε.
-Όσο χρειαστεί.
-Ποιος αποφασίζει πόσο χρειάζεται;
-Εμείς.
Έμεινε μέσα τρεις ώρες.
Όταν την έβγαλαν ο γιατρός τη ρώτησε:
-Τι αισθανθήκατε;
-Ότι εξαφανίστηκα.
Βρήκαν ένα σημείωμα της.
Έγραφε:
Δεν ξέρω αν θεραπεύτηκα.
Ίσως θεραπεύτηκα από την επιθυμία να αποδείξω ότι είμαι καλά.
Αύριο θα με ρωτήσουν αν ακούω φωνές.
Θα πω όχι.
Θα με ρωτήσουν αν βλέπω πράγματα.
Θα πω όχι.
Θα με ρωτήσουν αν πιστεύω ότι κάποιος με παρακολουθεί.
Θα πω όχι.
Και τότε θα με αφήσουν να φύγω.
Ο φάκελος της ασθενους αριθμός 17:
Παρατηρήσεις:
1.
Η ασθενής προσήλθε στη συνεδρία στις 10:00.
Ήταν ήρεμη, προσανατολισμένη και συνεργάσιμη.
Αρνήθηκε την ύπαρξη ακουστικών ψευδαισθήσεων.
Δήλωσε ότι δεν πιστεύει πλέον πως παρακολουθείται..
Παρουσιάζει σημαντική βελτίωση.
Προτείνεται μελλοντική έξοδος από το ίδρυμα.
2.
Η ασθενής αρνήθηκε να εισέλθει στην αίθουσα συνεδριας.
Παρέμεινε στον διάδρομο επί περίπου σαράντα λεπτά.
Όταν τελικά εισήλθε ισχυρίστηκε ότι ο θεράπων ιατρός είχε αντικατασταθεί από άγνωστο άνδρα.
Δεν αναγνωρίζει το προσωπικό.
Παρουσιάζει σαφή διαταραχή αναγνώρισης προσώπων.
Δεν προτείνεται έξοδος.
Αναφορά ψυχιάτρου:
Η ασθενής παρουσιάζει σοβαρή αδυναμία διάκρισης πραγματικότητας και φαντασίας.
Κατασκευάζει αντιφάσεις εκεί όπου δεν υπάρχουν.
Το τελευταίο ιατρικό σημείωμα:
Η ασθενής βρέθηκε σε πλήρη σύγχυση.
Ισχυρίστηκε ότι το ίδρυμα δεν είναι πραγματικό.
Ισχυρίστηκε ότι οι γιατροί δεν είναι πραγματικοί.
Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο φάκελός της είναι μέρος της ασθένειάς της.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου