LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ χνκουβέλης cncouvelis Cuba Strory Homage στην μεγάλη Κουβανή ποιήτρια Dulce María Loynaz (1902–1997 ) ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

 .

.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

χνκουβέλης cncouvelis

Cuba Strory

Homage στην μεγάλη Κουβανή ποιήτρια Dulce María Loynaz (1902–1997)

ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης

χνκουβελης cncouvelis

Cuba Strory

Homage στην μεγάλη Κουβανή ποιήτρια Dulce María Loynaz (1902–1997)

από το σπίτι μου άρχισαν να φεύγουν οι άνθρωποι,

πρώτα έφυγε ο θείος Ραφαέλ, 

για το Μαϊάμι με μια πανινη βαλίτσα και ένα κοστούμι που τον έδειχνε αστειο,

υστερα έφυγε η ξαδέλφη μου η Ισαβέλα

μετά έφυγε η αδελφή μου η Μερσέδες,που μου ζήτησε να της δώσω τα γάντια μου,

-εκει,μου είπε,θα μου χρειαστούν να θυμάμαι,

η μητέρα μου δεν θέλησε να φύγει,

τα δέντρα,είπε,δεν τα ξεριζώνεις,και το χώμα με περιμένει,στην ησυχία,

κι εγώ αποφάσισα μεινω μαζί της,

τα απογεύματα καθόνταν στο μπαλκόνι και κοιτούσε τη θάλασσα,δεν έλεγε τίποτα,

μόνο κάποτε σήκωνε το χέρι της,το κουνουσε,σαν να χαιρετούσε κάποιο πλοίο πέρα μακριά,κρυμμένο,σαν φάντασμα.

-ποιον χαιρετάς,μητερα;τη ρώτησα,

-οσους έφυγαν,όσους φεύγουν,όσους θα φύγουν,

στο ραδιόφωνο,στις πλατείες,στο εργοστάσιο,στις φυτείες,άκουγα λέξεις μεγάλες:μέλλον,ισότητα,

πατρίδα,ιστορία,

έπαψα να παίζω πιάνο,πάνω στα πλήκτρα η σκόνη,ούτε μια νότα δεν ήθελα να παιξω,

μια μέρα το πρωί χτύπησε η πόρτα,άνοιξα,είδα έναν αγνωστο νεαρο άντρα,

-με συγχωρείτε,είπε,μου είπαν πως έχετε πιάνο.

-Περαστε,τού είπα.

κάθησε μπροστά στο πιανο,

άρχισε να παίζει το Guajira Guantanamera

λαϊκό κουβανέζικο τραγούδι,

κοιτούσα τα χέρια του,

όταν τελείωσε σηκώθηκε,έκανε μια υπόκλιση και μου ειπε:

-αυριο φευγω,αν τα καταφέρω,

αγγιξε το πιάνο,σαν να το χαϊδευε,

-μην πουλησετε το πιάνο,ίσως κάποτε κάποιος επιστρέψει για να παίξει,

δεν ξαναείδα τον άντρα,

η μητέρα μου πέθανε τον Αύγουστο,

μετά την κηδεία επέστρεψα μόνη στο σπίτι,

ολα ήταν στη θέση τους,

η πολυθρόνα της στο μπαλκόνι,

το τραπέζι που έτρωγε,

το ρολόι στο τοιχο,

το πιάνο,

μόνο η μητέρα μου έλειπε

το απόγευμα πήγα στη θάλασσα,είδα το νερό,τη κίνηση του,πόσο πολύ νερό έχει η θάλασσα που κινείται,σκέφτηκα,

νυχτωνε,

πέρα μακρια είδα ένα λευκό πλοίο να φεύγει,έμεινα πολύ ώρα να το κοιτάζω,

άκουσα μια φωνή:

-ειναι η ώρα να γυρίσεις σπίτι,

ήταν η φωνή της μητέρας μου,

στο σπίτι καθάρισα τα πλήκτρα του πιάνου από τη σκόνη,και κάθησα να παίξω μετά από πολύ καιρό,το Guajira Guantanamera,που είχε παίξει εκείνος ο άντρας,

όλοι ήταν εκεί γυρω και με άκουγαν,ο θείος μου ο Ραφαελ,

η ξαδέλφη μου η Ισαβέλα,η αδελφή μου η Μερσεδες,η μητέρα μου,κι εκείνος ο νεαρός άντρας,ο άντρας μου,

.

.

.

Celia Cruz

Guantanamera 

https://youtu.be/UosEcrrMo7I?is=_tqZ1YVejyPuScuY

.

.

Fidel Kastro

https://www.facebook.com/share/v/19Wu45X52A/

.

.