.

.

χνκουβελης cncouvelis

Μετάφραση στα Αγγλικα:

ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ

-χνκουβελης cncouvelis

ποιητική μετάφραση με μεταφραστικές παρατηρήσεις,κρατώντας τις αριθμημένες ενότητες,τις επαναλήψεις,τις παύλες και όσο γίνεται την ασυνέχεια του πρωτοτύπου. Όπου ένα ελληνικό λογοπαίγνιο ή αρχαιοελληνικός/εκκλησιαστικός απόηχος δεν μεταφέρεται αυτούσιο,το σημειώνω.

ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ

PLEATED POETRY

I

dawn-blue

I school the memory

dove-mist, a fragrant whitening

the sower

the north wind

the south wind, boatman

dewdrop

or dew-drop

or else, a little drop

open-air winnowings

of the voice

luminous

the lizard wandered in the sun

as though it had acquired knowledge

that day the child on the shore

stared at the stones

if only

the dream

were

the language

Παρατήρηση:

Το «ορθρινό γαλάζιο» αποδίδεται ως dawn-blue, ώστε να παραμείνει η συμπύκνωση του ελληνικού ουσιαστικού/επιθέτου. Το «παιδεύω τη μνήμη» έγινε I school the memory, όχι I educate memory. Το school κρατά την αίσθηση της άσκησης, της μαθητείας και της πειθαρχίας.

Το:

«δροσοσταλιά / η' δροσοσταλίδα / η' αλλιώς σταλαγματιά»

είναι σκόπιμα λεξικογραφικό. Η πολλαπλή ονομασία ενός πράγματος αποτελεί ήδη σχόλιο πάνω στη γλώσσα.

II

That day Ajax

grew sickened by cunning.

perhaps the wind

had stopped?

that day Ajax

in music the hearing becomes melodic

as the nightingale in spring

that day

Ajax moved along the shore

para thin’ alos

save us, O Lord

lead us not into temptation

the wound open upon the wave

the cry torn to pieces among the trees

noon

Παρατήρηση:

Κρατώ το Ajax αντί να εξομαλύνω το όνομα. Το cunning για το «πονηριά» είναι πιο ανοιχτό από το deceit, γιατί το ελληνικό μπορεί να σημαίνει τόσο δολιότητα όσο και πονηριά.

Το para thin’ alos δεν μεταφράζεται. Είναι η ελληνική αρχαιοπρεπής φράση «παρά θιν’ αλός», «along the shore/by the sea». Η διατήρησή της μέσα στο αγγλικό ποίημα είναι σημαντική: αποτελεί ένα ξένο, αρχαιολογικό θραύσμα.

Το «σωσον Κύριε» γίνεται:

save us, O Lord

ενώ το «μην εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν» αποδίδεται με τη γνωστή βιβλική αγγλική διατύπωση:

lead us not into temptation

Έτσι παραμένει η βυζαντινή/λειτουργική ηχώ.

III

golden mask

Asine

the green figure

duck in the thyme

where do the words go?

the crew aboard the vessel

festering from

suffering, the full moon

hanging from

the mast, the sea

will end

by morning

a spindle, the sky

in the rain

all night the firefly

tomorrow

golden mask

in Achilles’ dream

the sea

in Scyros

Παρατήρηση:

Το Ασίνη γίνεται Asine, διατηρώντας τον ελληνικό τόπο και την πολιτισμική του φόρτιση. Το:

«Ασινην τε»

θα μπορούσε επίσης να παραμείνει αυτούσιο σε μια πιο ακραία αγγλική έκδοση.

Η εικόνα:

«παπιά στο θυμάρι»

είναι παράλογη και πρέπει να παραμείνει παράλογη. Δεν πρέπει να «διορθωθεί» ερμηνευτικά.

Το festering from suffering προσπαθεί να κρατήσει την παράξενη σύζευξη σωματικής σήψης και ψυχικού μαρτυρίου.

IV

with wives and children

the old man

walked on foot

if we should be taken up

afterwards

near the East

the fig tree

cast its conical shadow

the knife cut the bread into slices

he returned from carrying the stone

at night, instead of the moon, the clouds

he played the lyre with a bow

forgive them

Παρατήρηση:

Το «συν γυναιξί και τέκνοις» παραπέμπει σε βιβλικό/αρχαΐζον ύφος. Το απέδωσα with wives and children, αλλά η αρχαϊκή φράση μπορεί να διατηρηθεί ως syn gynaixi kai teknois σε φιλολογική έκδοση.

Το:

«εδοξάρισε τη λύρα»

είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Το ελληνικό συνδέει το δοξάρι με τη λύρα με έναν τρόπο σχεδόν βίαιο: το όργανο μετακινείται από το δικό του πολιτισμικό λεξιλόγιο σε άλλο. Το played the lyre with a bow κρατά την παραδοξότητα.

V

the bee returned

the horizon, a line

and the boat among the reeds

above all, let us not lose the Pleiades

it asked

two years ago

“— language — is — metaphysical —”

footsteps on ice

water-moistened blue

the next day

the gulls

like the bones of the swordfish

in the light

Παρατήρηση:

Εδώ οι παύλες είναι απαραίτητες:

“— language — is — metaphysical —”

Η πρόταση παύει να είναι φυσικός λόγος και γίνεται αντικείμενο ανάλυσης. Η γλώσσα διαλύεται στα συστατικά της.

Το «υγραμένο γαλάζιο» αποδίδεται water-moistened blue, μια κάπως παράξενη αγγλική φράση που προτιμώ από το φυσικότερο wet blue, επειδή το πρωτότυπο θέλει την αίσθηση της υλικότητας.

VI

he told me about the conspiracy

from beginning to its shameful end

once he went on like this

all the designs of the piano, with his back

turned, he played

sometimes he stopped

Παρατήρηση:

Η απλότητα εδώ είναι σκόπιμη. Μετά την πολιτισμική πυκνότητα των προηγούμενων ενοτήτων, η αφήγηση γίνεται σχεδόν προφορική.

Το:

«με γυρισμένη τη πλάτη έπαιζε»

έχει μια παράλογη κινηματογραφικότητα. Δεν εξηγείται.

VII

on the iconostasis, to the left, the image of John

the Colorist [called Tsarouchis]

celebrating the eighth day of the month of April

into the sea the dove sank

white, the wave broke upon the shore

Goethe was right

The color in the word is not the color

the foot fluttered softly at the ankle

white

white

white

Παρατήρηση:

Εδώ το «Ιωάννης ο Χρωματιστής» μεταφράζεται John the Colorist. Το «επονομαζόμενος Τσαρούχης» γίνεται called Tsarouchis, ώστε να διατηρηθεί το ψευδοσυναξαριακό ύφος.

Το:

«λευκό / λευκό / λευκό»

πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνει white / white / white. Η τριπλή επανάληψη είναι οπτική, όχι απλώς σημασιολογική.

Και εδώ βρίσκεται μία από τις πιο σημαντικές προτάσεις ολόκληρου του έργου:

The color in the word is not the color.

VIII

in a film by Godard, the violin blossomed

beneath the moon

we heard the cry: “Advance, sons of Greeks!”

until dawn he told the story, and then

close to dawn he fell asleep

somehow language helped me

Παρατήρηση:

Το:

«Ίτε παίδες Ελλήνων»

μεταφέρεται ως:

“Advance, sons of Greeks!”

και όχι Go, children of Greeks, επειδή το advance διατηρεί τη στρατιωτική/ιστορική ηχώ.

Η φράση εισέρχεται ξαφνικά σε μια ταινία του Godard: αρχαιότητα, κινηματογράφος και προσωπική αφήγηση βρίσκονται στο ίδιο πλάνο.

IX

peri — pherei

pherei

peri — pherei

peri — stood beside

the verse, the breath scented

the ode of the flying swan

palpable

the touch of con—presence

con—be

be—

noon, the day

Παρατήρηση:

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο μεταφραστικό πρόβλημα του έργου.

Το ελληνικό:

«περι-φέρει»

βασίζεται στη μορφολογία της ελληνικής λέξης. Δεν υπάρχει αγγλικό ισοδύναμο που να αναπαράγει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι.

Γι’ αυτό προτείνω να μη μεταφραστεί.

Το peri — pherei γίνεται ξένο σώμα μέσα στην αγγλική γλώσσα, όπως ακριβώς η λέξη γίνεται αντικείμενο μέσα στην ελληνική.

Το «συν-ουσία» είναι ακόμη πιο δύσκολο. Το con—presence είναι δημιουργική μετάφραση του συνουσία: con- ως «μαζί» και presence ως «ουσία/παρουσία». Δεν είναι λεξικογραφική μετάφραση· είναι μεταφραστικό ανάλογο.

X

it is late

the caique with Philoctetes has not returned

yet, for two days and two nights

the grapes on the vine have begun to redden

and the apples on the cheeks have turned red

when Odysseus saw him, he was rotting

a swarm of butterflies told him

the stories of his mind

the fig tree full of figs, the olive

was bearing fruit

“When we have liberated the Greek lands

then our soul will rest.”

the pomegranate was opening its pomegranates

it is late

the caique with Philoctetes sails the sea, tomorrow morning

they will moor the hulls

at the docks

when they saw him, he was rotting

a swarm of butterflies, his tormented

soul

Παρατήρηση:

Το caique διατηρεί την ελληνική λέξη «καΐκι». Το boat θα ήταν σημασιολογικά σωστό αλλά πολιτισμικά φτωχότερο.

Η διπλή σκηνή του Φιλοκτήτη είναι κρίσιμη. Στην πρώτη:

when Odysseus saw him, he was rotting

και στη δεύτερη:

when they saw him, he was rotting

Το πρόσωπο αλλάζει, η σήψη παραμένει.

Η φράση:

«όταν ελευθερώσουμε τα μέρη τα ελληνικά»

έχει σκόπιμα πολιτικό και σχεδόν εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Δεν πρέπει να εξομαλυνθεί.

XI

there the mist acted

in the nostalgia of style

echoes of music

Παρατήρηση:

Το «εκεί έδρασε η ομίχλη» είναι εξαιρετικά δύσκολο. There the mist acted είναι σχεδόν αφύσικο στα αγγλικά — και γι' αυτό το κρατώ. Η φυσικότερη μετάφραση there the mist fell θα έχανε το ρήμα «έδρασε».

XII

he never narrated, only sometimes—

sometimes he embellished the events

from the middle mast the sailor hung

for days he had been drunk at the port

in the wave the stained beloved gull

lay down

tomorrow they will carry their souls

beyond, toward the olive groves

Remember me

Παρατήρηση:

Το:

«Μνήσθητί μοι»

αποδίδεται ως Remember me, αλλά σε μια πιο τελετουργική έκδοση θα μπορούσε να μείνει:

Mnēsthēti moi

ώστε να διατηρηθεί η εκκλησιαστική/αρχαιοελληνική ηχώ.

XIII

speaking pines

artfully wrought

an autobiographical narrative. he liked

roses, his cheek as a rose

the doctoral studies, in the

beer hall the naked waitresses

Caryatid

Caryatid

Caryatid

Caryatid

Caryatid

and one more name, which I do not remember

ah! Helen or Maria

my voice, resonant

the employment of Blacks in

Georgia

my voice, acidic

speaking, artfully wrought, man

Παρατήρηση:

Το «λαλούντα πεύκα / τεχνηέντα» παραπέμπει σε αρχαΐζουσα σύνταξη. Το artfully wrought κρατά την τεχνηέντως κατασκευασμένη, σχεδόν επιγραφική αίσθηση.

Το «Καρυάτιδα» δεν πρέπει να γίνει Caryatid statue. Η σκέτη λέξη πρέπει να επαναλαμβάνεται σαν όνομα, σαν εμμονή.

Το:

«ενρινη η φωνη μου / οξινη η φωνη μου»

είναι παιχνίδι σωματικότητας και χημείας. Το resonant / acidic δεν αναπαράγει απόλυτα το ελληνικό, αλλά κρατά την αντίθεση.

XIV

can one speak of a great

transformation

it was regarded as the new mechanism of the age

the fruit bowl contains fruits of every kind

apples

peaches

grapes, figs, pineapples

pears, cherries

and those apricots

he liked

Παρατήρηση:

Η φρουτιέρα λειτουργεί σαν παρωδία ταξινόμησης. Μετά το θεωρητικό «μετασχηματισμό» ακολουθεί ένας απλός κατάλογος φρούτων. Η ποιητική και η καθημερινή γλώσσα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο.

XV

the sea impelled the dream

morality was shamefully butchered

interwoven trees to the furthest reaches of

the forest

the language

of the marginal

limits, with a crude guild-like

logic

interwoven trees to the furthest reaches

of the forest: the sea remained in

the dream: a society somewhat less empty

in the ravine the wild dove

half-slept

the frost crystallized in

the sun

Παρατήρηση:

Το «αλληλενδυτά» είναι δύσκολο να μεταφερθεί. Το interwoven είναι λειτουργικό, αλλά το ελληνικό έχει μεγαλύτερη αίσθηση αλληλοδιείσδυσης.

Το:

«μια κοινωνία λιγότερο κενή»

είναι από τα σημεία όπου η πολιτική σκέψη βγαίνει στην επιφάνεια χωρίς να μετατρέπεται σε πολιτικό ποίημα με την παραδοσιακή έννοια.

XVI

auspicious absence of memory

at the blockade

they arrested his brother

Παρατήρηση:

Το «ευοίωνη απουσία της μνήμης» είναι οξύ παράδοξο: συνήθως η απουσία μνήμης είναι απώλεια, εδώ χαρακτηρίζεται «ευοίωνη». Η μνήμη μπορεί να προστατεύει αλλά και να βασανίζει.

Το blockade για «μπλόκο» κρατά την ιστορικοπολιτική σημασία, αν και η ακριβής αναφορά παραμένει σκόπιμα αδιευκρίνιστη.

XVII

and an interpretive circular, in the desert he lives with prayer, dining on

locusts,

in the shape of the guitar, the note

in the plagal mode of delta

carved from wood

in the color green, the grass

in deep relief

frost-pure

in the scent of jasmine, jasmine

in porcelain

except one, they all were lost, in the

marshes diseases awaited them, and hunger

and hardship decimated them. No one

believed him, when they followed him, indifferent—

the spectacle they saw before their eyes

shook them exceedingly, they wept

bitterly for this

in the shape of the hand, the plough

in iron

in the hollow of my mouth, my

voice, my tongue harped

into words

Παρατήρηση:

Η ενότητα αυτή έχει σχεδόν λεξικογραφική/ερμηνευτική μορφή.

Η αλληλουχία:

shape → note

color → grass

scent → jasmine

hand → plough

mouth → voice → tongue → words

είναι μια θεωρία της αναπαράστασης.

Το αντικείμενο δεν εμφανίζεται ποτέ άμεσα. Εμφανίζεται μέσω ενός συστήματος αντιστοιχιών.

Το «η γλώσσα μου αρπισμένη» αποδίδεται:

my tongue harped into words

ώστε να διατηρηθεί η εικόνα της γλώσσας ως μουσικού οργάνου.

XVIII

The dream

let it be

the language

the lizard in the moon

harmonized its voice

fragrant dewdrop, the sower

the north wind, and then the child thought:

“the real cannot be classified.”

in a certain sense the almond tree

blossomed

he arranged the yellow chairs, the embroidered tablecloth was laid

the lizard wandered in the sun

as though it had acquired knowledge

that day the child on the shore stared at the stones

the bones of the swordfish

whitening

white feather at the ankle and the sailboat

sails seaward, white feather

Daedalus gathered the carcass

of Icarus, and in his honor

athletic games were held for twelve days

language, precisely, is a phenomenon of human life

the dream

Παρατηρήσεις για το τέλος

Εδώ προσπάθησα να διατηρήσω την κυκλικότητα του πρωτοτύπου.

Η πρώτη ενότητα λέει:

if only / the dream / were / the language

και η τελευταία:

The dream / let it be / the language

Η αγγλική μετάφραση πρέπει να επιτρέψει στον αναγνώστη να αισθανθεί αυτή την επιστροφή.

«η σαύρα στη σελήνη ακόρντιζε τη φωνή της»

Το harmonized its voice είναι πιο φυσικό αγγλικά, αλλά το ελληνικό «ακόρντιζε» έχει κάτι πολύ πιο παράξενο: η σαύρα κουρδίζει τη φωνή της σαν μουσικό όργανο.

Θα μπορούσε επομένως να κρατηθεί μια πιο τολμηρή εκδοχή:

the lizard in the moon tuned its voice

Προτιμώ τελικά το tuned its voice, επειδή συνδέεται με το πιάνο, το βιολί, τη λύρα και όλη τη μουσική μεταφορά του έργου.

«ποντοπορεύει»

Το:

«το ιστιοφόρο ποντοπορεύει»

θα μπορούσε να γίνει the sailboat sails the open sea, αλλά το sails seaward κρατά κάτι από την ελληνική σύνθετη λέξη.

Το «πραγματικό»

the real cannot be classified

είναι κατά τη γνώμη μου η σωστή αγγλική διατύπωση.

Δεν θα έβαζα reality cannot be categorized, γιατί το the real έχει σαφώς φιλοσοφικότερη και ποιητικότερη χροιά.

Μια κρίσιμη μεταφραστική παρατήρηση

Το «Πτυχωμένη Ποίηση» δεν πρέπει να μεταφραστεί υπερβολικά «καλά» στα αγγλικά.

Αν ο μεταφραστής εξομαλύνει όλες τις ασυνέχειες, διορθώσει τα παράξενα συντακτικά σχήματα και κάνει τις εικόνες φυσικές, θα καταστρέψει ακριβώς αυτό που κάνει το έργο ιδιότυπο.

Η μετάφραση πρέπει να επιτρέψει να παραμείνουν:

η αμηχανία, η ασυνέχεια, η αρχαιολογία της γλώσσας, η επανάληψη, η παραμόρφωση, το κενό.

Γι' αυτό σε ορισμένα σημεία προτιμώ μια αγγλική φράση που είναι ελαφρώς «παράξενη» από μια άψογη αγγλική πρόταση.

Τίτλος: η τελική επιλογή

ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ

θα το απέδιδα:

PLEATED POETRY

και όχι:

Folded Poetry

Folded Verse

Creased Poetry

Το pleated έχει κάτι υλικό, αρχιτεκτονικό και ταυτόχρονα οργανικό. Η πτυχή επανέρχεται, διπλώνεται και αποκαλύπτει άλλη πτυχή — ακριβώς όπως λειτουργεί η σύνθεση.

Και ίσως η πιο συμπυκνωμένη αγγλική εκδοχή της ποιητικής αρχής και του τέλους να είναι:

I school the memory.

...

the real cannot be classified.

...

language, precisely, is a phenomenon of human life —

the dream.

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, διατηρεί τον βασικό άξονα του ελληνικού έργου: μνήμη → γλώσσα → πραγματικό → όνειρο.

.

.

.

χνκουβελης cncouvelis

ΠΤΥΧΩΜΕΝΗ   ΠΟΙΗΣΗ

Ι

ορθρινο γαλαζιο

παιδευω τη μνημη

αχλυ του περιστεριου ξασπρισμα μυρωδικο

σπορεας ο

βορηας η

νοτια βαρκαρης

δροσοσταλια

η ' δροσοσταλιδα

η' αλλιως σταλαγματια

υπαιθρια λιχνισματα

της φωνης

φωτερη

η σαυρα στον ηλιο περιπλανηθηκε

σαν απεκτησε τη γνωση

εκεινη τη μερα το παιδι στην

ακρογυαλια χαζευε τις πετρες

ας ηταν

το ονειρο

ας ηταν

η γλωσσα

ΙΙ

Τη μερα εκεινη ο Αιαντας

σιχαθηκε τη πονηρια

μηπως ο ανεμος

σταματησε ;

τη μερα εκεινη ο Αιαντας

στη μουσικη η ακοη μελωδιζεται

ως η αηδονα την ανοιξη

τη μερα

εκεινη ο Αιαντας κινησε κατα τον αιγιαλο

παρα θιν αλος

σωσον Κυριε

μην εισεινεγγεις ημας εις πειρασμους

η πληγη ανοιγμενη στο κυμα

η κραυγη καταξεσχισμενη στα δεντρα

ωρα μεσημερι

ΙΙΙ

μασκα χρυση

Ασινην τε 

η πρασινη μορφη

παπια στο θυμαρι

που πανε οι λεξεις ;

το πληρωμα στο σκαφος

κακοφορμισμενο απο τα

βασανα , η πανσεληνος

κρεμασμενη στο

καταρτι η θαλασσα

θα τελειωσει

το πρωι

αδραχτι ο ουρανος

στη βροχη

ολη νυχτα η πυγολαμπιδα

αυριο

μασκα χρυση

στο ονειρο του Αχιλλεα

η θαλασσα

στη Σκυρο

IV

συν γυναιξι και τεκνοις

ο γεροντας

επεζοπορισε

αν αναληφτουμε

μετα

πλησιον της ανατολης

η συκια

ερριχνε τον κωνικο της ισκιο

το μαχαιρι εκοβε το ψωμι φετες

γυρισε απο το κουβαλημα της πετρας

το βραδυ αντι της σεληνης τα συννεφα

εδοξαρισε τη λυρα

αφες αυτοις 

V

η μελισσα γυρισε

γραμμη ο οριζοντας

κι η βαρκα στις καλαμιες

προπαντος να μη χασουμε τις Πλειαδες

ρωτησε

πριν δυο χρονια

'' η - γλωσσα - ειναι - μεταφυσικη ''

βηματα στο παγο

υγραμενο γαλαζιο

την αλλη μερα

οι γλαροι

σαν κοκκαλα του ξιφια

στο φως

VI

μου αφηγηθηκε για τη συνωμοσια

απο την αρχη ως το αισχυντο τελος

καποτε συνεχιζε ετσι

ολα τα σχεδια του πιανου , με γυρισμενη

τη πλατη επαιζε

καποτε σταματουσε

VII

στο τεμπλο αριστερα η εικονα του Ιωαννη

του Χρωματιστη [ του εποναζομενου Τσαρουχη ]

εορταζοντος την ογδοην του μηνος Απριλιου

στη θαλασσα βυθιστηκε το περιστερι

ασπρο εσκασε το κυμα στην ακτη

ο Γκαιτε ειχε δικιο

Το χρωμα στο λογο δεν ειναι το χρωμα

Το ποδι φτερουγισε απαλα στον αστραγαλο

λευκο

λευκο

λευκο

IIX

σε ενα φιλμ του Γκονταρ , το βιολι ανθιζε

κατω απο το φεγγαρι

ακουσαμε την ιαχη . '' Ιτε παιδες Ελληνων ''

ως το ξημερωμα διηγοταν κι επειτα

κοντα στο ξημερωμα αποκοιμηθηκε

καπως με βοηθησε η γλωσσα

IX

περι - φερει

φερει

περι - φερει

περι - στοιχιζαν

ο στιχος . η ανασα μυρωδισμενη

ωδη του κυκνου ιπταμενη

απτη

η αφη της συν - ουσιας

συν - ειναι

ειναι -

η μερα το μεσημερι

Χ

αργοπορει

το και'κι με τον Φιλοκτητη δεν γυρισε

ακομη , εδω και δυο μερονυχτα

τα τσαμπια στη κληματαρια αρχισαν να ροδιζουν

και τα μηλα στα μαγουλα κοκκινισαν

οταν ο Οδυσσεας τον αντικρυσε αυτος σαπιζε

ενα σμηνος απο πεταλουδες ,του διηγηθηκε τις ιστοριες του μυαλου του

η συκια μεστη απο συκα , η ελια

καρπιζοταν

'' Οντας ελευθερωσουμε τα μερη τα

ελληνικα τοτε θα αναπαει η ψυχη μας ''

η ροδια ανοιγε τα ροδια της

αργοπορει

το και'κι με τον Φιλοκτητη ποντοπορευει , αυριο το πρωι' θα δεσουν τα σκαρια

στα ντοκα

οταν τον αντικρυσαν αυτος σαπιζε

ενα σμηνος απο πεταλουδες η τυραγνισμενη 

ψυχη του

ΧΙ

εκει εδρασε η ομιχλη

στη νοσταλγια του υφους

αποηχοι της μουσικης

ΧΙΙ

ποτε δεν εξιστορησε , μονο καποτε-

καποτε εξωραι'ζε τα γεγονοτα

απο το μεσιανο καταρτι κρεμαστηκε ο

ναυτης , μερες μπεκρουλιαζε στο πορτο

αφου

στο κυμα ξαπλωσε λεκιασμενος ο αγαπημενος γλαρος

αυριο θα γυροφερνουν τη ψυχη τους περα

κατα τους ελαιωνες

Μνησθητι μοι 

ΧΙΙΙ

λαλουντα πευκα 

τεχνηεντα

μια αυτοβιογραφικη αφηγηση . του αρεσαν

τα τριανταφυλλα , ως τριανταφυλλο η παρεια

οι σπουδες για το διδακτορικο , στη

μπυραρια οι γυμνες γκαρσονες

Καρυατιδα

Καρυατιδα

Καρυατιδα

Καρυατιδα

Καρυατιδα

και ενα ονομα ακομα , που δεν θυμαμαι

α ! Ελένη η' Μαρια

ενρινη η φωνη μου

η απασχοληση των μαυρων στη

γεωργια

οξινη η φωνη μου

λαλουντα τεχνηεντα . ο ανθρωπος

XIV

μπορει κανεις να μιλησει για ενα μεγαλο 

μετασχηματισμο

θεωρηθηκε ως ο νεος μηχανισμος της εποχης

η φρουτιερα περιεχει λογης - λογης φρουτα

μηλα

ροδακινα

σταφυλια συκα αναναδες

αχλαδια κερασια

και κεινα τα βερυκοκα που

του αρεσαν

XV

η θαλασσα παρορμησε το ονειρο

η ηθικη επαισχυντα κατακρεουργηθηκε

αλληλενδυτα δεντρα ως τις εσχατιες του

δασους

η γλωσσα 

των οριακων

περιορισμων ,με ωμη συντεχνιακη

λογικη

αλληλενδυτα δεντρα ως τις εσχατιες

του δασους : η θαλασσα παρεμεινε στο

ονειρο : μια κοινωνια λιγοτερο κενη

στο λαγκαδι η αγριοπεριστερα

λαγοκοιμονταν

η παχνη αποκρυσταλλωνονταν στον

ηλιο

XVI

ευοιωνη απουσια της μνημης

στο μπλοκο μαζεψαν τον αδερφο του

XVII

και μια ερμηνευτικη εγκυκλιος , στην

ερημο ζει με την προσευχη , δειπνιζοντας με

ακριδες , 

στο σχημα της κιθαρας η νοτα

σε ηχο πλαγιο του δελτα

ξυλοπελεκημενη

στο χρωμα του πρασινου η χλοη

σε βαθυ αναγλυφο

ορθοπαχνισμενη

στη μυρωδια του γιασεμιου το γιασεμι

σε πορσελανη

πλην ενος , ολοι χαθηκαν , στα

ελη τους περιμεναν οι αρρωστειες,και τους

αποδεκατισε η πεινα και οι κακουχιες.Κανεις

δεν τον πιστευε,οταν τον ακολουθησαν αδιαφο-

ροι το θεαμα,που αντικρυσαν εμπρος στους οφθαλ-

μους των τους συνεταραξε λιαν σφοδρα , εκλα-

ψαν πικρα γι ' αυτο

στο σχημα του χεριου το αλετρι

στο σιδερο

στη κοιλοτητα του στοματος μου η

φωνη μου,η γλωσσα μου αρπισμενη

στα λογια

XIIX

Το ονειρο

ας ειναι

η γλωσσα

η σαυρα στη σεληνη ακορντιζε

τη φωνη της

μυρωδικη δροσοσταλιδα , σπορεας ο

βορηας και τοτε το παιδι σκεφτηκε . '' το πραγματικο δεν μπορει να ταξινομηθει''

κατα μια ορισμενη εννοια ανθισε η

αμυγδαλια

αραδιασε τις κιτρινες καρεκλες , το κεντητο τραπεζομαντηλο στρωθηκε

η σαυρα στον ηλιο περιπλανηθηκε σαν απεκτησε

τη γνωση εκεινη τη μερα το παιδι στην ακρογυαλια χαζευε τις πετρες τα κοκκαλα του

ξιφια ασπριζαν

λευκο φτερο στον αστραγαλο και το ιστιοφορο ποντοπορευει λευκο φτερο

ο Δαιδαλος μαζεψε το κουφαρι

του Ικαρου , και προς τιμην του εγιναν αγωνες αθλητικοι μερες δωδεκα

η γλωσσα , ακριβως , ειναι ενα φαινομενο της ανθρωπινης ζωης το 

ονειρο

.

.

.