.

.

 

χνκουβέλης cncouvelis

Το κτίριο

Ο φάκελος που έλαβε,λίγο πριν το μεσημερι,ο Κ. εγραψε:

Να παρουσιαστείτε σημερα,στις 17:00,στο κτίριο της παρακάτω διεύθυνσης.

Υπογραφή:

Leni.

Ο Κ. δεν γνώριζε καμία Leni.

Το απόγευμα στις 5 παρά 5, βρέθηκε μπροστά στο κτίριο.

Ήταν τεράστιο,λευκό και τού έδωσε την εντύπωση πως ήταν  παράξενα ελαφρύ,να είχε ξεφύγει από το νομο της βαρύτητας.

Οι τοίχοι καμπυλώνονταν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Το κτίριο έμοιαζε περισσότερο με κίνηση παρά με αρχιτεκτονικο στερεό.

Ένας άντρας με μια γυναίκα στάθηκαν μπροστά του.

Ο άντρας φωτογράφισε τη γυναίκα μπροστά από το κτίριο.

-Το κτίριο,τού είπε,το σχεδίασε η Zaha Hadid.

Ο Κ.δεν ήξερε ποια ήταν η Zaha Hadid.

-Οι άνθρωποι,τού είπε η γυναίκα,χαμογελώντας χάνονται ευκολότερα μέσα σε καμπύλες παρά σε ευθείες.

Μπήκε στο κτιριο

Ο Κ. ανέβηκε.

Στον πρώτο όροφο υπήρχε μια αίθουσα αναμονής.

Πενήντα άνθρωποι,τους μέτρησε,κάθονταν σε καρέκλες και κοιτούσαν έναν άδειο τοίχο.

-Περιμένετε για τη δίκη; ρώτησε ο Κ.

Κανείς δεν απάντησε.

Ένας ηλικιωμένος,χωρίς να γυρίσει το κεφάλι,είπε:

-Εδώ όλοι περιμένουν τη δίκη.Μερικοί περιμένουν και την κατηγορία.

-Εγώ δεν έχω κατηγορηθεί για τίποτα.

Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε.

-Αυτό είναι η σοβαρότερη κατηγορια.

Τότε εμφανίστηκε μια νεαρή γυναίκα.

Φορούσε μαύρο φόρεμα και κρατούσε έναν φάκελο.

-Κύριε Κ.είπε.

-Εσείς είστε η Leni;

-Εγώ σας κάλεσα.

-Για ποιο λόγο;

Η Leni κοίταξε τον φάκελο.

-Αυτό προσπαθούν να διαπιστώσουν,είπε.

-Ποιοι;

-Οι δικαστές.

-Πού είναι;

Η Leni έδειξε προς έναν διάδρομο.

-Πρεπει να με ακολουθησετε.

Την ακολουθησε.

Ο διάδρομος δεν οδηγούσε ούτε πάνω ούτε κάτω. Καμπυλωνόταν αργά και κατέληγε σε έναν άλλο διάδρομο που έμοιαζε ακριβώς με τον πρώτο.

Η γυναίκα σταμάτησε μπροστά σε μια μεγάλη μεταλλική πόρτα και χτύπησε τρεις φορές.

Ακούστηκε μια φωνή από μέσα :

-Είσοδος μόνο για τους κατηγορουμένους.

-Ο Κ. είναι κατηγορούμενος; ρώτησε η Leni.

-Δεν έχει αποφασιστεί,απάντησαν.

-Τότε;

-Ας περάσει.

Η πόρτα άνοιξε.

Η αίθουσα ήταν κυκλική.Στο κέντρο υπήρχε ένα τραπέζι. Γύρω του κάθονταν επτά δικαστές σε επτά καρέκλες.

Οι δικαστές φορούσαν όλοι λευκά και είχαν κατεβασμένα τα κεφαλια.

-Καθίστε,είπε ο πρώτος.

Ο Κ.κοιταξε,δεν υπήρχε διαθέσιμη καρέκλα να καθήσει,στάθηκε όρθιος.

-Ξέρετε γιατί βρίσκεστε εδώ;

-Όχι.

Ο δεύτερος δικαστής άνοιξε έναν φάκελο.

-Δεν ξέρετε επίσης ποια είναι η Leni.

-Όχι.

-Και είστε εραστές.

Ο τρίτος δικαστής είπε:

-Δεν γνωρίζετε ούτε την κατηγορία.

-Ποια κατηγορία;

Οι επτά δικαστές έσκυψαν ταυτόχρονα και κοιτούσαν μιαν ασπρόμαυρη φωτογραφία.

Και γελούσαν.

-Εγω είμαι στη φωτογραφία γυμνή,τού ψιθύρισε η Leni.

Ύστερα ο πέμπτος δικαστής είπε:

--Η απόδειξη.

--Η απόδειξη για ποιο πραγμα; είπε ο Κ..

Ο Κ. στράφηκε προς τη Leni.

-Πες τους ότι δεν με γνωρίζεις.

Η Leni τον κοίταξε.

-Δεν μπορώ.

-Γιατί;

-Αν μιλήσω θα επιβαρύνω τη θέση σου.

-Leni,είπε ο τεταρτος,ο μεσαίος,δικαστής,συνόδεψε το κύριο στην έξοδο.

Και ο έβδομος τής έδωσε ένα φάκελο.

Στην έξοδο του κτιρίου ή Leni τού έδωσε το φάκελο.

Πάνω του έγραφε:

Υποθεση Κ.

Η Leni τον αγκάλιασε και τον φίλησε με πάθος στα χείλη.

-Μου αρεσει να τους προκαλώ,τού ψιθύρισε στο αυτι,ζηλεύουν.Το μόνο τρωτό τους σημειο.Αποψε θα έρθω σπίτι σου,περίμενε.

Ο Κ.βρέθηκε έξω από το κτίριο.

Είχε νυχτώσει.

Κοίταξε το κτίριο.

Του φάνηκε διαφορετικό από πριν,

Γύρισε σπίτι,

παράτησε το φάκελο πάνω στο τραπέζι,χωρίς να τον ανοίξει.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι.

Αποκοιμήθηκε.

Τον ξύπνησε το τηλέφωνο.

Κοίταξε το ρολόι.11 παρά 10.

-Παρακαλώ;

Μια γυναικεία φωνή είπε:

-Κύριε Κ.; Είμαι η Leni.

-Που είσαι;

-Ερχομαι.

Σε λίγο χτύπησε η πόρτα.Ανοιξε,ήταν η Leni.

Πήγε στη κρεβατοκάμαρα.Σταθηκε μπροστά στον καθρέφτη και αρχισε να γδυνεται.Ξαπλωσε στο κρεβάτι.

-Ελα,τού είπε.

Πρέπει να δημιουργήσουμε την ενοχή.Αυτος,δεν το κρύβω,είναι ο ρόλος μου.

.

.

.