.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
https://www.facebook.com/share/p/1Gv5RiVAGo/
φωτογράφιση
-χνκουβελης cncouvelis
Το τηλεφωνημα
-χνκουβελης cncouvelis
Όταν χτύπησε το τηλέφωνο της ήταν στον καθρέφτη και ξεμακιγιαρονταν.
Κοίταξε,η οθόνη έγραφε:
Άγνωστος αριθμός.
Δεν απάντησε.
Το τηλέφωνο ξαναχτύπησε.
-Ναι;Ποιος είναι;
-Κάποιος που σε είδε σήμερα στο μετρό,άκουσε μια αντρική φωνή.
-Και πως πήρες το νούμερό μου;ρώτησε.
-Το έγραψες εσύ,απάντησε η φωνή.
Γέλασε.Σίγουρα όχι.Δεν έδινε τον αριθμο της.Δεν έδινε τίποτα.
Έξω,άκουσε,ένα αυτοκίνητο πέρασε αργά.
-Θες να βγούμε;είπε ο άντρας.
Εκείνη κοίταξε το πρόσωπο της στον καθρέφτη.
-Τώρα;
-Τώρα.
Μια παράξενη σιωπή,σαν η κληση να μην ήταν πραγματικη.
-Πού;είπε.
-Στο μέρος που δεν πας ποτέ όταν σε βλέπουν όλοι.
Το τηλέφωνο έκλεισε.
Στο καθρέφτη είδε το πρόσωπό της.
Ντύθηκε.
Βγήκε.Περπατησε.
Είδε ένα αυτοκίνητο με αναμμένα τα φώτα αλάρμ.
Χτύπησε το κινητό της.
-Μπες,άκουσε τον άντρα.
Άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου.
Στο κάθισμα του οδηγού δεν υπήρχε κανείς.
Το κινητό της ξαναχτύπησε.
-Πού είσαι;ρώτησε.
Σιωπή.
Κατέβηκε από το αυτοκίνητο.
Δεν ήξερε αν αυτό που ένιωθε ήταν φόβος.
Κατέβηκε τη σκάλα του μετρό.Η αποβάθρα ήταν σχεδόν άδεια.
Το τρένο ήρθε.Οι πόρτες άνοιξαν. Μπήκε.
Κάθισε δίπλα στο παράθυρο.
Το κινητό της χτύπησε.
Κοίταξε,άγνωστος αριθμός.
Δεν απάντησε.
Απέναντί της καθόνταν ένας άντρας.
Ο άντρας σήκωσε το κινητό του και το κοίταξε για μια στιγμή,σαν να περίμενε κάτι.
Το τρένο μπήκε σε σήραγγα.
Έκλεισε τα μάτια της.
Όταν άνοιξε τα μάτια της και ο άντρας απέναντι της δεν υπήρχε,
Ούτε κανείς άλλος ήταν στο βαγονι.
Γύρισε αργά σπίτι.
Ποτε δεν ξαναμιλησε με εκείνον τον άντρα.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου