.
.
μεταφράζοντας
Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία σ' στίχοι 72-88
-Ιρος-
Οδυσσέας και Πηνελόπη
-χνκουβελης cncouvelis
χνκουβελης cncouvelis
μεταφράζοντας
Ομήρου Οδύσσεια ραψωδία σ' στίχοι 72-88
-Ιρος-
(ο Ιρος είναι ζητιάνος αγγελιοφορος τών μνηστήρων(το όνομα του από το Ιριδα)και βρίζει τον Οδυσσέα που είναι μεταμφιεσμένος σε γερο ζητιάνο,οι μνηστήρες για να διασκεδάσουν και να γελάσουν τον εξαναγκαζουν να παλέψει με τον Οδυσσέα,ο οποίος με μια γροθιά,μια πυγμή,τον σωριαζει κατω)
και κάποιος έτσι έλεγε κοιτάζοντας τον διπλανό του
σύντομα φαίνεται πως του Αιρα ο Ιρος
μεγάλη θα πάθει συμφορά
ο γέρος δείχνει απ'τα κουρέλια τι μπούτια εχει
έτσι του'έλεγαν και στον
Ιρο η καρδιά
πολύ ταραζονταν
αλλά κι έτσι οι υπηρέτες τον τραβούσαν με τη βια
φοβισμενον,
και το κορμί στα μελη του ετρεμε
τότε ο Αντίνοος τον επέπληξε και τού'πε ονομάζοντας τον
τώρα καλλίτερα να μην είχες γεννηθει,παλιοβοδι,
αν αλήθεια αυτόν δω τόσο φρικτά τρέμεις
και φοβασαι
ένα γερόντα κακοκακαντισμενο απ'τη δυστυχία
που τον βρηκε
αλλά καθαρά θα στο πω
κι αυτό θα οπωσδήποτε θα γινει
αν αυτός σε νικηση και ανώτερος σου γινει
θα σε στείλω στην απέναντι στεριά
ρίχνοντας σε μαύρο καράβι
στον Εχετο βασιλιά
τον αφανιστη όλων των ανθρωπων
που και τη μύτη θα σου κόψει
και μ'ανελέητο χαλκό τ'αυτια
κι αφού τ'αρχιδια σου ξεριζώσει
στα σκυλιά θα τα πετάξει ωμά να τα φανε
έτσι είπε,και σ'αυτον ακόμη πιο πολύ τρόμος
κυρίεψε τα μέλη
και στο κέντρο της αίθουσας τον ανεβασαν
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
«ἦ τάχα Ἶρος Ἄϊρος ἐπίσπαστον κακὸν ἕξει,
οἵην ἐκ ῥακέων ὁ γέρων ἐπιγουνίδα φαίνει.»
ὣς ἄρ' ἔφαν, Ἴρῳ δὲ κακῶς ὠρίνετο θυμός.75
ἀλλὰ καὶ ὧς δρηστῆρες ἄγον ζώσαντες ἀνάγκῃ
δειδιότα· σάρκες δὲ περιτρομέοντο μέλεσσιν.
Ἀντίνοος δ' ἐνένιπεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε·
«νῦν μὲν μήτ' εἴης, βουγάϊε, μήτε γένοιο,
εἰ δὴ τοῦτόν γε τρομέεις καὶ δείδιας αἰνῶς,80
ἄνδρα γέροντα δύῃ ἀρημένον, ἥ μιν ἱκάνει.
ἀλλ' ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
αἴ κέν σ' οὗτος νικήσῃ κρείσσων τε γένηται,
πέμψω σ' ἤπειρόνδε, βαλὼν ἐν νηῒ μελαίνῃ,
εἰς Ἔχετον βασιλῆα, βροτῶν δηλήμονα πάντων,85
ὅς κ' ἀπὸ ῥῖνα τάμῃσι καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
μήδεά τ' ἐξερύσας δώῃ κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι.»
ὣς φάτο, τῷ δ' ἔτι μᾶλλον ὑπὸ τρόμος ἤλυθε γυῖα.
ἐς μέσσον δ' ἄναγον·
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου