.
.
-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
(a movie noir)
Evelyn
https://www.facebook.com/share/v/1cZTA5FuZ1/
χνκουβελης cncouvelis
Εβελιν
1. Ο Διάδρομος
Με φώναξε στο Hotel Rex. Δωμάτιο 6.Τρίτος όροφος.Το μέρος μύριζε ξεχασμένα εγκλήματα.
Ο διάδρομος ήταν ατελείωτος.Περπατούσα και ο διάδρομος τεντωνόταν, σαν να με κορόιδευε,ατελειωτος. Τοπολογικό κόλπο.
Χτύπησα.Δεν απάντησε.Η πόρτα ήταν ανοιχτή.
2. Η Γυναίκα στον Καθρέφτη
Καθόταν μπροστά σε έναν μεγάλο καθρέφτη,με την πλάτη σε μένα. Φορούσε ένα μαύρο σατέν,διάφανο,το οποίο διέγραφε το υπέροχο σώμα της. Κρατούσε ένα τσιγάρο και το άναψε.Ρουφηξε και φύσηξε τον καπνο.
-Άργησες,ντετέκτιβ Κ.,είπε.
Δεν γύρισε.Με κοιτούσε από τον καθρέφτη.Και πίσω από μένα,στην αντανάκλαση της αντανάκλασης,έβλεπα έναν άλλο διάδρομο ,και εναν άλλο εαυτό μου να μπαίνει.
-Ποιος σε κυνηγάει, Εβελιν;,ρώτησα.
Γέλασε.Ο καπνός σκεπασε το πρόσωπό της
-Δεν με κυνηγάει κανείς,είπε.Εγώ κυνηγάω.
Στο τραπέζι ένα πιστόλι.
Η Εβελιν σηκώθηκε,τράβηξε το σατεν,ήταν γυμνή,τα βυζιά της ήταν εντυπωσιακά.
-Αρκετα,είπε αγγίζοντας με με τις ρογες της,τώρα θα ντυθώ.
3. Η Σκάλα
-Έλα να σου δείξω κάτι,είπε.
Με οδήγησε στη σκάλα.Μια σπειροειδής άβυσσος.Κοιτάζοντας από πάνω προς τα κατω,αισθανομουν οτι το κενό με ρουφούσε. .
Κατεβαίναμε Εκείνη μπροστά,εγώ πίσω της.
-Τον σκότωσες;ρώτησα.
-Ποιον από όλους;
-Τον άντρα σου.
Σταμάτησε.Ένα σκαλί κάτω από μένα.Το πρόσωπό της στο μισοσκόταδο.
-Ο άντρας μου έπεσε από αυτή τη σκάλα πριν από ένα χρόνο.Τουλάχιστον αυτό λέει η επίσημη αναφορά της αστυνομίας.Εγώ λέω ότι η σκάλα τον κατάπιε.Όπως θα καταπιεί και εσένα αν με ρωτάς πολλά.
Είπε και συνέχισε να κατεβαίνει.
4. Το Δωμάτιο Ανάκρισης
Μπηκαμε στο δωμάτιο.
Κάθισε απέναντί μου..
Έβαλα το πιστόλι στο τραπέζι,ανάμεσα μας.
Την κοίταξα.
-Το βρήκαν στο δωμάτιό του,τής ειπα.Με τα δακτυλικά σου αποτυπώματα.
-Φυσικά και έχει τα δακτυλικά μου.αποτυπωματα.Ειναι δικό μου.Μου το εδωσε για να προστατεύομαι από άντρες σαν εσένα.
-Και τον προστάτεψες σκοτώνοντάς τον;
Έσκυψε μπροστά.Το ντεκολτέ της τεραστιο.
-Αυτη η γυναίκα,σκέφτηκα,είναι επικινδυνα ομορφη.
-Ντετέκτιβ Κ.,αν ήθελα να σκοτώσω κάποιον,δεν θα άφηνα ποτέ το όπλο.
5. Ο Λαβύρινθος των Καθρεφτών
Με πήγε σε έναν διάδρομο που οι τοιχοι του ήταν καθρέφτες..
Περπατούσαμε και πολλαπλασιαζονταν τα είδωλα μας.Δέκα Εβελιν. Δέκα εγώ.Είκοσι.Άπειροι.Σε κάθε αντανάκλαση,μια άλλη εκδοχή.Σε μία την φιλούσα. Σε άλλη την στραγγάλιζα.Σε άλλη απομακρυνονταν.
-Βλέπεις;,ψιθύρισε,εδώ μέσα είμαι όλες.Η αθώα. Η ένοχη. Η χήρα.Η δολοφόνος.
Κατάλαβα τότε ότι δεν είχε σκοτώσει τον άντρα της.
Αλλά τον είχε κάνει να πιστέψει ότι ήταν ήδη νεκρός.Και οι νεκροί κάνουν ηλίθια πράγματα.Όπως να πέφτουν από σκάλες.
6. Φινάλε - Η Κάθοδος
Δεν την συνέλαβα.
Βγήκαμε από τον λαβύρινθο των καθρεφτων και βρήκαμε την κεντρική σκάλα,την ατελείωτη.
Άρχισε να κατεβαίνει,αργά.
-Πού πας;τη ρώτησα.
Δεν απάντησε,συνέχισε να κατεβαίνει.
-Εβελιν,φώναξα.
Σταματησε και γύρισε.Μισό πρόσωπο στο φως,μισό στο σκοτάδι.
-Δεν υπάρχει Εβελιν ντετέκτιβ Κ.,είπε.
Και συνέχισε να κατεβαίνει και μετα δεν την εβλεπα πια.
ΤΕΛΟΣ
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου